เงาหัวใจ

แพตตี้ตามล่าไวณิกไปถึงที่ทำงาน ขับรถมาเห็น ไวณิกกำลังเดินคุยมากับชิดชม อารมณ์หึงทำให้เธอขับรถเข้าไปเฉี่ยวชิดชมจนตกใจเซถลา  ไวณิกรีบรับไว้เข้าไปในอ้อมกอดเต็มๆ

สร้อยกับนิดอยู่แถวนั้นเห็นไวณิกกอดชิดชมอยู่ก็วี้ดว้ายเอามือถือไปถ่ายรูปไว้ แต่เรื่องไม่จบแค่นั้น แพตตี้ลงจากรถพุ่งเข้าด่าชิดชมว่าเป็นตัวการทำให้ไวณิกคอยหลบหน้าตน

ไวณิกเถียงแทนชิดชม แพตตี้ไม่ฟังเสียงตรงเข้าตบ ตบแรกชิดชมไม่เอาเรื่องบอกว่าไม่อยากยุ่ง ตนไม่เกี่ยวกับเรื่องของเธอ แต่พอเจอตบที่สองชิดชมเลยสวนไปบ้าง สองสาวทั้งตบ ทั้งร้องกันชุลมุน

ระหว่างนั้นสร้อยถ่ายคลิปไว้เต็มที่ จนเมื่อไวณิกลากแพตตี้ออกจากชิดชม สร้อยจึงหยุดถ่ายแล้วเอาคลิปไปให้วิมาลาดูหวังเอาหน้า แต่กลับถูกวิมาลาปกป้องไวณิกและไล่ให้กลับไป สั่งให้ทำลายคลิปนั่นเสียด้วย สร้อยหน้าจ๋อยกลับไป

วิมาลาเดินหัวเสียไปที่ห้องทำงาน เจออภินพมานั่งรออยู่แล้ว อภินพรุกทันทีถามว่าลูกชายเธอเอาลูกสาวตนไปซ่อนที่ไหน ลูซี่หายไปเพราะมีปากเสียงกับตน ลูซี่ยืนยันจะแต่งงานกับวิศเวศคนเดียวเท่านั้น ทั้งๆที่วิศเวศไม่ได้จริงจังอยากแต่งงานกับลูกสาวตนเลย

"เรื่องอย่างนี้ ลูกๆเราเขาก็โตๆกันแล้ว ดิฉันว่า..."

"ก็เพราะมันโต กันแล้วน่ะสิ เลยทำอะไรไม่ไว้หน้าพ่อแม่กันเลย ยอมเป็นของเล่นไปวันๆ" อภินพเสียงแข็ง วิมาลาพยายามจะชี้แจง ถูกตัดบทว่า "ผมจะมาบอกคุณวิมาลา ถ้าไม่ จริงใจรับลูกสาวผมเป็นสะใภ้ก็ปล่อยเขาให้เป็นอิสระ เพราะลูกสาวผมมีค่าในสายตาคนอื่นเหมือนกัน เขามาสู่ขอกับผมสินสอดเป็นร้อยๆล้าน แต่ผมก็ตามใจลูก ไม่อยากได้ชื่อว่าขายลูกกิน"

วิมาลาถูกอภินพใส่ไม่ยั้งจนพูดไม่ออก ได้แต่ยิ้มแหยๆไปมา

ooooooo

ชิด ชมถูกสั่งพักงาน 1 อาทิตย์ฐานเป็นตัวการทำให้ไวณิกเสื่อมเสีย ชิดชมคิดไม่ตกเพราะตนไม่ผิด แต่สันต์ขอร้องให้ถือเสียว่าเป็นการพักสมองพักกายใจก็แล้วกัน

ชิดชม คิดไม่ตกเดินระบายอารมณ์ไปกับต้นไม้ใบหญ้าริมทาง บังเอิญสายตาเหลือบเห็นกรไปที่รถของเขาในลานจอดรถ ชิดชมเอะใจกระโดดขึ้นมอเตอร์ไซค์รับจ้างบอกให้ขับตามไปทันที

กรขับรถ กลับบ้านครู่หนึ่งจึงออกมา ชิดชมเอะใจว่าต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากล เลยลงไปลองกดออดหน้าบ้านดู แล้วเธอก็แทบช็อกเมื่อเห็นษาเดินมาเปิดประตู ชิดชมคิดว่าษาอยู่กับกรแต่ษาบอกว่าตนอยู่กับวิศเวศ ทำให้ชิดชมผิดหวังจนบอกไม่ถูก ถามว่าที่เธอยอมมาอยู่กับวิศเวศเพราะเงินใช่ไหม แล้วทำไมไม่เลือกไวณิก ทั้งๆที่ไวณิกมาก่อนและยังไม่มีคนรักด้วย

ษาน้ำท่วมปากพูดไม่ออก บอกแต่ว่าชิดชมไม่เข้าใจ แต่ชิดชมเชื่อว่าษาเลือกวิศเวศเพราะเขารวย ประณามเธอว่า "เธอทำอย่างนี้ได้ไงษา เธอทิ้งลูก ทรยศเพื่อน โกหกใครๆ นิสัยแท้จริงของเธอเป็นอย่างนี้ใช่ไหม"

วิศเวศได้ยินเสียงเอะอะหน้า บ้าน ตะโกนถามษาว่าใครมา ษาโกหกว่าคนมาถามทางแล้วขอร้องกระทั่งยกมือไหว้ชิดชม ขออย่าได้บอกใครว่าตนอยู่ที่นี่ ชิดชมหันหลังให้ษาอย่างทนดูหน้ากันต่อไปไม่ได้ พูดทิ้งท้ายอย่างเจ็บปวดสุดๆ

"ษาคนเดิมที่ฉันรู้จักเขาหายสาบสูญไปแล้ว  ฉันไม่ เอาเรื่องของเขาไปพูดให้ใครฟังหรอก"

ษา พยายามกลืนน้ำตาไม่ให้วิศเวศเห็น รีบปิดประตูแล้วเดินกลับเข้าบ้าน แต่วิศเวศก็จับได้ว่าเธอร้องไห้ถามว่าคิดถึงลูกหรือ ถ้าอย่างนั้นจะไปรับไข่ตุ๋นมาอยู่ด้วยกันที่นี่ดีไหมเราจะได้อยู่เป็น ครอบครัวกัน

พอดีมือถือวิศเวศดังขึ้นทั้งคู่ต่างชะงัก วิศเวศหยิบเครื่องมาดูแล้วทำหน้ายุ่งๆ ษาจึงเลี่ยงไปบอกว่าจะไปเตรียมของว่างให้

เป็นสายจากวิมาลาเรียกตัววิศเวศไปพบที่บ้าน เขาบอกษาอย่างเกรงใจกึ่งปลอบใจว่า

"คุณแม่เรียกฉันไปพบ ฉันอาจต้องค้างที่บ้าน ฉันกลัวว่า..."

"ฉันอยู่คนเดียวได้ค่ะ ฉันไม่หนีไปไหนหรอก ฉันจะอยู่รอคุณที่นี่ ฉันสัญญา"

แม้จะเชื่อไม่สนิทใจแต่วิศเวศก็พูดอย่างห่วงใยว่าอยู่คนเดียวดูแลตัวเองดีๆมีอะไรให้โทร.หาตนด้วย

ooooooo

ใกล้ วันเกิดวิศเวศแล้ว ไวณิกชวนชิดชมไปหาซื้อของขวัญ แต่พอไปที่ห้างสรรพสินค้าจริงๆ ไวณิกกลับเลือกที่จะหาซื้อของขวัญให้ษา ทำให้ชิดชมขัดใจมากพูดโพล่งไปอย่างเหลืออดเหลือทนว่า

"เลิกรักคนที่ มีสามีซะ แล้วไปรักคนที่คุณแม่เลือกให้ คนที่เหมาะสมกัน ฉันเตือนด้วยความหวังดี" กระนั้นไวณิกก็ยังพร่ำเพ้อว่าไม่ว่าษาจะรักตนหรือไม่ เธอก็จะอยู่ในหัวใจของตนตลอดไป เลยถูกชิดชมด่า "คุณน่ะโง่มาก คนอย่างคุณควรได้คนที่ดีกว่านั้น ไม่ใช่ษา!"

ไวณิกรับไม่ได้หาว่าชิด ชมอิจฉาเพื่อน นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะขี้อิจฉา โดยเฉพาะอิจฉาคนดีๆอย่างษา ชิดชมทนฟังไม่ได้ผลักไวณิกจนเซแล้ววิ่งหนีไป

พอกลับถึงบ้านเจอสันต์ กลับมาเหมือนกัน ชิดชมนึกว่าพ่อไม่สบาย   สันต์บอกว่ากลับมาส่งข้าวกลางวันให้  เห็นเธอออกไปกับไวณิก แล้วพูดหน้านิ่งแต่เด็ดขาดว่า

"ฉันจะส่งแกไปอยู่กับปู่ย่า ไปทำนา" ชิดชมพยายามต่อรองแต่สันต์ตัดบทว่า "ฉันจองตั๋วรถไฟไว้ให้แล้ว พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปส่งเอง"

ชิดชมพูดไม่ออก  ได้แต่นั่งเซ็งกับชีวิตในช่วงนี้ที่ช่างมีแต่เรื่องถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน

ooooooo

อติ คุณยังมุ่งมั่นที่จะแต่งงานกับลูซี่ให้ได้ ลงทุนไปเช่าบ้านหลังใหญ่โตมาอวดอภินพว่าตนซื้อมาไว้เป็นเรือนหอ วางแผนว่าจะทำเซอร์ไพรส์ลูซี่กัน

ตกลงกับอติคุณแล้ว อภินพขึ้นไปหาลูซี่ที่ห้องนอนบอกแกมบังคับว่าตกลงจะให้เธอแต่งงานกับอติคุณ แต่เป็นตายอย่างไรลูซี่ก็ไม่ยอมแต่ง อภินพจึงผลักลูซี่เข้าห้องขังไว้ ร้องบอกจากหน้าห้องว่า

"ถ้าแกได้เห็นเรือนหอที่เขาเตรียมไว้ให้แก แกจะไม่พูดอย่างนี้เลยลูกเอ๋ย"

เมื่อ อภินพลงมาก็เห็นอติคุณประคองเจ้าหน้าที่อำเภอมานั่งที่โซฟาห้องรับแขกอย่าง เกรงอกเกรงใจเพราะเลยเวลาทำงานไปแล้ว  อภินพบอกว่าลูซี่อยู่ข้างบนแต่เรื่องคงไม่ง่ายอย่างที่คิด ถามว่าเขาไปทำอะไรให้ลูซี่โกรธหรือ

อติคุณตัดสินใจขึ้นไปเคาะประตู ห้องนอนลูซี่ คุกเข่ายื่นแหวนเพชร 5 กะรัตให้ขอแต่งงานด้วย ลูซี่หยิบแหวนเดินลงไปข้างล่าง  แต่พอเจ้าหน้าที่เชิญทั้งคู่ไปลงชื่อในทะเบียนสมรส  แทนที่ลูซี่จะจับปากกากลับชักปืนออกมาจ่อไปที่อติคุณพูดเหี้ยม

"อยาก แต่งก็แต่งไปคนเดียว ฉันไม่เล่นกับแกด้วยหรอก" ครั้นอภินพพยายามหว่านล้อมก็ถูกลูกสาวดุ "คุณพ่ออย่ามายุ่ง หนูขอเตือนไว้ ถ้าจะทำอย่างนี้อีก หนูฆ่ามันจริงๆด้วย คอยดู!"

ลูซี่ชี้ปืนไปที่อติ คุณเขย่าปืนขู่ อติคุณหลับตาปี๋ เจ้าหน้าที่ ยังมุดอยู่ใต้โต๊ะ ส่วนอภินพหลบข้างโต๊ะแอบมอง ลูซี่เชิดหน้าเดินออกจากบ้านไป ไม่มีเสียงใครร้องห้ามแม้แต่แอะเดียว

ooooooo

วิมาลาเรียกวิศเวศมาบ่นว่าวันนี้มีแต่เรื่องให้

ปวด หัว แต่เรื่องไวณิกแม่จัดการแล้ว เหลือแต่เรื่องของเขา เล่าว่าเมื่อกลางวันถูกอภินพมาถอนหงอก แล้วหว่านล้อมวิศเวศให้แต่งงานกับลูซี่เสีย

"ผมไม่พร้อมจะแต่งเร็วๆนี้แน่ ถ้าเขารีบก็ให้แต่งไปก่อนแล้วกัน"

"ว้าย...ตอบ อย่างนี้ได้ยังไง ครอบครัวลูซี่ถึงจะกลวง แต่ญาติพี่น้องเขาก็ไม่เลว อุดหนุนธุรกิจเราได้ แต่งงานซะเถอะลูก แม่อยากอุ้มหลานแล้ว"

วิศเวศบอกแม่ว่าถ้าต้องการคำตอบเรื่องนี้ตนมีอยู่แล้ว วิมาลาโล่งใจนึกว่าลูกตกลง แต่แล้วก็แทบช็อกเมื่อวิศเวศบอกว่า

"ผมขอยุติความสัมพันธ์กับลูซี่ครับ เธอยังไม่ใช่คนที่ผมอยากจะเริ่มต้นชีวิตแต่งงานด้วย"

บอก แม่แล้ววิศเวศขับรถออกไป ลูซี่กำลังมาหาเขาเห็นเข้าเลยขับตามไปจนถึงบ้านของกร เธอตะลึงตาค้างเมื่อเห็นษาในชุดอยู่กับบ้านออกมาเปิดประตูรั้วให้ เมื่อวิศเวศขับรถเข้าไปแล้วลงมากอดษา จูบที่หน้าผากแล้วโอบพาเข้าบ้านไป

"ไม่ จริง...เป็นไปไม่ได้ มันต้องไม่ใช่อย่างนี้!!" ลูซี่พึมพำเสียงสั่นกำประตูเหล็กแน่น คิดจะกดออดเข้าไปพูดกันให้รู้เรื่อง แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ โทร.ไปหาวิมาลาปรากฏว่าปิดเครื่อง เลยเปลี่ยนใจโทร.เข้าบ้าน เจอไวณิกรับสายพอดี ลูซี่ล่อให้ไวณิกไปดูของจริงที่บ้านกร

ooooooo

พอไปถึงบ้านกร ตามทางที่ลูซี่บอก ไวณิกจำคำเตือนของลูซี่ขึ้นใจที่ว่า "อย่ากดออดนะคะ ต้องบุกไปถึงห้องเลย สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น...เห็นอะไรบอกไปก็ไม่เซอร์ไพรส์สิคะ แต่รับรองว่าคุ้มค่าแน่" ไวณิกเลยปีนรั้วเข้าไป เป้าหมายคือห้องนอนที่ยังเปิดไฟอยู่

ในห้องนอน วิศเวศกำลังตามเล้าโลมษา ดึงเธอเข้าไปกอดหอมอย่างแสนรัก  พริบตานั้นประตูเปิดผลัวะออก  ไวณิกยืนจังงังกับภาพที่เห็น   วิศเวศกับษาก็ผละจากกันอย่างตกใจ คาดไม่ถึง

"เรื่องราวมันเป็นอย่าง นี้นี่เอง ผมเข้าใจแล้ว ห้ามผมแต่พี่กลับทำเอง เอาคนที่ผมรักมาเป็นเมีย เสียแรงผมทั้งรักและนับถือพี่ชายคนนี้เหมือนพ่อ   แต่พี่กลับทรยศหักหลังผม   ผมเกลียดพี่"   ไวณิกโกรธจนเสียงสั่นสะท้าน   เขาหันหลังเดิน

อ้าวไป วิศเวศรีบวิ่งตาม

วิศเวศตามไปบอกน้อง ชายว่าเข้าใจผิดเพราะที่จริงษาคนนี้คือคนรักเก่าที่ทิ้งตนไป  เมื่อมาเจอกันอีกครั้งตนเลยแก้แค้นให้มาเป็นนางบำเรอ ไม่เคยรักเลย

ไวณิกยิ้มหยันไม่เชื่อคำแก้ตัวตื้นๆนั้น เขาโกรธจนประกาศตัดพี่ตัดน้องกับวิศเวศ อย่ามาให้เห็นหน้ากันอีกเลย

วิศเวศเข่าอ่อนทรุดนั่งอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี ส่วนไวณิกเดินลิ่วไปขึ้นรถขับออกไปพยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลออกมา

ษา บอกวิศเวศต้องตามไวณิกไป เขากำลังโกรธอาจเกิดอันตรายขึ้นได้ วิศเวศเอาษาไปด้วยเพื่อยืนยันในสิ่งที่เขาพูด เธอต้องทำให้ไวณิกเชื่อให้ได้

ไวณิกขับรถไปอย่างบ้าระห่ำเท่าๆกับอารมณ์ของเขาที่กำลังเดือดพล่าน วิมาลาโทรศัพท์ตามให้กลับบ้าน เขาบอกแม่ว่าไม่กลับแม่ไม่ต้องรอ ทันใดนั้นเองมีรถมอเตอร์ไซค์ขับตัดหน้าทำให้ไวณิกหักหลบพุ่งไปชนเกาะกลางถนน พลิกไปหลายตลบ

วิศเวศกับษาที่ขับรถตามมาต่างช็อกกับเหตุการณ์เบื้องหน้า ส่วนวิมาลาที่กำลังคุยโทรศัพท์กับไวณิกได้ยินเสียงโครมสนั่นหวั่นไหวแล้ว เงียบไปก็ตกใจร้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น ปรากฏว่าปลายสายเงียบ!

ไวณิกนอนเลือดท่วมตัวไม่ไหวติง จนครู่ใหญ่รถพยาบาลจึงมารับไปส่งโรงพยาบาล ในภาวะคับขันและเหตุการณ์บีบคั้น เช่นนี้ ษาแสดงความเห็นใจห่วงใยกุมมือวิศเวศไว้อย่างปลอบและให้กำลังใจ

"เป็นความผิดของผมคนเดียว ผมทำให้เขาเจ็บทั้งตัวทั้งหัวใจ" วิศเวศร้องไห้ตาแดงก่ำ

"อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ คุณไม่ได้เป็นฝ่ายผิด คุณไวณิกจะไม่เป็นอะไร เขาจะเข้าใจคุณ" ษาเข้าไปสวมกอดให้กำลังใจ วิศเวศกอดษาไว้แน่นเหมือนหาที่พึ่ง

พริบตานั้น วิมาลามากระชากษาเหวี่ยงออกไปแล้วตามไปตบซ้ำ  ด่าอย่างกราดเกรี้ยวว่าเป็นคนสร้างปัญหา  เป็นต้นเหตุให้พี่น้องเข้าใจผิดกัน ครั้นวิศเวศมาห้ามและพยายามชี้แจง ก็ถูกแม่ด่าอีกคนว่า

"น้องอยู่ในห้องไอซียูเป็นตายไม่รู้ แกมากอดกับผู้หญิงของน้อง แกทำอะไรอยู่"

พอดีกรเดินเข้ามา วิศเวศบอกให้พาษาออกไป พอษาออกไปแล้ววิมาลาในสภาพฟุ้งซ่านคุมสติแทบไม่อยู่ถามวิศเวศว่า "นายไวจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม" พอวิศเวศพยักหน้า วิมาลาก็โผเข้ากอดลูกร้องไห้โฮ...

เมื่อกรพาษาออกมาแล้ว พอจะลงบันไดเลื่อน ษามอง

ลงไปทำท่าจะหน้ามืด เธอบอกกรให้หายห่วงว่าตนเคยกลัวความสูงแล้วขอร้องขออยู่ที่โรงพยาบาลเฝ้าไข่ ตุ๋น และเพื่อจะติดตามข่าวของไวณิกด้วย เมื่อกรอนุญาตเธอขอบคุณที่เขาเข้าใจ แล้วเดินเข้าไปในห้องของไข่ตุ๋น

ooooooo

อภินพพาลูซี่ไปดูบ้านหลังใหญ่โตที่อติคุณคุยโวว่าซื้อไว้เป็นเรือนหอ ความเลยแตกเพราะเป็นบ้านที่มีไว้ให้เช่าถ่ายละคร และอติคุณเพิ่งไปเช่าเมื่อวานนี้เอง อภินพแค้นใจมากเมื่อกลับมาเจออติคุณอีกครั้งเลยคว้าปืนไล่ยิงจนอติคุณหนีออก จากบ้านแทบไม่ทัน

เมื่ออภินพตาสว่าง พ่อลูกเลยคุยกันรู้เรื่อง ลูซี่เพิ่งรู้ว่าบ้านกำลังจะถูกยึด   น้ำไฟถูกตัดเพราะค้างจ่าย   ส่วนบ้านที่ปากช่องก็ขายให้หม่อมวิไลไปแล้ว   แต่หม่อมยังใจดีให้ใช้บ้านได้

ในยามที่อภินพเพลี่ยงพล้ำเสียท่าจนหมดรูปแล้วเช่นนี้ ลูซี่ตำหนิพ่อว่าคบคนไม่เลือก อติคุณก็มอมยาตนแล้วข่มขืน ทำให้อภินพแค้นอติคุณขึ้นมาอีก เธอเลยยื่นคำขาดกับพ่อว่า ต่อไปอย่ามาบังคับอะไรตนอีก อย่ามายุ่งเรื่องตนกับวิศเวศอีก

อภินพพยักหน้าอย่างรู้สึกผิด ลูซี่จึงออกจากบ้านไป

ooooooo

เพราะไวณิกเสียเลือดมาก หมอต้องการเลือดอย่างเร่งด่วน วิมาลากับวิศเวศมีเลือดคนละกรุ๊ปกับไวณิก ทุกคนร้อนใจมาก วิศเวศให้กรไปประกาศที่โรงงานว่าใครมีเลือดกรุ๊ปโอเนกาทีฟให้มาบริจาคด่วนมี ค่าตอบแทนให้อย่างงาม

เช้านี้ชิดชมกำลังจะออกเดินทาง กรโทร.มาบอกสันต์ว่าไวณิกประสบอุบัติเหตุอาการสาหัส ชิดชมขอพ่อไปเยี่ยมไวณิกก่อน ไปถึงโรงพยาบาลได้ยินเสียงประกาศต้องการเลือดกรุ๊ปโอเนกาทีฟด่วนพอดี ชิดชมขอพ่อไปบริจาคเลือดก่อนค่อยไปเยี่ยมไวณิก ครู่ต่อมาจึงรู้ว่าคนที่ต้องการเลือดด่วนนั้น คือไวณิกนั่นเอง

ระหว่างรอการให้เลือดไวณิกนั้น วิมาลาถามวิศเวศว่าเรื่องทั้งหมดเป็นอย่างไร วิศเวศจึงเล่าความจริงทั้งหมดให้แม่ฟังนับแต่เขาออกจากบ้านจนกระทั่งกลับมา ในสภาพถูกตีหัวแบะ บอกแม่ว่าที่จริงษาคนนี้คือคนรักเก่าของตน แต่ที่ตนคบทุกวันนี้ก็เพราะต้องการแก้แค้นเธอ   ตีค่าเธอแค่ นางบำเรอคนหนึ่งเท่านั้น

วิมาลาฟังแล้วสงสารยกโทษให้วิศเวศแต่ไม่อภัยให้ษาซ้ำยิ่งเกลียดชังมากขึ้นไปอีก

หลังการผ่าตัดแล้ว หมอย้ายไวณิกไปอยู่ในห้องไอซียู บอกวิมาลากับวิศเวศว่าไวณิกปลอดภัยแล้ว สองแม่ลูกดีใจตื้นตันใจมากกับข่าวนี้ หมอเห็นแล้วกลับมองนิ่งๆ และเดินห่างออกไปด้วยสีหน้ากังวล

ษายังคงเฝ้าติดตามอาการของไวณิกอยู่ห่างๆ วันนี้หมอให้ไข่ตุ๋นไปตรวจเลือดและให้ษาไปพบหมอ คุณหมอบอกษาว่าไข่ตุ๋นอาการดีเกือบเป็นปกติและจะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว แต่กลับไปแล้วยังต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของหมออย่างเคร่งครัด แต่ต้องรอผลการตรวจเลือดของไข่ตุ๋นอีกที

ดึกคืนนี้ ษาไปเจอวิศเวศนั่งเศร้าอยู่คนเดียว เธอเข้าไปถามว่าไวณิกเป็นอย่างไรบ้าง เขาตอบอย่างเสียไม่ได้ว่ายังไม่ฟื้น แล้วไล่ษาออกไปตนอยากอยู่คนเดียว เพราะเห็นหน้าเธอทีไรก็รู้สึกเจ็บปวดกับความผิดพลาดของตัวเองทุกที

ษาจำต้องลุกเดินจากไปด้วยความเจ็บปวดไม่น้อยกว่ากัน

ooooooo

หลายวันต่อมา เมื่อไวณิกรู้สึกตัว เขาลืมตาขึ้นก็ถามว่าทำไมมืดอย่างนี้ เป็นเวลากลางคืนหรือ ทำไมไม่เปิดไฟ ทุกคนจึงรู้ว่าเขาเสียดวงตาไปแล้ว

วิมาลาเสียใจจนเป็นลม ส่วนไวณิกก็ยิ่งหงุดหงิดงุ่นง่านอาละวาดไล่วิศเวศไปให้พ้น ตะโกนขู่ถ้าวิศเวศไม่ไปตนจะไปเอง จนวิมาลาร้องไห้บอกไวณิกว่าเขาไปแล้ว ส่วนวิศเวศออกไปแล้วก็หันมองน้องชายน้ำตาไหลพรากด้วยความสะเทือนใจ

ลูซี่มาเยี่ยมไวณิกที่โรงพยาบาล เจอวิศเวศเธอพยายามปลอบใจให้กำลังใจเขาพยายามจะอยู่เป็นเพื่อนเขา พร่ำบอกว่าตนรักเขา  แม้วิศเวศจะบอกว่าไม่ได้รักเธอ  ลูซี่ก็ยังรำพันว่าตนเลิกรักเขาไม่ได้ ถึงได้รักเขาข้างเดียวก็มีความสุขแล้ว จะรอจนกว่าเขาจะแต่งงานไปกับคนอื่น เธอรำพันจนวิศเวศพูดไม่ออก

ooooooo

เมื่อแพ็ตตี้รู้ว่าไวณิกประสบอุบัติเหตุบาดเจ็บสาหัสก็รีบมาเยี่ยม เจอชิดชมเข้าพอดีเลยหาเรื่องจนมีเรื่องกันอีก วิมาลามาเจอด่าชิดชมว่ากล้าดียังไงถึงเข้ามาที่ห้องนี้ หรืออยากถูกไล่ออกจากงาน

ไวณิกได้ยินเสียงชิดชมเขาลุกขึ้นร้องเรียก แต่ชิดชมถูกกันท่าอยู่ที่มุมห้อง มีแต่แพ็ตตี้ที่ปราดเข้าไปฉอเลาะ แต่พอเห็นอากัปกิริยาของไวณิกที่มองไม่เห็น สีหน้าอารมณ์ของเธอก็เปลี่ยนไปทันทีถามวิมาลาอย่างไม่พอใจว่า ทำไมไม่บอกว่าไวณิกตาบอด

แพ็ตตี้แสดงความรังเกียจไวณิกทันที  หันไปบอกชิดชมว่าตนสละสิทธิ์ถ้าเธออยากได้ก็เอาไปแล้วหันไปลาวิมาลายกมือไหว้แผล็บ แล้วเดินเชิดออกไปเลย วิมาลาตามออกไปอย่างโกรธจัด

เมื่ออยู่กันตามลำพัง ชิดชมจึงเข้าไปเอ่ยลาไวณิก

บอกว่าวันหลังค่อยมาเยี่ยมใหม่ ไวณิกรู้ว่าตัวเองตาบอดแน่แล้วก็ยิ่งกดดันเกรี้ยวกราดใส่ชิดชมว่าไม่ต้องมา คนอย่างตนไม่ควรมีใครมาสนใจอีก ชิดชมถามว่าแล้วถ้าพาษามาเอาไหม

"ไม่ต้อง อย่านะ ฉันไม่อยากเจอเขาทั้งคู่ อย่าให้พวกเขามาเยี่ยมฉัน" ไวณิกตวาดลั่นเขาหงุดหงิดงุ่นง่านเกรี้ยวกราดจนใครก็เข้าหน้าไม่ติด แม้แต่วิมาลาก็ยังถูกไล่ให้ออกไปอย่ามายุ่งกับตน

ooooooo

ที่ทางเดินในโรงพยาบาล ขณะที่ลูซี่กำลังเดินตามตื๊อวิศเวศอยู่นั้น เหลือบเห็นษากำลังเดินกลับห้องไข่ตุ๋นพอดี เธอรีบตามไปด้วยความแค้นที่ษาบังอาจมาลูบคมกันถึงที่นี่ ตามไปจึงรู้ว่าษาอยู่กับไข่ตุ๋นที่ห้องพักคนป่วย เธอโทร.ฟ้องวิมาลาทันที

ไม่รอช้า วิมาลากับลูซี่ก็มาอาละวาดถึงห้องไข่ตุ๋น ด่าษาว่ายั่ววิศเวศไม่พอยังมาอ่อยไวณิกอีกจนเกิดเรื่องขึ้น ลูซี่ก็คอยเป็นลูกคู่ซ้ำเติมและช่วยด่า จนษาต้องชี้แจงว่า

"ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ คุณวิศรู้ดีว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะอะไร"

วิมาลาโกรธจนขาดสติยกกะละมังเช็ดตัวไข่ตุ๋นสาดน้ำใส่ษา คว้าหมอน ผ้าห่ม ปาใส่ จนษาต้องวิ่งออกไปนอกห้อง พอดีพยาบาลพาไข่ตุ๋นมาส่ง พอทั้งสองได้ยินไข่ตุ๋นเรียกษาว่าแม่ก็ด่าษาให้ไข่ตุ๋นฟัง ไล่สองแม่ลูกไปให้พ้นและอย่ามาให้เห็นหน้าอีก

"ทำไมต้องมาไล่แม่ษาด้วย เราก็กำลังจะออกจากโรงพยาบาลอยู่แล้ว" ไข่ตุ๋นถาม

ลูซี่ที่เคยสะกดรอยตามวิศเวศไปเห็นบ้านที่วิศเวศอยู่กับษาเธอฟ้องวิมาลาว่าวิศเวศซื้อบ้านให้ษาอยู่ด้วย วิมาลายิ่งโมโห ไล่ษาไปให้ไกลอย่าให้วิศเวศตามเจอ ไม่อย่างนั้นอนาคตของไข่ตุ๋นต้องถูกทำลายอย่างที่เธอคิดไม่ถึงแน่!

"ถึงท่านไม่พูด ฉันก็ตั้งใจจะไปอยู่แล้ว ฉันขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง อโหสิกรรมให้ฉันด้วย"

ษายกมือไหว้แล้วพาไข่ตุ๋นไป

ooooooo

ไวณิกอยู่ในสภาพเหมือนคนสติแตกอาละวาดเกรี้ยวกราดจนพยาบาลเข้าหน้าไม่ติด สุดท้ายวิมาลากับลูซี่ต้องเป็นคนมาดูแลเอง

ส่วนษาพาไข่ตุ๋นไปหาโรงแรมถูกๆพัก เจอโรงแรมจิ้งหรีดพอเข้าไปก็ถูกพวกผู้ชายกลัดมันพากันมาถามค่าบริการจนเธอ กลัวไม่กล้าอยู่ สุดท้ายพากันไปนั่งหลับที่ที่พักผู้โดยสารรถเมล์

ครั้นไปสมัครงานที่ไหนก็ไม่มีใครรับอ้างเหตุผลข้างๆคูๆว่ามีลูกติดและไม่มีโทรศัพท์ตามตัวยาก ษาเดินหางานจนล้าไปหมด พอหันมาอีกทีไข่ตุ๋นหายไปแล้ว เธอตกใจเดินหาร้องเรียกไปตามทาง

ปรากฏว่าไข่ตุ๋นมาข้างหลัง พอษาหันไปก็โมโหคุกเข่าลงตีไข่ตุ๋นดุว่าบอกแล้วว่าไม่ให้ซนทำไมซนอีก ไข่ตุ๋นทำตาปริบๆแบมือให้ดู ในมือมีเงินอยู่ 10 บาท ไข่ตุ๋นบอกแม่ว่า

"ไข่ตุ๋นไม่ได้ซน ไข่ตุ๋นเห็นเงินมันหล่นอยู่ที่โคนต้นไม้ ไข่ตุ๋นเลยไปเก็บมาคับ"

ษาเสียใจที่ตัวเองใช้อารมณ์กับลูกมากเกินไป...

ooooooo

ไวณิกนับวันยิ่งอารมณ์ร้ายจนวิมาลากับลูซี่ก็ต้องพากันกลัวหงอ รองรับอารมณ์กันจนหน้าเซียว

วันนี้ชิดชมมาเยี่ยมถูกไวณิกไล่เหมือนทุกคน ตะโกนแต่ว่าอยากตาย...อยากตาย ชิดชมเลยแนะว่าถ้าอยากตายตนจะช่วย อยากตายวิธีไหนให้บอกมา โดดตึกหรือยิงตัวตาย วิมาลาตกใจถามว่าจะบ้าหรือ ชิดชมไม่สนใจเข้าไปจับไหล่ ไวณิกพลิกหน้ามา ชะโงกเข้าไปพูด

"แต่ถ้าดวงยังไม่ถึงฆาต ยังไม่ตาย อาจจะพิการซ้ำซ้อน นอนเป็นอัมพาต หรือไม่คุณตายแล้วเป็นผี ก็จะต้องไปกระโดดตึก หรือยิงตัวตายซ้ำที่เดิมเวลาเดิมนานเท่าอายุขัยของคุณ ยังจะ เอาอยู่อีกไหม"

ไวณิกสงบลง ถามเสียงเครือ "แล้วฉันจะทำอะไรได้บ้าง นั่งรับสภาพไอ้บอดไร้ค่าไปวันๆงั้นหรือ"

"สู้ไง! สู้จนกว่าจะหาย! หรือถ้ามันไม่หายก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แค่นี้เอง แค่นี้มันยากเย็นนักรึไง ถ้าทำไม่ได้ จะไปตายที่ไหนก็ไป" พูดแล้วชิดชมเดินออกไปอย่างไม่แยแส ไวณิกนั่งซึมสิ้นพยศ

วิศเวศกับวิมาลามองไวณิกอึ้ง ครู่หนึ่งวิศเวศเดินตามชิดชมออกไป ขอบใจที่พูดจนไวณิกดีขึ้น

"คุณไวเหมือนเด็ก พอคนเอาใจก็จะเอาแต่ใจ แต่ถ้าแข็งเข้าใส่ คุณไวก็จะอ่อนเอง"

วิศเวศชมว่าเธอช่างรู้ใจไวณิกดีจัง ชิดชมพูดแก้เกี้ยวว่าตนก็แค่เดาเอาเท่านั้น วิศเวศเลยเปลี่ยนหน้าที่ให้เธอมาเป็นพยาบาลดูแลไวณิกแทนจนกว่าเขาจะหายหรืออาการดีกว่านี้ ชิดชมกลัวจะถูกวิมาลามาฉีกอกเอา วิศเวศบอกว่าเขาจะคุยกับคุณแม่เอง

หลังจากนั้นเขาไปที่ห้องไข่ตุ๋น ปรากฏว่าข้าวของถูกเก็บไปหมดแล้ว เขาโทรศัพท์ถึงกรทันที

"พยาบาลบอกว่าหมอให้กลับบ้านได้แล้ว แต่นายไม่รู้ เรื่องแค่นี้นายพลาดได้ยังไง"

ตำหนิกรแล้ววิศเวศเดินอ้าวออกจากห้องไปทันที

ooooooo