สามหัวใจ

เทพฤทธิ์เป็นห่วงทิพยาที่ยังอยู่ในความดูแลของศักดา แม้ทราบว่าธนาธรกำลังให้ชาญดำเนินการเอาผิดศักดากับบัญชา แต่เทพฤทธิ์ก็อดรนทนรอไม่ไหว ค่ำคืนนี้เองเทพฤทธิ์จึงวางแผนกรุยทางให้ชายลอบเข้าไปพาตัวทิพยาออกมาจากบ้านศักดา แต่เทพฤทธิ์เองกลับถูกศักดาแทงด้วยมีดเลือดท่วมตัว

โฉมตกใจมากที่จู่ๆชายก็อุ้มทิพยาเข้ามาในบ้าน ขณะที่ชาญพอเห็นก็ผงะไปเหมือนกัน

"เฮ้ยชาย...นั่นลูกสาวของพ่อเลี้ยงธนาธรเมียคุณศักดานี่ แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่บ้านเราได้"

"เรื่องมันยาว เดี๋ยวคุณเทพฤทธิ์ก็จะมารับตัวไปแล้ว"

"นี่แสดงว่าแกเป็นคนไปลักพาตัวเขามาใช่ไหม" ชายนิ่งไม่ตอบ ชาญยิ่งร้อนรน "เสร็จกัน...ไอ้ชาย แกทำแบบนี้มันผิดกฎหมายเต็มๆ แกนึกอะไรของแก...หา"

ไม่ทันที่ใครจะพูดอะไรอีก เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังขึ้นมา ศักดามาพร้อมพิภพและตำรวจ โดยมีหมายศาลมาอย่างถูกต้อง ชื่นแทบลมจับ จนโฉมต้องคอยประคับประคอง

"นายเชิงชายอยู่นั่น หมายศาลให้เข้าควบคุมตัวได้ทันที ในข้อหาบุกรุกและลักพาตัว"


สิ้นเสียงของพิภพ ชื่นร้องไห้โฮ ชายเตรียมหนีแต่ถูกตำรวจสกัดและจับใส่กุญแจมือ คราวนี้ชื่นถึงกับเข่าอ่อน ทรุดลงร่ำไห้วิงวอน

"อย่านะคะ คุณตำรวจอย่าทำอะไรลูกฉัน เขาแค่ไปช่วยผู้หญิงคนนั้นให้ไปอยู่กับพ่อเขา...อย่า อย่าจับลูกฉัน...อย่า"

"แม่...แม่ อย่าเป็นอะไรนะ เอม เอายาดมมาเร็ว" โฉมสั่งเสียงเครือ เอมวิ่งวุ่นไป อิ่มทนไม่ไหวเสนอหน้ามาโวย

"โอ๊ย อะไรกันคะคุณตำรวจเจ้าขา ไอ้ชายมันเป็นคนดีนะ ทำไมต้องทำกับมันอย่างนี้ด้วย"

"พี่ชาญ...พี่ ชาญช่วยพี่ชายด้วยค่ะ" โฉมรุกเร่ง

"เอาล่ะ เดี๋ยวพี่จัดการเอง"

ขณะ ที่ใครต่อใครวุ่นวาย ทิพยานั่งน้ำตาไหลบนรถเข็น ศักดาตรงมาหา แล้วทำราวกับรักเมียปานจะกลืนกิน

"ไม่ต้องร้องไห้ให้เสียน้ำตา ผมมาแล้วไง มาพาคุณกลับไปบ้านของเรา โถ...ตกใจมากเหรอ เอาล่ะครับคุณตำรวจ ผมจะพาเมียผมกลับบ้าน สารวัตรก็เอาผู้ต้องหาไปโรงพัก แล้วอีกสองชั่วโมงเจอกันที่โรงพัก"

ตำรวจควบคุมตัวชายออกไป พร้อมๆกับศักดาก็พาทิพยาไปที่รถของตน ส่วนชาญปลอบแม่ชื่นให้ทำใจให้สบาย ยังไงตนก็พอสู้ได้ แต่โฉมยังวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด มองตามชายไปหน้าเศร้าหมอง บ่นพึมพำว่าเมื่อไหร่เคราะห์กรรมของพี่ชายจะหมดสิ้นซะที...

ระหว่าง ทางที่ตำรวจควบคุมตัวชายไปโรงพัก ชายหาโอกาสหลบหนีรอดไปจนได้ แต่ทางศักดายังไม่รู้ เลยคุยอวดบัญชาว่าป่านนี้ไอ้ชายคงเข้าซังเตเรียบร้อยไปแล้ว

ส่วนชาญ พอได้รับแจ้งข่าวก็ถึงกับสมองตื้อคิดอะไรไม่ออก จนชื่นกับโฉมพากันสงสัย อยากรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก ตอนแรกชาญก็พยายามโกหกแม่ว่าไม่มีอะไร แต่พอถูกคาดคั้นก็จำต้องพูดความจริง

"ไอ้ชายมันโดดน้ำหนีตำรวจไป แล้ว"

"ทำไมถึงวู่วามอย่างนี้ โธ่เอ๊ย เราก็ไม่มีผิดอะไรจะต้องหนีทำไม"

"มันรู้ตัวว่าทำผิดมันถึงได้หนีน่ะ สิ เรื่องเล็กมันก็จะทำให้เป็นเรื่องใหญ่"

โฉมหน้าเสีย อยากรู้ว่าชาญจะทำยังไงต่อ ชื่นรีบสำทับชาญต้องช่วยน้องนะ

"ถ้าผม ได้พบตัวมันก่อนก็อาจจะช่วยได้"

"พี่ชาญจะทำยังไงกับพี่ชาย" โฉมถามร้อนรน

"เก็บตัวมันไว้...ไม่ให้มันไปก่อเรื่องมากกว่านี้"

ooooooo

แต่ ดูเหมือนชายจะไม่หยุดอยู่แค่นี้เสียแล้ว...ชายหนีไปซ่อนตัวที่บ้านจอนเพื่อน สนิทของชัช พอตกกลางคืนชายก็ย้อนกลับไปที่บ้านบัญชาอีกครั้งเพื่อช่วยทิพยาออกมาให้ได้ แต่ถูกศักดาขัดขวางจนเกิดต่อสู้กันดุเดือด ขณะที่ชายจวนจะพลาดท่า ทิพยาซึ่งเริ่มขยับตัวได้จึงล้มรถเข็นหยิบปืนของศักดาที่ตกอยู่มายิงศักดา ตาย ชายตกใจรีบฉวยปืนจากทิพยามาถือ ก่อนที่บัญชาและคนอื่น
จะมาเห็น

ชาย ถูกตำรวจจับในข้อหาฆาตกรรม หลังพวกชื่นรู้ ข่าวก็รีบไปเยี่ยมชายที่โรงพัก ชื่นใจแทบขาดที่เห็นลูกอยู่ในห้องขัง แล้วกำชับชาญว่าต้องช่วยน้องให้ได้นะ ขณะเดียวกันชายกลับเหมือนปลงตกกับชะตากรรมของตัวเอง ชายบอกกับโฉมว่า อย่ามาเสียเวลากับพี่อีก โฉมได้ฟังถึงกับน้ำตาร่วงด้วยความเสียใจ

ชื่น เสียใจหนักจนโรคหัวใจกำเริบต้องเข้าโรงพยาบาลให้น้ำเกลือ โดยมีเอมคอยเฝ้าดูแล ส่วนโฉมตามไปพบชาญที่สำนักงานทนายความ อยากรู้ว่าชาญจะช่วยชายอย่างไร ขณะนั้นเองชาญกำลังหารือกับพิภพเพื่อช่วยชาย แต่พิภพกลับตัดบทอย่างไม่แยแสว่า คดีแบบนี้ไม่จำเป็นต้องปรึกษาใคร ฟันธงได้เลยว่าส่งจำเลยเข้าคุกสถานเดียว

เมื่อชาญผละจากพิภพกลับมา ที่ห้องก็เจอโฉมรออยู่... ไม่ทันที่ทั้งคู่จะพูดอะไรกัน พิมพรรณก็แทรกตัวเข้ามาด่าทอโฉมและชาญอย่างหยาบคาย ก่อนจะถูกเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตามเข้ามาพาตัวกลับไป

ooooooo

อีก ไม่กี่วันถัดมา ชายถูกนำตัวไปขึ้นศาลเพื่อฟังคำพิพากษาคดีที่เขายิงศักดาตาย ชาญหมดทางช่วยน้องชาย เพราะถูกพิภพบังคับให้เป็นทนายฝ่าย บัญชา...

ชาย ถูกศาลตัดสินประหารชีวิต เนื่องจากชายไม่มีพยานและหลักฐานมายืนยันความบริสุทธิ์ ชื่นที่มาฟังคำตัดสินถึงกับช็อกหัวใจวายตาย อิ่มทั้งเสียใจและผิดหวังตบหน้าชาญกลางศาล ขณะที่โฉมก็กล่าวประณามว่าชาญคือผู้ที่ทำให้ครอบครัว ล่มสลาย

ชาญ ทั้งเครียดทั้งเสียใจกับเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับคนในครอบครัว ที่สุดชาญก็ตัดสินใจยื่นอุทธรณ์ขอสู้คดีให้ชาย โดยได้รับความร่วมมือจากสิงหราชกับสมาน แล้วยังมีไอ้วังอีกคนที่มาสารภาพว่าเป็นคนขับรถชนทิพยาตามคำสั่งของบัญชาที่ ว่าจ้าง อีกทั้งชาญก็ได้รับความช่วยเหลือเรื่องเงินจากธนาธร อย่างเต็มที่ เพราะธนาธรรู้จากทิพยาแล้วว่าชายคือผู้บริสุทธิ์ ไม่ได้เป็นคนยิง
ศักดา ตาย

เมื่อชาญรวบรวมพยานและหลักฐานครบถ้วนยื่นศาล อุทธรณ์ ศาลตัดสินยกฟ้องชายในฐานความผิดฆ่าผู้อื่น แต่ให้ ลงโทษฐานบุกรุกและทำร้ายร่างกายตามที่ศาลชั้นต้นได้วางโทษไว้หนึ่งปี หลังฟังคำตัดสินแล้ว ทุกคนแสดงความดีใจกับชายที่ไม่ต้องถูกประหารชีวิต ส่วนบัญชาถูกตำรวจจับในความผิดหลายอย่าง

หลังแสดงความดีใจกับน้องชาย แล้ว ชาญตั้งใจกลับไปเก็บข้าวของออกจากสำนักงานทนายความของพิภพ แต่นึกไม่ถึงว่าชาญต้องมาจบชีวิตลงที่นี่ด้วยน้ำมือของพิมพรรณที่หนีออกจาก โรงพยาบาลศรีธัญญามา...

หนึ่งปีต่อมา ชายพ้นโทษออกจากคุกกลับมาที่บ้าน และพบว่าบ้านได้กลายเป็นศูนย์รับเลี้ยงเด็กกำพร้าไปแล้วตามเจตนารมณ์ของโฉม ที่เคยเป็นเด็กกำพร้า โดยมีเอมช่วยสอนหนังสือและดูแลเด็กๆอีกแรง แต่หลังจากวันนี้โฉมก็จะมีพี่ชาย ผู้ชายคนเดียวที่เธอรักมั่นคงไม่เคยเปลี่ยนกลับมาอยู่ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันตลอดไป

ooooooo

-อวสาน-