ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    เรือนริษยา

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    การกลับมาโดยสวัสดิภาพของนันทนัชทำให้พวกฤทัยหัวเสียมากโดยเฉพาะรณฤทธิ์โกรธเชนกับลูกสมุนมากที่ทำงานพลาดส่วนกนกกรเป็นเดือดเป็นร้อนเพราะได้ยินจากเดือนว่านันทนัชกลับมาพร้อมกฤตพนธ์รีบถลาไปดักหน้าเอาเรื่องที่มายุ่งกับผู้ชายที่เธอหมายปองนันทนัชไม่สะทกสะท้านยั่วโมโหกลับจนกนกกรปรี๊ดแตก

    ไม่ต้องมาตีฝีปากแกหลอกคุณกฤตไปไหนมาบอกมานะ

     “คุณกฤตเขาไม่ใช่เด็กนะยะจะได้หลอกกันง่ายๆ

    แล้วแกก็ไปกับเขาง่ายๆอย่างนั้นหรือ...อีทุเรศ

    อย่ามาหาเรื่องกำจัดฉันให้มากนักไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือนใช่...เขามารับฉันฉันก็ไปไม่ต้องขับรถเองที่พักฟรีอาหารฟรีสบายจะตายฉันก็บอกเขานะว่าให้ชวนเธอไปด้วยแต่เขาบอกว่าไม่เป็นไร

    แกคิดจะใช้คุณกฤตเป็นไม้กันหมาใช่ไหมฉันบอกเลยนะว่าไม่มีทางแกไม่มีวันชนะฉันกับแม่ได้...ไม่มีวัน!”

    “‘งั้นก็ตามสบาย...เอาเลยถ้ายุ่งกับฉันมากๆล่ะก็ฉันจะเอาคืนด้วยการแย่งนายกฤตของเธอมาควงเล่นสักพักไม่รับรองด้วยนะว่าจะใช้งานอย่างระมัดระวังไม่ให้บุบสลาย

    นันทนัชลอยหน้าลอยตายั่วประสาทกนกกรจะตบสั่งสอนแล้วแต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเดือนตะโกนโหวกเหวกว่าเจอพินัยกรรมของลิตรในห้องทำงานเขาทุกคนแห่มารวมตัวโดยมีฤทัยเป็นโต้โผใหญ่จัดฉากตีหน้าตื่นเต้นดีใจได้เจอพินัยกรรมเต็มที่นันทนัชได้แต่แอบดูห่างๆไม่กล้าโผล่เข้าไปแต่ฤทัยก็เห็นจนได้เมื่อรณฤทธิ์ปรี่เข้ามาจะขอเปิดเลยจึงแกล้งกระชากกลับจากมือลูกชายแล้วปรามเสียงอ่อนแต่แฝงความนัยถึงลูกเลี้ยงสาว

    แกจะมาเปิดได้ยังไงตารณต้องให้ทนายเป็นคนเปิดต้องมีสักขีพยานเผื่อว่าพ่อลิตรยกทั้งบ้านและสมบัติทั้งหมดให้พวกเราจะได้ไม่มีใครหน้าด้านมาคัดค้านไง

    นันทนัชหน้าเจื่อนความโกรธพลุ่งพล่านอยากโต้กลับให้หายแค้นแต่คำพูดเตือนสติของกฤตพนธ์ก็ลอยมาเข้าหัวเลยเปลี่ยนเป็นตีหน้านิ่งย้อนถามเสียงหยันราวกับไม่เชื่อว่าพินัยกรรมจะถูกซ่อนในแจกันห้องทำงานของลิตรจริงๆ

    หาพินัยกรรมกันจนแทบจะรื้อบ้านอยู่ๆบอกเจอพินัยกรรมในแจกันเนี่ย...มันง่ายไปมั้ง

    หยุดเถอะย่ะแกมันก็อีหมาจนตรอกที่คอยเห่าหาเรื่องไปวันๆแต่วันนี้ฉันมีพินัยกรรมจะปิดปากแกแล้ว

    ฤทัยหัวเราะเยาะแล้วผละจากไปกับลูกๆทิ้งนันทนัชให้หวนคิดถึงเหตุการณ์วันก่อนที่เธอเข้าไปรื้อห้องทำงานของพ่อและเท่าที่เช็กล่าสุดในแจกันโบราณใบใหญ่ของพ่อไม่มีพินัยกรรมอยู่แน่นอน!

     ฟากกฤตพนธ์ต้องรับศึกหนักจากมานพที่ตั้งป้อมเอาเรื่องที่เขาหนีงานไปอยู่กับนันทนัชนายพลหนุ่มใหญ่ไม่แสดงท่าทีแข็งกร้าวอย่างที่นึกกลัวแต่กลับยืนจ้องภาพถ่ายพ่อแม่ของหลานชายนิ่งๆ

    วันที่หลานเกิดมาลืมตาดูโลกเป็นเหมือนวันที่ฟ้าประทานของขวัญมีค่าให้กับตระกูลอัศวัติของเราแต่น่าเสียดาย...พ่อแม่ของหลานไม่มีโอกาสได้อยู่ชื่นชมลูกชายที่โตขึ้นอย่างน่าภูมิใจในวันนี้

    กฤตพนธ์พอจะเข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการบอกเมื่อมานพตั้งท่าจะกล่อมให้เขาเลิกยุ่งกับนันทนัชเลยชิงตัดบท

    ผมรับประกันด้วยเกียรติครับว่าเราไม่ได้ทำอะไรเสื่อมเสียตรงข้าม...กลับมีความรู้สึกดีๆเกิดขึ้นระหว่างเรา

    ความรักกับความหลงต้องแยกให้ได้นะลูกเขารู้ว่าพ่อไม่รักแล้วก็จะไม่ได้มรดกเลยจะจับหลานหรือเปล่า

    ผมว่าคุณลุงน่าจะได้คุยกับคุณนันบ้างนะครับฟังแต่คุณกิ๊บเดี๋ยวคุณลุงจะเข้าใจผิดไปกันใหญ่

    มานพเถียงไม่ออกเพราะฟังความข้างเดียวจริงกฤตพนธ์ได้โอกาสบอกจะพานันทนัชมากราบสักครั้งมานพพยายามบ่ายเบี่ยงแม้จะใจอ่อนลงแต่ไม่อยากแสดงให้หลานชายได้ใจกฤตพนธ์ต้องกล่อมอีกครั้ง

    ผมอยากให้คุณลุงเมตตาเธอบ้างผมโชคดีมากที่ยังมีลุงแต่คุณนัน...ไม่มีใครเลยนะครับ

     มานพชะงักไปอึดใจแต่ไม่ยอมเปลี่ยนใจกฤตพนธ์ได้แต่ถอนใจหนักหน่วงแต่ไม่มีวันยอมแพ้แน่นอน

    ooooooo

    นันทนัชมั่นใจมากว่าพินัยกรรมที่เดือนหาเจอเป็นของปลอมแต่ไม่มีหลักฐานจะจับได้หญิงสาวเครียดจัดและตัดสินใจไปปรึกษาทิพย์ที่ร้านเพื่อนรักแฟนต้าตกใจมากรีบโทร.บอกธีร์ให้มาช่วยคิดหาทางช่วยนันทนัช...ก่อนที่ทิพย์จะแนะนำหรือยุยงอะไรเลยเถิดให้นันทนัชตกอยู่ในอันตรายอีก

    การคาดคะเนของแฟนต้าไม่ผิดแม้แต่น้อยทิพย์หัวเสียมากและพร่ำบอกนันทนัชให้มั่นใจว่าฤทัยต้องทำพินัยกรรมของปลอมขึ้นมาแน่ๆนันทนัชพยักหน้าหงึกหงักข้อสันนิษฐานของน้าสาวเหมือนกับเธอทุกอย่าง

    คิดอย่างเดียวมันไม่มีประโยชน์หรอกค่ะมันต้องทำด้วยทำยังไงก็ได้ให้พินัยกรรมนั่นใช้ไม่ได้

    ให้ลุงสมุทรชัยจัดการได้ไหมคะเขาเป็นทนายต้องดูออกว่ามันเป็นของจริงหรือของปลอม

    ทิพย์ร้อนใจมากเลยเผลอหลุดปากความคิดด้านมืดคุณนันก็เป็นเสียแบบนี้คิดแต่จะพึ่งคนอื่นตัวเองเป็นลูกสาวแท้ๆมีสิทธิ์ในฐานะทายาทอยู่เต็มมือกลับไม่ใช้มัวแต่ไปทำอะไรอยู่กับใคร

    นันทนัชอึ้งไม่เคยเห็นท่าทางกราดเกรี้ยวของน้าสาวมาก่อนทิพย์เริ่มรู้สึกตัวเลยลดเสียงลง

    ก็ถ้าคุณนันไม่หาวิธีสู้คุณนันก็จะแพ้นังแม่เลี้ยงอย่างราบคาบแล้วต้องระเห็จออกจากเรือนรัตนะทันทีนะคะ

    แต่นันไม่ใช่ว่าไม่ทำอะไรเลยนันก็พยายามแล้วที่ผ่านมาน้ารู้ไหมว่านันต้องเจอกับอะไรบ้าง

    แล้วคุณนันรู้หรือเปล่าล่ะคะว่าแม่รำเพยของคุณนันก่อนจะตายต้องเจอกับอะไรบ้าง

    นันทนัชอ้าปากค้างเมื่อรวบรวมสติได้ก็ขอร้องให้เล่าเรื่องแม่ให้ฟังทิพย์ลอบถอนใจเหนื่อยหน่ายแกล้งบอกว่าไม่อยากพูดถึงเพราะกลัวอีกฝ่ายสะเทือนใจแต่คิดว่าหากนันทนัชรู้คงจะเข้าใจหัวอกเธอมากขึ้น

    ภาพในอดีตผุดเข้ามาในหัวทิพย์อีกครั้งตอนลิตรเพิ่งกลับจากเยี่ยมลูกสาวในบ้านสวนกลางป่าก็เจอกับรำเพยในสภาพโทรมจัดหัวกระเซอะกระเซิงเพราะคลั่งคิดถึงลูกลิตรพยายามจะจับตัวแต่เธอสะบัดออก

    อย่ามายุ่งกับฉันฉันจะหาลูกเอาลูกของฉันคืนมา

    โว้ย...โวยวายหาแต่ลูกแล้วพี่ล่ะ...รำเพยเอาผัวคนนี้ไปไว้ไหน

     “พี่เคยอยู่ที่ไหนเคยมาจากใต้ตมที่ไหนก่อนที่พี่เรไรจะเมตตาให้ได้ดิบได้ดีพี่ก็ไสหัวกลับไปสิ

    ลิตรทั้งรักทั้งโกรธเงื้อมือสูงจะตบเมียรักแต่ก็ลดมือลงเครียดๆเพราะทำใจไม่ได้รำเพยโวยวายไม่หยุดลิตรพยายามห้ามแต่กลายเป็นผลักเธอลงพื้นชิดผ่านมาเห็นอยากไปช่วยใจแทบขาดแต่ต้องยั้งตัวเองไว้ไม่ให้เข้าไปยุ่งเสียงกรีดร้องคร่ำครวญของรำเพยทำให้ลิตรแทบบ้าแต่ในเมื่อเธอรั้นไม่ยอมลงให้เขาบ้างก็อย่าหวังเลยจะได้เจอลูก!

    ความเครียดที่ทะเลาะกับรำเพยทำให้ลิตรไประบายอารมณ์อึดอัดนอกบ้านและผับดังเจ้าประจำก็เป็นที่ที่เขาเลือกเสียงเพลงเนื้อหาประโลมใจทำให้อดมองอย่างสนใจไม่ได้ฤทัยมองหนุ่มใหญ่มาดดีที่เพิ่งเดินเข้ามาด้วยสายตายั่วยวนยิ่งได้ยินจากผู้จัดการผับว่าแขกพิเศษที่หมายตาอยากพบเป็นการส่วนตัวยิ่งเนื้อเต้นดีใจ

    จริง...เป็นโชคดีของเธอแล้วที่เขาถูกตาต้องใจรีบออกไปเอาใจจับให้อยู่หมัดมัดให้เป็นขาประจำรับรองว่าไอ้โรคร้อนเงินหาเท่าไหร่ให้ผัวกับลูกใช้ไม่พอเนี่ยจะหายเป็นปลิดทิ้ง

    ฤทัยปรนนิบัติพัดวีลิตรอย่างดีทั้งหน้าตาหล่อเหลาและเงินหนาที่เขาประเคนให้ไม่อั้นทำให้นักร้องสาวย่ามใจหวังลึกๆต้องหาทางถีบตัวเองจากความลำบากที่ต้องถูกผัวจอมขูดรีดทำร้ายขึ้นมาให้ได้

    ooooooo

    ลิตรยังคงตะลอนไปเที่ยวทุกค่ำคืนโดยมีฤทัยเป็นคู่ขาประจำเติมเต็มตัณหาสวาทที่หาไม่ได้จากเมียรักส่วนรำเพยไม่เป็นอันทำอะไรวันๆเอาแต่ร้องห่มร้องไห้คร่ำครวญหาลูกสาวอย่างน่าเวทนาชิดเฝ้ามองตามด้วยความเป็นห่วงแต่ไม่รู้จะช่วยอย่างไรเพราะดูท่ารำเพยจะคิดถึงลูกจนคลั่งเสียสติไปแล้ว

    รำเพยเดินตามหาลูกสาวทั่วเรือนรัตนะเหมือนที่ชอบทำตลอดหลายวันและคงเพราะกังวลมากเกินไปเลยรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงร้องของนันทนัชรำเพยแหวกพุ่มไม้ตามหาจนมือเป็นแผลถลอกเลือดซิบแต่กลับไม่เจออะไร

    ยายหนู...ยายหนูลูกแม่หายไปไหนอีกแล้วคุณลิตร... เอาลูกของฉันคืนมานะอย่าเอาลูกไปจากฉันเลยฉันไม่เหลือใครแล้วพี่สาวฉัน...พี่สาวคนเดียวของฉันคุณก็พรากไปยังจะเอาลูกฉันไปอีกหรือ

    รำเพยทรุดตัวร้องไห้กับพื้นอย่างหมดท่าสีหน้าเหมือนหมดอาลัยตายอยากในชีวิตทันใดนั้นก็เหมือนเห็นร่างโปร่งแสงของเรไรที่มุมหนึ่งรำเพยยิ้มทั้งน้ำตาดีใจที่อย่างน้อยก็ได้พบพี่สาวอีกครั้ง

    ฉันทำร้ายพี่พี่อย่าโกรธฉันเลยนะฉันขอโทษแล้วพี่เป็นยังไงบ้างตั้งแต่เล็กจนโตเราโตมาด้วยกันเราสองคนอยู่ด้วยกันมาตลอดไม่ว่าทุกข์หรือสุขแต่ตอนนี้...เรากลับต้องพรากจากกันเพราะรักผู้ชายเลวคนนี้เหมือนกัน

    ความทุกข์และความรู้สึกผิดที่สั่งสมมานานทำให้รำเพยหมดกำลังใจจะมีชีวิตต่อได้แต่พิงหัวกับต้นไม้แล้วสะอื้นฮักด้วยความเสียใจฉันเหนื่อยเหลือเกินพี่เรไรใจฉันเหมือนจะขาดฉันยอมแพ้แล้วพี่

    วิญญาณเรไรส่ายหน้าอยากสื่อสารให้น้องสาวรับรู้ความในใจรวมทั้งยับยั้งความคิดบ้าๆจะจบชีวิตตัวเองด้วยแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะตัวเองกับรำเพยอยู่คนละมิติกันแล้ว

    รำเพยไม่รอช้าคืนนั้นจึงตัดสินใจแต่งตัวสวยเต็มยศเพื่อทำหน้าที่เมียให้แก่ลิตรเป็นครั้งสุดท้ายวิญญาณเรไรพยายามจะสื่อสารยับยั้งแต่รำเพยไม่รับรู้ใดๆตั้งมั่นแต่จะทำตามที่คิดไว้เท่านั้น

    เวลาเดียวกันที่บ้านสวนกลางป่า...นันทนัชร้องโยเยไม่หยุดเหมือนจะรับรู้ว่าแม่ตัดสินใจบางอย่างทิพย์พยายามกล่อมเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผลทารกน้อยยังร้องไห้จ้าอย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยทิพย์หมดความอดทน

    โอ๊ย...จะร้องไปถึงไหนคืนนี้จะได้นอนไหมเนี่ยฉันก็เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะเอ้า...อยากร้องก็ร้องไป

    ทิพย์วางนันทนัชลงแล้วไปชะเง้อรอลิตรที่ระเบียง...หายหัวไปไหนนะทำไมไม่มาหาทิพย์กับคุณหนูบ้าง

    ในขณะที่ทิพย์ตั้งหน้าตั้งตารอ...ลิตรตะลึงมากเมื่อเห็นรำเพยในสภาพสวยงามเหมือนวันแรกที่ได้เจอกันปลาบปลื้มใจมากเพราะคิดว่าเมียรักคงให้อภัยเขาแล้ว

    ฉันดีใจเหลือเกินรำเพยรู้ไหมที่รำเพยเย็นชาใส่ฉันทำเหมือนไม่มีฉันอยู่ในโลกนี้ฉันจะบ้าตายอยู่แล้วตอนนี้ฉันได้รำเพยคนเดิมกลับมาแล้วฉันรักรำเพย...รักมากรักสุดหัวใจ

    ลิตรยื่นหน้าไปจูบหน้าผากเมียด้วยความรักรำเพยน้ำตาร่วงเผาะทั้งรักทั้งเกลียดลิตรแต่ลิตรไม่รับรู้และไม่สังเกตท่าทางทุกข์ทรมานนั้นมัวแต่ชื่นใจที่เมียยอมแต่งตัวสวยมาหาและยอมให้แตะเนื้อต้องตัวมากกว่า

    ต่อจากนี้ไปเราจะลืมเรื่องที่ผ่านมาลืมไปให้หมดว่าเคยมีพี่เรไรโลกนี้จะมีเพียงลิตรกับรำเพยเท่านั้น

    ลิตรประคองรำเพยไปที่เตียงแล้วก้มลงจูบด้วยความรักสองสามีภรรยาใช้เวลาด้วยกันจนเกือบรุ่งสางลิตรถึงได้รู้สึกตัวตื่นเห็นเมียรักในอ้อมแขนก็ยิ้มด้วยความสุขใจสัญญากับตัวเองจะถนอมรักครั้งนี้ให้ดีที่สุด

    พี่จะทำให้รำเพยมีความสุขที่สุดจากสิ่งที่รำเพยต้องการเราจะกลับมาเป็นครอบครัวอบอุ่นอีกครั้ง

    ooooooo

     ท่าทีโอนอ่อนของรำเพยทำให้ลิตรสบายใจขึ้นมากและตัดสินใจไปรับนันทนัชกลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมทิพย์ดีใจมากได้เห็นหน้าเจ้านายหนุ่มที่เฝ้ารอมาตลอดคืนแล้วก็ต้องนิ่วหน้าไม่พอใจเมื่อเห็นเขาห่วงแต่ลูกสาว

    โอ๋...ลูกพ่ออย่าร้องนะลูกคนดีพ่อมาพากลับไปหาแม่รำเพยนะลูกแม่คิดถึงหนูมากรู้ไหม

    เดี๋ยวค่ะคุณผู้ชายอะไรกัน...อยู่ๆก็จะพาคุณหนูกลับไป

    ก็รำเพยเขายอมใจอ่อนคืนดีกับฉันแล้วฉันจะไปหาลูกกลับไปหาเขาให้ชื่นใจ

    ใจอ่อนทั้งๆที่รู้ว่าคุณผู้ชายลักพาตัวลูกมาน่ะหรือคะ

    ก็ใช่สิ...ขอบใจมากนะทิพย์ถ้าไม่ได้แผนของเธอรำเพยคงไม่ยอมคืนดีกับฉันง่ายๆฉันจะพาลูกไปคืนให้อ้อมแขนของรำเพยฉันสาบานว่าต่อจากนี้ไปฉันจะทำให้รำเพยเมียของฉันมีความสุขที่สุดในโลก

    ลิตรอุ้มนันทนัชออกไปแล้วทิพย์เจ็บใจมากที่ทุกอย่างกลับตาลปัตรแต่ก็รีบตามออกไปไม่อยากถูกทิ้งไว้ที่บ้านสวนกลางป่าเช่นนี้ลิตรไม่สนใจสาวใช้นึกยิ้มกรุ้มกริ่มถึงรำเพยว่าจะดีใจแค่ไหนที่ได้เจอลูกสาวอีกครั้งแต่แล้วก็ต้องตกใจหน้าซีดเมื่อไม่เห็นรำเพยในห้องมีเพียงจดหมายลาตายทิ้งไว้!

    เวลาเดียวกันที่ใต้ต้นรำเพยในสวนเรือนรัตนะ... รำเพยถือปืนที่แอบหยิบมาจากลิ้นชักในห้องนอนลิตรพลางมองที่ต้นรำเพยแน่นิ่งยกมือไหว้แล้วกล่าวคำอำลาเรไรเป็นครั้งสุดท้าย

    สิ่งใดที่รำเพยได้เคยทำให้เสียใจกรรมใดที่รำเพยเคยก่อไว้วันนี้...รำเพยขอชดใช้ความผิดทั้งหมดที่มีต่อพี่ด้วยชีวิตขอให้พี่อโหสิกรรมให้รำเพยอย่าจองเวรจองกรรมกันไปถึงชาติหน้าขอบคุณที่เราได้เกิดเป็นพี่น้องกันถ้ารำเพยได้เกิดอีกรำเพยจะขอเกิดมาเป็นน้องของพี่และขออยู่ดูแลพี่จนวันสุดท้ายของชีวิต

    รำเพยหยิบถุงเท้าของนันทนัชมาแนบแก้มและจูบพร้อมถ้อยคำเอ่ยลาลูกสาวคนเดียว

    แม่ขอโทษ...ที่แม่ไม่มีโอกาสทำหน้าที่แม่ที่ดีไม่ได้เห็นหนูเติบใหญ่ไม่ได้อยู่เห็นความสำเร็จของลูกแต่แม่อยากบอกให้หนูรับรู้ว่าแม่รักหนูมากที่สุดในโลกแม่ขอตั้งจิตอธิษฐานบุญใดที่แม่ได้สะสมขออำนาจบุญนั้นจงดลบันดาลให้เราได้เกิดเป็นแม่ลูกกันอีกแม่รักลูกนะนันทนัช

    รำเพยน้ำตาร่วงยกปืนในมือจะปลิดชีวิตตัวเองหนีความทุกข์ทรมานลิตรอุ้มนันทนัชวิ่งมาหาหน้าตื่นร้องตะโกนห้ามคอแทบแตกแต่ก็สายเกินไปเพราะรำเพยตัดสินใจลั่นไกจบชีวิตตัวเองแล้วร่างบางของเมียรักล้มลงกับพื้นลิตรปราดไปประคองทั้งน้ำตาอาบแก้ม...โธ่รำเพย...ทำไมถึงคิดสั้นอย่างนี้!

    ทิพย์ดึงตัวเองจากอดีตเห็นนันทนัชน้ำตานองหน้าด้วยความสะเทือนใจที่รู้ว่าแม่ต้องทุกข์ทรมานแค่ไหนก่อนตายทิพย์ได้โอกาสใส่ไฟว่ารำเพยต้องตายเพราะตรอมใจเรื่องฤทัยนันทนัชเชื่อสนิทไม่รู้เลยว่าทิพย์แอบเย้ยหยันในใจที่เธอซื่อหลอกง่ายเหมือนแม่ไม่มีผิดนันทนัชคับแค้นใจมากทิพย์เลยเล่นละครยุส่ง

    เพราะนังฤทัยมันเป็นมือที่สามมันทำลายความรักระหว่างพ่อกับแม่คุณเพราะมันทำให้แม่คุณต้องฆ่าตัวตายคุณถึงต้องหยุดความโลภของมันไว้ให้ได้อย่าให้มันได้สมบัติไปแม้แต่ชิ้นเดียว

    สองน้าหลานกอดกันด้วยความเข้าอกเข้าใจแล้วต้องผละจากกันหลังจากนั้นเมื่อไกรภัทรซึ่งโผล่มาหาตามแผนของทิพย์เพื่อช่วยวางแผนตอบโต้เรื่องพินัยกรรมปลอมนันทนัชไม่รู้เรื่องโล่งใจมากที่เห็นทนายหนุ่มจะได้มีคนช่วยคิดว่าจะเอาอย่างไรดีกับพินัยกรรมที่พิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นของจริงหรือปลอม

    ฟากแฟนต้ามองมาด้วยความเป็นห่วงมึนงงไม่น้อยที่เห็นไกรภัทรมาหาเพื่อนรักเมื่อกฤตพนธ์โทร.หานันทนัชด้วยความคิดถึงและอยากแจ้งข่าวเรื่องต้องไปเป็นพยานการเปิดพินัยกรรมตามคำเชิญของสมุทรชัยแฟนต้าเลยรับสายแทนและบอกว่านันทนัชกำลังคุยธุระกับไกรภัทรเรื่องพินัยกรรมกฤตพนธ์ร้อนใจมากโมโหหึงและอยากไปอยู่ใกล้ๆเพื่อปลอบใจเลยรีบวางสายแล้วผลุนผลันออกจากบ้านทันที

    ooooooo

     ระหว่างที่นันทนัชเครียดหนักเรื่องพินัยกรรมฤทัยกับไม้กำลังระเริงรักกันในห้องพักท้ายเรือนรัตนะดีใจมากที่แผนการปลอมแปลงพินัยกรรมทำให้ฝันจะได้ครองสมบัติมูลค่ามหาศาลใกล้ความจริงขึ้นเรื่อยๆเดือนที่แต่งตัวเซ็กซี่มาหาไม้ถึงห้องได้แต่ยกมือปิดปากตาเบิกโพลงเมื่อได้ยินความลับของคู่ขาหนุ่มกับเจ้านายสาวใหญ่...

    ด้านแฟนต้า...ไม่อยากให้เพื่อนคุยกับไกรภัทรตามลำพังเพราะทิพย์ผละไปทำงานในครัวแล้วเลยอาสาเอาตัวไปช่วยให้คำปรึกษาแทนแต่คิดเท่าไหร่ก็ไม่เห็นทางออกไกรภัทรเลยเสนอความคิดบ้าง

    ถ้าคุณนันมีพินัยกรรมอีกฉบับหนึ่งมาแย้งว่าเป็นของจริงการเปิดพินัยกรรมก็อาจจะต้องเลื่อนออกไป

    นันทนัชถอนใจเฮือกหนักใจเหลือเกินเพราะถึงทำได้จริงเธอก็ไม่รู้จะไปหาพินัยกรรมของจริงที่ไหนความหงุดหงิดทำให้ตั้งท่าจะกลับกฤตพนธ์มาถึงพอดีแต่นันทนัชไม่มีอารมณ์จะคุยด้วยเพราะเป็นกังวลเรื่องพินัยกรรมธีร์มาถึงในเวลาไล่เลี่ยกันแต่สามหนุ่มก็ไม่มีใครได้เดินไปส่งนันทนัชที่รถสักคนเพราะเธออยากอยู่เงียบๆคนเดียวเผื่อจะคิดได้ว่าจะต้องแก้เกมยังไงกับการเปิดพินัยกรรมฉบับต้องสงสัยในวันพรุ่งนี้

    แต่ถึงจะคิดหัวแทบแตกเกือบทั้งคืนนันทนัชก็คิดไม่ตกจะแก้ปัญหาเรื่องพินัยกรรมปลอมยังไงหญิงสาวเดินวนไปเวียนมารอบห้องด้วยความหงุดหงิดยิ่งเห็นรูปพ่อบนโต๊ะยิ่งหัวเสีย

    ถ้าพ่อไม่เจ้าชู้ไม่ไปยุ่งกับยายฤทัยแม่ก็คงไม่ฆ่าตัวตายพ่อก็จะไม่ถูกฆ่าแล้วนันก็คงไม่มารับกรรมอย่างนี้ต้นเหตุเรื่องทั้งหมดก็มาจากพ่อนั่นแหละ

    นันทนัชเดินงุ่นง่านอีกพักใหญ่จึงทิ้งตัวลงนอนแล้วผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลียไม่รู้ตัวเลยว่าประตูห้องถูกเปิดออกช้าๆพร้อมกับร่างของทิพย์โผล่มายืนข้างเตียงพร้อมกับสายตาแข็งกร้าวดุดัน

    นังเด็กโง่เอ๊ย...มัวแต่นอนอยู่ได้แกต้องคิดให้ได้สิว่าจะขัดขวางนังฤทัยยังไงแกต้องแก้แค้นมันแทนฉัน!”

    ฝ่ายกฤตพนธ์มาถึงเรือนรัตนะแต่เช้าเหนื่อยและหวั่นใจเหลือเกินกลัวต้องเจอเรื่องราววุ่นวายที่บ้านหลังนี้อีกกนกกรปรี่มาต้อนรับและควงเขาเข้าด้านในอย่างออกหน้าออกตานันทนัชลงมาเห็นนึกหึงไม่น้อยแต่ไม่อยากโวยวายให้เสียเรื่องกฤตพนธ์เสียอีกที่หน้าเจื่อนพยายามแกะมือของกนกกรไม่อยากให้นันทนัชเข้าใจผิดแต่เหมือนจะไร้ประโยชน์เพราะกนกกรเกาะติดหนึบเหมือนปลิง...ยังไงวันนี้คุณกฤตก็ต้องอยู่ข้างกิ๊บค่ะ

    เมื่อหมวดเมธไกรภัทรและสมุทรชัยมาถึงทุกคนในเรือนรัตนะจึงมารวมตัวกันที่ห้องโถงพร้อมกับกฤตพนธ์ที่ถูกกนกกรเกาะไม่ปล่อยทหารหนุ่มมองไปทางนันทนัชด้วยความเป็นห่วงและรู้สึกผิดแต่หญิงสาวกลับไม่มีท่าทีทุกข์ร้อนอย่างที่นึกกังวลแต่ดูสงบเยือกเย็นกว่าที่คิดมากสมุทรชัยเริ่มต้นอ่านพินัยกรรมที่เดือนเป็นคนค้นพบแล้วทุกคนก็ต้องตะลึงเมื่อลิตรยกสมบัติทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่ฤทัย...ภรรยาตามกฎหมายแต่เพียงผู้เดียว!

    นันทนัชพูดไม่ออกไปพักใหญ่ต่างจากพวกฤทัยที่โห่ร้องด้วยความดีใจจะได้ครองสมบัติอย่างที่หวังกฤตพนธ์มองมาด้วยความเห็นใจนันทนัชมากอยากเข้าไปปลอบใจจะแย่แต่คิดว่าต้องรอเวลาหลังจากนี้สมุทรชัยส่ายหน้าเอือมระอาแกล้งกระแอมเสียงดังเหมือนเป็นการเตือนพวกฤทัยถึงได้คิดได้ว่าการเปิดพินัยกรรมยังไม่สมบูรณ์แต่คนที่ทำให้ทุกคนผงะคือนันทนัชที่แสยะยิ้มมุมปากแล้วโต้กลับฤทัยอย่างเผ็ดร้อนที่เล่นละครตบตาทำเป็นซึ้งน้ำใจลิตร

    แหม...เมื่อก่อนเคยเป็นนักร้องดังในผับไม่รู้ว่าเคยไปรับเล่นหนังเล่นละครด้วยหรือเปล่าถึงได้ตีบทแตก

    นังนัน...นี่แกดูถูกว่าแม่ฉันเป็นนักร้องเหรอกนกกรของขึ้น

    แล้วถูกไหมล่ะถ้าพ่อฉันไม่ไปเที่ยวก็คงไม่เจอกัน

    รณฤทธิ์เจ็บแค้นแทนแม่ปรี่จะไปเอาเรื่องฤทัยรีบยกมือห้ามเหยียดยิ้มหยันแล้วหันไปพูดกับนันทนัช

    หนูนันจ๋า...น้าเห็นใจหนูนะถ้าน้าเป็นหนูคงทำใจลำบากห่างบ้านไปหลายปีกลับมาก็ต้องเจอครอบครัวแม่เลี้ยงพ่อก็เพิ่งเสียแถมพินัยกรรมพ่อก็ไม่ยกสมบัติอะไรให้เลยแต่น้าไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำอะไรคุณทนายคะ...”

    ฤทัยบอกให้ทนายประจำตระกูลโอนเงินจำนวนหนึ่งให้นันทนัชแถมใจปํ้าเสนอขายที่ดินอีกสองสามแปลงหากว่าลูกเลี้ยงสาวไม่ชอบใจกนกกรกับรณฤทธิ์เต้นผ่างด้วยความงกไม่เข้าใจว่าแม่จะแบ่งสมบัติให้นันทนัชทำไมฤทัยโบกมือให้ลูกทั้งสองหยุดพล่ามแล้วหันไปพูดกับนันทนัชด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นจิกกัด

    ขอเพียงแค่หนูนันไม่ต้องเดือดร้อนลำบากลำบนเวลาต้องย้ายออกจากบ้านหลังนี้ไปอยู่ข้างนอก

    เอ่อ...ถือเป็นน้ำใจเป็นเรื่องดีเหลือเกินครับคุณฤทัยผมในฐานะทำงานกับคุณลิตรมานานผมขออนุโมทนาด้วยผมว่าถ้าวิญญาณคุณลิตรได้รับรู้ก็คงจะยินดีมากทีเดียวครับสมุทรชัยกล่าวอย่างยินดี

    แต่นันไม่ยินดีรับเงินทองพวกนี้ค่ะแล้วก็ไม่จำเป็นต้องรับจากคนมือถือสากปากถือศีลด้วยเพราะว่า...”

    นันทนัชปรายตาไปทางกนกกรรณฤทธิ์และฤทัยอย่างเป็นต่อเป็นตายร้ายดีจะไม่ยอมให้สมบัติของพ่อหลุดลอยไปอยู่กับพวกกาฝากที่หวังชุบมือเปิบรวยทางลัดฤทัยอ้าปากจะพูดแต่ช้ากว่าลูกเลี้ยงสาวที่ประกาศกร้าว

    เพราะว่านันมีพินัยกรรมฉบับจริงของคุณพ่อค่ะ

    ทุกคนในห้องอึ้งกันหมดโดยเฉพาะฤทัยที่ถึงกับทรุดนั่งเก้าอี้อย่างหมดแรงไม่อยากเชื่อเลยว่าจะถูกโต้กลับเช่นนี้กฤตพนธ์ทึ่งไม่แพ้กันพลอยโล่งใจไปกับนันทนัชแต่ไม่วายสงสัยว่าเธอเอาพินัยกรรมของจริงมาจากไหน

    ooooooo

    คำประกาศกร้าวของนันทนัชว่ามีพินัยกรรมของจริงในมือทำให้พวกฤทัยพูดไม่ออกไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้านันทนัชเอามาเปิดจริงจะต้องเสียหายสักแค่ไหนส่วนไม้กับเดือนไม่ได้อยู่ในห้องโถงใหญ่แต่กลับเถียงกันหน้าดำหน้าแดงในห้องพักหลังเรือนรัตนะเพราะสาวใช้ดันแอบได้ยินความลับเรื่องพินัยกรรมของปลอมตั้งแต่เมื่อคืน!

    ไม้รีบตะครุบปากคู่ขาสาวกลัวใครได้ยินจะเดือดร้อนกันหมดแล้วถามให้แน่ใจว่าได้ยินตอนไหน

    เดือนเบ้หน้าเซ็งๆก็นังคุณนายมันพ่นออกมาตอนแอบไปนอนกับแกที่ห้องเมื่อคืนไงฉันได้ยินเต็มสองหู

    รู้แล้วก็เงียบไว้เลยอย่าปากพล่อยพูดให้ใครฟังนะไม่งั้นได้ถูกเฉดหัวออกจากบ้านหลังนี้ทั้งนายทั้งบ่าว

    เดือนไม่หวั่นคำขู่แต่ย้อนถามเสียงเยาะว่าเธอจะได้อะไรหากช่วยพวกฤทัยปิดบังไม้รีบบอกจะประเคนให้ทุกอย่างทั้งเสื้อผ้าและแก้วแหวนเงินทองเพราะคงได้ส่วนแบ่งจากฤทัยมากโขที่ช่วยให้งานสำเร็จเดือนดีใจเนื้อเต้นดวงตาเป็นประกายเมื่อนึกถึงความสุขสบายที่ตัวเองจะได้รับถ้าช่วยไม้...ไม่ต้องห่วงหรอกพี่ไม้ฉันจะเย็บปากให้สนิทเชียว!

    เวลาเดียวกันที่บ้านสวนกลางป่า...ทิพย์เดินไปมาด้วยความกระวนกระวายอยากรู้มากว่าผลการเปิดพินัยกรรมปลอมจะเป็นเช่นไรชิดเหล่มองอย่างเอือมระอาไม่อยากให้คิดมากนันทนัชต่างหากที่ควรจะเดือดเนื้อร้อนใจเรื่องนี้ทิพย์ระเบิดอารมณ์เก็บกดโพล่งออกไปว่าเพราะอย่างนั้นเธอยิ่งต้องเครียดชิดตกใจมากไม่เคยเห็นเธอขาดสติขนาดนี้

    ถ้าขวางไม่ได้ก็คือไม่ได้คุณนันก็ทำสุดความสามารถแล้วแค่นี้เราก็ให้ชีวิตเธอมาเสี่ยงมากแล้วนะทิพย์

     “ยังไม่พอ...และคุณนันก็ต้องขวางมันจนหลังชนฝามากกว่านี้...ตราบใดที่นังฤทัยยังไม่ติดคุกยังไม่ลำบากเหมือนหมาข้างถนนอย่างกับที่มันเคยทำกับฉันคุณนันก็ยังต้องเอาชีวิตเข้าแลกต่อไป!”

    ในขณะที่ชิดถอนหายใจหนักหน่วงด้วยความสงสารนันทนัชฤทัยกลับหัวเสียขนาดหนักเมื่อตั้งสติได้ก็แหวใส่ลูกเลี้ยงสาวเสียงเขียวไม่เชื่อเด็ดขาดว่าพินัยกรรมที่ว่าจะเป็นฉบับจริงนันทนัชเหยียดยิ้มแล้วแขวะ

    ไม่เข้าใจความหมายคำว่าฉบับจริงหรือคะฉบับจริงก็คือของจริงไม่ใช่ของปลอมที่สมรู้ร่วมคิดทำขึ้นมาไงคะ

    พูดจบก็ปรายตาไปทางพินัยกรรมในมือของสมุทรชัยกฤตพนธ์มองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างลุ้นระทึกโล่งใจมากที่อย่างน้อยนันทนัชก็พลิกเกมมาได้เปรียบต่างจากกนกกรกับรณฤทธิ์ที่โวยวายเพราะฉุนแทนแม่ว่าไม่มีทางที่ลูกนอกคอกอย่างนันทนัชจะได้สมบัติจากลิตรแต่นันทนัชก็ไม่หวั่นตอกกลับไม่ไว้หน้า

    อ๋อเหรอ...พ่อเห็นฉันเป็นลูกนอกคอกแต่กลับแอบส่งพินัยกรรมฉบับจริงข้ามน้ำข้ามทะเลไปให้ฉันเนี่ยนะทุกคนถึงกับตะลึงเป็นรอบที่สองสมุทรชัยกับไกรภัทรสบตากันเงียบๆไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่แต่ก็ดีกว่าปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามพินัยกรรมที่เพิ่งอ่านจบไปฤทัยพยายามตั้งสติแล้วโต้กลับ

    ไม่จริง...ถ้ามีพินัยกรรมของจริงในมือเธอคงรีบเอาออกมาเปิดใช้เฉดหัวฉันออกจากบ้านไปตั้งนานแล้ว

    นันทนัชเหยียดยิ้มเย็นเผอิญนันรู้นิสัยน้าฤทัยดีว่าชอบเล่นสกปรกนันก็เลยไม่รีบเอาออกมาให้น้าเสียแผนแล้วก็เป็นอย่างที่คิดจริงๆ...จู่ๆก็มีพินัยกรรมฉบับปลอมโผล่ขึ้นมา

    ฤทัยปรี๊ดแตกตั้งท่าจะเอาเรื่องโดยมีกนกกรกับรณฤทธิ์สนับสนุนเต็มที่และสิ่งที่ทำให้นันทนัชหน้าเสียก็เมื่อฤทัยอ้างว่าในพินัยกรรมที่เดือนหาเจอมีลายเซ็นต์ของลิตรและสมุทรชัยก็คงจะพิสูจน์ได้ว่าเป็นของจริงหรือปลอม!

    นันทนัชหายใจไม่ทั่วท้องสถานการณ์เป็นต่อกลายเป็นเบี้ยล่างทันทีเพราะแผนลักไก่ที่เตรียมมาคงล้มไม่เป็นท่าถ้าพิสูจน์ได้ว่าลายเซ็นพ่อเป็นของจริงกฤตพนธ์เห็นท่าไม่ดีเลยยื่นมือเข้าช่วยบอกว่าสมัยนี้ปลอมแปลงลายเซ็นไม่ใช่เรื่องยากแถมข้อความในพินัยกรรมที่ยกสมบัติทั้งหมดให้ฤทัยก็น่าสงสัยมากเพราะนันทนัชเป็นลูกแท้ๆถึงไม่รักก็ไม่น่าถึงขั้นไม่ให้อะไรดูไม่สมเหตุสมผล

    ฤทัยอึ้งมากเธอพลาดจริงๆที่เขียนให้ลิตรยกทุกอย่างให้แต่เพราะชัยชนะแค่เอื้อมเลยพยายามแถว่าลิตรตัดสินใจทุกอย่างไว้แล้วและเธอจะเซ็นรับมรดกเพื่อให้จบเรื่องแต่สมุทรชัยกลับไม่เห็นด้วย

    ในเมื่อคุณนันในฐานะผู้สืบสันดานตามกฎหมายเพียงคนเดียวของคุณลิตรคัดค้านพินัยกรรมฉบับนี้และอ้างว่ามีพินัยกรรมตัวจริงในมือก็ต้องรอให้คุณนันทำพินัยกรรมอีกฉบับมาพิสูจน์เสียก่อนว่าฉบับไหนเป็นของจริงหรือปลอม

    แต่ฉันเป็นเมียคุณลิตรที่ถูกต้องตามกฎหมายเหมือนกันนะฉันไม่รอ

    ก็เอาสิคะลองเสี่ยงทำตามพินัยกรรมฉบับปลอมนี้แล้วนันจะเอาพินัยกรรมตัวจริงในมือไปฟ้องให้หมดทุกคนเลยความผิดข้อหาปลอมแปลงพินัยกรรมโทษคงหนักไม่ใช่เล่น

    นันทนัชประกาศจะเปิดพินัยกรรมของจริงหลังลิตรตายครบร้อยวันแล้วผลุนผลันไปข้างนอกโดยมีกฤตพนธ์ตามติดด้วยความเป็นห่วงนันทนัชไม่รู้ว่าถูกตามแอบหามุมเงียบๆโทร.รายงานทิพย์ถึงละครตบตาเรื่องพินัยกรรมของจริงที่แต่งขึ้นสดๆร้อนๆทิพย์แสยะยิ้มร้ายทำทีเป็นห่วงกลัวอีกฝ่ายจะเป็นอันตรายเพราะตอนนี้พวกฤทัยคงหมายหัวแน่ๆที่บังอาจขวางทางรวยนันทนัชรับปากจะระวังตัวทิพย์พึมพำรับรู้แล้วขอวางสายด้วยท่าทางสมใจมาก

    ชิดได้ยินทุกอย่างและเตือนสติทิพย์ไม่ให้ทำร้ายหรือให้นันทนัชเอาชีวิตไปเสี่ยงเหมือนที่ผ่านมาทิพย์หัวเราะเสียงหยันบอกว่าเธอคงไม่ต้องทำอะไรเลย...เพราะนังฤทัยคลั่งสมบัติมันจะทำทุกอย่างเอง!

    ooooooo

    หลังวางสายทิพย์นันทนัชไปเดินเล่นสูดอากาศในสวนเรียกกำลังใจและความเข้มแข็งกลับคืนเพราะสูญเสียพลังงานจากการสู้รบปรบมือกับพวกฤทัยมากมายเหลือเกินกฤตพนธ์เฝ้ามองอยู่ครู่จึงตัดสินใจปรากฏตัวนันทนัชอึ้งคิดว่าเขากลับไปแล้วหลังจากได้เห็นความเน่าเฟะของครอบครัวเธอ

    จะรีบไล่ให้ผมกลับไปไหนครับผมยังไม่แสดงความยินดีกับคุณเลยคุณหาวิธีแก้เกมได้เก่งมาก

    แน่นอน...เพราะตอนนี้ฉันกำลังสู้ด้วยสติไม่ได้ใช้อารมณ์อีกแล้วขอบคุณมากที่สละเวลาเป็นสักขีพยาน

    นันทนัชพยายามจะเลี่ยงไปแต่กฤตพนธ์ไม่ยอมและจงใจถามถึงเรื่องพินัยกรรมของจริงนันทนัชไม่อยากบอกใครว่าเธอโกหกนอกจากทิพย์เลยเฉไฉกลบเกลื่อนว่าไม่มีอะไรกฤตพนธ์ไม่เชื่อและคาดคั้นต่ออย่างใจเย็นนันทนัชจะจนมุมอยู่แล้วไกรภัทรก็โผล่มาแทรกนันทนัชเลยได้ทีเอาตัวรอดว่านึกวิธีแก้เกมได้เพราะคำแนะนำของเขาเมื่อวานนี้ไกรภัทรยิ้มรับดีใจทั้งที่ในใจรู้ดีว่านันทนัชโกหก!

    เมื่อนันทนัชกลับไปเรือนใหญ่อีกครั้งพวกฤทัยไปดักหน้าและโวยวายจะให้เปิดพินัยกรรมเลยไม่อยากรอให้ศพของลิตรครบร้อยวันนันทนัชพยายามข่มอารมณ์เต็มที่อ้างว่ากำลังไว้ทุกข์พร้อมแขวะว่าไม่อยากเอาเวลามาแบ่งสมบัติบนเถ้ากระดูกของพ่อกนกกรกับรณฤทธิ์ไม่ยอมอาละวาดข่มขู่ให้นันทนัชเปิดพินัยกรรมให้ได้

    ฉันไม่โง่เก็บพินัยกรรมไว้ในบ้านนี้หรอก

    ฤทัยตาเหลือกแหวลั่นฉันคิดอยู่แล้วว่าแกต้องพูดแบบนี้อย่างนี้ชัดเลยคุณทนายยายนันไม่มีพินัยกรรมของจริงหรอกแม่ลูกเลี้ยงตัวดีกุเรื่องขึ้นมาเพราะคับแค้นใจที่พ่อบังเกิดเกล้าไม่รักไม่ยอมยกสมบัติให้เลยสักชิ้น

    นันทนัชกำมือแน่นในที่สุดก็ทนไม่ไหวระเบิดอารมณ์ลั่นบ้านว่าไม่เป็นความจริงกฤตพนธ์จับตารออยู่แล้วรีบโพล่งออกไปว่านันทนัชพูดความจริงเพราะเขาเคยเห็นพินัยกรรมเจ้าปัญหาแล้วทุกคนเงียบกริบไม่อยากเชื่อโดยเฉพาะไกรภัทรที่มองไปทางทหารหนุ่มเครียดๆ...แทบไม่เชื่อหูตัวเองว่ากฤตพนธ์จะกล้าพูดแบบนั้น

    กนกกรตั้งสติได้ก่อนใครโวยวายใหญ่เพราะไม่ชอบใจกฤตพนธ์ที่พูดจาเข้าข้างนันทนัชทหารหนุ่มยืนกรานว่าพูดความจริงทุกอย่างแต่พวกฤทัยก็จ้องจับผิดไม่เลิกจนเขาต้องตัดสินใจบอกว่าเป็นแฟนกับนันทนัช

    ขอโทษนะครับคุณนันผมว่าเราไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกแล้วถึงเวลาที่เราต้องบอกทุกคนว่ากำลังคบหากันอยู่

    กฤตพนธ์พูดพลางจับมือนันทนัชไว้แน่นเหมือนบอกเป็นนัยว่าจะอยู่ข้างๆและจะจัดการทุกอย่างให้เองทุกคนในห้องโถงตะลึงยิ่งกว่าตอนได้ยินว่ามีพินัยกรรมจริงเสียอีกกฤตพนธ์เลยตัดสินใจจูงมือเธอไปข้างนอกทิ้งกนกกรให้มองตามด้วยความแค้นใจตั้งท่าจะตามแต่ถูกฤทัยรั้งไว้...แกจะบ้าตามมันไปทำไมอีลูกโง่!

    กฤตพนธ์พาแฟนหมาดๆไปนั่งเล่นในสวนสาธารณะอยากให้เธอผ่อนคลายอารมณ์ที่ต้องโต้คารมกับพวกฤทัยนันทนัชนิ่วหน้าด้วยความลำบากใจกลัวเขาคาดคั้นเรื่องพินัยกรรมเจ้าปัญหาแล้วก็จริงดังคาดทหารหนุ่มตั้งหน้าตั้งตาถามใหญ่ว่าพินัยกรรมของเธอเป็นเรื่องจริงหรือแต่งขึ้นนันทนัชหน้าเสียแต่ไม่ยอมรับง่ายๆและเฉไฉเบี่ยงประเด็น

    แปลว่าคุณเชื่อว่าพินัยกรรมของน้าฤทัยเป็นของจริงงั้นหรือ

    นี่คุณ...อย่ามาพาลกับคนที่ยอมลงทุนเอาชีวิตหนุ่มโสดทั้งแท่งไปมีพันธะเพื่อปกป้องคุณสิยังไงก็ช่วยพูดจาอ่อนหวานให้สมกับที่เราเป็นแฟนกันหน่อยได้ไหมครับ

    คุณทำบ้าอะไรลงไปรู้หรือเปล่าโกหกไปได้ยังไงว่าเรารักกันดูใจกันอยู่ฉันเสียหายนะจะบอกให้

    อ๋อเหรอ...คุณเสียหายผมต้องรับผิดชอบแต่งงานกับคุณงั้นสิ

    บ้า...ฉันไม่ได้พูดทวงให้คุณรับผิดชอบแบบอย่างนั้นสักหน่อยแต่คุณจะทำอะไรก็น่าจะปรึกษากันก่อนไม่ใช่นึกอยากจะพูดอะไรก็พูดอยากจะทำอะไรก็ทำ

    แล้วคุณมีเวลาให้ผมปรึกษาหรือเปล่าล่ะผมเห็นคุณกำลังถูกคุณน้าฤทัยไล่ต้อนจนแต้มผมถึงต้องอุทิศความโสดที่ผมหวงแหนมานานเข้าไปช่วยคุณ

    นันทนัชเขินหน้าแดงแต่ทำทีเป็นโกรธผลุนผลันลงจากรถกฤตพนธ์ตามตื๊อไม่เลิกจนนันทนัชต้องยอมพบกันครึ่งทางให้เขาช่วยถ่วงเวลาจนกว่าเธอจะหาพินัยกรรมของจริงพบกฤตพนธ์ถึงบางอ้อพยักหน้ารับรู้

    ผมเข้าใจแล้ว...คุณใจเด็ดมากนะที่กล้าบอกทุกคนว่ามีพินัยกรรมในมือทั้งที่คุณไม่มีอะไร

    ทำไงได้ล่ะฉันหลังสู้ฝาแล้วฉันจำเป็นต้องเสี่ยงและตอนนี้ฉันก็กำลังเสี่ยงอีกครั้งที่มาขอร้องคุณให้ช่วยแบบนี้ฉันไม่ได้บังคับคุณนะมันขึ้นอยู่กับคุณว่าจะกล้าเสี่ยงกับฉันหรือเปล่า

    นันทนัชจ้องหน้าท้าทายกฤตพนธ์นึกสนุกย้อนถามว่าช่วยแล้วจะได้อะไรนันทนัชคิดอยู่ครู่ก็บอกว่าสิบเปอร์เซ็นต์ของเงินมรดกลิตรทหารหนุ่มถึงกับพูดไม่ออก...ไม่คิดเลยว่าเธอจะตีค่าความช่วยเหลือเขาเป็นเงินแบบนี้

    ooooooo

    ในขณะที่พวกฤทัยร้อนรนอย่างหนักที่นันทนัชพลิกเกมเป็นฝ่ายได้เปรียบถือพินัยกรรมตัวจริงที่อาจทำให้ชวดสมบัติทั้งหมดโทษฐานปลอมแปลงเอกสารสำคัญฝ่ายนันทนัชกำลังต่อรองกับกฤตพนธ์ให้ช่วยถ่วงเวลาให้สามเดือนไม่ให้ใครหน้าไหนมายุ่งวุ่นวายกับเธอจนกว่าจะเจอพินัยกรรมของจริง

    แล้วถ้าคุณหาไม่เจอล่ะไม่คิดบ้างหรือว่ายิ่งโกหกก็ยิ่งยุ่งไปกันใหญ่

    ถ้าหมดเวลาแล้วยังหาไม่เจอฉันจะปล่อยให้เป็นไปตามพินัยกรรมของยายแม่เลี้ยง...คุณจะช่วยฉันไหม

    ในเมื่อคุณกล้าขอขนาดนี้ผมก็กล้าให้แต่อย่าเพิ่งดีใจไปผมจะช่วยถ้าคุณยอมทำตามเงื่อนไขของผม

    นันทนัชหุบยิ้มทันทีที่ได้ยินคำขอกฤตพนธ์ยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วบอกเงื่อนไขที่เพิ่งคิดได้สดๆร้อนๆ

    เงื่อนไขผมมีสามข้อ...ข้อแรกห้ามคุณมีความลับกับผมเด็ดขาดข้อสอง...คุณต้องเชื่อฟังผมอย่างไม่มีเงื่อนไขห้ามเถียงห้ามสงสัยและข้อสาม...ที่คุณเสนอจะให้ค่าจ้างผมสิบเปอร์เซ็นต์จากมรดกผมไม่ต้องการจากคุณสักบาท

    แล้วคุณต้องการอะไรฉันไม่คิดหรอกว่าคนอย่างคุณจะช่วยฉันฟรีๆ

    คุณรู้จักผมดีกว่าที่ผมคิดเสียอีกจริงของคุณ... ความช่วยเหลือของผมมีราคาค่างวดของมัน

    นี่...อย่าลวดลายน่าคุณต้องการอะไรก็ว่ามา

    ผมไม่ต้องการเงินของคุณ...แต่ผมต้องการคุณ!”

    ขาดคำก็ดึงเธอมากอดแน่นให้สมรักแต่นันทนัชตีความอีกทางว่าเขายินดีช่วยโดยแลกกับตัวเธอเลยขืนตัวออกห่างกฤตพนธ์หน้าเสียวิ่งไล่ตามจะอธิบายแต่เหมือนไม่ค่อยได้เรื่องนักเพราะหญิงสาวเดินลิ่วไปแล้วเขาเลยได้แต่พึมพำไล่หลังกับตัวเองเบาๆ...เอาเถอะคุณนันสักวันคุณจะเข้าใจความหมายของผม!

    ฟากกนกกรไม่พอใจมากเมื่อแม่กับน้องชายจ้องจะจับผิดกฤตพนธ์ที่บังอาจยื่นมือมาช่วยนันทนัชแต่ค้านเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผลโดยเฉพาะฤทัยที่ยืนกรานจะไม่กลับไปจนเหมือนในอดีตอีกแล้วกนกกรน้ำตาไหลพรากเมื่อได้ยินแม่พูดถึงตอนเธอกับรณฤทธิ์ยังเด็กความทุกข์ทรมานเพราะมีพ่อเป็นแมงดาคอยสูบเลือดสูบเนื้อจากแม่ทำให้กนกกรคิดได้เลิกขัดขวางแม่กับน้องชายที่วางแผนจะจัดการกับกฤตพนธ์ถ้ายังคิดจะร่วมมือกับนันทนัช

    ใช่...เรามาไกลจากสลัมมากแล้วตอนนี้เราอยู่ในคฤหาสน์มีคำนำหน้าที่ทุกคนต้องก้มหัวเรียกว่าคุณฤทัยคุณกิ๊บคุณรณอีกแค่นิดเดียวสมบัติและคฤหาสน์หลังนี้จะเป็นของเราอย่างชอบธรรม!”

    ในขณะที่พวกฤทัยกับนันทนัชวางแผนตั้งรับกันเต็มที่แต่คนสะใจสุดคือทิพย์ที่ทำให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผนโดยเฉพาะพวกฤทัยตกหลุมพรางที่เธอวางไว้อย่างจังและคงกระโจนเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้เงินและสมบัติของลิตรแน่ๆแม่ครัวใหญ่หัวเราะลั่นราวกับคนบ้าในหัวหวนคิดถึงภาพในอดีตตอนที่ลิตรสูญเสียรำเพยใหม่ๆ

    ลิตรตรอมใจมากการตายของรำเพยทำให้ไม่มีแก่ใจทำอะไรมัวแต่รู้สึกผิดที่ทำตัวไม่ดีต้องเสียเมียรักอย่างไม่มีวันกลับทิพย์คอยดูแลไม่ห่างกล่อมให้เขายืนหยัดเพื่อนันทนัชและสมบัติของตระกูล  แต่ลิตรยังทำใจไม่ได้วันๆไม่ทำอะไรนอกจากเมามายจนใครๆก็เอือมระอาทิพย์ทนไม่ไหวไปเตือนสติว่าถ้าอยากกลับไปเป็นชายหนุ่มไม่มีหัวนอนปลายเท้าอีกครั้งก็ทำอย่างที่เป็นอยู่ลิตรได้ฟังก็ฮึดสู้...ฉันจะเป็นคุณลิตรมหาเศรษฐีที่ใครก็ต้องก้มหัวให้!

    วันเวลาผ่านไปหลายเดือนลิตรเลิกสำมะเลเทเมาและหมกมุ่นกับงานจนกิจการของเรไรเริ่มเข้าที่เข้าทางแต่ถึงกระนั้นสภาพจิตใจของเขาก็ไม่ดีนักยังทำใจไม่ได้เรื่องการตายของรำเพยแม้แต่นันทนัชตัวแทนของเมียรักก็ไม่สามารถแทนที่ความเหงาและเปล่าเปลี่ยวได้ทิพย์ก็รู้จุดอ่อนนี้ดีเลยฉวยโอกาสดูแลและเอาอกเอาใจเขาอย่างดี

    ทิพย์ไม่ปล่อยให้คุณโดดเดี่ยวหรอกค่ะถ้าชีวิตคุณขาดอะไรทิพย์คนนี้จะเติมเต็มให้ทั้งหมด

    ลิตรพยายามหักใจเรื่องรำเพยเลยทุ่มเทกับงานเต็มที่เป็นเจ้าหนี้ใจร้ายยึดและคิดดอกเบี้ยชาวบ้านอย่างเลือดเย็นที่สุดแต่ทิพย์ก็ไม่สนใจตราบใดที่เขาไม่เก็บตัวกับความทุกข์ทรมานเหมือนเมื่อก่อนเธอก็พอใจแล้ว

    และแล้ววันสำคัญก็มาถึงเมื่อลิตรนอนฝันร้ายถึงรำเพยกลางดึกทิพย์ถลาไปหาทันทีที่ได้ยินเสียงโวยวายของเขาแล้วกอดปลอบอย่างอ่อนโยนแค่ฝันร้ายน่ะค่ะไม่มีอะไรหรอกคุณกำลังเริ่มต้นใหม่แล้วนะคะอย่าให้เรื่องร้ายๆในอดีตมาทำลายอนาคตที่กำลังเจริญรุ่งเรืองของคุณได้นะคะปล่อยให้มันผ่านไปเถอะค่ะ

    ลิตรค่อยๆสงบลงในอ้อมแขนทิพย์จะผละออกไปแต่เขารั้งไว้อยากให้เธออยู่เป็นเพื่อนทั้งคืนอารมณ์อ่อนไหวและแรงเสน่หาทำให้ลิตรเตลิดก้มจูบทิพย์อย่างอ่อนหวานราวกับโหยหาสัมผัสสวาทมานานทิพย์นิ่งยอมให้เขากอดจูบตามใจปรารถนาลิตรเชยคางเธอแล้วถามความสมัครใจจะเป็นของเขาทิพย์ยิ้มหวานดึงมือเขามากุมแนบแก้มสารภาพรักเสียงหวานว่ารักเขามานานแล้วตั้งแต่ยังเป็นผู้ชายธรรมดาไม่มีฐานะร่ำรวยเหมือนทุกวันนี้

    ถ้างั้นสัญญาได้ไหมว่าจะรักและซื่อสัตย์กับฉันตลอดไป

    ทิพย์ให้สัญญาเต็มใจจะเป็นของเขาด้วยความรักเต็มเปี่ยมลิตรก้มลงจูบด้วยความหลงใหลปลดปล่อยความต้องการเบื้องลึกที่ร้างราเรื่องแบบนี้มานาน...เชื่อมั่นว่าทิพย์คงไม่มีวันทรยศหักหลังเขาแน่ๆ

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้
    30 ก.ย. 2563

    03:15 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันพุธที่ 30 กันยายน 2563 เวลา 07:24 น.