นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แรงตะวัน

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ในร้านรุจิรา ลูกน้องคฑาวุธเข้าล้อมเอกณัติไว้ เอกณัติถามรู้จักตนด้วยหรือ คฑาวุธย้อนว่าเขายังรู้จักตนได้ ตนก็รู้ว่าเขาแฝงตัวมาเป็นคนขับรถให้พี่สาวตน ต้องการอะไรบอกมาเลย

    “ผมไม่ได้คิดร้ายกับคุณขิม ผมแค่ต้องการข้อมูลบางอย่าง ที่ถ้าถามตรงๆ คุณคงไม่บอก”

    รุจิราเสียงกร้าวถามเรื่องอะไร เอกณัติบอกว่าเรื่องสุริเยนทร์ ตนกำลังสืบว่าเขาเกี่ยวข้องกับการตายของสุรีย์หรือไม่ คฑาวุธร้อนตัวจะสืบทำไม ในเมื่อรู้กันแล้วว่าสามีเป็นคนวางแผนฆ่า และตอนนี้ก็หนีคดีอยู่ เอกณัติบอกตามข่าวเป็นอย่างนั้น แต่ตนต้องให้ความยุติธรรมกับญาติผู้ตาย จึงต้องหาหลักฐาน แล้วหันมาขอร้องรุจิราให้เปิดเผยความลับของเธอ

    “ไม่ต้องมายุ่งเรื่องส่วนตัวฉัน! ฉันไม่รู้เรื่องอะไรของนายภูหรือของใครที่ไหนทั้งนั้น ไปไหนก็ไป” รุจิราไล่ เอกณัติหน้าเสียส่งสายตาขอร้อง

    คฑาวุธขู่ให้เลิกยุ่งกับรุจิรา ไม่อย่างนั้นจะร้องเรียนผู้บังคับบัญชาเขา เอกณัติจำต้องถอย คฑาวุธหันมาปรามรุจิราอย่าให้ข้อมูลใดๆกับตำรวจและไม่ต้องยุ่งกับเรื่องที่ภูทับดาว รุจิราสวน “งั้นแกก็ไปไกลๆร้านฉันแล้วไม่ต้อง โผล่หัวมาอีก ฉันไม่เคยอยากเจอหน้าคนภูทับดาว...ไป!”

    คฑาวุธโกรธคิดเล่นงานเอกณัติ จึงตามออกมาถาม ศาลออกหมายจับนพสิทธิ์แล้ว ทำไมยังพยายามช่วยฆาตกร หาหลักฐานอีก คงได้ของกำนัลหนัก เอกณัติยืดอกโต้ ตนไม่ใช่ตำรวจมักง่าย ตราบใดที่คดียังไม่ถึงที่สุด ตนจะหาหลักฐานต่อไป ตนเจอมาเยอะพวกหลักฐานลวงที่มีคนวางหมากให้ตำรวจเดินตาม ตนแค่ไม่อยากถูกหลอกใช้

    “ดี ผมไม่ค่อยเห็นตำรวจอย่างคุณ ส่วนใหญ่ไม่กลายพันธุ์ก็ตายหมด”

    “ถ้าการทำหน้าที่ของผมทำให้คุณร้อนใจมากถึงกับต้องรีบมาจากภูทับดาว ผมขอโทษนะครับ” เอกณัติค้อมศีรษะให้เล็กน้อยแล้วเดินแยกไป ทำเอาคฑาวุธฉุน

    ooooooo

    เนื่องด้วยมือเคทเจ็บจากการถูกความร้อน ลออ จึงต้องเช็ดตัวให้ น้องพีทถือโอกาสแกล้งจั๊กจี้อาสาวอย่าง สนุกสนาน...สุริเยนทร์มองภาพความสุขนั้นผ่านกล้องวงจรปิดด้วยความอิจฉา สุพลแย็บ ถ้านายได้เข้าไปร่วมแจมด้วยคงจะดี เขาหันมาถลึงตาใส่ สุพลถาม

    “ที่นายกำลังดูอยู่เนี่ย เพราะเป็นห่วงน้องพีทหรือคุณเคทครับ เธอปกป้องน้องพีทแบบไม่ห่วงตัวเองเลยว่าจะเจ็บ ไม่เหมือนคนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงินอย่างที่นายกล่าวหาเลยนะครับ”

    สุริเยนทร์คิดตามสับสน จนดึกนอนไม่หลับ ลุก มานั่งมองภาพในจอ เห็นเคทนอนคุดคู้เพราะผ้าห่มหล่นจากเตียง นึกเป็นห่วงว่าเธอจะเอามือหยิบผ้าห่ม ได้อย่างไร ทนไม่ไหวเดินย่องไปที่ห้องน้องพีท เห็นเคทนอนอยู่กับน้องพีทบนเตียง ลออนอนอยู่ที่พื้น เขาพึมพำว่าแค่จะมาหรี่แอร์ว่าแล้วก็หยิบรีโมตมาปรับเพิ่มอุณหภูมิ...เคทรู้สึกตัวปรือตามองแล้วแกล้งทำเป็นหลับ เห็นเขาขยับผ้าห่มให้น้องพีทและลออ แล้วเดินมาหยิบผ้าห่มห่มให้ตน เธอพึมพำขอบคุณ เขาชะงักมองว่าละเมอหรือ แต่แล้วเธอลืมตาขึ้นยิ้ม ทำเอาเขาเหวอเสียฟอร์มเดินหนีออกไปอย่างหงุดหงิด

    เช้าวันใหม่ ลออถือถ้วยน้ำและแปรงสีฟันวิ่งตามน้องพีทออกมาที่ระเบียงห้อง บอกให้เข้าไปแปรงฟันเอง วันนี้ตนต้องแปรงฟันให้เคท เพราะมือเจ็บ จู่ๆสุริเยนทร์เดินมาดึงแปรงสีฟันจากมือลออบอกว่า ตนจะแปรงให้เคทเอง และถ้าใครไม่ยอมแปรงฟันเองตนก็จะทำให้น้องพีทวิ่งจู๊ดมาหยิบแปรงสีฟันพร้อมบอกว่า ตนแปรงเองได้... สุริเยนทร์หันมาจับหน้าเคทให้อ้าปาก เธอหุบปากแน่นส่งเสียงอู้อี้ไม่ยอม น้องพีทมองอย่างสยอง เคทถามจะเอาคืนตนเรื่องเมื่อคืนหรือ เขากระซิบตอบ “ฉันจะทำให้น้องพีทไม่กล้ามีปัญหาเรื่องแปรงฟันอีกเลยต่างหาก”

    เคทชะงักจำยอมยืนนิ่งให้เขาแปรงฟันให้ เสือโคร่งโผล่มาเห็นมองตะลึงไม่คาดคิด

    ด้านเอกณัติ...จ่าเล็กรายงานเรื่องเสี่ยทะนงเคยไปภูทับดาว ทำให้เขาพยายามลำดับเหตุการณ์...นพสิทธิ์ติดหนี้พนันที่บ่อนเสี่ยทะนง พอสุรีย์ตายเขาก็ถูกกล่าวหาเป็นคนฆ่าจนต้องหนีคดี เสี่ยทะนงจับได้ว่าตนสะกดรอยประกอบกับเสี่ยเคยไปภูทับดาว แล้วคฑาวุธยังมาแฉเรื่องตนกับรุจิรา แสดงว่าคฑาวุธมีส่วนได้ส่วนเสียกับการตายของสุรีย์ จึงสั่งจับตาดูความเคลื่อนไหวไว้

    ส่วนรุจิรารำคาญคฑาวุธมากไล่ให้กลับภูทับดาวไปเสียที เขาแปลกใจ “พี่เป็นอะไร ก่อนผมไปเรียนเมืองนอกพี่ยังดีๆอยู่ พอผมกลับมาพี่ก็หนีออกจากบ้าน ตัดขาดกับพวกเราทุกคน ผมไม่เข้าใจ...พี่โกรธเกลียดไอ้สุริเยนทร์แล้วจะมาพาลคนอื่นทำไม ผมเคยไปทำอะไรให้พี่”

    “ฉันไม่ได้โกรธแก แต่ฉันไม่ต้องการรับรู้ความเป็นไปของภูทับดาวอีก และก็ไม่อยากให้คนของภูทับดาวมารับรู้เรื่องชีวิตของฉันด้วย”

    “ทำไมพี่กลัวไอ้ภูมันจะตามมาอาละวาดงั้นเหรอ มันทำให้พี่กลัวขึ้นสมองได้ขนาดนี้เลยเหรอ มันทำอะไรพี่บอกมา ผมจะไปเคลียร์ให้”

    รุจิราปัดไม่ต้องทำอะไร แค่เลิกยุ่งกับชีวิตตนก็พอ คฑาวุธไม่เข้าใจพี่สาวตัวเองเลย

    ooooooo

    เพ็ญสิริรับสายเอกณัติฟังเรื่องที่เกิดขึ้น และเขาฝากบอกเคททำอย่างไรก็ได้ให้สุริเยนทร์เข้าไปกรุงเทพฯ วิสุทธิ์แอบฟังหูผึ่ง ได้ยินเพ็ญสิริทิ้งท้ายว่าจะบอกเคทให้ว่าเขารักและเป็นห่วง พอวางสายวิสุทธิ์ก็ถลาเข้ามาห้ามไม่ให้บอกเคท เพ็ญสิริไม่ได้สนใจกลับพูดถึงเรื่องคฑาวุธ

    “พี่หมวดเอกสงสัยว่านายคฑาวุธอาจอยู่เบื้องหลัง การตายของพี่สุรีย์ ฉันคิดไว้แล้วว่าคนบ้านนี้ต้องไม่ใช่คนดีแน่”

    วิสุทธิ์เชื่อว่าคฑาวุธน่ะใช่แต่สำหรับเดชาไม่ใช่แน่ เพ็ญสิริเตือนอย่าปักใจอาจเงิบได้ วิสุทธิ์ตามประกบเธอไม่ต้องการให้ไปบอกเคทเรื่องที่เอกณัติฝากความรักและห่วงใยมาให้

    ในวันเดียวกัน เดชามาหานพสิทธิ์ที่เรือนเล็ก เพื่อบอกให้ใจเย็นอดทนรอ นพสิทธิ์แทบหมดความอดทนดักคอว่า ตนรู้ว่าเขามีผลประโยชน์จากการช่วยเหลือตน ตนไม่รู้ว่าคืออะไร แต่พอเดาได้ว่าจะทำให้สุริเยนทร์ฉิบหาย อาจเป็นผลประโยชน์มหาศาล เดชาชะงักข่มอารมณ์

    “ใช่ นายพูดถูก เพราะฉะนั้นก็เชื่อใจได้ว่าฉันจะช่วยนายแน่”

    นพสิทธิ์อยากรู้แผนการแต่เดชาไม่บอก ทันใดเสียงแขไขโวยวายลูกน้องที่เฝ้าจะเข้าข้างใน เดชาต้องออกมาหาและอ้างว่า กำลังให้ช่างปรับปรุงบ้านไว้เป็นของขวัญเซอร์ไพรส์เธอเอง แขไขหลงดีใจ เดชาห้ามเธอเข้ามาอีกจนกว่าจะเสร็จ...

    ที่ศาลาริมทะเลของไร่ภูทับดาว เคทนั่งเล่นข้างน้องพีทที่กำลังวาดรูประบายสีอยู่กับลออและเสือโคร่ง สุริเยนทร์สวมหมวกหูหมีเดินเข้ามา เคทบอกน้องพีทให้เขาระบายสีด้วย หนูน้อยส่ายหน้ากลัวๆ เคทปลอบว่าหมีภูกลับเนื้อกลับตัว ใจดีแล้ว...สุริเยนทร์ฮึดไม่สนใจ ลงนั่งคว้ามือเคทมาระบายสีลงบนผ้าพันแผล บอกไม่มีกระดาษก็ระบายตรงนี้ เธอไปไหนจะได้มีภาพของตนติดไปตลอด น้องพีทมองอย่างสนใจ คว้าอีกมือของเคทบอกมือนี้ของตน สุริเยนทร์แอบยิ้ม

    เคทมองพฤติกรรมสองน้าหลานที่เริ่มเข้ากันได้ ป้าอุ่นยกของว่างมาวาง สุริเยนทร์หันมายิ้มขอบใจ เธอถึงกับช็อกตะลึง ถอยมาหาเสือโคร่ง ถามใครทำอะไรทำไมนายถึงยิ้มได้

    “โคร่งก็กำลังงงเหมือนป้าแหละครับ ตั้งแต่อยู่ที่นี่มาไม่เคยเห็นนายภูเป็นแบบนี้มาก่อน”

    ลออชมว่าน่ารัก ผู้ชายเถื่อนๆ แต่อ่อนโยนเวลาอยู่กับเด็ก ป้าอุ่นไม่อยากเชื่อที่เจ้านายเปลี่ยนแปลง สุพลเข้ามาถาม ไม่ดีหรือแบบนี้ อยากให้โหดเหมือนก่อนหรือ ป้าอุ่นส่ายหน้า

    “ไม่ได้ชอบค่ะ แต่นายไม่ใช่คนอย่างนี้ นายภูแห่งภูทับดาว ต้องดิบเถื่อน ห้าวหาญ ต่อสู้เพื่อความยุติธรรม ไม่ใช่วาดรูประบายสี มันไม่ใช่”

    เสือโคร่งดึงป้ามากอดบอกเจ้านายคนเดิมจากไปแล้ว สุพลถามใครตาย แต่ก็ยิ้มพอใจกับการเปลี่ยนแปลงของสุริเยนทร์

    เคทมองสีที่สุริเยนทร์ละเลงแล้วถามว่าภาพอะไร น้องพีทหัวเราะหาว่าดูเลอะเทอะ เคทถามแล้วน้องพีท วาดอะไร หนูน้อยตอบว่าส้มโอ สุริเยนทร์หัวเราะที่มัน สีเหลือง น้องพีทว่ามันสุกก็ต้องสีเหลือง เคทเห็นด้วย เขาถลึงตาที่เธอเข้าข้างหลาน เคทร้องเพลงส้มโอ น้องพีทร้องตาม

    “ส้มโอลูกโตโต ผลของมันช่างหวานชื่นใจ...ลูกมัน สีเขียวสดใส ลูกมันสีเขียวสดใส ผ่ากินข้างในยิ่งโอโอ๊โอ... ส้มโอลูกโตโต ผลของมันช่างหวานชื่นใจ ประโยชน์นั้นช่างมากมาย ประโยชน์นั้นช่างมากมาย ดีต่อร่างกาย ต้องกินส้มโอ...”

    ลออและเสือโคร่งร้องตาม เคทหันมาชวนสุริเยนทร์ ให้ร้องด้วย เขานิ่งเก๊ก น้องพีทร้องไปทำท่าส้มโอลูกใหญ่ ให้เขาทำตาม เขาจำต้องทำท่าตามเพื่อเอาใจ น้องพีทหัวเราะขำกลิ้ง เขาหันไปสบตาเคท เธอส่งยิ้มทำนองว่า

    น้องพีทกำลังสนุกกับเขา ทำให้สุริเยนทร์กล้าทำมากขึ้น

    จู่ๆน้องพีทก็ร้องขึ้นว่าเพ็ญสิริกับวิสุทธิ์มาแล้ววิ่งไปแตะมือกับทั้งสอง สุริเยนทร์ยืนอึ้งอายๆ ทุกคนทำหน้าแอบขำ เขาเสียงเข้มใครอนุญาตให้เข้ามา น้องพีทโพล่งขึ้นว่าตนอนุญาต...

    เพ็ญสิริดึงเคทมาคุยลำพัง วิสุทธิ์ตามมาร่วมสนทนาด้วย เคทฟังเรื่องคฑาวุธแล้วข้องใจที่นพสิทธิ์บอกว่าสุริเยนทร์ฆ่าสุรีย์มาจากไหน วิสุทธิ์บอกมีสองทางคือเขาร่วมกับคฑาวุธ หรือไม่ก็ถูกกล่าวหา ตนเชื่อว่าเป็นข้อหลัง เพ็ญสิริหมั่นไส้บอกใครถาม วิสุทธิ์ไม่สนใจสาธยายต่อ

    “ผมเชื่อว่ามีขบวนการบางอย่างที่พยายามใส่ร้ายไร่ภูทับดาวและกำจัดนายภู ถึงได้มีมือปืนมาลอบยิง หรือพวกขบวนการผิดกฎหมายที่แอบอ้างว่าเป็นคนของไร่ภูทับดาวซ้ำแล้วซ้ำอีก”

    เคทแปลกใจแสดงว่ามีใครบางคนทำให้นพสิทธิ์เชื่ออย่างนั้น วิสุทธิ์พยักหน้าเพราะสุริเยนทร์เป็นเจ้าพ่อมีอิทธิพลต่อคนในพื้นที่ยิ่งกว่านักการเมือง เขาต่อต้านทุกโครงการที่ส่งผลเสียต่อคนในพื้นที่ ฉะนั้นคนที่เสียผลประโยชน์ย่อมไม่พอใจ เคทและเพ็ญสิริเริ่มหวั่นใจ

    ค่ำนั้นลออชมน้องพีทที่ทำให้สุริเยนทร์อ้าปากค้าง เรื่องที่วิสุทธิ์เข้ามาในไร่ สุริเยนทร์กลัวน้องพีทไม่รักถึงยอม น้องพีทจึงบอกว่าจะไม่กลัวเขาอีกแล้ว และจะให้เขาเลิกทำร้ายอาเคท ลออโพล่งขึ้นว่า “แต่น้องพีทห้ามไปรักเขานะครับ เพราะถ้าเป็นงั้น เขาจะไล่อาเคทไป”

    เคทตัดบทให้พาน้องพีทเข้านอน...ตัวเธอออกมาเดินเล่น เจอสุริเยนทร์นั่งอยู่ก่อนมีปืนวางอยู่ข้างกาย เขาถามทำไมยังไม่นอน เธออ้างว่าเครียด เขาข้องใจเครียดอะไร เธอบอกตั้งแต่เจอเขาก็มีแต่เรื่องเครียด จะเอาเรื่องไหน สุริเยนทร์เหน็บน่าจะเป็นเรื่องที่เอกณัติส่งข่าวมา เคทแซวช่างสังเกตเหมือนกัน เขาจึงถามว่าเอกณัติสืบคดีไปถึงไหนแล้ว เคทย้อน

    “ถ้าจะให้ฉันบอก คุณก็บอกมาด้วยว่าคุณสืบเรื่องพี่นพไปถึงไหนแล้ว”

    “ล่าสุดเห็นพี่ชายเธอไปที่ท่ารถทัวร์ แล้วก็หายไป น่าจะไปที่ไหนสักที่ ฉันก็ยังไม่รู้”

    เคทไม่อยากเชื่อว่าเขาจะไม่รู้ สุริเยนทร์บอกรอให้นพสิทธิ์โทร.มาหาเธอ เคทร้อนตัวจะทำอะไรพี่ชายตน จะผิดคำพูดหรือ เขาหัวเราะมองมือเธอแล้วถามเป็นอย่างไรบ้าง

    “เป็นห่วงคนอื่นเป็นด้วยเหรอ”

    สุริเยนทร์ดึงมือเคทมาแกะผ้าพันแผลออกอย่างทะนุถนอม เคทบ่นเสียดายภาพที่น้องพีทวาด เขาติงอยากให้แผลเน่าหรืออย่างไร...สุริเยนทร์เอายามาทาและพันแผลให้ใหม่ เคทมองซาบซึ้ง “คุณเป็นคนน่ารักนะ แต่คุณชอบแสดงออกว่าตัวเองร้าย ฉันเข้าใจนะว่าคุณต้องปกครองคนงาน แต่ไม่ต้องร้ายกับทุกคนก็ได้ ใครดีมาก็ดีตอบ”

    “พวกดีๆนี่แหละร้ายกาจที่สุด”

    เคทย้ำอย่ามองโลกในแง่ร้าย เขาหาว่าเธอมีแผนอะไรอีกถึงมาพูดดี เคทท้วงปัญหาของเขาคือไม่ไว้ใจใคร เขาสวนว่าไม่มีใครที่ไว้ใจได้ เคทถอนใจบอกตั้งใจจะทำให้น้องพีทอยู่กับเขาได้จริงๆ เขาอาจคิดว่าตนทำเพื่อพี่ชาย มันก็จริงในตอนแรก แต่ตอนนี้พอได้รู้จักเขามากขึ้น ตนก็อยากช่วยน้องพีท ช่วยตัวเอง ช่วยพี่ชายและช่วยเขาด้วย สุริเยนทร์เสียงเข้ม...จะคอยดู

    “พรุ่งนี้ฉันรับปากน้องพีทไว้ว่าจะพาไปเที่ยวและคุณต้องไปกับฉันด้วย” สุริเยนทร์ถามจะไปไหน เคทยิ้มเพราะมีแผนในใจ

    ooooooo

    วันต่อมาเคทให้รถที่ไร่ภูทับดาวพามาสวน สนุกในกรุงเทพฯ มีสุริเยนทร์และบอดี้การ์ดมาด้วย ท่าทางน้องพีทตื่นเต้นดีใจ วิ่งนำหน้า ลออกับเสือโคร่งตามติด เคทหันมาแหย่สุริเยนทร์ จะกรีดร้องก็ได้ไม่มีใครหัวเราะ เขาทำหน้านิ่ง

    “เอ้า ให้ฉันเดา คุณคงไม่เคยมาสวนสนุกมาก่อนเลยในชีวิต ถ้าคุณอยากจะกรี๊ดกร๊าดแบบน้องพีท ทำได้เลยนะ”

    สุริเยนทร์จ้องกลับเคืองๆ เสียงน้องพีทเร่งให้เคทรีบเดิน เธอจึงบอกให้น้องพีทขอบคุณคนที่พามาและออกค่าใช้จ่ายให้ก่อน หนูน้อยกลัวๆกล้าๆหันมายกมือไหว้ขอบคุณแล้วดึงเคทวิ่ง เขาเรียกถามตนต้องใส่หมวกหูหมีอยู่ไหม น้องพีทบอกไม่เคยบอกให้ใส่ สุริเยนทร์อึ้ง เคทยิ้มๆ

    “นั่นสินะ ไม่มีใครบังคับคุณใส่ซะหน่อย ใส่เองทั้งนั้น ฮ่าๆๆๆ” เคทวิ่งไปกับน้องพีท

    สุริเยนทร์เซ็งที่โดนหลอก...น้องพีทตื่นเต้นกับรถไฟเหาะ โบกมือส่งเสียงเย้ๆ สุริเยนทร์มองตามเห็นวิสุทธิ์กับเพ็ญสิริอยู่บนรถไฟเหาะ ก็โวยเคททันทีว่านัดวิสุทธิ์เที่ยวเอาเด็กบังหน้า

    “ทำไมต้องมองโลกในแง่ร้ายตลอด มาสวนสนุกก็ต้องมากันเยอะๆสิถึงจะสนุก แล้วคนที่นัดก็ไม่ใช่ฉันด้วย”

    สุริเยนทร์ถามน้องพีทนัดหรือ เคทพยักหน้าแล้วติงอีกเรื่องว่า มาเที่ยวสวนสนุกไม่ต้องมีบอดี้การ์ดติดตัว หัดทำตัวให้สบายๆบ้าง เขาจึงสั่งลูกน้องให้รอข้างนอก

    แขไขรับโทรศัพท์จากป้าอุ่นว่าสุริเยนทร์ไปเที่ยวสวนสนุกกับเคทและน้องพีท จะตามไปก็คงไม่ทัน เธอเดินหงุดหงิดออกมาหน้าบ้าน เห็นที่เรือนเล็กเหมือนมีคนอยู่ข้างใน จึงเอากุญแจจากแม่บ้านไปไข แล้วต้องตกใจเมื่อโดนนพสิทธิ์จับตัวปิดปาก...พอนพสิทธิ์รู้ว่าแขไขเป็นลูกสาวเดชา ก็ซักถามเรื่องที่เกี่ยวข้องกับสุริเยนทร์ แขไขแปลกใจบอกพ่อตนรักสุริเยนทร์เหมือนลูก จะใส่ร้ายว่าเป็นคนฆ่าสุรีย์ได้อย่างไร นพสิทธิ์สับสนแสดงว่าตนโดนหลอก จึงจับแขไขมัด

    แม้สุริเยนทร์จะไม่พอใจที่วิสุทธิ์มาร่วมด้วย แต่ก็ไม่อยากขัดใจน้องพีท ได้แต่อิจฉามองหนูน้อยสนุกสนานกับเคท เพ็ญสิริและวิสุทธิ์ ทุกคนร่วมเล่นแบบเด็กๆอย่างไม่ขัดเขิน ไม่ว่าจะเข้าไปในบ้านยักษ์ บ้านผีสิง หรือเล่นกับตัวมาสคอตการ์ตูน...วิสุทธิ์ถ่ายรูปเคทกับน้องพีท และให้น้องพีทถ่ายรูปตนคู่กับเคท เคทเรียกสุริเยนทร์เข้ามาถ่ายด้วย น้องพีทเดินหนีทำให้เขาหน้าเสีย แต่พอเคทติงว่าหมีภู

    ไม่ดุแล้ว หนูน้อยจึงยอมถ่ายรูปให้ เคทคอยเตือนให้สุริเยนทร์ทำท่าทางสนุกแบบที่น้องพีททำ เขาก็ฝืนทำเก้ๆกังๆ

    เพ็ญสิริเข้าแถวรอรับลูกโป่งลายการ์ตูนปะปนกับเด็กๆ แต่พอได้มาก็ถูกวิสุทธิ์แย่งไป เขาต่อว่าที่ให้มาเพื่อช่วยกันสุริเยนทร์ออกไปให้ตนได้อยู่กับเคทลำพัง... ระหว่างนั้นเคทพาน้องพีทเข้าไปในร้านขายเสื้อ น้องพีทถูกใจเสื้อลายหุ่นยนต์ เคทนึกสนุกให้สุริเยนทร์ซื้อสามตัวสำหรับ เขา ตัวเธอและน้องพีทใส่เหมือนกัน วิสุทธิ์เดินมาเห็นลออนั่งกินอยู่กับเสือโคร่งก็เข้ามาขอความช่วยเหลือ เขาวางแผนให้ลออกับเสือโคร่งทำเรื่องบางอย่างให้

    สามคน สุริเยนทร์ เคทและน้องพีทใส่เสื้อยืดลายหุ่นยนต์เดินออกมาดูราวกับพ่อแม่ลูก แต่สุริเยนทร์เดินรั้งท้ายเขินๆ บ่นมันน่ารักตรงไหน น้องพีทเห็นเครื่องเล่นอันหนึ่งรีบวิ่งไปดู เคทวิ่งตามมาเอ็ดว่าวิ่งมาคนเดียวแบบนี้อาจหลงหรือถูกจับตัวไปได้ ทันใดวิสุทธิ์เดินเข้ามาบอกเคทว่าเอกณัติโทร.มาหา เคทเกรงสุริเยนทร์จะได้ยิน จึงเดินไปบอกสุริเยนทร์ว่า

    “เดี๋ยวฉันจะให้คุณได้ลองอยู่กับน้องพีทสองต่อสองนะ ถ้ามีฉันอยู่ด้วย น้องพีทก็จะเอาแต่อยู่กับฉัน คุณต้องพยายามอยู่กับน้องพีทให้ได้ อย่าทำให้น้องพีทกลัวเด็ดขาด ฉันจะไปแค่ 5 นาทีเท่านั้น แล้วจะกลับมา”แล้วเคทก็มาบอกน้องพีท “อาเคทอยากไปเข้าห้องน้ำ น้องพีทช่วยเฝ้าน้าหมีภู จับตาดูอย่าให้เขาไปอาละวาดทำร้ายคนอื่นได้ไหมครับ แล้วอาจะรีบกลับมา”

    น้องพีทรับคำ สุริเยนทร์ทำตัวไม่ถูกเมื่อได้อยู่ลำพังกับน้องพีท หนูน้อยก็จ้องเขาเขม็ง...พอเคทเดินมาหาวิสุทธิ์ เขาก็บอกว่าสายหลุดไปแล้ว...สุริเยนทร์ถามน้องพีทจะจ้องหน้าทำไม พอดีเพ็ญสิริเข้ามาชวนคุยและซื้อน้ำกับแซนด์วิชมาให้ แต่แล้วเธอก็สะดุดล้มทำให้สุริเยนทร์ต้องช่วยประคอง พอหันมาน้องพีทหายตัวไปแล้ว เขาตกใจมากหันมองรอบตัว

    เคทโทร.กลับไปหาเอกณัติแต่ต้องแปลกใจที่เขา บอกว่าไม่ได้โทร.มา พอเขาจะคุยด้วยเธอตัดสาย เพราะเห็นสุริเยนทร์หน้าตื่นผ่านไปและเพ็ญสิริวิ่งตามก็แปลกใจเกิดอะไรขึ้น ท่าทางเขากระวนกระวาย เพ็ญสิริร้องเรียกให้ใจเย็น เคทวิ่งตามมาถาม พอรู้ว่าหลานหายก็ตกใจ เพ็ญสิริรับผิดเอง แต่เคทก็โวยสุริเยนทร์ แค่ฝากแป๊บเดียวยังทำหลานหาย เขาเสียงเข้มกำลังตามหาอยู่...เธอร้อนใจกลัวพวกลักเด็กเอาตัวไป วิสุทธิ์รั้งเคทไว้ปลอบให้ใจเย็น เธอสลัดจะวิ่งไปตามหา เขาจึงบอกว่าเขารู้น้องพีทอยู่ไหน...เพ็ญสิริวิ่งตามสุริเยนทร์อย่างห่วงๆทำนองน้ำท่วมปากบอกไม่ได้

    วิสุทธิ์สาธยายแผนการ “ผมให้เพ็ญสิริเปิดจีพีเอสมือถือและคอยตามประกบนายภูไว้ ส่วนลออก็ใช้มือถือของผมเปิดดูตำแหน่งของเพ็ญสิริว่าเคลื่อนไปทางไหนแล้วก็แค่หลบไม่ให้นายภูตามเจอ แค่นั้นเองครับ”

    ในขณะที่ลออกับเสือโคร่งพาน้องพีทไปเล่นให้ห่างจากจุดที่สุริเยนทร์อยู่...เคทไม่เห็นด้วยกับการกระทำของวิสุทธิ์ แม้เขาจะบอกว่าเป็นการเอาคืนให้เธอ...เคทจะไปบอกให้สุริเยนทร์รู้จะได้เลิกห่วง วิสุทธิ์รีบอ้าง “ผมรู้นะครับว่านายภูรักน้องพีท ผมดูออกใครๆก็ดูออก มีอยู่คนเดียวที่ดูไม่ออก ตัวเขาเองนั่นแหละ ผมเลยคิดว่าเราควรปล่อยให้เขาใจเสียและกระวนกระวายอกแทบแตกอย่างนี้บ้าง เขาจะได้ยอมรับความรู้สึกตัวเองสักที”

    “แต่เคทสงสารเขา นายภูเสียคนรักมามากพอแล้ว เขาไม่ควร...”

    “งั้นเขาก็จะได้เรียนรู้ว่า ถ้าไม่อยากเสียคนที่รักไปอีก เขาก็ต้องพยายามรักษาเอาไว้ให้ดี ไม่ใช่ขับไล่ ถูกไหมครับ...ทำใจสบายๆ แล้วเราไปเดินเล่นกันดีไหมครับ”

    เคทปัดไม่มีอารมณ์ ว่าแล้วก็เดินแยกไป...สุริเยนทร์มาที่ประชาสัมพันธ์แจ้งเด็กหาย ผู้จัดการบอกว่าสั่งทุกจุดป้องกันทางออกไว้แล้ว เพ็ญสิริหน้าเสียบอกสุริเยนทร์ให้พักบ้าง แต่เขาดื้อดึงวิ่งตามหาไม่เลิก จนเธอต้องปลอบให้เปลี่ยนกลยุทธ์จากวิ่งหาซี้ซั้ว มาตั้งสติใช้สมองวางแผนอย่างเป็นระบบ อันดับแรกพักเหนื่อยให้สมองแล่น แต่พลันเจ้าหน้าที่มาบอกว่าพบเด็กใส่เสื้อผ้าแบบน้องพีท เขาจึงวิ่งพรวดไปทันที เพ็ญสิริสบถจะมาทำไมตอนนี้ แล้วรีบวิ่งตามเขาไป

    แต่พอสุริเยนทร์มาตรงจุดที่เจ้าหน้าที่บอก พบว่าไม่ใช่น้องพีท ท่าทางเขาเครียดมากขึ้น เพ็ญสิริชักสงสารและเห็นใจ เคทตามมาสมทบมองเขายืนอยู่ใต้น้ำพุไม่สนใจว่าตัวจะเปียกปอน

    ooooooo

    เพ็ญสิริหาผ้าขนหนูมาให้สุริเยนทร์เช็ดตัวด้วยรู้สึกผิด เขาไม่ยอมเช็ด เคทเอ็ดให้เช็ดตัวก่อนแต่เขากลับตวาด จะมารุมห่วงอะไรตนแทนที่จะช่วยกันตามหาน้องพีท ว่าแล้วก็วิ่งออกไป

    เคทหันมาเอ็ดวิสุทธิ์ “เห็นหรือยังว่าเขาห่วงน้องพีทมากแค่ไหน เล่นกับความรู้สึกคนอย่างนี้ไม่สนุกหรอกนะ จะพอได้รึยัง”

    วิสุทธิ์จ๋อยแต่ใครจะเป็นคนบอกสุริเยนทร์ เพ็ญ–สิริว่ายังมีหน้ามาถาม...เคทวิ่งตามมาถึงสุริเยนทร์เห็นเขาหยุดมองเครื่องเล่นเด็กอยู่ เขาต่อว่าจะมาตามทำไมแทนที่จะไปตามหาน้องพีท เธอจึงบอกว่าวิสุทธิ์มีบางอย่างจะบอก วิสุทธิ์มาถึงอึกอักๆพูดไม่ออก

    บอดี้การ์ดมารายงานสุริเยนทร์ว่ายังหาน้องพีทไม่เจอ เขาเสียงเข้มให้ตามจนเจอแล้วเอาคนที่พาไปมาให้ตนกระทืบ วิสุทธิ์สะดุ้งหน้าเสียรีบเดินหนีไม่พูดอะไรอีกแล้ว เพ็ญสิริกระซิบเคท “งานนี้ตายแน่ เฮ้ย! แล้วถ้าเสือโคร่งกับลออถูกจับได้ล่ะ...”

    เพ็ญสิริเอามือถือให้วิสุทธิ์โทร.บอกเสือโคร่งให้เลิกแผนการทุกอย่าง หาทางส่งตัวน้องพีทให้สุริเยนทร์อย่าให้ถูกจับได้เพราะจะโดนกระทืบตาย...ทั้งลออและเสือโคร่งกลัวลาน รีบจะพาน้องพีทย้ายที่เล่น แต่คนของสุริเยนทร์มาเห็นเสียก่อน ลออกลัวเอาตัวรอดก่อนบอกเสือโคร่งว่าตนเสียสละจะล่อให้ไปทางอื่น เสือโคร่งอุ้มน้องพีทวิ่งแล้วนึกได้ แบบนี้ตัวเองก็เป็นคนเดียวที่จะโดนกระทืบ แล้วไม่ทันไรน้องพีทก็ชี้ว่า...น้าหมีภู เสือโคร่งตัดสินใจนั่งลงพนมมือ

    “คืนน้องพีทให้แล้ว อย่ายุ่งกับเขา เขาไม่รู้เรื่อง...” เสือโคร่งจะคลานหนี

    สุริเยนทร์ถลาเข้ากระชากคอเสื้อเงื้อหมัด เสียงเคทห้ามลั่น ไม่ใช่ความผิดเสือโคร่ง มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด วิสุทธิ์ตามมาถึงรีบบอกว่าตนเป็นคนสั่งให้เสือโคร่งพา น้องพีทไปซ่อนเอง สุริเยนทร์หันมาเล่นงานวิสุทธิ์แทน เคทเข้าขวางบอกน้องพีทปลอดภัยดี ช่างมันเถอะเขากลับ ผลักเธอกระเด็นไม่ให้มายุ่ง เธอเสียงกร้าว

    “ฉันต้องยุ่ง คุณจะใช้ความรุนแรงต่อหน้าน้องพีทไม่ได้ อยากให้น้องพีทกลัวคุณอีกงั้นเหรอ...ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณรักน้องพีทจริงแค่ไหน ก็เลยลองใจคุณ มันก็เท่านั้นเอง”

    สุริเยนทร์ชะงักกับคำว่าลองใจ เคทเน้นเขาเองก็จะได้รู้ใจตัวเอง เพ็ญสิริช่วยพูด ตอนนี้เราทุกคนรู้แล้วว่าเขารักน้องพีทจริง ลึกๆแล้วเขาเป็นคนอ่อนโยนให้ปล่อยวิสุทธิ์ไป เคทดึงมือสุริเยนทร์ออกมา เขาถามเสียงสั่นต้องทำขนาดนี้เลยหรือ เคทยอมรับว่ามันมากเกินไป

    สุริเยนทร์ตัวสั่นพยายามระงับอารมณ์ตัวเองไม่ให้ระเบิด เกรงน้องพีทตกใจจนน้ำตาซึม เคทอึ้ง

    “ได้เห็นแล้วใช่ไหมว่าฉันเป็นยังไง ทานตะวัน เธอเห็นแล้วใช่ไหม!” สุริเยนทร์เดินหนี

    เคทจะตามแต่น้องพีทวิ่งมากอดเสียก่อน วิสุทธิ์รู้สึกว่าเคทเป็นห่วงสุริเยนทร์มาก...พอสุริเยนทร์ออกมาจนพ้นผู้คนก็ระบายอารมณ์ทรุดลงทุบพื้นด้วยความอัดอั้น เคทตามมาแตะไหล่ เขาสะบัดไล่ให้เธอออกไป เธอพร่ำขอโทษ เขาโพล่งออกมาว่าทำไม!

    “ฉันรู้ว่าคุณกลัว แต่มันไม่เป็นไรแล้วนะ น้องพีทไม่ได้หายไปไหน น้องพีทยังอยู่กับคุณนะคะ...ไม่เป็นไร นะ...” เคทค่อยๆปลอบ สัมผัสที่บ่าเขาเบาๆแล้วลูบลงไปที่หลังจนกลายเป็นโอบกอดปลอบประโลม เขาซบหน้าลงร้องไห้ประดุจกลัวเสียคนที่รักไปอีก

    ooooooo

    เดชาโทร.หาคฑาวุธเพื่อบอกว่าตอนนี้สุริเยนทร์อยู่กรุงเทพฯ ให้ระวังตัวอย่าหาเรื่องใส่ตัว เขากลับย้อนว่าตอนนี้ที่ภูทับดาวทางสะดวกทำไมไม่จัดการนพสิทธิ์เสีย เดชากลับบอกว่าคนที่จะฆ่านพสิทธิ์ต้องเป็นสุริเยนทร์ ฆ่าเพราะบันดาลโทสะเพื่อล้างแค้นให้พี่สาว

    ทันใดลูกน้องเอามือถืออีกเครื่องมาให้บอกว่าแขไขโทร.มา แต่พอเดชารับสายกลับกลายเป็นเสียงนพสิทธิ์ เขาว่ายืมมือถือแขไขมาไม่ได้ทำอันตรายเธอเพราะเธออุตส่าห์บอกว่าพ่อรักสุริเยนทร์เหมือนลูก ไม่มีทางทำร้ายได้ เดชาแก้ตัวแต่นพสิทธิ์ไม่เชื่อและตัดบท ถ้าตนไม่รอดเขาก็ไม่รอดเช่นกัน...จากนั้นนพสิทธิ์ก็ขายมือถือแขไขเอาเงินเพียงนิดหน่อยด้วยความแค้น

    แขไขถูกมัดอยู่ที่เรือนเล็ก เดชามาแก้มัดให้ เธอต่อว่าเพราะพ่อไม่บอกอะไรทำให้ตนเข้ามาในบ้านนี้ เดชายอมรับว่าไม่อยากให้ลูกมาเกี่ยวข้อง และพยายาม กล่อมอย่าไปเชื่อสิ่งที่นพสิทธิ์พูด และอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกสุริเยนทร์ ตนจะจัดการเอง แขไขข้องใจแต่ไม่อยากถาม

    คืนนั้นสุริเยนทร์ให้ทุกคนพักที่บ้านสุรีย์ น้องพีทดีใจมากที่ได้กลับบ้าน ถามเคทเราจะกลับมาอยู่บ้านแล้วใช่ไหม เคทให้ถามสุริเยนทร์เอง หนูน้อยหันมาถามเสียงอ่อยว่า...ใช่ไหม สุริเยนทร์สบตานิ่งไม่ตอบแล้วเดินหนี น้องพีทงงเขาโกรธอะไร ลออรู้ตัวว่าผิดมาบอกเคทว่าตนจะไม่ทำตามคำสั่งใครอีกแล้ว เสือโคร่งเองก็เสียงอ่อยขอพักที่นี่ด้วยคน เคทพยักหน้าก่อนจะหันมาบอกเพ็ญสิริให้กลับบ้านไปหาป๊าม้าบ้าง วิสุทธิ์แทรกถามเธอโกรธตนหรือเปล่า

    “โกรธค่ะ...ถึงคุณจะบอกว่าคุณเจตนาดี แต่เคทไม่เชื่อ คุณไม่ชอบนายภูส่วนตัวอยู่แล้ว คุณเลยถือโอกาสแกล้งเขา หลอกใช้น้องพีทมาทำร้ายเขา มันไม่แฟร์กับน้องพีทเลยที่ต้องมาเกี่ยวข้องกับปัญหาส่วนตัวของพวกคุณ”

    วิสุทธิ์ยอมรับว่าไม่ได้เจตนาไม่ดี แต่ไม่เกี่ยวกับ ปัญหาส่วนตัว มันเกี่ยวกับเธอ ตนทำเพราะเป็นห่วงอยากให้ เธอมีความสุขบ้าง เพ็ญสิริยืนยันว่าจริง เคทขอบคุณแต่ตนไม่อาจพักได้จนกว่าเรื่องทุกอย่างจะกระจ่าง วิสุทธิ์ถามเมื่อถึงเวลานั้น เธอจะให้โอกาสตนไหม เคทนิ่งไม่ตอบ

    วิสุทธิ์ขับรถกลับเงียบๆ เพ็ญสิริเห็นใจ รู้สึก ห่อเหี่ยวใจไปด้วย พยายามจะทำให้เขากลับมาครึกครื้น แต่เขากลับจอดรถบอกให้ขึ้นแท็กซี่กลับไปเองเขาจะนอน เธองงมองเขาเอนเบาะนอนหลับตา คิดหาคำปลอบใจว่าเคทไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น ทำดีด้วยสองสามวันก็หาย เขาเปรยออกมาว่า “ไม่ใช่เรื่องนี้ ผมหมายถึงท่าทางคุณเคทที่มีกับนายภู”

    เพ็ญสิริคิดตามที่วิสุทธิ์พูด ชักเห็นจริงที่เคทมีท่าทีห่วงใยสุริเยนทร์มากอย่างเห็นได้ชัด...ด้านสุริเยนทร์ยืนมองรูปสุรีย์เศร้าๆ น้องพีทสนุกอยู่ในห้องนอน แต่ก็บอกเคทให้ไปดูน้าหมีภู เคทแปลกใจ “น้าหมีภูเครียด อาเคทต้องไปโอ๋...ไปสิครับ น้องพีทอยู่กับพี่ลออ พี่เสือโคร่งได้”

    “น้องพีทรู้ไหมครับว่าน้าหมีภูเป็นอะไร น้าหมีภูคิดว่าน้องพีทถูกคนไม่ดีลักพาตัว เขาเลยเป็นห่วงมาก วิ่งตามหาน้องพีทไม่หยุดตั้งหลายชั่วโมง วิ่งเข้าไปหาในน้ำพุด้วย จนตัวเปียกไปหมดเลย” น้องพีทแปลกใจทำไมต้องห่วง “เขารักน้องพีทไงครับ รักมากก็ห่วงมาก”

    น้องพีทถามตนควรทำอย่างไร...เคทพาน้องพีทออกมาหาสุริเยนทร์ เอายาและน้ำมาให้ หนูน้อยค่อยๆก้าวขยับเข้าหาอย่างกลัวๆ สุริเยนทร์แปลกใจหันมองเคท เธอพยักพเยิดให้เขารอรับยาจากน้องพีท พอน้องพีทวางยาในมือเขาและส่งแก้วน้ำให้ เขาก็กินทันที น้องพีทวิ่งตื๋อกลับมากอดเคท เธอชมว่าเก่งมาก สุริเยนทร์เห็นรอยยิ้มของน้องพีทก็รู้สึกชื่นใจ

    หลังจากน้องพีทเข้านอนแล้ว เคทกลับมาดูสุริเยนทร์ ถามอย่างห่วงใยว่าดีขึ้นไหม เขานิ่งอยู่นาน กว่าจะตอบว่าดีขึ้น เธอจึงถามยังโกรธอยู่หรือ เขาย้อนถามคงมีความสุขมากที่ได้เล่นงานคืน เธอว่าไม่มีใครโรคจิตเหมือนเขา อย่าอคติ เธอไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะทำให้เขาเจ็บ เธอขอโทษจากใจจริง เขาปฏิเสธไม่ได้เจ็บ เคทอ่อนใจ

    “แล้วแต่ละกัน แต่คุณเห็นใช่ไหมว่าน้องพีทเป็นห่วงคุณ พอรู้ว่าคุณวิ่งตามหาแกตั้งหลายชั่วโมงไม่ได้พัก แกกลัวคุณไม่สบายเลยเอายามาให้ คุณรู้ไหมว่าคุณทำให้น้องพีทกลัวคุณน้อยลงมากแล้วนะ คุณดีใจไหม...น้องพีทยิ้มให้คุณด้วย คุณเห็นใช่ไหม”

    สุริเยนทร์เห็นแต่ปัดว่าไม่เห็น เคทเห็นเขาหลบตาก็เย้าทำไมต้องหนีหน้า เขาอ้างรำคาญที่เธอพูดมาก เคทเดินมาตรงหน้าแหย่ “นี่ดีใจก็แสดงออกมานะ อย่าเยอะ ฉันไม่บอกใครหรอก ขนาดเรื่องที่คุณแอบมาห่มผ้าให้ฉันกับน้องพีทคืนนั้น ฉันยังไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลย”

    สุริเยนทร์ร้อนตัวทำท่าหงุดหงิดกลบเกลื่อน พอเห็นรอยยิ้มของเคทก็จะเดินหนีแต่พลาดสะดุดเซ เธอล้อถึงกับขาสั่นเชียว เขารีบจ้ำหนีปล่อยเธอหัวเราะคิกคัก

    ooooooo


    เพ็ญสิริเริ่มเซ็งที่วิสุทธิ์ยังนอนนิ่งในรถ จึงหา เรื่องกวนประสาทให้เขายัวะ วิสุทธิ์บ่นเรื่องที่เคททำให้สุริเยนทร์กลายเป็นเจ้าพ่อเวอร์ชั่นมุ้งมิ้งได้ เพ็ญสิริ ปลอบว่าผู้หญิงก็แบบนี้เกิดมาพร้อมสัญชาตญาณความเป็นแม่ เห็นใครถูกกลั่นแกล้งก็สงสาร

    วิสุทธิ์หันมามองหน้าถามแล้วเธอเป็นห่วงตนไหม เพ็ญสิริพยักหน้ารับว่าห่วง เขาเห็นเธอหน้าเศร้าถามอกหักหรือ เธอชะงักเปิดประตูลงจากรถชวนเขาไปหาอะไรกินจะขับรถให้ พอมาถึงร้านเพ็ญสิริเห็นไอศกรีมน่าทานก็ร้องว้าวๆๆน่ากินจัง และคะยั้นคะยอ ให้วิสุทธิ์ทำตามพอเขาทำเธอก็ถาม อารมณ์ดีขึ้นไหม เขาส่ายหน้า เธอก็บอกให้ทำๆไปเดี๋ยวก็อารมณ์ดีเอง

    วิสุทธิ์เริ่มเห็นความน่ารักของเพ็ญสิริ เผลอเอาปากที่เลอะไอศกรีมเช็ดที่แขนเสื้อเธอเหมือนแมวขี้อ้อน หญิงสาวเคลิ้มอยากเผยความรู้สึกที่มีต่อเขา แต่เขาเปรยออกมาว่า

    “ถ้าคุณเป็นเคทก็ดีสิ จะอยู่ยังงี้ทุกวันเลย”

    เพ็ญสิริชะงัก วิสุทธิ์เห็นสีหน้าถามมีอะไรอยากพูด เธออึกอักก่อนจะโพล่งออกมาว่ามื้อนี้ให้เขาเลี้ยง วิสุทธิ์โวยขำๆ...หลังทานเสร็จเพ็ญสิริชวนไปนอนที่บ้านแต่วิสุทธิ์ไม่อยากให้ป๊าม้าเธอจับคู่อีก ขอนอนในรถดีกว่า เธอจึงไม่กลับจะนอนเป็นเพื่อน กลางดึกวิสุทธิ์เห็นเพ็ญสิริ นอนหลับยกมือปัดยุงที่มาเกาะ จึงหากระดาษมาพัดให้ พัดไปมองหน้าเธอไปก็รู้สึกว่าสวยน่ารักไม่เบา เขาเผลอยิ้มโดยไม่รู้ตัว...

    รุ่งเช้าลออเอามือถือมาให้เคทบอกว่าเอกณัติโทร.เข้ามา เธอรีบรับสาย เขาถามว่าเธอกับสุริเยนทร์อยู่บ้านสุรีย์ใช่ไหม ให้พยายามรั้งสุริเยนทร์ไว้ เขาจะพารุจิรามาเพื่อจะได้รู้กันไปว่ารุจิรากับสุริเยนทร์มีเรื่องอะไรกัน...

    จากนั้นเอกณัติก็รอจนรุจิราออกมาจากคอนโดแล้วอาสาขับรถให้โดยไม่รู้ว่าคฑาวุธสะกดรอยตาม

    เคทเห็นสุริเยนทร์เอารูปและโถใส่อัฐิของแม่อัมพรจะเอากลับไร่ด้วย จึงเอ่ยถามกลัวสุรีย์เหงาหรือ เขาเสียงเข้มว่าเรื่องของเขาแล้วบอกเธอว่าจะกลับแล้ว เคทอึกอักพยายามหาวิธีรั้งเขาไว้ก่อน จึงขอตัวเข้าห้องน้ำแล้วเธอก็ต้องกระวนกระวายอยู่ในนั้น จะติดต่อเอกณัติก็ไม่กล้า

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ
    15 ต.ค. 2564

    09:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 15 ตุลาคม 2564 เวลา 20:22 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์