ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลงรักริมขอบฟ้า

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

หลังจากติดต่อด้วงเอาไว้แล้ว น้ำตาลก็แวะไปหาบัวที่ออฟฟิศ ทำเหมือนจะมาปรึกษาเรื่องข่าวมือที่สาม แต่บัวชิงพูดเสียก่อนว่า

"ครูว่าข่าวเบนกับดาน่าจะส่งผลดีต่อน้ำตาลนะ"

"ทำไมครูถึงคิดอย่างนั้นคะ"

"ภาพข่าวจะยิ่งทำให้สังคมสงสัยว่าน้ำตาลท้องกับใครกันแน่ พี่ใหญ่อยู่นิ่งเฉยไม่ได้หรอก"

"ต่อ ให้มีหรือไม่มีข่าวนี้ คุณบรมก็อยู่เฉยไม่ได้หรอกค่ะครูบัว ตราบใดที่เขารู้ว่าน้ำตาลยังมีของขวัญอีกชิ้นหนึ่งมอบให้เขา นอกเหนือจากเด็กในท้องน้ำตาล"

"จ้ะ ครูรู้ว่าน้ำตาลเก่ง ชัดเจนในสิ่งที่ตัวเองต้องการ และต้องทำเรื่องนี้สำเร็จแน่ๆ"

"แต่น้ำตาลรู้สึกว่าเรื่องนี้ทำให้แผนเรายุ่งยากขึ้นไปอีก เพราะเราอาจจะเรียกร้องอะไรๆจากคุณบรมได้ยากขึ้น"

"ไม่หรอกน้ำตาล เชื่อครูเถอะ ปล่อยเบนกับดาให้คบกันไปแบบนี้จะยิ่งทำให้พี่ใหญ่เต้นผางแน่ๆ"

"งั้น น้ำตาลไปก่อนดีกว่าค่ะ มีเรื่องสำคัญต้องไปทำ" น้ำตาลกลับออกไปด้วยท่าทีหงุดหงิด บัวมองตามอย่างสงสัยว่าเด็กคนนี้จะทำอะไรกันแน่?

ส่วนที่ห้องทำงานบรม อัญชลีกำลังรายงานเรื่องบีแผลงฤทธิ์ใส่โปรดิวเซอร์คนใหม่แล้วไม่ยอมอัดเพลงต่อ โดยอ้างว่าบุริมทำเพลงดีกว่า

"มันอะไรกันนักกันหนาวะ" บรมสีหน้าเหนื่อยหน่าย

"อัญว่าควรเรียกคุณบุริมกลับมา เพราะยังไงคุณบุริม ก็คือมือหนึ่งของค่าย"

"ผมไม่ไปตามมันหรอก"

"แต่ซิงเกิ้ลแรกต้องปล่อยต้นเดือนหน้าแล้วนะคะ เพลงยังอัดไม่เสร็จเลย"

บรมคิดอย่างหนักใจอยู่ครู่หนึ่ง "งั้นคุณไปจัดการก็แล้วกัน ผมไม่อยากพูดกับมัน"

"ได้ค่ะ"

"อ้อ...เดี๋ยวก่อน แล้วเรื่องข่าวเบนกับกิดาการล่ะ มันเกิดขึ้นได้ยังไง"

"รู้สึกจะมีคนปล่อยข่าวนะคะ อัญอยากให้คุณใจเย็นๆ อย่าเพิ่งไปเล่นตามเกมเลย เดี๋ยวข่าวก็เงียบไปเอง"

"หรือว่าจะเป็นน้ำตาล"

"อาจจะใช่ คุณจะเรียกน้ำตาลมาถามไหมคะ"

"อย่าเพิ่งดีกว่า เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะ ยังไงเรื่องของนายบีสำคัญที่สุด คุณรีบไปจัดการเลย"

อัญชลีหันกลับออกไปอย่างเซ็งๆ แต่บรมเซ็งกว่าหลายเท่า บ่นขรม

"อะไรกันวะ เดี๋ยวน้องเดี๋ยวลูก...ทำไมเรื่องมากกันนัก"

ooooooo

ตก เย็นงานเสร็จพอดี กิดาการจึงรับคำชวนของเบนออกไปซื้อของด้วยกันที่ซุปเปอร์มาร์เกตเพื่อเอา กลับมาทำกับข้าว โดยเบนขอแสดงฝีมือเอง ส่วนกิดา-การอาสาเป็นลูกมือ...แต่พอไปถึง สองคนต้องช่วยกันซื้ออย่างเร่งรีบ เพราะมีผู้คนที่จำเบนได้ว่าเป็นแฟนน้ำตาลให้ความสนใจ แล้วพูดซุบซิบเรื่องข่าวมือที่สามอย่างไม่ชอบใจ

ขณะเดียวกันนั้น น้ำตาลไปปรากฏตัวที่หน้าโรงภาพยนตร์ พร้อมด้วง น้ำตาลถือโอกาสนี้ให้สัมภาษณ์นักข่าวคู่กับด้วง เกี่ยวกับข่าวมือที่สามแทรกกลางระหว่างเธอกับเบน

"จริงหรือเปล่าคะที่เบนตีตัวออกห่างไม่ยอมรับเป็นพ่อเด็ก เพราะมือที่สามคนนั้น"

"อาจจะจริงมั้งคะ เพราะพี่เบนเปลี่ยนไปมาก"

"น้ำตาลรู้ไหมคะว่าใคร"

"อืม...น้ำตาลก็ไม่แน่ใจหรอกค่ะ พี่ๆคอยดูเอาเองดีกว่า อีกไม่นานอะไรๆคงชัดเจนออกมาให้เห็นเองล่ะค่ะ"

"แล้วน้องด้วงควงน้ำตาลมาอย่างนี้ไม่กลัวเป็นข่าวอีกเหรอครับ"

"ไม่ กลัวหรอกครับ เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน มีอะไรก็ช่วยเหลือกันเสมอ" ด้วงตอบเสร็จก็คอยเทกแคร์น้ำตาลอย่างดี ทำเอานักข่าวตาพอง ยิงคำถามว่าหวานเจี๊ยบแบบนี้จะมีรีเทิร์น รึเปล่า?

"ไม่หรอกค่ะ เป็นเพื่อนกันอย่างนี้ด้วงเขาดูแลน้ำตาลดีกว่าตอนเป็นแฟนอีกค่ะ"

"ดีกว่าเบนหรือเปล่าคะ" นักข่าวรุก

"น้ำตาลไม่อยากเปรียบเทียบใครกับใครหรอกค่ะ โดยเฉพาะพี่เบน" น้ำตาลตอบเสียงเครือๆ ทำเป็นเช็ดขอบตากลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล

ได้ผล! นักข่าวฮือฮา รุมถ่ายรูปกันใหญ่

ooooooo

เบน และกิดาการลงมือทำอาหารเย็นด้วยกันอย่าง สนิทชิดใกล้ ป้าเพ็ญเห็นแล้วเป็นปลื้มชื่นชมว่าคู่นี้เหมาะสมกันเหลือเกิน...พอทำอาหาร เสร็จปุ๊บ กิดาการก็ขึ้นไปตามน้ำตาลบนห้องจะให้ลงมากินพร้อมกัน ปรากฏว่าน้ำตาลไม่ได้อยู่ในห้อง เลยต้องกลับลงมาถามป้าเพ็ญ

"ป้าเพ็ญคะ น้ำตาลไม่ได้อยู่ในห้องนี่คะ"

"อ้าว ป้ายังเห็นคุณแกเดินฟึดฟัดขึ้นไปอยู่เลย ตายแล้ว สงสัยคุณน้ำตาลจะออกไปตอนป้ารีดผ้าอยู่แน่ๆ"

"คงไปเที่ยวอีกล่ะมั้ง" เบนคาดเดา

"ท้องก็เริ่มโตแล้วยังจะเที่ยวอีก ไม่ห่วงตัวเองบ้างเลย ดาโทร.ตามน้องดีกว่า"

"ผม โทร.ให้ก็ได้ครับ" เบนรีบจัดการ แต่โทร.หลายครั้งก็ไม่ติด เพราะน้ำตาลปิดเครื่อง กิดาการยิ่งร้อนใจ กลัวน้ำตาลจะไปเป็นลมที่ไหน พอเธอผลุนผลันจะออกไปตามหา เบนจึงอาสาขับรถให้

แต่ไม่ทันที่รถจะพุ่งออกจากรั้วบ้าน น้ำตาลก็ก้าวช้าๆเข้ามายืนหน้ารถ กิดาการรีบลงจากรถไปหาน้ำตาลด้วยความดีใจ

"น้ำตาล...หายไปไหนมา พี่เป็นห่วงแทบบ้า นี่ก็กำลังจะออกไปตามหากัน ดีนะที่น้ำตาลกลับมาก่อน ไม่งั้นคงคลาดกันอีก"

"แสดงจบแล้วใช่ไหม" น้ำเสียงของน้ำตาลเยือกเย็นหมางเมินจนกิดาการผงะ

"น้ำตาล คุณไม่น่าพูดแบบนี้กับพี่ของคุณเลยนะ รู้ไหมว่าเขาจะไปทำอะไรที่ไหนก็คอยแต่จะนึกถึงคุณตลอด" เบนตำหนิ

"เหรอคะ น้ำตาลก็นึกถึงพี่ดาตลอดเหมือนกัน นึกว่าพี่ไม่น่าแย่งแฟนของน้องเลย มันวนเวียนในหัวตลอดเลยล่ะค่ะ"

กิดาการอึ้งไปด้วยความเสียใจ หันเดินกลับเข้าบ้านทันที เบนขยับจะตามแต่ถูกน้ำตาลก้าวไปขวางไว้

"จะตามไปปลอบใจหรือไงคะ"

"น้ำตาลควรจะหยุดทำร้ายจิตใจคุณดาสักทีนะ"

"แล้วทีพี่ดากับพี่เบนทำร้ายจิตใจน้ำตาลล่ะคะ"

"เราทำอะไร"

"ทำให้น้ำตาลถูกมองเป็นคนโง่ เป็นคนน่าสมเพชที่โดนสวมเขาไงล่ะคะ"

"ไม่มีใครทำอะไรน้ำตาลเลย น้ำตาลทำตัวเองต่างหาก" เบนเสียงแข็งใส่แล้วเลี่ยงเข้าบ้าน น้ำตาลมองตามอย่างไม่ยอมแพ้...

เบนเคาะประตูห้องเรียกกิดาการให้ออกมากินข้าว เธอกลับร้องบอกให้เขากินก่อน เธอยังไม่หิว

"เราทำด้วยกันก็ต้องกินด้วยกันสิครับ"

"ฉันกินอะไรไม่ลงค่ะ"

"งั้นผมก็ไม่กินเหมือนกัน ให้ป้าเพ็ญเก็บใส่ตู้เย็นไว้รอกินด้วยกันนะครับ"

เบนหันหลังกลับ พลันประตูห้องเปิดออก เบนยิ้มดีใจนึกว่าเธอเปลี่ยนใจ แต่กลายเป็นว่าเขายิ้มเก้อ

"คุณอย่าหิ้วท้องรอฉันเลยค่ะ"

"ยังไงผมก็จะรอคุณ ผมไม่อยากกินคนเดียว มันเหงานะครับ"

"ก็ให้ป้าเพ็ญหรือน้ำตาลนั่งเป็นเพื่อนสิคะ จะได้ไม่ เหงา"

"คุณดา...ทำไมต้องประชดผมด้วยล่ะครับ ผมทำอะไรผิดเหรอ"

"ขอโทษค่ะ ฉันกำลังเครียดน่ะ"

"ไปกินให้หายเครียดดีกว่าครับ น่านะ อย่าปล่อยให้ท้องผมร้องอีกต่อไปเลย" ท้ายเสียงเบนออดอ้อนจนเธอไม่กล้าปฏิเสธ

เมื่อสองคนเดินตามกันเข้ามาในห้องอาหาร ปรากฏว่าน้ำตาลกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย โดยมีป้าเพ็ญคอยดูแลเติมข้าวเติมน้ำ

"อ้าว นึกว่าจะอิ่มอกอิ่มใจไม่กินกันซะแล้ว น้ำตาลก็เลยโซ้ยไปก่อน"

"ไม่เป็นไร ผมทำเผื่อน้ำตาลกับป้าเพ็ญด้วย"

แล้วทุกคนก็ลงนั่งร่วมโต๊ะ น้ำตาลทำหน้าซื่อตาใสแขวะกิดาการกับเบนอีกจนได้

"รู้สึกว่าอาหารวันนี้ออกแนวหวานๆนะจ๊ะ ป้าเพ็ญว่าไหม"

"หวานเหรอคะ ป้าว่ากลมกล่อมกำลังดีค่ะ นานๆจะได้มีโอกาสทานฝีมือคุณเบนซะที คุณเบนน่ะทำกับข้าวเก่ง แต่ไม่ค่อยยอมแสดงฝีมือง่ายๆ"

"ผมชอบทำอาหารน่ะครับ แต่ไม่ค่อยมีเวลา"

"งั้นแสดงว่าวันนี้มีเวลาว่างมากเหรอคะ"

"เผอิญวันนี้อยากลองทำให้คุณดาทานน่ะครับ"

น้ำตาลถึงกับชะงักด้วยความอิจฉา แล้วกรีดเสียงบาดลึกจนกิดาการสะอึกอึ้ง

"แหม น้ำตาลเพิ่งรู้ว่าเป็นมือที่สามมันดีอย่างนี้นี่เอง มีคนตั้งใจทำกับข้าวให้กิน"

กิดาการทนไม่ไหวทำท่าจะรวบช้อน เบนรู้ทันรีบดึงเธอไว้

"อย่าเพิ่งอิ่มนะครับคุณดา อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน"

"ดากินอะไรไม่ลงแล้วล่ะค่ะ มันจุกมาถึงคอหอยแล้ว"

"คุณดาทานไปนิดเดียวเองนะคะ กับข้าวอร่อยออกค่ะ ทานต่อเถอะนะคะ"

"แหม ป้าเพ็ญไม่รู้เหรอ พี่ดาเขาหิวอย่างอื่นมากกว่าหิวข้าวแล้ว"

"น้ำตาล!" เบนโพล่งขึ้นอย่างสุดทน กิดาการวางช้อนแล้วลุกออกไปทันที เบนรีบก้าวตาม

"อ้าว...เลยไปกันหมด"

"ไม่ดีเหรอ ป้าจะได้เหมาหมดไงล่ะ" น้ำตาลกระแทกเสียงแล้วลุกไปอีกคน ป้าเพ็ญอ้าปากค้างเรียกไม่ทัน ได้แต่บ่นอย่างเซ็งๆ

"จะกินคนเดียวหมดได้ไงเนี่ย"

ooooooo

กิดาการหลบเข้าห้องปิดประตูอย่างท้อแท้ เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ แต่แล้วเธอก็ได้ยินเสียงก๊อกแก๊กที่หน้าห้อง ก่อนจะเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งถูกสอดเข้ามา เธอจึงหยิบมันขึ้นมาอ่าน

"ผมรู้ว่ามันยาก...แต่อย่าเพิ่งท้อนะครับหนูดา เราจะผ่านมันไปด้วยกัน เราต้องผ่านมันไปให้ได้"

หญิงสาวยิ้มทั้งน้ำตาที่เริ่มคลอขึ้นมา...เบนยังยืนอยู่หน้าห้องอย่างห่วงใยเธอ โดยไม่รู้ว่าน้ำตาลแอบมองมาจากมุมหนึ่ง แววตาวาบขึ้นด้วยความริษยา แล้วเช้าวันใหม่น้ำตาลก็นำหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งมายัดใส่มือกิดาการ

กิดาการกางหนังสือพิมพ์เห็นข่าวกรอบใหญ่เป็นรูปน้ำตาลในงานภาพยนตร์รอบสื่อเมื่อคืนที่ทำท่าจะร้องไห้ตอนโดนสัมภาษณ์ โดยเขียนพาดหัวว่า "น้ำตาลน้ำตาร่วง...ยันมือที่สามมีจริง"

"น้ำตาล...น้ำตาลเป็นคนให้ข่าวนี้เหรอ" กิดาการถามเสียงแหบพร่า

"แล้วมันดังดีไหมล่ะ เห็นมั้ย น้ำตาลก็ได้คะแนนสงสารขึ้นอีกจม"

"ทำไมต้องใช้พี่เป็นเครื่องมือด้วย"

"ก็มันเป็นเรื่องจริง พี่ดาทำให้พี่เบนไม่ยอมแต่งงานกับน้ำตาล"

"พี่ไม่ได้ทำ ที่เขาไม่ยอมแต่งเพราะไม่ใช่พ่อของเด็กในท้องต่างหาก ถ้าน้ำตาลต้องการคนที่มารับผิดชอบ ก็ต้องบอกพี่ว่าพ่อเด็กเป็นใครกันแน่ พี่จะไปตามผู้ชายคนนั้นมาแต่งงานกับน้ำตาลให้ได้"

"เรื่องท้องมันเรื่องส่วนตัวของน้ำตาล พี่ดาไม่ต้องมายุ่งดีกว่า"

"จริงสินะ มันเรื่องของน้ำตาล ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพี่เลยสักนิด จะท้องกับใครก็ช่าง พี่ก็ยังคงทำงาน กินนอนได้เป็นปกติทุกอย่าง"

"แถมยังกิ๊กผู้ชายได้ทีละสองคน ตกลงจะเอาใครกันแน่"

"ก็ในเมื่อน้ำตาลไม่ได้เป็นอะไรกับคุณบุหรือแม้แต่คุณเบนไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องสนใจด้วยว่าพี่จะเอาใครเป็นตัวจริง นี่มันเรื่องส่วนตัวของพี่ เหมือนที่เรื่องท้องเป็นเรื่องส่วนตัวของน้ำตาล"

น้ำตาลสะอึกไปอย่างรู้ตัวว่ายกนี้ตัวเองแพ้ แต่ก็ไม่วายทิ้งท้ายแบบไม่ยอมอ่อนข้อให้

"งั้นพี่ดาก็ตกเป็นข่าวต่อไปแล้วกัน น้ำตาลช่วยอะไรไม่ได้ที่จะต้องพูดความจริงว่าพี่ดาแย่งของของน้องได้ลงคอ"

กิดาการฟังแล้วน้ำตาแทบร่วงด้วยความเสียใจ

ooooooo

จากนั้นไม่นานน้ำตาลก็ไปโผล่ที่ห้องรับแขกบ้านบุริม แกล้งมายั่วยวนหว่านเสน่ห์เพราะบุริมก็เป็นอีกหนุ่มในหลายๆคนที่เคยสนิทกับน้ำตาลเกินพี่น้องในวงการ พอเจอคำหวานบวกกับท่าทีเชิญชวนของน้ำตาลเข้าไป บุริมก็เคลิ้มไปเหมือนกัน

"น้ำตาลคิดถึงพี่จริงเหรอ พี่ว่างอยู่พอดี ให้พี่พาไปเที่ยวไหม"

"ตอนนี้น้ำตาลไปไหนไม่ได้หรอก กลัวเป็นข่าว แหม...ทำเป็นมาชวนน้ำตาล แล้วเอาพี่ดาไปไว้ไหนล่ะคะ"

"น้ำตาลไม่รู้เหรอ ที่พี่ไปหาคุณดาบ่อยๆ ก็เพราะหาเรื่องไปเจอน้ำตาลต่างหาก"

"อย่ามาทำปากหวานเลย พี่บุเป็นยังไงน้ำตาลรู้จักดี"

"ถ้าน้ำตาลรู้จักพี่ดีก็ต้องรู้ใจพี่สิ พี่อยากจะรับเป็นพ่อของเด็กในท้องใจจะขาด" บุริมไม่พูดเปล่า ทำท่าจะเข้าไปกอดน้ำตาลด้วยความเสน่หาที่ยังมีต่อเธอ แต่เธอเบี่ยงตัวออกอย่างมีจริต

"ไม่เอาละค่ะ มันผิดแผนที่น้ำตาลกับครูบัววางไว้"

"แล้วตอนนี้มันไม่ผิดแผนหรือไง ดูนายเบนสิ มันทำกับน้ำตาลเหมือนเป็นของไม่มีค่า"

แววตาของน้ำตาลวาบขึ้นมาด้วยความเจ็บใจ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นเดินเข้าไปใกล้บุริม ยิ้มหยาดเยิ้มจนบุริมแทบจะละลาย

"งั้นพี่บุก็ต้องช่วยน้ำตาลสิคะ"

"จะให้พี่ช่วยยังไงบอกมาเลย"

"พี่บุชวนพี่ดาไปเที่ยวดีกว่า เห็นเขากำลังเครียดเรื่องข่าวอยู่"

"ข่าวมือที่สามน่ะเหรอ แล้วมันจริงหรือเปล่า"

"จะจริงหรือเปล่าก็ไปถามกันเอาเองนะคะ พี่บุชวนพี่ดาออกไปให้ได้ก็แล้วกัน แต่อย่าบอกนะว่าน้ำตาลให้ชวน แล้วน้ำตาลจะคอยเชียร์อยู่ข้างหลัง"

"แล้วมันจะไม่ผิดแผนของบัวเหรอ"

"ไม่หรอกค่ะ น้ำตาลเอาอยู่ ถ้าพี่บุช่วยน้ำตาลได้ เราจะได้สมหวังกันซะที"

น้ำตาลยิ้มหวานฉ่ำ พลางก็เกาะแขนบุริมสนิทสนม บุริมไม่ตอบแต่ยิ้มรับด้วยความเต็มใจ

ooooooo

กิดาการกำลังเครียดๆ คิดวนเวียนแต่เรื่องข่าวที่น้ำตาลพยายามยัดเยียดให้เธอเป็นมือที่สาม พลันเสียงมือถือเธอดังขึ้น บุริมนั่นเองที่โทร.เข้ามา...

อีกครู่เดียว น้ำตาลซึ่งแวะไปหาจอยกับโอมที่ห้องพักก็ได้รับข้อความจากบุริมว่าสำเร็จ...น้ำตาลถึงกับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ จนจอยอดสงสัยไม่ได้ว่าเพื่อนยิ้มอะไรคนเดียว พอถามไปก็ได้คำตอบชวนเวียนหัวว่า "ความลับ"

"โอ๊ย...เดี๋ยวนี้ความลับเยอะนะแก ไม่บอกเพื่อนฝูงกันมั่งเลย แล้วตกลงใครเป็นพ่อเด็กในท้องกันแน่"

"ความลับอีกเหมือนกัน ยังบอกใครไม่ได้จนกว่าจะถึงเวลา"

"ทำไมถึงบอกไม่ได้ล่ะน้ำตาล  พวกเราไม่บอกใครต่อหรอก" โอมเซ้าซี้

"มันเป็นสัญญาระหว่างฉันกับใครบางคน ตอนนี้พวกแกอย่าเพิ่งรู้เลย แต่ถ้าถึงเวลาฉันจะบอกเอง"

โดนตัดบทเข้าแบบนี้ โอมกับจอยก็เลยเลิกซัก ได้แต่สบตากันอย่างไม่เข้าใจ

ooooooo

บุริมพากิดาการไปยังบ้านไร่แถบชานเมือง บรรยากาศร่มรื่นแสนสบายทำให้กิดาการรู้สึกผ่อนคลายไปได้มากทีเดียว

"สบายใจขึ้นบ้างหรือยังครับ"

"ค่ะ ขอบคุณนะคะที่คุณบุโทร.มาชวนดา ไม่งั้นดาคงต้องหลบนักข่าวเฉาตายแน่ๆ"

"แล้ว...มือที่สามคือคุณดาจริงหรือเปล่าล่ะครับ"

"ไม่จริงหรอกค่ะ...มัน...เป็นไปไม่ได้"

"คุณดาทำใจให้สบายเถอะนะครับ  เดี๋ยวข่าวก็เงียบไปเอง วงการนี้เขาต้องหาข่าวใหม่ๆมาสร้างสีสันแทนข่าวเก่าอยู่แล้วล่ะครับ"

"ดาก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น"

"เดี๋ยวเราไปทางหลังบ้านดีกว่าครับ มีที่ที่ผมอยากจะอวดคุณดาอีกเยอะ"

กิดาการยิ้มรับ แล้วเดินตามบุริมไปทางหลังบ้านที่มองเห็นทิวทัศน์สวยงามสุดลูกหูลูกตา

"สวยจังเลยค่ะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีที่สวยๆแบบนี้อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ"

"ไว้วันหลังคุณดาก็มาเที่ยวบ่อยๆสิครับ มานั่งทำงานที่นี่ก็ได้ พวกผมไม่ค่อยมีใครว่างมาหรอกครับ"

"ที่นี่เป็นของคุณสามพี่น้องเหรอคะ"

"ครับ...ไร่นี้เป็นสมบัติของแม่ผม ส่วนไร่ข้างๆนั่นเป็นของญาติผม แต่เขาย้ายไปอยู่เมืองนอก พอประกาศขาย เบนก็เลยมาซื้อไว้ เป็นของเราสี่พี่น้อง ที่นี่เลยไม่มีพี่ใหญ่มาเกี่ยวข้อง"

"คุณพูดเหมือนคุณเกลียดคุณบรมอย่างนั้นแหละ"

"ไม่มีอะไรมากหรอกครับ พี่น้องคนละแม่ มันก็อย่างนี้ล่ะครับ มีเรื่องทะเลาะ ไม่ลงรอยกันบ้างเป็นธรรมดา"

"คุณกับคุณเบนก็คนละแม่ แต่ก็ดูรักกันดีนี่คะ"

"ครับ...เจ้านั่นมันว่าง่าย ใครขอให้มันทำอะไรก็ทำ ช่วยเขาซะจนตัวเองเดือดร้อน"

"ไม่รู้ว่าป่านนี้คุณเบนจะหนีนักข่าวเหมือนกับดาอยู่หรือเปล่า" เธอเปรยออกไปแล้วก็อดเป็นห่วงเบนขึ้นมาไม่ได้...

เวลานั้น เบนกำลังทำงานอยู่ในออฟฟิศ จู่ๆน้ำตาลก็โผล่ เข้ามายิ้มหวานก่อนจะเอ่ยเอื้อนว่าเธอมีข่าวพี่ดากับแฟนมาอัพเดทให้เขาฟัง เบนเผลอหึงหวง ถามออกไปทันทีว่าใคร?

"ก็พี่บุริมไงคะ พี่บุมารับพี่ดาถึงบ้านเลยนะคะ พากันไปเที่ยวไหนก็ไม่รู้"

"แล้วคุณมาบอกผมทำไม"

"ก็จะได้ทำใจไว้ว่าเรื่องรักสามเส้ามันคงเป็นสี่ห้าเส้าแล้วล่ะค่ะ พี่ดาก็เหมือนกับพี่เบน เอาทั้งพี่ทั้งน้องเหมือนกัน"

"หยุดนะน้ำตาล เลิกพูดได้แล้ว"

"ทำไมคะ ทนรับความจริงไม่ได้หรือไง จะบอกให้นะว่าพี่ดาเองก็ไม่ใช่ย่อยนักหรอก เห็นโก๊ะๆเปิ่นๆอย่างงั้นเหอะ น้ำตาลแวะมาเตือนแค่นี้แหละ อย่าเครียดนะคะ กลับละ จุ๊บๆ"

น้ำตาลวางระเบิดเสร็จก็เดินยิ้มสะใจออกไป แต่แล้วต้องชะงักกึกเมื่อเจอแจ๊ดยืนจังก้าขวางอยู่ น้ำตาลจ้องมองด้วยหางตา ขณะที่แจ๊ดสีหน้าเยาะเย้ยใส่

"ยังหาพ่อให้เด็กในท้องไม่ได้หรือไง เลยต้องมาตามถึงที่นี่"

"ป้าเดือดร้อนอะไรด้วยเหรอจ๊ะ"

"ไม่เดือดร้อนหรอก  แต่รำคาญแทน  จะบอกให้เอาบุญนะ ถ้าใจเขาไม่อยู่ จะตามยังไงเขาก็ไม่อยู่หรอก"

"ประโยคนี้ป้าน่าจะบอกตัวเองมากกว่านะ เพราะใจเขาไม่เคยอยู่กับป้าเลย แต่ฉันกับเขานอนคุยกันทุกวันอยู่แล้ว"

"แน่ใจเหรอ ข่าวที่เห็นมันไม่เป็นอย่างนั้นเลยนะ"

"ข่าวก็คือข่าว มันแค่การสร้างกระแสของคนบางคนเท่านั้น"

"ก็เลยต้องเอาพี่สาวตัวเองมาสร้างกระแสด้วยน่ะเหรอ เฮอะๆ รักสามเส้าเราสามคนในบ้านเดียวกัน กลิ่นคาวคงเหม็นคลุ้งไปทั้งบ้าน"

น้ำตาลสีหน้าเจ็บใจขึ้นมาแวบหนึ่ง แต่แล้วก็ทำท่าไม่ สะทกสะท้าน

"อุ๊ย...ตอนนี้คลุ้งไปนอกบ้านแล้วละ เพราะมันกลายเป็นสี่เส้าห้าเส้าไปแล้ว อยากจะร่วมวงอีกคนด้วยก็ได้นะ แต่ว่า... อาจจะเป็นแค่รักเขาข้างเดียว ถึงยังไงเขาก็ไม่สนอยู่แล้ว ปลาร้าค้างปีอย่างป้าน่ะ"

"ถึงจะเป็นปลาร้าค้างปี แต่ก็เป็นปลาร้าชั้นหนึ่งเกรดเอ ไม่ใช่ปลาเน่าฉาวโฉ่ที่มีแต่คนอยากจะโยนทิ้ง"

เจอดอกนี้จี้ใจดำเข้าไป น้ำตาลถึงสะอึก มองตามแจ๊ดที่นวยนาดจากไปด้วยความเจ็บใจยิ่งนัก

ooooooo

ขณะบุริมอยู่กับกิดาการที่บ้านไร่ อัญชลีได้ โทร.เข้ามายังมือถือของเขา เป็นจังหวะที่กิดาการเดินแยกไปชมนกชมไม้พอดี บุริมจึงพูดคุยกับอัญชลีโดยสะดวก

อัญชลีทำตามคำสั่งของบรมโทร.มาขอร้องอ้อนวอนบุริมให้กลับมาเป็นโปรดิวเซอร์ให้บีเหมือนเดิม บุริมรับปากแต่มีข้อแม้ว่า

"ผมขอคุมบีตามใจผมเอง อย่าให้ใครหน้าไหนมายุ่งกับงานผมอีก"

เมื่ออัญชลีไปถ่ายทอดให้บรมฟัง บรมก็เปิดไฟเขียวให้บุริมเต็มที่ ส่วนกับบีเขาจะไปคุยด้วยตัวเอง แต่แล้วบีกลับโวยวายกราดเกรี้ยวทันทีที่ฟังพ่อพูดจบ

"อะไรนะ ป๋าจะให้บียอมเชื่อฟังอาบุทุกอย่างเลยเหรอ แถมให้อาบัวมาช่วยคุมร้องเพลงด้วย อย่างนั้นบีก็ไม่ได้เป็นตัวของตัวเองน่ะสิ ไม่เอาหรอก"

"แล้วบีจะเอายังไง   ถ้าไม่ยอมไอ้บุ   ซิงเกิลแรกของบีมีหวังต้องเลื่อนแน่ๆ"

"โธ่เว้ย! ไม่มีโปรดิวซ์คนไหนเก่งกว่าอาบุแล้วหรือไง"

"ไม่ใช่ว่าไม่มี แต่ไอ้บุมันเก๋ากว่าใครในค่าย จับงานใหญ่ๆมาเยอะ และที่สำคัญ มันอยู่กับบีมาตั้งแต่ต้น ถ้าหาคนใหม่มา บีก็ต้องเริ่มใหม่อีก"

บีทำท่าฮึดฮัดไม่พอใจ บรมเข้าไปตบไหล่ลูกชายเบาๆ ปลอบใจ

"แต่ป๋าจะให้บีเปิดตัวที่คอนเสิร์ตปิ๊ก จะทำให้เด่นกว่าปิ๊กก็ยังได้  ไม่แน่บีอาจจะกลายเป็นศิลปินเบอร์  1  ของค่ายแทนปิ๊กก็ได้นะ"

"คอนเสิร์ตพี่ปิ๊กเหรอ"  บีทวนคำ  พลางยิ้มกริ่มด้วยความสนใจ

ooooooo

ค่ำแล้ว กิดาการกลับเข้าบ้านก็เจอเบนนั่งหน้าบูด พอถูกเขาซัก  ไหนว่าจะนั่งทำงานอยู่กับบ้าน  เธอก็ตอบตามตรง แต่กลับทำให้เบนหงุดหงิดขึ้นมาซะงั้น

"อยู่บ้านฉันไม่สบายใจค่ะ เพราะเจอน้ำตาลทีไรก็มีเรื่องหงุดหงิดทุกที คุณบุเลยชวนฉันไปนั่งทำงานที่ไร่ของเขา"

"ไปกันถึงที่นั่นมาเลยเหรอ คงจะโรแมนติกมากสินะ บรรยากาศก็คงเป็นใจให้อยู่กันจนถึงมืดค่ำ"

"คุณเบน...ฉันเครียดเรื่องข่าวมามากพอแล้วนะ ถ้ารู้ว่าต้องกลับมาเจอคุณหาเรื่องแบบนี้อีก ฉันน่าจะค้างคืนที่ไร่นั่นซะเลย" พูดจบเธอก็ผละเข้าห้องไปทันที เบนมองตามอย่างขุ่นเคืองและค้างคาใจไม่หาย

น้ำตาลแอบสังเกตการณ์อยู่ตลอด ฉวยโอกาสนี้เข้ามาจัดฉากสร้างสถานการณ์เจ็บป่วยราวจะเป็นจะตาย ทำให้เบนต้องอุ้มเธอไปส่งในห้อง   แต่แล้วเธอกลับเจ้าเล่ห์มารยาแอบโทร. มือถือเข้าเครื่องกิดาการให้มาหาที่ห้อง กิดาการจึงเห็นภาพนัวเนียของสองคนบนเตียงและเข้าใจผิดว่าเบนกินอยู่กับปากอยากอยู่กับท้องแต่ไม่ยอมรับ

กิดาการทั้งโกรธและเสียใจมากหนีกลับคอนโดฯตัวเองทันทีโดยไม่ฟังคำอธิบายใดๆของเขา ฝ่ายน้ำตาลพอถูกเบนคาดคั้นว่าคอนโดฯกิดาการอยู่ไหน เธอกลับแกล้งยั่ว ตอบเฉไฉไปมาจนเบนเอะใจ

"น้ำตาล...คุณไม่ได้ป่วยใช่ไหม"

"โอ๊ย เวียนหัวขึ้นมาอีกแล้ว น้ำตาลไปนอนนะคะ"

เบนกระชากน้ำตาลไว้ด้วยความโมโห ถามย้ำว่าคอนโดฯกิดาการอยู่ที่ไหน?

"พี่ดาเขาโกรธควันออกหูขนาดนั้น เขาไม่ฟังพี่เบนหรอก เอางี้ไหม เดี๋ยวน้ำตาลจะช่วยอธิบายกับพี่ดาให้เอง...ถ้าพี่เบนยอมแต่งงานกับน้ำตาลแบบหลอกๆ รับรองงานนี้สมหวังกันทุกคน"

เบนนิ่งเงียบไปทันที จ้องหน้าน้ำตาลที่เอียงคอทำตาใสแป๋วรอคำตอบ

"ผมจะตามหาเขาเอง" ตอบเสร็จเขาเดินกลับเข้าบ้านทันที ทิ้งน้ำตาลยืนกระฟัดกระเฟียดโกรธแทบกรี๊ด...

ไปถึงห้องพักในคอนโดฯ กิดาการนอนร้องไห้น้ำตานองหน้า เบนส่งทั้งรูปและข้อความผ่านทางมือถือมาย้ำให้เธอรู้ว่าเขาไม่เคยให้ใจกับใครนอกจากเธอ...แต่กลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกเจ็บช้ำ ตัดใจกดลบทิ้งมันไป

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 14:12 น.