เงาหัวใจ
ตอนที่ 14
รับลูซี่กลับมาที่บ้านแล้ว วิศเวศเข้าห้องทำงานต่อ ลูซี่ชงกาแฟมาให้เขาแก้วหนึ่ง ตัวเองแก้วหนึ่ง แต่พอเธอจะยกดื่ม เขารีบห้ามเตือนว่า กำลังท้องไม่ควรดื่มเพราะมีกาเฟอีน ลูซี่ทำเป็นตกใจ ยิ้มกร่อยๆอย่างตำหนิตัวเอง
วิศเวศบอกเธอว่าเปลี่ยนใจจากที่จะอยู่ อพาร์ตเมนต์เป็นบ้านชานเมืองดีกว่า เธอกับลูกจะได้รับอากาศบริสุทธิ์ และข้าวของของเด็กก็ไปซื้อที่นั่นเลยของจะได้เหมาะกับสภาพอากาศ
ยิ่ง ได้รับรู้ถึงความห่วงใยและแผนการที่จะไปอยู่ เมืองนอกเป็นครอบครัวพ่อแม่ลูก ลูซี่ก็ยิ่งว้าวุ่นใจ ทำทีชวนเขาไปนอน เพราะเดินทางมาเหนื่อยแล้ว
"คุณ ไปนอนก่อนเถอะ ผมต้องทำงานอีกยาว" เขาบอกแล้วก้มหน้าทำงานต่อ ลูซี่มองอย่างอดน้อยใจไม่ได้ที่ดูเหมือนเขาห่วงใยแต่ช่างไร้อารมณ์เหลือเกิน
ลู ซี่ไปนอนร้องไห้รออยู่จนดึก เมื่อวิศเวศเข้ามานอน เธอพลิกตัวกอดเขาอย่างเสน่หาพร่ำความรักความคิดถึงเขามากมาย บอกเขาอย่างจงใจให้กระสันว่า
"ลูซี่ถามคุณหมอแล้ว คุณหมอบอกว่าเรามีความสัมพันธ์ กันได้ถ้าทำอย่างถูกวิธี"
"เห็นผมเป็นไอ้บ้ากาม ที่ไม่เว้นแม้แต่เมียกำลังท้องยังงั้นเหรอ"
"งั้นลูซี่ก็เป็นผู้หญิงมักมาก ที่ยังมีความต้องการยังงั้นเหรอวิศ"
"ไป กันใหญ่แล้ว ผมเดินทางมาทั้งวัน ผมเหนื่อยมาก อยากพักผ่อน" วิศเวศคว้าหมอนเดินออกจากห้องนอนไป ลูซี่ผิดหวัง เจ็บใจ ทุบเตียงทุบหมอน แล้วก็คิดถึงอติคุณที่เอาอก เอาใจนวดขาให้เมื่อเช้านี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน เธอสะบัดหัวพูดกับตัวเอง "ลูซี่ ทำไมเธอต้องไปคิดถึงไอ้บ้านั่นด้วย"
ooooooo
เช้า วันรุ่งขึ้น วิศเวศให้ชิดชมพาไวณิกไปหาเขาที่ห้องทำงาน ซึ่งตัวเขากับวิมาลานั่งรออยู่ พอชิดชมพาไวณิกมาถึง วิมาลาก็บอกให้ชิดชมออกไปข้างนอกได้แล้ว วิศเวศบอกว่าไม่เป็นไร เพราะไม่มีความลับอะไร ไวณิกเร่งอย่างไม่พอใจว่ามีอะไรก็ว่ามาตนจะได้ไปฟังเพลง
วิศเวศบอก ข่าวดีว่าหมอผู้เชี่ยวชาญที่ลอนดอนบอกว่าอาการอย่างเขามีโอกาสกลับมาหายเป็น ปกติได้ วิมาลาบอกว่าเราจะออกเดินทางไปกันอาทิตย์หน้านี้เลย
"ไม่ ผมไม่ไป" ไวณิกปฏิเสธแล้วลุกคลำทางออกไป ชิดชมรีบวิ่งตาม ส่วนวิศเวศกับวิมาลาพอหายตะลึงก็ตามไปด้วย ทั้งสองพยายามหว่านล้อม ไวณิกยื่นคำขาดขู่ว่า "ผมไม่ไป อย่ามายุ่งกับผม ไม่งั้นผมจะหนีออกจากบ้านไปเป็นขอทาน ลองดูกันไหมล่ะ"
วิมาลาเห็นความดื้อรั้นของไวณิกจึงบอกวิศเวศให้ปล่อยไปก่อนดีกว่า ชิดชมได้แต่ส่ายหน้ากับความเอาแต่ใจตัว เกเรไร้เหตุผลของไวณิก
ปฏิเสธไม่ไปรักษาตาที่ลอนดอน แต่ไวณิกเสนอว่าจะไปพักผ่อนที่ชายทะเลโดยให้ชิดชมพาไป
ooooooo
ไข่ ตุ๋นรักษาอาการจนดีขึ้นแล้ว ษาไปที่ฝ่ายการเงินเพื่อเช็กค่ารักษาพยาบาล เธอกลัวๆกล้าๆเพราะเงินในกระเป๋ามีอยู่แค่ร้อยกว่าบาท แต่เมื่อตัดสินใจได้ว่าต้องเผชิญปัญหาและแก้ปัญหา จึงเดินเข้าไปถามยอดเงิน ปรากฏว่าสูงถึงสามหมื่นสามพันสี่ร้อยบาท
ษาหน้าเสียกำลังจะขอทยอยจ่าย เจ้าหน้าที่ก็บอกว่ามีหมายเหตุว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้เรียกเก็บในนามคุณ วิศเวศ ษาท้วงติงว่าคงเป็นข้อมูลเก่า เจ้าหน้าที่อ่านอีกที พูดชัดเจนว่า
"อ้อ...พยาบาลของน้องได้ติดต่อเจ้าของไข้ให้มาชำระไปแล้วค่ะ"
เมื่อ ไข่ตุ๋นแข็งแรงขึ้นแล้ว เพราะโรงพยาบาลให้ยาตัวใหม่และตอนนี้ก็ให้ยาทั้งโดสไปแล้ว ษาจึงขออนุญาตพาไข่ตุ๋นออกไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ พยาบาลให้รอเดี๋ยวจะไปเอารถเข็นมาให้
พอพยาบาลเดินออกไป ษายกยาที่ได้มาขึ้นดู กำไว้ แนบอกอย่างหวงแหน
เวลา เดียวกันนั้น กรไปบอกข่าวดีวิศเวศว่าเจอษากับไข่ตุ๋นแล้ว ความทิฐิทำให้วิศเวศบอกว่าตนไม่อยากรู้ ตอนนี้ ตนอยากสร้างครอบครัวใหม่ของตัวเองและลืมพวกเขาไปให้หมด แต่พอกรจะออกไปเขากลับถามอย่างใคร่รู้ว่า "ข่าวที่ว่าคืออะไร"
ดัง นั้น ขณะษาพาไข่ตุ๋นไปที่ป้ายรถเมล์เพื่อหนีกลับบ้านนั้น ไข่ตุ๋นจึงเห็นรถของวิศเวศขับเข้าไปในโรงพยาบาลอย่างเร็ว แต่พอชี้ให้ษาดู ษาก็รีบพาไข่ตุ๋นขึ้นรถเมล์ที่มาจอดป้ายพอดี
ooooooo
เพราะ ยื่นคำขาดว่าไม่ไปรักษาตาแต่จะไปชายทะเล ชิดชมจึงต้องขับรถพาไวณิกบ่ายหน้าจะไปที่บ้านพักชายทะเล แต่พอออกจากบ้านครู่เดียว เขาก็เปลี่ยนใจบอกว่าไม่ไปทะเลแล้ว แต่จะไปที่บ้านต่างจังหวัดของชิดชมแทน อ้างว่าจะไปลองลำบากที่บ้านเธอดู
ชิด ชมไม่ยอมพาไป ปรามไวณิกว่าเขาขู่แม่กับพี่ชายให้ทำตามใจตัวเองได้แต่ขู่ตนไม่ได้ ไวณิกเลยเปิดประตูรถทั้งที่ชิดชมกำลังขับอย่างเร็ว บอกเธอด้วยเสียงเด็ดขาดว่า
"ถ้าเธอไม่ไป ฉันจะโดดออกไปให้รถทับตาย"
"งั้นก็ตายไปเลย คิดหรือว่าฉันจะตามใจคุณ ฝันไปเถอะ"
ที่แท้ ชิดชมก็พูดไปอย่างนั้นเอง สุดท้ายก็ต้องพาไวณิกไปที่บ้านต่างจังหวัดมีปู่กับย่าอยู่ที่นั่น พอเจอปู่กับย่า ไวณิกก็อ้อนฝากเนื้อฝากตัว ปู่กับย่าต้อนรับอย่างเอ็นดูและเกรงใจเพราะเป็นเจ้านายของสันต์กับชิดชม ผู้ใหญ่ทั้งสองกล่าว
อย่างสนิทใจว่า
"เป็นเจ้านายของนายสันต์กับ ชิดชม แต่ไม่ถือตัว ติดดินมาอยู่บ้านนอกได้" ทั้งยังขู่ชิดชมในทีว่า "อยากได้อะไรก็บอกเจ้าชมมันนะ มันไม่ทำตะโกนฟ้องย่าเลย ย่าจะจัดการให้"
ไวณิก เลยยิ่งได้ใจอ้อนย่าเป็นการใหญ่ว่าถ้าไม่มีย่าเป็นที่พึ่งตนคงแย่ ชิดชมเลยกลายเป็นหัวเดียวกระเทียมลีบ จ้องจิกไวณิกอย่างแสนจะหมั่นไส้
เพียง วันแรกที่ไวณิกได้มาอยู่ใช้ชีวิตแบบชนบทกลางทุ่งนาเขียวขจี เขามีความสุขปลอดโปร่งใจอย่างบอกไม่ถูก ชิดชมเองก็มีความสุขมากที่ได้มาช่วยปู่ย่าทำนา ตกเย็นก็ขับรถอีแต๋นบรรทุกสมาชิกกลับบ้าน
ooooooo
ลูซี่อยู่ อย่างตึงเครียดเพราะต้องระมัดระวังไม่ให้วิศเวศกับวิมาลาจับผิดได้ว่าแท้ง แล้ว วันนี้วิ-มาลาเอายาสมุนไพรจีนมาให้กินเพื่อบำรุงครรภ์ เธอดื่มไปอึกเดียวก็บ้วนทิ้งกลืนไม่ลง วิศเวศจึงจะพาไปหาหมอเพื่อเอายาแผนปัจจุบันมากิน ลูซี่ตกใจปฏิเสธพัลวันว่าตนได้ยาจากแพทย์ที่ไปฝากครรภ์มาแล้ว และพยายามกล้ำกลืนดื่มยาจนหมดเพื่อตัดปัญหาทั้งปวงเสีย
วิมาลาทน คิดถึงเป็นห่วงไวณิกไม่ไหวจะเดินทางไปหาลูกที่บ้านพักตากอากาศ วิศเวศเห็นแม่ไม่ค่อยสบายจึงบอกให้พักอยู่บ้านเสียตนจะไปอยู่กับน้องเอง
ครั้น เดินทางไปที่รีสอร์ตเดิมที่เคยพักปรากฏว่าไวณิกไม่ได้มาที่นี่ จึงต้องโทร.ไปหากรให้ช่วยหาเบอร์ของชิดชมให้ด้วยเพื่อจะตามหา บ่นกับกรว่า
"ดีนะที่แม่ไม่ได้มาเอง ไม่งั้นคงตกใจเป็นลมอยู่ตรงนี้" พอดีมีสายแทรกเข้ามา เขาบอกกรว่าไวณิกโทร.มาขอรับสายก่อน
ที่แท้ ชิดชมแอบโทร.มาบอกเขาว่าไวณิกไม่ได้ไปทะเลแต่มาอยู่บ้านปู่กับย่าที่อยุธยา และบังคับตนไม่ให้บอกเขา วิศเวศโล่งใจที่รู้ว่าชิดชมดูแลไวณิกอยู่ที่บ้านปู่กับย่า แต่พอชิดชมวางสายก็ถูกไวณิกที่แอบมาได้ยินต่อว่าเธอว่าหักหลังตน โทร.ไปบอกวิศเวศทำไม
ไวณิกไม่พอใจเกิดโต้เถียงกัน บันดาลโทสะผลักชิดชมตกชานบ้านกระแทกพื้นดังโครม ทำแล้วได้สติ ตกใจ ตะโกนถามว่า
"ชิดชมคุณอยู่ไหน ชิดชมฉันขอโทษ ชิดชม"
ปู่ กับย่าได้ยินเสียงชิดชมร้องอย่างเจ็บปวดก็พากันวิ่งลงไปดู ส่วนไวณิกที่เริ่มมองเห็นอะไรมัวๆขึ้นมาบ้าง พอตกใจทุกอย่างก็ดับมืดลงตามเดิม
โชคดีที่ปู่มีความชำนาญในการจัดกระดูก ปู่หลอกให้
ชิดชมเผลอแล้วบิดข้อเท้าดังกร๊อก ชิดชมร้องลั่น ไวณิกก้าวพรวดๆลงมาหาชิดชมถามว่าเป็นอะไร เจ็บมากไหม ขอโทษและเสียใจที่ได้ทำลงไป
"คุณ วิศเวศเขาก็รู้สึกเหมือนคุณตอนนี้แหละ เข้าใจแล้วใช่ไหม ว่าอุบัติเหตุมันไม่ใช่ความผิดพลาดของใคร แล้วก็ไม่ควรใช้มันเป็นเครื่องมือทำร้ายจิตใจใครด้วย" ชิดชมฉวยโอกาสอบรมเสียเลย
ได้ผล เพราะความจริงที่เกิดขึ้นนี้ กับการชี้ปัญหาของชิดชม ทำให้ไวณิกคิดได้ เถียงไม่ออก
ooooooo
เมื่อ ษาพาไข่ตุ๋นกลับมาอยู่ที่กระท่อมของเริงกับแตงอ่อนอีกครั้ง ทั้งสองยอมให้อยู่แต่แตงอ่อนก็บ่นกระปอดกระแปดเรื่องค่าใช้จ่ายในบ้าน ษาเลยบอกว่าพรุ่งนี้ตนจะไปเบิกค่าแรงมาให้ ไข่ตุ๋นรีบบอกว่าตนก็มีเงินพลางควักเงินที่อติคุณให้ออกมาอวด แตงอ่อนตาโตตะครุบเงินทันที
ษาถามลูกหน้าเครียดว่าไปเอาเงินมาจากไหน ไข่ตุ๋นเล่าว่าเจอพ่อติ พ่อติให้เอามาเป็นค่ารักษา แตงอ่อนเลยจับโกหกษาว่า ไหนบอกว่าผัวตายไปแล้ว พานหาว่าษาโกหกอะไรบ้างให้บอกมาเสียดีๆ
"คือว่า...พ่อของไข่ตุ๋นเป็นคนละคนกับลูกในท้องฉันจ้ะ"
"พูดมาตามตรง ผัวแกให้เงินมาเท่าไหร่เอามาดูซิ" เริงทำท่าคุกคาม จะเข้าไปค้น ถูกแตงอ่อนผลักกระเด็นตวาดว่าอย่ามายุ่ง ตนจะดูเอง
แตง อ่อนพรวดเข้าไปบังคับค้นตัวษา แต่ค้นไม่เจอเลยพูดคาดโทษแก้เกี้ยวว่า ไม่มีก็ไม่ว่ากัน แต่ถ้ามีแล้วอมตนไม่ปล่อยไว้แน่ แล้วหันไปตะโกนชวนเริง "ไอ้เริง ไปโว้ย ไปกินซีฟู้ดกัน" แล้วสองผัวเมียก็กอดคอกันเดินออกจากกระท่อมไป
พอสองคนไปแล้ว ษาป้อนข้าวไข่เจียวไปถามไข่ตุ๋นไปว่าพ่อติพูดอะไรกับลูกบ้าง ไข่ตุ๋นบอกว่า พ่อติบอกว่าสงสารไข่ตุ๋นจะหาเงินมาให้ไข่ตุ๋น ษาชะงักถามว่าแล้วพ่อติรู้เหรอว่าเราอยู่ไหน
"รู้คับ ไข่ตุ๋นบอกพ่อติไปหมดแล้ว" ไข่ตุ๋นพูดอย่างภูมิใจ แต่ษาฟังแล้วหนาวไม่รู้จะมีเรื่องเดือดร้อนอะไรตามมาอีก
ooooooo
ส่วน วิศเวศเมื่อโล่งใจเรื่องไวณิกแล้ว วันนี้เขาไปเดินเล่นที่ชายหาดพลางโทร.ไปขอโทษลูซี่ที่มากะทันหันไม่ได้บอก เธอ ลูซี่ทำเสียงออดอ้อนงอนๆ ว่าตนชินเสียแล้ว เธอตอบวิศเวศไปอย่างนั้น แต่ตัวเองกำลังนั่งวางท่าให้อติคุณทาเล็บเท้าให้อยู่ในห้องนอน
อติ คุณฟังแล้วเปรยว่าเธอร้ายกว่าที่ตนคิดไว้เยอะ ถูกลูซี่ตวาดให้หุบปาก ตนจ้างให้ทำอะไรก็ทำแค่นั้นไม่ต้องพูดมาก อติคุณเลยวางมือจากทำเล็บ โถมตัวเข้าใส่พูดอย่างกลัดมัน
"งั้นผมปฏิบัติหน้าที่ของผมก็แล้วกัน"
วิศเวศ ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ยังคงเดินเล่นที่ชายหาด มีเด็กๆมาร้องขายสร้อยเปลือกหอยกันหลายคน บางคนพูดให้น่าเวทนาว่าตนยังไม่ได้กินข้าวเลย วิศเวศสงสารเลยควักเงินมาแจกคนละร้อยไปถ้วนหน้า พอได้เงินเด็กๆก็ตะโกนเรียกไข่ตุ๋นที่กำลังคุ้ยขยะหาของเก่าขายอยู่ว่ามาขอ เงินจากเสี่ยใจดีนี่ดีกว่า
นี่เองทำให้วิศเวศได้เจอไข่ตุ๋น คุยกันครู่หนึ่งไข่ตุ๋นก็พาเขาไปหาษาที่ไปรับจ้างทำผ้าบาติก ไม่พบษา พบแต่ผ้าบาติก หล่นอยู่ที่พื้นใต้ราวตากผ้า
ที่แท้ษาหลบไปอ้วกจนแทบหมดแรง พยายามฝืนตัวเองสูดลมหายใจลึกๆจะกลับไปทำงานต่อ เดินตามัวๆเซๆไปซุกเข้าอกวิศเวศพอดี ต่างมองกันตะลึง
เมื่อ วิศเวศอุ้มษากลับไปที่กระท่อม ถามว่าสามีเธอไปไหน ษาปดว่าออกเรืออีกหลายวันกว่าจะกลับ เลยถูกวิศเวศ ประชดว่าเก่งมากมาไม่ถึงสองเดือนก็ได้ผัวชาวประมงแล้ว ตำหนิว่าทำไมให้ไข่ตุ๋นไปหาของตามถังขยะ ษาบอกว่าไข่ตุ๋นแอบไปเอง
ฟัง ษาแล้ววิศเวศยิ่งไม่พอใจหาว่าษาโกหกได้ทุกเรื่อง เขาบอกว่า หมอบอกว่าไข่ตุ๋นต้องรักษาให้ครบคอร์สเธอพาหนีมาอย่างนี้ได้ไง ษาขอโทษที่ทำให้เขาวุ่นวาย ต่อไปจะไม่รบกวนอีกแล้ว
ขณะนั้นเอง ไข่ตุ๋นอ้อนลุงวิศให้พาไปกินไอติม
"ลุงมีธุระ" วิศเวศอ้างแล้วควักเงินให้ "เอาไปซื้อกินเองนะ"
ษาร้องห้ามและสั่งไข่ตุ๋นให้คืนเงินไปเสีย วิศเวศหันมาพูดอย่างเย็นชาก่อนเดินไปว่า
"ฉันทำบุญกับเด็ก ถ้าไม่รับก็เอาไปใส่ตู้ที่วัดไหนก็ได้"
ขณะ วิศเวศเดินออกไปนั้น เริงกับแตงอ่อนไปกินซีฟู้ดกลับมาพอดี เริงร้องถามว่า "เฮ้ย มันมาทำไม" แล้วรีบขึ้นซาเล้งสะกดรอยตามวิศเวศไปจนถึงรีสอร์ต
ooooooo
พอได้เงินจากวิศเวศ ไข่ตุ๋นก็ไปซื้อไอศกรีมกินเองและแจกเพื่อนๆ ถูกษาตามไปดุว่าให้อยู่บ้านทำไมไปเล่นเก็บขยะอีก ไข่ตุ๋นบอกเสียงใสๆว่าตนไปทำงาน ษาโกรธมากเลยลงโทษตีมือไข่ตุ๋นไปสามที แล้วก็เกิดเรื่องใหญ่เมื่อไข่ตุ๋นเลือดกำเดาไหลราวกับน้ำ อึดใจเดียวไข่ตุ๋นก็หมดสติไป
"ไข่ตุ๋น...ไข่ตุ๋นลูกแม่" ษาร้องตกใจสุดขีด รีบอุ้มไข่ตุ๋นออกไป
ดัง นั้น เมื่อเริงกับแตงอ่อนเล่าเรื่องษาว่าหนีการแต่งงานมา วิศเวศเลยคาดคั้นถามว่าษาเล่าอะไรให้ฟังบ้างบอกมาให้หมด หลังจากเล่าแล้วสองผัวเมียก็พาวิศเวศเข้าไปหาษา แต่ไม่เจอแล้ว
"ไม่มี จ้ะ ที่ทำบาติกก็ไม่มี สงสัยมันคงจะหนีไปอีกแล้ว" แตงอ่อนเล่าเสียงอ่อย กลัวไม่ได้ค่าเหนื่อยค่าคอแห้งที่อุตส่าห์ เล่าเสียยืดยาว
"ถ้าเจอเบาะแสที่ไหน ก็โทร.บอกฉันด้วยก็แล้วกัน" วิศเวศส่งนามบัตรให้แล้วเดินออกไป
ooooooo
ที่ บ้านปู่กับย่าของชิดชม ปู่กับย่ามักมีกิจกรรมกับเพื่อนบ้านทั้งในการทำนาทำบุญ ไวณิกกับชิดชมจึงอยู่บ้านด้วยกันบ่อยๆ การได้ใกล้ชิดและช่วยเหลือไวณิกด้วยความจริงใจของชิดชม ทำให้เขาเห็นถึงความงามในจิตใจของเธอ เริ่มรู้สึกพิเศษกับเธอ
ฝ่าย ชิดชมซึ่งมีความรู้สึกพิเศษกับไวณิกมานานแล้ว แต่ยังจำคำเตือนของพ่อได้ว่าเรากับเขานั้นต่างกันมาก เลยพยายามห้ามใจ แต่ก็ยังดูแลเขาอย่างดี
ปู่กับย่าเริ่มรู้สึกถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ต่างจับตาดูไวณิกด้วยความสนใจ...
ooooooo
ษา พาไข่ตุ๋นไปโรงพยาบาลต้องเข้าห้องไอซียูทันที เธอกระวนกระวายใจจนต้องพนมมือสวดมนต์ ภาวนาให้ไข่ตุ๋น และเพื่อจะแก้ปัญหาเรื่องค่าใช้จ่าย ษาตัดสินใจโทร.ไปหาอติคุณตามเบอร์ที่จดไว้
กว่าจะโทร.ติดก็แทบถอดใจ เพราะอติคุณเห็นเบอร์ แปลกๆแล้วไม่ยอมรับสาย จนสุดท้ายลองรับดู ษารีบบอกว่าไข่ตุ๋นป่วยหนักคงต้องใช้เงินเยอะ เขามีทางหาเงินที่ไหนได้ไหม
"ยังไม่รู้เลย แต่พี่จะพยายามหามาให้ลูก พี่สัญญา" อติคุณรับปากทั้งที่ยังไม่รู้จะหาเงินจากไหน
เมื่อ เขากลับเข้าไปในบ่อนอีกที เจอถนิมเพิ่งกลับมา ถนิมทวงเรื่องที่อติคุณรับปากว่าจะพาน้องสาวมาให้ รับรองกับอติคุณว่า ถ้าได้มาจริงก็จะเลี้ยงดูออกหน้าออกตา
ดังนั้น อติคุณจึงวางแผนพาษามาพบถนิมด้วยความหวังดีว่าน้องกับลูกจะได้มีชีวิตที่ดี ขึ้น บอกกับถนิมว่า ต้องใช้เวลาหน่อยว่าจะพูดกับน้องอย่างไรดี ขอร้องถนิมอย่าเพิ่งใจร้อน
ก่อนแยกไป ถนิมส่งสัญญาณให้ลูกน้องจับตาดูอติคุณไว้ให้ดี
ooooooo
หลัง จากจ้างอติคุณมาแสดงศักยภาพกันจนเหนื่อย ปรากฏว่าลูซี่ยังไม่ท้อง ดังนั้นพออติคุณโผล่มาอีกทีเลยถูกด่าถูกไล่ อติคุณบอกว่าเรามาพยายามกันใหม่ดีไหม เมื่อลูซี่ไม่ฟังเสียง เขาเสนอ
"ผมร้อนเงิน อยากเบิกเงินล่วงหน้าก่อน คุณให้ผมได้เท่าไหร่"
ผลคือถูกด่าว่าเงินล่วงหน้าก็เอาไปแล้วงานก็ยังทำไม่สำเร็จ แล้วไล่ทุบจนต้องออกจากห้องไป
กรยังคงติดตามการเคลื่อนไหวของษากับไข่ตุ๋นอย่างใกล้ชิด เมื่อได้ข่าวใหม่ก็รีบรายงานทันที
วัน ต่อมา วิศเวศก็เอาเช็คไปให้ษา บอกว่าขอให้รับไว้ เพื่อเห็นแก่ไข่ตุ๋น ษาไม่รับเลยถูกประชดว่า จะรอให้ผัวชาวประมงมาจ่ายรึไง แล้วคาดคั้นถามว่า ลูกในท้องเธอเป็นของใครกันแน่
ระหว่างที่กำลังตึงเครียดนั่นเอง อติคุณมาเจอ ถามว่าจะทำอะไรษา แต่พอวิศเวศหันมาต่างเห็นหน้ากันจังๆ อติคุณหันหลังวิ่งหนี วิศเวศวิ่งตามไปจนกระทั่งรวบตัวอติคุณไว้ได้ ต่อยเสียหลายหมัด
อติคุณยอมบอกความจริงว่า ที่แท้ตนเป็นพี่ชายของษา แต่วิศเวศไม่เชื่อ พอดีษาวิ่งตามมา เธอตีขลุมบอกวิศเวศว่า
อติคุณคือสามีที่คบหากันมาตลอดจนถึงวันนี้
"ในที่สุดเธอก็ยอมรับ พูดออกมาเสียที ดี...ดี! หญิงร้ายชายเลว มันช่างเหมาะกันจริงๆ"
วิศเว ศตัดบทว่า เรื่องที่แล้วมาก็ให้แล้วกันไป ทั้งนี้เพื่อเห็นแก่เด็กในท้อง พูดแล้วหันหลังเดินไป เมื่ออยู่กันตามลำพังพี่น้อง อติคุณถามษาว่า ทำไมบอกเขาไปอย่างนั้น ษาบอกว่าถึงพูดความจริงก็ไม่มีประโยชน์ เพราะวิศเวศแต่งงานกับลูซี่แล้ว และตนก็อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ ถามอติคุณว่าแวะมาหาเอาเงินมาให้ใช่ไหม
"แน่นอน ไข่ตุ๋นต้องมีเงินรักษาแน่นอน" อติคุณพูดอย่างมั่นใจ จากนั้นพาษาไปที่คอนโดฯหรูเพื่อรอถนิม เมื่อไปถึงก็เอาน้ำใส่ยานอนหลับให้ษาดื่ม โชคดีษาเหม็นจนอาเจียนออกมาหมด นี่เองทำให้อติคุณเอะใจถึงคำพูดของวิศเวศเมื่อครู่ ฉุกคิดว่าษาอาจท้องกับวิศเวศ พูดออกตัวกับษาว่า ที่ทำนี่เพราะอยากให้ษามีชีวิตที่ดีขึ้น และถนิมก็รักษาจริง จากนั้นคาดคั้นจนษา
ยอมรับว่าท้องกับวิศเวศ
"เขาไม่รู้ใช่ไหม ษาทำแบบนี้เท่ากับทำร้ายตัวเอง แถมยังทำร้ายลูกที่กำลังจะเกิดด้วย ลูกษาก็คือหลานพี่นะ พี่ไม่ อยากให้หลานต้องขาดพ่อ" อติคุณเริ่มสำนึกถึงบาปบุญคุณโทษ
"แต่ษาก็ไม่อยากทำร้ายจิตใจลูกผู้หญิงด้วยกัน พี่ติคงไม่รู้ คุณลูซี่เธอก็ท้องอยู่เหมือนกัน"
อติ คุณเหมือนน้ำท่วมปาก เพราะเขารู้ดีทุกอย่างเกี่ยวกับ ลูซี่แต่พูดไม่ได้ พอดีถนิมมาถึงเขาจึงรีบออกไปต้อนรับ ออกอุบายว่า ษารออยู่ในห้องแล้วแต่มีปัญหานิดเดียว ขอให้เขาไปอาบน้ำก่อน ผู้หญิงชอบผู้ชายตัวหอมๆ ถนิมจึงรีบไปอาบน้ำ
ooooooo
ระหว่าง ถนิมกำลังอาบน้ำนั่นเอง อติคุณไปหลอกสมุนสองคนที่รออยู่อีกห้องว่า ถนิมให้มาตาม พอสมุนสองคนนั้นไปร้องถามที่หน้าห้องน้ำ ถนิมมัวแต่พูดกับสมุนแชมพูเลยไหลเข้าตา เขาร้องโวยวายให้หยิบผ้าขนหนูให้ที สมุนทั้งสองหันรีหันขวางบอกว่าไม่มีผ้าขนหนู
ครั้นถนิมจะเปิดน้ำล้างออกปรากฏว่าน้ำไม่ไหลอีก เพราะษาปิดวาล์วน้ำ เขาหัวเสียร้องโวยวายอยู่ในห้องน้ำ
ษา กลัวถนิมจะออกมาทันก่อนพวกตนจะหนีไป อติคุณบอกว่าไม่ต้องกลัวตนใส่กุญแจห้องน้ำไว้แล้ว ว่าแล้วก็โยนดอกกุญแจทิ้งลงข้างล่าง ทำให้ถนิมจะออกจากห้องน้ำก็ไม่ได้ ทุบประตูกันโครมคราม และกว่าจะออกมาได้ ษาก็ขึ้นรถแท็กซี่หนีไปพร้อมเช็คที่อติคุณยัดใส่มือให้ไปแล้ว
แม้ษาจะห่วงพี่ชาย แต่เธอก็ต้องรีบไป กำเช็คไว้แน่นรักษาไว้หวงราวกับชีวิต
ooooooo
วิศเว ศกลับไปถึงบ้านอย่างหัวเสีย ไม่นานก็ได้รับโทรศัพท์ไม่โชว์ชื่อเข้ามา เขาตัดใจรับสาย ปรากฏว่าเป็นสายจากอติคุณ โทร.มายืนยันว่าที่ษาพูดที่โรงพยาบาล วันนั้นไม่ใช่เรื่องจริง ความจริงคือษาตั้งท้องกับเขา
อติคุณพูดไม่ทันจบดีสายก็ถูกตัด เขาพยายามโทร.ไปอีกแต่ไม่มีคนรับจึงฝากข้อความไว้ วิศเวศยังหัวเสียดูโทรศัพท์ แล้วโยนทิ้งก่อนออกจากห้อง พอดีลูซี่เดินเข้ามาถามว่าจะไปไหน วันนี้ตนแวะไปที่ออฟฟิศก็ไม่เจอ ถามเลขาฯก็ไม่รู้ว่าไปไหน
"เดี๋ยวนี้ผมต้องรายงานชีวิตผมให้คุณรู้ 24 ชั่วโมง แล้วเหรอ" วิศเวศเสียงดังเกือบเป็นตะคอกแล้วเดินออกไปเลย ลูซี่งงๆมองที่พื้นเห็นโทรศัพท์ของเขาตกอยู่จึงหยิบขึ้นมา เมสเสจดังขึ้นอีก เธอกดดู
"ยังไงผมก็จะรอคุณอยู่ที่ท่าน้ำจนกว่าคุณจะมา/อติคุณ"
ลู ซี่ตกใจหน้าเผือดกลัวอติคุณจะสาวไส้ตน รีบไปปรึกษาพ่อ เชื่อว่าอติคุณต้องการเงินเพราะตนไม่ยอมให้ อภินพด่าส่งว่าทำให้ท้องไม่ได้ยังจะมาเรียกร้องอีก ลูซี่ถามพ่ออย่างหงุดหงิดว่าที่มานี่จะปรึกษาว่าจะทำยังไงดี เพราะกว่าจะได้เป็นเมียวิศเวศนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
"พ่อก็ไม่ยอมให้ลูกเขยรวยๆเพอร์เฟกต์หลุดมือไปเหมือนกัน" อภินพพูดอย่างหมายมาด
ooooooo
หนี ออกจากห้องนอนแล้ววิศเวศไปนั่งสงบสติอารมณ์ที่ห้องทำงาน ทบทวนสิ่งที่ได้ยินได้ฟังมาจาก อติคุณ ทั้งโดยตรงและทางโทรศัพท์ กระทั่งสุดท้ายที่ส่งเมสเสจเข้ามาว่าจะรอที่ท่าน้ำจนกว่าจะไปหา
ขณะนั้นเอง กรเข้ามาแจ้งว่าทุกคนพร้อมประชุมแล้ว
"ยกเลิกไปก่อน ฉันไม่ว่าง" วิศเวศสั่ง กรถามว่าจะไปไหนหรือ เขาตอบหนักแน่นว่า "ฉันจะไปหาความจริง!" แล้วผลุนผลันออกไปเลย
ที่ ท่าเรือเล็กๆร้างคนริมคลอง อติคุณไปคอยอยู่ที่นั่นจริงๆ เขาแปลกใจที่เห็นลูซี่เดินมาหา เธอบอกว่าวิศเวศไม่มาหรอกไม่ต้องรอเสียเวลาเปล่าๆ แล้วพูดอย่างไม่อ้อมค้อมว่า
"แกเอาเช็คนี้ไป 1 ล้านบาท แล้วก็ไสหัวไปไกลๆอย่ากลับมาเมืองไทยอีก"
"คุณ เอาเงินล้านหนึ่งให้ผม โอ้ๆ ลูซี่ ผมว่าคุณเลิกพยายามเถอะ วิศเวศเขาไม่ได้รักคุณเลย เขารักน้องสาวผมต่างหากแล้วก็รักมานานแล้วด้วย" ลูซี่ฟังแล้วหัวเราะเยาะ อติคุณย้ำว่า "ขำเหรอ แต่มันเป็นเรื่องจริงนะ ก็อรุษา อัญชิสา แล้วแต่พวกคุณจะเรียก สองคนเขารักกันมาตั้งแต่เรียนมหา–วิทยาลัยแล้ว และตอนนี้ก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง แถมษากำลังตั้งท้องด้วย"
