นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แรงตะวัน

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    หลังจากเคทพาน้องพีทหนีกลับกรุงเทพฯ สุริเยนทร์ก็กลับมาเป็นคนเครียดดุดัน อารมณ์รุนแรงอีกครั้ง ฝึกซ้อมต่อสู้กับลูกน้องอย่างดุเดือดจนสุพลต้องเข้ามาปรามว่าแค่ซ้อมไม่ต้องรุนแรงขนาดนี้ ทันใดคนงานวิ่งมาบอกว่าม้าอรุณรุ่งแหกคอกออกไปอีกแล้ว เขาฉุนมาก

    เสือโคร่งยืนจ๋อยไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ม้าหลุด ป้าอุ่นกลัวสุริเยนทร์ลงโทษหลานชายยกมือไหว้ขอโทษแทน เขาตวาดไล่ออกทั้งป้าหลาน เสือโคร่งตกตะลึงหลุดปากว่าม้าไม่รักดียิ่งขังก็ยิ่งหาทางหนี ห้ามอย่างไรก็ห้ามไม่ได้ คงจะอยากกลับเข้าป่า ให้ปล่อยมันไปเสียเถิด สุพลเห็นสีหน้าสุริเยนทร์ว่าคงพาลคิดถึงเคทจึงรีบปรามให้เสือโคร่งหยุดพูด และให้เสือโคร่งไปตามม้า

    “ไม่ต้อง! ฉันทำทุกอย่างแล้ว แต่ถ้ามันทนอยู่ไม่ได้ อยากจะหนีออกไปก็ให้มันไป ไม่ต้องไปตาม”

    สุริเยนทร์ตวาดเสียงลั่นแล้วเดินฉุนเฉียวออกไป

    ป้าอุ่นบ่นว่านายผิดหวังจากเคทพาลมาลงที่พวกตน เสือโคร่งแก้แทนว่าพี่คนสวยทำเพื่อน้องพีท สุพลหนักใจที่สุริเยนทร์ต้องมาเจอความรู้สึกถูกทิ้งซ้ำรอยเดิม แต่ที่หนักกว่าคือเคทรับปากว่าจะไม่ทิ้งไปไหน ป้าอุ่นกับเสือโคร่งขอร้องให้สุพลลองโทร.ไปตามเคทกลับมา

    วันต่อมา เคทรู้เรื่องจากเพ็ญสิริว่าเอกณัติถูกสั่งย้ายเพราะไปยุ่งกับเรื่องที่ภูทับดาว ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นคำสั่งของสุริเยนทร์แต่ความจริงแล้วเป็นฝีมือเดชา วิสุทธิ์บอกว่า เดชากลัวตำรวจมาขุดคุ้ยคดีสุรีย์ แล้วอาจขุดเจอคดีเก่าๆที่ซ่อนไว้ เคทสังหรณ์ใจว่าเป็นคดีพ่อของวิสุทธิ์และคดีผิดกฎหมายอื่นๆ ทันใดมีเสียงร้องไห้อาละวาดของน้องพีทจะหาพ่อ

    เคทรีบมากอดปลอบ เพ็ญสิริเห็นแล้วสงสารจับใจ พยายามดันให้วิสุทธิ์อยู่ปลอบใจเคท แต่เขากลับเดินตามเธอออกมาบอก “ผมไม่ใช่แฟน ไม่ใช่คนที่คุณเคทรัก คุณต่างหากควรไปอยู่เป็นกำลังใจให้เพื่อนรักของคุณ”

    เพ็ญสิรินั่งผ่อนอารมณ์ วิสุทธิ์ลงนั่งข้างๆบอกให้เธอดราม่าตามสบายตนจะนั่งเป็นเพื่อน หญิงสาวหันมาจ้อง “อย่ามาทำแสนดีกับคนที่นายไม่ได้รักได้ป่ะ...นายรู้ว่าฉันรู้สึกยังไงแล้วมาทำยังงี้เพื่อ...ช่วยชัดเจนกับฉันหน่อยเถอะ ฉันไม่ได้โกรธนะแต่ยังไม่พร้อมจะชิลด้วยตอนนี้”

    วิสุทธิ์บอกเป็นห่วง ห่วงแบบเพื่อน เพ็ญสิริเจ็บจี๊ดที่โดนตอกย้ำ พยักหน้าเข้าใจแต่ไม่อยากให้นั่งอยู่ด้วย เข้าใจบ้างไหม ชายหนุ่มค่อยๆลุกอย่างลังเล เดินออกมาแต่หลบแอบมอง...

    ที่ไร่ภูทับดาว สุริเยนทร์เล่นเปียโนจังหวะรุนแรงแล้วลุกพรวดเดินออกไป สุพลคิดว่าต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว จึงกดโทรศัพท์ไปหาเคทแล้วเดินไปหาสุริเยนทร์ ส่งมือถือให้

    “นายครับ เอ่อ...เรื่องสำคัญต้องคุยนะครับ” สุริเยนทร์ส่ายหน้าหงุดหงิด สุพลจึงเปิดสปีกเกอร์โฟน แล้วบอกเชิญพูดได้ เสียงเคทดังออกมา

    “ทำไมคุณไม่อยากคุยกับฉัน ไม่ต้องไปโกรธคุณสุพล ฉันเป็นคนขอร้องเขาเอง และอย่าตัดสายด้วย อย่างน้อยก็ฟังฉันก่อน...คุณภู ฉันไม่ได้อยากพาน้องพีทหนีมา แต่ฉันไม่มีทางเลือก น้องพีทไม่ยอมอยู่ที่ภูทับดาวอีกแล้ว แล้วจะให้ฉันปล่อยน้องพีทอาการแย่ลงต่อหน้าต่อตางั้นเหรอ ฉันรู้ว่าน้องพีทเข้าใจผิด ฉันก็ตั้งใจจะอธิบาย แต่ก็ต้องให้เวลาน้องพีทตั้งสติบ้าง น้องพีทช็อกที่อยู่ๆก็เสียพ่อไป มันไม่ใช่เรื่องเด็กจะเข้าใจได้ง่ายๆ ขนาดฉันเองฉันยังแทบตั้งสติไม่อยู่เลย คุณเข้าใจไหม...คุณภู...คุณภู...”

    สุริเยนทร์กดตัดสายทิ้ง ตำหนิสุพลอย่าทำอย่างนี้อีก แล้วไล่ให้ออกไป ทันใดจ่ายักษ์โทร.เข้ามาบอกว่าเจอตัวดำเกิงแล้ว สุริเยนทร์ตาโพลงขึ้นทันที

    ดำเกิงมาที่ท่าเทียบเรือ ยืนรออย่างกระวนกระวาย ได้รับโทรศัพท์จากเดชาบอกว่ากำลังส่งลูกเมียมาให้ ดำเกิงหวั่นใจเกรงโดนหักหลัง...จ่ายักษ์อยู่ในรถกับลูกน้องจับตามองตลอด ทันใดมีคนโผล่ขึ้นมาจากใต้สะพานจะยิงดำเกิง จ่ายักษ์พุ่งเข้าไปยิงมือปืนล้มคว่ำ ดำเกิงตะลึง

    จ่ายักษ์ถามดำเกิงจะงงอีกนานไหม เขายังหวาดกลัวม้วนตัววิ่งหนี แต่กลับเจอสมุนเดชาอีกคนดักเอาไม้

    ฟาดพลั่กล้มลง สุริเยนทร์มาถึงกระโดดถีบสมุนเดชาแล้วชกจนคว่ำ ดำเกิงหวาดกลัว สุริเยนทร์กระชากคอเสื้อมาถามว่าเป็นคนฆ่าสุรีย์ใช่ไหม เขาสารภาพว่าเดชาเป็นคนสั่งฆ่าสุรีย์ โดยการให้ตนขับรถดันรถสุรีย์ตกหน้าผา แม้จะคิดไว้แล้วแต่สุริเยนทร์ก็อดเจ็บใจไม่ได้

    สุริเยนทร์นำลูกน้องกลับมาที่บ้านเดชา ลูกน้องแต่ละฝ่ายยกปืนจ่อกันพร้อมรบ เดชากับคฑาวุธออกมาเผชิญหน้า ไม่วายเดชาจะแก้ตัวว่าไปเชื่อคำพูดคนอย่างดำเกิง สุริเยนทร์ไม่สนใจตะคอกว่าสุรีย์ไม่เกี่ยว เดชาสวน “เพราะแกนั่นแหละ! เพราะแกมันใหญ่คับภูทับดาว คฑาวุธมันเป็น ส.ส. มันต่างหากที่มีเพาเวอร์สูงสุดที่นี่ ไม่ใช่แก! แกก็เหมือนพ่อของแก เห็นแก่ตัว ขัดขวางทุกอย่างที่ฉันอยากได้ ถ้าแกยอมแบ่งไร่ภูทับดาวบางส่วนให้ฉัน ก็แฮปปี้เอนดิ้งแล้ว”

    “ลุงพยายามฆ่าผมแต่ทำไม่ได้ เลยไปทำกับพี่สุรีย์เพื่อใส่ร้ายผม ทำอย่างนี้ได้ยังไง ฆ่าหลานตัวเองได้ยังไง”

    “แกจะยอมยกไร่ภูทับดาวให้ฉันได้หรือยัง”

    สุริเยนทร์เสียงเข้ม “น้าโสภาก็ฝีมือลุง ตายเพราะลุง ผมไม่ได้ทำ ลุงฆ่าน้องสาวตัวเอง!”

    คฑาวุธตกใจเพิ่งรู้เรื่องนี้ ไม่เชื่อผลักอกสุริเยนทร์หาว่าใส่ความพ่อ แต่ถูกผลักกลับแรงกว่า เดชาตัดบทไม่มีประโยชน์ที่จะรื้อฟื้นเรื่องที่จบไปแล้ว สุริเยนทร์กระชากคอเสื้อเดชาตวาด

    “ทำไมจะไม่มี! มันหลอนผมมาตลอดทั้งๆที่ผมไม่ได้ทำ พูดมาว่าลุงเป็นคนฆ่าน้าโสภา พูด!” เดชายั่วเขานั่นแหละฆ่า สุริเยนทร์ร้องลั่น “ไม่ใช่ผม!”

    เดชาว่าทุกคนที่ต้องตายเพราะเขาทั้งนั้น สุริเยนทร์ นอตหลุดชกเดชาเปรี้ยง ถูกสวนกลับทันที ต่างพุ่งเข้าใส่กันไม่ลดละ จ่ายักษ์ต้องดึงสุริเยนทร์ออกบอกให้ใจเย็น สุริเยนทร์พูดใส่หน้า

    “ฆ่าน้อง ฆ่าหลาน จะฆ่าอะไรอีก...ลูกชายไหม... ระวังตัวไว้นะคฑาวุธ แกมันก็แค่หมากตัวนึง คนต่อไปจะเป็นแก”

    เดชาสวน “หรืออาจเป็นพ่อของแก! แกคิดว่าไอ้อาทิตย์ทิ้งแกไปวันนั้นแล้วไม่เคยติดต่อกลับมาอีกเลยเป็นเพราะอะไร แกคิดว่ามันไม่อยากติดต่อกลับมาหาแกเหรอ หึ!”

    สุริเยนทร์แทบคลั่งถามพ่อตนอยู่ที่ไหน เดชายิ้มเยาะยั่ว ถ้าอยากเจอพ่อต้องยกไร่ภูทับดาวให้ตนก่อน ไม่อย่างนั้นรอรับศพได้เลย สุริเยนทร์อึ้งคาดหวังว่าพ่อยังมีชีวิตอยู่

    ooooooo

    ด้วยความอึดอัดกดดันอย่างมาก เคทหาทางออกไม่ได้เอาแต่ร้องไห้ วิสุทธิ์เข้ามาปลอบพูดให้ขำแต่เธอไม่มีอารมณ์จะขำด้วย ไม่รู้จะทำอะไรก่อนอะไรหลังดี วิสุทธิ์ปลอบ

    “น้องพีทได้อยู่ในที่ปลอดภัยแล้ว นายภูถึงจะคลั่งแต่ก็ยังไม่ตาย สิ่งที่คุณและผมต้องทำอันดับแรกคือจัดการเดชา เขาต้องได้รับโทษในคุกคดีที่เขาทำโดยเร็วที่สุด คุณคงไม่อยากเห็นนายภูเข้าคุกเพราะถูกใส่ร้ายว่าฆ่าพี่สาวและพี่เขยตัวเองใช่ไหมครับ”

    “ไม่ จะให้นายภูต้องรับกรรมที่ไม่ได้ก่ออีกไม่ได้”

    “ผมเข้าใจผิดว่านายอาทิตย์ฆ่าพ่อผม แล้วก็พาลว่านายภูรู้เห็นเป็นใจมาตลอด ผมยังมีเรื่องต้องขอโทษเขาเหมือนกัน” วิสุทธิ์สบตาเคทอย่างเข้าใจความรู้สึก

    สุริเยนทร์กำลังหงุดหงิดกับสิ่งที่เดชาทำและต้องการ สุพลเตือนอย่าไปเชื่อคำพูดเดชานัก อาจเป็นแผน สุริเยนทร์หวั่นใจถ้าไม่ใช่แผนจะต้องมีคนตายอีก สุพลให้แง่คิดถ้าตนเป็นอาทิตย์ ตนยอมตาย เขาคิดเหมือนตนไหม สุริเยนทร์เครียด พลันสุพลกดรับสายวิสุทธิ์โทร.มาแล้วยื่นให้

    พอลูกน้องรายงานว่าสุริเยนทร์เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เดชาก็หวั่นใจว่าจะไปหารุจิรา รีบเร่งจะเข้ากรุงเทพฯเดี๋ยวนี้ คฑาวุธแปลกใจทำไมต้องตอนนี้ มันเรื่องอะไร เดชาตวาดยังไม่ต้องถาม เขาสวน “ผมจะได้แน่ใจว่าพ่อไม่หลอกผมอีก ไอ้ภูไปหาพี่ขิมเพราะพี่ขิมรู้เรื่องที่พ่อเคยไปฆ่าใครเอาไว้ใช่ไหม”

    เดชาโมโหพูดไม่ออก...ระหว่างนั้นรุจิรายกทีมงานมาถ่ายงานพรีเซนต์สำหรับการประกวดแฟชั่นดีไซน์ที่ชายทะเล มีนางแบบนายแบบเดินบนแคตวอล์กสวยเก๋ พอซ้อมกันหลายรอบแขไขก็เริ่มอิดออดขอพัก รุจิราเอ็ดไหนอยากเดินแบบ เธอกลับบอกว่าไม่อาจตัดขาดจากพ่อได้ ตนไม่อาจทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ รุจิราจึงบอกว่าให้กลับไปให้พ่อขังอย่างเดิม

    “แขอยากให้เรากลับมาเป็นครอบครัว...” แขไขกอดแขนพี่สาวร้องไห้

    รุจิราสวน “พ่อไม่เคยมองเราเป็นครอบครัวตั้งแต่แรกแล้ว พ่อเห็นแต่ตัวเอง ทำทุกอย่างเพื่อตัวเอง หยุดเพ้อเจ้อเรื่องครอบครัวแล้วไปเดินแบบเดี๋ยวนี้ ฉันให้โอกาสครั้งสุดท้าย จะกลับไปทำงานหรือไม่ไป”

    เห็นแขไขยืนนิ่ง รุจิราตัดใจหันหน้ากลับ พลันเอกณัติเข้ามาขวาง “ผมไม่เคยเห็นผู้หญิงหน้าตาดีคนไหนจะใจหินได้สุดๆเหมือนคุณมาก่อน หินเกินคนมาก”

    รุจิราตกใจเดินหนี เอกณัติตามมาดึงแขนขอคุยด้วย เธอสะบัดอย่ามายุ่ง เขาโพล่งขึ้นว่าตั้งแต่เจอเธอวันนั้นก็มีคนบริสุทธิ์ตายเพราะพ่อเธออีกกี่คน ต้องให้เขาฆ่าคนอีกกี่คนเธอถึงจะยอมช่วย รุจิราตอกกลับว่าตนกับเดชาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน เอกณัติจึงว่า

    ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ให้ความร่วมมือ หญิงสาวอึ้ง เขารุกอ้อนวอนอย่าให้มีคนต้องตายอีกเลย ทันใดมีกลุ่มชายฉกรรจ์ขี่มอเตอร์ไซค์เข้าไปป่วนบริเวณกองถ่าย รุจิราตกใจรีบวิ่งไปห้าม เอกณัติตามไปช่วย

    ชายฉกรรจ์เห็นรุจิราก็รีบบอกว่าพ่อเธอให้มาพาเธอกับน้องกลับบ้าน แล้วชักปืนออกมาขู่ทุกคนอย่ายุ่ง รุจิราไม่ยอมกลับ เอกณัติเข้ามาปกป้องเธอ จึงโดนกลุ่มชายฉกรรจ์ดึงตัวไปซ้อม รุจิราสุดทนร้องลั่นให้พอได้แล้ว ตวาดลั่นให้กลับไปบอกเจ้านายพวกเขาอย่ามายุ่งกับตน แต่พวกมันกรูเข้าอุ้มรุจิราออกไป ขบวนรถของเดชามาถึง กลุ่มชายฉกรรจ์ผงะปล่อยรุจิรา...ระหว่างนั้นแขไขยังนั่งมึนงงอยู่ที่เดิมไม่รู้ควร

    ทำอย่างไร ก็พอดีเคท เพ็ญสิริและวิสุทธิ์เข้ามามายืนตรงหน้า ก็ตกใจจะลุกหนี วิสุทธิ์รีบบอกว่าพวกตนไม่ทำอะไรเธอ มีเรื่องให้ช่วย เพ็ญสิริบอกว่าเดชาฆ่าพ่อวิสุทธิ์ ฆ่าโสภา และฆ่าสุรีย์ และก็ได้ฆ่าพี่ชายของเคทไปแล้ว กำลังจะฆ่าสุริเยนทร์ แขไขตาโพลงไม่เชื่อ เคทยืนยันว่าเป็นความจริง แขไขส่ายหน้าถ้าจริงตนก็หักหลังพ่อไม่ได้ ทันใดสุริเยนทร์ก้าวเข้ามาขอร้อง

    “พี่มาหาแขเพราะพี่มีเรื่องต้องให้แขช่วย...พ่อแขรู้ว่าพ่อพี่อยู่ที่ไหน แต่เขาไม่ยอมบอก แขช่วยพี่หน่อยนะ”

    ไม่ทันที่แขไขจะถามว่าจะให้ทำอะไร สุริเยนทร์ก็ปรี่เข้าแบกแขไขพาดบ่า เคทตกใจว่าเขามาได้อย่างไรและจะทำอะไร วิสุทธิ์ดึงเคทไว้ไม่ให้ตาม เพราะเกรงจะทำแผนสุริเยนทร์เสีย

    “แผนอะไร! คุณกับนายภูมีแผนอะไรงั้นเหรอ ทำไมฉันไม่เคยรู้เรื่องแผนมาก่อน”

    เพ็ญสิริส่ายหน้าตนก็ไม่รู้ วิสุทธิ์ขยายความว่า พ่อตนกับพ่อสุริเยนทร์มีคู่กรณีคนเดียวกัน ตนเลยโทร.คุยกับเขาแต่บอกแผนการไม่ได้เพราะมันอันตราย เคทยิ่งอยากรู้เพราะจะไม่ยอมให้สุริเยนทร์เสี่ยงตายคนเดียว

    ooooooo

    ในขณะที่เดชาไม่รู้จักชายฉกรรจ์ที่จะเอาตัวรุจิราไป ไม่ใช่คนของตน แผนแตก คนเหล่านี้เป็นตำรวจลูกน้องเอกณัติ รุจิราโกรธมากที่โดนหลอก เอกณัติรีบเข้ามาแก้ตัวว่าอยากให้เธอพูดความจริงเท่านั้น รุจิราตบหน้าเขาฉาดใหญ่ คฑาวุธยิงขู่เปรี้ยง รุจิราตกใจหันมาเอ็ดทำบ้าอะไร

    เดชาเสียงเข้มให้รุจิรากับแขไขกลับบ้าน รุจิราหันมายืนกราน “ฉันเคยบอกว่าจะไม่ยุ่งเรื่องของคุณอีก ฉันก็ไม่เคยผิดคำพูด แต่ทำไมคุณถึงมายุ่งวุ่นวายกับฉันนัก จะเอาอย่างนี้ใช่ไหม จะให้ฉันพูดความจริงใช่ไหม...”

    เดชาตบหน้ารุจิราเพียะ “ฉันไม่มีอารมณ์จะมาให้แกขู่ แขไขอยู่ไหน!”

    ทันใดเสียงแขไขร้องกรี๊ดๆให้ปล่อย ทุกคนหันมองเห็นสุริเยนทร์แบกแขไขพาดบ่ามา ยื่นคำขาดกับเดชา “ลุงเป็นคนเดียวที่รู้ที่อยู่พ่อผม ผมก็จะเป็นคนเดียวที่รู้ที่อยู่แขไขเหมือนกัน”

    สุริเยนทร์จะเดินไป เดชาตะโกนลั่นสั่งลูกน้อง

    เอาตัวแขไขกลับมา จ่ายักษ์กับพวกเล็งปืนขวาง เดชาไม่สนใจชักปืนยิงใส่เปรี้ยงๆ พวกจ่ายักษ์กระโดดหลบ สุริเยนทร์อุ้มแขไขวิ่งหนี เอกณัติดึงมือรุจิราวิ่งไปอีกทาง คฑาวุธตาม เอกณัติหันกลับมาต่อสู้ วิสุทธิ์เข้ามาดึงรุจิราให้หลบไปกับเพ็ญสิริก่อน แล้วเขาจะช่วยเอกณัติจับคฑาวุธ แต่กลับโดนคฑาวุธยิงใส่ล้มลง เพ็ญสิริร้องกรี๊ดลั่น รุจิราตวาดใส่คฑาวุธฆ่าคนทำไม เขากลับยักไหล่ว่าช่วยไม่ได้แล้วผลักพี่สาวกระเด็น

    รุจิรากดดันรับไม่ได้ “มันมากเกินไป ฉันจะให้มีใครตายเพราะแกกับพ่ออีกไม่ได้ ฉันจะพูดทุกอย่าง...แกไม่มีสิทธิ์ห้ามฉัน” คฑาวุธขู่ถ้าพี่พูดตนจะ ว่าแล้วก็ยกปืนเล็งใส่

    ตำรวจเข้ารุมชาร์จจับคฑาวุธกดลงพื้น เขาร้องลั่นให้รุจิราช่วย รุจิราร้องไห้โฮ ระเบิดคำพูด “พ่อคือคนฆ่าอาโสภา มันไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่พ่อเป็นคนทำ ฉันเห็นทุกอย่าง”

    ส่วนเดชาวิ่งตามไปช่วยแขไขด้วยรักลูกสาวมาก สุริเยนทร์เอาแขไขมาหลบหลังโขดหินใหญ่ อธิบาย “แข ฟังพี่นะ พ่อแขทำเรื่องไม่ดีเอาไว้หลายอย่าง ทั้งฆ่าคน ทั้งพยายามฆ่าพี่ แขก็รู้ใช่ไหม พี่รู้ว่าแขไม่อยากมีส่วนทำร้ายพ่อตัวเอง พี่ก็ไม่อยากแต่พี่จำเป็น”

    แขไขถามจะฆ่าพ่อตนหรือ สุริเยนทร์บอกไม่ทำแค่ขอร้องให้เธอหลบอยู่ตรงนี้ แขไขพยักหน้าสะอึกสะอื้น... เดชาวิ่งมาร้องเรียก สุริเยนทร์ออกมาบอกว่าจะได้ตัวแขไขคืนเมื่อเอาพ่อตนมาแลก เดชาบอกแขไขไม่เกี่ยว สุริเยนทร์สวน สุรีย์ นพสิทธิ์ ลุงวิทย์ก็ไม่เกี่ยว ทุกคนตายเพราะไม่เกี่ยวทั้งนั้น แล้วสุริเยนทร์ก็เผยให้รู้ว่าเขากำลังจะจบชีวิตในคุก เดชาตกใจ

    “ลุงคิดว่าที่ผมรีบออกจากภูทับดาวมาที่นี่เพื่ออะไร...เพื่อมาต่อรองแลกตัวแขไขกับพ่อแค่นั้นหรือ หึ... ผมแค่อยากให้ลุงขนพรรคพวกออกจากภูทับดาวให้หมด ผมจะได้มั่นใจว่าดำเกิงมันจะปลอดภัย” เดชาตกใจที่ ดำเกิงยังไม่ตาย “เวลานี้สุพลและทีมแพทย์กำลังดูแลดำเกิงอยู่ มันคงอยากจะรีบฟื้นตัวมาเอาคืนคนที่หักหลังมันใจจะขาดแล้วรู้รึเปล่า”

    เดชาไม่อยากเชื่อ สุริเยนทร์เยาะเขาต้องชดใช้กับทุกชีวิตที่เขาฆ่า เดชาทรุดลงมือยังกำปืนสั่นเทา สุริเยนทร์กล่อมให้ทิ้งปืน เคทวิ่งเข้ามาบอกให้ระวังเดชามีปืนอีกกระบอก เดชาชักปืนออกมาเล็งไปที่เคททันทีและขู่ ห่วงมากรักมากก็ตายไปเหมือนพ่อแม่และพี่สาว สุริเยนทร์ร้องห้าม เดชาให้เขาทิ้งปืน เคทส่ายหน้าอย่าทิ้ง แต่สุริเยนทร์ยอมโยนปืนทิ้งเพราะเป็นห่วงเคทมาก

    แขไขชะโงกหน้ามาเห็น เดชาหัวเราะร่าด่าว่า สุริเยนทร์โง่แล้วลั่นไกใส่ ทันใดแขไขวิ่งออกมากอดสุริเยนทร์รับลูกกระสุนกลางหลัง ทุกคนตกตะลึงกับการกระทำของเธอ เดชาช็อกร้องเรียกลูกสาวลั่น แขไขทรุดลงในอ้อมแขนสุริเยนทร์ “แขรักพี่ภู...แขรักพ่อ...อย่าฆ่ากัน...”

    เดชาถลาเข้ากอดลูกสาวที่สิ้นใจลงพร่ำขอโทษ อย่าทิ้งพ่อไป ทำไมต้องเป็นแบบนี้ สุริเยนทร์เองก็น้ำตาร่วงสะเทือนใจสุดๆ เคทเข้าไปปลอบแล้วบอกเดชาว่า “เป็นเพราะสิ่งที่คุณทำกับครอบครัวคนอื่นเอาไว้ยังไงคะ คุณพรากคนที่เป็นที่รักของคนอื่น คุณก็ต้องสูญเสียคนที่คุณรักเหมือนกัน มันเป็นสิ่งที่สาสมกับการกระทำของคุณ แขไขตายเพราะคุณรู้ไว้ด้วย!”

    เดชาร่ำไห้ เคทตอกย้ำ สำนึกได้หรือยัง เข้าใจความ รู้สึกคนอื่นแล้วใช่ไหม เข้าใจแล้วก็ช่วยบอกว่าอาทิตย์อยู่ที่ไหน ให้พ่อลูกได้เจอกัน แล้วตนจะอโหสิกรรมให้ เดชานิ่งสักพักก่อนจะเงยหน้ามองสุริเยนทร์ “ไอ้อาทิตย์มันตายแล้ว...แต่ก็สมควรเพราะมันเคยรับปากว่าจะแบ่งที่ดินไร่ภูทับดาวให้ฉัน ถ้าฉันช่วยมันปกปิดว่าการตายของโสภาเป็นอุบัติเหตุ แต่มันก็ผิดคำพูด มันไม่ตอบแทนฉันเลยแม้แต่นิดเดียว แล้วมันยังไปฟังจากไอ้วิทย์อีก”

    เดชาเผยความจริงว่าวิทย์บอกอาทิตย์ว่าตนฆ่าโสภา ถ้าตนไม่กำจัด ทั้งสองก็จะกำจัดตน

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ
    15 ต.ค. 2564

    09:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 15 ตุลาคม 2564 เวลา 20:39 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์