ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

สามใบไม่เถา

SHARE
  • แนว
  • :
  • โรแมนติก-คอมเมดี
  • บทประพันธ์โดย
  • :
  • อาริตา
  • บทโทรทัศน์โดย
  • :
  • ชลนภัสส์/ตุณย์
  • กำกับการแสดงโดย
  • :
  • ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
  • ผลิตโดย
  • :
  • บริษัท เมคเกอร์ กรุ๊ป จำกัด
  • ช่องออกอากาศ
  • :
  • สถานีโทรทัศน์ช่อง 3
  • นักแสดงนำ
  • :
  • กฤษฎา พรเวโรจน์,รณิดา เตชสิทธิ์

สามใบไม่เถา ตอนล่าสุด

ตอนที่ 1

อัลบั้ม: เรื่องราวของ 3 สาวพี่น้อง ต่างพ่อแม่ แต่อยู่ในครอบครัวเดียวกันใน "สามใบไม่เถา"

ณ ห้องจัดงานในโรงแรมหรู คืนนี้มีงานเปิดโครงการคฤหาสน์พันล้านของ อัษฎา อัศวเรืองชัย ชายวัยกลางคนที่ประสบความสำเร็จในธุรกิจอย่างสูง

ตอนที่ 2

อัลบั้ม: เรื่องราวของ 3 สาวพี่น้อง ต่างพ่อแม่ แต่อยู่ในครอบครัวเดียวกันใน "สามใบไม่เถา"

เพื่อเอาใจ “พ่อตา” แสงฉานทำเป็ดอบยัดไส้สูตรฝรั่งเศสไปฝากอัษฎา อ้อนอุรวสาให้ลองแย็บๆ กับคุณพ่อหน่อยว่าลูกเขยคนโตท่านเป็นเชฟ ท่านจะยอมรับไหม

ตอนที่ 3

อัลบั้ม: เรื่องราวของ 3 สาวพี่น้อง ต่างพ่อแม่ แต่อยู่ในครอบครัวเดียวกันใน "สามใบไม่เถา"

ภิสิตยืนหลบมุมมองอินทุอรคุยกับแขกอย่างพยายามเก็บความรู้สึกที่มีต่อสาวน้อย แต่พออินทุอรเห็นและจะเดินมาหาเขากลับทำทีเดินไปคุยโทรศัพท์ อินทุอร ชะงัก พอดีบราลีมาเรียกไปสวัสดีเพื่อนแม่ เธอจึงตามแม่ไป

ตอนที่ 4

อัลบั้ม: เรื่องราวของ 3 สาวพี่น้อง ต่างพ่อแม่ แต่อยู่ในครอบครัวเดียวกันใน "สามใบไม่เถา"

ภิสิตกับอินทุอรไปถึงโรงพยาบาล เวศม์เข้ามาถามว่าเป็นญาติอันตราใช่ไหม แจ้งว่าอันตราขาหักกำลังผ่าตัดอยู่ ภิสิตบอกอินทุอรว่าตนจะโทร.บอกอัษฎาก่อน

อุรวสาเป็นคนรับโทรศัพท์เพราะทั้งพ่อและแม่ยังอยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมจะคุย เธอบอกภิสิตว่าถ้าอันตราออกจากห้องผ่าตัดให้ช่วยโทร.บอกด้วย แล้วบอกพ่อกับแม่ว่าน้องขาหักกำลังผ่าตัดอยู่ กระนั้นหัวอกพ่อกับแม่ก็ยังห่วงลูกอยู่ดี

พงษ์ชัยกับอนุวัติที่ออกไปหาเรือ กลับมาบอกว่าหาเรือไม่ได้คงต้องรอเรือเฟอร์รี่ออกตอนเช้า

“ผมรอไม่ไหวหรอก จะบ้าตายอยู่แล้วเนี่ย เป็นห่วงลูก” อัษฎาโวย

“ดิฉันเห็นเรือจอดอยู่ที่ท่าตั้งหลายลำ ไม่ยอมไปสักลำเลยเหรอคะ” บราลีร้อนใจ

อุรวสาถามพงษ์ชัยว่าบอกคนเรือหรือเปล่าว่าเราต้องกลับกรุงเทพฯด่วนเพราะคนในครอบครัวเกิดอุบัติเหตุ พงษ์ชัยบอกว่าบอกแล้วแต่คนเรือไม่ยอมไป อ้างว่าดึกแล้ว

ทันใดนั้น แสงฉานขับรถของอัษฎาเข้ามา เขารีบมาบอกว่า “หาเรือได้แล้วครับ เจ้าของเรือสตาร์ตเครื่องรออยู่ที่ท่า” อัษฎาเร่งให้รีบไปเลย แสงฉานช่วยขนกระเป๋าขึ้นรถ

พงษ์ชัยหน้าตึง สงสัยว่าแสงฉานหาเรือได้ยังไง แต่ก็ยังรักษามาดไปส่งที่ท่าเรือ บอกอัษฎาว่าพรุ่งนี้จะขับรถไปส่งให้ที่บ้าน อัษฎารับทราบ หันไปถามแสงฉานว่า ถึงฝั่งแล้วไปยังไงต่อ เราไม่มีรถ

“ผมจะโทร.หาคนรู้จักให้ขับรถไปส่งที่กรุงเทพฯ” พงษ์ชัยทำคะแนน แต่ถูกแสงฉานหักหน้าบอกอัษฎาว่า

“ผมโทร.ติดต่อรถตู้แล้วครับ ตอนนี้รถรอเราอยู่ที่ท่าเรือฝั่งนู้น” อุรวสาถามว่าเขาเอาเบอร์รถตู้จากไหน “เห็นติดประกาศไว้ที่ท่าเรือฝั่งนู้นเลยเซฟเบอร์เก็บไว้เผื่อมาเที่ยวอีกได้ใช้บริการน่ะ...ฮ่ะ” แสงฉานเกือบลืมลีลาเกย์

พอเรือออกจากท่าแล้ว อนุวัติพูดกับพงษ์ชัยว่า “เดี๋ยวฮ่ะ เดี๋ยวครับ เป็นพวกสองเพศรึไง”

“ตอนนี้ฉันไม่สนว่าไอ้แสงฉานเป็นเกย์ไม่เป็นเกย์ มันหักหน้าฉัน มันหาเรือได้ ดูคุณอัษฎาก็เห็นความดีของมัน” พงษ์ชัยตอบอย่างหงุดหงิด ยิ่งไม่ชอบขี้หน้าแสงฉานมากขึ้นทุกที
แม้จะเป็นห่วงอันตรานั่งรถอย่างกระวนกระวายใจ แต่อัษฎาก็ยังแอบเห็นแสงฉานกุมมืออุรวสาอย่างให้กำลังใจ

ooooooo

อำพลเป็นหมอผ่าตัดอยู่ที่โรงพยาบาลนี้ พอเขาออกจากห้องผ่าตัด เวศม์ก็ปราดเข้าไปถามว่าอันตราเป็นอย่างไรบ้าง

“กระดูกขาซ้ายหัก ต้องใส่นอตดามเหล็ก” ฟังแล้วอินทุอรตกใจ ภิสิตถามว่าหลานตนจะเดินได้เหมือนเดิมไหม “คนไข้อายุน้อย กายภาพบำบัดเดี๋ยวก็เดินได้ตามปกติครับ”
ฟังหมออำพลแล้วทุกคนค่อยสบายใจขึ้น

อันตราผ่าตัดเสร็จย้ายมานอนพักฟื้นที่ห้องพักคนไข้แล้วแต่ยังไม่รู้สึกตัว อินทุอรนั่งเฝ้าพี่สาวไม่ห่าง ภิสิตติดตามการเดินทางของพวกอัษฎาเข้ามาบอกว่าพวกเขามาถึงชลบุรีแล้ว

“ผมขออนุญาตอยู่รอพ่อแม่คุณอันตรานะครับ อยากขอโทษที่ทำให้ลูกสาวท่านขาหัก” เวศม์เอ่ย ภิสิตติงว่าหลานตนขับรถชนท้ายเขาเองต่างหาก “ถึงยังไงผมก็ผิดครับ ผมควรขอโทษ”

ภิสิตรู้สถานการณ์ดี บอกว่าอย่าเลย ให้เขามาหาวันหลังดีกว่า รอให้พายุทอร์นาโดลดกำลังลงกลายเป็นดีเปรสชั่นก่อนดีกว่า เวศม์จึงพยักหน้าอย่างเข้าใจว่า พ่อของอันตรา...ดุขนาดไหน!

เมื่ออำพลมาส่งเวศม์ที่รถ เขาถามว่าไม่เห็นเวศม์โทร.หาประกันจะซ่อมรถเองหรือ เวศม์บอกว่าตนไม่สนใจเรื่องรถ เป็นห่วงแต่อันตราเพราะตนทำให้เธอประสบอุบัติเหตุ อำพลดักคอว่า

“เขาสะกดรอยตามแกไปเอง เวศม์แกชอบผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม” เวศม์ไม่ตอบแต่บอกอำพลให้โทร.รายงานอาการของอันตราให้ตนด้วย แล้วรีบขึ้นรถไปเหมือนกลัวเพื่อนจะจับผิดได้ อำพลมองตามพึมพำ “ไอ้ปากแข็ง...มีความรักก็ดี”

ooooooo

เช้ามืด อัษฎา บราลี อุรวสาและแสงฉานก็มาถึงโรงพยาบาล อันตรารู้สึกตัวแล้ว ทุกคนเข้าไปยืนรอบเตียง เห็นอันตรารู้สึกตัวและยิ้มแย้ม ทุกคนก็เบาใจ

บราลีบ่นว่าบอกแล้วว่าให้เลิกขี่มอเตอร์ไซค์ก็ไม่เชื่อ ขี่ไปชนจนได้ อัษฎาของขึ้นทันทีถามภิสิตว่าคนไหนที่ขับรถชนอันตรา ภิสิตชี้แจงว่าอันตราขี่รถไปชนท้ายเขาต่างหาก แต่ความรักลูกทำให้อัษฎามองปัญหาไขว้เขว ตะแบงว่าก็ในเมื่อเห็นมอเตอร์ไซค์พุ่งมาจากข้างหลังทำไมไม่หลบ

“คุณพ่อคะ จะให้เขาฝ่าไฟแดงหลบอันเหรอคะ อันเป็นฝ่ายผิดค่ะ”

แต่อัษฎามุ่งที่จะโทษว่ารถคันนั้นผิดให้ได้ อ้างว่ารถเก๋งคันเร่งมันก็อยู่แค่ปลายเท้าเหยียบลงไปนิดเดียวก็เลี่ยงไม่ให้รถชนท้ายได้แล้ว ด่า “ไอ้คนไร้น้ำใจ!”

อินทุอรฟังพ่อแล้วกระซิบกับภิสิตว่า “อาสิตคิดถูกแล้วค่ะให้เขากลับไปก่อน”

ทุกคนเข้าไปเยี่ยมอันตราในห้อง แต่แสงฉานไม่เข้าไปเพราะรู้ตัวว่าเป็นคนนอก พอรู้จากพยาบาลว่าอันตราฟื้นแล้ว บอกให้เข้าไปเยี่ยมได้ แสงฉานได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ บอกพยาบาลว่าไม่เป็นไร ขอบคุณ แล้วเดินไปนั่งพิงผนังอย่างโล่งใจ

ooooooo

กลับไปถึงคอนโดก็ตีห้าแล้ว แสงฉานบอกให้อุรวสาไปนอนพักเสียเดี๋ยวตนเอาของออกจากกระเป๋าเอง ก่อนที่จะนอน อุรวสายังถามเขาว่า

“แสงคะ คุณเปลี่ยนใจเรื่องเซ้งร้านอาหารแล้วใช่ไหม” แสงฉานพยักหน้า เธอจึงงีบหลับลงได้ ในขณะที่แสงฉานถอนใจที่ความเห็นเรื่องร้านอาหารไม่เคยตรงกับอุรวสาเลย
แสงฉานคิดถึงเมื่อหลายปีก่อน ขณะอยู่ซานฟรานฯด้วยกัน ในคืนที่ท้องฟ้าใสดวงดาวพราวระยับ ทั้งสองไปดินเนอร์กันใต้แสงเทียนที่ดาดฟ้าตึก แสงฉานยกของหวานสไตล์ฝรั่งเศสหรูหราเสิร์ฟในแก้วแชมเปญมาให้ พออุรวสาตักของหวาน พบแหวนเพชรอยู่ในแก้ว แล้วแสงฉานก็คุกเข่าขอ

“วสา...แต่งงานกับผมนะ”

นาทีนั้น เธอตอบรับเขินๆทั้งดีใจและปลื้มใจระคนกัน

ในคืนนั้น แสงฉานบอกเธอว่า “เราจะกลับไปทำพิธีที่เมืองไทยนะจ๊ะ ผมจะให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขอวสา”

“คุณเพิ่งเรียนจบ คุณพ่อไม่ยอมหรอกค่ะ” แล้ววสาก็เล่าความหวังของพ่อให้ฟังว่า ท่านมีความหวังกับลูกเขยคนโตสูงมาก ต้องประสบความสำเร็จระดับประเทศ แสงฉานอ้างความรักความจริงใจที่มีต่อเธอ อุรวสาย้ำบอกเขาว่า

“ยากค่ะ คุณพ่อย้ำเสมอ สามีของสาต้องเป็นนักธุรกิจระดับประเทศ แสงคะ...ถ้าเราบอกคุณพ่อ เราจะไม่ได้แต่งงานกัน” แสงฉานถามว่าแล้วจะให้ทำอย่างไร “วสายังต้องทำงานที่นี่อีกหลายปี เราจะแต่งงานกันที่นี่โดยไม่บอกให้ใครรู้ เราจะสร้างฐานะและเกียรติยศไปด้วยกัน จนถึงเวลาที่เหมาะสม เราจะกลับไปกราบคุณพ่อด้วยกันนะคะ”

คิดถึงอดีตแล้ว วันต่อมาเมื่อแสงฉานไปพบเจ้าของร้านที่เขาจะเซ้งต่อ พอจะจดปากกาก็คิดถึงที่

อุรวสาถามว่า “แสงคะ คุณเปลี่ยนใจเรื่องเซ้งร้านอาหารแล้วใช่ไหมคะ” ทำให้เขาชะงัก เจ้าของร้านเห็นจึงเปิดโอกาสให้ว่า

“กลับไปคิดดูอีกทีก่อนเซ็นสัญญาก็ได้นะครับ”

แสงฉานดูสภาพร้านที่มีที่นั่ง 30 ที่ ทำเลดี เข้าออกง่าย เพียงแต่ไม่มีที่จอดรถเท่านั้น เขาพอใจกับสภาพร้าน ตัดสินใจทำตามความฝันของตัวเอง จดปากกาเซ็นสัญญา เซ้งร้านนี้เป็นของตัวเอง

ooooooo

อัษฎากับบราลีเฝ้าอันตราอยู่ที่โรงพยาบาลทั้งคืน จนเช้า ภิสิต อุรวสา และอินทุอร หิ้วอาหารมามากมาย ถูกอันตราแซวว่าไม่ยกตลาดมาเลยล่ะหนูอิน

ภิสิตเอาแจกันมาเยี่ยม อันตราขอบคุณเขา และบอกพ่อกับแม่ให้กลับไปพักผ่อนเสีย บราลีเห็นด้วยเพราะไม่ได้อาบน้ำมาสองวันแล้ว แต่อัษฎาไม่ยอมกลับจะอยู่เฝ้าลูก จนอุรวสาต้องให้อินทุอรช่วยพูด อัษฎาจึงยอมกลับ

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“แม็กกี้ อาภา” รับบทคุณแม่ครั้งแรก และต้องเจอเรื่องลึกลับ ใน “ตุ๊กตา”
20 เม.ย. 2564

02:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 20 เมษายน 2564 เวลา 04:33 น.