ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

แสงระวีรู้ว่าเสือมาฝึกวิชากับจ่าผาดที่วัดดอนควาย ก็ตามมาอาละวาด เสือเซ็งจัดดึงตัวเธอออกมานอกวัด เตือนว่าถ้าเธอไม่หยุดทำความรำคาญใจให้เขา เขาจะทุบเธอสลบอีกครั้ง แต่คราวนี้จะไม่พามานอนที่บ้าน แต่จะพาไปนอนกับควายในคอก

"นาย...ไอ้บ้า ฉันไม่ยอมให้นายมาทำให้ฉันเจ็บฟรีๆหรอก" แสงระวีเงื้อมือจะตบ

เสือชี้หน้าขู่ว่าอย่าทำให้เขาโกรธมากกว่านี้ ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่ช่วยเธออีก ถ้าเธอไปมีเรื่องกับพวกกำนันฉ่ำ จะปล่อยให้พวกนั้นลากไปทำเมียให้เข็ด เสือว่าแล้วเดินหนี แสงระวียัวะจัด หยิบก้อนหินใกล้มือขว้างใส่ เสือหันขวับรับก้อนหินไว้ได้อย่างง่ายดาย ย่างสามขุมเข้าหา

แสงระวีถอยกรูด เสือคว้าตัวเธออุ้มพาดบ่า พาไปบังกะโลที่พักของเธอ โยนเธอลงบนเตียงนอน แสงระวีตกใจคิดว่าเขาจะทำมิดีมิร้าย โวยวายด่าลั่น เสือสั่งให้หยุดพูดขู่ว่าถ้าไม่เก็บข้าวของให้เสร็จภายในห้านาที เขาจะมาลากเธอขึ้นรถ แล้วเดินมารอหน้าบ้านพัก มองเลยไปยังถนน เห็นรถกระบะคันหนึ่ง วิ่งฝุ่นตลบมาแต่ไกลบ่ายหน้ามาที่นี่ เสือไม่รอช้า ปราดเข้าไปเร่งแสงระวีซึ่งยังเก็บของไม่เสร็จให้รีบหนี

"พวกกำนันฉ่ำกำลังมาที่นี่ มันคงต้องการตัวคุณ...คุณหนีออกไปตอนนี้ยังทัน ขับรถคุณออกไปทางข้างหลังจะเจอถนนเลี่ยงเมือง คุณใช้ทางนั้นหนีพวกมันได้"

"แล้วนายล่ะ"

"ไม่มีคุณ ผมรับมือพวกมันได้"

แสงระวีจะอยู่ช่วย เสือค้านว่าถ้าเธออยู่จะเกะกะเปล่าๆ ขอร้องให้รีบไปแล้วอย่ากลับมาที่นี่อีก แสงระวีคว้ากระเป๋าใส่กล้อง รีบขึ้นรถขับออกไปทันที พอรถของแสงระวีแล่นพ้นสายตา รถกระบะของพวกลิงลมก็ขับมาจอดหน้าบ้านพัก เห่าดงกับหมีควายลงจากรถตรงเข้าไปในบ้านพัก ลิงลมลงมายืนรอข้างรถ

อึดใจเดียว ทั้งคู่โดนเสือถีบกระเด็นออกมา เสือตามมาอย่างไม่เกรงกลัว ลิงลมกับเสือเข้าต่อสู้กัน เสือเสียท่าโดนลิงลมชกหน้าหงายตกจากชานบ้านพัก เห่าดงกับหมีควายได้ทีปรี่เข้าไปจะกระทืบซ้ำ เสือตั้งหลักได้อัดสองคนนั่นล้มกลิ้ง ลิงลมกระโดดทีเดียวเข้ามาประชิดตัวเสือ ประเคนหมัดใส่ไม่ยั้งเสือทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้นราวกับพ่ายแพ้

"ไอ้แบบนี้มันไม่ใช่เสือดุแล้ว เอ็งมันเป็นได้แค่...ลูกแมวเหมียว"

ลิงลมย่ามใจเดินเข้าหาปล่อยหมัดเด็ดเข้าใส่ เสือจับกำปั้นของลิงลมไว้ได้บิดเต็มแรง พร้อมกับผลักออกไป ลิงลมงง ไม่อยากเชื่อว่าโดนอัดขนาดนี้ทำไมเสือไม่สะทกสะท้าน

เห่าดงกับหมีควายเห็นท่าไม่ดี ชวนลูกพี่กลับก่อน วันหลังค่อยหาทางเล่นงานมัน ลิงลมไม่หนี หลับตาท่องคาถาปลุกรอยสัก

พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง  ดวงตาเขาแดงก่ำน่าเกรงขาม ลิงลมพุ่งทะยานเข้าใส่ เสือสวนด้วยหมัดเขวี้ยงควายเปรี้ยงเดียว  ลิงลมกระเด็นตกคูข้างที่พัก  เห่าดงกับหมีควายรีบเข้ามาประคองขึ้นรถกระบะขับออกไปอย่างรวดเร็ว   เสือมองตามพวกนั้นก่อนจะทรุดฮวบ เพราะใช้พลังไปเกือบหมด

ooooooo

ด้วยความเป็นห่วงเสือ แสงระวีตัดสินใจวกรถกลับบ้านพัก เห็นเสือนอนหมดแรงอยู่กับพื้นรีบเข้ามาพยุง เสือต่อว่าว่ากลับมาทำไม แสงระวีเกรงว่าเขาจะสู้พวกนั้นไม่ได้เลยจะมาช่วย

"ผม...ผมไล่มันไป...หมดแล้ว" เสือพูดได้แค่นั้น ก็หมดสติ

ระหว่างทางพาเสือไปโรงพยาบาล แสงระวีเจอเคนพอดี เคนสั่งให้พาเสือกลับบ้าน เขารู้ดีว่าแค่เสือได้กินข้าวเหนียวสักปั้นสองปั้น พักเดียวเสือก็จะเป็นปกติ แสงระวีเป็นห่วงเสือมาก ไม่ยอมไปไหน เดินไปเดินมารออยู่หน้าบ้านเสือ จังหวะนั้น มะลิกับดอกสร้อยกลับจากไปเก็บผักในสวน ดอกสร้อยเห็นแสงระวียังอยู่เคืองจัดปรี่เข้าไปต่อว่าทำท่าจะมีเรื่องกัน    ดีที่มะลิห้ามไว้ทัน

มะลิสงสัยว่าทำไมแสงระวีถึงยังไม่ไปจากที่นี่ แสงระวีเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟัง ดอกสร้อยขู่แสงระวีว่า ถ้าพี่เสือของเธอเป็นอะไรไปเธอจะมาจัดการกับแสงระวี สองสาวรีบเข้าไปดูอาการเสือต้องแปลกใจที่เห็นเสือนั่งกินข้าวเหนียวหน้าตา เฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มะลิถามเสือว่าเป็นอย่างไรบ้าง

"พี่ไม่เป็นอะไร แค่หิวเอง" เสือเผลอหลุดปาก พอรู้ตัวรีบกลบเกลื่อน "เอ่อ...เจ็บน่ะ เจ็บนิดๆ หน่อยๆ"

"จริงนะพี่เสือ...ถ้าเจ็บตรงไหนพี่เสือต้องบอกนะ ดอกสร้อยจะไปเล่นงานนังนักข่าวนั้น จะให้มันรับผิดชอบที่มันทำให้พี่เสือต้องเดือดร้อน"

เสือถึงกับอึ้งเมื่อรู้จากมะลิว่าแสงระวีไม่ยอมไปไหนเพราะเป็นห่วงเขา...

ศรโวยลั่นที่เหล่าสมุนปล่อยให้เสือช่วยนักข่าวสาวคนนั้นหนีไปได้ ยิ่งเห็นสภาพบอบช้ำของลิงลม ศรตำหนิเขาว่าประมาทคู่ต่อสู้เกินไป ลิงลมอารมณ์บูดลุกพรวดขึ้นทันที

"อย่างไอ้เสือฝีมือมันไม่เท่าไหร่หรอก แต่ไอ้คนที่สอนเชิงมวยให้มันต่างหากที่ข้าประมาทมันเกินไป"

"เอ็งหมายความว่าไง" ศรนิ่วหน้า

"ศัตรูของข้า...หมัดเขวี้ยงควาย...มันต้องอยู่ที่นี่แน่" ลิงลมเข่นเขี้ยว เจ็บใจ...

ในเวลาเดียวกัน ภายในกุฏิหลวงพ่อเข้ม จ่าผาดทนฝืนความเจ็บปวดได้ไม่นาน ก็กระอักเลือดและหมดสติในที่สุด ลุงมั่นเปิดประตูกุฏิเข้ามาเห็นจ่าผาดนอนสลบไสล ตกใจ ทำอะไรไม่ถูก...

เสือออกมาพบแสงระวีซึ่งรออยู่หน้าบ้านด้วยความกระวนกระวายใจ พอเห็นเสือไม่เป็นอะไรเธอโล่งใจ แต่ยังอยากให้เขาไปหาหมอตรวจอาการอีกที เสือยืนยันว่าไม่เป็นอะไรขอร้องแสงระวีไปจากที่นี่เสีย แสงระวีขออยู่เป็นพยานให้กับตำรวจเพื่อเอาผิดพวกที่รุมทำร้ายเสือ

"เลิกพยายามซะทีเถอะครับ คุณก็รู้ว่าเรื่องแค่นั้น ยังไงก็เอาผิดกับคนอย่างพวกมันไม่ได้"

เคน ดอกสร้อย กับมะลิตามมาสมทบ ดอกสร้อยเห็นแสงระวียังอยู่ ขู่ว่าถ้าไม่ยอมไปจะเอาน้ำร้อนมาสาด แสงระวีตวาดใส่ว่าหุบปากได้แล้ว ดอกสร้อยคอยว่าเหน็บแนมจนแสงระวีทนไม่ไหวจะเข้าไปเอาเรื่อง เสือต้องสั่งให้หยุดทะเลาะกัน เตือนแสงระวีอีกครั้งให้ไปจากที่นี่ แสงระวีอ้าปากจะพูด แต่เสือชิงพูดตัดบท

"ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น เก็บความหวังดีของคุณไปใช้กับคนอื่นที่เขาต้องการดีกว่า"

แสงระวีมองหน้าเสืออย่างผิดหวังก่อนเดินจากไป มะลิจะตาม เสือขู่ว่าถ้าเธอยังจะให้ความช่วยเหลือนักข่าวจอมจุ้นคนนี้อีกเขาจะลงโทษเธอ มะลิหน้าเจื่อน จังหวะนั้น ลุงมั่นเข้ามาบอกข่าวร้ายว่าจ่าผาดบาดเจ็บหนัก ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่อนามัย...

พอลิงลมรู้ข่าวจากเห่าดงว่าจ่าผาดถูกหามส่งอนามัย จะตามไปแก้แค้น กำนันฉ่ำปรามลิงลมว่าอย่าวู่วาม ลิงลมไม่อยากเสียเวลาต้องการจัดการจ่าผาดด้วยตัวเองก่อนที่มะเร็งจะคร่าชีวิตมันไปก่อน

"งั้นเอ็งต้องทำตามแผนของข้า ไหนๆจะลงมือแล้วมันก็ต้องเล่นทั้งศิษย์ทั้งครู" กำนันฉ่ำยิ้มมีเลศนัย...

เคนกับเสือรีบมาเยี่ยมจ่าผาดแต่ไม่เห็นจ่านอนอยู่ในห้องพักฟื้น ศรเดินยิ้มเจ้าเล่ห์ตามเข้ามาบอกเสือว่าจ่าผาดอยู่กับตน ถ้าอยากได้ตัวจ่าคืนเสือต้องยอมขึ้นชกมวยกับสมุนของเขา ถ้าเสือชนะจะได้จ่าผาดคืน แต่ถ้าแพ้เสือต้องยกที่นาทั้งหมดให้เขา เสือไม่มีทางเลือกจึงยอมตกปากรับคำ

ooooooo

แสงระวียังไปไม่ถึงไหนรถกระบะคู่ใจเครื่องยนต์ดับ เธอเบนรถจอดข้างทาง   สิงห์โทรศัพท์มาถามว่าใกล้ถึงกรุงเทพฯหรือยัง   แสงระวีบ่นอุบว่ารถเสียกำลังจะเดินไปตามช่างมาดู   สิงห์พูดดักคอว่ารู้จักนิสัยของเธอดี ถ้าที่นั่นไม่มีอะไรน่าสนใจป่านนี้เธอกลับบ้านตั้งนานแล้ว ช่วยบอกเขาทีว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่

"แสงระวีเจอข่าวที่น่าสนใจค่ะ ถ้าแสงระวีเปิดโปงความจริงได้นี่จะเป็นข่าวใหญ่เลย"

"มันอันตรายด้วยใช่ไหม...บอกพี่มาตามตรงเถอะ พี่ไม่อยากให้แสงระวีเสี่ยงคนเดียว ถ้าพี่ช่วยได้ แสงระวีก็รู้ว่าพี่ช่วยเต็มที่"

"ค่ะ...แสงระวีทราบ...ไว้แสงระวีกลับถึงกรุงเทพฯ จะเล่าทุกอย่างให้ฟัง" แสงระวีวางสาย คว้ากระเป๋ากล้องกับเป้สัมภาระเดินไปตามช่างมาดูรถ สิงห์นึกเป็นห่วงหญิงสาวที่เขาหลงรัก...

ผ่านไปไม่นาน แสงระวีมาถึงอู่ซ่อมรถ มะลิแอบตามมาบอกเรื่องเสือให้แสงระวีรับรู้ แสงระวีอยากจะช่วย แต่ถ้าเสือเอาแต่คอยขับไล่ไสส่งเธอแบบนี้ เธอคงทำอะไรไม่ได้

"แต่นี่ต้องเป็นกับดักของพวกมันแน่ๆค่ะคุณแสงระวี มันมีจ่าเป็นตัวประกัน ยังไงมันก็ต้องบีบให้พี่เสือล้มมวย ที่นาผืนสุดท้ายของดอนควายก็ต้องตกไปอยู่ในมือพวกมัน มะลิไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครแล้วค่ะ คุณแสงระวีต้องช่วยพวกเรานะคะ"

แสงระวีมองหน้ามะลิ สีหน้าครุ่นคิด ไม่ทันสังเกตเห็นเห่าดงแอบจับตามองพวกเธออยู่...

จ่าผาดถูกพวกกำนันฉ่ำจับตัวมามัดติดกับเก้าอี้ขังไว้ในบ้านของเขา ลิงลมสะใจที่จะได้แก้แค้นจ่าผาด พร้อมกับทำลายผู้สืบทอดเชิงมวยโคราชที่จ่าผาดหวงแหน ศรเข้ามารายงานพ่อว่า เห่าดงเพิ่งโทร.มาบอกว่านักข่าวสาวคนนั้นยังป้วนเปี้ยนอยู่ในหมู่บ้านของเรา และกำลังหาทางช่วยเสือ

"งั้นก็รีบไปจัดการให้เรียบร้อย มาถึงขนาดนี้แล้ว อย่าให้ผู้หญิงตัวเล็กๆคนเดียวมาเป็นอุปสรรคพ่อ"

ศรรับคำเดินออกไปพร้อมกับหมีควาย จ่าผาดขบกรามแน่น มองพวกนั้นอย่างเจ็บแค้นใจ

ooooooo

ที่สำนักพิมพ์ฟ้าใหม่ สิงห์มาแจ้งเรื่องที่แสงระวี กำลังสืบหาข้อมูลบางอย่างในหมู่บ้านดอนควายให้ธงไท ทราบและยังบอกอีกว่าเขาเป็นห่วงว่าแสงระวีจะทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายอีก ธงไทรับปากว่าจะลองถามแหล่งข่าวในพื้นที่ว่าลูกสาวของตนกำลังทำอะไร แล้วจะรีบตามตัวเธอกลับมาให้เร็วที่สุด

ระหว่างนั้นเลขาฯ หน้าห้องเข้ามารายงานธงไทว่า แผนกข้อมูลมีปัญหา เจ้าหน้าที่ไอทีตรวจพบว่าเรากำลังถูกแฮ็กข้อมูลลับ ธงไทสีหน้าเป็นกังวล รีบตรงไปที่นั่นทันที พอไปถึงแผนกข้อมูล ธงไทสั่งเจ้าหน้าที่ไอทีหาทางกันแฮกเกอร์ออกจากระบบและสืบหาต้นตอให้เจอ เขาต้องการรู้ว่ามันเป็นใคร

สิงห์แปลกใจที่ธงไทดูเคร่งเครียดผิดปกติ "ข้อมูลในระบบของคุณอาสำคัญมากเลยหรือครับ"

"รายชื่อแหล่งข่าวที่เราต้องปกป้องเขาไม่ให้มีอันตราย ข้อมูลข่าวสำคัญๆที่โยงไปถึงคนใหญ่คนโตถ้าหลุดออกไปได้ อันตรายแน่"

สิงห์จะแจ้งตำรวจให้เข้ามาช่วยอีกแรง ธงไทบอกปัดว่าไม่ต้อง คนของเขารับมือได้ จังหวะนั้นเสียงมือถือของสิงห์ ดังขึ้น หน้าจอโชว์เบอร์โรส สิงห์ขอตัวออกไปรับสาย พอเขารู้ว่าโรสคือแฮกเกอร์ที่เจาะข้อมูลลับของสำนักพิมพ์ฟ้าใหม่ เพื่อสืบว่าใครคือลมใต้ปีกตามที่สิงห์ไหว้วาน สิงห์ถึงกับหน้าเสีย ขอร้องเธอให้หยุดแฮ็กข้อมูลเดี๋ยวนี้และให้หาวิธีอื่นแทน

"ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันพยายามแล้ว นี่เป็นทางเดียวที่ฉันจะได้ข้อมูลของลมใต้ปีก ถ้าคุณไม่ช่วย ฉันถูกตามพบแน่...ฉันกำลังจะใกล้ถึงข้อมูลแล้วนะผู้กอง"

สิงห์หนีไม่ออก รีบทำตามโรสบอก ตรงไปยังระบบจ่ายไฟหลักของสำนักพิมพ์ แล้วปิดสวิตช์แผงควบคุมไฟทั้งหมด ทันทีที่ไฟดับ เครื่องคอมพิวเตอร์รีบูตข้อมูลขึ้นใหม่ โรสอาศัยจังหวะนั้นหลบออกจากระบบพร้อมกับข้อมูลลับโดยที่เจ้าหน้าที่ไอทีของธงไทตามรอยเธอไม่ได้

สิงห์ทำได้ตามแผน แต่กลับรู้สึกไม่สบายใจ รีบออกจากสำนักพิมพ์ตรงไปหาโรสที่บ้านของเธอ ต่อว่าเธอเสียยกใหญ่ที่ทำอะไรโดยไม่ปรึกษากันก่อน โรสขอโทษที่ทำแบบนี้ แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่น และยิ่งเธอขุดลึกเรื่องนี้ เธอยิ่งเห็นความผิดปกติเกี่ยวกับลมใต้ปีก โรสคิดว่าคนคนนี้ต้องไม่ใช่ แค่คอลัมนิสต์ธรรมดาๆแต่ต้องเป็นคนสำคัญมาก ไม่อย่างนั้นข้อมูลของเขาคงไม่ได้รับความคุ้มครองถึงระดับนี้แน่ๆ

สิงห์ไม่สนใจ ต้องการให้เธอลบข้อมูลที่แฮ็กมาทั้งหมด โรสค้านไม่เห็นด้วย แต่จำใจยอมลบข้อมูลในไฟล์ตามสั่ง สิงห์ขอให้เธอหยุดช่วยเหลือเขา โรสหาว่าที่เขาไม่อยากสืบเรื่องนี้ต่อ เพราะเกรงว่าถ้าธงไทรู้จะไม่พอใจ และเขาอาจถูกกีดกันจากแสงระวี สิงห์เคืองจัดที่โรสแอบสืบเรื่องส่วนตัวของเขา

"ฉันเป็นตำรวจ ฉันจำเป็นต้องทำตามสัญชาตญาณของฉัน" โรสแก้ตัวเสียงอ่อย

"ผมคิดผิดไปจริงๆที่ไว้ใจคุณ" สิงห์เดินออกไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว โรสมองตามสิงห์ เสียใจที่ทำให้เขาผิดหวัง เดินไปหยิบธัมบ์ไดรฟ์ที่เธอแอบก๊อบปี้ข้อมูลของลมใต้ปีกขึ้นมาดู...

คืนวันเดียวกัน แสงระวีกลับมาพักที่บังกะโลหลังเดิม บ่นอุบเมื่อรู้จากมะลิว่าเสือยังยืนกรานจะขึ้นชกกับสมุนของกำนันฉ่ำ มะลิเป็นห่วงเสือมาก ขอร้องแสงระวีหาทางช่วยพี่ชายเธอด้วย แสงระวีรับปากจะช่วยแล้วบอกมะลิกลับบ้านไปก่อน ปล่อยเรื่องนี้เป็นหน้าที่ของเธอ มะลิกลับไปด้วยความสบายใจขึ้น

สักพัก แสงระวีหยิบมือถือออกมาหน้าที่พัก  โทร.หาสิงห์เพื่อขอความช่วยเหลือ ขณะเธอรอสาย เห่าดงกับหมีควายเข้ามายืนประกบ เห่าดงคว้ามือถือของเธอโยนลงพื้นกระทืบซ้ำ...ด้านสิงห์เพิ่งอาบน้ำเสร็จวิ่งมารับสาย แต่ไม่ทันสายหลุดไปก่อน แสงระวีพยายามจะหนี เห่าดงทุบที่ต้นคอเธออย่างแรงจนหมดสติ...

เสือโวยวายใส่มะลิต่อหน้าเคนกับดอกสร้อยที่เธอไม่เชื่อฟังเขา ยังแอบไปพบแสงระวีอีก มะลิขอร้องเสือให้โอกาสแสงระวีได้ช่วยเหลือเขาสักครั้ง เผื่อจะมีทางออกดีๆโดยที่เขาไม่ต้องขึ้นชกกับพวกนั้น เคนยืนฟังอยู่นานแล้วเดินเข้ามาตบบ่าเพื่อน

"ข้าเคยเจอคุณแสงระวีมาครั้งหนึ่งที่กรุงเทพฯ บอกตรงๆยังไม่เคยเห็นผู้หญิงที่ไหนใจเด็ดแบบนั้นมาก่อนเลย...ข้าว่าเขาไว้ใจได้ว่ะบักเสือ"

เสือนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง   บอกว่าพรุ่งนี้เขาจะรอความช่วยเหลือจากแสงระวี แต่ถ้าเธอช่วยอะไรเขาไม่ได้เขาจะสู้ด้วยวิธีของเขาเอง มะลิยิ้มดีใจโดยไม่ล่วงรู้เลยว่าตอนนี้แสงระวีไม่มีทางจะช่วยใครได้ เธอถูกสมุนกำนันฉ่ำจับตัวไปกักขังไว้ที่โรงนาภายในไร่ของกำนันฉ่ำ

ooooooo

มะลิเดินไปเดินมาหน้าบ้านรอความช่วยเหลือจากแสงระวี ตั้งแต่ตะวันเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า รอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นแสงระวีมาสักที ดอกสร้อยแดกดันว่าแสงระวีคงหนีเอาตัวรอดกลับกรุงเทพฯไปแล้ว

"ไม่...คุณแสงระวีไม่ใช่คนแบบนั้น เธอรับปากแล้วว่าเธอจะหาทางช่วยพวกเรา"

ดอกสร้อยย้อนถามว่า แล้วตอนนี้แสงระวีอยู่ที่ไหนนี่ก็ใกล้เวลานัดเต็มทีแล้ว เสือกับเคนตามมาสมทบ เสือรอแสงระวีไม่ได้อีกแล้ว จ่าผาดต้องการความช่วยเหลือจากเขา มะลิขอร้องให้รออีกหน่อย เสือไม่สนใจมุ่งหน้าไปยังสนามมวยตามนัด มะลิตัดใจไม่รอแสงระวี เดินตามเสือ เคน กับดอกสร้อย...

ในเวลาเดียวกัน จ่าผาดกับแสงระวีถูกมัดมือขังไว้ในโรงนาของกำนันฉ่ำ จ่าผาดดูอาการไม่ค่อยดี แสงระวีปลอบให้อดทนอีกหน่อย เสือต้องช่วยชีวิตเขาได้แน่ๆ จ่าผาดไม่ต้องการให้เสือเอาชีวิตตัวเองกับที่ดินผืนสุดท้ายมาเสี่ยงกับไม้ใกล้ฝั่งอย่างเขา จ่าผาดขอให้แสงระวีรับปากว่าจะช่วยเสือต่อสู้เพื่อความยุติธรรม แสงระวีรับคำหนักแน่น จ่าผาดแนะเธอให้หนีเอาตัวรอดและหาทางเปิดโปงพวกนี้ให้ได้

"ถ้าพวกมันร่วมมือกับต่างชาติปล้นที่ดินคนไทย ยังไงก็ต้องมีหลักฐานอยู่ในบ้านมัน"

จ่าผาดยังไม่ทันจะพูดอะไรอีก เห่าดงกับหมีควายเข้ามาในโรงนา จ่าผาดแกล้งชักกระตุกตาเหลือก หมีควายตกใจ เกรงจ่าผาดจะตายรีบแก้มัด จ่าผาดรวบรวมกำลังเท่าที่มีเล่นงานเห่าดงกับหมีควาย ตะโกนสั่งแสงระวีรีบหนี แสงระวีตั้งสติได้โกยแนบ จ่าผาดกัดฟันสู้กับพวกนั้นจนแสงระวีหนีไปได้จึงยอมแพ้

หมีควายเห็นท่าไม่ดีรีบโทร.แจ้งศรซึ่งรออยู่ที่สนามมวย ศรสั่งให้ตามจับตัวแสงระวีมาให้ได้ ส่วนจ่าผาดให้เห่าดงพามาที่นี่เดี๋ยวนี้ หมีควายรีบทำตามคำสั่งทันที...

ด้านแสงระวีหาห้องทำงานกำนันฉ่ำจนเจอ เข้าห้องปิดประตูใส่กลอน เข็นเก้าอี้มาขวางเอาไว้ รีบค้นหาหลักฐานตามที่ต่างๆอย่างรีบร้อน หมีควายตามมาถึงหน้าห้องทำงานได้ยินเสียงรื้อข้าวของจากด้านใน

"หนีไม่รอดหรอกนังตัวแสบ" หมีควายตะโกนขู่เสียงลั่น

แสงระวีสะดุ้งโหยง แต่ยังไม่ยอมหยุดค้นหา เจอแฟ้มบางอย่างในลิ้นชักตู้ เธอรีบเปิดแฟ้มดู ยิ้มพอใจ เอาแฟ้มเหน็บไว้ด้านหลัง กวาดตามองหาทางหนี คิดอะไรขึ้นมาได้ เธอหยิบเหยือกใส่น้ำเทราดพื้น คว้าโป๊ะไฟบนโต๊ะทำงานซึ่งเสียบปลั๊กแล้วมาถือไว้   จังหวะนั้นหมีควายกระแทกประตูห้องจนเปิด แสงระวีรอจังหวะที่หมีควายเดินมาถึงพื้นเปียกๆจึงโยนโป๊ะไฟลงไป หมีควายสั่นสะท้านไปทั้งตัวเพราะโดนไฟดูด...

ครู่ต่อมา เห่าดงพาจ่าผาดในสภาพบอบช้ำมาถึงสนามมวย กำนันฉ่ำกับศรนั่งติดขอบเวที จ่าผาดนั่งข้างศรโดยมีเห่าดงนั่งประกบอีกด้าน บรรยากาศในสนามมวยเต็มไปด้วยความคึกคัก ชาวบ้านและเซียนมวยเข้ามาดูกันเต็มสนาม เคนกับลุงมั่นคอยเป็นพี่เลี้ยงให้เสือ ส่วนมะลิกับดอกสร้อยยืนเชียร์อยู่ใกล้ๆ

เคนแนะเสือให้ใช้พลังข้าวเหนียวชกกับลิงลม เสือต้องการชนะด้วยเชิงมวยที่จ่าผาดสอนมากกว่าจะใช้พลังพิเศษและที่สำคัญ เขาไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาไม่เหมือนคนอื่น เคนอ้าปากจะค้าน เสือชิงพูดขึ้นก่อน

"ในเมื่อใจข้าสู้ หนทางชนะก็อยู่ไม่ไกลหรอก"

เสือมั่นใจ ลอดเชือกขึ้นไปยืนบนเวที กรรมการเรียกทั้งสองฝ่ายมาที่กลางเวทีเพื่อฟังกติกาก่อนการชก และตรวจนวมว่าถูกตามกฎข้อบังคับหรือเปล่า กรรมการให้ทั้งคู่เอานวมมาชนกัน ลิงลมกระซิบบอกเสือ

"ข้าจะให้เวลาเอ็งโชว์ของดีแค่ 3 ยก ท้ายยกสามเมื่อไหร่ เอ็งต้องยอมแพ้   ไม่อย่างนั้นก็เตรียมรับศพไอ้จ่าผาดกลับไปได้เลย"

เสียงระฆังดังขึ้น เสือมัวแต่หันไปมองจ่าผาด ลิงลมได้ทีรัวหมัดใส่ไม่ยั้ง เสือเป็นฝ่ายเสียเปรียบโดนอัดสะบักสะบอม มะลิทนเห็นพี่ชายเจ็บตัวไม่ไหว แอบเอาน้ำมันมวยหยดใส่ถังน้ำซึ่งพี่เลี้ยงของลิงลมเตรียมไว้ล้างหน้าเขาเวลา หมดยก เสียงระฆังตีหมดยกแรกดังขึ้น มะลิรีบหลบออกมา...

ขณะเดียวกัน แสงระวีพร้อมด้วยหลักฐานเอาผิดกำนันฉ่ำกับพวกมาหามะลิกับเสือที่บ้าน แต่ไม่มีใครอยู่ เธอชักใจคอไม่ดี เป็นห่วงเสือ รีบวิ่งไปยังสนามมวย

ooooooo

เสือเดินเป๋เข้ามุม เคนกับลุงมั่นรีบขึ้นเวทีไปช่วยกันประคองมานั่งเก้าอี้ เคนสงสัยว่าทำไมเสือไม่ ตอบโต้กลับไปบ้าง ปล่อยให้ลิงลมไล่ถลุงอยู่ฝ่ายเดียว

"มันไวอย่างกับลิง หาจังหวะสวนกลับไม่ได้"

"งั้นเอ็งก็ต้องใช้พลังข้าวเหนียวสู้มัน"

เสือไม่ยอม ถ้าจะต้องสู้ ก็ต้องสู้อย่างยุติธรรม ลุงมั่นเตือนว่าถ้าเสือแพ้รู้ใช่ไหมว่าจะต้องเสียอะไร เสือพยักหน้า ตอบอย่างมั่นใจว่าเขาเอาชนะลิงลมได้ เสียงระฆังเริ่มยกที่สองดังขึ้น นักมวยทั้งสองฝ่ายตรงเข้าต่อสู้กัน ลิงลมแสบตามาก น้ำตาไหลพรากจนไม่เห็นหมัดที่เสือชกใส่ ยกนี้เสือได้เปรียบเป็นฝ่ายไล่ถลุงลิงลมบ้าง เสียงดอกสร้อยกับมะลิเชียร์ลั่น กำนันฉ่ำแปลกใจถึงกับออกปากว่า ยกนี้ลิงลมชกผิดฟอร์ม

"หรือว่าไอ้เสือมันจะเล่นของใส่ครับกำนัน" เห่าดงตั้งข้อสังเกต

ศรไม่พอใจกระชากคอเสื้อจ่าผาดเข้ามา "ทำอย่างนี้คิดว่าลูกศิษย์เอ็งจะชนะข้าได้เหรอ"

จ่าผาดไม่เชื่อว่าคนอย่างเสือจะใช้วิธีสกปรกเพื่อเอาชนะใคร เสือไล่อัดลิงลมจนทรุดลงไปกองกับพื้นเวที กรรมการแยกเสือออกมาแล้วเข้าไปนับ  เสือสงสัยว่าทำไมยกนี้ลิงลมไม่ปราดเปรียวเหมือนยกแรก นึกเอะใจหันไปถามมะลิว่าเป็นฝีมือเธอใช่ไหม มะลิอึกอัก เสือจับพิรุธได้ถามคาดคั้นให้บอกความจริง

"ก็พวกมันอยากขี้โกงใช้จ่าเป็นตัวประกันบีบพี่เสือก่อนนี่"

เสือถึงกับอึ้งเดินไปคุยกับกรรมการกลางเวที สารภาพความจริงที่เกิดขึ้น กรรมการจะปรับเสือให้แพ้ แต่ลิงลมอยากสู้กับเขาต่ออีกยก เพื่อจะได้เล่นงานให้ตายคามือ เสือหน้าเครียดกลับเข้ามุมนั่งพักระหว่างยก

เสือกับลิงลมมาที่กลางเวทีอีกครั้ง ลิงลมขู่ว่า ถ้ายกนี้เสือเล่นตุกติกอีก จ่าผาดต้องตายแน่ๆ เสือยิ้มหยัน ถ้าคิดจะให้เขาล้มมวยเพื่อช่วยชีวิตจ่าผาด ลิงลมคิดผิดถนัด เพราะเขากับจ่าผาดเชื่อเหมือนกันว่า ชีวิตนี้พลีได้เพื่อความยุติธรรม ลิงลมมองเสืออย่างเจ็บใจ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณเริ่มชก

ทั้งคู่แลกหมัดกันกลางเวทีอย่างไม่มีใครยอมใคร ลิงลมเล่นสกปรกอาศัยตอนกรรมการเผลอ ใช้หัวโขกหน้าเสือจนเสียจังหวะ ลิงลมเป็นฝ่ายรุกไล่ต้อนเสือจนมุม อัดกำปั้นใส่เป็นชุด เสือคิ้วแตกเลือดไหลอาบ ขณะเสือกำลังเพลี่ยงพล้ำ แสงระวีวิ่งเข้ามาข้างเวที บอกสาเหตุที่เมื่อเช้าผิดนัดกับมะลิ แล้วหันไปทางเสือ

"เสือ  นายต้องชนะให้ได้นะ  ฉันได้หลักฐานเล่นงานกำนันฉ่ำมาแล้ว นายต้องต่อสู้ไปพร้อมกับฉันสิ...ได้ยินไหมเสือ"
เสืออยู่บนเวทีได้ยินเสียงตะโกนของแสงระวี เกิดฮึดสู้ขึ้นมา ยกการ์ดกันหมัดของลิงลมก่อนชกสวนกลับ โดนลิงลมเต็มหน้าถึงกับผงะถอยตามแรงกำปั้น เสือหันมาสบตาแสงระวี ต่างคนต่างพยักหน้าให้กัน ลิงลมพุ่งเข้าหาหมายจัดการขั้นเด็ดขาด เสือตั้งท่าหมัดเขวี้ยงควายรออยู่แล้ว ได้จังหวะอัดเปรี้ยงเต็มอก

ลิงลมกระเด็นตกเวทีนอนแน่นิ่ง ทั้งสนามเงียบกริบ กรรมการวิ่งลงไปนับครบสิบ ลิงลมก็ไม่รู้สึกตัว กรรมการขึ้นมาชูมือให้เสือเป็นฝ่ายชนะ ฝ่ายสนับสนุนเสือพากันส่งเสียงเฮลั่นดีใจ จากนั้นเสือ เคนกับแสงระวีมาเจอกับพวกกำนันฉ่ำหลังเวทีมวย เสือถามกำนันฉ่ำว่าจ่าผาดอยู่ไหน

"คนอย่างข้า คำไหนคำนั้น"

เห่าดงพาตัวจ่าผาดออกมา แต่สภาพของแกทรุดหนักเดินแทบไม่ไหว เสือกับเคนรีบเข้าไปประคอง จ่าผาดพูดด้วยเสียงแผ่วเบา ชมลูกศิษย์ว่าทำได้ดีมาก เขาภูมิใจในตัวลูกศิษย์ คนนี้ที่สุด

"เอ็งสัญญากับข้าแล้วนะบักเสือ ว่าเอ็งจะใช้วิชาความรู้ ของข้าปกป้องคนดี กำจัดคนเลว"

"ชาตินี้ฉันไม่มีวันลืมสัญญาของจ่ากับฉันแน่นอน"

"ข้าดีใจที่ชีวิตนี้ของข้าได้เจอนักสู้อย่างเอ็ง" ขาดคำจ่าผาดสิ้นใจ เสือหน้าสลด ส่วนแสงระวีปาดน้ำตาด้วยความเศร้า กำนันฉ่ำไม่วายพูดจาเยาะเย้ยคนตาย เสือเจ็บใจจะเข้าไปเอาเรื่อง แสงระวีขวางไว้

"กำนันอยากพูดอะไรตอนนี้ก็พูดไปเถอะ ยังไงทุกคน ในดอนควายก็รู้กันทั่วแล้วว่า วันนี้เสือเอาชนะกำนันได้อย่างใสสะอาดและยุติธรรม และในวันต่อๆไป ชื่อเสียงของคนตัวเล็กๆที่เอาชนะอิทธิพลได้ก็จะแพร่ออกไปเหมือนไฟลามทุ่ง ทีนี้แหละราชสีห์ก็จะถูกกำจัดด้วยคมเขี้ยวของมดตัวเล็กๆ"

"ถ้ายกพวกกันมาได้ก็มากันให้หมดเลย ข้านี่แหละจะบี้มดให้ติดดิน"

"งั้นก็คงอีกไม่นานเกินรอ เตรียมตัวไปกินข้าวแดงในคุกได้เลย" แสงระวีจ้องหน้าศรอย่างถือไพ่เหนือกว่า กำนันฉ่ำไม่อยากมีเรื่องจับไหล่ลูกชายดึงออกไป...

กำนันฉ่ำกับศรกลับถึงบ้านอย่างหงุดหงิด กำนันฉ่ำถามเห่าดงว่า  อาการลิงลมเป็นอย่างไรบ้าง  ได้ความว่าหมอ ต้องเก็บตัวไว้รักษาอาการบาดเจ็บที่โรงพยาบาลอีกหลายวัน ศรขอพ่อจัดการกับเสือให้สิ้นซาก ขืนปล่อยไว้จะทำให้พวกเราเสียชื่อเหมือนวันนี้

"ขืนข้าปล่อยให้เอ็งไปเล่นงานมันตอนนี้ คนเขาก็รู้กันทั่วสิวะว่าข้าเป็นไอ้ขี้แพ้ชวนตี"

จังหวะนั้น หมีควายเดินตุปัดตุเป๋ออกมา "แต่ถ้าเราไม่รีบตีมันตอนนี้ เราโดนหนักแน่ครับกำนัน...นังนักข่าวนั่นมันได้หลักฐานที่จะเปิดโปงแผนการ ของกำนันไปแล้วครับ"

กำนันฉ่ำโกรธจัดแทบจะบีบคอหมีควายตายคามือที่ปล่อยให้ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างนั้นเอาชนะได้...

หลังพิธีสวดศพจ่าผาด แสงระวีเข้ามาขอคุยกับเสือเป็นการส่วนตัว เธอแสดงความเสียใจกับเขาที่จ่าผาดต้องตาย ถ้าเธอมาช่วยเขาได้เร็วกว่านี้ เราอาจจะรักษาชีวิตจ่าผาดไว้ได้ เสือไม่อยากให้แสงระวีตำหนิตัวเอง จ่าผาดกับเขาต่างรู้ดีว่าอย่างไรเสียวันนี้ต้องมาถึง

"จ่ายอมเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อให้นายได้สู้ ฉันยอมรับแล้วว่าฉันมองนายผิดไป นึกว่านายจะเป็นพวกหัวแข็ง ดื้อด้านไม่ยอมฟังใคร เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ แต่ไม่คิดว่านายก็ใช้ได้เหมือนกัน"

เสือจะถือว่านี่เป็นคำชมจากเธอ "งั้นผมขอบอกคุณด้วยว่า ตอนแรกผมคิดว่าคุณเป็นพวกจ้องหาประโยชน์จากความเดือดร้อนของคนอื่น แต่ที่จริงแล้วเปล่าเลย คุณเป็นคนดี มากครับคุณแสงระวี"

แสงระวียิ้มดีใจ แต่หน้าที่เธอยังไม่หมดแค่นี้ เธอต้อง เอาหลักฐานที่ได้ไปตีพิมพ์เปิดโปงกำนันฉ่ำกับพวกฐานรับจ้างถือหุ้นแทนนายทุน ต่างชาติ เพื่อเปิดทางให้เข้ามาฮุบที่ดินของคนไทย สองหนุ่มสาวรู้สึกดีๆให้กัน ยิ้มให้กันอย่างมีความสุข แต่สุขได้ไม่นาน มารชื่อดอกสร้อยก็มาคว้าตัวเสือไป...

คืนนี้เสือขอร้องแสงระวีมาพักที่บ้านของเขา เพื่อเขาจะได้ดูแลความปลอดภัยให้ เสือนั่งเฝ้ายามอยู่หน้าบ้าน เห็นพระจันทร์เต็มดวงสวย หยิบพิณขึ้นมาบรรเลงเพลงรักหวาน แสงระวีได้ยินเสียงพิณออกมายืนฟังนอกชานบ้าน ปล่อยอารมณ์ล่องลอยไปกับเสียงพิณไพเราะ สัมผัสได้ถึงด้านอ่อนโยนของชายหนุ่ม

แสงระวีนึกอยากจะเข้าไปคุยด้วย แต่ดอกสร้อยโผล่มาเสียก่อน แถมเข้าไปกอดเอวออเซาะฉอเลาะเสือสุดฤทธิ์ คิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาบรรเลงพิณเพราะคิดถึงเธอ เสือเกรงดอกสร้อยจะคิดฟุ้งซ่านรีบอธิบายให้เข้าใจว่า เขาคิดกับเธอแค่น้องสาวเท่านั้น ดอกสร้อยเสียใจมาก วิ่งร้องไห้กลับไป

เสือถอนหายใจยาวเหนื่อยใจ ทันใดนั้นมีเสียงโครม-ครามดังมาจากด้านหลัง เสือหันไปมอง เห็นแสงระวีตกบันไดที่พาดไว้กับชานเรือนลงมานั่งก้นจ้ำเบ้ากับพื้น หญิงสาวทั้งอายทั้งเจ็บ น้ำตาแทบร่วง

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ช่อง 3 ส่งซีรีส์วัยรุ่นเอาใจสาวๆ ฟินข้ามคืนไปกับ "สาวน้อยจ้าวพายุ"

ช่อง 3 ส่งซีรีส์วัยรุ่นเอาใจสาวๆ ฟินข้ามคืนไปกับ "สาวน้อยจ้าวพายุ"
18 พ.ค. 2564

06:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 18 พฤษภาคม 2564 เวลา 07:26 น.