ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

หลังโรสออกจากห้องพักหรูของชัยเดชได้ไม่นาน ชัยเดชตามออกมากระชากคอเสื้อบอดี้การ์ดที่นอนสลบอยู่หน้าห้อง ปลุกให้รู้สึกตัว แล้วสั่งให้ตามไปจัดการโรสอย่าให้หนีรอดไปได้ บอดี้การ์ดกลัวลนลานหยิบวิทยุสื่อสารเรียกพรรคพวกไปพลางวิ่งตามโรสไปด้วย...

ขณะจ่าเพิ่มกับหมู่แย้มกำลังถ่วงเวลาบอดี้การ์ดอีกสองคนของชัยเดช มีวิทยุสื่อสารแจ้งมาว่ามีคนลอบเข้าไปทำร้ายชัยเดชถึงในห้องพัก จ่าเพิ่มกับหมู่แย้มได้ยิน รู้ทันทีว่าแผนแตกจะวิ่งหนี บอดี้การ์ดชักปืนจะยิง ดีที่สิงห์เข้ามาช่วยจ่ากับหมู่ไว้ได้ทัน ใช้พลังจิตปัดปืนพวกนั้นกระเด็น สองบอดี้การ์ดถึงกับใบ้กิน

"เป็นไง เจอพลังของผู้กองเข้าไปหน่อยทำเอ๋อ...จะบอกให้เว้ยว่าของพวกข้าเจ๋งกว่าอีก"

หมู่แย้มว่าแล้ว ตรงเข้าช่วยจ่าเพิ่มอัดพวกบอดี้การ์ดคนละหมัดสองหมัดจนหลับกลางอากาศ สิงห์ยังไม่เห็นโรสออกมาจากโรงแรม เป็นห่วงรีบย้อนกลับไปช่วย...

ฝ่ายโรสวิ่งหนีบอดี้การ์ดที่ยิงกระหน่ำไล่หลัง จนต้องหลบข้างเสา แล้วยิงโต้ตอบโดนพวกนั้นคนหนึ่งล้มคว่ำ เธอจะหนีต่อ แต่บอดี้การ์ดอีกคนหนึ่งมาดักหน้าพร้อมกับจ่อปืนใส่ โรสยอมจำนนโยนปืนในมือทิ้ง บอดี้การ์ดกำลังจะใส่กุญแจมือ หมวดสาวพลิกข้อมือหันมาต่อสู้กันด้วยมือเปล่า แต่สู้แรงผู้ชายไม่ได้ถูกบีบคอหายใจไม่ออก ใกล้หมดสติ สิงห์ตามมาทัน ใช้พลังจิตบังคับให้บอดี้การ์ดบีบคอตัวเองแทน โรสเจ็บใจลุกขึ้นมาจระเข้ฟาดหางใส่บอดี้การ์ดรูดตามเท้าลงไปนอนแน่นิ่ง พอโรสซัดบอดี้การ์ดคว่ำตัวเองก็หมดสติตาม...

ชัยเดชฉุนจัด กระชากคอเสื้ออำนาจเข้ามาตะคอกใส่หน้าว่ากำลังหาเรื่องให้เขาเดือดร้อน ถ้าพวกโรสเอาภาพเหล่านั้นไปเผยแพร่เมื่อใดเขาจะเล่นงานอำนาจเป็นคนแรก แล้วผลักอำนาจไปทางศรกับลิงลม

"คนของท่านออกจะเยอะแยะฝีมือก็ดีๆทั้งนั้นกับไอ้แค่ตำรวจหญิงคนเดียวน่าจะจัดการได้สบาย"

ชัยเดชไม่พอใจที่ศรกล้ามาพูดจาสามหาวกับตน คว้าปืนจากเอวบอดี้การ์ดจ่อหัวศร แต่ศรกลับมองอย่างไม่สะทกสะท้าน อำนาจเห็นท่าไม่ดี รีบสั่งให้ศรขอโทษชัยเดชเดี๋ยวนี้ ศรเจ็บแค้นใจที่ถูกชัยเดชขู่  แต่ก็ยอมยกมือไหว้ขอโทษ  ชัยเดชยังไม่หนำใจ ใช้ด้ามปืนตบหน้าศร เลือดกบปาก

"ทีหลังผู้พันเตือนลูกน้องตัวเองบ้าง อย่าให้ฉันต้องลงมือสั่งสอนเอง"

"ครับท่าน...เอาเป็นว่าเรื่องที่ท่านกำลังห่วง ผมพอมีวิธีจัดการ" อำนาจรีบตัดบท เชิญชัยเดชเข้าไปคุยกันลำพังในห้องรับรอง ทิ้งลิงลมกับศรไว้ลำพัง ลิงลมได้ทีเตือนศรว่าอย่าทำให้อำนาจเสียหน้าอีก เพราะถ้าอำนาจมองไม่เห็นประโยชน์ในตัวศรแล้ว ชีวิตที่เหลือของศรรับรองว่าไม่บันเทิงแน่...

อำนาจรับรองกับชัยเดชว่าถ้าเราคืนตัวแสงระวีกลับไปตามที่พวกของเธอต้องการ พวกนั้นก็จะคืนหลักฐานมาให้เรา โดยไม่มีการก๊อบปี้หลักฐานไว้เปิดโปงเราภายหลัง

"แกจะแน่ใจได้ยังไง ในเมื่อนังแสงระวีมันพยายามเปิดโปงว่าฉันคอรัปชันร่วมมือกับพวกเขี้ยวพยัคฆ์ จนฉันต้องสั่งปิดสำนักพิมพ์มัน"

"ที่แสงระวีพยายามทำก็เป็นแค่การพยายามทำตัวเป็นลูกกตัญญูสานต่อเจตนารมณ์ของพ่อ แต่มันก็ได้แค่นั้นถ้าท่านเปิดทางทำตามแผนของผม ทุกอย่างก็จะย้อนกลับไปเล่นงานพวกมันแทน"

ชัยเดชมองหน้าอำนาจ สงสัยว่ามีแผนอะไร อำนาจได้แต่ยิ้มเจ้าเล่ห์

ooooooo

สิงห์พาโรสกลับมายังบ้านของลมใต้ปีก เอาผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าเช็ดตาให้ สักพักโรสรู้สึกตัว เห็นสิงห์มาคอยดูแลใกล้ชิดอีกครั้งก็ดีใจโผกอดเขาไว้แน่น สิงห์เย้าว่าระหว่างที่เขาไม่อยู่ เธอคงคิดถึงเขามากใช่ไหม

"ค่ะผู้กอง...ฉันเสียใจที่ฉันต้องบอกให้ผู้กองออกไปจากชีวิตฉัน"

"ผมรู้...พวกเราทุกคนต่างต้องการทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ผมถึงไม่โกรธคุณเลย ตรงกันข้ามผมพยายามฝึกหนัก ฝึกให้สำเร็จเพื่อกลับมาหาคุณ"

โรสยิ้มดีใจที่สิงห์ต่อสู้กับความเจ็บปวดได้แล้ว ต่อไปนี้เขาจะไม่เป็นอะไรอีกและเราสองคนจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป ทั้งคู่กอดกันอย่างมีความสุข เสือกำลังถือถาดแก้วน้ำจะเอามาให้สิงห์กับโรสชะงักยืนมอง มะลิตามมาด้านหลังแปลกใจว่าเสือหยุดเดินทำไม แต่พอเห็นโรสกับสิงห์กอดกันกลมก็ถึงบางอ้อ

"หมวดโรสคงดีใจมากนะจ๊ะพี่เสือ ที่ได้ผู้กองกลับมา"

เสือไม่อยากรบกวนคู่รักเลยชวนมะลิกลับ มะลิเพิ่งรู้ตัวว่าพูดแทงใจดำพี่ชายรีบเดินตามมาขอโทษ

"มะลิพูดไปไม่ทันคิด พี่เสือเห็นพี่สิงห์กับหมวดโรสแล้วคงคิดถึงพี่แสงระวี"

เสือไม่ตอบได้แต่ถอนใจ หนักใจ มะลิปลอบว่าแสงระวีต้องปลอดภัย เพราะแผนแลกตัวแสงระวีกับรูปถ่ายเอาผิดชัยเดชต้องได้ผลแน่ๆ แต่มะลิกลับต้องตกใจแทบช็อกเมื่อรู้ว่าเสือจะไม่เอาหลักฐานพวกนั้นไปแลกแสงระวี เนื่องจากเป็นหลักฐานอย่างเดียวที่ทางเราจะเปิดโปงชัยเดชได้

"พี่เสือ...พี่เสือบ้าไปแล้วเหรอ"

"พี่ไม่ได้คิดจะไม่ช่วยคุณแสงระวี แต่พี่รู้จักคุณแสงระวีดีเขารักพี่มากเขาถึงขอเลิกกับพี่ หลักฐานนั่นเป็นความตั้งใจของเขา เขาคงไม่ต้องการให้เราทำมันพัง" เสือพูดอย่างคนที่เข้าใจแสงระวีที่สุด...

เป็นจริงอย่างเสือคาด พอแสงระวีรู้จากอำนาจว่าสิงห์กับโรสบุกไปยื่นข้อเสนอให้ชัยเดชแลกตัวแสงระวีกับหลักฐานทั้งหมดถึงกับร้องเอะอะลั่น

"ไม่จริง...เป็นไปไม่ได้ หลักฐานพวกนั้นสำคัญกว่าชีวิตฉัน พวกเขาจะต้องไม่แลกมันกับฉันเด็ดขาด"

"เสียใจด้วยนะครับ ดูเหมือนว่าพรรคพวกคุณจะไม่ได้คิดแบบเดียวกับคุณ" อำนาจหัวเราะสะใจ...

โรสไม่เห็นด้วยที่เสือจะปล่อยให้แสงระวีตายโดยไม่ยอมช่วยเหลือ สิงห์กลับยอมรับในการตัดสินใจของเสือแถมบอกให้ทุกคนเคารพการตัดสินใจครั้งนี้ของเสืออีกด้วย มะลิค้านไม่เห็นด้วย เธอไม่ต้องการเห็นใครต้องมาสละชีวิตอีก ส่วนโรสอยากให้เสือคิดให้รอบคอบอีกครั้ง เสือกำหมัดแน่นเจ็บปวดหัวใจ...

คืนวันเดียวกัน อำนาจให้ศรคุมตัวปฐมพงษ์มารักษามรกตให้ฟื้น ปฐมพงษ์ยืนมองเฉย ศรต้องเอาปืนกระทุ้งสั่งให้ทำอย่างที่อำนาจต้องการ ปฐมพงษ์ไม่อยากให้มรกตฟื้นขึ้นมาก่อกรรมทำชั่วกับใครอีก

"งั้น...ก็ให้ฉันจัดการฆ่ามันเลยดีกว่า" อำนาจแกล้งขู่ก่อนจะพยักพเยิดให้ศรเอาปืนจ่อมรกต ปฐมพงษ์ถึงกับหน้าเสียอำนาจยิ้มพอใจ "ผมรู้ว่า ดร.รักลูกสาวมาก ไอ้ความเป็นพ่อเนี่ย ต่อให้ลูกเลวแค่ไหนก็คงไม่อำมหิตถึงขนาดเห็นลูกตายต่อหน้าต่อตาได้หรอก...ใช่ไหม ดร." อำนาจผลักปฐมพงษ์เข้าไปหามรกตซึ่งนอนสลบไสลไม่ได้สติ ปฐมพงษ์จำเป็นต้องหันไปหยิบยาที่วางอยู่ใกล้ๆมาฉีดให้ลูกสาว

ooooooo

วันรุ่งขึ้น ลิงลมยืนมองแม็กนั่มที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียง  บ่นกับศรว่าทำไมป่านนี้แล้วแม็กนั่มถึงยังไม่ฟื้น  ศรตั้งข้อสังเกตว่าบางทีปฐมพงษ์อาจเล่นตุกติกกับพวกเราก็ได้ ลิงลมไม่คิดว่าปฐมพงษ์จะกล้า ศรคิดแผนชั่วขึ้นมาได้ บอกลิงลมให้เฝ้าแม็กนั่มไว้ ส่วนเขาจะไปดูมรกตเอง ลิงลมสงสัยว่าทำไมเราไม่สลับที่กัน

"ข้าหล่อกว่าเอ็ง คนสวยก็ต้องคู่กับคนหล่อ"

"ไอ้ปากดี...เดี๋ยวได้ปากแตก" ลิงลมเคือง

"ล้อเล่นน่า ข้าก็อยากจะบันเทิงกับเอ็งบ้างไม่ได้เหรอ" ศรหัวเราะร่วนเดินออกไป

พักเดียว แม็กนั่มที่นอนสงบเมื่อกี้ กลับกระสับกระส่ายเพราะฝันร้ายเห็นฉากการต่อสู้ที่ตัวเองต้องพ่ายแพ้ต่อนักสู้ พันธุ์ข้าวเหนียวและเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด ลิงลมเห็นแม็กนั่มดิ้นไปมา ตกใจเข้าไปดูใกล้ๆ แม็กนั่มลืมตาโพลงมองลิงลมด้วยแววตาน่ากลัว ร้องตะโกนเรียกนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวลั่น ลิงลมหน้าตื่น

"เฮ้ยๆๆๆ...เดี๋ยวก่อน ข้าไอ้ลิงลมไม่ใช่นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวเว้ย"

แม็กนั่มจิตหลุดไปเรียบร้อย เห็นลิงลมเป็นนักสู้พันธุ์ ข้าวเหนียว คว้าคอบีบสุดแรง ลิงลมดิ้นพราดๆ ทั้งชกทั้งแกะมือจนเป็นอิสระ ใช้ความเร็ววิ่งหนี แม็กนั่มสติแตกวิ่งไล่มาถึงลานกลางบาร์ ลิงลมพยายามพูดให้แม็กนั่มได้สติแต่ไร้ผล  เขากระชากตัวลิงลมเหวี่ยงกระเด็น สมุนของอำนาจ 5 คนได้ยินเสียงโครมครามวิ่งมาดู ลิงลมสั่งให้ช่วยกันจับแม็กนั่มไว้ พวกสมุนล้อมกรอบฝรั่งร่างยักษ์ทันที...

ขณะเดียวกัน ศรเห็นมรกตยังนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง เข้าไปใกล้ๆ สำรวจทั่วเรือนร่างด้วยสายตาหื่นพอเห็นปลอดคน ศรยื่นหน้าจะหอมแก้มหญิงสาว ทันใดนั้น มรกตฟื้นได้สติคว้าคอเขาไว้ ถามว่าจะทำอะไร

"ปละ...เปล่า" ศรละล่ำละลัก

"คนอย่างแก...อย่าแม้แต่จะคิดกับฉันเด็ดขาด" มรกตผลักศรหงายหลังตึง...

แม็กนั่มจัดการลิ่วล้อ 5 คนหมอบราบคาบเหลือลิงลมยืนหัวโด่อยู่คนเดียว ซึ่งยังคงร้องบอกฝรั่งร่างยักษ์ว่าตนเองไม่ใช่นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว แม็กนั่มไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ย่างสามขุมเข้าหา เงื้อกำปั้นเตรียมจะอัด มรกตโผล่เข้ามาพร้อมศร ตะโกนสั่งแม็กนั่มให้หยุด แม็กนั่มไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น อัดลิงลมไม่ยั้ง ศรเห็นท่าไม่ดีคว้าปืนขึ้นมาเล็งใส่แม็กนั่ม มรกตปัดปืนศรออก

"ไม่ต้อง...ฉันจัดการเอง" มรกตเข้าไปหาแม็กนั่มฉีดยาสลบสีขาวที่คอ อึดใจเดียว เขาก็ล้มตึง...

เสือยังคงคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไรดี ระหว่างหน้าที่กับคนรัก ถึงจะพูดกับใครๆไปว่าไม่ต้องการเอาหลักฐานชิ้นสำคัญนั้นไปแลกกับแสงระวี แต่ในใจของเขากลับคิดตรงกันข้าม...

มะลิตั้งข้อสังเกตเอาเองว่าที่เสือไม่ยอมไปช่วยแสงระวีอาจเป็นเพราะเขาไม่ รักแสงระวีอีกแล้ว ทองปลิวไม่คิดเช่นนั้น ใครๆก็รู้ว่าเสือรักแสงระวีมาก แต่การโค่นล้มพวกเขี้ยวพยัคฆ์และจับตัวพวกที่ให้ความช่วยเหลือพวกนั้น  เป็นภารกิจที่นักสู้พันธุ์ ข้าวเหนียวต้องจัดการ มะลิสวนทันทีว่า

"โดยการต้องแลกชีวิตพี่แสงระวีไปอย่างนั้นหรือ"

"คุณมะลิอย่าถามอะไรที่มันคิดยากมากแบบนั้นกับผมได้ไหมครับ"

"มันไม่ใช่เรื่องต้องคิดยากเลยนะทองปลิว ถ้าฉันเป็นพี่แสงระวีแล้วนายเป็นนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว ฉันรู้ว่านายต้องช่วยฉันก่อนอย่างอื่น"

"ทำไมคุณมะลิถึงคิดอย่างนั้นล่ะครับ"

"ก็นายรักฉันไม่ใช่เหรอ" มะลิเผลอหลุดปาก รีบก้มหน้าก้มตาเดินหนี ทองปลิวดีใจมากที่มะลิรู้ความในใจที่เขามีต่อเธอ ตามเธอเข้าบ้าน ถามว่าเมื่อกี้ไม่ได้พูดเล่นใช่ไหม มะลิทำไก๋ไม่ตอบ ทองปลิวจะอ้าปากพูดอีก มะลิเอามือปิดปากเขาไว้ สั่งให้เงียบๆเดี๋ยวโรสกับสิงห์ได้ยิน เธอวางแผนจะขโมยหลักฐานไปแลกกับแสงระวีด้วยตัวเอง โดยจะให้ทองปลิวเป็นองครักษ์คอยปกป้องเธอ

ทองปลิวจะค้าน แต่ไม่เป็นผล แถมยังต้องเป็นคนเข้าไปค้นหาแผ่นดิสก์ที่เก็บข้อมูลของชัยเดชซึ่งอยู่ในห้อง ทำงานลมใต้ปีก ส่วนมะลิหลบอยู่นอกห้องคอยชี้นิ้วสั่งการ ทองปลิวค้นจนเจอสิ่งที่ต้องการ ขณะกำลังจะออกจากห้อง โรสมาเจอพอดี ร้องทักทองปลิวว่ามาทำอะไรในนี้ ทองปลิวรีบซ่อนแผ่นดิสก์ไว้ข้างหลัง โกหกว่ามาตามหามะลิ แล้วเดินเลี่ยงไป โรสมองตามสงสัย

ooooooo

ไม่ว่าอำนาจจะขู่บังคับอย่างไร ปฐมพงษ์ปฏิเสธไม่ยอมทำให้แม็กนั่มมีพลังไร้ขีดจำกัดเหนือกว่าพลังของนักสู้ พันธุ์ข้าวเหนียวเด็ดขาด มรกตอาสาจะเกลี้ยกล่อม ปฐมพงษ์เอง

"ก็ได้...ตามสบาย บางทีคนในครอบครัวเดียวกันคุยกันเองอาจจะง่ายกว่าก็ได้"

อำนาจกับศรทิ้งสองพ่อลูกให้อยู่กันตามลำพัง มรกต พยายามยกแม่น้ำทั้งห้ามาอ้างให้พ่อคล้อยตาม ปฐมพงษ์ไม่สนใจ ในเมื่อพ่อไม่ช่วย มรกตจะใช้วิธีของเธอเองแก้แค้นแทนแม็กนั่ม ปฐมพงษ์มองแววตาร้ายกาจของมรกตแล้วรู้สึกหวาดกลัว จากนั้น มรกตมายังห้องขังแสงระวีไล่สมุนที่เฝ้าออกไป แสงระวีเจ็บ แค้นใจที่เห็นมรกตยังไม่ตาย แช่งให้รีบตายๆไปเสีย คนหักหลัง เพื่อนอย่างมรกตไม่สมควรมีชีวิตอยู่

"ฉันไม่เคยบอกสักคำว่าให้คุณยอมรับฉันเป็นเพื่อน พวกคุณมันโง่เองต่างหาก"

"ฉันยอมรับว่าฉันไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมนังจิ้งจอกอย่างเธอ แต่รู้ไว้ด้วยนะว่าพวกเธอกำลังจะถูกกำจัด นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวไม่มีทางมาช่วยฉัน เขาต้องเอาหลักฐานที่มีไปเปิดโปง"

"ทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดแล้ว  เมื่อสักครู่พรรคพวก ของคุณเพิ่งติดต่อมาว่าจะนำหลักฐานมาแลกตัวคุณ"  มรกตยิ้มสะใจ  แสงระวีไม่เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง  นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวไม่มีทางทำอย่างนั้น

มรกตรู้จุดอ่อนของนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวดีว่าอยู่ที่ความรักที่มีต่อแสงระ วี ยิ่งเธอทรมานแสงระวีมากเท่าใด ความแข็งแกร่งของนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวก็จะยิ่งลดน้อยลง มรกตเดินยิ้มเหี้ยมเข้ามาหาแสงระวี หยิบหลอดฉีดยาพิษขึ้นมาฉีดแขน แสงระวีพยายามดิ้นหนี แต่ถูกมัดติดกับเก้าอี้

"ไม่...เอามันออกไป...ไม่" แสงระวีร้องลั่น ก่อนจะหมดสติ...

เสือตัดสินใจได้ในที่สุดว่าจะต้องไปช่วยแสงระวี บอกสิงห์ว่าถึงจะต้องเสียหลักฐานสำคัญไป แต่ถ้าวันนี้นักสู้พันธุ์ ข้าวเหนียวยังไม่สามารถปกป้องคนที่ตัวเองรักได้ แล้วจะปกป้องคนอื่นอีกเป็นร้อยเป็นพันได้อย่างไร  จังหวะนั้นโรสหน้าตื่นเข้ามาแจ้งว่าหลักฐานที่เตรียมไว้แลกกับแสงระวีหายไป น่าจะเป็นมะลิกับทองปลิวขโมยไปแลกตัวแสงระวีแน่ๆ เสือถึงกับอึ้ง...

ooooooo

กำนันฉ่ำถูกกักตัวให้อยู่แต่ในเซฟเฮาส์ของโครงการคุ้มครองพยานราวกับเป็น นักโทษ เริ่มสติแตกอาละวาดใส่เจ้าหน้าที่ที่คอยดูแลจะออกไปข้างนอกให้ได้ เจ้าหน้าที่ไม่ยอมยืนขวางประตูไว้ กำนันฉ่ำหงุดหงิดมาก โทร.มาฟ้องอำนาจว่าทนอยู่ที่นี่ไม่ไหวอีกแล้ว บ่นอุบว่า

"ผมช่วยจัดการทำให้ผู้กองสิงห์กับหมวดโรสเด้งออกจากหน้าที่ ผู้พันก็ควรให้ผมไปจากที่นี่ซะที"

"เรื่องนั้น ฉันเตรียมจัดการให้อยู่แล้ว...รอไม่นานหรอก" อำนาจวางสายสีหน้าเจ้าเล่ห์ "หมดหน้าที่ของแกแล้ว...มันก็ถึงเวลาที่แกต้องพักยาวซะที ไอ้กำนันฉ่ำ" อำนาจหัวเราะสะใจ...

พอปฐมพงษ์รู้ว่ามรกตฉีดยาพิษให้แสงระวี เข้าไปด่ามรกตว่าทำไมถึงได้สารเลวขนาดนี้   ไม่รู้ว่าไปเอาเลือดชั่วๆแบบนี้มาจากไหน มรกตไม่พอใจดึงมีดสั้นออกมาขู่พ่อตัวเอง

"สิ่งที่ฉันทำตอนนี้พ่ออาจจะมองว่าชั่วร้าย แต่เมื่อไหร่ ที่ฉันกับเขี้ยวพยัคฆ์ขึ้นมาครอบครองโลกนี้ได้ล่ะก็ พ่อจะต้องขอบคุณฉันที่ฉันเอาความรู้และงานวิจัยของพ่อมาสร้างประโยชน์"

ลิงลมเข้ามาขัดจังหวะสองพ่อลูก นำตัวแสงระวีออกไปตามคำสั่งของอำนาจ ก่อนมรกตจะไปหันมากำชับปฐมพงษ์ ให้รีบๆทำงานวิจัยให้เสร็จ เพราะยิ่งช้าก็จะยิ่งมีคนตายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มือของปฐมพงษ์ก็จะพลอยเปื้อนเลือดไปด้วย ปฐมพงษ์ มองตามมรกตอย่างเจ็บใจ...

มะลิกับทองปลิวรออยู่ที่จุดนัดหมาย ณ โกดังร้างแห่งหนึ่งชานเมือง ผ่านไปไม่นาน อำนาจ ลิงลม พร้อมสมุนติดตามอีกจำนวนหนึ่งก็มาถึง มะลิถามว่าแสงระวีอยู่ไหน ถ้าพวกเธอไม่ได้ตัวแสงระวีกลับไป ก็อย่าหวังว่าจะได้หลักฐานคืน  อำนาจขอดูก่อนว่าเอาหลักฐานมาจริงหรือเปล่า  มะลิชูแผ่นดิสก์ให้ดู

"แล้วฉันจะไว้ใจพวกแกได้อย่างไรว่าพวกแกไม่แอบก๊อบปี้เอาไว้เล่นงานพวกฉันทีหลัง"

"พี่แสงระวีอยู่ในมือพวกแก ฉันก็ต้องระวังชีวิตพี่สาวฉันเหมือนกัน"

"ดี...ฉลาดมากสมเป็นน้องสาวของนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว... พาตัวแสงระวีมา"

ครู่เดียว สมุนของอำนาจหิ้วปีกแสงระวีที่หมดสติเข้ามา มะลิจะเข้าไปหาแต่อำนาจขวางไว้ ขอหลักฐานชิ้นนั้นก่อน มะลิโยนแผ่นดิสก์ให้ อำนาจสั่งสมุนตรวจหลักฐานว่าใช่ของจริงหรือไม่ สมุนเช็กดูจากโน้ตบุ๊กแล้วหันมาพยักหน้ากับอำนาจ ในเมื่อหลักฐานเป็นของจริง มะลิขอตัวแสงระวีคืน

"เราไม่จำเป็นต้องส่งตัวให้มันก็ได้นะครับผู้พัน เก็บไว้ เล่นงานพวกมันทีหลังดีกว่า" ลิงลมแนะ

"ไม่ได้...ท่านชัยเดชกำชับเอาไว้แล้วว่า ถ้าพวกมันทำตามที่ตกลงกันไว้ก็ต้องตามนั้น" อำนาจพยักพเยิดให้สมุนพยุงแสงระวีไปส่งให้ทองปลิวกับมะลิ ทองปลิวเห็นสภาพแสงระวีถนัดตา ถามอำนาจว่าทำอะไรกับเธอ อำนาจโกหกว่าไม่ได้ทำอะไร เดี๋ยวเธอก็ฟื้น แล้วพากันออกไป มะลิเขย่าตัวเรียกแสงระวีอยู่พักหนึ่ง ถึงรู้สึกตัว สะลึมสะลือมองทั้งคู่ เสือ สิงห์กับโรสตามมาสมทบ ถามว่าพวกอำนาจอยู่ที่ไหน

"พวกเราแลกตัวคุณแสงระวีกับข้อมูลไปแล้วครับ"

"พี่เสือจ๊ะ มะลิขอโทษที่ทำแบบนี้ แต่มะลิปล่อยให้พี่แสงระวีเป็นอะไรไปไม่ได้"

เสือบอกว่าไม่ต้องขอโทษ เขาต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษมะลิ โรสอาสาจะพาแสงระวีกับมะลิกลับไปก่อน พวกอำนาจเพิ่งจะออกไป ถ้าเสือกับสิงห์รีบตาม อาจจะทันแย่งหลักฐานคืนมาได้ เสือพยักหน้ารับคำ แสงระวีเรียกเสืออย่างอ่อนแรง พยายามเอื้อมมือไปหา เสือจับมือเธอมากุมไว้

"ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะจัดการกับพวกมัน จะไม่ทำให้คุณต้องเหนื่อยเปล่า"

สิงห์สะกิดเสือให้ไปได้แล้ว แสงระวีมองตามเสือด้วยความเป็นห่วง

ooooooo

กำนันฉ่ำดีใจที่เห็นศรมารับถึงหน้าเซฟเฮาส์ของโครงการคุ้มครองพยาน ศรก็ดีใจเช่นกันที่พ่อไม่เป็นอะไร ตอนที่เขาได้ข่าวว่ากุหลาบแดงบุกมาถึงที่นี่ เขาคิดว่าพ่อโดนสอยไปแล้ว กำนันฉ่ำคุยว่าตัวเองหนังเหนียว กุหลาบแดงทำอะไรไม่ได้แน่ แล้วถามว่าศรอยู่กับอำนาจเป็นอย่างไรบ้าง

"เราเคยพลาดท่าเสียทีให้มันมาแล้ว ก็ต้องยอมมันไปนั่นแหละพ่อ จะเอาอะไรไปสู้มันได้"

"ถ้าคราวนั้นเราไม่พลาด ป่านนี้เราสองคนพ่อลูกก็คงจะขึ้นมาเป็นใหญ่แทนมันไปแล้ว"

ศรโทษว่าเป็นเพราะนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวคนเดียว กำนันฉ่ำปลอบว่าวันพระไม่ได้มีหนเดียว เราสองคนทำทุกอย่างให้อำนาจไว้ใจไปก่อน เผลอเมื่อใด เราค่อยหาทางแทงมันข้างหลังอีกก็ได้ กำนันฉ่ำไม่มีวันทำตามแผนได้ เพราะเขายังไม่ทันจะก้าวขึ้นรถ ถูกกระสุนยิงจากระยะไกลหลายนัดตายคาที่

ศรตกใจ ปราดไปที่ร่างไร้วิญญาณของพ่อ แล้วเงยหน้ามองหาคนที่ลอบสังหาร สักพัก ศรพร้อมกับปืนลูกซองในมือ วิ่งไปยังที่มาของวิถีกระสุนบนดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้าม เจอปลอกกระสุนเกลื่อนพื้น ใกล้ๆมีดอกกุหลาบแดงวางทิ้งไว้ ศรหยิบขึ้นมามองอย่างเจ็บแค้น คิดว่าเป็นฝีมือของกุหลาบแดง...

แม็กนั่มได้สติขึ้นมา ยังเห็นภาพหลอนที่ตัวเองโดนเข่าพญาไฟของนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวเล่นงาน โกรธแค้นมากลุกจากเตียง กระชากสายน้ำเกลือทิ้ง มรกตเข้ามาห้าม แม็กนั่มไม่ฟัง ผลักเธอพ้นทาง ตรงไปหยิบยากระตุ้นพลังหลายสิบหลอด ออกไปยังลานต่อสู้กลางบาร์ ซึ่งมีนักสู้จากหลายสัญชาติรออยู่ แม็กนั่มฉีดยากระตุ้นนับสิบหลอดเข้าคอตัวเอง มรกตเห็นหลอดฉีดยากระตุ้นพลังเกลื่อนพื้น ตกใจ

"แม็กนั่ม ถ้าแกทำแบบนั้นเท่ากับฆ่าตัวตายนะ"

แม็กนั่มไม่สนใจ เข้าต่อสู้กับพวกนักสู้นานาชาติอย่างบ้าคลั่งทีละคนจนหมด แล้วจะตามไปเล่นงานนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว ทันใดนั้น แม็กนั่มตัวแข็งทื่อ เลือดไหลออกจากจมูกและตา ทรุดฮวบหมดสติ...

ไม่นานนัก เสือในคราบนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวกับสิงห์ตามรถของอำนาจทัน ตรงเข้าขวางถนนไว้ อำนาจรู้อยู่แล้วว่าเสือต้องตามมาทวงเอาหลักฐานคืน จึงแบ่งหน้าที่กับลิงลม โดยอำนาจกับสมุนคนหนึ่งจะจัดการกับเสือ ส่วนลิงลมกับสมุนอีกคนรับมือกับสิงห์

สมุนแลกหมัดกับเสือเปิดทางให้อำนาจเรียกพลังเหล็กไหล ยังไม่ทันนกกระจอกจะกินน้ำสมุนก็โดนน็อก เสือตั้งท่าหมัดเขวี้ยงควายแล้วปล่อยพลังออกไป แรงหมัดกระแทกอำนาจผงะหงายหลัง

"เป็นอย่างไรผู้พัน...ฉันว่าถึงเวลาแล้วที่ผู้พันจะต้องยอมรับความจริงว่าผู้พันพ่ายแพ้"

อำนาจลุกขึ้นจ้องหน้าเสืออย่างแค้นเคือง ด้านสิงห์หลังจากจัดการสมุนอีกคน จึงใช้พลังจิตหยุดความว่องไวของลิงลม ก่อนจะจับโยนมาทางอำนาจ แล้วตามมาสมทบกับเสือ สิงห์ขอหลักฐานชิ้นนั้นคืน  บอกอำนาจให้ยอมแพ้ได้แล้ว  จากนี้ ไปเขากับสมุนเขี้ยวพยัคฆ์จะต้องโดนกฎหมายเล่นงาน

"พวกแกไม่มีทางสู้ฉันได้หรอก...เอาแค่หนีให้รอดก่อนเถอะ"

"ฉันทนความโอหังของแกมานานแล้วผู้พันอำนาจ วันนี้แหละ...เข่าพญาไฟของฉันจะกำจัดแก" เสือว่าแล้วตั้งท่า จะใช้ไม้ตายเข่าพญาไฟ แต่เสียงรถหวอตำรวจดังเข้ามาทำให้เสือชะงัก อำนาจหัวเราะเยาะลั่นที่นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวต้องตกหลุมพรางของเขาอีก ครั้ง เสือกับสิงห์งงว่าพูดอะไร

"ระหว่างที่พวกแกมาขัดขวางผู้พัน พวกข้าเพิ่งจะส่ง มือปืนให้ไปเก็บกำนันฉ่ำ แล้วโยนความผิดว่าเป็นฝีมือพวกแก" ลิงลมตอบคำถามแทนเจ้านาย

สิงห์กับเสือหันมองหน้ากัน พอหันไปอีกที ลิงลมใช้พลังรวดเร็วพาอำนาจหนีไปได้ เสือกับสิงห์หนีการไล่ล่าของตำรวจจนมาเจอทางตันถูกตำรวจจ่อปืนล้อมไว้ทุก ด้าน

"ยอมมอบตัวซะโดยดี นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว...ผู้กองสิงห์"

เสือกับสิงห์หันหลังชนกัน สิงห์ใช้พลังจิตหยุดไม่ให้ปืนของตำรวจทำงาน แล้วปัดปืนในมือตำรวจกระเด็น จากนั้นเสือ ใช้หมัดเขวี้ยงควายอัดตำรวจที่ล้อมกรอบพากันล้มระเนระนาด แล้วทั้งคู่ก็หลบหนี

ooooooo

โรสเจ็บใจเมื่อรู้จากสิงห์ว่าอำนาจวางแผนฆ่ากำนันฉ่ำแล้วโยนความผิดมาให้พวก เรา   ส่วนการแลกตัวแสงระวีกับข้อมูลเล่นงานชัยเดชเป็นแค่แผนลวงให้พวกเราไม่ทัน ระวังตัว

"มันเล่นใช้อิทธิพลบีบบังคับเราทุกทางแบบนี้ ต่อให้ นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวมีเข่าพญาไฟ ผู้กองสิงห์มีพลังจิตพิเศษ แต่เราจะทำยังไงถึงจะกลายเป็นคนบริสุทธิ์ได้" ทองปลิวบ่นอย่างหนักใจ

"ทางเดียวก็คือ เราต้องจัดการกับพวกเขี้ยวพยัคฆ์ให้ได้"

โรสเห็นด้วยกับสิงห์ แต่เราไม่รู้ว่าพวกนั้นกบดานอยู่ที่ไหน คงต้องรอให้มันลงมือทำชั่วเสียก่อน เราถึงจะตามไปจัดการ สิงห์มั่นใจว่าพวกเขี้ยวพยัคฆ์ต้องวางแผนชั่วอีกแน่ๆ...

ภายในห้องนอนของแสงระวี เสือค่อยๆประคองแสงระวีให้ลุกขึ้นจากเตียง แล้วเล่าแผนชั่วร้ายที่อำนาจฆ่าพวกเดียวกันเอง เพียงเพราะต้องการดึงตำรวจมาร่วมวงเล่นงานพวกเรา แสง ระวีนึกเสียดาย เสือไม่น่าเอาหลักฐานสำคัญไปแลกตัวเธอ ถ้าข้อมูลพวกนั้นถูกเปิดเผย อำนาจคงถูกกำจัดไปก่อนจะแว้งกลับมาเล่นงานเรา เสือยอมเสียแสงระวีไปไม่ได้ แสงระวีอ้าปากจะพูด เสือเอานิ้วแตะริมฝีปากเธอไว้

"คุณไม่ต้องพูดอะไรหรอกครับ...ถึงคุณจะพยายามไล่ให้ผมออกไปจากชีวิตคุณ แต่ผมมันเป็นพวกดื้อเหมือนวัวเหมือนควาย ลองถ้าได้รักแล้ว ไล่อย่างไรก็ไม่ไป" เสือจับมือแสงระวีมากุมไว้ "ไม่ต้องห่วงนะครับ วันนี้ถึงเราจะต้องกลายมาจนตรอกอีกครั้ง แต่เมื่อมีคุณอยู่ ผมก็พร้อมจะลุกขึ้นสู้"

เสือบรรจงจูบหน้าผากแสงระวีอย่างทะนุถนอม แสงระวีมองเสือนิ่ง พลันภาพตอนที่มรกตฉีดยาบางอย่างให้เธอเมื่อคราวที่เธอถูกจับตัวไปล่าสุดผุด ขึ้นมาในสมองของแสงระวี ทำให้สีหน้าแววตาของเธอเครียดจนเสือสังเกตเห็น ถามว่าตอนที่ถูกพวกอำนาจจับตัวไป พวกนั้นทำอะไรเธอหรือเปล่า

"เปล่า...ไม่มีอะไรหรอก พวกมันไม่ได้ทำอะไรฉันเลย แต่ฉันรู้สึกเหนื่อย"

เสือบอกให้แสงระวีพักเยอะๆ ไม่ต้องเป็นกังวลอะไร แสงระวีพยักหน้ารับคำ มองตามเสือออกจากห้องอย่างไม่สบายใจ ก้มมองแขนตัวเองตรงที่มรกตฉีดยาให้ สงสัยว่าเป็นยาอะไรกันแน่...

อำนาจพอใจมากเมื่อรู้ว่ามรกตฉีดยาพิษชนิดร้ายแรง ออกฤทธิ์ทำลายอวัยวะภายในให้ตายอย่างช้าๆแต่ทรมานให้กับแสงระวีก่อนที่จะส่ง เธอคืนเสือ ในเมื่อนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว แข็งแกร่งมากขึ้น มรกตเลยต้องหาทางสร้างจุดอ่อนให้เขาเพื่อถ่วงเวลาจนกว่าแม็กนั่มจะกลับมา แข็งแรงอีกครั้ง

อำนาจเหลือบเห็นศรเดินซึมๆเข้ามา จึงบอกมรกตให้ ไปพักผ่อนก่อน เขามีเรื่องต้องคุยกับศร อำนาจรอจนมรกตไปพ้นสายตาจึงเข้ามาตบบ่าศร แสดงความเสียใจกับการตายของกำนันฉ่ำ ศรถามอำนาจว่ารู้ล่วงหน้าหรือเปล่าว่าพวกเสือมาดักเล่นงานพ่อของเขา เพราะทันทีที่พ่อออกมาก็ถูกฆ่า

อำนาจตีบทแตกกระจุย ปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็นแผนของพวกเสือ ขณะนั้นเขากับลิงลมกำลังพาแสงระวีไปแลกกับข้อมูลของชัยเดช อำนาจโทษว่าเป็นเพราะพวกเสือเสียข้อมูลสำคัญ เลยหันไปลงมือกับกำนันฉ่ำเพื่อแก้แค้น แต่ไม่ต้องห่วง เขาจะ แก้แค้นแทนกำนันฉ่ำให้ได้ ศรหลงเชื่อ ไม่ติดใจสงสัยอะไรอีก

ooooooo

ลิงลมรอจนรุ่งสาง เห็นปลอดคนลอบเข้าไปหา แม็กนั่มซึ่งนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง  เขาชักมีดออกมา หมายจะฆ่า แต่แม็กนั่มกลับลืมตาโพลงคว้ามีดไว้ แล้วอัดลิงลมกระเด็น ลิงลมไม่รามือเข้าปะทะกับแม็กนั่ม อุตลุด แม็กนั่มพลังเหลือน้อยเลยสู้ลิงลมไม่ได้ หยิบกระเป๋ายาจะฉีดยากระตุ้นให้ตัวเองแต่ไม่พบยา

"แกอยู่ได้ก็เพราะยา ถ้าไม่มียา...แกก็ต้องตาย" ลิงลมไม่รอช้าแทงแม็กนั่มทันที ศรคว้ามือลิงลมไว้

"หยุด...สู้กับนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวยังไม่เหนื่อยพอใช่ไหม ถึงต้องมาสู้กันเอง"

"เอ็งมาห้ามข้าทำไม ข้ากำลังจะส่งมันไปบันเทิงในนรกอยู่แล้วเชียว ไหนๆมันก็สู้ใครๆไม่ได้อีกแล้ว จะเก็บมันไว้ให้รกหูรกตาทำไม"

"ตอนนี้มันอาจจะสู้นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวไม่ได้ แต่อีกไม่นานมรกตก็ต้องหาทางทำให้มันกลับมาแข็งแกร่งอีก ถึงตอนนั้น ค่อยใช้มันเป็นเครื่องมือทำลายศัตรูของเราก่อนแล้วค่อยจัดการกับมันทีหลัง"

ลิงลมไม่คิดว่าแม็กนั่มจะกลับมาแข็งแกร่งได้อีก...

อำนาจต้องการให้ปฐมพงษ์ปรับปรุงยากระตุ้นพลังให้ สำเร็จโดยเร็ว ขืนชักช้าแม็กนั่มอาจจะตายเสียก่อน เพราะมี แม็กนั่มคนเดียวเท่านั้นที่พอจะรับมือกับนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวได้ ศรกับลิงลมอาสาจะไปบีบปฐมพงษ์ให้ อำนาจรู้ดีว่าคนอย่าง ปฐมพงษ์ใช้ไม้แข็งด้วยไม่ได้ จึงต้องการให้มรกตใช้ความเป็นพ่อลูกกันกล่อมปฐมพงษ์ให้ยอมทำตาม และอำนาจมั่นใจว่ามรกตจะทำสำเร็จ แล้วหันไปสั่งศร

"ระหว่างที่รอยา แกไปจับคนมา ฉันต้องการให้มันเป็นหนูทดลองตัวยา"

ครู่ต่อมา ศรกับสมุนอีกสามคนมาถึงไซต์งานก่อสร้าง บุกจี้บังคับคนงานก่อสร้าง ต้อนเฉพาะพวกที่ร่างกายกำยำแข็งแรงขึ้นรถ ทันใดนั้น นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวเข้ามาขัดขวาง เหล่าสมุนเขี้ยวพยัคฆ์ดาหน้าเข้าหา แต่สู้พลังข้าวเหนียวไม่ไหวถูกอัดหมอบ ศรอาศัยจังหวะนั้นหลบออกมา

เสือตามหาศรทั่วบริเวณก่อสร้าง ศรดักรออยู่แล้วยิง ปืนใส่ไม่ยั้ง เสือใช้พลังวิ่งหลบได้อย่างว่องไวแล้วกระโดดขึ้น ไปแอบบนนั่งร้าน รอจนศรเข้ามาได้ระยะจึงพุ่งลงมาเตะปืน ของศรกระเด็น ศรฮึดสู้แต่ต้านพลังนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวไม่ไหว โดนอัดเซถลา เสือเดินเข้าหาอย่างเอาเรื่อง

"แกมาจับคนไปทำอะไร"

ศรไม่ตอบ คว้าท่อนเหล็กใกล้มือฟาด เสือรับไว้ได้ จับเหล็กท่อนนั้นงอแล้วเตะศรปลิว จะเข้าไปซ้ำแต่สมุนเขี้ยวพยัคฆ์ ยิงสกัดมาจากอีกด้าน เสือพุ่งหลบคมกระสุนเข้าที่กำบัง พอโผล่ มามองอีกที ศรกับพวกก็หายตัวไปแล้ว เสือครุ่นคิดสงสัยว่าพวกเขี้ยวพยัคฆ์ต้องการตัวคนงานไปทำอะไร...

โรส มะลิ และแสงระวีกำลังเช็กกระแสจากผู้ที่ได้รับข้อมูลบทความของแสงระวีทาง อินเตอร์เน็ต พบว่ามีคนเห็น ด้วยกับบทความของแสงระวีมากพอใช้ แถมทุกคนที่เห็นด้วยสัญญาว่าจะช่วยกันตรวจสอบความผิดปกติที่จะเกิดขึ้นกับ พวกคอรัปชัน แสงระวีพอใจที่อย่างน้อยพวกเราก็ไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพัง

สิงห์กับทองปลิวเข้ามาตามพวกสาวๆให้หยุดพักเรื่องงานไว้ก่อน  ไปกินข้าวกลางวันกันได้แล้ว  แสงระวีบอกให้ทุกคน ไปกินกันก่อน  เธอขอเขียนบทความอีกสักพักจะตามไป  มองตามจนทุกคนไปพ้นห้องทำงาน  แสงระวีสีหน้าเปลี่ยนเป็น วิตกกังวล ไม่รู้ว่ายาที่มรกตฉีดให้จะมีผลอะไรกับตัวเธอ...

ค่ำมืดดึกดื่นแล้ว เสือเห็นแสงระวีเอาแต่หมกมุ่นกับงาน เลยเข้ามาขอร้องให้พักผ่อนบ้าง เพิ่งฟื้นจากถูกพวกเขี้ยวพยัคฆ์ ทรมาน เดี๋ยวร่างกายจะทนไม่ไหว พานไม่สบายไปอีก

"นายก็รู้ว่าเราช้าไม่ได้แม้แต่นาทีเดียว พวกเขี้ยวพยัคฆ์ ยังคงเดินหน้าปฏิบัติการขายชาติขายแผ่นดินตลอดเวลา ทุกครั้ง ที่ฉันนอนหลับ ภาพผืนแผ่นดินที่ถูกต่างชาติกลืนกินมันหลอกหลอน ฉันทุกคืน"

"ผมเข้าใจ...แต่การหยุดก็ไม่ได้หมายถึงการถอยหลังเสมอไป แต่เป็นการเติมพลังเพื่อก้าวไปข้างหน้าอย่างมีประสิทธิภาพ" เสือว่าแล้วคว้ามือแสงระวีลุกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ พาออกไปที่สนามหญ้าหน้าบ้าน

เขาชี้ให้ดูดาวบนท้องฟ้า แสงระวีเงยหน้ามองแต่ไม่รู้สึกอะไรเพราะมัวแต่ห่วงเรื่องเขียนบทความ เสือขอร้องแสงระวีหลับตาหันหลังให้ เขานวดไหล่ให้เธอเบาๆ บอกให้ปล่อยตัวตามสบาย สูดลมหายใจเข้าออก

แสงระวีทำตามอย่างว่าง่าย เสือโอบเอวเธอไว้จากด้านหลัง  บอกให้ลืมตาขึ้นช้าๆ  แล้วแหงนมองบนฟ้าอีกครั้ง แสงระวีเห็นดวงดาวระยิบระยับ ถึงกับออกปากชมว่าสวยมาก

"ผมอยากให้คุณได้พักกายพักใจบ้าง อยากให้คุณได้มีความสุขกับสิ่งรอบข้าง...ตอนที่ผมอยู่ในป่าพญาไฟ มันทำให้ผมคิดอะไรได้หลายอย่าง ต่อให้ฝึกฝนหนักและบอบช้ำแค่ไหน แต่การที่ผมได้เห็นความงามของป่าหรือแม้แต่ดอกหญ้ามันก็ทำให้ผมมีความสุข"

"ฉันเข้าใจนายแล้วล่ะ...ขอบใจนายมากนะ นายเสือ" แสงระวียิ้มมีความสุข หวนคิดถึงอดีต ตอนที่เสือพาเธอไปดูหิ่งห้อยแล้วขอแต่งงานด้วย เสือเห็นสีหน้าของหญิงคนรักแล้วเหมือนจะเดาใจออก

"ผมรอคอยให้ทุกอย่างจบลง เราจะได้ใช้ชีวิตเหมือนสามัญชนคนธรรมดา แล้วเราจะอยู่ด้วยกันจนวันตาย...คุณสัญญาได้ไหมว่าคุณจะอยู่กับผมตลอดไป" เสือมองแสงระวี รอคอยคำตอบ

แสงระวียิ้มให้ กำลังจะตอบ แต่กลับรู้สึกคลื่นไส้ รีบวิ่งเข้าห้องน้ำ อาเจียนใส่อ่างล้างมือ รู้สึกโล่งสบายขึ้น แต่พอก้มลงมองที่อ่างต้องตกใจเห็นเลือดสดๆรีบเปิดน้ำล้าง ทำสีหน้าปกติก่อนจะเปิดประตูห้องน้ำออกมา เห็นเสือยืนรอด้วยความเป็นห่วง ถามเธอว่าเป็นอย่างไรบ้าง

"เอ่อ...ฉันคงทำงานหน้าคอมพิวเตอร์นานไปหน่อย เลยรู้สึกมึนหัวก็เลยอาเจียน"

เสือบอกแสงระวีให้นอนพักได้แล้ว หญิงสาวพยักหน้ารับคำ ฝืนยิ้มให้เสือเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ooooooo

มรกตมองหลอดยาที่ปฐมพงษ์เพิ่งปรับปรุงสูตรเสร็จอย่างมีความหวัง ถึงแม้เขาจะไม่รับปากว่าจะได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์เพราะตัวยายังไม่ได้ทดลองกับมนุษย์

"แต่ฝีมือระดับ ดร.อย่างพ่อ คงไม่พลาดหรอก นอกซะจากว่าพ่อคิดจะเล่นตุกติกกับเรา"

มรกตถือเข็มฉีดยาเข้ามาใกล้เป็นเชิงขู่ ปฐมพงษ์ออกตัวว่าทำอย่างสุดฝีมือแล้ว มรกตยิ้มพอใจ นำหลอดยาทั้งหมดเรียงใส่กระเป๋า ลิงลมถามมรกตว่าจะให้ทำอย่างไรกับปฐมพงษ์ มรกตอยากให้ขังเขาไว้ก่อน ลิงลมผลักปฐมพงษ์ล้ม เดินตามมรกตซึ่งออกไปพร้อมกระเป๋าใส่ยา แล้วปิดประตูห้องล็อกกุญแจ...

อำนาจกะจะใช้ยาที่เพิ่งได้มาสดๆร้อนๆนี้กับคนงานที่ให้ศรไปจับตัวมา แต่ศรกลับมามือเปล่าเพราะถูกนักสู้ พันธุ์ข้าวเหนียวขัดขวาง อำนาจร้อนใจอยากรู้ผลเร็วๆเลยจะใช้ทดลองกับแม็กนั่มโดยตรง สั่งมรกตให้ฉีดยาให้แม็กนั่ม ทุกคนรอลุ้นผลอย่างใจจดจ่อ แต่แม็กนั่มกลับนอนนิ่งไม่แสดงอาการใดๆ

ลิงลมกล่าวหาปฐมพงษ์ว่าผลิตยามาหลอกพวกเราอีกแล้ว เข้าไปดูแม็กนั่มใกล้ๆ ทันใดนั้นแม็กนั่มลุกพรวด คว้าคอลิงลมเหวี่ยงกระเด็น มรกตดีใจที่แม็กนั่มมีพลังอีกครั้ง เย้ยลิงลมว่ายาตัวใหม่ใช้ได้ผล

"อย่าเพิ่งสรุป หากยังไม่ได้ทำการทดลอง ฉันจะให้แม็กนั่มมันได้พิสูจน์ว่ายานี้ดีจริงหรือไม่"

อำนาจสั่งให้ลิงลมพาแม็กนั่มไปทิ้งไว้กลางที่ชุมชนผู้คนพลุกพล่าน แม็กนั่มอาละวาดจับคนที่เดินผ่านไปมาโยนลงกลางถนน รถราเบรกกันตัวโก่ง เกิดโกลาหลไปทั่ว...

อาการของแสงระวีเริ่มทรุด ไอออกมาเป็นเลือด แต่พอเห็นเสือมาหารีบกลบเกลื่อนทำเหมือนไม่ได้เป็นอะไร สิงห์รีบร้อนเข้ามาแจ้งเสือว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้ว โรสดักฟังวิทยุตำรวจได้ข่าวว่าแม็กนั่มออกอาละวาดเข่นฆ่าผู้คนเป็นว่าเล่น เสือกับสิงห์ไม่รอช้า รีบออกปฏิบัติการช่วยเหลือประชาชนทันที

จากนั้นไม่นาน โรสตามเข้ามาถามหาสิงห์ พอรู้จากแสงระวีว่าเขาไปจัดการแม็กนั่มกับเสือโดยที่ไม่รอตนเอง ถึงกับบ่นอุบ ขยับจะตาม แต่แสงระวีทรุดฮวบลงกับพื้นเสียก่อน โรสตกใจรีบเข้าไปประคอง เห็นมีเลือดออกจากจมูกแสงระวี ตัดสินใจพาไปส่งโรงพยาบาล

ooooooo

โรสยืนรออย่างกระวนกระวายใจอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน หมอเข้ามาบอกโรสว่าไม่ต้องเป็นห่วง เขาจะช่วยแสงระวีเต็มที่

"เดี๋ยวค่ะหมอ...เรื่องที่ฉันกับแสงระวีมาที่นี่..."

"ผมเข้าใจ...ผมกับพ่อแสงระวีเป็นเพื่อนรักกัน อุดมการณ์ ที่พวกคุณกำลังทำอยู่ ผมสนับสนุนเต็มที่รับรองว่าตำรวจจะไม่รู้ว่าพวกคุณอยู่ที่นี่" หมอพูดจบรีบเข้าห้องฉุกเฉิน...

ด้านแม็กนั่มไล่ฆ่าชาวบ้านอย่างสนุกมือ เสือในชุดนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียวกับสิงห์เข้ามาขวาง ต่อสู้กับแม็กนั่ม อย่างดุเดือด แม็กนั่มสู้ไม่ได้ถูกอัดหงายหลัง สิงห์จะตามเข้าไปซ้ำ แต่ลิงลมโดดมาขวาง

"สองรุมหนึ่งมันไม่สนุกหรอก เดี่ยวกันดีกว่า"

ลิงลมใช้ความว่องไวพุ่งต่อยสิงห์ปากแตก แล้ววิ่งหนีไปอีกทาง สิงห์ไล่ตาม ลิงลมดักรออยู่โจนใส่คราวนี้สิงห์ใช้ พลังจิตจัดการอัดลิงลมคืนขยับจะตามเข้าไปซ้ำ แต่ศรยิงปืนสกัดไว้ สิงห์ต้องโดดหลบเข้าที่กำบัง ศรร้องท้าทายว่าถ้าแน่จริงก็อย่ามัวแต่หลบ สิงห์ออกจากที่ซ่อนอย่างองอาจ ลิงลมแสยะยิ้ม

"ออกมาเป็นเป้าอย่างนี้ก็บันเทิงล่ะ...ฆ่ามันซะ"

ศรลั่นกระสุนใส่ทันที สิงห์ใช้พลังจิตควบคุมกระสุนให้เปลี่ยนทิศทางพุ่งหาลิงลมแทน ลิงลมกระโดดหลบ ศรยิง

อีกครั้ง สิงห์ก็ใช้พลังจิตผลักกระสุนเข้าหาลิงลมเหมือนเดิม ลิงลมวิ่งหาที่กำบังวุ่น

"ไอ้ศร...หยุดยิงได้แล้ว"

ศรเจ็บใจ ลั่นกระสุนใส่สิงห์ไม่ยั้ง สิงห์ผลักกระสุนกลับ ใส่เจ้าของ ก่อนจะฉวยโอกาสคว้าปืนจากมือศรแล้วยิงใส่ ศรกลายเป็นฝ่ายวิ่งหลบกระสุนบ้าง...

ทางฝ่ายเสือต่อสู้กับแม็กนั่มอย่างดุเดือด ต่างฝ่ายต่างใช้หมัดเขวี้ยงควายเข้าห้ำหั่นกัน แต่หมัดของแม็กนั่มพลังมากกว่าอัดเสือกระเด็น เสือตั้งหลักได้จะเปลี่ยนมาใช้เข่าพญาไฟแทน ขณะเสือกำลังตั้งท่าเข่าพญาไฟ แม็กนั่มรู้ซึ้งถึงพิษสงดีคว้าชาวบ้านที่อยู่แถวนั้นมาเป็นโล่กำบัง

"มาสิ...ใช้เข่าพญาไฟแกเผามันให้ตายไปเลย"

เสือชะงัก แม็กนั่มได้ทีเหวี่ยงชาวบ้านใส่ เสือรับตัวไว้ได้ หันกลับไปมอง แม็กนั่มหายตัวไปแล้ว....

ooooooo

ขณะเดียวกัน แสงระวีเอกซเรย์ร่างกายเสร็จ ยิ้มหน้าบานเข้ามาในห้องพักฟื้น โกหกโรสว่า หมอตรวจเธออย่างละเอียดแล้วพบว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก นอกจากพักผ่อนน้อยไป สั่งให้นอนพักมากๆ

"จริงเหรอคะ...ฉันอดเป็นห่วงไม่ได้"

"ฉันไม่เป็นอะไรหรอก ฉันมันมีเลือดนักสู้อยู่เต็มตัว ฉันไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ" แสงระวีหยิบเสื้อผ้าตัวเองเดินเข้าห้องน้ำ ระหว่างที่โรสยืนรอ พยาบาลเข้ามาเชิญไปพบหมอเจ้าของไข้ที่ห้องตรวจ...

โรสตกใจมากเมื่อได้ยินหมอบอกว่าที่แสงระวีเป็นแบบนี้เพราะได้รับสารพิษบางอย่าง แต่ยังสรุปไม่ได้ว่าเป็นสารอะไร หมอเพิ่งส่งตัวอย่างเลือดไปตรวจที่ห้องแล็บ

"แล้วมีผลอย่างไรกับคุณแสงระวีบ้างคะ"

"เท่าที่ตรวจร่างกายอย่างละเอียดแล้ว พบว่าสารตัวนี้ได้เข้าไปทำลายระบบการทำงานของอวัยวะต่างๆของร่างกายอย่างช้าๆ"

โรสตกใจ ขอร้องหมอให้ช่วยรักษาแสงระวีด้วย หมอส่ายหน้า บอกอย่างตรงไปตรงมาว่า ตอนนี้ยังไม่มียารักษา และที่สำคัญ เขาไม่เคยเจอเคสแบบนี้มาก่อน แต่ก็จะพยายามรักษาสุดความสามารถ แสงระวีตามเข้ามาในห้องตรวจพอดี ถามหมอว่าเธอจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน หมอสีหน้าหนักใจ...

ooooooo

ลิงลมสู้สิงห์ไม่ได้ หยิบมีดขึ้นมาพุ่งเข้าหา สิงห์ใช้พลังจิตทำให้เห็นการเคลื่อนไหวที่ว่องไวของลิงลมกลายเป็นภาพช้าในสายตาตัวเอง  แย่งมีดจากมือ ลิงลมแล้วแทงสวน ลิงลมเบี่ยงตัวหลบ เฉี่ยวโดนแขน

"ความประมาทเป็นหนทางแห่งหายนะ...ถึงเวลาที่แกต้องกลับเข้าคุกอีกครั้งหนึ่งแล้ว"

สิงห์จะเข้าไปจับกุมลิงลมแต่ศรโผล่มายิงใส่ สิงห์ ต้องพุ่งหลบ พอออกมาอีกทีทั้งคู่อันตรธานไปแล้ว...

ฝ่ายเสือไล่ตามแม็กนั่มจนทัน หมายจะจัดการขั้นเด็ดขาด แม็กนั่มฮึดสู้ คว้าท่อนไม้ฟาดใส่ เสือปัดป้อง แล้วโต้กลับเป็นระยะ แม็กนั่มรวบรวมพลังเท่าที่มีตีเสือไม่ยั้ง แต่อยู่ๆตัวเองกลับทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดทรมาน เสือแปลกใจที่แม็กนั่มหมดแรงกะทันหัน

"พลังชั่วร้ายของแกหมดแล้วใช่ไหม คราวนี้ล่ะ ฉันจะส่งแกลงนรก แผ่นดินไทยจะได้สูงขึ้น"

เสือตั้งท่าเข่าพญาไฟ พุ่งใส่ แต่ร่างของแม็กนั่มกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย...

อำนาจตกใจที่เห็นลิงลมลากแม็กนั่มกลับมาในสภาพสิ้นฤทธิ์ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ลิงลมโทษว่าที่แม็กนั่มต้องเป็นอย่างนี้ก็เพราะปฐมพงษ์เล่นตุกติกกับพวกเราโดยผลิตยาปลอมขึ้นมา มรกตเถียงแทนว่าเป็นไปไม่ได้ พ่อของเธอทำตามสูตรทุกอย่าง แต่อาจจะเป็นไปได้ว่ายาตัวนี้ยังไม่สมบูรณ์

"มรกต...เธอรู้ดีใช่ไหมว่าเธอต้องทำอย่างไร"

มรกตรับปากอำนาจว่าจะจัดการทำให้พ่อของเธอผลิตยาที่สมบูรณ์ที่สุดให้ได้โดยเร็ว...

พอโรสรู้จากปากหมอว่าแสงระวีจะตายภายในหนึ่งเดือนถึงกับน้ำตาไหลพราก แสงระวีกลับเป็นฝ่ายปลอบโรสว่าไม่ต้องร้องไห้ เธอยังอยู่ได้อีกตั้งหนึ่งเดือน โรสถึงกับออกปากชมในความเข้มแข็งของแสงระวี

"คงเป็นเพราะฉันมีสายเลือดของพ่อ มีคนรักเป็นนักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว ทำให้ฉันได้เรียนรู้ความอดทนและความสุข ของประชาชนของผืนแผ่นดินนี้...เป็นกำลังใจให้ฉันต้องมีชีวิต อยู่ต่อไป" แสงระวีสีหน้ามุ่งมั่น

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 10:53 น.