ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลงรักริมขอบฟ้า

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เมื่อไปถึงคอนโดฯที่จอยอยู่ กิดาการเข้าไปรับน้ำตาล ส่วนเบนรออยู่ในรถเพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ ขณะเดินออกมาด้วยกัน กิดาการถามน้ำตาลตรงๆว่าท้องกับบีจริงหรือ น้ำตาลยอมรับ และว่าเป็นความตั้งใจของเธอเพื่อให้ได้มาสิ่งที่เธอต้องการ นั่นก็คือเพลินเรคคอร์ด

กิดาการตะลึงอย่างนึกไม่ถึง ท้วงว่าทำไมต้องใช้วิธีนี้ น้ำตาลยังสาวยังสวย ยังเป็นซุปเปอร์สตาร์ได้อีกหลายปี ทำงานหาเงินเองได้อีกมากมายมหาศาล น้ำตาลกลับพูดอย่างไม่ยี่หระว่า การมีลูกกับบีก็คือการทำงานของเธอเหมือนกัน เธอรอไม่ไหวที่จะค่อยๆรวยแบบที่กิดาการพูด...ยิ่งฟัง กิดาการก็ยิ่งอึ้งกับความคิดของเด็กสมัยใหม่อย่างน้ำตาล คร้านที่จะพูดอะไรอีก ได้แต่เดินนำหน้าน้ำตาลไปขึ้นรถที่เบนจอดรออยู่...

เมื่อไม่พบน้ำตาลที่บ้านเบน บีไปดักเจอด้วงที่หน้าบริษัท นึกว่าด้วงเอาน้ำตาลไปซ่อน หรือไม่ก็น่าจะรู้บ้างว่าน้ำตาลอยู่ ที่ไหน กลับถูกด้วงเยาะหยันให้เจ็บใจว่าบีพลาดทำน้ำตาลท้อง แล้วพอเมียหายก็ตามหาให้พล่าน แต่น่าจะไปตามหาที่บ้านแฟนคนปัจจุบันซึ่งก็คืออาของบี เพราะตนกับน้ำตาลไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว

บีโมโหแต่ก็ไม่กล้าบุ่มบ่ามทำอะไรด้วง ทั้งที่พกปืนมาจากบ้านด้วย ได้แต่ฮึดฮัดกลับไปอย่างผิดหวังที่ไม่เจอน้ำตาล ทางฝ่ายน้ำตาลที่เบนและกิดาการพาหลบไปยังบ้านไร่ พอไปถึงที่นั่น น้ำตาลมีอาการเมารถอ่อนเพลียและพะอืดพะอม กิดาการจึงขอให้เบนช่วยอุ้มน้ำตาลไปส่งที่ห้อง ส่วนเธอแยกไปละลายยาหอม น้ำตาลได้ใกล้ชิดเบนก็อดเปรยไม่ได้ว่าเธออยากมีแฟนอย่าง

เขาจัง เบนจึงว่ายังไม่สายเกินไปที่น้ำตาลจะเริ่มต้นใหม่กับบี น้ำตาลสวนทันทีว่าเธอไม่ได้รักบี เบนถอนใจเฮือกใหญ่ก่อนบอก

"ผมควรจะบอกตัวเองให้คิดและเชื่อให้ได้เสียทีใช่ไหมว่าน้ำตาลทำเรื่องนี้ไปเพราะวางแผนเตรียมการเอาไว้ทั้งหมด"
น้ำตาลยอมรับ และว่าเขาควรจะคิดให้ได้อย่างนั้นด้วย แต่เบนยังกังวลว่าน้ำตาลจะเอาชนะบรมได้เหรอ ถึงจะมีท้องก็เถอะ ขนาดพวกตนสี่คนที่เป็นลูกของคุณพ่อจากเมียรอง ยังไม่มีสิทธิ์มีเสียงใดๆในเพลินเรคคอร์ดเลย พี่บรรณ พี่บุริม และพี่บัวก็ไม่ต่างจากพนักงานคนอื่นๆ แถมเด็กในท้องน้ำตาลก็เป็นแค่หลานที่บรมอาจจะไม่ยอมรับด้วย มันยากมากที่น้ำตาลจะไปต่อรองกับเขา

"น้ำตาลไม่ได้มีแค่เด็กในท้องเท่านั้นหรอกนะคะ"

เบนถึงกับเบิ่งตาโตแปลกใจ พอดีกิดาการเข้ามาพร้อมกับแก้วยา น้ำตาลจึงหยุดพูด แล้วจิบยาหอมไปนิดเดียวก็หน้าเบ้ ขอนอนพักก่อนดีกว่า...เบนกับกิดาการเลยถอยออกไป แล้วไปบ่นกันอย่างเหนื่อยใจที่น้ำตาลทำอะไรเกินเด็กอายุสิบแปด ต้องการสิ่งที่ใหญ่เกินตัว พูดไปพูดมาเบนก็วกเข้าเรื่องตัวเอง บอกว่าเขาเป็นห่วงเธอกว่าใคร แถมเขาไม่พูดเปล่า ทำท่าจะประชิดตัว จนกิดาการต้องเลี่ยงไปด้วยอาการเขินๆ

น้ำตาลนอนกระสับกระส่าย นึกถึงอดีตระหว่างเธอกับบี แรกเริ่มทั้งคู่รู้จักกันที่โรงเรียนร้องเพลง แต่น้ำตาลรู้จักด้วงที่มาเรียนด้วยกันก่อน เมื่อบีเข้ามาเรียนได้ไม่กี่วัน น้ำตาลก็ทำตัวสนิทสนมเพราะรู้ว่าบีเป็นลูกชายคนเดียวของบรมเจ้าของค่ายเพลง ซึ่งเธอใฝ่ฝันอยากเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง บีเองก็วาดฝันจะเป็นซุปเปอร์สตาร์ให้ได้ โดยบรมตั้งใจดันลูกสุดฤทธิ์ น้ำตาลก็เลยเอาตัวเข้าแลกยอมพลีกายให้บีเพื่อจะได้เป็นนักร้องดังด้วย ซึ่งลึกๆน้ำตาลก็รักชอบบีอยู่เหมือนกัน

แต่มาถึงวันนี้ น้ำตาลนั่งลูบท้องตัวเองแล้วเกิดคำถามขึ้นว่า เนี่ยเหรอความรัก ความรักมันไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นสักหน่อย เงินต่างหากที่ทำให้ได้ทุกอย่าง...

ooooooo

บียังพล่านเพื่อจะพบน้ำตาลให้ได้ เขาบุกไปที่ออฟฟิศเบน แล้วเกิดปะทะกับนิลเลขาฯของเบน ก่อนจะพรวดพราดเข้าไปทำลายข้าวของในห้องทำงานเบนด้วยความโกรธ พอกลับออกมาบังเอิญได้ยินแจ๊ดคุยกับนิลว่าเบนไปบ้านไร่ บีจึงไม่รอช้า ผลุนผลันออกไปทันที

นิลร้อนรนรีบโทร.ไปบอกเบนให้รู้ตัว ขณะที่แจ๊ดไม่ รู้รายละเอียดนัก แต่ก็อยากจะไปช่วยเบนในฐานะที่เป็นหุ้นส่วน แต่ถูกนิลทัดทานขัดขวางว่าแจ๊ดไม่ใช่คนในครอบครัวหรือญาติ และเบนก็สั่งไว้ด้วยว่าห้ามไม่ให้ใครไปยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด แล้วถ้าเรื่องนี้รู้ถึงหูนักข่าว นิลจะบอกเบนว่าแจ๊ดเป็นคนปล่อยข่าว แจ๊ดเลยไม่กล้า ได้แต่สะบัดหน้าพรืดจากไป

เบนเป็นห่วงน้ำตาล เข้ามาเตือนให้ระวังตัวและเตรียมตั้งรับ เพราะบีอาจจะมาที่นี่ น้ำตาลดีใจที่เบนเป็นห่วง แต่ถ้าบีมาจริงๆ เธอก็ไม่กลัว...หลังจากนั้นเบนตามกิดาการออกไปเดินเล่นท้ายไร่ นั่งคุยกันใต้ต้นไม้ใหญ่ เบนเล่าความหลังสมัยวัยรุ่นให้เธอฟังว่า ที่นี่เป็นห้องซ้อมดนตรีของพวกเราสี่พี่น้อง พี่บรรณเป่าแซ็ก พี่บุเล่นกีตาร์ พี่บัวคอยให้จังหวะด้วยการเขย่าแทมโบรีน ส่วนตัวเขาเล่นดนตรีไม่เป็น ก็เลยต้องทำหน้าที่ร้องนำทั้งๆที่ไม่เต็มใจ   ร้องผิดๆถูกๆ   ดีที่มีพี่บุคอยช่วยร้อง

เบนเล่าไปยิ้มไปอย่างมีความสุข จนกิดาการกระเซ้าว่าอิจฉาจัง เบนกลับหน้าเศร้า บอกว่าอย่าอิจฉาเลย เพราะตอนนี้มันไม่เป็นอย่างนั้นแล้ว พอทุกคนโตขึ้นความคิดก็เปลี่ยนตาม ต่างคนต่างดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด จนลืมคำว่าครอบครัวกันไปหมด

"ทำไมไม่ลองหาเวลาว่างแล้วนัดกันมาที่นี่ล่ะคะ ไม่แน่นะคะทุกคนอาจจะกำลังคิดเหมือนคุณก็ได้"

"มันคงไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเก่าได้หรอกครับ... จริงสิ ผมมีที่อยู่ที่หนึ่งอยากให้คุณได้เห็นจัง ไม่รู้ว่าคุณอยากไปกับผมไหม"

"ไปสิคะ แต่ถ้าไกลมากคุณคงต้องแบกฉันขึ้นหลังด้วย"

"ให้แบกตอนนี้เลยยังได้นะครับ" เบนยิ้มกริ่ม ทำท่าจะแบกจริงๆ กิดาการรีบหลบ แล้วให้เขาเดินนำไป จนไปถึงลำธารน้ำใสสะอาด สองคนกระเซ้าเย้าแหย่แสดงความรักต่อกัน ท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกยามเย็น

ส่วนที่กรุงเทพฯ บุริมเพิ่งเห็นข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์ เรื่องที่น้ำตาลให้สัมภาษณ์กับกนกวรรณ บุริมเป็นห่วงน้ำตาลมาก โทร.เข้ามือถือเตือนให้เธอระวังตัว ตอนนี้บรมคงหาทางแก้เกม หรือไม่ก็จะเล่นงานน้ำตาลอยู่แน่ๆ บีก็อีกคน เขาอาจจะไปหาเรื่องน้ำตาลก็ได้ น้ำตาลไม่สน บอกสะใจดี อยากเห็นบรมเต้นเป็นเจ้าเข้าอยู่แล้ว ส่วนบี ถ้ามาเธอก็ไม่กลัว เพราะเธอมีพี่เบนกับพี่ดาอยู่ด้วย บุริมฟังแล้วชะงักสงสัยว่าน้ำตาลอยู่ที่ไหนกันแน่

เมื่อรู้ว่าน้ำตาลอยู่บ้านไร่ของเบน บุริมรีบมาบอกบรรณและบัว ก่อนจะเตรียมตัวเดินทางไปที่นั่นพร้อมกัน เพราะบัวกลัวว่าน้ำตาลจะคิดทำอะไรแผลงๆอีก ฝ่ายบรมพอกลับมาถึงบ้านไม่พบบีก็ยิ่งอารมณ์เสีย บ่นขรมว่าไม่รู้มันหายหัวไปไหนได้ทุกวี่วัน จากนั้นลองโทร.เข้าไปที่บ้านเบน ถามป้าเพ็ญว่าน้ำตาลไปไหน แล้วกลับมาหรือยัง ป้าเพ็ญปฏิเสธลูกเดียว แต่ฉุกใจว่าบรมคงมีธุระด่วนถึงได้ให้บีมาตามน้ำตาลที่นี่ บรมได้ยินก็ตกใจ รีบโทร.ไปหาบี จึงรู้ว่าบีกำลังไปหาน้ำตาลที่บ้านไร่ของเบน บรมปรามบีอย่าทำอะไรบ้าๆ เดี๋ยวเรื่องจะไปกันใหญ่ บีตอบกลับทันทีว่า ไม่ทำหรอก ถ้าไม่จำเป็น...

ออกไปเดินเล่นกันพักใหญ่ๆ เบนและกิดาการกลับมาเจอคณะของบัวที่เพิ่งมาถึง บัวอ้างว่าเธอมีเรื่องอยากจะคุยกับน้ำตาล ก็เลยชวนพี่บุกับพี่บรรณมาเป็นเพื่อน บุริมวางท่าข่มๆเบน พลางก็ชำเลืองมองกิดาการก่อนจะอาสาตามเธอไปช่วยชงกาแฟในครัว ส่วนบัวขอตัวขึ้นไปคุยกับน้ำตาลบนห้องเธออยากให้น้ำตาลกลับไปกับเธอเพื่อ เตรียมจัดการเคลียร์ข่าว น้ำตาลกลับย้อนถามว่าทำไมตนจะต้องเคลียร์ด้วย ในเมื่อตนเป็นคนให้ข่าวเอง

"ก็เพราะเธอไม่ควรที่จะให้ข่าวแบบนั้นน่ะสิ รู้ไหมว่ามันทำให้ตัวเธอเองเสียชื่อ แล้วอนาคตการเป็นนักร้องของเธอก็จะไม่เหลือ"

"จะเสียชื่อหรือเสียอนาคตอะไรน้ำตาลไม่สนใจแล้วล่ะค่ะ น้ำตาลสนแค่เรื่องเงินอย่างเดียวเท่านั้น"

"แต่ถ้าเธอทำอะไรรวบรัดตัดตอนแบบนี้ เธอจะไม่เหลืออะไรเลยนะ เชื่อครูสิ"

"ไม่ค่ะ น้ำตาลเชื่อตัวเองมากกว่า เมื่อไหร่ที่น้ำตาลมีเงิน ชื่อเสียงกับอนาคตมันก็กลับมาหาน้ำตาลเองแหละค่ะ"

"แล้วถ้าพี่ใหญ่ไม่เล่นตามเกมที่น้ำตาลคิดล่ะ น้ำตาลจะทำยังไง จะหาใครมาเป็นพ่อของเด็กอีก แค่นี้ประชาชนก็สับสนกับสิ่งที่น้ำตาลพูดจะแย่อยู่แล้ว"

"น้ำตาลจะมีเงินหรือไม่มีเงินมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับประชาชน มันขึ้นอยู่กับคุณบรมต่างหาก แล้วอีกอย่าง ข้อตกลงและเงื่อนไขต่างๆมันอยู่ที่น้ำตาล ยังไงซะคุณบรมก็ต้องยอมอยู่วันยันค่ำ"

"แต่เธอก็จะกลายเป็นเด็กเลี้ยงแกะเอานะ"

"จะไปแคร์อะไรคะ คนไทยลืมง่ายจะตาย ครูไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เอาเวลาอันมีค่าของครูกลับไปสอนเด็กร้องเพลงจะดีกว่านะคะ"

บัวสะอึกอึ้งไปกับคำพูดมาดมั่นถือดีของน้ำตาล  ที่นับวันดูเหมือนจะไม่เชื่อฟังเธออีกแล้ว...

บรรณ บุริม บัว แยกตัวไปพักที่บ้านของพวกตนที่อยู่ห่างออกไปจากบ้านของเบนพอสมควร สามพี่น้องจึงไม่รู้ว่าบีตามมาบังคับขู่เข็ญน้ำตาลเพื่อให้ได้คำตอบว่าใคร เป็นคนถ่ายคลิปเขา น้ำตาลดิ้นรนไม่ยอมบอก เบนกับกิดาการได้ยินเสียงรีบวิ่งขึ้นมาบนห้อง แต่น้ำตาลกลัวปืนที่บีแอบจี้ที่เอว จึงบอก ทั้งคู่ว่าเธอขอตกลงกับบีสองต่อสอง

ยามนี้  น้ำตาลตระหนักว่าทุกอย่างจวนตัวแล้ว  จึงยอมบอกบีว่าครูบัวเป็นคนถ่ายคลิป  บีอึ้งเมื่อรู้ว่าเป็นอาของตัวเอง แต่ก็ยังไม่วางใจน้ำตาล ถามย้ำว่าเธอโกหกฉันหรือเปล่า

"ฉันพูดความจริง ครูบัวเป็นคนถ่ายทั้งหมด เขาเก็บไว้ ในมือถือ อยากได้ก็ไปเอาสิ ครูบัวก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน"

"มันมาที่นี่ด้วยเหรอ"

"มากันหมดนั่นแหละ พี่บุ พี่บรรณ ก็มาด้วย แน่จริงก็ไปเอาสิ"

"มันทำกับหลานตัวเองได้ลงคอ ฉันอยากจะกระทืบมันให้ตายคาตีนจริงๆ ถึงไปเอาคลิปมาได้ แต่มันก็อาจจะมีก๊อบปี้ เก็บไว้ที่อื่นอีก"

"ไม่มีหรอก ครูบัวไม่กล้าก๊อบปี้เพราะกลัวหลุดไปอยู่ ในมือคนอื่น แต่คลิปนั่นมันคืออนาคตของนาย มันก็คงต้องแลกกับอนาคตของฉันเหมือนกัน"

"หมายความว่าไง"

"เราแลกกัน ฉันขโมยคลิปที่ครูบัวถ่ายมาให้นาย นายต้องแต่งงานกับฉัน"

"พูดบ้าๆ ฉันกำลังจะออกอัลบั้มนะ จะมาแต่งงานกับเธอให้เสียเครดิตได้ยังไง"

"ทำไมจะไม่ได้ ก็ในเมื่อลูกในท้องน้ำตาลมันก็ลูกบีนั่นแหละ"

"น้ำตาล...เธอลองคิดดูดีๆนะ ถ้าฉันแต่งกับเธอ ประชาชนก็ต้องคิดว่าเราร่วมมือกันหลอกลวง เธอเองจะกลายเป็นคนโกหกส่วนฉันก็จะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว ไม่มีความรับผิดชอบ ถ้าแต่งกันไปเราจะอยู่ในสังคมได้ยังไง ไม่มีใครยอมรับเราหรอก เธอต้องแต่งกับอาเบนถึงจะถูก เธอถึงจะได้คะแนนสงสารจากประชาชน"

"แต่ฉันพูดไปแล้วนี่ว่าพี่เบนไม่ใช่พ่อของเด็ก  และอีกอย่างพี่เบนกับพี่ดาเขารักกัน"

"ทำไมต้องไปแคร์คนอื่นด้วย เขารักกัน เธอก็แย่งมาได้นี่ ฉันดูออกนะว่าเธอก็ชอบๆอาเบนเหมือนกัน ไม่งั้นคงไม่ยอมอยู่บ้านเขานานขนาดนี้หรอก"

"ฉันไม่อยากทำร้ายพี่ดา พี่ดาดีกับฉันมาก"

"งั้นก็ตามใจ ความจริงเรื่องคลิปนั่นฉันจัดการเองก็ได้ เธออยากรอให้นักข่าวมาขุดคุ้ยก็แล้วแต่นะ ถึงเวลานั้นก็จะไม่มี ใครเหลียวแลเธออีก"

น้ำตาลอึ้งๆ แล้วตัดสินใจเรียกบีที่กำลังจะกลับออกไป

"เดี๋ยว...ฉันต้องทำไงล่ะ"

"แค่เธอร่วมมือกับฉันก็พอ" บียิ้มเจ้าเล่ห์อย่างมีแผน

หลังจากนั้นไม่นาน สองคนก็กลับลงมาข้างล่าง บอกเบนกับกิดาการว่าเราตกลงกันได้แล้ว บีจะออกอัลบั้มเหมือนเดิม พอน้ำตาลคลอดเมื่อไหร่ บีก็จะจดทะเบียนรับเด็กในท้องน้ำตาลเป็น ลูก...กิดาการกับเบนอึ้ง คิดไม่ถึงว่าเรื่องจะลงเอยง่ายดายแบบนี้

"ระหว่างนี้บีคงต้องฝากน้ำตาลไว้กับอาเบนก่อน เลยตามเลยไปสักพักนะอาเบน บีไหว้ละ ขอบีออกอัลบั้มก่อน แล้วหลังจากนั้นค่อยว่ากัน"

"น้ำตาลเหนื่อยค่ะ ไม่อยากรบรากับใครอีกแล้ว ไม่แน่... น้ำตาลอาจบินไปอยู่กับแม่ก็ได้  แต่ระหว่างนี้น้ำตาลขออยู่กับพี่เบนพี่ดาไปก่อน"

"แล้วน้ำตาลจะบอกกับคุณบรมยังไงล่ะ"

"น้ำตาลกะว่าจะยังไม่บอกอะไรคุณบรม จะรอจนกว่าคลอดลูกแล้วจดทะเบียนเสร็จค่อยบอกทีเดียว ถึงตอนนั้นคุณบรม ก็ไม่มีสิทธิ์มาบงการอะไรใครทั้งนั้น"

"ดีเหมือนกัน ตกลงกันได้อย่างนี้ ผมกับคุณดาจะได้ ไม่เป็นเหยื่อของใครอีก"

"สบายใจได้ฮะอาเบน บีกับน้ำตาลไม่ทำให้ใครเดือดร้อนอีกแล้ว เราสองคนยังเด็ก ทำผิดพลาดไปก็เป็นเรื่องปกติ"

"ถ้าบีคิดได้อาก็ดีใจ"

"เอ่อ...อาเบนครับ  ยังไงวันนี้ผมขอค้างที่นี่ด้วยคนนะครับ"

"ได้สิ ตามสบายเลยนะบี"

บีสมใจ หันไปยิ้มกับน้ำตาลด้วยสายตาที่รู้กันเฉพาะสองคน...ขณะเดียวกันนั้น บรมเพิ่งกลับเข้าบ้าน เมื่อไม่เจอบีจึงรีบโทร.หา พอรู้ว่าบีนอนค้างที่บ้านไร่ก็ซักว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงต้องค้าง บีบอกว่าตนตกลงกับน้ำตาลได้แล้ว บรมถามพรวดว่าตกลงอะไรกัน?

"ก็ไม่มีอะไรมาก เราคุยแบบแฟร์ๆฮะป๋า บีขอให้น้ำตาลเก็บตัวอยู่ที่บ้านไร่  หยุดให้ข่าวทุกอย่าง  อยู่ในความดูแลของอาเบนไปเหมือนเดิม  จนกว่าบีจะออกอัลบั้มแล้วเรื่องอื่นค่อยว่ากัน"

"เรื่องอื่น? หมายถึงเรื่องอะไร"

"ก็เรื่องที่น้ำตาลตกลงกับป๋านั่นแหละ น้ำตาลบอกว่าไว้จะไปตกลงกับป๋าอีกที"

"ทำไมมันถึงยอมง่ายขนาดนั้น"

"โธ่...ง่ายนิดเดียว เราวัยเดียวกันคุยกันง่ายไม่มีอะไร แล้วป๋า แค่นี้ก่อนนะฮะ บีง่วงแล้ว ไว้พรุ่งนี้คุยกัน" บีแกล้งหาว แล้ววางสายทันที...บรมสีหน้ายังสงสัยใคร่รู้ แล้วพอเช้าวันใหม่ บรมก็อดรนทนไม่ไหว ขอร้องอัญชลีนั่งรถไปบ้านไร่ด้วยกัน เพราะเขากลัวบีจะก่อเรื่องอะไรขึ้นอีก

ooooooo

ที่บ้านไร่ของเบน บีตื่นแต่เช้าแล้วมุ่งหน้าไปบ้านพักของบัว ส่วนน้ำตาลวางแผนให้กิดาการกับบุริม มาเจอกัน แล้วใส่ร้ายกิดาการให้เบนฟังว่า พี่ดาเป็นคนช่วยเธอวางแผนทั้งหมด ที่ผ่านมาเธอไม่อยากหลอกเขาเลย แต่เพราะพี่ดาขอร้องให้เธอทำ

"น้ำตาลพูดอะไรออกมาน่ะ รู้ตัวไหม" เบนโกรธจะเดินหนี น้ำตาลแกล้งร้องไห้เสียใจ

"น้ำตาลบอกแล้วว่าพี่เบนต้องไม่เชื่อน้ำตาล น้ำตาลพูดจริงๆนะคะ พี่ดาคอยวางแผนให้น้ำตาลทั้งหมดว่าต้องทำอะไร ตอนนี้น้ำตาลเหนื่อย ไม่อยากสู้รบปรบมือกับใครอีกแล้ว แต่ ไม่รู้จะหนีไปจากพี่ดาได้ยังไง"

"ไม่จริง คุณดาไม่ใช่คนแบบนั้นแน่"

"พี่เบนไม่สงสัยเลยเหรอคะ ว่าเด็กอย่างน้ำตาลวางแผน ซับซ้อนแบบนี้ได้ยังไง แล้วทำไมจู่ๆพี่ดาก็เปลี่ยนใจมารักกับพี่เบน ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้พี่ดาก็คบอยู่กับพี่บุ พี่ดาทำทั้งหมดเพื่อบีบคุณบรมให้ทำตามข้อเสนอ น้ำตาลเองก็ผิดที่เชื่อพี่ดา ทั้งที่ไม่อยากทำเพราะแค่ออกอัลบั้มน้ำตาลก็พอกินพอใช้อยู่แล้ว พอน้ำตาลเหนื่อย  อยากหยุด  ยอมถอยให้คุณบรม  พี่ดาถึงได้ร้อนใจมาใกล้ชิดกับพี่เบนเพื่อให้เป็นข่าวกดดันคุณบรมไงคะ ตอนนี้พี่เบนกำลังถูกพี่ดาหลอกใช้อยู่ รู้ไว้ซะด้วย ถ้าพี่เบนไม่เชื่อ น้ำตาลก็ดูโน่นสิคะ"

น้ำตาลชี้ไปทางหน้าต่าง เบนมองตามก็เห็นกิดาการอยู่กับบุริมสองต่อสอง กำลังช่วยกันจัดโต๊ะอาหารอย่างชิดใกล้ สนิทสนม เบนจ้องตาไม่กะพริบเมื่อเห็นท่าที

กิดาการห่วงใยบุริม แล้วทันใดเบนก็เดินลิ่วออกไปสตาร์ตรถขับพรืดออกไปอย่างรับไม่ได้ กิดาการแปลกใจว่าเบนไปไหน แล้วทำไมต้องรีบร้อนนัก พอมาถามน้ำตาลก็ได้คำตอบว่า พี่เบนออกไปซื้อเครื่องปรุงทำอาหาร

บรรณออกจากบ้านพักมาที่บ้านเบนก่อนบีจะไปถึงเล็กน้อย บัวจึงตกอยู่ในอันตรายเพราะอยู่กับบีตามลำพัง บีใช้ ปืนขู่บัวจะเอาคลิปที่บัวถ่ายไว้ บัวตกใจกลัวแต่ก็เฉไฉว่าคลิปอะไร เธอไม่รู้เรื่อง

"โกหก นังน้ำตาลมันรับสารภาพมาหมดแล้วว่าแกเป็นคนถ่ายคลิปนั่นแล้วเก็บไว้ในมือถือ อยู่ไหน เอามาให้ฉันเดี๋ยวนี้"

บัวเหงื่อแตกมองหาทางหนี ชี้มือไปที่ตู้เสื้อผ้า แล้วบัวก็ฉวยโอกาสฟาดกระเป๋าสะพายใส่บีก่อนจะวิ่งหนีออกมาจากบ้าน...

เบนขับรถด้วยความเร็วออกจากไร่แล้วเกือบจะชนกับรถบรมที่ขับสวนมา พอเห็นว่าเป็นเบน บรมก็เจรจาขอความช่วยเหลือให้เบนจดทะเบียนกับน้ำตาล แต่เบนไม่ยินยอม บรมจึงเฉลยว่าน้ำตาลต้องการหุ้นเพลินเรคคอร์ดจากเขา ถ้าเบนไม่ช่วย เพลินเรคคอร์ดก็อาจจะต้องตกไปอยู่ในมือของคนนอกตระกูล เบนถึงกับตะลึงที่น้ำตาลสร้างเรื่องโกหกเขาได้ขนาดนี้ จึงย้อนกลับไปที่บ้านไร่ทันที

น้ำตาลสะดุ้งเฮือกร้อนตัวเมื่อเห็นเบนกลับมา และท่าทางเบนดูโมโหมากด้วย

"คุณดา...น้ำตาลบอกว่าคุณไม่ได้รักผม คุณรักพี่บุ คุณวางแผนทุกอย่างเพื่อบีบให้พี่ใหญ่ทำตามข้อเสนอของคุณ มันไม่จริงใช่ไหม"

กิดาการมองน้ำตาลด้วยน้ำตาคลอๆ คิดไม่ถึงว่าน้ำตาลจะพูดแบบนี้ บุริมกับบรรณที่ยืนอยู่ด้วยก็ได้แต่อึ้ง

"น้ำตาล...พี่เป็นพี่ของน้ำตาลหรือเปล่า ทำไมน้ำตาลทำกับพี่แบบนี้"

"ผมโง่เองที่ไปหลงเชื่อน้ำตาลอีก เลิกโกหกได้แล้วน้ำตาล...พูดความจริงสักทีเถอะ"

"น้ำตาลไม่ได้โกหกนะคะ พี่บุ พี่บรรณ พี่เชื่อน้ำตาลนะคะ" น้ำตาลยังทู่ซี้เอาตัวรอด แต่แล้วเมื่อบรมขับรถเข้ามาจอด น้ำตาลตกใจจะลุกหนี เบนจึงจับตัวไว้ให้นั่งอยู่กับที่

"ผมเล่าให้เบนฟังหมดแล้ว กับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำ กับผมและนายบี" บรมเสียงดังฟังชัดจนน้ำตาลหน้าซีดเผือด

"แล้วเรื่องที่น้ำตาลตกลงกับบีล่ะ มันเป็นเรื่องโกหกทั้งนั้นใช่ไหม" กิดาการคาดคั้น น้ำตาลอัดอั้นกับสายตาทุกคนที่จับจ้องมองมาที่เธอ

"น้ำตาลไม่ได้อยากโกหก น้ำตาลต้องทำเพราะบีมีปืน เขาขู่จะฆ่าน้ำตาลกับลูกถ้าไม่ทำตามที่เขาบอก น้ำตาลไม่ได้อยากทำจริงๆนะคะ...น้ำตาลขอโทษค่ะ พี่ดา พี่เบน"

ทุกคนตกใจที่ได้ยินว่าบีมีปืน บรมถามหาบีอยู่ที่ไหน น้ำตาลอึกๆอักๆว่าบีรู้ว่าครูบัวเป็นคนถ่ายคลิปนั้น บีก็เลยเอาปืนไปด้วยเพื่อบังคับให้ครูบัวเอาคลิปให้เขา

ขณะนั้น บัววิ่งกระเสือกกระสนหนีบีออกไปทางลำธาร บีตามไม่ลดละแล้วขู่จะฆ่าบัวทิ้ง ถ้าไม่เอาคลิปมาให้เขาทำลาย แต่คนอื่นๆตามมาทัน บัวจึงสารภาพว่าที่เธอถ่ายคลิปบีแล้วเอาไปให้น้ำตาลเพื่อจัดการบรมนั้น เพราะแค้นบรมที่เคยข่มขืนตน ทุกคนตะลึงกับความจริงจากปากบัว อัญชลีรับไม่ได้กับความเลวของบรม เธอตบหน้าเขาฉาดใหญ่ก่อนจะผลุนผลันออกไป ส่วนบีก็ด่าทอบรมว่าเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่อง เป็นต้นเหตุทำให้เขาเป็นแบบนี้ ด่าเสร็จบีก็หนีกลับกรุงเทพฯไปทันที ทิ้งให้บรมร้องไห้ ราวกับคนเสียสติ ปวดร้าวเหมือนหัวใจสลายอยู่ท่ามกลางสายตาสะใจของบัวและบรรณ

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 13:57 น.