ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

หงส์สะบัดลาย

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ดลวิ่งมาตบท้ายรถอิทธิหาญขณะจะเลี้ยวเข้าบ้าน เหล่าสมุนปรี่ลงมาดู หนุ่มน้อยอ้างว่ารถของเหล่าร้ายเฉี่ยวรถของเขา เพื่อถ่วงเวลาให้เนติมากับระบิลหนี

แต่เนติมาไม่เข้าใจจะออกไปช่วยน้อง ระบิลดึงไว้พลางอธิบาย จนเธอยอมปีนกำแพงกลับไป เมื่อดลเห็นพี่สาวปลอดภัยแล้วก็เตรียมถอย แต่อิทธิหาญไม่ยอมรามือ สั่งให้ลูกน้องรุมซ้อมสั่งสอน เนติมาซุ่มมองอยู่ในบ้านกันต์จะออกมาช่วย ระบิลอาสาจัดการเอง

บอดี้การ์ดหนุ่มเดินดุ่มๆออกไปหน้าบ้านเห็นอิทธิหาญ วาดปืนใส่ดล โดยมีปานร้องห้ามเสียงหลง วายร้ายไม่ฟัง แต่ขณะจะเหนี่ยวไก ก้อนหินลึกลับลอยมาโดนปืนกระเด็นไป

“โอ๊ย!” อิทธิหาญร้องลั่น กวาดสายตาหาคนทำ

“ใช้เครื่องทุ่นแรงกับคนมือเปล่าอย่างนี้ไม่แฟร์มั้ง” ระบิลเดินเข้ามายิ้มอย่างกวนๆ พลางชำเลืองมองดลขณะที่ปานแอบถอนใจ พลางบ่นเบาๆ “แส่หาเรื่องอีกแล้ว”

“เฮ้ย...พวกมึงยืนบื้ออยู่ทำไมวะ” อิทธิหาญให้สัญญาณ เหล่าสมุนเข้ารุมระบิล แต่ถูกซัดกระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง หนึ่งในนั้นชักปืนขึ้นมาหมายจะยิงดล แต่ช้ากว่าระบิลที่ดึงตัวหนุ่มน้อยหลบออกมาก่อน แล้วตรงเข้าจัดการกับเจ้าของปืนจนมันทรุดลงไปกอง

ลูกน้องในบ้านวิ่งออกมาเสริมทัพ ปานเห็นท่าไม่ดีพุ่งเข้าไปเล่นงานระบิลเอง และแอบกระซิบให้รีบหนีไป แต่ระบิลไม่ฟัง เขาหันมาส่งสายตาให้ดลอย่างรู้กัน

ดลรู้หน้าที่ ใส่หลวงพ่อโกยวัดหน้าตั้งแจ้นออกไป หนุ่มน้อยไม่ยอมเลี้ยวเข้าบ้านกันต์ เพื่อไม่ให้อิทธิหาญสงสัย ส่วนมาเฟียน้อยเจ็บใจ สั่งให้ลูกน้องทั้งหมดเข้ารุมระบิล และหยิบปืนที่หล่นอยู่ขึ้นมาเล็งรอจังหวะลั่นไก พอดีวิเชษฐ์กับลูกน้องก็มาถึงเสียก่อน

อิทธิหาญออกอาการฮึดฮัด ปานกลัวเรื่องบานปลายรีบดึงเจ้านายเข้าบ้าน ขณะที่ระบิลถอนใจโล่งอก หันมามองรุ่นพี่ที่มาได้ทันเวลา

เมื่อต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน มาเฟียน้อยก็โวยลั่น เพราะเจ็บใจที่โดนหยามถึงถิ่น เขาหันมาพาลกับปานที่ไม่ยอมยิงระบิลทั้งๆที่มีโอกาส

“เสี่ยก็รู้นี่ครับว่ามันเป็นพวกเดียวกัน เกิดเรื่องขึ้นมาตอนนี้ เราเสียเปรียบนะครับ ผมว่าอย่าให้เรื่องเด็กบ้านั่นกลายเป็นน้ำผึ้งหยดเดียวเลยนะครับ”

“แต่กูนี่แหละ จะทำให้มันเป็นน้ำผึ้งหยดเดียว”

เวลาเดียวกัน วิเชษฐ์เข้าไปดูแลสมาชิกในบ้านกันต์ ปล่อยให้ระบิลพาเนติมากับอ้อออกไปตามหาดล ผู้กำกับหนุ่มได้ยินเจือจันทร์ฟูมฟาย กลัวอิทธิหาญจะกลับมาเล่นงานครอบครัวอีก เขารู้สึกเห็นใจและเข้าใจ จึงชวนย้ายไปอยู่บ้านพักด้วยกัน

“ขอบคุณผู้กำกับมากนะครับ แต่ไม่ดีกว่า หลังเกิดเรื่องร้ายๆครอบครัวผมเคยจะไปจากที่นี่ แต่พวกมัน

ไม่ให้ผมไป ตอนนี้ผมไม่หนีแล้วครับ ผมกับครอบครัวจะอยู่รอรับความยุติธรรมในบ้านที่เป็นบ้านของเรานี่แหละครับ” กันต์ส่งยิ้มให้พลางเอื้อมมือไปกุมมือเจือจันทร์เพื่อให้กำลังใจ

จังหวะเดียวกัน ขวัญชนกก็ยกแก้วน้ำมาให้ผู้กำกับหนุ่ม มือทั้งสองสัมผัสกันโดยบังเอิญ ขวัญชนกเขินรีบดึงมือกลับ ก่อนจะแก้เก้อถามหาเพื่อนสาว

ooooooo

ระบิล เนติมา และอ้อช่วยกันมองหาดลในซอยเปลี่ยว อ้อใจคอไม่ดีเพราะโทร.หาดลแต่ติดต่อไม่ได้ ระบิลปลอบว่า เขาอาจจะแค่หลงทางเพราะไม่เคยมาแถวนี้ เนติมาถอนใจเฮือกมองออกไปทางหน้ารถแล้วร้องลั่น เพราะเห็นดลในสภาพเปียกปอนเดินออกจากพงหญ้าข้างทางอย่างหมดสภาพ

ระบิลเหยียบเบรก รถเคลื่อนเข้าไปจอดสนิทตรงหน้าดลอย่างฉิวเฉียด เนติมากับอ้อวิ่งลงไปหาหนุ่มน้อยพลางสอบถามเรื่องราวด้วยความเป็นห่วง ดลว่าตนไม่รู้ จะวิ่งไปไหน เลยหลบเข้าในพงหญ้าข้างทาง ก่อนหันไปยกมือไหว้ขอบคุณระบิลที่ตามลงมา

“ผมกับพี่สาวคุณ ก็ต้องขอบคุณคุณดลเหมือนกัน ถ้าไม่ได้คุณดลช่วยถ่วงเวลาไว้ เราสองคนคงแย่ คุณกล้าหาญมากนะครับ” ระบิลยิ้มเอื้อมมือไปตบบ่าดลเบาๆ ด้วยความชื่นชม ก่อนชวนกันขึ้นรถไปส่งหนุ่มสาวที่คอนโด

ครั้นมาถึงคอนโด เนติมาดึงน้องชายมากอดอีกรอบพร้อมกับคำขอบคุณ อ้อถอนใจออกมาอย่างเซ็งๆ บ่นว่าเสียดายที่ไม่เจอเทปลับ ดลนึกขึ้นได้ถามพี่ว่าเข้าไปหาในห้องเก็บของหรือยัง

“จริงด้วย สมัยเด็กๆ คุณพ่อชอบเอาของไปเก็บในนั้นเพราะกลัวเราแอบเอามาเล่น”

“แล้วเราก็ชอบแอบเข้าไปเล่นในนั้นได้ทุกทีไงครับ พี่เนติ์” ดลพูดๆ อย่างมีความหวัง

เนติมาหันไปขอร้องระบิลให้พาเธอกลับไปบ้านหลังนั้นอีกครั้ง แต่ระบิลว่า ไปตอนนี้ก็มีแต่พังกับพังและที่สำคัญเขากลัวเจ้านายจะไม่ปลอดภัย สาวเจ้ายอมรับฟังแต่อดเสียดายไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีโอกาสได้กลับไปที่บ้านอีก

“เข้าไปก็ใช่ว่าจะเจอ อย่าลืมนะว่าของเล็กนิดเดียว ตอนนี้เราเหมือนงมเข็มในมหาสมุทรกันอยู่นะครับ ตอนนี้ ช่วงรอจังหวะเข้าไปหาเทปลับอีกครั้ง เราจัดการพวกนั้นเรื่องอื่นก่อนดีกว่านะครับ” ระบิลยิ้มมีเลศนัย

เนติมานิ่วหน้าถามว่าเรื่องอะไร บอดี้การ์ดหนุ่มหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดคลิปที่ตัวเองแอบถ่ายอิทธิหาญกับพวกและเจ้าหน้าที่ในป่าให้ดู เนติมายิ้มออกมาอย่างได้ใจ

ooooooo

เช้าวันใหม่ ธำรงกับชลกรนอนกอดกันอยู่บนเตียง หญิงสาวทำออดอ้อนจะเจรจาเรื่องสัมปทานป่าไม้ของพงษ์เลิศ แต่ศิวัชโทร.เข้ามาขัดจังหวะ

ธำรงกดรับสายและตั้งใจฟังลูกชาย เขาพยายามซ่อนความรู้สึกไม่ให้ชลกรสังเกตได้ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างใจเย็นตอบกลับว่า เดี๋ยวเจอกัน แล้วกดวางสาย

“จะรีบไปไหนหรอคะ เรายังไม่ได้คุยกันเรื่องสัมปทาน...” ชลกรจะเข้าเรื่อง แต่ธำรงชิงพูดขึ้นก่อน

“เดี๋ยวเราไปคุยกันในที่ประชุมก็ได้ คุณช่วยโทร.ตามคุณพงษ์เลิศด้วยนะ” ธำรงเดินหนีเข้าห้องน้ำ ทิ้งให้ชลกรมองตามด้วยความสงสัย

สายวันเดียวกัน ศิวัชพร้อมเหล่าบอดี้การ์ดกว่าสิบคนมารอรับเนติมาที่บ้านกันต์ เพราะวันนี้เธออนุญาตให้ระบิลลาพักหนึ่งวันเพื่อตอบแทนที่เขาช่วยหาหลักฐานเด็ดมาให้ แต่ระบิลยังไม่วางใจจะขอตามนายสาวไปที่ทำการพรรคด้วย เนติมาไม่ยอมเธอขอให้ศิวัชกับวิเชษฐ์ช่วยเจรจา จนเขาต้องยอมจำนน

บอดี้การ์ดเห็นนายสาวไปกับคนรักแล้ว ก็จะไปทำบุญให้เอมมิกาบ้าง แต่บังเอ็ญได้ยินปานตะโกนสั่งลูกน้องว่า จะออกไปทำธุระข้างนอก ดูท่าทางน่าสงสัย จึงเปลี่ยนใจแอบตามปานไป

ระบิลตามปานมาถึงซอยเล็กๆ แถวชานเมือง เห็นพี่ที่เคยเคารพหิ้วของกินของใช้ลงจากรถเดินตรงเข้าไปในบ้านไม้เล็กๆ ที่ปลูกอย่างง่ายๆ แล้วต้องตะลึงเมื่อเห็นจิ๊กพี่สะใภ้เดินออกมาเปิดประตูรั้วให้ปานแถมพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนิทสนม ก่อนจะเดินหายเข้าไปในบ้านด้วยกัน

ระบิลตัดสินใจตามทั้งคู่เข้าไปแล้วตรงเข้าชกปานด้วยความโกรธ “นี่ใช่ไหมคือคำตอบที่พี่ปานไม่ยอมพูด พี่สองคนคือคนที่พี่ก้องไว้ใจที่สุด แต่ทำไม...ทำไม...ทำไม”

“ทำไมเหรอ นี่ไง” ปานฉุนขาดเงื้อหมัดชกสวนกลับ

ระบิลชะงักเสียหลักเซไป ปานปรี่เข้าสู้กับระบิลอย่างสูสี ข้าวของในบ้านแตกกระจาย

“แกตามฉันมาที่นี่ เพื่อต้องการคำตอบงั้นเหรอ แต่คำตอบของฉันคือไม่ ฉันไม่มีอะไรตอบแกทั้งนั้น” ปานผลักระบิลออกไปหน้าประตู

“ผมไม่ต้องการคำตอบอะไรจากปากพี่อีกแล้ว เพราะภาพที่ผมเห็นคือคำตอบที่ดีที่สุด พี่กับพี่จิ๊กชั่วมาก” ระบิลชกหมัดตรงเข้าเต็มหน้า

ปานผงะออกมาพร้อมกับชักปืนขึ้นจ่อระบิล แต่ก็ถูกระบิลชักปืนจ่ออยู่เช่นกัน จิ๊กวิ่งมาขวาง เธอสั่งให้ปานเก็บปืน แล้วหันมาขอร้องระบิลให้กลับไป และอย่ามาอีก แต่ระบิลยังข้องใจถามพี่สะใภ้ว่าพี่ก้องอยู่ไหน จิ๊กเบือนหน้าหนีพยายามกลั้นน้ำตา รู้สึกอึดอัดมากที่จะต้องตอบว่าก้องตายไปแล้ว เธอส่ายหน้าปฏิเสธว่าไม่รู้ ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว

“เป็นไปได้ยังไง ในเมื่อพี่กับพี่ก้องรักกัน ยกเว้นเพื่อนหักหลัง” ระบิลมองไปที่ปานอย่างขัดใจ ขณะที่จิ๊กเงื้อมือตบหน้าระบิลอย่างจังก่อนเอ่ยทั้งน้ำตา

“ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น กลับไปได้แล้ว กลับไป” จิ๊กทรุดตัวลงนั่งร้องไห้ออกมาอย่างหนัก โดยมีปานเข้าไปประคองปลอบ

ระบิลมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขาค่อยๆถอยกลับไปที่รถ ขณะที่ปานประคองจิ๊กเข้าไปในบ้าน พลางโทษตัวเองที่ชะล่าใจปล่อยให้ระบิล ตามมา ก่อนจะถามจิ๊กว่า ทำไมไม่บอกความจริงเรื่องที่เขากับเธอว่าไม่เคยมีอะไรกัน

“พูดไป ยังไงระบิลก็ไม่มีทางเชื่อ ช่างมันเถอะจ้ะพี่ปาน แล้ววันหนึ่งเขาจะรู้เอง” จิ๊กพูดอย่างปลงๆ ปานมองจิ๊กด้วยความรัก ก่อนตัดสินใจสารภาพว่าตนยังรักและรอจิ๊กอยู่เสมอ แต่เธอรีบออกตัวว่า ยังรักพี่ก้องอยู่ แล้วซักกลับว่า จะไม่บอกระบิลจริงๆหรือว่าก้องตายไปแล้ว ปานชะงักเพราะไม่รู้จะบอกกับน้องได้อย่างไร ว่าตนเป็นคนฆ่าก้อง

ooooooo

ในห้องประชุมพรรคฯ เนติมากับศิวัชนำคลิปที่ระบิลแอบถ่ายอิทธิหาญกับพวกและเจ้าหน้าที่ที่ดินมาเปิดให้พงษ์เลิศ ชลกร ธำรง และนายพลทวีดู

หญิงร้ายชายเลวนั่งตะลึงกับภาพที่เห็นจนพูดอะไรไม่ออก ศิวัชกดรีโมตปิดโทรทัศน์แล้วหันมาตั้ง

คำถามกับพงษ์เลิศว่าจะเอาไงดี จอมมาเฟียอึกอักอ้างว่าคนกันเอง ธำรงสวนทันควันว่าเป็นเพราะคำว่าคนกันเอง ที่ทำให้ประเทศชาติไม่พัฒนา พงษ์เลิศลมออกหูด้วยความโกรธ แต่ชลกรรีบเอื้อมมือไปจับไว้เป็นเชิงปราม ก่อนเปิดฉากเจรจา

“เออ...ทุกคนคะ ฉันกับคุณพงษ์เลิศก็เพิ่งรู้เรื่องนี้ อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตเลยนะคะ”

“ถ้าอยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่โต เราคงไม่เชิญคุณมาคุยเป็นการภายใน แล้วฉันคงเอาคลิปนี้ส่งให้นักข่าวไปแล้วล่ะค่ะ ทำอะไรระวังหน่อยนะคะ เพราะนรกมีตากรรมมีจริง” เนติมามองพงษ์เลิศอย่างท้าทาย

“จะเอายังไงก็ว่ามา” พงษ์เลิศเสียงขุ่น

“การทำงานให้ประเทศชาติ ความโปร่งใสเป็นสิ่ง สำคัญ ที่จะสร้างความเชื่อมั่นให้กับประชาชนนะครับ” นายพลทวีเอ่ย

พงษ์เลิศฉุนขาดสะบัดมือชลกรออกแล้วพูดกับศิวัชเสียงแข็ง “จะทำอะไรก็ระวัง ไม่งั้นประชุมสภาครั้งหน้าป่วนแน่”

“จะทำอะไรรึครับ ยกมือสวนทางพรรคร่วมรัฐบาล หรือว่าวอล์กเอาต์ ส.ส.แค่หยิบมือไม่มีผลต่อมติที่ประชุมหรอกนะครับ”

“หรือจะลาออกจากพรรคร่วมรัฐบาลคะ ถึงฉันจะเข้ามาทำงานไม่นาน แต่ฉันเคยได้ยินคุณพ่อพูดไว้ว่า...ไม่มีพรรคการเมืองไหนหรอก ที่อยากเป็นฝ่ายค้าน ฉันยังจำทุกอย่างได้ดี” เนติมาจ้องพงษ์เลิศนิ่ง

จอมมาเฟียชะงัก รู้อยู่เต็มอกว่าเธอจงใจพูดถึงวิเชียรให้สะกิดใจ เขาใช้กำปั้นทุบโต๊ะด้วยความอัดอั้น ขณะที่เนติมา ศิวัช ธำรง และนายพลทวี สบตายิ้มให้กันอย่างมีชัย

หลังจากพงษ์เลิศกับชลกรกลับไปแล้ว ศิวัชรีบเตือนคนรักให้ระวังตัว  เพราะดูท่าพงษ์เลิศจะโกรธมาก

“ทราบแล้วค่ะท่านผู้นำรัฐบาล แต่ยังไงเนติ์ก็ไม่กลัวหรอก ไม่ใช่เพราะความแค้นส่วนตัวนะคะ แต่เนติ์ทนไม่ได้กับคนที่เห็นประเทศเป็นขนมหวานอย่างนี้” เนติมาพูดอย่างมุ่งมั่น นายพลทวียิ้ม มองเนติมาอย่างชื่นชม ก่อนหันไปชมกับธำรงว่า เทรนมาดี

“เนติ์เขาได้เลือดพ่อเขามามากกว่าครับ คุณวิเชียรคงดีใจที่ลูกสาวรักที่จะต่อสู้กับความถูกต้องอย่างนี้” ธำรงเอื้อมมือไปลูบหัวเนติมาอย่างเอ็นดู

ศิวัชสบโอกาสขอพาเนติมาไปดูหนัง เพราะภารกิจในวันนี้หมดแล้ว ธำรงยอมตามใจ แต่แอบสบตากับ

นายพลทวีอย่างรู้กัน ท่านนายพลว่าให้เอาการ์ดติดไปสักชุดเพื่อความปลอดภัย แล้วชวนธำรงไปคุยกันต่อ สองผู้คุมเกมเดินแยกไป เนติมากับศิวัชหันมายิ้มให้กันอย่างมีความสุข แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นระบิลเดินเข้ามาหน้าตามีรอยช้ำ เนติมาตกใจซักว่าไปทำอะไรมา ระบิลว่าเรื่องเล็กน้อย แล้วตัดบทขอตามไปเป็นบอดี้การ์ดให้ทั้งคู่เอง เพราะขืนเอาทีมบอดี้การ์ดไปทั้งชุด คงหมดความเป็นส่วนตัวแน่

ศิวัชเห็นด้วย เนติมายอมตามใจ เธอขออนุญาตคนรักชวนดลกับอ้อไปดูหนังด้วย เพราะอยากให้เขาได้รู้จักกับน้องชาย และอ้อลูกสาวของผู้มีพระคุณ

“อ๋อ...เอาสิจ๊ะ จะได้คุ้นเคยกัน” ศิวัชพูดยิ้มๆ เนติมาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจะกดโทร.ออก แต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงปฏิพรดังเข้ามา

“พี่ศิวัชขา”

ระบิล เนติมา ศิวัชหันไปทางต้นเสียง เห็นสาวเจ้าแต่งตัวเปรี้ยวลงจากรถมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ศิวัชยิ้มเจื่อนๆเหมือนรู้ชะตากรรมว่าปฏิพรต้องตามไปแน่ ส่วนเนติมาก็หน้าสลดลงอย่างเซ็งๆ ระบิลมองนายสาวอย่างเข้าใจความรู้สึก

ooooooo

ในตอนค่ำ ทั้งหมดเข้ามานั่งเรียงกันอยู่ในโรงหนัง

เริ่มจาก ปฏิพร ศิวัช เนติมา ดล อ้อ และระบิล ดลเหลือบไปเห็นปฏิพรนั่งคล้องแขนศิวัชพร้อมเอนหัวซบไหล่อย่างมีความสุขจึงสะกิดให้อ้อดู อ้อบ่นชุดใหญ่เพราะฉุนแทนเนติมา ระบิลได้ยินหนุ่มสาวคุยกันจึงหันไปมอง เป็นจังหวะเดียวกับที่เนติมาหันไปมองปฏิพรกับศิวัช เธอเบือนหน้าหนีแล้วมองเลยไปยังระบิล ชายหนุ่มส่งยิ้มให้กำลังใจ แล้วสะดุ้งเพราะรู้สึกเจ็บที่ชายโครงขึ้นมา

เนติมาขยับตัวด้วยความเป็นห่วง แต่ระบิลรีบส่ายหน้าบอกว่าไม่เป็นไร ศิวัชแอบชำเลืองมองระบิลกับเนติมา เห็นสายตาที่คนรักมองบอดี้การ์ดด้วยความเป็นห่วงก็เริ่มเอะใจ

หลังดูหนังจบ ศิวัชชวนทุกคนไปหาอะไรทานกันต่อ แต่ปฏิพรไม่อยากสมาคมกับพวกเนติมาจึงแกล้งป่วนอ้อนให้ชายหนุ่มพากลับบ้าน ศิวัชอึกอักหันไปมองเนติมา สาวเจ้ายอมตัดใจเอ่ยว่า ให้ศิวัชรีบพาปฏิพรไปหาหมอ เกรงจะไม่สบายหนัก

ระบิลมองเจ้านายอย่างไม่เข้าใจ เพราะรู้ทันว่าปฏิพรแกล้ง เขาหันมาทางศิวัช เห็นชายหนุ่มมองมาอย่างขอตัวช่วย

“คุณศิวัชรีบพาคุณตี้กลับไปเถอะนะครับ เดี๋ยวผมดูแลทางนี้เอง หรือถ้าคุณศิวัชอยากให้ผมไปดูแลความปลอดภัยให้ก็ได้นะครับ ผมไม่มีปัญหา” ระบิลตอบสบายๆ แต่อดห่วงความรู้สึกเนติมาไม่ได้

ทุกคนแยกย้ายกันกลับ โดยระบิลตามไปดูแลความปลอดภัยให้ศิวัชที่ต้องพาปฏิพรไปส่งที่บ้าน ส่วนเนติมาแยกมากับดลและอ้อ หลังจากส่งน้องๆ ที่คอนโดฯแล้ว เนติมาก็กลับมานั่งรอระบิลที่บ้านกันต์ด้วยความร้อนใจ สักพักบอดี้การ์ดก็เดินเข้ามา พร้อมกับคำถาม

“คุณก็รู้นี่ ว่าคุณตี้ไม่ได้เป็นอะไร คุณจะปล่อยให้เป็นอย่างนี้เรื่อยๆ เหรอครับ”

“แล้วนายจะให้ฉันทำยังไง เรื่องพวกนี้ฉันตบตีแย่งชิงกับเขาไม่เป็นหรอกนะ ฉันไว้ใจพี่ศิวัช” เนติมาพยายามพูดฝืนความรู้สึกตัวเอง ทั้งที่ในใจยังหวั่นอยู่มาก

“ถ้าคุณไว้ใจ ผมก็เอาใจช่วยนะครับ แต่ถ้าต้องการความช่วยเหลืออะไร บอกผมได้เลยนะ เพราะผมจะจับเขาแปลงเพศเป็นผู้ชาย จะได้ไม่มายุ่งกับคุณศิวัช แต่อาจกลับมาชอบคุณนะ พอถึงตอนนั้นก็ตัวใครตัวมันแล้วกันฮ่าๆ”

“บ้า...พูดอะไรบ้าๆ” เนติมาพูดพลางตีระบิลด้วยความหมั่นไส้

“โอ๊ย เจ็บนะคุณ” ระบิลสะดุ้งด้วยความเจ็บจากรอยช้ำจากการต่อสู้กับปาน

“อุ๊ย ขอโทษ เจ็บมากไหมตอนดูหนังนายก็สะดุ้งทีหนึ่งแล้ว ไหนดูสิเดี๋ยวฉันทายาให้”

“โอ๊ย ไม่เป็นไร ผมเป็นเองหายเองได้คุณ” ระบิลกับเนติมายื้อกันไปมาอย่างสนิทสนม และไม่ทันเห็นขวัญชนกแอบมองด้วยความรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมากเพราะแอบชอบระบิลอยู่

ooooooo

สายวันใหม่ พงษ์เลิศกับชลกรมาบอกกับอิทธิหาญว่าพวกเขาจำต้องให้ศิวัชยึดที่ดินในคลิปเพื่อเอาตัวรอด มาเฟียน้อยโวยลั่นถามพ่อว่ายอมได้ไง

“ไม่ใช่แค่ยอม แต่พ่อพูดไม่ออกด้วยซ้ำ แกนะแกทำอะไรไม่ระวังตัวเลย” พงษ์เลิศพูดด้วยความหงุดหงิดไม่แพ้กัน ขณะที่ชลกรชิงพูดต่อ

“หลักฐานจะๆขนาดนั้น ถ้าไม่ยอม พวกมันเล่นงานเราหนักแน่ค่ะ ยังไงเกมนี้คงต้องปล่อยไปก่อน”

“ก็ไหนว่าเสน่ห์เธอมัดใจมันได้แล้วไง แล้วทำไมทีอย่างงี้ไม่รู้จักใช้” อิทธิหาญโวยใส่ และทำท่าจะมีเรื่องกับชลกร

พงษ์เลิศรีบเข้ามาปราม “เอาล่ะ พอได้แล้ว ทะเลาะกันไปมีประโยชน์อะไร หมากเกมนี้คงต้องยอมมันไปก่อน ดีเท่าไหร่แล้วที่มันไม่รู้ถึงผืนป่าผืนอื่นที่เราทำไว้ด้วย ตอนนี้ปล่อยให้พวกมันทำข่าวสร้างผลงานกันไปก่อน เกมหน้าค่อยล้างตากันใหม่”

อิทธิหาญโกรธจัด เขามองไปนอกหน้าต่าง พลางบอกกับตัวเอง “ฉันไม่รอถึงเกมหน้าแน่ เพราะเกมนี้ฉันจะให้บทเรียนพวกแก”

เวลาเดียวกัน ศิวัชกับเนติมาพานักข่าวมาดูป่าที่ถูกบุกรุก หมายให้สื่อช่วยเป็นพยานในการเปิดโปง และเนติมาก็ชวนดลกับอ้อมาเที่ยวด้วย ส่วนปฏิพรแม้ไม่มีใครชวนเธอก็อ้อนขอตามศิวัชมาจนได้ แถมสร้างความอึดอัดใจให้กับทุกคนตลอดการเดินทาง

ครั้นถึงจุดหมาย ช่างภาพรีบลงไปเก็บภาพบริเวณป่าโดยรอบที่ถูกถางจนโล่ง บางส่วนมีการปลูกกล้ายางพาราบ้างแล้ว มีเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายคอยรักษา ความปลอดภัยอยู่ และอีกมุมหนึ่งศิวัชกำลังให้สัมภาษณ์นักข่าวเรื่องพื้นที่ที่มีปัญหาการบุกรุกป่า แต่ไม่ยอมบอกว่านายทุนเป็นใคร

ปฏิพรได้ยินแล้วหงุดหงิดบ่นว่า น่าจะแฉไปเลยว่าเป็นของพวกอิทธิหาญ

“เป็นหมากการเมืองที่คุณธำรงวางไว้น่ะครับ” ระบิลอ่านเกมออก

“เปิดโปงเรื่องนี้มันเล็กไป สำหรับความชั่วที่พวกนั้นทำไว้มากมายค่ะ” เนติมาเสริม

เวลาเดียวกัน เจ้าหน้าที่ที่ดินสองคนที่ร่วมกระทำผิดกับอิทธิหาญ รู้ตัวว่าศิวัชคงไม่ปล่อยพวกตนแน่ จึงชวนกันหนี แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอดถูกอิทธิหาญตามเก็บด้วยระเบิดที่ซ่อนอยู่ในรถ

มาเฟียน้อยตามมาดูซากรถของเจ้าหน้าที่ที่ดินด้วยความสะใจ ก่อนชวนปานไปให้บทเรียนกับศิวัชต่อเพราะทนง ชูศักดิ์ และโปรย เตรียมคนไว้พร้อมแล้ว

ระหว่างที่ศิวัชยืนให้สัมภาษณ์อยู่กับนักข่าว ดลรู้สึกเบื่อจึงชวนอ้อออกมาเดินเล่น เขาพาเธอปีนขึ้นไปชมวิวบนภูเขา แถมยังเก็บดอกไม้ป่าที่ร่วงลงพื้นมามัดเป็นช่อสวยงามส่งให้ อ้อยิ้มเขินๆ ก่อนเอื้อมมือไปรับดอกไม้ ชมว่าน่ารักจัง

“ที่ว่าน่ารักน่ะ คนหรือดอกไม้” ดลถามทีเล่นทีจริง

“ก็ทั้งคนทั้งดอกไม้แหละจ้ะ โดยเฉพาะพี่ดล พี่ดลไม่เคยไม่น่ารักในสายตาอ้อเลยนะจ๊ะ” อ้อยิ้มอายๆ

ทั้งสองสบตากันยิ้มอย่างมีความสุข ความผูกพันที่มีให้กันตั้งแต่เด็ก ก่อเป็นความรักอย่างไม่รู้ตัว แต่จังหวะเดียวกันดลต้องตกใจเมื่อเห็นอะไรบางอย่าง เขารีบดึงอ้อหลบหลังต้นไม้พลางชี้ให้ดู โปรย ทนง ชูศักดิ์ และลูกน้องอิทธิหาญล้วนมีอาวุธครบมือ เดินลัดเลาะมาตามหุบเขาด้วยสีหน้าจริงจัง เสียงโทรศัพท์มือถือของทนงดังขึ้น เขากดรับสายพลางรายงานเจ้านาย

“ใกล้ถึงแล้วครับเสี่ย คนของเราอีกส่วนไปซุ่มรออยู่แล้วครับ รับรองวันนี้เสี่ยได้เห็นความพินาศเป็นของขวัญแน่ครับ”

ดลกับอ้อตะลึงมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ ทั้งสองช่วยกันโทร.หาเนติมา แต่ติดต่อไม่ได้เพราะไม่มีสัญญาณ จึงชวนกันกลับไปเตือนพี่สาว และหวังว่าจะไปถึงก่อนพวกวายร้าย

ด้านเนติมา เธอยืนส่งยิ้มภาคภูมิใจในตัวคนรักที่พาสื่อมวลชนดูพื้นที่รอบๆ ระบิลเข้ามายืนข้างนายสาวพลางชวนคุย

“ทุกอย่างกำลังเป็นไปด้วยดีนะครับ ผ่านไปไม่เท่าไหร่ ผมว่าคุณศิวัชได้ใจคนทั้งประเทศไปแล้ว”

“พี่ศิวัชเป็นคนเก่ง ฉันมั่นใจว่าเขาทำได้ ตั้งแต่อยู่ที่ปารีสแล้วล่ะ” เนติมาหันมายิ้มให้ระบิล

“แต่มีอยู่คน ที่จะทำลายความมั่นใจของคุณ” ระบิลทำหน้าเซ็งเมื่อเห็นปฏิพรเดินเข้ามายืนข้างๆ ศิวัชและคอยซับเหงื่อให้ พร้อมเอาอกเอาใจสารพัด หวังโชว์ความหวานอวดนักข่าว

เนติมาหน้าสลดชวนระบิลออกไปเดินเล่น เพราะไม่อยากเห็นภาพบาดตาบาดใจ บอดี้การ์ดตามไปเจรจาไม่อยากให้นายสาวเดินหนีปัญหา จังหวะเดียวกันศิวัชหันมาพอดี เขาเห็นเนติมากับระบิลเดินออกไปด้วยกันก็หน้านิ่วด้วยความสงสัย

ปฏิพรแอบสังเกตอาการศิวัช แล้วรีบดึงไปหานักข่าวอีกกลุ่ม เพราะกลัวว่าเขาจะตามเนติมาไป

ooooooo

ด้านระบิลเขาพยายามโน้มน้าวให้เนติมากลับไปแสดงตัวกับนักข่าว แต่เธอยังคงปฏิเสธเพราะไม่อยากให้คนรักหนักใจ บอดี้การ์ดเห็นใจนายสาว จึงชวนคุยเรื่องขำๆ เพื่อเรียกรอยยิ้ม แล้วดลกับอ้อก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา พวกเขาเล่าว่า เจอใครก็ไม่รู้มี อาวุธครบมือกำลังมุ่งมาทางนี้

ระบิลกับเนติมามองหน้ากันด้วยความสงสัย จังหวะเดียวกันทั้งหมดต้องสะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นด้านหลังศิวัชและคณะสื่อมวลชน ขณะที่ระเบิดอีกลูกหนึ่งแตกกลางกลุ่มเจ้าหน้าที่ตำรวจสามสี่นาย จนกระเด็นไปคนละทิศละทาง สื่อมวลชนต่างแตกฮือด้วยความตกใจ

นาทีนั้น ศิวัชโผเข้ารวบตัวปฏิพรให้ล้มลงกับพื้น ส่วนระบิล เนติมา ดล อ้อ วิ่งกลับเข้ามาดูเหตุการณ์ด้วยความตกใจ เนติมาจะปรี่เข้าไปหาศิวัช แต่ระบิลรั้งไว้

“เนติ์อันตรายอย่าเพิ่งเข้ามา” ศิวัชตะโกนบอกคนรักด้วยความเป็นห่วง จังหวะเดียวกันการ์ดของศิวัชกับเจ้าหน้าที่ตำรวจต่างยิงต่อสู้กับลูกน้องของอิทธิหาญที่ซุ่มอยู่รอบๆ

ศิวัชเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและการ์ดโดนยิงตายหลายคน จึงตะโกนสั่งลูกน้องให้พาทุกคนหนีไปก่อน ส่วนระบิลรีบพาเนติมากับน้องไปซ่อนในที่ปลอดภัย ก่อนวิ่งเข้าไปช่วยศิวัชกับปฏิพร

ด้านอิทธิหาญ เขาพรางตัวบัญชาการอยู่หลังแนวไม้บนเนินเขา ครั้นเห็นคณะที่มากับศิวัชโดนยิงล้มตายไปหลายคนก็สะใจสั่งลูกน้องต่อ

“เก็บมันให้หมด โดยเฉพาะพวกนักข่าว สอนให้พวกมันรู้ ว่าตราบใดที่ไอ้ศิวัชยังอยู่ในตำแหน่ง ทุกชีวิตจะไม่มีความปลอดภัย ฮ่าๆๆ” ว่าแล้ววายร้ายก็ยกปืนขึ้นเล็งไปที่ผู้สื่อข่าวคนหนึ่งที่กำลังบันทึกภาพอยู่ ก่อนจะเหนี่ยวไกอย่างเลือดเย็น

ผู้สื่อข่าวโดนกระสุนเจาะกลางหน้าอก ล้มลงสิ้นใจ ท่ามกลางความตกใจของทุกคน โดยเฉพาะปฏิพรที่หวีดร้องอย่างเสียขวัญ

ศิวัชพยายามรวบรวมสติหันไปสั่งการ์ดและเจ้าหน้าที่ตำรวจให้คุ้มกันนักข่าวออกไป แต่พวกเขากลับถูกพวกอิทธิหาญระดมยิงเข้าใส่อย่างจงใจ

ระบิลวิ่งมาถึงพอดี เขาช่วยยิงคุ้มกันและเร่งให้ศิวัชพาทุกคนหลบออกไปก่อน เป็นจังหวะเดียวกับที่ชูศักดิ์เหลือบไปเห็นพวกเนติมาหลบอยู่ จึงสะกิดให้เจ้านายดู อิทธิหาญถึงกับชะงักเมื่อเห็นดลยืนอยู่ข้างๆ เนติมา เพราะจำหนุ่มน้อยที่มาพาลหาเรื่องหน้าบ้านได้ดีเขาพึมพำออกมา “นี่มันรู้จักกันด้วยเหรอเนี่ย”

“เอาไงดีครับเสี่ย” ปานเข้ามาถาม

อิทธิหาญไม่ตอบอะไร ได้แต่จ้องเนติมา ดล และอ้อ ด้วยสายตาครุ่นคิด

“ทุกคนขึ้นรถ แล้วออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด” เสียงศิวัชตะโกนสั่ง

คณะของศิวัชกับนักข่าววิ่งไปที่รถ ทนงหันมาถามเจ้านายว่าจะเอาไง ปานตอบแทนว่าให้พอแค่นี้ แต่อิทธิหาญไม่ยอม เขาว่า ถ้าโค่นไม้แล้วไม่เผาตอ วันหนึ่งตอมันจะมาตำเท้าเอา

“แต่งานนี้คุณพ่อของเสี่ย...”

“เลิกเอาพ่อมาอ้างซะที วิธีการของพ่อมีแต่เปิดประตูแพ้ คอยดูวิธีของฉันนี่ หมดเวลาเลี้ยงไข้ ได้เวลาฉีดยาแรงให้พวกมันแล้ว” อิทธิหาญพูดอย่างหงุดหงิด สีหน้าเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม

ooooooo

ชายป่าด้านหนึ่ง ระบิลวิ่งนำศิวัชกับปฏิพรมาสมทบกับเนติมา ดล และอ้อที่รออยู่แล้ว เนติมาวิ่ง เข้าไปกอดคนรักด้วยความเป็นห่วง ทั้งสองคนต่างมองสำรวจกันว่ามีร่องรอยบาดเจ็บหรือไม่ ปฏิพรเห็นแล้วหงุดหงิดขึ้นมาทันที ขณะที่ระบิลก็กระอักกระอ่วนใจอย่างบอกไม่ถูก

กระสุนปืนสองสามนัดยิงเฉี่ยวไป ระบิลรีบหันไปบอกทุกคนให้รีบขึ้นรถ เพราะจะช่วยยิงคุ้มกันให้ แต่ยังไม่ทันถึงรถของศิวัช รถตำรวจสี่ห้าคันที่กำลังจะพานักข่าวและคนในคณะหนีก็ถูกถล่มด้วยเครื่องยิงลูกระเบิด

รถแหลกเป็นจุณ ไฟลุกท่วม ระบิล เนติมา ศิวัช ดล อ้อ และปฏิพร ผงะเสียหลักล้มเพราะแรงอัดของระเบิด ทั้งหมดค่อยๆหันไปมองซากรถด้วยความตกใจ อ้อหันมาถามดลทั้งน้ำตา ว่ามันเรื่องอะไรกัน ดลพยายามควบคุมสติ ดึงอ้อเข้ามากอดปลอบ

ส่วนระบิลกับเนติมา มองกองเพลิงตรงหน้าด้วยความโมโห เพราะรู้ดีว่าพวกอิทธิหาญต้องการดิสเครดิตศิวัช

“โธ่โว้ย!” ศิวัชตะโกนออกมาด้วยความอัดอั้น ขณะที่ปฏิพรเอาแต่ร้องไห้อย่างเสียสติ และเรียกหาศิวัชไม่หยุด จนศิวัชต้องเข้าไปดูแล ทำให้เนติมาน้อยใจ

“ดูนั่นสิครับ” ดลชี้ไปทางด้านหลัง

ทุกคนหันไปมอง รถโฟร์วีลสองคันบรรทุกลูกน้องอิทธิหาญพร้อมอาวุธครบมือ แล่นออกมาจากแนวป่า ดิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ooooooo

เวลาเดียวกันที่กรุงเทพฯ ธำรงเดินหน้าเครียดคุยโทรศัพท์อยู่กับนายพลทวีที่โทร.มาแจ้งข่าวร้ายเรื่องศิวัช เขาฝากฝังให้นายพลช่วยดูแลลูกชายกับหลานสาวด้วย แล้วกดวางสาย พลางครุ่นคิดหาทางแก้เกม และบังเอิญว่าชลกรแวะมาเยี่ยมเยียนหวังใช้เรือนร่างหาผลประโยชน์ จึงโดนธำรงตอกกลับ เพราะมั่นใจว่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับศิวัชเป็นฝีมือของอิทธิหาญ
ชลกรยืนตะลึงรีบแก้ต่างว่าคงไม่มีใครกล้าทำแบบนั้นแน่

“ฝากบอกใครก็แล้วแต่ ที่กำลังทำเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยนะ ว่าถ้าลูกชายกับหลานสาวผมเป็นอะไร หายนะที่จะมากกว่าจะตกอยู่กับเขาแน่นอน” ธำรงพูดยิ้มๆแต่แฝงไปด้วยความจริงจัง
ชลกรรู้สึกกลัวมาก เธอรีบติดต่อหาพงษ์เลิศ เพราะไม่อยากเดือดร้อน ส่วนพงษ์เลิศเมื่อรู้ข่าวก็รีบโทร.ตามลูกชายกลับมา แต่ไม่ได้ผลเพราะอิทธิหาญกำลังได้ใจที่เป็นฝ่ายไล่ล่าพวกศิวัชกับเนติมา

ระบิลพาทุกคนหนีขึ้นเขา เพราะไม่อยากเป็นเป้าให้พวกวายร้ายขับรถไล่ยิง ส่วนปฏิพรยังโวยวายไม่หยุด เพราะทั้งเหนื่อยทั้งกลัว และแอบอิจฉาที่เห็นศิวัชดูเป็นห่วงเป็นใยเนติมา ระบิลมองทุกคนอย่างเห็นใจ เขารับปากว่าจะพาทุกคนกลับออกไปให้ได้

เนติมาขอปืนจากระบิลอาสาจะช่วยยิง แต่เขาไม่ยอม “สถานการณ์วันนี้อันตรายเกินกว่าที่ผมจะให้คุณเสี่ยง ผมสัญญานะครับ ว่าจะพาทุกคนออกจากที่นี่อย่างปลอดภัย ถ้าจะมีใครต้องเป็นอะไรต้องเป็นผม ไม่ใช่พวกคุณ”

“พูดอะไรบ้าๆ ฉันไม่มีวันยอมให้นายเป็นอะไรหรอกนะ” เนติมายิ้มให้ระบิลอย่างลืมตัว จังหวะเดียวกันอ้อหันไปเห็นจุดไฟสีแดงกำลังส่ายเล็งหาเป้าอยู่บริเวณหัวของศิวัช เธอเรียกให้ระบิลดู

“ระวังครับ” ระบิลพุ่งไปผลักศิวัช เป็นจังหวะเดียวกับกระสุนปืนยิงมาเฉียดหัวศิวัชไปโดนต้นไม้อยู่ใกล้ๆ ท่ามกลางความตกใจของทุกคน

บอดี้การ์ดหันขวับไปยังแนวไม้ด้านหนึ่ง เห็น ทนง โปรย ชูศักดิ์ และลูกน้องอิทธิหาญกำลังเล็งปืนมาที่เดิมอีกครั้ง เขายิงสวนออกไป แล้วเร่งพาทุกคนหนี แต่โชคไม่ดีอ้อก้าวพลาดเสียหลักตกลงไปที่หุบเขาข้างทางที่มีต้นไม้ขึ้นทึบ ดลตัดสินใจตามไปช่วย

“ดล” เนติมาจะตามน้องชายไปด้วย แต่ระบิลรั้งไว้เพราะลูกน้องอิทธิหาญสาดกระสุนเข้ามา เขาดึงเธอไปหาที่ซ่อน ตามด้วยศิวัชและปฏิพร

ooooooo

ดลลงมาตามอ้อในหุบเขา เขาพบเธอนอนหมดสติจึงช่วยปฐมพยาบาล ส่วนระบิลเมื่อเห็นว่าหลบลูกน้องอิทธิหาญพ้นแล้วจึงชวนเนติมาเดินอ้อมลงไปหาดลข้างล่าง

“ทำไมเราไม่รีบออกไปก่อน แล้วค่อยตามคนมาช่วยทีหลังล่ะคะ” ปฏิพรโวย

“กว่าจะรอคนมาช่วย ผมว่าจะสายเกินไปนะครับ”

“ขอโทษนะคะ ฉันทิ้งน้องชายฉันไม่ได้จริงๆ นายพาพี่ศิวัชกับคุณปฏิพรออกไปจากที่นี่ก่อนเถอะนะ ส่วนฉันจะตามหาดลกับอ้อเอง” เนติมาพูดอย่างมั่นใจ ไม่อยากให้ตัวเองเป็นภาระของใคร

“ไม่ได้นะเนติ์ พี่ก็ทิ้งเนติ์ไม่ได้เหมือนกัน” ศิวัชรีบค้าน เสียงปืนดังขึ้นอีก

“หลบ” ระบิลรีบกดตัวทุกคนให้ก้มหลบหลังแนวไม้หนาอย่างรวดเร็ว พร้อมส่งสัญญาณให้เงียบเสียง เพราะเดาว่าพวกอิทธิหาญแค่ยิงขู่

ทนง โปรย ชูศักดิ์ และลูกน้องอิทธิหาญ เดินตามออกมาจากแนวป่าด้านหนึ่ง ทั้งหมดมองไปรอบๆอย่างสังเกต เนติมามองเห็นสามวายร้ายแล้วต้องตะลึง เธอบอกกับระบิลและศิวัชว่า พวกมันคือคนที่ฆ่าพ่อแม่เธอในวันนั้น

ขาดคำอิทธิหาญก็ตามมาสมทบ เขาไม่พอใจที่ลูกน้องยังหาพวกเนติมาไม่พบ ทนงรีบออกตัว

“ผมว่าพวกมันไปไหนไม่ไกลหรอกครับเสี่ย คงซ่อนอยู่แถวๆนี้แหละ”

มาเฟียน้อยมองไปรอบๆบริเวณที่เต็มไปด้วยใบไม้แห้งจำนวนมาก พลางส่งยิ้มอย่างมีแผน ออกคำสั่งให้ลูกน้องกระจายกันจุดไฟตามจุดต่างๆ เพื่อบีบให้พวกเนติมาออกมาจากที่ซ่อน
เป็นเวลาเดียวกับที่อ้อเริ่มได้สติ เธอมองออกไปเห็นกลุ่มควันก็ตกใจร้องถามดล

“เอ๊ะ...นั่นควันอะไรจ๊ะพี่ดล”

ดลมองตามนึกห่วงพี่สาวจับใจ เขารีบประคองอ้อให้ลุกขึ้นเพื่อตามหาเนติมา

ส่วนพวกเนติมาที่ซ่อนอยู่ เริ่มสำลักควันไฟ ระบิลมองไปรอบๆหาทางหนี ก่อนชี้ให้ทุกคนดูช่องทางหนึ่งพร้อมอธิบาย “ฟังนะครับ เราจะคลานออกทางนี้ แต่จำไว้นะครับว่าไปช้าๆเงียบๆ เราจะฉวยโอกาสใช้ควันไฟพลางตัวให้พวกเราหนี เข้าใจนะครับ”

เนติมากับศิวัชพยักหน้าอย่างเข้าใจ ระบิลให้ศิวัชนำไป ตามด้วยเนติมากับปฏิพรส่วนเขาจะคุ้มกันด้านหลังให้

“ได้เลยครับ” ศิวัชเริ่มคลานออกไป โดยมีเนติมากับปฏิพรที่ออกอาการจะไม่ไหวคลานตามไป แล้วเจ้าหล่อนก็ร้องลั่น เพราะโดนกิ่งไม้ตำมือ

อิทธิหาญและพรรคพวกหันขวับไปทางต้นเสียง ระบิลเห็นท่าไม่ดี สั่งให้ทุกคนวิ่งหนี อิทธิหาญกระชากปืนออกมา ตวัดปลายปืนไปยังเป้าหมาย

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 12:24 น.