นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    สายลับสามมิติ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: “สายลับสามมิติ” สนุก ฮา “ป๋อทุลุมิติจับมือน้ำตาลควงปืนผดุงความยุติธรรม”


    ดร.อาทิตย์ฝันเฟื่อง สั่งนารีให้ส่งเทียบเชิญนานาชาติมาดูการสาธิตแสนยานุภาพของปืน “ซุปเปอร์ซัน” ได้เลย ให้แนบท้ายไปด้วยว่าใครจองก่อนมีสิทธิ์ “ชนะ” ก่อน

    นารีถามว่ามันชื่อบุ๋มบิ๋มไม่ใช่หรือ ดร.อาทิตย์บอกว่าเราขโมยความคิดแล้วก็ต้องขโมยสิทธิ์จะตั้งชื่อของเราแทนด้วย

    ขณะนั้นเอง อินทุก็พาลุงเจิดเข้ามารายงานว่า “มันบอกว่าการผลิตมีปัญหา” ดร.อาทิตย์ชักสีหน้าทันที ลุงเจิดรีบบอกว่า “ไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไร ฉันแค่ต้องการบางอย่างที่แกไม่ได้เตรียมไว้”

    แล้วลุงเจิดก็เอากระดาษแผ่นหนึ่งออกมาสะบัดทีเดียวกระดาษก็คลี่ออกมายาวมาก แล้วยื่นให้ ดร.อาทิตย์ดู บอกว่า

    “ชิ้นส่วนไม่กี่ชิ้น กับสารเคมีอีกสามสี่ชนิดสำคัญมาก ถ้ามีไม่ครบก็ทำตามที่แกสั่งไม่ได้”

    ดร.อาทิตย์หน้าเครียดทันที ลุงเจิดเห็นแว่นสามมิติวางอยู่แอบส่งสัญญาณกับวิศวะ ระหว่างนั้นก็พยายามดึงความสนใจของ ดร.อาทิตย์มาคุยกับตน เพื่อเปิดโอกาสให้วิศวะแอบหยิบแว่นสามมิติ ขณะวิศวะกำลังจะหยิบแว่นได้อยู่แล้วนั่นเอง โทรศัพท์ของอินทุดังขึ้นทำให้วิศวะชะงักกึก ดร.อาทิตย์ถามอินทุว่ามีอะไร

    อินทุบอกว่ามีคนจะมาบริจาคเงินกับ ดร.อาทิตย์ ระบุว่าต้องการให้กับมือด็อกเตอร์เองเท่านั้น ดร.อาทิตย์สั่งให้พาเข้าไปรอที่ห้องรับรอง แล้วหันคว้าแว่นสามมิติที่วิศวะกำลังจะหยิบพอดี เลยต้องรีบชักมือกลับ

    “เอาไอ้สองคนนี้กลับไปที่ที่ของมัน แล้วตามฉันลงไป นารี...ไปจัดการตามที่สั่ง” แล้ว ดร.อาทิตย์ก็เอาแว่นสามมิติใส่ไว้ในเซฟหลังที่นั่งของเขา

    ooooooo

    ปวันอธิบายแผนขโมยแว่นสามมิติกับจ่าเจี๊ยบว่า ทีมแรกนางนกต่อต้องเข้าไปหลอกล่อดึงความสนใจจาก ดร.อาทิตย์ จ่าเจี๊ยบอาสาปลอมตัวเข้าไปเองตนจะคอยประกบไม่ให้จันทร์เจ้าพูดอะไรที่ไม่ควรพูด

    ปวันแจ้งหน้าที่ของทีมที่จะลอบเข้าไปขโมยแว่นสามมิติว่าทีมนี้เสี่ยงที่สุด ตนจะไปเอง ตฤณขอไปด้วย รับรองว่าตนจะไม่เป็นภาระแน่นอน

    สมายล์มาตามคำชวนของกังฟู ทั้งสามเข้าไปมะรุมมะตุ้มบารมีที่กำลังจะออกไปทะเลกับเจนจิรา โดยตังตังอยากสวย กังฟูอยากผอม และสมายล์อยากหน้าเด้งดึ๋ง ทุกคนระบุต้องให้บารมีเป็นคนทำให้ สมายล์ขู่ว่าถ้าบารมีไม่ทำให้ตนจะฟ้องพ่อ

    “โอเคค่ะ...โอเค เดี๋ยวอาจัดการให้นะคะ ไม่ต้องโวยวายนะ”

    ระหว่างที่จันทร์เจ้ากำลังดราม่ากับอาทิตย์อยู่ที่ห้องรับรองนั้น วิศวะและลุงเจิดก็เข้าไปในห้องทำงานของ ดร.อาทิตย์ พยายามไขเซฟแต่กุญแจหักเสียก่อน วิศวะเลยตัดสินใจแบกตู้เซฟเดินขาสั่นออกไป ลุงเจิดเร่งให้วิศวะเดินเร็วหน่อยเดี๋ยวโดนจับได้

    “คงไม่เดี๋ยวแล้วกระมัง” เสียงมิสเตอร์โอเคดังขึ้น ลุงเจิดตกใจเตะผ่าหมากมันทรุดไปจุกหน้าเขียวแล้วเร่งวิศวะให้รีบไป

    ตฤณกับปวันวิ่งมาเจอนารีกับลินดา ทั้งสองจะจับไว้ แต่ถูกลุงเจิดกับวิศวะที่แบกตู้เซฟมาชนนารีล้มทับลินดาและถูกวิศวะล้มทับไปอีกคน ตฤณกับปวันเห็นลุงเจิดและวิศวะต่างดีใจที่ได้พบกันโดยบังเอิญ

    แต่ทั้งหมดก็ถูกมิสเตอร์โอเคตามมาเจอ มันประกาศแก้แค้นแทนโอเคน้อยที่โดนเตะผ่าหมากจนจุกหน้าเขียวเมื่อกี๊นี้

    ooooooo

    ปวันกับตฤณถูกลินดาต้อนไปจนมุม ทั้งสองพยายามถ่วงเวลาเพื่อให้ลุงเจิดกับวิศวะหนี วิศวะถามลุงเจิดว่าจะเอายังไงต่อไป

    มิสเตอร์โอเคโมโหเลยยิงเปรี้ยงออกไป แทนที่จะเป็นกระสุนกลับกลายเป็นน้ำเหนียวๆสีเขียวน่าขยะแขยง ซ้ำยังมีกลิ่นเหม็นเน่าน่าสะอิดสะเอียนอีกด้วย

    น้ำเหนียวๆกระเด็นใส่หน้ามิสเตอร์โอเค ลินดาและนารี ทุกคนขยะแขยงสะอิดสะเอียน ต่างเช็ดกันวุ่นวาย ลุงเจิดบอกทุกคนให้หนี ตฤณแบกเซฟตามพวกปวันไป

    จันทร์เจ้ายังถ่วงเวลาดึง ดร.อาทิตย์ไว้ แต่ลูกน้องเข้ามากระซิบอะไรกับอินทุ พออินทุไปกระซิบบอก ดร.อาทิตย์ ทำเอาเขาลุกพรวด จันทร์เจ้าพยายามถ่วงจะขอมอบเงินบริจาคให้เขาด้วยมือตัวเอง เลยถูก ดร.อาทิตย์ที่กำลังหงุดหงิดตวาด

    “ผมบอกว่ามีธุระไง อยากให้กับมือก็รอวันอื่น”

    จันทร์เจ้าถูกผู้ที่ตนศรัทธาตวาด ก็ปลอบใจตัวเองว่านั่นอาจเป็นภาพหลอน ตนต้องศรัทธาและเชื่อในตัว ดร.อาทิตย์ จ่าเจี๊ยบฟังแล้วได้แต่ถอนใจ หยิบกระเป๋าให้แล้วพาจันทร์เจ้าออกไป

    ooooooo

    ปวันพาลุงเจิด วิศวะ และตฤณ หนีออกมาขึ้นรถได้สำเร็จ

    ดร.อาทิตย์แค้นใจมากที่พวกลุงเจิดเอาแว่นสามมิติไปได้ อินทุถูกด่า “ไม่ได้เรื่อง” แล้วตบเปรี้ยง จากนั้นหันไปตบนารี ด่า “ห่วยแตก”

    “ไอ้เจิดมันหนีไปได้ แล้วใครจะสร้างเครื่องผลิตปืนให้ฉัน!! โธ่เว้ย!!” ดร.อาทิตย์สบถเครียด ทุกคนเงียบกริบ

    ฝ่ายบารมี หลังจากถูกแก๊งเด็กมาใช้บริการ โดยระบุต้องให้บารมีทำเอง บารมีจำต้องบริการจนเสร็จ ตังตังร้อนใจที่จนป่านนี้ตฤณยังไม่มา พอดีเจนจิราเดินออกมาจากห้องน้ำสะบัดผ้าขนหนูที่คลุมออก เผยให้เห็นชุดว่ายน้ำที่บารมีซื้อให้ บารมีเลยอ้างกับเด็กๆ ว่าตนต้องไปแล้ว เดี๋ยวขึ้นเครื่องไม่ทัน

    เมื่อเวลาจวนตัวเข้า ตังตังเลยกอดขาเจนจิราขอไปเที่ยวด้วย แอบส่งสัญญาณให้กังฟูกับสมายล์ ทั้งสองเลยพุ่งเข้าไปกอดเจนจิราด้วย นุงนังนัวเนียกันจนสุดท้ายต้องลากกันออกไปอย่างนั้น

    พอลากกันไปถึงหน้าคลินิก ตฤณก็มาถึงพอดี เขาเข้าไปบอกเจนจิราว่าเราต้องคุยกัน แต่เจนจิราไม่ยอมคุยด้วย ซ้ำสมายล์ยังบอกให้บารมีช่วยนวดหน้าให้สมศักดิ์คนขับรถหน้ากร้านให้ด้วย ตฤณฉวยโอกาสนั้นพาเจนจิราขึ้นรถตู้หนีไปได้

    ooooooo

    ปวันพาลุงเจิดกับวิศวะหนีกลับมาถึงห้องลับที่ร้านวิศวะ ลุงเจิดหาทางเปิดเซฟได้ หยิบแว่นสามมิติออกมา

    “รีบใส่เลยอาจารย์ จะได้รีบพาเชนออกมา” วิศวะเร่ง ลุงเจิดเกี่ยงให้วิศวะใส่ วิศวะเกี่ยงว่าถ้าตน ไปแล้วเจอมิสเตอร์โอเคตนจะสู้ยังไง ทั้งสองเกี่ยงกันไปมา ปวันเลยโพล่งขึ้นว่า

    “ฉันขอเข้าไปเอง เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นเรื่องจริง ฉันควรได้เห็นกับตา”

    วิศวะกับลุงเจิดที่กำลังเกี่ยงกันอยู่มองปวันทึ่ง เธอพยักหน้าอย่างหนักแน่นมุ่งมั่นที่จะเข้าไปในหนังให้ได้

    ฝ่ายตฤณที่อุ้มเจนจิราขึ้นรถตู้ไปเพื่อจะคุยกัน แต่เจนจิราดิ้นรนตะโกนให้ปล่อย ไม่ยอมคุยกับตฤณจะคุยแต่กับคู่หมั้นของตนเท่านั้น เธอตะโกนเรียก

    “คุณบารมี...คุณบารมี ฉันรักคุณบารมี... ฉันรักเขา...ปล่อยฉันนะ ปล่อย! ฉันจะไปหาเขา” แล้วตบหน้าตฤณฉาดใหญ่

    “ต้องหาทางแก้การสะกดจิตให้ได้” ตฤณกุมแก้มที่ถูกตบ มองเจนจิราอย่างหนักใจ

    ooooooo

    ปวันไปหล่นตุ้บลงที่บ้านเมืองในหนัง เธอร้องกรี๊ดทั้งเพราะเจ็บและตกใจ แต่พอมองสภาพรอบตัวแล้วรู้ว่าตัวเองเข้ามาอยู่บ้านเมืองในหนังจริงๆแล้ว เธอตะโกนเรียกเชน...เชน...

    ทุกอย่างเงียบกริบ จนมีรถคันหนึ่งขับมา สองสามีภรรยาในรถโผล่หน้ามาดุว่ามายืนทำอะไรอยู่สี่แยกจะฆ่าตัวตายหรือ ปวันถามว่ารู้จักเชนไหม เชนสายลับเจ้าเสน่ห์ไง สองสามีภรรยามองหน้ากันนึกๆ บอกว่าคุ้นๆ แต่นึกไม่ออก ให้ไปถามที่สถานีตำรวจดูก็แล้วกัน

    ไม่ทันที่ปวันจะทำอะไร ก็มีเสียงผู้หญิงร้องกรี๊ดๆ วิ่งมา มีชายหน้าเถื่อนๆสามคนตามมายืนเรียงหน้า กระดาน ชี้ให้ดูกันว่าแม่สาวพาร์ตเนอร์หลบอยู่นั่น

    พอเห็นปวันพวกมันก็เลียปากแผล็บ บอกกันว่าหวานคอแร้งแล้ว หญิงคนนั้นบอกปวันว่าพวกนั้นเป็นแมงดา มันจะมาลากเธอไปเป็นนางบำเรอ พวกมันตรงเข้ามาจะฉุดหญิงคนนั้น ปวันสะบัดแขนไม่แรงนักก็ทำเอามันกระเด็นไป เพื่อนมันเข้ามาจะเล่นงานปวัน แค่ถูกต่อยเบาๆ มันก็หน้าหันลอยไปตกโครม พอเห็นมีเลือดออกก็สลบไปเลย

    แมงดาอีกคนพุ่งเข้ามาก็ถูกปวันจับเหวี่ยงหัวทิ่มลงไปในถังขยะ

    หญิงคนนั้นตื่นเต้นมาก ชมปวันว่าเก่งจัง พอปวันถามว่ารู้จักเชนไหม เธอบอกว่าถามถูกคนแล้ว แล้วพาปวันเข้าไปในไนต์คลับ ปวันเห็นเชนคุยอยู่กับบาร์เทนเดอร์ เธออุทานดีใจ

    “เชน!!!”

    พอปวันเดินเข้าไปหา เชนอุทานอย่างเหลือเชื่อ “นี่ผมคิดถึงคุณมากเกินไป หรือว่าผมกำลังฝัน”

    “นายไม่ได้ฝัน”

    เชนคว้าปวันเข้าไปจูบทันที ทำเอาพวกลุงเจิด ที่ดูทีวีอยู่ ตาโตอ้าปากค้าง

    “ถ้านี่เป็นความฝัน ผมก็ไม่ปรารถนาที่จะตื่น” เชนเพ้อ เลยถูกปวันต่อยเปรี้ยง ถามว่าตื่นหรือยัง แล้วจะต่อยอีก เชนบอกว่า “ถ้าได้แลกกับรอยจูบของคุณ อีกกี่หมัดผมก็ยอม”

    “บ้า!” ปวันด่าแต่แอบเขิน

    ปวันถูกพวกพาร์ตเนอร์ปราดเข้ามาถามว่าเธอเป็นใคร มายุ่งอะไรกับป๋าของตน ปวันยกมือให้หยุด ประกาศว่า

    “ปวัน...ศิษย์สายลับเจ้าเสน่ห์!”

    ooooooo

    เมื่อพากันออกมาหน้าไนต์คลับ ปวันบอกเชนว่า ตนมาตามเขากลับไปจัดการกับมิสเตอร์โอเค ที่ ดร.อาทิตย์เอาตัวไปกับลินดา เวลานี้ทั้งสองอยู่ในโลกปัจจุบัน บอกเชนว่า

    “ลุงเจิดบอกว่า อาทิตย์มีแผนจะก๊อบปี้ปืนของมิสเตอร์โอเค แล้วส่งขายให้พวกกองกำลังติดอาวุธต่างชาติ เราต้องรีบกลับไป” แล้วปวันก็ค้นหาแว่นสามมิติที่เก็บไว้ในกระเป๋า ปรากฏว่าหายไปแล้ว ปวันทบทวนแล้วเชื่อว่าต้องหล่นขณะยื้อยุดกับหญิงพาร์ตเนอร์ในไนต์คลับ เชนพาเดินกลับไปทันที

    ปรากฏว่าเจอพาร์ตเนอร์คนนั้นกำลังเอาแว่นไปขายให้พ่อค้าแถวนั้น พ่อค้าหยิบเศษสตางค์ออกมาให้บอกว่าตนให้ได้แค่นี้ ถ้าไม่เอา ก็เอาไปขายที่อื่น ตนก็ไม่อยากได้แว่นนี้เหมือนกัน

    เชนตามมาทันถามว่าเอาแว่นของพวกตนมาขายได้ยังไง พาร์ตเนอร์คนนั้นบอกว่าตนเก็บได้ แล้วคว้าเงินบนโต๊ะรีบออกไป เชนบอกพ่อค้าให้เอาแว่นคืนมา พ่อค้าบอกว่าตนซื้อไว้แล้ว ถ้าอยากได้ก็ซื้อต่อ แต่ต้องจ่ายเพิ่ม 10 เท่า เป็นเงิน 50 บาท ปวันบอกว่าตนให้ร้อยนึงเลย

    ขณะพ่อค้ากำลังตื่นเต้นกับเงินก้อนโต เชนก็ตะโกนขึ้นว่า “ไฟไหม้!” พอพ่อค้าหันมอง เชนฉวยแว่นที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์จูงมือปวันวิ่งหนีไปด้วยกัน พ่อค้าหันมาเห็นก็โวยวาย คว้าปืนคำราม

    “กล้ากระตุกหนวดเสือเหรอ!”

    บังเอิญเป็น “เสือกระบาก” พอลากปืนออกมา เชนกับปวันก็ล่องหนไปแล้ว

    ooooooo

    ทั้งสองวิ่งมาถึงถนนเปลี่ยวที่สองข้างทางเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจี จากจูงมือกันหนีตายกลายเป็นจูงมือกันเดินไปในบรรยากาศโรแมนติก

    ทุกอย่างดูเหมือนจะถูกเซตไว้ตามแบบละครหมด เมื่อเดินไปในทุ่งหญ้าที่บรรยากาศเป็นใจ แล้วก็เจอฝนตก ต้องหาที่พัก บังเอิญไปเจอกระท่อมร้างของชาวบ้านก็ต้องเข้าไปหลบฝน และค้างกันในกระท่อมร้างนั้น...

    แต่ทุกอิริยาบถของเชนกับปวันอยู่ในสายตาของลุงเจิดและวิศวะที่นั่งจ้องอยู่หน้าทีวีที่ร้านวิศวะ ต่างคาดเดาเหตุการณ์ได้ถูกหมด แต่ผิดตอนนอนค้างที่กระท่อมร้าง ทั้งสองต่างจินตนาการอยู่หน้าจอทีวีที่มืดดำนั้น

    ทันใดนั้น ทั้งอาจารย์และศิษย์ก็ผงะ เมื่อเชนกับปวันพุ่งพรวดออกมาจากจอทีวีตรงหน้า!

    “อ้าว! ออกมาได้ไง ไม่ได้กำลัง...” ลุงเจิดมองทั้งไปมาเหมือนจะจับพิรุธ แต่ทั้งสองไม่มีพิรุธให้จับ ซ้ำยังถูกปวันดุว่าพูดดีๆ คิดว่าตนทำอะไร ลุงเจิดยิ้มแหย เชนก็ย้ำว่าตนเป็นสุภาพบุรุษ ไม่ชิงสุกก่อนห่ามแน่

    “เราแค่ใส่แว่นแล้วกลับมาที่นี่” ปวันบอก ลุงเจิดกับวิศวะร้องว้า...อย่างผิดหวัง ถูกเชนดุว่า

    “อย่ามัวว้า...เรามีภารกิจที่ยิ่งใหญ่รออยู่ เราต้องจัดการไอ้อาทิตย์กับมิสเตอร์โอเค” เชนกระโดดขึ้นไปบนเก้าอี้ยืดอกหน้าเชิด เอามือชี้ขึ้นฟ้าประกาศก้อง “เชน รีเทิร์น...สายลับเจ้าเสน่ห์กลับมาแล้ว...ว...ว...” เชนทำเสียงสะท้อนก้อง

    ooooooo

    หลังจากเจนจิราถูกพามาอยู่ที่บ้านเช่าตฤณ การห่างจากบารมีทำให้เธอเริ่มหมดแรงลงเรื่อยๆ ร่ำร้องโหยหาแต่บารมีตลอดเวลา

    เจนจิราคร่ำครวญจนตังตังบอกให้เบาๆ กลัวป้าทิวากับป้าราตรีได้ยินเดี๋ยวเป็นเรื่อง แต่เจนจิราก็ยังคร่ำครวญกระทั่งหมดสติไป ตังตังถามตฤณว่าน้าเจนเป็นอะไร?

    “หึ...ก็เพราะฤทธิ์สะกดจิต เจนคิดถึงไอ้หมอหน้าเด๊ะนั่นมากจนลมใส่” แล้วตฤณก็อุ้มเจนจิราจะพาขึ้นไปนอนพักข้างบน แต่ไม่ทันขึ้นไป ทิวากับราตรีก็มาเจอพอดี เอะอะโวยวายไปตามประสา ถามว่ายุ่งอะไรกับเจนจิราเพราะไม่ได้เป็นแฟนตัวเองแล้ว ตฤณบอกว่าตนรู้ แต่บารมีนั่นแหละที่ทำให้เจนจิราเป็นแบบนี้

    ระหว่างดูแลเจนจิราที่ยังไม่ได้สติอยู่กับตังตังนั้น ตังตังบ่นว่าไหงลุงเจิดบอกว่าจะไปตามเชนกลับ ไปตามถึงไหนป่านนี้ยังไม่พาเชนกลับมาอีก

    ตังตังปล่อยให้ตฤณเฝ้าเจนจิราอยู่ตามลำพัง แต่ขณะเดินลงบันไดมานั่นเอง เจอเชนพรวดเข้ามาทำมือเหมือนถือปืนขู่

    “สายลับเชนกลับมาแล้ว!” เชนประกาศก้อง ทั้งสองต่างโผเข้ากอดกันด้วยความดีใจ

    ทันใดนั้น ทั้งสองก็ตกใจกับเสียงกรี๊ดของป้าทั้งสองดีใจที่เห็นเชนกลับมา ราตรีบอกเชนว่าแม่นักเขียนโนเนมนั่นหายสาบสูญไปแล้ว เชนตกใจถามว่า “ปลายฟ้าหายสาบสูญ... ยังไงนะครับ” ปวันจึงถามแทรกเพื่อเบี่ยงประเด็นว่า ตฤณไปพบเจนจิรา สรุปว่าภารกิจสำเร็จหรือเปล่า ตังตังทำหน้าเบ้บอกว่าเจนถูกสะกดจิตเปลี่ยนเป็นคนละคนไปแล้ว พวกเราเลยลักพาตัวมา

    “ลักพาตัว!” ปวันกับเชนตกใจ

    ooooooo

    บารมีไปโวยวายกับประมุขว่าสมายล์ร่วมมือกับตฤณอุ้มเจนจิราไปจากคลินิกของตน ถูกประมุขหาว่าใส่ร้ายลูกสาวตน เพราะสมายล์เพิ่งกลับจากเรียนบัลเล่ต์ คนขับรถเพิ่งพามาส่งและกำลังจะไปดินเนอร์กัน

    บารมีโต้ว่าสมายล์ไม่ได้ไปเรียนบัลเล่ต์แต่ไปลักพาตัวเจนจิรา บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเอาเจนจิราไปซ่อนไว้ที่ไหน สมายล์เห็นท่าไม่ดีเลยร้องไห้ฮือๆ ประมุขกอดปลอบสมายล์บอกว่า พ่อจะปกป้องลูกด้วยชีวิต จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายลูกเด็ดขาด เห็นบารมียังตื๊อไม่เลิกเลยตวาดไล่

    “ออกปาย-ย-ย-ย!”

    บารมีออกมาบ่นที่หน้าสถานีว่าพ่ออะไรไม่ทันความแสบของลูก มั่นใจว่าตฤณต้องพาเจนจิราไปกักตัวไว้ที่ไหนสักแห่ง เชื่อว่าไม่ว่าตฤณจะทำอย่างไรก็เปลี่ยนใจเจนจิราไม่ได้เพราะเธอได้มอบให้พระเอกเทวดาอย่างตนไว้แล้ว

    เชน ปวัน และตังตังไปแง้มประตูแอบดู เห็นตฤณเฝ้าเจนจิราอยู่อย่างห่วงใยก็ไม่รบกวน ปวันถ่ายรูปตฤณเฝ้าเจนจิราจนหลับฟุบอยู่ที่เตียงตั้งใจจะให้เจนจิราดูเมื่อเธอตื่น ถ่ายแล้วจะให้เชนดู ปรากฏว่าเชนหายไปแล้ว

    ooooooo

    เชนเห็นภาพซึ้งๆที่ตฤณเฝ้าเจนจิราก็คิดถึงปลายฟ้าขึ้นมา ลิ่วไปที่บ้านเช่าของเธอ เห็นจดหมายที่ตนเขียนทิ้งไว้ให้เธอหายไปแล้วก็เชื่อว่าปลายฟ้าต้องได้อ่านและเอาไปด้วย

    ปวันตามไปที่บ้านเช่าของปลายฟ้า บอกเชนว่าแอบเข้ามาในบ้านคนอื่นแบบนี้ผิดกฎหมาย ถามว่าไม่ได้ยินป้าทิวากับราตรีบอกหรือว่าปลายฟ้าไม่ได้กลับมาที่นี่อีก แล้วเขาจะมาหาทำไม บอกเชนว่าปลายฟ้าอาจจะลืมเขาแล้วก็ได้ อย่าคิดมากเรื่องความรับผิดชอบอะไรนั่นเลย เขาทำดีที่สุดแล้ว

    เชนไม่ยอมบอกว่าตนจะต้องได้ยินคำนี้จากปลายฟ้าเองถึงจะเชื่อ ปวันจึงรับปากจะตามหาปลายฟ้าให้กลับมาเจอเขาอีกครั้งแล้วเดินกลับออกไป บ่นเซ็งๆ

    “สายลับทึ่มเอ๊ย!”

    ooooooo

    เมื่อลุงเจิดหนีไปแล้ว ดร.อาทิตย์วุ่นวายใจไม่รู้จะเอาปืนซุปเปอร์ซันที่ไหนมาทดสอบแสนยานุภาพให้ลูกค้าดู เพราะพวกนั้นกำลังนั่งเครื่องบินส่วนตัวบินมากันแล้ว

    ลินดาที่ถูก ดร.อาทิตย์สะกดจิตอยู่บอกเขาว่า ในเมื่อมิสเตอร์โอเคเป็นผู้ผลิตปืนบุ๋มบิ๋มเองก็ย่อมต้องรู้ดี ทำไมไม่ให้เขาช่วย ดร.อาทิตย์ถามอย่างตื่นเต้นว่าแล้วตอนนี้มิสเตอร์โอเคอยู่ที่ไหน

    ปรากฏว่ามิสเตอร์โอเคกำลังทดลองวีลแชร์ติดปืนเที่ยวไล่ยิงใครต่อใครเล่นอย่างสนุกสนานอยู่ ดร.อาทิตย์มาเจอถาม

    “เล่นบ้าอะไรกันน่ะ”

    “ใครว่าเล่นบ้า กระพ้มกำลังทดสอบอาวุธชิ้นใหม่ที่จะประดิษฐ์เป็นอาวุธสังหารแบบไร้เทียมทานต่างหาก ฮ่ะๆๆ” ว่าแล้วก็สำแดงศักยภาพให้ดู จน ดร.อาทิตย์

    ขอเอาด้วย มิสเตอร์โอเคตอบตกลงทันที ดร.อาทิตย์มีข้อแม้ว่า

    “แต่ก่อนที่จะดัดแปลงรถเข็นให้เป็นอาวุธสังหาร คุณต้องผลิตปืนซุปเปอร์ซัน เอ่อ...ปืนบุ๋มบิ๋มให้ผมก่อน”

    มิสเตอร์โอเคทำหน้าฉงน แล้วเสนอทันทีว่าต้องอัพส่วนแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้ตนไม่งั้นก็ไม่โอเค ต่อรองกันไปมา ตกลงกันที่ 45 เปอร์เซ็นต์

    “งั้นกระผมก็โอเค เฮ้! ไปเลย ไปเปิดโรงงานผลิต กันเลย พรุ่งนี้เช้าพอไก่โห่ด็อกเตอร์จะได้เห็นปืนซุปเปอร์ซันลอตแรกเลย” มิสเตอร์โอเคหัวเราะลั่น ดร.อาทิตย์ ต้องขบฟันข่มอารมณ์กับความกวนโอ๊ยของมิสเตอร์โอเคอย่างมาก

    ooooooo

    วิศวะเจาะจนเจอข้อมูลวันเวลาที่ ดร.อาทิตย์นัดพวกค้าอาวุธมาดูการสาธิตแสนยานุภาพปืนซุปเปอร์ซันได้แล้ว ตฤณสงสัยว่าพวกมันจะเอาอาวุธที่ไหนมาโชว์ในเมื่อลุงเจิดไม่อยู่แล้ว ลุงเจิดบอกว่าตนไม่อยู่แต่มิสเตอร์โอเคยังอยู่

    “ตังตังคอนเฟิร์มค่ะ ตั้งแต่ตังตังดูหนังสายลับเจ้าเสน่ห์มา มิสเตอร์โอเคคิดค้นอาวุธประหลาดๆเยอะไปหมด จนมาถึงอาวุธล่าสุดก็ปืนบุ๋มบิ๋มนี่แหละที่อานุภาพร้ายแรงสุดๆไปเลย”

    ทุกคนจึงรู้ว่ายังไง ดร.อาทิตย์ก็มีอาวุธมาโชว์พวกนักค้าอาวุธที่ซื้อไปเข่นฆ่าคนบริสุทธิ์นับไม่ถ้วน เชนเสนอว่าเราต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลม ลุงเจิดส่ายหัวถามว่า

    “ไปขวางมันทำไม”

    ตฤณกลัวพวกมันจะทำสำเร็จ เชนบอกว่ามีสิ่งหนึ่งที่ตฤณยังไม่เคยรู้คือ “กันเคยเอาชนะปืนบุ๋มบิ๋มของมันได้” ทำให้ตฤณตื่นเต้นมาก ทั้งสองจับมือจะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน ส่วนลุงเจิดกับวิศวะก็จับมือกัน ลุงเจิดพูดอย่างมั่นใจว่า

    “มีเฮด แล้วก็มีแฮนด์ บอกเลยว่าอาจารย์กับศิษย์พร้อมจะเฮ็ดแล้ว”

    “เยส!” วิศวะตอบรับอย่างฮึกเหิมมาก

    เมื่อถึงวันนัดแสดงแสนยานุภาพอาวุธให้นักค้าอาวุธต่างชาติชม ปรากฏว่ามีอีกทีมหนึ่งที่อ้างชื่อว่าเป็นทีม “พยัคฆ์ร้าย 5 แผ่นดิน” มาร่วมชมด้วยโดยไม่ได้รับเชิญ แต่ทั้ง ดร.อาทิตย์และมิสเตอร์โอเคต่างอยากอวดอยากขายอาวุธ จึงให้ร่วมชมด้วย

    ooooooo

    เมื่อ ดร.อาทิตย์โชว์แสนยานุภาพของอาวุธ เชนเห็นแล้วหัวเราะเยาะว่าธรรมดามาก ลุงเจิดบอกว่าแบบนี้แถวซุปเปอร์มาร์เกตบ้านตนก็มีขาย แล้วทั้งกลุ่มก็พากันหัวเราะงอหาย

    ดร.อาทิตย์ทดสอบจนถึงการยิงระดับ 3 ปล่อยระเบิด ทำลายล้าง เชนบอกทุกคนว่า “ตอนนี้แหละลงมือเลย”

    ทันใดนั้นลุงเจิดกับวิศวะก็ล้วงรีโมตจากกระเป๋าคนละอัน พอกดก็มีเสียงวี้ด...แสบแก้วหูจนทุกคนเอามืออุดหู ตฤณเร่งให้ ดร.อาทิตย์ยิงเลยพวกตนอยากชมมาก

    พอ ดร.อาทิตย์ยิงออกไป ปรากฏแสงเป็นลำออกจากกระบอกปืน พริบตานั้นก็มีอีกาฝูงหนึ่งบินผ่านมา ลำแสงจากกระบอกปืนนั้นพุ่งไปได้แค่คืบเดียวแสงก็หดหายไป แต่ฝูงอีกายังบินวนอยู่เหนือหัวทุกคน

    เกิดความขัดแย้งโต้เถียงกันระหว่าง ดร.อาทิตย์กับมิสเตอร์โอเค ดร.อาทิตย์โทษว่ามิสเตอร์โอเคทำพลาด มิสเตอร์โอเคโต้ว่าตอนตนทดลองยังเวิร์กอยู่ ดร.เองก็เห็น แต่ทำไมตอนนี้มันไม่เวิร์กตนไม่รู้

    บรรดาพ่อค้าอาวุธที่นั่งเครื่องบินส่วนตัวมาดูต่างพากันส่ายหน้าผิดหวัง บอกว่าถ้าจะซื้ออาวุธแบบนี้ตนโทร.จากตลาดข้างบ้านก็ได้ไม่ต้องบินมาถึงเมืองไทย บ่นกันว่าเสียเวลา แล้วชวนกันกลับ

    ดร.อาทิตย์พยายามเรียกให้กลับมาแต่พวกนั้นเดินงุดๆออกไปแล้ว

    “ตะกี้ปืนยังยิงได้อยู่ แต่พออีกานรกฝูงนั้นเข้ามา ปืนก็แฮงก์ทำงานไม่ได้” ดร.อาทิตย์บอก

    “ต้องเป็นพวกนี้แน่ๆเลยนาย ตะกี๊ฉันเห็นมันล้วงเอาอะไรออกมา นั่นไง! ไอ้สองคนนั่นยังถืออยู่เลย” นารีชี้ไปที่ลุงเจิดกับวิศวะ ดร.อาทิตย์กับมิสเตอร์โอเคมองขวับไปเป็นตาเดียว

    ลุงเจิดบอกว่านี่คือรีโมตอีกาไวรัส แล้วสั่งอีกาฝูงนั้นให้บินผาดโผน จัดแถวหน้ากระดาน อีกาทั้งฝูงฟังคำสั่งและทำได้อย่างพร้อมเพรียงกัน

    มิสเตอร์โอเคโวยวายว่ามันไม่ใช่อีกาจริงแต่มันเป็นเครื่องจักร แล้วพวก “พยัคฆ์ร้าย 5 แผ่นดิน” ก็พากันขำกลิ้ง

    มิสเตอร์โอเคเอาปืนจ่อให้บอกมาว่าพวกเขาเป็นใครกันแน่ ทั้งทีมเลยดึงหนังหน้าออกเผยโฉมที่แท้จริง ทำเอาพวกนั้นตะลึง ดร.อาทิตย์ตะโกน

    “ไอ้สายลับเชน...ฆ่ามันนนนนน!”

    “ไม่ได้กินกูหรอก” ลุงเจิดตะโกนสวนแล้วกดรีโมตพร้อมกับวิศวะ เกิดเสียงแสบแก้วหูจนพวก ดร.อาทิตย์ต้องเอามืออุดหู ลุงเจิดยังสั่งฝูงอีกาทิ้งดิ่งลงมาไล่จิกจนพวกนั้นปัดป้องกันพัลวัน

    “รีบไปเถอะสหาย ปล่อยพวกมันไว้กับอีกา ฮ่ะๆๆ” เชนสั่งแล้วทุกคนก็วิ่งตามกันออกจากโรงงานร้างไป

    พอเหตุการณ์ในโรงงานร้างสงบ ดร.อาทิตย์แค้นแทบจะบ้า ตะโกนลั่น

    “ฮึ่ม...ไอ้สายลับเจ้าเสน่ห์ กูจะตามล่ามึง!”

    ooooooo

    ทิวากับราตรีเอาอาหารไปให้เจนจิราในห้องที่เธอถูกขังอยู่ ระหว่างรอตังตังไขกุญแจห้อง สองป้าบ่นว่าเอาผู้หญิงของเขามาขังไว้แบบนี้มันไม่ถูกต้อง


    พอ​เปิด​ประตู​เข้าไป ทิวา​กับ​ราตรี​แสดง​ความ​เห็นใจ​และ​ห่วงใย แต่​เจน​จิ​รา​จำ​อะไร​ไม่ได้ ทั้ง​ด่า​ทั้ง​ไล่ เรียก​สอง​ป้า​ว่า “มนุษย์​ป้า” ไม่​พอ ที่​ทำให้​สอง​ป้า​รับไม่ได้​คือ​ถึง​กับ​เรียก “ยาย” ด้วย

    เจอ​เข้า​หลาย​ดอก​จน​ทิวา​กับ​ราตรี​กลัว สงสัย​ว่า​เจน​จิ​รา​ต้อง​ถูก​บารมี​ทำเสน่ห์​ใส่​แน่ๆ

    “โดน​สะกด​จิต​ค่ะ!” ตัง​ตัง​โพล่ง​ออก​ไป

    “หา! สะกด​จิต!!” สอง​ป้า​ตา​โต ตัง​ตัง​พยัก​หน้าหงึก

    ooooooo

    ป​วัน​พา​ทุก​คน​มา​ถึง​รถ เ​ชน​บอก​ให้​กลับ​ไปกัน​ก่อน​ตน​ต้อง​อยู่​คุย​กับ​คน​บาง​คน

    “ลิน​ดา​เหรอ นาย​ก็​เห็น​ชัด​อยู่​แล้ว​ว่า​ลิน​ดา​ร่วมมือ​กับ​มิสเตอร์​โอ​เค​ช่วย​ด็อกเตอร์​อาทิตย์​ก่อ​กรรม​ทำ​ชั่ว ยัง​จะ​ต้อง​คุย​อะไร​กัน​อีก” ป​วัน​ถาม

    “ลิน​ดา​เป็น​คู่หู​ของ​เ​ชน เ​ชน​รู้จัก​ลิน​ดา​ดี ลิน​ดา​ไม่​มี​วัน​อยู่​ข้าง​อธรรม​เด็ดขาด นอก​จาก​ถูก​บังคับ” เ​ชนยืนยัน

    “เดี๋ยว​เ​ชน! พวก​เรา​จะ​ปล่อย​ให้​สุด​หล่อ​อยู่​ลุย​

    คน​เดียว​เหรอ” ตฤณ​ถาม ทุก​คน​มอง​หน้า​กัน

    ที่​หน้า​โรง​งาน​ร้าง​นั้น ขบวน​รถ​ของ ดร.​อาทิตย์​ทยอย​กัน​ออก​มา เ​ชน​ไม่​เห็น​ลิน​ดา​อยู่​ใน​รถ​เหล่า​นั้น สงสัย​ว่า​เธอ​อยู่​ไหน ครู่​หนึ่ง​จึง​เห็น​ลิน​ดา​ขับ​รถ​ออก​มา​คน​เดียว เ​ชน​ตัดสินใจ​กระโดด​ออก​ไป​ขวาง​รถ​ตะโกนเรียก

    “ลิน​ดา!” ถูก​ลิน​ดา​ตวาด​ไล่​ให้​หลีก​ไป เ​ชน​พยายาม​ที่​จะ​บอก​ว่า​เวลา​นี้​เธอ​ไม่​เป็น​ตัว​ของ​ตัว​เอง เธอ​ถูก ดร.​อาทิตย์สะกด​จิต บอก​ให้​เธอ​ตั้ง​สติ​ให้​ดี เตือน​ความ​จำ​ว่า “ลิน​ดา​เป็น​สายลับ เป็น​ผู้​พิทักษ์​ความ​ดี อย่า​ให้​อำนาจ​อธรรม​มา​ครอบงำ​จิตใจ​คุณ​ได้ คุณ​ต้อง​ต่อต้าน​อำนาจ​สะกด​จิต​ของ​มัน อย่า​ไป​รับ​ใช้​คน​ชั่ว”

    ผล​คือ เ​ชน​ถูก​ลิน​ดา​สะบัด​แส้​มา​รัด​คอ ประกาศว่า​ตน​เป็น “ลิน​ดา นัก​ฆ่า​ยั่ว​สวาท” ต่างหาก เ​ชน​ถาม​ว่า​เธอ​เป็น​อะไรไป​แล้ว ลิน​ดาบ​อก​ว่า​เป็น​คน​ที่​กำลังจะฆ่าเขา แล้ว​เอา​ปืน​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​รองเท้า​บูต​ยิง​เ​ชน​หลาย​นัด ถูก​ที่​ขา​ซ้าย​และ​หัวไหล่​จน​เ​ชน​ล้ม​ไป​กับ​พื้น แล้ว​ลิน​ดา​ก็​บึ่ง​รถ​หนี​ไป

    พวก​ป​วัน​ที่​ดู​อยู่ พา​กัน​วิ่ง​ไป​ช่วย​เ​ชน ป​วัน​บอก​ตฤณ ลุง​เ​จิ​ด​และ​วิศวะ​ว่า

    “ฉัน​จะ​ตาม​ไป​ฆ่า​นัง​ฆาตกร​เอง พวก​คุณ​ไป​ดูเชน” แล้ว​วิ่ง​ไล่​ตาม​รถ​ลิน​ดา​ไป​ตะโกน “อย่า​หนี​นะ!” แต่​รถ​ขับ​ไป​ไกล​แล้ว เธอ​ยืน​หอบ​มอง​ตาม​รถ​ไป​อย่าง​แค้น​ใจ

    “ลิน​ดา...ลิน​ดา...โ​อ๊ะ” เ​ชน​ลุก​เดิน​กะเผลก​ตาม​รถ​ไป​ไม่​กี่​ก้าว​ก็​ทรุด​ลง​เพราะ​เสีย​เลือด​มาก ​วิศวะ​บอก​ให้​รีบ​พา​ไป​หา​หมอ ป​วัน​มอง​เ​ชน​พึมพำ​อย่าง​สมเพช

    “ปาก​ก็​บอก​ว่า​ไม่ได้​คิด​อะไร​กับ​ยัยลิน​ดา แต่​ก็​ไม่​กล้า​ทำ​อะไร​เขา ปล่อย​ให้​ถูก​ยิง​ก่อน​ได้ ไม่​เรียก​ว่า​โง่​แล้ว​จะ​เรียก​ว่า​อะไร​เนี่ย เฮ้อ...ผู้ชาย​นะ​ผู้ชาย”

    ป​วัน​ยืน​มอง​เ​ชน​ที่​ถูก​หาม​ไป​ขึ้น​รถ​อย่าง​อ่อนใจ แล้ว​จึง​วิ่ง​ตาม​ไป

    ooooooo




    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 07:27 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์