ตำรวจเหล็ก

รถของเอกภาพโดนเรือใบยางแตกอยู่กลางทาง ปัทมาซ้อนมอเตอร์ไซค์โข่งมาเจอ แกล้งเข้าไปแซว "กลับจากงานศพยังอุตส่าห์พาสาวนั่งรถกินลมชมวิวอีกเหรอคะท่านรอง" แต่พอเห็นว่ายางรถโดนเรือใบก็ พูดเยาะอีกว่า  "สงสัยจะมีคนเอาใจช่วยอยากให้ท่านรอง ชมวิวแถวนี้นานๆนะคะ"

"นี่คุณ...ผมไม่รู้ว่าจะต้องพูดภาษาอะไรกับคุณดีถึงจะเข้าใจการทำงานของคนอื่นเขา"

ปัทมาตอบกวนๆว่าให้พูดเป็นภาษาไทยเธอถึงจะเข้าใจ ไม่ทันที่เอกภาพจะตอบโต้อะไร ก็เกิดเสียงปืนดังขึ้น วรัญญารีบบอกว่าน่าจะเป็นจุดที่รถกรกชไปถึง เอกภาพรีบขอยืมรถของโข่ง ปัทมาขอไปด้วย ว่าแล้วก็โดดซ้อนท้ายเอกภาพ ไปทันที...รถธัญญะกับพวกมาถึง วรัญญารีบรายงานแล้วพากัน ตามไปที่จุดเกิดเหตุ โข่งขอไปด้วยคน

เอกภาพกับปัทมามาถึงเห็นกลุ่มของกรกชกับลุงสิงห์ กำลังปะทะกับเข้มและลูกน้องที่ถูกส่งมาเก็บกรกช เอกภาพหันมาเตือนปัทมาให้ระวังตัว ปัทมาหยิบกล้องเล็กที่พกติดตัวขึ้นมาแล้ว บอกเอกภาพว่าเธอดูแลตัวเองได้ ธัญญะกับพวก ตามมาทัน ช่วยเอกภาพยิงไล่เข้มกับพวกหนีไปแล้วเข้ามาซักถามกรกชกับลุงสิงห์ว่าพวกนั้นเป็นใคร ลุงสิงห์กับกรกชไม่ให้ปากคำอะไร บอกแต่ว่า ไม่รู้ว่าใครและพวกเขาก็ไม่มี ศัตรูที่ไหน เอกภาพจึงขอให้ลงบันทึกประจำวันไว้

พอกรกชเดินออกมาเห็นปัทมากับโข่งกำลังเช็กเทป ก็เข้ามาแบมือขอเทป โข่งโวย จะขอกันง่ายๆได้อย่างไร กรกชจึงขอซื้อ ปัทมาฉุนขาด "เท่าไหร่ก็ไม่ขายหรอกคุณ ถ้ารวยมากก็เอาเงินไปทำบุญจะดีกว่ามั้ย จะได้ไม่มีกรรมตามไล่ยิงแบบนี้"

กรกชโวยวายหาว่าละเมิดสิทธิส่วนบุคคล ปัทมาโต้ว่าเธอทำหน้าที่สื่อมวลชนที่ต้องเอาภาพเหตุการณ์เผยแพร่ให้คนได้รับรู้ และที่เกิดเหตุก็เป็นที่สาธารณะ เธอไม่ได้บุกรุกเข้าไปถ่ายในบ้านใคร "ถ้าคุณไม่อยากเป็นข่าวก็อย่าหาเรื่องให้ใครเขาตามยิงสิคะ หรือถ้าทนไม่ไหวต้องมีเรื่อง วันหลังก็นัดกันไปยิงในที่ส่วนตัว ฉันจะได้ตามไปถ่ายไม่ได้"

กรกชโกรธจัด ลุงสิงห์เห็นท่าไม่ดีรีบมาดึงกรกชกลับไป...เอกภาพเดินตามมาแหย่ปัทมา

"ท่าทางมีความสุขมากนะที่ได้เห็นเรื่องไม่ดีออกโทรทัศน์ นี่คุณคงจะภาวนาให้เกิดเรื่องที่โน่นที่นี่ จะได้ตามไปถ่าย"

ปัทมาฉุน "แล้วคุณล่ะมีความสุขกับการไล่ตามจับคนร้ายหรือเปล่า คุณอยากให้มีคนร้ายเยอะๆจะได้ไล่จับให้ สนุกมือหรือเปล่า"

"พูดเป็นเล่นไปคุณ ใครจะอยากให้มีคนร้ายเต็มบ้านเต็มเมืองกันล่ะ"

"ถ้าฉันต้องหาอาชีพใหม่ทำเพราะไม่มีเรื่องร้ายๆให้ทำข่าวฉันจะดีใจมากเลย คุณก็รีบกวาดล้างพวกคนร้ายให้หมดไปจากประเทศสิ ฉันอยากเปลี่ยนไปขายปาท่องโก๋กะน้ำเต้าหู้ใจจะขาดแล้ว" ปัทมาพูดแล้วก็เดินไป เอกภาพยิ้มรู้สึกดีที่ปัทมาเป็นคนมีอุดมการณ์...

หลายวันที่ผ่านมา เกิดคดีจากฝีมือมือปืนพญายมทั่วเมืองไปหมด มีทั้งคดีเล็กๆ ฉกชิงวิ่งราว จี้ปล้น ล้วนทิ้งสัญลักษณ์ดาวดำไว้ที่เกิดเหตุ คนร้ายถูกจับมาถึงสี่คน ต่างแย่ง กันบอกว่าตัวเองเป็นมือปืนพญายมตัวจริง แต่พอเอกภาพบอกโทษถึงประหาร ทั้งสี่รีบแก้ว่าเป็นตัวปลอม

ในขณะที่นักรบยังเป็นกังวลเรื่องสเต็มเซลล์ วันวิสาข์ก็มาบอกข่าวร้ายว่าทั้งของเธอและเขาใช้ไม่ได้ นักรบเสียใจที่แม้แต่เขาที่เป็นพ่อยังใช้ไม่ได้ วันวิสาข์ปลอบใจว่าไม่แปลกและไม่ใช่เคสแรก อย่าเพิ่งท้อ ต้องมีใครสักคนมาบริจาคสเต็มเซลล์ที่เข้ากันได้กับของดาวเครียดจนเก็บไปฝัน นักรบฝันว่านุดีมาบอกว่าเหงา ขอให้ดาวไปอยู่กับเธอด้วย นักรบร้องเอะอะออกมาว่าไม่ได้ เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา เดินไปดูดาวซึ่งยังหลับอยู่แล้วพร่ำพูดว่า อย่าทิ้งเขาไปนะ เจ้าหญิงน้อยๆของพ่อ...

ooooooo

ระหว่างที่ปัทมานั่งทำงาน กรกชติดต่อเข้ามานัดไปเจอที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง ปัทมาอยากรู้ว่ากรกชจะมาไม้ไหนอีก จึงชวนโข่งออกไปพบ และก็ไม่พ้นเรื่องใช้เงินซื้อข่าว ปัทมาโกรธกรกชมากถึงกับเหน็บแนม "ขอบคุณนะคะที่ยื่นข้อเสนอที่แสนจะน่ารังเกียจให้ฉัน ที่จริงถ้าคุณไม่อยากมีข่าวเสียหายก็ไม่ยากหรอกค่ะ ไม่ต้องมาเสียเงินก้อนโตให้ใครด้วย แค่คุณทำตัวให้มันดี แค่นี้ก็ไม่มีเรื่องเสียหายให้ใครเขาขุดคุ้ยแล้วล่ะค่ะ"

"นี่ฉันพยายามพูดดีกับเธอแล้วนะ" กรกชขึ้นเสียงด้วยความโกรธ

ปัทมาแหย่อีกว่าให้เอาเงินไปทำบุญหรือบริจาคช่วยคนอื่นจะดีกว่า เผื่อจะช่วยให้ลดความอยากลงได้บ้าง และยังขู่อีกว่าที่พูดคุยในวันนี้ เธออัดเทปไว้หมดแล้ว กรกชโวยหาว่าจะแบล็กเมล์เธอ ปัทมาลุกขึ้นยืนดึงโข่งให้ลุกตามแล้วพูดว่า "ใช้คำผิดหรือเปล่าคะคุณ ฉันจะตีแผ่คุณต่างหากไม่ใช่ แบล็กเมล์...กลับเถอะพี่โข่ง"

กรกชตะโกนไล่หลังปัทมาว่าอยากเป็นศัตรูกับเธอก็ได้ แล้วจะได้รู้ฤทธิ์...เนื่องจากร้านเป็นกระจก เอกภาพขับรถผ่านมาเห็นปัทมาพูดคุยกับกรกช จึงจอดรถเฝ้าดูว่ามาขายข่าวหรือเปล่า พอเดินออกมานอกร้าน โข่งก็ถามปัทมาว่าอัดเทปไว้ตอนไหน ปัทมาตอบว่าแกล้งขู่ไปอย่างนั้น โข่งจึงเตือนให้ระวังตัวมากๆ ว่าแล้วก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน ให้เธอไปรอที่รถ ปัทมาเดินมาเจอเอกภาพยืนอยู่ก็ถอนใจถามดักคอ "จะมาหาเรื่องอะไรฉันอีกล่ะคุณตำรวจ"

"เปล่าหรอก ก็แค่นึกไม่ถึงว่านักข่าวท่าทางมีอุดมคติอย่างคุณที่แท้จะเป็นคนซื้อง่ายขายคล่องกับเขาเหมือนกัน"

ปัทมางงๆแล้วนึกได้ว่าเอกภาพคงเข้าใจว่าเธอขายข่าวให้กรกช จึงกวน "อ๋อ...ที่คุณคิดน่ะถูกเผงเลยแหละ คนอย่างฉันน่ะซื้อไม่ยากหรอก แต่ต้องเอาความดีมาซื้อนะ รับรองฉันลดกระหน่ำ ลดแลกแจกแถมยิ่งกว่าช่วงซัมเมอร์เซลซะอีก"

เอกภาพแอบยิ้มที่ปัทมายังเป็นคนมีอุดมการณ์อยู่จริงๆ แล้วเขาก็เดินไปขึ้นรถหน้าตาเฉย ปล่อยให้ปัทมามองตามอย่างหมั่นไส้...

กองบัญชาการตำรวจแห่งชาติ ห้องทำงานหน่วยเฉพาะกิจ ทองใบได้รับข่าวจากญี่ปุ่นว่า ซาโตะ อาคิโนะ หัวหน้าแก๊งยากูซ่า พี่ชายของนายทาเคชิหายตัวไป ทองใบสงสัยจึงแฮ็ก เข้าข้อมูลของ ตม.ที่สุวรรณภูมิ ผลปรากฏว่าซาโตะพร้อมสมุนเข้ามาในเมืองไทยเมื่อสองวันที่แล้ว เขากำลังหารูปถ่ายของซาโตะอยู่ ทั้งเอกภาพและทุกคนมองหน้ากันทำนองว่างานหนักอีกแล้ว

ทุกคนเข้าประชุม ช่วยกันวิเคราะห์ว่า ซาโตะจะมาร่วมมือกับฝ่ายไหน เพราะยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนฆ่าทาเคชิ เอกภาพสรุปว่า "ถึงยังไง นายซาโตะก็ต้องติดต่อกับสองแก๊งนี้แน่นอน เพราะฉะนั้น ทั้งสองจุดนี้เราต้องจับตามองเป็นพิเศษ..."   

กรกชได้รับพัสดุเป็นหุ่นผู้ชายถูกแขวนคออยู่กับเสาไม้ คานค้ำ พร้อมข้อความขู่ว่า "อย่าคิดว่า...ข้อมูลลับที่ละลายไปพร้อมกับชีวิตน้องชายข้า จะทำให้พวกเอ็งรอด"

ลุงสิงห์รู้ทันทีว่ามาจากซาโตะ...ในขณะเดียวกัน ชาญยุทธ์ ได้รับช่อดอกไม้พร้อมข้อความที่อ่านไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ว่า "ขอบใจที่คิดจะให้ความช่วยเหลือ บุญคุณก็ต้องทดแทนแต่ แค้นต้องชำระ หนี้สินต้องชดใช้..."

ชาญยุทธ์สงสัยว่าคงเป็นเรื่องสมัยพ่อของเขา ฉะนั้นเขาคงต้องเจรจาด้วย ที่การ์ดมีเว็บไซต์ให้ติดต่อกลับ...ทำให้ทองใบ สามารถรับข้อมูลการนัดพบของชาญยุทธ์กับซาโตะที่สนามเด็กเล่นได้ เอกภาพนำกำลังไปดักจับ แต่ปัญหาอยู่ที่ไม่รู้จักหน้าตาของซาโตะ

"แล้วเราจะแจ้งจับเขาข้อหาอะไรคะรอง" วรัญญาถามขึ้น

"คงไม่ใช่การจับกุมนะ ถือเป็นการเชิญตัวไปพูดคุย" เอกภาพบอกก่อนจะแยกย้ายกันไป

ปรากฏว่าเป็นการหลอก มีการว่าจ้างกลุ่มคนให้มาเดินเลิ่กลั่ก ทำตัวให้ผิดสังเกต จนโดนเอกภาพกับพวกจับกุม แต่พอตรวจบัตรประชาชนก็เป็นปกติ เอกภาพพูดวิทยุกับทองใบ

"เราถูกหลอก ดาบ...ข้อมูลผิดพลาด ตรวจสอบใหม่ด้วย..."

ในขณะที่ซาโตะกำลังเผชิญหน้ากับคมสันต์ที่จุดนัดพบ ซาโตะไม่พอใจที่ชาญยุทธ์ไม่มาพบเขาด้วยตัวเอง จึงฝากข้อความคมสันต์กลับไปว่า "จะฆ่ากันหรือจะคุยกัน..."

แล้วซาโตะก็มาพบอีกฝ่าย กรกชส่งสุพจน์ไปแทน

ซาโตะไม่พอใจ "มองยังไงฉันก็ไม่เชื่อว่า นายจะรับกับสิ่งที่ฉันพูดได้...นกกระจอกไม่รู้กำลังปีกของพญาอินทรีหรอก"

สุพจน์โวยหาว่าดูถูกเงื้อหมัดจะชก แต่ไม่ทันจะชกก็ถูกซาโตะซึ่งชั้นเชิงเหนือกว่ามากซัดจนหมอบ แบกหน้าอันบอบช้ำมารายงานลุงสิงห์กับกรกชว่า ซาโตะไม่ให้ส่งใครไปแทนอีกมิฉะนั้นจะเชือดคอส่งกลับมา กรกชโกรธหาว่าใหญ่มาจากไหน แล้วลุงสิงห์ใจเย็นอยู่ได้อย่างไร

"ก็คงต้องนัดพบพูดคุยกันดูก่อน ถ้าคุยแล้วไม่รู้เรื่องก็รบกัน" ลุงสิงห์สรุปความ...

ด้านหน่วยเฉพาะกิจ ทองใบยังกดคีย์บอร์ดมือเป็นระวิง ปากก็บ่นว่า "เออๆ...มันต้องสุดยอดฝีมือระดับนี้ซิวะ ถึงจะมีลุ้น...ผมพยายามตามรอยเข้าเว็บไซต์ของไอ้ซาโตะครับ แต่มันป้องกันไว้หลายชั้นมาก"

ด้านซาโตะ มีซูกิลูกน้องกำลังกดคีย์บอร์ดป้อนระบบป้องกัน "อย่างเก่งก็เข้ามาได้แค่รั้วบ้านเท่านั้นละวะ ไอ้หนู ประตูบ้านข้าปิดตายโว้ย..."

"เอ็งแน่ใจว่าป้องกันได้นะ ซูกิ" ซาโตะถามลูกน้อง

"รับรองน่าลูกพี่ มือมันคนละชั้น"

ซาโตะเดินออกมาอีกห้อง ซึ่งพวกที่เขาจ้างสามสี่คนนั่งรอรับงานใหม่อยู่ กลุ่มป่วนเมืองนี้ได้รับคำสั่งให้ก่อเรื่องเดือดร้อนไปทั่วเมือง...จากนั้น ซาโตะก็นัดพบกับชาญยุทธ์ที่โรงแรม ชาญยุทธ์ถามตรงๆว่าทางเขายังเป็นหนี้อะไรอีก ซาโตะ จึงบอกว่า "คุณติดค้างผมเรื่องผู้หญิงอีกลอตหนึ่งที่ยังไม่ได้ส่งไป ทั้งๆที่รับเงินมาแล้ว"

ชาญยุทธ์หันไปมองคมสันต์เชิงถาม คมสันต์ตอบว่าตั้งแต่สมัยภูมิชาติยังอยู่ ให้ยอดชายจัดการเรื่องนี้ ชาญยุทธ์จึงขอรับผิดชอบต่อแต่ขอตรวจเช็กก่อน ซาโตะชมว่าชาญยุทธ์เป็นคนคบได้ แต่ตอนนี้เขายังไม่ต้องการใช้เงิน ขอให้ถือว่าชาญยุทธ์ ยังเป็นหนี้เขาครั้งนี้...

หลังจากเจรจากับชาญยุทธ์แล้ว ซาโตะก็มีนัดพบกับกรกชและลุงสิงห์ กรกชยืนยันว่าทางเธอทำการค้าอย่างตรงไปตรงมาไม่เคยเป็นหนี้ใคร ฉะนั้นเธอจึงไม่กลัวข้อมูลลับที่เอามาขู่

"แต่...บอสใหญ่ของคุณอาจจะสนใจก็ได้ เพราะเป็นการแจ้งข่าวเรื่องการขนอาวุธสงครามเที่ยวสุดท้ายให้ตำรวจไทยจับกุม"

"การขนส่งเที่ยวนั้นเป็นหน้าที่ของคุณ เราไม่ได้ยุ่งเกี่ยวด้วย" ลุงสิงห์แย้ง

ซาโตะจึงบอกว่าเขาได้ขอความช่วยเหลือจากวิโรจน์ แล้วถูกหักหลัง กรกชไม่รู้เรื่องนี้จึงบอกให้เขาไปถามวิโรจน์เอาเอง ซาโตะโต้ว่าเขาอยากให้เธอเป็นคนไปถามแล้วกลับมาบอกเขาด้วย กรกชโกรธท้าทายให้ลองดูว่าจะบังคับเธอได้ ซาโตะ กลับบอกว่าเขารู้ว่าใครจะบังคับเธอได้

ooooooo

ลานจอดรถกองบัญชาการตำรวจ ปัทมากับโข่งมาซุ่มอยู่ทั้งวัน เพราะปัทมาเชื่อว่าหน่วยเฉพาะกิจของ เอกภาพต้องออกปฏิบัติการแน่ โข่งถามว่าไม่กลัวเค้ารู้ว่าถูกตามหรือ ปัทมาไม่กลัวเพราะเธอเชื่อว่าคนที่ไม่เคยถูกตาม ย่อมไม่คิดว่าจะมีใครตาม ถึงเธอจะตามเขาก็ไม่เชื่อว่าตาม โข่งฟังแล้วยิ่งงง เดินไปนอนรอบนรถมอเตอร์ไซค์...ในห้องทำงาน ทองใบตรวจเช็กจนเจอที่อยู่ของซาโตะในไทย เอกภาพสั่งวีระชัยไปเฝ้าดู 24 ชั่วโมง

ในขณะที่กรกชกับชาญยุทธ์นั่งจิบเครื่องดื่มด้วยกันในโรงแรม ชาญยุทธ์หยั่งเชิงถามว่าเธอคิดอย่างไรที่ซาโตะวางแผนยืมมือพวกเขาถล่มพวกเธอ กรกชตอบว่าไม่คิด เป็นเรื่องที่เขาต้องตัดสินใจเอง ชาญยุทธ์จึงบอกว่าเขาไม่ทำร้ายเธอแน่มีแต่จะปกป้อง แล้วจึงชวนเธอร่วมมือกันถล่มพวกซาโตะ แต่กรกชกลับบอกว่า เธอยังไม่ได้คิด แต่ที่แน่ๆเธอไม่นอนรอให้ความตายมาเคาะประตูเรียกแน่...

ชาญยุทธ์เชื่อว่าทางกรกชต้องมีการเคลื่อนไหว จึงสั่งคมสันต์เตรียมคนให้พร้อม และเรียกลินดามาพบเขาด้วย...กรกชปรึกษากับลุงสิงห์ ว่าชาญยุทธ์ไม่น่าจะร่วมมือกับต่างชาติทำลายพวกเดียวกัน แต่ลุงสิงห์เตือนไม่ให้ไว้ใจใคร เพราะผลประโยชน์ กับความยิ่งใหญ่ไม่เข้าใครออกใคร ลุงสิงห์ให้ทุกคนเตรียมพร้อม รับมือทุกทางที่จะเข้ามา

"เราจะตั้งรับอย่างเดียวเหรอคะ ลุงสิงห์"

"อยู่ที่คุณหนูจะตัดสินใจ จะเอายังไงได้ทั้งนั้นว่ารุกหรือรับ" ลุงสิงห์พูดให้กรกชคิด...

ชาญยุทธ์ยังคงติดต่อหาซื้อยามาชดเชยที่ทางตำรวจชิงไป และก็คิดว่าถึงเวลาที่เขาจะชิงทองคืนมาจากฝ่ายกรกชเสียที จึงให้คมสันต์ไปสืบหาที่ซ่อน เจนจิราได้ยินก็มาคุยเล่นในร้านทำผมของเจ๊แดง โดยไม่รู้ว่าปัทมาแอบมาเป็นลูกค้านั่งอบผมอยู่มุมหนึ่ง...พอได้ข่าว ปัทมาก็กลับมาที่บริษัทด้วยทรงผมเป็นลอนสวยแบบผู้หญิง โข่งไม่ทันสังเกตเข้ามาหลี แต่พอรู้ว่าเป็นปัทมาก็เซ็ง "โธ่ ไอ้ปัด ฉันก็นึกว่าสาวที่ไหนหลงเข้ามาในบริษัท"

เจ๋งกับแก้วตื่นเต้นในความสวยของปัทมา แต่งงไปหาข่าวทำไมต้องทำผมสวย ปัทมาตอกกลับว่า "ก็ฉันไปหาข่าวในร้านเสริมสวย ไม่ให้ทำผมจะให้ซื้อลูกชิ้นปิ้งกลับมาหรือไง"

"เออๆ สายแกนี่อยู่ทั่วไปเนอะ ว่าแต่ลงทุนซะขนาดนี้ได้ข่าวอะไรมามั่ง" โข่งแขวะ

ปัทมายิ้มกับข่าวที่ได้มา...ขณะเดียวกัน เจ๊แดงเป็นคนของยอดชายจึงบอกข้อมูลที่ฟังมากับยอดชายว่าชาญยุทธ์

จะชิงทองคืนจากกรกช ยอดชายสะใจจะได้เวลาของเขาแล้ว สั่งนทีเตรียมคนให้พร้อม ส่วนอาวุธเขาจะจัดหามาเอง

ข่าวชิงทองถึงหูเอกภาพ เขาต้องสั่งทีมเตรียมตัวให้พร้อม ไม่ว่าข่าวจะชัวร์หรือไม่ ทองใบเดาว่างานนี้ยอดชายต้องร่วมวงด้วยแน่...

และแล้ว ปัทมาก็โดนลอบทำร้ายระหว่างทาง ขณะที่ซ้อนรถโข่งกลับจากทำงาน  เผอิญวันวิสาข์แวะมาหาจึงเห็นเหตุการณ์และเข้าไปช่วยซัดพวกคนร้ายจนกระเจิง ปัทมาขอยืมมือถือวันวิสาข์ เพราะของเธอแบตหมด เพื่อโทร.กลับไปเยาะเย้ยกรกช

"ฉันรู้ฤทธิ์ของคุณแล้วนะคะคุณกรกช เร็วทันใจดีจริง แต่ถ้าจะให้ดีช่วยหาคนที่มีฝีมือกว่านี้หน่อยก็ดีนะคะ ยังไม่ทันจะเหนื่อยเลย คนของคุณก็เผ่นซะแล้ว"

กรกชทำเป็นไม่รู้เรื่อง ปัทมาจึงบอกว่าถ้ามีฤทธิ์แค่นี้อย่าอวดใครเขาดีกว่าขายขี้หน้า กรกชเต้นผาง...วันวิสาข์ถามปัทมาว่าแน่ใจหรือว่าเป็นฝีมือกรกช ปัทมาว่าเธอเพิ่งมีเรื่องกับกรกชเมื่อวาน วันวิสาข์แนะให้บอกเอกภาพ แต่ปัทมาคิดว่าไม่เพราะเชื่อว่ากรกชคงหยุดแค่นี้ ด้วยเพราะเธอขู่ไว้ว่ามีคลิปที่พยายามจะซื้อข่าวจากเธอ วันวิสาข์ถอนใจกับความบ้าบิ่นของเพื่อน

วันวิสาข์ขับรถมาส่งปัทมาที่คอนโดฯ พอปัทมาเดินเข้ามาก็เจอเอกภาพรออยู่ที่ล็อบบี

"คุณตำรวจ นี่คุณรู้จักที่อยู่ของฉันได้ยังไง"

"ไม่เห็นยาก คุณอย่าลืมสิว่าผมอยู่หน่วยปฏิบัติการพิเศษ เรื่องยากกว่านี้ยังทำได้สบายๆ ผมขอทีเถอะ เลิกเรียกผมว่าคุณตำรวจ หรือท่านรองขี้เก๊กซะที ผมชื่อเอกภาพ คุณจะเรียกเต็มยศหรือจะเรียกพี่เอกคะพี่เอกขาก็ได้ตามใจคุณ"

"ฉันก็ไม่ได้ชื่อคุณนักข่าวเหมือนกัน...คุณเอกขา"

"โอเค เอาเป็นว่าเราหายกัน ต่อไปนี้ผมจะเรียกชื่อคุณ แล้วคุณก็เรียกชื่อผม โอเคมั้ย"

ปัทมาเปลี่ยนเรื่องถามว่ามาหาเธอทำไม เอกภาพบอกว่ามาชวนไปทานก๋วยเตี๋ยวร้านที่เธอเคยพาเขาไป เขาจำไม่ได้ เขาเลี้ยงเอง ปัทมามองหน้าว่ามาไม้ไหน...พอทานเสร็จ ก็ถามอีกครั้งว่ามีอะไรกับเธอ เอกภาพจึงพูดอย่างห่วงใย "ผมได้ข่าวว่าคุณถูกตามทำร้าย..."

"คุณรู้ได้ยังไง ใครบอกคุณ"

"จะใครบอกก็ช่างเถอะ คุณรู้มั้ยว่าฝีมือใคร"

"ฉันจะไปตรัสรู้ได้ยังไงล่ะ คนที่ส่งมาก็ไม่ได้โทร.มาบอกฉันล่วงหน้าซะด้วย"

"ยังไงผมก็อยากให้คุณไปลงบันทึกประจำวันเอาไว้นะ มันจะได้เป็นหลักฐานเอาผิดคนขู่คุณได้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาอีก"

ปัทมาเห็นถึงความห่วงใยของเอกภาพ จึงขอเธอคิดดูก่อน แต่ก็ขอบคุณที่เป็นห่วง ต่างคนเริ่มรู้สึกดีๆต่อกัน

ooooooo

และแล้ว ลุงสิงห์กับกรกชก็ให้สุพจน์คุมคนขนย้ายที่ซ่อนทองไปเก็บที่โรงสี เหน่งแอบส่องกล้องมองจากฝั่งตรงข้าม แล้วไปรายงานชาญยุทธ์ว่ามีการเคลื่อนไหวจริง ขณะนั้นชาญยุทธ์นั่งดื่มอยู่ที่ผับ เขาสั่งคมสันต์ เตรียมคนให้พร้อมเพื่อไปชิงทองคืนมา เจนจิราถือไวน์มาบริการและนั่งดื่มด้วย ชาญยุทธ์ถามสายชลว่าที่ผับมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

สายชลรายงานว่า "ลูกค้าหลายคนบอกว่ายาของเรามีแป้งปนครับ"

"เป็นไปได้ยังไง ก็ฉันเป็นคนแพ็กยาเองทุกหลอด" เจนจิรารีบท้วงแสดงความบริสุทธิ์ใจ

สายชลแก้ว่าอาจจะหายไปตอนผ่านมือคนอื่นๆ

ชาญยุทธ์จึงสั่งให้หาตัวให้เจอ เจนจิราสีหน้าไม่ค่อยสบายใจเพราะรู้ว่าการทำงานของตัวเองจะลำบากขึ้น...

ขณะที่ชาญยุทธ์กับพวกกำลังขึ้นรถจะออกจากบ้าน มีสายสืบส่องกล้องมองจนรถแล่นออกไปหมด   แล้ววิทยุแจ้งข่าว...เอกภาพกับทีมเตรียมอาวุธพร้อม เดินออกจากหน่วยไปขึ้นรถขับออกไป ไม่ทันไร รถของปัทมาแล่นมาจอด เธอรีบวิ่งเข้าไปถามหาเอกภาพ พอน้ำหวานบอกว่าไม่อยู่  จึงยื่นกระดาษให้   "ฉันฝากข่าวไว้ก็แล้วกัน   ส่วนคุณจะบอกนายหรือเปล่าก็พิจารณาเอง"

ปัทมากลับออกไป น้ำหวานเปิดกระดาษออกดูแล้วตกใจข้อความว่า...โรงสี สุพรรณบุรี...จึงรีบโทร.บอกเอกภาพว่า "มีผู้ติดตามไปค่ะ คุณปัทมานักข่าวจากรายการเจาะประเด็น"

ทองใบเอ็ดว่าน้ำหวานไปบอกทำไม น้ำหวานตอบว่าปัทมาเป็นคนมาให้ข่าว   วรัญญาชมว่าสายของปัทมาก็แน่เหมือนกัน แต่เอกภาพบ่นว่าจะทำให้ทำงานลำบากไม่ว่า วรัญญากระเซ้า "เพราะว่าต้องคอยเป็นห่วงเหรอคะ" ...เอกภาพไม่ตอบตั้งหน้าตั้งตาขับรถต่อไป

อีกด้าน ยอดชายกับนทีและลูกน้องมารับอาวุธที่สั่งซื้อจากอุเทน อุเทนเรียกค่าตอบแทนครึ่งหนึ่งของราคาของที่จะได้มา ยอดชายจำต้องยอม จากนั้นอุเทนก็โทร.รายงาน พล.ต.ท.ชาลี

"สวัสดีครับท่าน เรียบร้อยแล้วครับ ห้าสิบห้าสิบตามที่ท่านสั่งมาครับ ขอโทษนะครับท่าน ผมเข้าใจว่าท่านหนุนหลังนายสิงห์อยู่ซะอีก"

"คนที่ให้ประโยชน์กับฉันก็เป็นพวกเดียวกับฉันทั้งนั้น แกเองก็จำไว้ด้วย อย่าคิดไม่ซื่อ ฉันเอาแกออกมาจากคุกได้ก็เอาแกกลับเข้าไปได้เหมือนกัน" พล.ต.ท.ชาลีย้ำเตือน...

ในขณะที่รถชาญยุทธ์รถลูกน้องตามด้วยรถตู้ ซึ่งมีทีมสังหารอีก 5 คน มารวมกันที่จุดนัดพบ...อีกด้าน รถข่าวของปัทมาที่โข่งเป็นคนขับแล่นเอื่อยเฉื่อยมาบนถนน ส่วนเอกภาพขับรถมาตามทาง นึกได้สั่งวรัญญาให้ติดต่อตำรวจพื้นที่ไว้เพราะอาจต้องใช้กำลังเสริม แต่กรกชกลับว่ายน้ำ นอนอาบแดดอย่างสบายใจ

พอถึงหน้าโรงสี ทีมของชาญยุทธ์ก็ปะทะกับ รปภ. สมศักดิ์ผู้ควบคุมโรงงานถูกคมสันต์จับตัวให้พาไปที่ซ่อนของ "ของอะไรครับ ที่นี่ไม่มีอะไรซ่อนเอาไว้ มีแต่ข้าวเปลือกกับข้าวสาร"

"ทองแท่งที่เจ้านายเอ็งขนมาไว้ที่นี่น่ะ   อยู่ที่ไหน" คมสันต์กระชากสมศักดิ์ให้พาไป...

ทีมของเอกภาพมาจอดรถที่ข้างรั้วโรงสีเพื่อดูลาดเลา จนทีมของธัญญะตามมาอีกกลุ่ม ก็เห็นศพ รปภ.นอนตายอยู่เกลื่อน พลันมีการยิงเข้าใส่ จึงเกิดการยิงต่อสู้กัน ปัทมากับโข่งมาถึงได้ยินเสียงปืนดังสนั่นก็รีบหยิบข้าวของวิ่งไป ธัญญะกำลังวิทยุสั่งการ หันมาเห็นปัทมาจึงรีบกันไม่ให้เข้าไป ปัทมาฮึดฮัดพูดประชด "งั้นเรากลับไปรอที่รถเถอะพี่โข่ง เดี๋ยวรอคุณตำรวจยิงกับคุณผู้ร้ายเสร็จแล้วค่อยมาถ่ายภาพสวยๆ"

ธัญญะส่ายหน้ากับความช่างประชดของปัทมา...โข่งแปลกใจที่ปัทมายอมง่ายๆ ไม่เถียงเป็นไฟเหมือนที่เถียงกับเอกภาพ ปัทมาหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ "ใครบอกว่าจะยอมล่ะพี่โข่ง"

ขณะที่ทีมสังหารของชาญยุทธ์ยิงสกัดกั้นกลุ่มของเอกภาพจนเข้าไปไม่ได้ เอกภาพตะโกนถามธัญญะว่ากำลังเสริมมาหรือยัง ธัญญะบอกว่า "ยังมาไม่ถึงเลยครับ แต่ที่มาถึงก่อนตำรวจคือนักข่าวขาประจำครับ"

เอกภาพตกใจรีบถามว่าอยู่ที่ไหน วรัญญายิ้มๆกับวีระชัย ธัญญะรีบรายงานว่าเขากันไว้ให้รอข้างนอก เอกภาพค่อยโล่งใจหมดห่วง...แต่ไม่แคล้ว ปัทมากับโข่งกำลังปีนข้ามรั้วเข้ามาในโรงสี โข่งบ่นไปแต่ก็ปีนตาม "นี่ข้าเป็นตากล้องนะ ไอ้ปัด ไม่ใช่นักกายกรรม เวรจริงๆ"

ในขณะที่เอกภาพเห็นว่าไม่ได้การแล้ว จึงวางแผนใหม่ ให้ทีมยิงสกัด แล้วตัวเขากับทองใบจะแยกย้ายกันบุกเข้าไป...

ooooooo