ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    วิวาห์ว้าวุ่น

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    มอเตอร์ไซค์คันหรูยี่ห้อฮาร์เลย์อันลือลั่น ถูกควบมาอย่างเร็วและแรงจากชายหนุ่มเสื้อหนัง หมวกกันน็อกลวดลายพิสดาร โฉบเฉี่ยวมาอย่างหงส์เหิน... เท่ระเบิดเถิดเทิง...ผ่านสาวๆที่เดินเม้าท์กันเสียงจอแจ ต้องหยุดตาพองมองตาโต กุมชายกระโปรงที่
    ถูกลมพัดสะบัดชายจนวี้ดว้าย

    ชายหนุ่มใต้หมวกกันน็อก คือนายปวีร์ หันมามองแล้ว ทำท่าตะเบ๊ะเก๋ไก๋โบกมือให้สาวๆที่มองและยิ้มหวานฉ่ำตามหลัง...

    ในที่สุด รถฮาร์เลย์ของหนุ่มเจ้าเล่ห์ผสมเจ้าชู้ ก็มาจอดลงหน้ากองถ่ายแฟชั่นริมถนน...สองสาวนางแบบหันมามองเป็นตาเดียว ปวีร์ถอดหมวกกันน็อคออก...เผยให้เห็นใบหน้าหล่อ คมเข้ม...หันไปมอง สองสาวเห็นแล้วอ้าปากหวอ...ปวีร์ยิ่งเก๊กท่าอะร้าอร่าม
    ยิ่งขึ้น....แต่มี ช่างภาพร่างยักษ์เขม้นมองด้วยความหมั่นไส้ จึงตะโกนไล่

    "เฮ้ย...มาจอดเกะกะอะไรตรงนี้วะ" ปวีร์เห็นแล้วหัวหด ฟอร์มตก "เขาถ่ายแบบกันอยู่ ไม่เห็นเรอะ...หลีกไป๊..."

    ปวีร์ยิ้มแห้งผากเมื่อเห็นเจ้าตัวยอยักษ์เขี้ยวใหญ่ จึงค่อยๆ ขยับรถถอย... ดาราสาวน้อย เมษา...แต่งองค์สุดเซ็กซี่ กระโปรงสั้นจู๋ เป็นดาวดังถ่ายแฟชั่น มองเห็นปวีร์ ดีใจจนเนื้อหนังเต้นเยิบๆ

    "คุณปวีร์..." ร้องได้แค่นี้ วิ่งไปหา ถามจนลิ้นรัว "คุณปวีร์มารับเมษาเหรอคะ"

    "ผมเพิ่งได้คันนี้มา..." ปวีร์ตอบไม่ตรงคำถาม ลูบคลำรถคันงามไปมา "ในเมืองไทยมีอยู่ 3 คันนะ อยากลองนั่งกินลมดูหน่อยไหม"

    สาวเมษายิ้มหวานแทนคำตอบ วิ่งไปคว้ากระเป๋าถือแล้ววิ่งระริกมาโดดซ้อนท้าย ปวีร์สวมกันน็อกเสร็จ พาสาวเมษา พุ่งทะยานน้องๆเหาะเหินเดินอากาศไปทันที...

    "อ้าว...เฮ้ย..." ช่างภาพยักษ์หัวเสีย "กลับมาก่อน ทิ้งงานกันยังเงี้ยเรอะ...ธ่อเว้ย...ยายเมษา ถือว่าเป็นลูกสาวเจ้าพ่อ แล้วทำตัวยังงี้เรอะ" หันไปสั่ง "เลิกกอง ไม่ถ่ายมันแล้วโว้ย..." เจ้าตัวยักษ์หัวเสีย

    ooooooo

    ที่สตูดิโอวันนี้...กำลังถ่ายทำรายการทอล์กโชว์... เริ่มด้วยกล้องยิงผ่านหลังพิธีกร...ที่กำลังบันทึกรายการ "เม้าท์แตก" กล้องผ่านมายังเก้าอี้ข้างพิธีกรที่ยังว่าง พิธีกรร่ายยาว แล้วเข้าเรื่อง...

    "...ส่วนแขกรับเชิญของเราวันนี้ เธอเป็นหมอดูสาวสวยรวยเสน่ห์ที่กำลังดังระเบิด...จากการที่กล้าออกมาทำนาย พระเอกคนดังอย่างคุณแจ็ค...หรือคุณยุทธชัย...ว่าพระเอกคนนี้เป็นตุ๊ดตู่แอ๊บ แมน หนำซ้ำยังมีดวงเนื้อคู่เป็นไม้ป่าเดียวกันอีกด้วย...เรียกว่า
    กระหึ่มกันเป็น บั้งไฟแตกกลางฟ้า..." พิธีกร ผายมือเชื้อเชิญอย่างงดงาม... "ขอเชิญพบกับ...คุณไอรดา..."

    สาวงามไอรดาในชุดสวยหรูนวยนาดสู่เวที ไหว้นอบน้อม เธอยิ้มรับเสียงปรบมืออย่างเกรียวกราว...แต่แล้วร่างของเธอก็ทรุดลงไป...แต่ จากนั้นไม่นาน ไอรดาลุกทะลึ่งขึ้นมาอย่างเสียฟอร์มเล็กน้อย....ก่อนจะตั้งหลักใหม่...ได้ แล้วเดินเหมือนลอยมานั่งที่เก้าอี้
    ข้างพิธีกรซึ่งรีบแก้สถานการณ์

    "เอาละครับ ผมขอเข้าประเด็น...ถามกันตรงๆ ตามแบบฉบับ คุณไอรดา เจ้าของฉายา "หมอไอ ตาทิพย์" หมอไอยืนยันใช่ไหมว่า...คำทำนายที่ว่า คุณแจ็ค ยุทธชัย เป็นตุ๊ดตู่แอ๊บแมน...เป็นเรื่องจริง"

    "ตามดวงชะตาแล้ว...ต้องบอกว่า...ร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ" ไอรดาไม่ยี่หระใดๆ

    "แล้วหมอไอ ยังยืนยันคำทำนายเดิมใช่ไหม ที่ว่าคุณแจ็ค ยุทธชัย มีดวงเนื้อคู่เป็นผู้ชาย ไม้ป่าเดียวกัน" ไอรดา ตอบอย่างไม่หวั่น...เธอยืนยันอีกครั้ง พิธีกรจึงรุกต่อ "แล้วที่พระเอกหนุ่มรายนี้หมายหัวคุณไว้ คุณไม่กลัวหรือไง"

    "มีอะไรต้องกลัวคะ...ดิฉันทำนายไปตามดวงชะตา ใครจะฝืนโชคชะตาฟ้าลิขิตได้ล่ะคะ"

    "แน่ใจนะครับว่า แม่น ไม่ได้มั่ว"

    "แน่ใจค่ะ...ที่ดิฉันได้ฉายาว่า หมอไอ ตาทิพย์ เพราะดิฉันทำนายถูกต้อง...ร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ"

    "ถ้าหมอไอยืนยันหนักแน่นอย่างนั้น...งั้นเรามาพบแขกรับเชิญแบบเซอร์ไพรส์ ...เชิญพบ คุณแจ็ค ยุทธชัย...ได้เลยครับ"

    ไอรดาสะอึก...ตาเหลือก ไม่คาดคิด...หนุ่มหล่อ แจ็ค ยุทธชัย พาหุ่นสำอางย่างสามขุมรี่ออกมา...ตรงมาชี้หน้าไอรดา

    "รีบคุกเข่า กราบขอโทษผมเดี๋ยวนี้...เดี๋ยวนี้เลย...ทันที" ไอรดาอื้ออ้าหาทางเลี่ยง แจ็คปรบมือสองสามที หันไปสั่ง "แฟนคลับ...จัดชุดใหญ่ๆให้ชุดหนึ่ง"

    สาวๆแฟนคลับของแจ็ค 7-8 คน พากันกรูกันมาอย่างเอาเรื่อง ไอรดาขยับถอย พวกรุมล้อมมา ไอรดาผลักสาวหนึ่งผวาไป ตัวเองได้ช่อง วิ่งหนีตายทันที แจ็คร้องสั่งให้ตามไป แจ็คยืนกอดอก

    "สมน้ำหน้า...นังหมอดู จอมปากโป้ง..."

    ไอรดาวิ่งแจ้นหนีตาย โดยมีแฟนคลับวิ่งเฮโลตาม หมายจะฉีกเนื้อด้วยความแค้นแทนพระเอกแจ็ค...ไอรดาหลบหนีไปที่ลานจอดรถ พยายามหลบหลีก อาศัยกำบังรถที่จอดหลายสิบคัน แต่ถูกไล่ต้อน แยกย้ายกันล้อมไว้...

    ไอรดาคิดหาตัวช่วย แอบกดมือถือถึงศูนย์ฮอตไลน์ หาปุ๊กกี้เพื่อนรัก...

    "...สวัสดีค่ะ..." ปุ๊กกี้ครอบหูฟัง และกำลังนั่งหน้าโต๊ะคอมฯ โดยมีพนักงานเรียงรายหลายโต๊ะ "ศูนย์ฮอตไลน์ปรึกษาปัญหาชีวิต ดิฉัน กวินนาค่ะ..." ปุ๊กกี้สะอึก เมื่อรู้ว่าเพื่อน "อ้าว...นั่นแกเรอะ ยายไอ"

    "ใช่...ฉันเอง แกช่วยมารับฉันทีได้ไหม ข้างๆสตูดิโอ ที่ฉันมาอัดรายการน่ะ" เสียงถามว่ามีอะไร "จะอะไร พวกแฟนคลับของอีตาแจ็คน่ะสิ มาดักจะฉีกอกฉันกันอยู่เนี่ย" ไอรดาฟังปุ๊กกี้แล้วเหี่ยว

    "ก็สมแล้วนี่ยะ ทำปากเก่งไปทำนายเขาเป็นอีแอบอีตุ๊ด อ้างเป็นหมอดูตาทิพย์  ที่ไหนได้  ฉันนี่แหละไปช่วยสืบให้... ตานี้ซวยละสิ"

    "อย่ามาซ้ำเติมกันนะ แกก็พอกับฉันแหละ สมรู้ร่วมคิดกับฉันด้วย เฮ้ย อย่าเพิ่งมาด่ากันตอนนี้"

    "แต่ฉันไม่เอาความรู้ด้านจิตวิทยาไปหลอกหากินเป็นหมอดูแม่นๆอย่างแกหรอกย่ะ แกทำมันผิดกับสิบแปดมงกุฎตรงไหน...พักนี้แกไม่มาช่วยศูนย์ฮอตไลน์มั่งเลย"

    "เฮ้ย...เก็บไว้ด่ากันทีหลังได้ไหม ตอนนี้รีบมาช่วยฉันก่อน" พูดจบ เงยหน้าขึ้น มีนางคนหนึ่งมายืนมอง จ้องตากันครู่หนึ่ง แม่คนนั้นตะโกนเรียกพวกมันว่าอยู่นี่ เท่านั้น...ไอรดาโกยอ้าว หาที่หลบเท่าที่จะมองเห็น...เสียงพวกนั้นสั่งล้อมหน้าล้อมหลังกัน
    ระงม...

    เมื่อถูกบีบวงล้อมเข้ามา ไอรดาต้องหลบขึ้นกระบะหลังคันหนึ่ง...เมื่อพวกนั้นมาพบกันช่วยกันหาก็ ไม่มี...ไอรดายังยิ้ม คิดว่าตัวเองรอดตัวแน่ๆ...

    พวกแฟนคลับจึงชวนกันไปที่กองถ่ายพี่แจ็คกันดีกว่า...ว่าแล้วต่างขึ้นรถ ไปข้างหน้าสอง อีกสี่คนขึ้นกระบะหลัง

    ไอรดาแทบร้องไห้ เมื่อพวกสาวๆขึ้นรถมาคันนี้...มันทำไมบังเอิญเป็นคันนี้ด้วย...

    รถออกไปได้ไม่นาน...ไอรดาจำต้องเผยตัว...แต่ค่อยๆทำให้กลมกลืนเป็นพวกแฟน คลับให้ได้ คือซ่อนหน้าไว้...รถวิ่งไปได้ไม่นาน แม่คนหนึ่งมองไปมองมาเริ่มนับนิ้ว... "หนึ่ง สอง สาม สี่...ห้า" หยุดมองไปมา "ข้างหน้าสอง เป็นหก เจ็ด...เอ๊ะ" นางหนึ่ง
    ถามเพื่อน "ตุ๊กกี้เรามากันแค่ 6 ใช่ไหม" พวกนั้นมองหน้ากัน แล้วต่างก็เพ่งมาที่ไอรดา คนหนึ่งจึงถามขึ้น

    "แล้วเธอเป็นใคร"...มีมือมาจับไหล่ ไอรดาจำต้องหันมายิ้มแห้งแล้ง...ทำใจดีสู้เสือ เพราะรถวิ่ง โดดลงก็ตายเปล่า... ทั้งสองฝ่ายจ้องตากัน...พวกนั้นจึงชี้หน้าไอรดาพร้อมๆกัน คนหนึ่งตะโกนบอกคนขับ

    "มันอยู่นี่...อยู่ท้ายรถ" เสียงรถวิ่งเบรกเข้าข้างทาง... ไอรดาถูกพวกนี้รุมเหวี่ยงลงจากรถ...สองสาวข้างหน้ามาเสริมกำลัง ไอรดาถูกรุมเสยไปหลายฝ่ามือมรณะ...จึงปัดป้องพัลวัน พอได้จังหวะ ก็พุ่งตัวเหมือนจรวดหนี พวกนั้นตามแต่ชนกันล้มเป็นพินโบว์ลิ่ง
    ทำให้ไอรดาเผ่นข้ามถนน...รถราเบรกกันสนั่นท้องถนน...แฟนคลับลุกขึ้นมาได้ ก็สายไปแล้ว

    "อย่าให้เจออีกนะ ยายหมอดูปาก...หะมา..." ด่าอาฆาต ก่อนจะชวนกันขึ้นรถกลับ...

    ooooooo

    อาจารย์พจนีย์  หรือคุณหญิงพจนีย์ที่โด่งดังคับเมืองไทย วันนี้คุณหญิงในชุดไหมไทยอันสวยงาม กำลังตัดริบบิ้นเปิดงานการสอนดนตรีไทยพิณพาทย์ ท่ามกลางแขกผู้มีเกียรติ  และช่างภาพสารพัดสื่อ... หลังจากเปิดป้ายแล้ว  จึงเดินชมงาน  โดยมีสื่อ
    ต่างๆตามสัมภาษณ์เป็นพรวน

    "ในฐานะดิฉันทำงานทางด้านส่งเสริมวัฒนธรรมไทยมาโดยตลอด อยากจะฝากสื่อมวลชนทุกท่านถึงการตระหนักถึงคุณค่าของศิลปวัฒนธรรมไทย อันเป็นรากเหง้า เป็นความภูมิใจของชนชาติของเรา"

    "ท่านคะ เอ้อ..." นักข่าวสาวตั้งท่าถามประโยคเด็ด "แล้วข่าวคุณปวีร์ ลูกชายของคุณหญิงควงกับนางแบบสาวเปรี้ยวชื่อเมษา แล้วยังมีข่าวอื้อฉาว เรื่องคลิปหลุดออกมา..."

    "เอ้อ...หนู...เดี๋ยวก่อนนะคะ คือวันนี้ เราช่วยกันลงข่าวศิลปวัฒนธรรม หรือเรื่องดนตรีไทย อะไรอย่างนี้ ไม่ดีกว่าหรือคะ"

    "ในฐานะที่คุณหญิงมุ่งอนุรักษ์วัฒนธรรมไทยอันดีงาม อยากถามว่า คุณหญิงรู้สึกยังไงที่ลูกชายคุณหญิงทำตัวเป็นเสเพลย์บอย ควงสาวไม่ซ้ำหน้า" คุณหญิงชักสีหน้ายิ้มแย้ม

    "ดิฉันทราบว่าใครๆก็ชอบข่าวอื้อฉาว แต่ขอพื้นที่เล็กๆให้ข่าวศิลปวัฒนธรรมไทยได้เบียดแทรกเผยแพร่บ้างได้ไหมคะ" พอนักข่าวรับว่าได้ ท่านจึงรีบหยิบสติกเกอร์คำขวัญสั้นๆ "ไม่แต่ง ไม่ยุ่ง" แจกนักข่าวคนละ 4-5 อัน อธิบายว่าเป็นโครงการเตือน
    หญิงไทยให้เห็นคุณค่าของการสงวนพรหมจรรย์ว่า ถ้าไม่แต่งงานกันก่อนตามประเพณีก็ไม่ยุ่งด้วย

    "จะไหวเหรอคะ ผู้หญิงบางคนรักนวลสงวนตัวก็ยังโดนผู้ชายเจาะไข่แดง"

    "อันนั้นดิฉันขอใช้คำว่าทุเรศที่สุด พวกมนุษย์ผู้ หรือผู้ชายนี่ควรมีจิตสำนึก ถ้าไม่คิดแต่งงานจริงจังไม่ควรไปยุ่งกับเขา...อย่าลืมนะคะ "ไม่แต่ง ไม่ยุ่ง" ดิฉันเป็นประธานโครงการเองค่ะ"

    "โน่นไง...มาโน่นแล้ว..." เสียงนักข่าวคนหนึ่งร้องขึ้น "ปวีร์กับเมษามาโน่นแล้ว"

    นักข่าวที่รุมสัมภาษณ์คุณหญิงพจนีย์แตกฮือเผ่นไปหาปวีร์กับเมษากันหมด ทิ้งคุณหญิงพจนีย์ยืนเก้ออยู่คนเดียว

    ooooooo

    ทันทีที่ถูกรุมล้อมสัมภาษณ์ ปวีร์รีบปฏิเสธนักข่าวที่มะรุมมะตุ้มถามว่าเขากับเมษาเปิดตัวเป็นแฟนกันแล้วใช่ไหม ปวีร์รีบขอตัวแล้วเผ่นหนีทันที นักข่าวจึงเฮไปหาเมษา ซึ่งเธอยืนยันทันทีว่าลงข่าวพาดหัวตัวโตๆไปเลยว่าเป็นแฟนกัน คุณปวีร์น่ารักที่สุดเลย
    ไปรับส่งเมษาตลอด รักกันค่ะ เมษาไม่ถือ

    "แต่แม่ถือ..." คุณหญิงพจนีย์มีพรายกระซิบเรื่องเมษาประกาศเป็นแฟนปวีร์ เจอหน้าลูกชายจึงตอกหน้าแงทันที "แม่ทำงานวัฒนธรรม แต่ลูกกลับโฉบร่อนไปมาจีบสาว เลิกทำตัวเป็นเด็กแว้นได้แล้ว  หัดคบใครให้มันจริงๆสักทีได้ไหม"

    ปวีร์ยิ้ม ทำจุ๊บให้คุณแม่แล้วรีบเผ่น...คุณหญิงบ่นว่า ลูกชายคนนี้ปล่อยไว้ไม่ได้เสียแล้ว...

    เมื่อคุณหญิงไม่สบายใจเรื่องลูกชาย มีโอกาสคุณหญิงก็เอาเรื่องลูกชายเจ้าชู้ไปปรึกษาคุณปยุตผู้สามี ได้คำตอบว่า ตอนมันซะเลยดีไหม คุณหญิงว้ากใส่ทันทีว่าท่านยังต้องการอุ้มหลาน ปยุตให้ปล่อยไป มันโตแล้ว ทั้งได้ยกรีสอร์ตให้ปวีร์ บริหารแล้ว

    "ยังไม่พอ ถ้าจะเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวต้องแต่งงานแต่งการสร้างครอบครัว" คุณหญิงไม่ยอม

    "โถ...คุณ...ถ้ามันคิดแต่งงานสิเราจะปวดหัว ดูสาวๆที่มันควงสิ มีข่าวคาวข่าวฉาวโฉ่"

    "โฮ้ย...จะไม่ช่วยอบรมลูกเลยใช่ไหม เสียเวลาคุยจริงๆ ฉันคุยกับหมอไอดีกว่า" สามีถามว่าไอเป็นใคร "หมอไอ ตาทิพย์ ฉันนัดเขามาที่นี่ คุยกับหมอดูสบายใจกว่า ช่วยฉันได้มากกว่าคุยกับคุณ"

    ปยุตหันไปมองต้นไม้ต้นไร่ไปตามเรื่อง...แต่อดบ่นไม่ได้ว่า...ไอ้ปวีร์เอ๋ย ทำอะไรอย่าให้พ่อเดือดร้อนบ้างได้ไหม?

    พ่อบ่นอยู่ที่บ้าน ปวีร์ไปส่งเมษาถึงบ้าน พอจะกลับ ถูกเมษาดึงไว้ เขาอ้างรีบกลับ กลัวแม่บ่น แต่เมษาบอกว่า พอได้สิ่งที่ต้องการจะรีบกลับเลยหรือ เขารีบบอกว่า เราก็เจอกันบ่อยๆ แต่เมษาย้ำเธอยังไม่พอ ทั้งระดมจูบปวีร์อย่างไม่ให้ หายใจ จูบกันตรงนี้ไม่
    ต้องห่วง วันนี้ไม่มีคนอยู่บ้าน ปวีร์จึงระดมกำลังลุยจูบเมษาแหลกลาญ

    "ปะป๊ะกลับมาหรือยัง" เสียงตุลย์ พี่ชายเมษาดังมา ตัวก็โผล่ ปวีร์ผงะ "ทำอะไรกันเนี่ย" ตุลย์กระตุกเส้น ปวีร์อ้อมแอ้มว่า "ไม่มีอะไรครับ" เช่นเดียวกับเมษา ย้ำว่า เธอไม่ได้ทำอะไรมิดีนะ...แต่พอมองหน้าปวีร์เห็นลิปสติกเลอะเต็มปาก รีบยกมือปิดให้...ตุลย์
    ใจดีไม่ว่าอะไร ทั้งชวนปวีร์อยู่ทานข้าวด้วยกัน ปวีร์รีบขอตัวกลับ...ตุลย์มาจับตัวไว้...ปวีร์ตกใจ รีบลาพี่ตุลย์อย่างนอบน้อม ตุลย์สั่ง

    "ผมแค่อยากบอกคุณว่า ถ้าทำให้น้องสาวผมเสียใจ ผมเอาคุณตายแน่"

    ปวีร์เนื้อตัวเย็นวาบๆ รับปากอย่างไม่รีรอ ขึ้นรถเผ่นไปไม่แลหลัง...

    ooooooo

    ไอรดาถือนามบัตรอ่านไปเดินดูเลขที่ไปตามบ้าน...ก้มมองนามบัตรในมือหาบ้านคุณหญิง นามบัตรหลุดมือ พอตามก้มลงหยิบ หันไปเห็นมอเตอร์ไซค์คันงามห้อตะบึงตรงมาหา ไอรดาตกใจ จวนจะถึงกลับเบรกอย่างแรง ไอรดาผงะหงายก้นจ้ำเบ้า ร้องลั่น "ไอ้บ้า"

    คนขี่หันมามอง...เห็นเธอตั้งตัวลุกขึ้นจึงขับเลยไป ไม่ยอมถอดกันน็อกมาดู ไอรดาแค้นหยิบก้อนหินใกล้มือปาไปด้วยโกรธจัด ปากด่า...ไอ้บ้า ไม่เห็นคนรึไง?

    หมวกกันน็อกเจอก้อนหินขนาดเต็มมืออย่างถนัดถนี่ เห็นรถวิ่งปัดๆเป๋ๆแล้วผลุบหายลงไปข้างทางเสียงโครมคราม ทีแรกไอรดามองอย่างสะใจ แล้วต้องตกใจสุดขีดเมื่อคิดว่าตกคลองไปแล้ว จะตายไหมเนี่ย รีบแอบย่องไปมอง...ที่คูน้ำข้างทาง ปวีร์ในชุด
    แจ็กเกตหนังสวมหมวกกันน็อกนอนพังพาบ แข้งขาเหยียดเป็นเขียดดิ่งพสุธา

    "ตายรึเปล่าเนี่ย...ฉันไม่ตั้งใจนะ" ร่างนั้นค่อยๆขยับ "นั่น...ขยับได้แล้ว...ยังไม่ตายนี่" พอถอดหมวกไอรดาถึงกับอ้าปากค้าง "นี่...คุณปวีร์ ลูกชายคุณหญิงพจนีย์นี่หว่า" รีบหดหัว "เห็นเรารึยังนะ"

    ไอรดาก้มหน้างุดๆเดินหนีไปให้เร็วที่สุด...ปวีร์พยายามลุกขึ้น หน้าเหยเมื่อเจ็บร้าวไปทั้งตัว หยิบหมวกกันน็อกได้ บ่นอู้

    "ไอ้บ้าเอ๊ย ไอ้แก๊งปาหินพวกนี้ จับใส่ตะรางให้เข็ด" พอจะลุกเต็มตัว ปวีร์ถึงร้องโอ๊ย...บ่นสงสัย "กระดูกหักรึเปล่าเนี่ย" แล้วพยุงตัวขึ้นมาอย่างยากเย็น...

    ooooooo

    ที่ม้านั่งในสนามบ้านคุณหญิงพจนีย์ นายธงชัยทำหน้าที่เสิร์ฟน้ำร้อนน้ำชาตามสั่ง ขณะที่ไอรดากำลังดูลายมือให้คุณหญิง ปากก็ทำนายทายทักไป

    "เส้นเดินทางเด่นมากนะคะ ดวงชะตาของคุณหญิงมีเกณฑ์ต้องเดินทาง..." คุณหญิงรับว่าถูกที่สุด จะไปเปิดศูนย์ หัตถกรรม ไอรดาทายต่อทันที "ใช่เลยค่ะ ตามลายมือบอกจะไปทางเหนือ"

    "แต่ฉันจะไปประจวบฯ" คุณหญิงแย้ง

    "นั่นไงคะ...ทางเหนือสุดของภาคใต้น่ะค่ะ" คุณหญิงเลิกคิ้วเห็นด้วย แต่ธงชัยที่ยืนระวังอยู่หัวเราะก๊ากออกมา ทั้งสองหันมามองหน้า ธงชัยรีบหุบยิ้ม ไอรดาทายต่อ "คนที่คุณหญิงจะไปพบเป็นชายเจ้าเนื้อ ผิวสองสี..."

    "นี่เป็นศูนย์หัตถกรรมสตรีนะจ๊ะ มีแต่พวกแม่บ้าน"

    "อ้อ...เอ้อ ดูผิดไปนิดหนึ่งค่ะ ที่จริงเป็นสาวใหญ่เจ้าเนื้อ ผิวสองสี หน้าตาท่าทางคล้ายผู้ชาย..."

    ธงชัยหัวเราะจ๊ากออกมาอีก มองไอรดาแบบเป็นหมอเดาชัดๆ ไอรดาจึงเปลี่ยนโรดแม็ป

    "งั้นดิฉันดูดวงลูกชายคุณหญิงดีกว่านะคะ" คุณหญิงตกลงทันที "ดูจากเส้นสายบุตรและบริวาร แต่บริวารชั้นปลายแถว จวนจะเคราะห์ร้าย ถ้าไม่สงบเสียง..." ธงชัยหวั่นใจ หน้าตูมกุมเป้านิ่ง "ดูแล้วต้องบอกว่า...วันนี้ลูกชายคุณหญิงจะประสบอุบัติเหตุ"
    "หา...ตาปวีร์ลูกชายฉันเนี่ยนะ" คุณหญิงตกใจเผลอเกาบั้นท้ายสองที

    "แต่ไม่ต้องกลัวค่ะคุณหญิง แค่กระดูกกระเดี้ยวเคล็ดยอกเล็กๆน้อยๆ ไม่ถึงกับเลือดตกยางออก"

    "ไม่ร้ายแรงใช่ไหม เฮ้อ...โล่งอกไปที"

    เห็นคุณหญิงโล่งใจ ไอรดาแอบมองธงชัยอย่างผู้ชนะ คุณหญิงสบายใจขึ้นมาก แต่พอมองออกไปถึงกับอ้าปากค้าง...เมื่อเห็นปวีร์เดินกะเผลกขามา ในมือถือหมวกกันน็อก คุณหญิงชำเลืองไอรดาแล้วอุทาน "คุณพระ...อะไรจะแม่นขนาดนั้น" ไอรดาพยายาม
    ก้มหน้า ไม่แน่ใจว่าตอนนั้นปวีร์จะมองเห็นหน้าเธอรึเปล่า...แล้วแม่ลูกก็ซักไซ้ตอนเกิดอุบัติเหตุตกท้องร่อง ปวีร์ด่าไอ้เด็กปาหินแล้วให้ธงชัยไปดูรถ คุณหญิงจึงแนะนำลูกชายให้รู้จักไอรดา ทั้งสองสวัสดีทักทายกัน

    "สวัสดีครับ ผมปวีร์ เดี๋ยวนี้คนเป็นหมอดูเขาหน้าตาน่ารักแบบนี้แล้วเหรอครับ"

    "คุณปวีร์ตัวจริง ก็ดูดีกว่าในทีวีเลยนะคะ"

    "เหรอครับ..." มองไอรดาแล้วสงสัย "เอ...เหมือนเราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่าครับเนี่ย"

    "เปล่านี่คะ ไม่มี ไม่เคย ดิฉันเพิ่งเจอคุณปวีร์ครั้งแรกนี่แหละ"

    คุณหญิงเริ่มด่าพวกปาหินอย่างไม่ยั้งว่ามันหยาบช้าสามานย์มาก ปวีร์บอกว่า อยากใช้คำว่าเลวจะเหมาะกว่า...ไอรดาแทบจะหลับตาปี๋

    "เสียดายผมไม่เห็นหน้ามัน ไม่งั้นจะเอาคืนเป็นสิบๆเท่า...เพี้ยง ให้กรรมตามสนองมันด้วยเถิ้ด..."

    "ดิฉันเปล่านะคะ..." ไอรดาเผลอแก้ตัว แม่ลูกหันมามองแปลกๆ ไอรดารีบแก้ "เอ่อ...ใช่ค่ะ มันเลวแบบนี้ต้องรับกรรมชนิดติดจรวดเอ็ม 79 แต่คิดว่าถ้ารู้จักอภัยไม่อาฆาตเป็นทานอย่างหนึ่งนะคะ"

    คุณหญิงรีบพาลูกชายเข้าไปทำแผลข้างใน ปวีร์ยังหันมาส่งสายตาเยิ้มใส่ ไอรดาเคลิ้มเข้าขั้นปิ๊งปวีร์ถึงกับงึมงำลำเลิก "หล่อขั้นเทพจริงๆผู้ชายคนนี้..."

    คุณหญิงทำแผลให้ลูกชาย แต่ลูกชายกลับบอกว่าไม่เคยเห็นหมอดูน่ารัก เซ็กซี่ผิวดีชีๆแป๊ะๆ แม่ดุว่า เห็นแป๊บเดียวเก็บละเอียดขนาดนี้เหรอ อย่าไปทะลึ่งกับเขา หมอดูคนนี้เขามีองค์นะ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ เขาดูแม่นยังกะตาทิพย์...

    แม่ทำแผลเสร็จ ขอตัวไปคุยกับหมอต่อ...ปวีร์นั่งยิ้มฝันหวาน ปากพึมพำ

    "สวยอย่างนี้น่าจะชื่อนางฟ้าพยากรณ์ซะมากกว่านะจ๊ะ..."

    คุณหญิงมานั่งให้ไอรดาทายต่อไป ทายแบบใช้จิตวิทยาผสมการเดาหลายเรื่องจนคุณหญิงยกนิ้วให้แม่นมาก แล้วต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อไอรดาบอกว่า ขอให้คุณหญิงอย่าโกรธเธอ คุณหญิงรับรองไม่โกรธ แล้วเร่งให้ทาย

    "ดวงครอบครัวคุณหญิงกำลังตกอยู่ในฤกษ์ราหูเพชฌฆาต พูดง่ายๆ ดวงชะตาถึงฆาตยกครัว"

    "จริงเหรอ ตายแล้ว" คุณหญิงตบอกตัวเองสามผาง "จะทำยังไงดีเนี่ย...ตาย...ฉันไม่ไหวนะหมอ"

    "ยังไม่ตายค่ะคุณหญิง ยังพอมีหนทางแก้ผ่อนหนักให้เป็นเบาได้ ฤกษ์เพชฌฆาตแบบนี้ต้องใช้ฤกษ์มงคลแก้ ฤกษ์มงคลที่ดีที่สุดคือฤกษ์มงคลสมรส...ทางที่ดีคุณหญิงควรรีบหาทางจัดงานมงคลสมรสคนในครอบครัวขึ้นมา มิฉะนั้นดวงชะตาต้องถึงฆาต
    ชนิดยกครอบครัวเลยนะคะ"

    ไอรดาสีหน้าเรียบเฉยแต่แฝงไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์

    หลายขุม แล้วแอบเหล่มองคุณหญิงที่นั่งเซ่ออยู่กับคำว่า...ตายแน่ๆ จะทำยังไงดีหนอคราวนี้...

    เมื่อถึงตอนธงชัยออกมาส่งไอรดาที่หน้าบ้าน ธงชัยเปรยขึ้นว่า ถึงเขาเป็นคนรับใช้แต่มองออกถึงพฤติกรรมบางอย่าง

    "ผมขอร้องว่า...ถ้าจะหากินแบบนี้ไปหากินที่อื่น เจ้านายผม ผมก็รักและปกป้องเท่าชีวิต"

    ไอรดายังไม่ทันโต้กลับ ปวีร์เดินมาถามธงชัยว่าคุยกับใคร ธงชัยรีบถอยไป ปวีร์เห็นไอรดาหน้าเครียดจึงถามมีอะไร เมื่อไม่มีอะไรจึงอาสาไปส่งไอรดา สั่งธงชัยไปเตรียมรถเก๋ง

    ไอรดาติงว่า เพิ่งขับมอเตอร์ไซค์ลงคลองจะขับเก๋งไหวหรือ

    ปวีร์คุยว่าขับเรือบินยังได้ ทั้งสองต่างมองตากันอย่างท้าทาย เหมือนมวยกำลังชั่งน้ำหนัก ก่อนจะตะลุยกัดใบหูกันให้ขาดกระเด็นไปข้าง...

    ขณะนั่งไปในรถปวีร์ทั้งสองก็คุยกันเหมือนกับว่ากำลังโต้วาทีออกอากาศ ปวีร์ไม่เชื่อว่าไอรดายังไม่มีแฟน ไอรดาย้อนว่าเขาก็กำลังถูกนางแบบไล่งับอยู่ไม่ใช่รึ ปวีร์ร้องลั่น อย่างเขาไม่ให้ใครมางับได้ง่ายๆ คุยกันไป คิดในใจ เยาะหยันแล้วขย้ำนิดๆไปในตัว...

    เธออยากจะบอกปวีร์ว่าอย่างนายคนนี้ เธอจะจับให้อยู่หมัดเมื่อไหร่ก็ได้ ส่วนปวีร์บอกว่า ถึงเขาเจ้าชู้แต่ก็รักจริงไม่ทิ้งขว้าง เขาให้เกียรติสตรีเสมอ แต่ในใจกลับอยากบอกว่า เธอเซ็กซี่ น่ากินไปทั้งตัว แล้วคิดเลยไปว่า พอลงรถไปส่งถึงห้องนอนแล้ว แม่เจ้าโว้ย
    อะไรจะเกิดขึ้น ไม่อยากคิดต่อเลยว่ะ...ไอรดาเองก็คิดตอบโต้ในใจ

    "ไอ้ตากะล่อนเอ๊ย คงคิดว่าฉันง่ายๆอย่างที่เคยเจอมาละสิ กะล่อนทองอย่างนายมันต้องเจอผู้หญิงร้ายๆอย่างฉัน ฮิๆๆๆ" แล้วบอกเขาว่าใกล้ถึงบ้านแล้ว เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาก็ถึง

    "ครับ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมส่งถึงสวรรค์...เอ๊ย ถึงบ้านคุณเลย" ต่างมองตากันอย่างมีชั้นเชิง ปวีร์คิดในใจอีก "แบบนี้ รับรองจะทำให้ติดใจไม่รู้ลืมเลยละน้องเอ๋ย"

    "เล่นกับใครไม่เล่น..." ไอรดาโต้ในใจเช่นกัน "มาเล่นกับฉัน แล้วนายจะรู้สึก นายหื่นเอ๊ย"

    ทั้งสองคนต่างอมยิ้ม มั่นใจตัวเองว่า "เหนือฟ้า ยังมีอาตมานั่งอยู่..."

    พอปวีร์ขับรถไปถึงหน้าบ้านเช่าจึงจอดรถ ลงมาเปิดประตูให้ไอรดา...มองดูบ้านของเธอ คงจะเช่าไม่แพงนัก เขาจึงมั่นใจว่าคราวนี้หวานคอแร้งกาแน่แล้ว...มองตามบั้นท้ายไอรดาแล้วกลืนน้ำลายเสียงดังเอื๊อก ไม่ได้ยินที่เธอขอบคุณ เดินตามไปที่ประตู
    กำลังจะตามเข้าไป กลับสะดุ้งร้องลั่นขึ้นเพราะถูกเธอปิดประตูดัก บานประตูอัดตรงเป้าจนต้องกุมจนตัวงอ

    ไอรดาตกใจถามว่าเจ็บมากไหม ปวีร์ยิ้มแหยแต่ไว้เชิง...บอก "ไม่เป็นไร ยังจะพอใช้การได้...ผมว่าเรารีบไปคุยข้างในดีกว่า..." ไอรดารีบคล้องกุญแจแกร๊กทันที ใครจะให้เขาเข้าไป แล้วโบกมือบ๊ายบายทันที

    "เฮ้ เดี๋ยวสิคุณ จะเจอกันอีกเมื่อไหร่ เบอร์โทร.ก็ไม่ให้"

    "ฉันต้องไปดูหมองานวันเกิดคุณหญิง ต้องเจอกันอีกแน่" ไอรดาชม้ายตาหวานฉ่ำโปรยเสน่ห์เต็มสตีม ก่อนจะหันสะอิ้งเอวมาช้าๆ เตือนให้เขาขับรถดีๆ แต่ในใจนั้นกลับไม่ดีด้วย

    "หึ...ฝันไปเถอะ ชาตินี้ทั้งชาติ นายไม่ได้แอ้มกะแหลมแป๋มฉันหรอก"

    ปวีร์เกาะรั้ว ทำตาออกอาการหื่นอยู่วาบๆ แล้วกลับกัดกรามกร้วมๆ

    "คราวนี้เพราะฉันกะปล่อยเธอไปก่อนหรอกนะ แต่ คราวหน้า...เธอจะถูกพะบู๊ประตูพังแน่"

    พอไอรดาเข้าบ้านเจอปุ๊กกี้รี่เข้ามาถามอย่างตื่นเต้น ที่เห็นปวีร์ดาราคนดังควงสาวสวยไฮโซไม่เลือกหน้ามาส่ง ถามว่ารู้จักเขาได้ไง ไอรดาแจง...แม่เขาเป็นลูกค้าดูหมอ แล้วเตือนเพื่อนว่า นายคนนี้ไม่ใช่คนดีหรอก เสือจะตาย ไม่รู้สาวๆชอบยังไง ในสมองตา
    คนนี้คงคิดอยู่เรื่องเดียวแหละ

    "แกคอยดูเหอะ มาเจออย่างฉัน อยากรู้เหมือนกันว่าจะเป็นเสือโฮกๆหรือเสือกะบากแน่"

    ปุ๊กกี้เห็นท่าทางแบบนี้ของไอรดาแล้วรีบเตือนว่า ระวังจะถูกเสือขย้ำตาย...

    แล้วในที่สุด...ไอรดาก็เก็บไปฝันว่าไปบ้านปวีร์ เอาน้ำส้มมาต้อนรับ เธอดื่มไปหน่อยเดียว สะลึมสะลือ แล้วปวีร์ก็เข้ามากอดปล้ำ ไอรดาร้องห้ามลั่นๆ พอลืมตาเห็นแขนใครมา กอดรัดทาบที่หน้าอกจึงยันโครมไป พอลืมตาตื่นเห็นปุ๊กกี้ตกลงไปที่พื้น ลุกขึ้นมา
    ถามเอาเรื่องว่าทำไมทำแบบนี้ ผีเข้าเรอะ สองสาวตอบโต้กันเรื่องผู้ชายที่มาชอบไอรดา แล้วเธอตะเพิดเขาไปทุกราย ไอรดาบอกว่า แม่สอนว่าผู้ชายตอนมาจีบใหม่ๆก็ดีทุกราย...จากนั้นสองสาวเถียงกันเรื่องผู้ชายรูปหล่อ ถูกปุ๊กกี้ย้อนว่า ถ้าไอรดาไม่ชอบผู้ชาย
    รูปหล่อแล้วจะชอบแบบไหน?

    "ฉันชอบผู้ชายแบบรวยๆ เลี้ยงดูฉันกับแม่สบาย ไม่ต้องทำอะไรได้ตลอดชีวิต"

    "แล้วในโลกนี้จะไปหาแบบนั้นได้ที่ไหนเล่า แกเอ๋ย... ตื่นจากฝันซะที"

    "มีสิยะ...แล้วฉันก็ได้เจอเขาแล้วด้วย" ไอรดาว่าแล้วยิ้มร้ายๆ เหมือนกำลังขายฝันอยู่อีก

    "ว่าไงนะ...เฮ้ย อีกแล้วเรอะ ยิ้มแบบนี้ฉันเสียวแทนทุกที งานนี้ใครจะเป็นเหยื่อให้แกอีกล่ะเนี่ย?"

    ooooooo

    งานเลี้ยงวันเกิดของคุณหญิงพจนีย์เริ่มขึ้นอย่างครึกครื้นในสวนหย่อมในบ้าน แขกมากันเพียบ นักข่าวชายหญิงแทบชนกันหัวโน ของขวัญกองพะเนินเทินทึก เสียงสรวลเสเฮฮา ทั้งแก่ดีกรีและของขบเคี้ยว...ทุกคนดูมีความสุข แสงสีละลานตา เสียงเพลงขับ
    กล่อมเหมือนลอยบนสรวงสวรรค์ แต่ปวีร์กลับนั่งซึมกะทือ...ขวัญตาเมียธงชัยให้สามีไปดูแล ปวีร์บอกธงชัยว่าจะสนุกได้ไง ดูคนมางานนี้สิเลขห้าเลขหกขึ้นทั้งนั้น...

    ตอนหนึ่ง คุณปยุตสะกิดพจนีย์มาหยิบกล่องสร้อยเพชรส่งให้ อวยพรวันเกิดอย่างหวานฉ่ำ คุณหญิงตื้นตันทรวงใน แล้วยังสวมให้อีก ยิ่งซึ้งตรึงใจคุณหญิงยิ่งนัก...ทั้งสองชมกันไปมาว่ายังไม่แก่ หยอกกันอย่างมีความสุขแล้วสะดุ้งเมื่อธงชัยเข้ามาสาระแน
    ว่าเชิญคุณหญิงไปร้องเพลงเปิดงาน

    ปวีร์นั่งเบื่ออยู่คนเดียว แล้วได้ยินเสียงเพลงระดับสุนทราภรณ์ตอนแต่งเพลงใหม่ๆสมัยแตกเนื้อหนุ่ม...ปวีร์ฟังพ่อแม่ร้องเพลงคู่ยังไม่หนำใจ มองไปเห็นผู้คนย่องแย่งไปทำท่ารำวง บ้างก็เต้นรำ ล้วนระดับสูงวัยทั้งสิ้นแล้ว...อยากจะดื่มให้เมาตาย...

    แต่แล้วปวีร์ก็ต้องร้องขอชีวิตไว้ทันทีเมื่อเหลือบไปเห็นไอรดาในชุดราตรีงามล้ำเลิศเฉิดฉวี เยื้องย่างมาสามสี่ก้าว ก็ทรุดลงไปทันที ปวีร์ตกใจแทบตาย...แล้วค่อยยิ้มออกมาได้ เมื่อไอรดาโผล่ขึ้นมา จัดเสื้อผ้าผมเผ้าให้เข้ารูป บ่นว่าใส่ส้นเข็มละเป็นแบบนี้ทุกที ปวีร์รีบแต้เข้าไปหา เชื้อเชิญเธอและขยับเก้าอี้ให้พร้อมอาสาไปหาเครื่องดื่มมาต้อนรับ

    "คุณหญิงท่านจ้างฉันมาดูหมอให้แขกในงานค่ะ"

    แล้วมีหญิงสูงวัยท่านหนึ่งมาทัก "หมอไอ ตาทิพย์" แล้วขอประเดิมดูชะตาราศีทันที ไอรดาเชิญไปรอที่โต๊ะทางโน้น เดี๋ยวเธอตามไป...ปวีร์ต้องรีบชวนคุย หยอดไปว่า ไม่รู้ว่าหมอไอจะดูแม่นรึเปล่า ไอรดาต้องยืดอกยืนยันว่าดูแม่แน่นอน เขาขอให้ดูเนื้อคู่ให้

    ไอรดาบอกต้องตามคิว พอจะเดินไป ปวีร์ ยังดึงเกมว่า...เขายังไม่ได้บอกเธอเลยว่าวันนี้คุณสวยมาก...ทั้งสองหนุ่มสาวตามองตา สายตามาจ้องมองกัน...ไม่มีเสียง...แต่ก็พอจะรู้ว่าทั้งสองตกหลุมรักกันตูมใหญ่เข้าแล้ว...

    ooooooo

    ที่โต๊ะหมอดู ไอรดาดูให้รายแรกจนจบไป มีมาพร้อมกันอีกสามคน ต่างแย่งกันไปมา อ้างว่ามาพร้อมกัน จนต้องดูให้พร้อมกันสามคน...ดูคนนี้ อีกสองคนถามบ้าง ยื่นมือมาใกล้ๆกว่าคนอื่น ไอรดาต้องดูแล้วตอบไป เมื่อยทั้งมือทั้งปากจนตาแทบกลับ...ในที่สุด
    แทบลมใส่ จึงรีบขอตัวไปห้องน้ำ ขอให้รอเดี๋ยว...

    ไอรดาเดินเข้าไปในบ้านผ่านห้องนั่งเล่นเห็นโซฟา จึงเร่ไปเอนพัก กางแขนขาท่าสบายให้หายเหนื่อย...หลับตาลงได้ครู่เดียว เสียงกระแอมดังขึ้น เธอลืมตามอง รีบเด้งตัวขึ้นทันที พอเห็นปวีร์จึงยิ้มออก...เขาเดินมาในมาดวาเลนติโน ค่อยๆวางมาดเท่ ยื่นมือ
    แบไปให้ ถามว่าถึงคิวเขาหรือยัง ไอรดาขยับมาใกล้จับมือเขามาดู ปวีร์ยิ้มฟันแทบหัก จีบซะเต็มคำว่า คืนนี้เขาต้องดวงดีมีผู้หญิงสวยๆมาจับมือ...เธอดูไปครู่หนึ่ง พอเงยหน้ามองเห็นเขาจ้องเขม็งเหมือนตาค้าง พอเธอถาม เขาก็บอกว่า เขาก็ดูหมอไง?

    "ดูหมอ...อ๋อ ดูหน้าหมอ...ตายแล้ว...กล้าเล่นนะคะ อู้ฮู นี่ไงคะ เส้นเจ้าชู้งี้ชัดมากกก..."

    "คุณคงทายผิดแล้ว ผมน่ะรักเดียวใจเดียว ทุกวันนี้ผมมองหาคู่ชีวิตเพียงคนเดียว จะอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า" ไอรดาย้อนว่า พูดกับสาวๆแบบนี้ทุกคนหรือไร ปวีร์สะอึกเล็กน้อย "คุณดักคอเก่งจัง...งั้นช่วยดูเรื่องเนื้อคู่หน่อยได้ไหมครับ"

    "เนื้อคู่เหรอคะ" ยิ้มลึก ทำท่าดึงมือมาดูใกล้ๆแล้วตกใจ "นี่ดวงคุณจะได้พบเนื้อคู่นะคะเนี่ย" ปวีร์แสร้งหาว่าพูดเล่น "พูดจริงๆค่ะ นี่เกณฑ์จะได้พบเนื้อคู่เร็วๆนี้" ปวีร์ รุกเมื่อไหร่? "ก็...คืนนี้แหละค่ะ"

    ไอรดาลุกขึ้นชม้ายตาทอดสะพานให้...ปวีร์หรี่ตามอง ในใจคิดอย่างระทึกขวัญ

    "หึๆๆๆ   คืนนี้เธอไม่สามารถหลุดรอดง่ามมือฉันไปได้... ฟันธง...แน่นอน"

    "หึๆๆๆ คืนนี้นายไม่รอดง่ามมือฉันไปได้...ฟันธง ฟันให้หักไปเลย" ไอรดายิ้มแล้วเดินหนีไป

    ปวีร์หรือจะไม่ตามไอรดาไป...ที่โต๊ะหมอดู แขกที่มาต่างเข้าคิวดูหมอกันด้วยความศรัทธา เพราะหลายคนบอกต่อๆกันไปว่า ดูแม่นยังกับจับวาง...แต่ไอรดาดูไป ก็มองปวีร์ ที่ถือแก้วเครื่องดื่มมายืนดื่มไป ตาจ้องมองไอรดาไป เหมือนกลัวจะหนีหายไปต่อหน้า...

    ไอรดาดูให้แขกคนหนึ่งอย่างมั่นใจ ทายไป ตาจ้องมองปวีร์บ่อยๆ ยืนยันเนื้อคู่แขกที่ดู

    "เนื้อคู่คุณพี่มีจริงๆค่ะ ทั้งหล่อทั้งรวย..." ไอรดาไม่มองแขกที่ทาย กลับมองไปทางปวีร์ที่มองมากรุ้มกริ่ม ไอรดา ทายต่อไป

    "ถ้าจับได้อยู่มือละก็...สบายไปทั้งชาติ...ฉันไม่ปล่อยนายให้หลุดมือไปแน่"

    "ว่าอะไรนะ" แขกหญิงสงสัยที่หมอทาย ไอรดารู้สึกตัว รีบแก้ตัว

    "อ๋อ...เปล่าค่ะ เอ้อ...เดี๋ยวดิฉันคงต้องขอตัวกลับก่อนแล้ว..."

    คุณหญิงพจนีย์เดินมาทักหมอไอว่าเหนื่อยไหม นี่เกินเวลาที่ตกลงไว้เยอะ พร้อมส่งซองให้ว่าเป็นค่ายกครู ไอรดารับมาไหว้ขอบคุณ เสนอตัวว่า ถ้าจะให้รับใช้ขอให้นึกถึงเธอ คุณหญิงรับคำ ยกย่องว่าทุกคนต่างบอกว่าทายแม่นมาก ปีหน้าให้จองตัวหมอไอ
    มาอีก ไอรดาไหว้ขอลากลับ จะให้ธงชัยไปส่ง เธอปัดว่าไม่เป็นไร แค่นี้ก็กรุณามากแล้ว...ไอรดาเดินไป ได้สองสามก้าว มองปวีร์ ขยิบตาให้ ปวีร์หรือจะไม่รีบตามไป

    ไอรดาแอบดูเงินในซอง   ถึงตาโตที่คุณหญิงจ่ายมางามมาก...พอยืนรีรอด้านหน้า แท็กซี่โฉบมา เธอเห็นปวีร์เดินมาแต่ไกล จึงไล่แท็กซี่ไป ปวีร์ตามมาถามว่า แท็กซี่นั่นทำไมหรือ เธอรีบบอกว่าแท็กซี่คันนี้พูดจาลวนลามไม่น่าไว้ใจ   ปวีร์จึงตกหลุมเสนอไปส่ง
    จะปลอดภัยกว่า เธอทำเสียงออดออเซาะว่า ปลอดภัยจริงหรือ ปวีร์จึงตอบทันทีว่า ก็ต้องลองดู...แล้วเชิญไอรดาขึ้นรถ

    ขณะที่ปวีร์ขับรถไป ไอรดานั่งนิ่ง ต่างคนต่างคิดวางแผน แต่ไอรดาดูท่าทางเหมือนคนเมา ทำท่างอกแงก สั่งให้เขาเลี้ยวไปอีกทาง  ปวีร์ว่า  เมื่อก่อนมาส่งเธอไม่ใช่ทางนี้  ไอรดายืนยันให้ เลี้ยวซ้ายแล้วเลี้ยวขวา แล้วตรงไปก่อนเลี้ยวอีกที

    "เลี้ยวซ้าย...ขวา...แล้วย้อนยูเทิร์น ไอไม่เทิร์น..." เสียง เธอทำให้เขาเอะใจ ถามว่าเมารึเปล่า ไอรดายืนยันเสียงเฮาะแฮะว่า ไม่มาว...เขาแย้งว่า ไม่เห็นเธอดื่มที่ไหนนี่...ไอรดาแก้ว่าเมารถ...เขาขับต่อ แล้วมองมาเห็นเธอคอพับคออ่อน จึงจอดรถข้างทางเขย่า
    ตัวถามเท่าไหร่ ก็ไม่ตื่นเสียแล้ว

    ปวีร์นั่งจนด้วยเกล้า จะไปส่งเธอถึงบ้านได้ไง? จึงพูดกับเธอเป็นการขู่

    "คุณไอ...ถ้าคุณไม่ตื่น...ผมพาคุณไปบ้านผมนะครับ คุณไอ" เอามือปัดๆที่ตรงหน้า เธอไม่รู้สึกแล้ว ปวีร์นึกขึ้นได้ ดีใจเหมือนได้แก้ว "ไม่ตื่น....ฮ้า ไม่ตื่นก็ดีแล้ว...ฟลุก...ฟลุก จริงไม่อิงนิยาย เสร็จไอ้โจรสลัดเนื้อสันแน่คืนนี้...ไปห้องเราโลดลิ่วปลิวไสวไปเดี๋ยว
    นี้..." ว่าแล้วปวีร์ก็ออกรถเลี้ยวไปอ้าวๆ มุ่งหน้าไปยังห้องนอนที่บ้าน...

    ไอรดาที่นอนคอพับคออ่อนระแน้อยู่นั้นค่อยๆหรี่ตาขึ้น แล้วก็ยิ้มออกมาได้ ยิ้มอย่างราชสีห์ตัวเมียที่มองเห็นหมูผู้ตัวอ้วน ที่หล่นลงไปในหลุมพรางของตน...

    ทันทีที่เอารถเข้าบ้าน ปิดประตูแล้วปวีร์รีบเร่งเหมือนคนที่คันไปทั้งตัว...บอกตัวเองว่า ช้าไม่ได้ สวรรค์น้อยๆกำลังรอที่เตียงนอน วิ่งมาอุ้มแล้วต้องวาง วิ่งไปเปิดประตูบ้าน จนไอรดาแอบมองแล้วด่า...อีตาหื่นเอ๊ย...เขาวิ่งมา เธอทำเป็นหลับ ถูกอุ้มเข้าบ้านใน
    ที่สุด

    พออุ้มเข้าห้อง วางเธอลงบนเตียง ยืนมองแล้วปากสั่นงึมงำเป็นหมีกินผึ้ง

    "สวย...สวยไปโหมดทั้งตัว...หาที่ติมิได้...โอ๊ย...ไม่ไหวแล้ว แก้วตาเอ๋ย"

    ปวีร์รีบถอดเสื้อกางเกงไปด่าตัวเองไปที่ยืนเสียเวลา เหลือชั้นใน ขยับย่างสามขุมมาที่เตียง นั่งลงไล้เบาๆที่แก้มเธอ งึมงำภาษาขมุหรือภาษาอะไรไม่รู้ได้...

    ปวีร์แทบลืมหายใจ ก้มลงบรรจงจะจูบที่ปากเธอ แล้วสวรรค์ก็หายวับไป เมื่อมือของไอรดายันปากเขาไว้ ปวีร์ต้องผงะ "อ้าว...คุณไอ...รู้สึกตัว แล้วเหรอครับ"

    "นี่...ฉัน...อยู่ที่ไหน" แสร้งสะลึมสะลือต่อ

    "ไม่ต้องกลัวครับ คุณปลอดภัย...นี่บ้านผมเอง"

    "แล้วนั่น...คุณถอดเสื้อผ้าทำไม"   ปวีร์มองดูตัวเอง ร้องตกใจ รีบวิ่งไปหยิบเสื้อผ้ามา บอกว่ามันร้อนเตรียมจะอาบน้ำ... ไอรดาเริ่มมาในมาดใหม่ บอกว่าเธอคอแห้ง เขาเสนอจะดื่มอะไร เธอบอกอยากดื่มไวน์ ทำให้ปวีร์ได้กลิ่นอายความระรื่นหื่นกระหายขึ้น
    มาทันที เธอย้ำอีก

    "บรรยากาศอย่างนี้   เราควรเริ่มต้นด้วยการจิบไวน์ ด้วยกัน ดีไหมคะ"

    "โฮ้ย...ดีครับ ดีมากๆ โลกนี้ไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้ว" เขารีบดิ้นตายไปหาสิ่งที่เธอต้องการมาให้ ไอรดาหรี่ตามองตาม ความเจ้าเล่ห์ซ่อนไว้มิดชิด...ยิ้มสบายๆ เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผน...

    ooooooo

    พอรินไวน์แดงใส่แก้วก้านสองแก้ว มองอย่างอารมณ์ดี มีฮัมเพลงจีนขงเบ้งบรรเลงขิมในคอ...หยิบกุหลาบแดงจากแจกันมาคาบไว้ กำลังจะยกไป มือถือดันดังขึ้น ถึงกับเคืองขุ่น ด่าว่าโทร.มาทำบ้าอะไรตอนจะเข้าด้ายเข้าเข็ม...จำต้องวาง แล้วหยิบมือถือมารับ

    "เฮ้ย..." ปวีร์สะดุ้งแปดกลับ เมื่อเสียงสาวเมษาโทร.มา จึงกรอกเสียงดุไปทันทีว่า โทร.มาทำไมตอนนี้ แม่เมษายิ่งสงสัยทำไมจะโทร.มาตอนนี้ไม่ได้ มันเป็นท่าไหน?

    ปวีร์เดินเลี่ยงไปอีกทาง อธิบายว่าตอนนี้กำลังยุ่งขิงเป็น ลิงเก็บเห็ด แล้วอ้างว่ากำลังเสิร์ฟไวน์ วันนี้วันเกิดคุณแม่...แล้วแกล้งหันไปทักคุณลุงคุณป้าไปตามเรื่อง แล้วขอตัวไปทำงาน เมษาร้องเดี๋ยว ขอไปหาเขาที่บ้านตอนดึก ปวีร์ร้องบอกทันทีว่า ตอนนี้เขาอยู่
    บ้านคุณแม่ นอนที่นี่ด้วย พรุ่งนี้พบกัน แล้วทำท่าพูดติดขัด บอกว่าแบตจะหมดแล้ว ฟังไม่ได้ยิน ไว้คุยพรุ่งนี้ แค่นี้นะ...ปวีร์รีบตัดสายปิดเครื่องไปเลย...ยืนถอนใจแปดเฮือกก่อนจะรีบวิ่ง ไปบรรจงจับแก้วไวน์และดอกไม้ร่อนถลาไปเหมือนไก่จะบิน...

    หลังจากวางแก้วไวน์อย่างนุ่มนวลต่อหน้าไอรดาที่ยิ้มเยิ้ม อ้าแขนต้อนรับอย่างเต็มที่ จ้องตากันจนลืมโลก จิบไวน์ คนละจิ๊ก...ปวีร์ทำเป็นวัยรุ่นใจร้อนซดไวน์ตัวเองอีกหนึ่งโฮก จับแก้วไวน์ในมือเธอไปไว้อีกทาง แล้วเอื้อนเอ่ยขึ้น

    "ผมว่า เลิกจิบไวน์หันมารำมะนาทำอย่างอื่นกันดีกว่านะจ๊ะ" ปวีร์ดึงแขนไอรดาเข้ามาแบบรวบรัด...เธอขืนตัว ร้องสั่งให้เขาดื่มไวน์หมดแก้วเสียก่อน...ปวีร์ยิ้มสบายมาก ยกไวน์ของตนดื่มโฮกเดียวเกลี้ยงแก้ว...คว้าแขนไอรดามาอีก ย้ำเสียงยังกับเสือขย้ำเหยื่อ
    "หมดแก้วแล้ว...ทีนี้มาทำอะไรเล่นได้รึยัง"

    ปวีร์รุกคืบประชิดติดพัน ยื่นจมูกมาหา หมายจูบให้ มันเป็นการปฐมฤกษ์เบิกม่านรัก

    "เดี๋ยวสิคะ...ใจเย็นๆก่อน"

    "อะไรอีกล่ะคุณ...ไม่เย็นไม่แยนแล้ว...ดูสิเนื้อตัวผมร้อนยังกะไฟ..." ว่าแล้วถอดเสื้อผ้าพัลวัน เหมือนกลัวใจตัวเองจะขาดรอนๆ เหลือแต่เสื้อกล้ามกับลิงที่เป็นผ้าติดตัว แล้วพุ่งเข้าใส่หมายฟัดเหยื่อให้แหลกคาเขี้ยว ไอรดาร้องลั่น ดิ้นหนีตาย

    "อย่า...เดี๋ยว...อย่าเพิ่งสิคะ" ปวีร์ผีเปรตเข้าแล้ว...ไอรดา สู้จนแรงอ่อนล้า เขาล็อกเธอไว้ ยื่นหน้าไปหมายจูบปาก ไอรดา ใช้มือช่วยยันหน้าไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะยันไว้ได้

    "แหม...มีดิ้นพราดๆแบบนี้ชอบนะ ออกรสชาติจนของขึ้นเลยนะเนี่ย" พอบุกตะลุยหมายพิชิตเขาเอเวอเรสต์ ทั้งซุกทั้งไซ้ไต่ซอกเขาเข้าขั้นอันตราย...ไอรดาตบเปรี้ยงเข้าที่หน้า ปวีร์ชะงักหน้าหัน ทีแรกชักฉุน ทำเสียงโฮกๆในคอ แต่แล้วก็ยิ้มออกมาได้

    "อ๋อ...รู้แล้ว...จับรหัสได้แล้ว...ซาดิสต์...ชอบแบบรุนแรง ได้เลือด...แล้วก็ไม่บอก"

    "ฮ้า...ไม่" ไอรดานึกได้ ร้องจนตาถลน "ไม่ใช่ชอบอย่างนั้นนะ" ปวีร์คำรามไม่เป็นภาษาคนแล้วถาโถมโจมจู่เข้ามาหา ไอรดากรี๊ด...ทันใดนั้น ขณะที่เขาจะโถมใส่เต็มพิกัดซาดิสต์คิดว่าเธอชอบ...พลันร่างของนายปวีร์ผี เข้าก็ร่วงผล็อย หัวปักดิ่งใส่หมอน
    นอนหมดสภาพคนเป็นๆอยู่ข้างๆไอรดานั่นเอง ทีแรกไอรดาก็ตกใจ แต่พอมองปวีร์เห็นหลับสนิท... หน้าที่เสียไปเมื่อครู่ กลับยิ้มโล่งออกมาได้...

    "รู้จักฝีมือแม่ไหมล่ะ...ตานี้ใครแน่...เหนือฟ้ายังมีอาตมาอยู่เสมอ..."

    นายปวีร์ตอนไปรินไวน์ มีแม่สาวเมษาโทร.มากวนและ จะตามมาหา  จึงหันไปหามุมที่ไม่ให้ใครได้ยิน  โทร.ปรามเธอไม่ให้รบกวนนั้น...ไอรดาแอบย่องมาใส่ยานอนหลับในแก้วไวน์ของปวีร์ ก่อนจะย่องหนีกลับมานอนรอที่ห้องนอน...

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "โป๊ป-เบลล่า" คัมแบ็ก แท็กทีมดราม่า "ร้อยเล่ห์มารยา" แรง เด็ด เผ็ด มัน

    "โป๊ป-เบลล่า" คัมแบ็ก แท็กทีมดราม่า "ร้อยเล่ห์มารยา" แรง เด็ด เผ็ด มัน
    25 ก.ย. 2563

    08:03 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันศุกร์ที่ 25 กันยายน 2563 เวลา 17:52 น.