กุหลาบไร้หนาม

ก่อนถึงเวลางาน สารัตถ์กับนันทวดีนั่งให้ช่างแต่งหน้าทำผมอยู่ในห้อง นวลใจเคาะประตูขอเข้าไป นันทวดีเหลือบมองทางกระจกปั้นยิ้มอย่างระแวง  นวลใจบอกว่ามีของขวัญเล็กๆน้อยๆจะมาให้ พลางเดินไป เปิดกระเป๋าหยิบกล่องเครื่องประดับออกมาเปิดตรงหน้านันทวดี

มันคือเครื่องเพชรหรูครบเซต ทั้งต่างหูสร้อยคอและกำไลข้อมือ!

นันทวดีตาลุกวาวชมว่าสวยจัง เมื่อนวลใจบอกว่าให้ เป็นของขวัญวันแต่งงาน นันทวดีรีบขอบคุณแล้วขอใส่เลย นวลใจจึงช่วยเปลี่ยนเครื่องประดับที่ใส่อยู่ก่อนแล้วให้  ระหว่าง นั้นสารัตถ์ เลียบเคียงถามนวลใจว่ามาคนเดียวหรือ ทำให้นันทวดี ระแวงถามกระแทกแดกดันว่า

"พี่รัตถ์คาดหวังว่าใครจะมาด้วยเหรอคะ"

สารัตถ์รีบปฏิเสธ นวลใจตัดบทเปลี่ยนเรื่องชมว่า เครื่องเพชรนี้สวยเหมาะกับเธอมาก นันทวดีเลยหันมองกระจก ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่ได้ของราคาแพงมาอย่างไม่คาดคิด ส่วนสารัตถ์แอบถอนใจพยายามตัดความรู้สึกที่มีต่อนุชออกไปจากความรู้สึก

ooooooo

เมื่อกลับมาแต่งตัวกันที่บ้านนัดดา เสร็จแล้วพากันลงมาเตรียมไปงาน ทั้งอาเล็กและอาใหญ่ต่างชื่นชมนุชรีว่าสวยมาก สวยเหมือนดารา อาเล็กถึงกับแอบไปกระซิบยุนัดดาว่า "จีบเลยนัดอาเชียร์สุดตัว" อาใหญ่ได้ยินปรามว่ายุอะไรไม่ดูเวล่ำเวลา

"ไม่ต้องห่วงค่ะอาเล็ก เรื่องนี้ปล่อยเป็นหน้าที่ของแขกเอง" สีดาแอบบอก

สีดากับอาเล็กทำมือโอเคให้กันต่างยิ้มอย่างพอใจ ส่วนอาใหญ่ได้แต่ยิ้มๆส่ายหน้า แต่ในใจลึกๆก็แอบเชียร์เหมือนกัน

ที่ห้องจัดงาน กำลังมีการถ่ายรูปหมู่ครอบครัวบ่าวสาว กันอยู่ โดยรุจิรามาจูงมือนวลใจไปถ่ายด้วย นวลใจยิ้มแย้มจับมือนันทวดี ส่วนสวีถูกคุณหญิงเรียกมายืนข้างสารัตถ์ ทั้งห้า ยืนยิ้มแย้มกำลังจะถ่ายรูป ก็ต้องชะงัก เมื่อเสียงพวงสร้อยเจี๊ยวจ๊าวเข้ามาขอให้รอแม่กับยายเจ้าสาวจะไปถ่ายด้วย
พวงสร้อยกับสร้อยสอางค์รีบเข้าไปเบียดแทรกตรงโน้น ตรงนี้ก็ไม่ถูกใจ จนได้มายืนข้างๆนวลใจ สร้อยสอางค์แอบแขวะ นวลใจว่าแม่ตัวจริงมาแล้วตัวเองมาทางไหนก็ไปทางนั้นเลย

นวลใจไม่อยากมีเรื่องเดินออกจากกลุ่มแล้วออกจากงาน ไปเลย สวีเห็นดังนั้นไม่พอใจเดินหนีไปอีกคน รุจิรามองทั้งสอง อย่างไม่สบายใจ แต่พวงสร้อยกับสร้อยสอางค์ไม่สนใจใคร พากันวี้ดว้ายร้องเรียกกันเสียงดังให้ยืนตรงนั้นตรงนี้ด้วยภาษาเถื่อนๆ จนแขกที่มาในงานพากันหันมอง

รุจิราทนอับอายไม่ได้เดินเลี่ยงเข้าด้านในไปอีกคน

ที่หน้าโรงแรม นุชรี สีดา และนัดดามาถึงกันแล้ว แต่พอมาถึงที่จัดงานจริงๆ นุชกลับไม่อยากเข้าไปในงาน สีดา อยากดูหน้าบ่าวสาวจะเข้าไปในงานชวนนัดดาไปเป็นเพื่อน โดยให้นุชรออยู่ในรถ แต่ทั้งสองเดินไปไม่กี่ก้าวนุชก็ร้องเรียก "รอนุชด้วยค่ะ" แล้วรีบลงจากรถตามทั้งสองเข้าไป

ooooooo

เป็นเวลาที่ว่างจากแขก สารัตถ์กับนันทวดีจึงโพสท่าให้ช่างภาพถ่ายรูปอย่างหวานชื่น  แต่พอสารัตถ์ เห็นนุชรีเดินเข้ามาในงานร้อยยิ้มก็เหือดหายไปทันที ส่วนนันทวดีเชิดหน้าใส่เหมือนกับตั้งท่าเตรียมรับมือเต็มที่

สีดาเดินอ้าวเข้าไปทักทายสารัตถ์แล้วหันมากวักมือเรียกให้นุชกับนัดดารีบ เข้าไปถ่ายรูปด้วยกัน ระหว่างนั้น นันทวดีเหล่มองสารัตถ์ไม่วางตา สีดาแนะนำแก่สารัตถ์ว่า

"แขกแนะนำก่อนนะคะ นี่พี่นัดลูกพี่ลูกน้องแขกเองค่ะ พี่นัดทำงานอยู่กระทรวงต่างประเทศ กำลังรอสอบเลขานุการเอกอยู่ อนาคตท่านทูตแน่นอนค่ะ" สีดาจงใจย้ำฐานะทางการงานของนัดดา ตบท้ายด้วยสถานภาพว่า "ตอนนี้โสดสนิทเหมือนนุชเลยค่ะ"

นันทวดีทนฟังไม่ได้ เร่งว่าจะถ่ายรูปได้หรือยัง สีดาเลยจัดแจงจัดการให้นัดดายืนข้างสารัตถ์ ให้นุชยืนข้างนัดดา แล้วตัวเองก็รีบไปยืนข้างนันทวดี ร้องบอกช่างภาพว่าพร้อมแล้ว พอช่างภาพกดชัตเตอร์สีดาแกล้งเหยียบเท้านันทวดีด้วยความหมั่นไส้แล้วทำ ไม่รู้ไม่ชี้ นันทวดีหันมาจะด่า ก็พอดีแฟลชสว่างวาบ

พอถ่ายรูปเสร็จสีดาก็เจ้ากี้เจ้าการร้องบอกว่าให้เข้างาน แล้วจูงมือนุชกับนัดดาเดินไปเลย นันทวดีมองตามสีดาไปอย่างเจ็บใจ ส่วนสารัตถ์ก็ชะเง้อมองตามนุชจนถูกนันทวดีด่าว่าจะมองตามไปถึงไหน เดินตามไปเลยสิ

"อย่าอารมณ์เสียสิครับ วันนี้วันดีนะ" พูดแล้วสารัตถ์

แยกไปกอดคอเพื่อนที่มางานอย่างดีใจ ทิ้งให้นันทวดีมองตาขวางอย่างเจ็บใจอยู่ตรงนั้น

ooooooo

นุชรีเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง เจอสวีที่เข้ามาทักทายอย่างรักใคร่เอ็นดู บอกนุชว่านวลใจเพิ่งแอบกลับไปและขอโทษนุชที่สารัตถ์ทำเหลวไหลกับเธอ นุชตอบยิ้มๆว่าเราคงไม่ใช่เนื้อคู่กัน อยู่ร่วมงานจนรู้สึกปรับตัวปรับใจได้ดีแล้ว นุชมาชวนสีดากับนัดดากลับ พูดอย่างโล่งอกว่า

"นุชสบายใจที่สุดเลย มันไม่ยากอย่างที่คิดไว้"

"เรื่องของเธอกับพี่รัตถ์มันจบสมบูรณ์แล้วนุช พรุ่งนี้ก็เริ่มต้นชีวิตใหม่ได้แล้วเพื่อนรัก" สีดาจับมือนุชไว้ด้วยความยินดีมีเลศนัย

ส่วนสารัตถ์กับนันทวดี หลังจากส่งตัวกันแล้ว สารัตถ์พุ่งเข้าหานันทวดีอย่างกระสัน เธอบ่ายเบี่ยงให้เขาไปอาบน้ำก่อน พอสารัตถ์ไปอาบน้ำ นันทวดีก็รีบแกะกล่องใส่ซองที่แขกมาช่วยงาน กำซองออกมาเปิดดู ตาโตด้วยความดีใจที่แต่ละซองไม่ต่ำกว่าพันทั้งนั้น เธอดึงเงินออกมาแล้วฉีกซองทิ้งบ้าง เอาซองใส่กระเป๋าถือตัวเองบ้าง กองๆไว้ตรงนั้นบ้าง ไม่ได้สนใจสารัตถ์ที่ถูกไล่ให้ไปอาบน้ำเลย

ooooooo

เป็นสะใภ้บ้านนี้แค่ข้ามคืน  รุ่งเช้า  รุจิราก็เข้มงวดกวดขันกับนันทวดีทันที ด้วยการแจ้งตารางเวลาในการทานอาหารประจำวันของบ้าน ที่ทุกคนจะต้องมาพร้อม หน้ากัน เช้า 6 โมง เย็น 6 โมงครึ่ง วันหยุด 7 โมงเช้า นอกนั้นปกติ ส่วนมื้อกลางวันของวันหยุดก็เที่ยงตรง

สารัตถ์ขอว่าวันเสาร์เย็นตนขอออกไปเที่ยวกันสองคน รุจิราตามใจ แต่อย่าลืมว่าวันอาทิตย์เป็นวันครอบครัวต้องทานข้าวกับพ่อแม่เหมือนเดิม

"น่ารักจังเลยนะคะ ครอบครัวอบอุ๊นอบอุ่น นันโชคดีจังเลยค่ะที่ได้เป็นสมาชิกของบ้านนี้" นันทวดีพูดประชดเนียนๆ แล้วหันยิ้มกับสารัตถ์

และที่โต๊ะอาหารนี่เอง รุจิราได้แนะนำงามพิศที่เอาน้ำข้าวกล้องเข้ามาให้ผู้ใหญ่ทั้งสองว่า งามพิศเป็นหลานสาวตนเป็นคนดูแลความเรียบร้อยทุกอย่างในบ้านหลังนี้แทนตน แต่ไม่ใช่คนรับใช้ ย้ำกับนันทวดีว่าถ้าต้องการอะไรก็เรียกใช้เด็กคนอื่น มองหน้านันทวดีดูเหมือนให้จำใส่ใจไว้ว่า

"และนับจากนี้ไป งามจะเป็นคนดูแลเธอทุกอย่าง มีเรื่องอะไรอึดอัดคับข้องใจก็ปรึกษางามได้เลย"
งามพิศยืนคอแข็งวางมาด พอรุจิราพูดจบงามพิศก็พูดกับนันทวดีอย่างอ่อนหวานว่า

"สงสัยเรื่องไหน อยากได้อะไร ก็คุยกับงามได้นะคะคุณนัน"

นันทวดีขอบคุณอย่างอ่อนหวานเช่นกันแล้วขอตัวไปเข้าห้องน้ำ พอเดินออกมาพ้นหน้าทุกคนเธอก็แทบจะกรี๊ดให้ บ้านแตกด้วยความอึดอัด สบถเบาๆแต่แค้นจัด

"อะไรกันวะเนี่ย กูแต่งงานเข้ากรมทหารรึไงวะ หนีเสือปะจระเข้แท้ๆเลยกู"

ส่วนคุณหญิงรุจิราก็ย้ำกับงามพิศว่านันทวดีจะรำคาญหรืออะไรก็ไม่ต้องสนใจ เพราะวารีกระซิบบอกไว้แล้วว่าให้ระวังแม่คนนี้ให้ดี หูตาผู้ใหญ่คงสังเกตเห็นอะไรบ้างแล้วล่ะ งามพิศ บอกรุจิราให้สบายใจได้เลยตนจะเป็นหูเป็นตาแทนให้เอง

ooooooo

สีดาเริ่มแผนจับคู่ให้นัดดากับนุชทันที วันนี้ก็ลากนัดดากับนุชไปช็อปในห้าง ให้นุชช่วยเลือกเสื้อผ้าให้ เท่านั้นไม่พอ ครู่เดียวก็ขอตัวอ้างว่าคุณแม่ โทร.มาขอให้ไปธุระเป็นเพื่อน ฝากนัดดาให้พานุชไปส่งบ้านด้วย

พอสีดาแยกไป นัดดาถามนุชว่าอึดอัดรึเปล่า เธอตอบสบายๆยิ้มอ่อนโยนว่า

"ทำไมต้องอึดอัดด้วยล่ะคะ น้องสาวมาซื้อของกับพี่ชายมันเสียหายตรงไหนเหรอคะ"

"ครับ" นัดดายิ้มๆ มองดูนุชที่ช่วยเลือกเนกไทให้ ด้วยความรู้สึกชื่นชมในความฉลาดพูดของเธอ
และที่ห้างนี่เอง สารัตถ์กับนันทวดีไปซื้อของเหมือนกัน และทั้งสองคู่ก็ไปเจอกันที่ห้องน้ำโดยบังเอิญ สารัตถ์แสดงความหึงหวงนุชออกนอกหน้า พูดกันท่าแกมคุกคามนัดดาว่า

"นุชเป็นเด็กน่ารักมากนะครับ จะว่าไปก็เหมือนน้องสาวแท้ๆของผม ในฐานะพี่ชายก็ขอเตือนคุณเอาไว้ก่อนว่าอย่าคิดมาหลอกลวงน้องสาวผมนะครับ ผมเนี่ยดีก็ดีใจหายแต่บทร้ายก็เอาเรื่องนะครับ"

"ไม่ต้องห่วงหรอกครับ นุชเขาผ่านประสบการณ์เลวร้ายขนาดโดนเบี้ยวแต่งงานมาแล้ว นุชคงไม่โดนใครหลอกง่ายๆอีกแล้วล่ะครับ" นัดดาศอกกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ทำเอาสารัตถ์ตีหน้าไม่ถูก

ส่วนนันทวดีก็พูดเสียดแทงนุชว่า "คุณนัดน่าสนใจมากนะ รูปหล่อหน้าที่การงานก็ดี ระวังจะถูกฉกไปนะ พี่ห่วง"

"ขอบคุณนะคะที่เตือน พี่นันเองก็ต้องระวังพี่รัตถ์ ไว้เหมือนกันนะคะ ผู้ชายจิตใจไม่มั่นคงแบบนั้นถึงจับแต่งงานแล้วก็ใช่ว่าจะไว้ใจได้นะคะ" นุชกระทุ้งคืนทำเอานันทวดีชะงักไปเหมือนกัน

นัดดาเห็นสารัตถ์ทำท่าหมาหวงก้างก็คิดแกล้งให้เจ็บใจ แสดงความสนิทสนมเยี่ยงหนุ่มสาวกับนุช เมื่อนันทวดีแกล้งชวนไปทานข้าวด้วยกัน เขาตอบทันทีว่าไม่ได้เพราะเรามีแพลนไว้แล้วเดี๋ยวไม่ทัน

นัดดาอ้างว่าเราจะไปทำบุญที่วัดด้วยกัน ประชดว่าจะได้อุทิศส่วนกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรนุชจะได้สบายใจขึ้น แล้วจูงมือนุชขอตัวกับทั้งสองคน

นุชรีผสมโรงเดินมากับนัดดาอย่างสนิทสนม แต่พอพ้นสายตาทั้งสองคนนัดดาก็รีบปล่อยมือพร้อมกับขอโทษ

"ขอบคุณมากนะคะพี่นัด" นุชเอ่ยอย่างซาบซึ้งใจ แล้วถามอย่างขอร้องว่า "ถ้านุชอยากเลยไปทำบุญต่อจริงๆจะได้ไหมคะ"

"ได้สิครับ พี่ตั้งใจจะชวนอยู่แล้ว เผื่อจะช่วยให้นุชสบายใจขึ้น" ชายหนุ่มยินดี ทั้งสองจึงพากันเดินไปด้วยความรู้สึกที่สนิทใจกันมากขึ้นทุกที

หลังจากทำบุญเสร็จ นัดดาถามว่าสบายใจขึ้นไหม แล้วเตือนด้วยความห่วงใยว่า

"นุชพยายามอยู่ห่างพวกเขาเอาไว้ก็แล้วกัน จะได้ไม่ต้องจิตตกอีก" แล้วถามว่านันทวดีเป็นคนอย่างไรกันแน่ นุชตอบอย่างสับสนว่าตนก็ไม่แน่ใจ ยังดูไม่ออก นัดดาฟังอย่างครุ่นคิดและเก็บข้อมูล

ooooooo

ความเขม่นเขม็งเกลียว เมื่องามพิศเข้าไปจัดกระเป๋าเดินทางให้สารัตถ์อย่างที่เคยทำมาแต่ไหนแต่ไรกลับถูกนันทวดีสั่งไม่ต้องทำอีกแล้วต่อไปตนจะทำเอง และไล่งามพิศให้ออกจากห้องไปเสีย สั่งคนรับใช้ให้เอาเสื้อผ้าของสารัตถ์ไปแขวนไว้ตามเดิม คนรับใช้ไม่ทำแต่พองามพิศสั่งก็รีบทำ เลยทำให้นันทวดี ยิ่งไม่พอใจ

เมื่อสารัตถ์กลับมา นันทวดีเลียบเคียงถามว่างามพิศเป็นหลานแท้ๆของคุณแม่เขาหรือ พอเขาบอกว่าเป็นหลานห่างๆนันทวดีก็พูดทันทีว่าแบบนี้น่าจะนับเป็นคนรับใช้มากกว่า

"ทำไมพูดแบบนี้ล่ะนัน พี่งามเป็นเพื่อนเล่นกับพี่มาตั้งแต่เล็กๆ พี่นับถือเหมือนพี่สาวคนนึงเลยนะ มีเรื่องทะเลาะอะไรกันหรือ" สารัตถ์เอะใจ นันทวดีเหยียดปากไม่ทันพูด งามพิศก็เข้ามาบอกว่ารุจิราให้นันทวดีไปพบที่ห้องรับแขก

สารัตถ์ลุกขึ้นจะไปด้วย  ถูกงามพิศเบรกว่า  "คุณป้า สั่งห้ามค่ะ อยากคุยกับคุณนันตามลำพัง" พูดแล้วหันมองนันทวดีย้ำ "เดี๋ยวนี้ค่ะ"

นันทวดีสะบัดหน้าพรืดกลับเข้าไป งามพิศจะเดินตามก็ถูกสารัตถ์ออกมาขวางบอกว่า

"เดี๋ยวพี่งาม เล่าให้ผมฟังก่อน มีเรื่องอะไรกันเหรอครับ"

งามพิศได้แต่ถอนใจเท่านั้น

ooooooo

เมื่อนันทวดีไปพบรุจิราที่ห้องรับแขก ถูกรุจิราตำหนิว่าเคยบอกแล้วใช่ไหมว่างามพิศเป็นหลานสาวตนมีศักดิ์เป็นพี่สาวของสารัตถ์ เธอควรให้ความเคารพ ให้ระวังกิริยาและคำพูดให้เหมาะสมด้วย

นันทวดีตะแบงไปว่างามพิศทำท่าทางเหมือนเมียสารัตถ์ จนตนอดหึงไม่ได้ งามพิศตกใจกับข้อกล่าวหานี้ ส่วนคุณหญิงโกรธจัดลุกพรวดตวาดว่าพูดจาน่าเกลียดให้ขอโทษงามพิศเดี๋ยวนี้

"นันขอโทษไปแล้วนี่คะ" นันทวดีอ้างคำขอโทษตั้งแต่แรกที่เข้ามา พอถูกคุณหญิงปรามว่าต่อไปอย่าคิดอะไรสกปรกแบบนี้อีก เธอก็ทำเสียงอ่อนตอบว่ารู้แบบนี้ก็จะไม่คิดแล้ว พลางลุกยืนกำหนดเสียเองว่า "เอางี้แล้วกัน ต่อไปจะได้ไม่มีปัญหาขัดใจกันอีก เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับพี่รัตถ์ขอให้ เป็นหน้าที่ของนันเอง พี่งามไม่ต้องมายุ่ง เว้นเสียแต่ว่านันจะสั่งให้ทำ นันไปจัดกระเป๋าให้พี่รัตถ์ก่อนนะคะคุณแม่ รับรองไม่ขาดตกบกพร่องและต้องถูกใจพี่รัตถ์ที่สุด ใครที่ไหนก็จัดสู้ไม่ได้" พูดอย่างวางเขื่องแล้วหางตาใส่งามพิศจิกๆก่อนเดินออกไป

พอนันทวดีกรีดกรายออกไป งามพิศเดินมาพูดกับรุจิราว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่ตนบอก  รุจิราบอกงามพิศว่าอย่าไปหงอให้เดี๋ยวจะได้ใจ แล้วพูดอย่างเจ็บใจว่า

"อยู่ไม่ทันข้ามวันออกฤทธิ์ออกเดชซะแล้ว งัดข้อกับใครไม่งัด เดี๋ยวจะกระเด็นออกจากบ้านไม่รู้ตัว!"

ooooooo