นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แรงตะวัน

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    เพ็ญสิริห้ามไม่ให้วิสุทธิ์ไปหาเดชา เป็นครั้งแรกที่เห็นเขาโกรธ เธอจึงถามจะไปหาเดชาทำไม จะถามว่าเขาฆ่าแม่เลี้ยงสุริเยนทร์หรือ ใครจะโง่ตอบว่าใช่ เขาว่า แค่อยากรู้ความจริง

    วิสุทธิ์ยอมเล่าถึงอดีตที่ได้ยินเดชามาบอกวิทย์พ่อตนเรื่องการตายของโสภา ขอโทษที่คิดผิดยกโสภาให้ไปอยู่กับอาทิตย์ แล้วยังช่วยอะไรน้องสาวไม่ได้เลย... ตั้งแต่พ่อรู้เรื่องการตายของโสภาก็ไม่เคยมีความสุขเลย ตนไม่เข้าใจทำไมเดชาถึงบอกพ่ออย่างนั้น เพ็ญสิริว่าเอาหัวไหล่คิดยังรู้เลย เขาทำเพื่อตัวเอง ทันใดลออโทร.มาบอกเรื่องเคทหายไปและทิ้งมือถือไว้

    ด้านเคทตามมาจนถึงหน้าโกดังที่มีรถสุริเยนทร์จอดอยู่ เธอย่องหลบเหล่าบอดี้การ์ดเข้าไป เห็นนพสิทธิ์พุ่งเข้าโวยสุริเยนทร์ว่าตนบอกเรื่องเดชาหมดแล้วให้ปล่อยตน สุริเยนทร์สวน “คิดว่าออกไปตอนนี้จะรอดรึ โง่ๆอย่างแกเดินพ้นเขตไร่ภูทับดาวก็ถูกพวกลุงเดชา
    เอาไปฆ่าแน่”

    นพสิทธิ์ถามแล้วอยู่นี่ปลอดภัยกว่าหรือ สุริเยนทร์กวนอย่าวอนมากก็รอด แล้วถามเรื่องสุรีย์ นพสิทธิ์ปฏิเสธไม่ได้ฆ่าเธอ สุริเยนทร์กระชากคอเสื้อเค้นถามมันเกิดอะไรขึ้น เคทตกใจจะถลาไปช่วยพี่ชาย แต่มีคนมาปิดปากดึงตัวออกไป ปรากฏว่าเป็นเอกณัติ

    เคทผลักเอกณัติออกโวยว่าสุริเยนทร์จะฆ่านพสิทธิ์ เอกณัติบอกเพ็ญสิริเล่าให้ฟังว่าเขาเปลี่ยนไปขนาดไหน รักน้องพีทขนาดนั้นไม่มีทางฆ่าพ่อหลานรักแน่ แต่ถ้าเธอขาดสติออกไปอาละวาดใส่ อาจทำให้เขาคลั่งขึ้นมาก็ได้ เคทขอให้ช่วยพาตัวนพสิทธิ์ไปดำเนินคดีเอง เอกณัติบอกถ้าเขาทำคนเดียวได้ เขาเอาเธอกับน้องพีทออกไปจากไร่นานแล้ว เคทหงุดหงิดขัดใจ

    ด้านสุริเยนทร์ขู่จนนพสิทธิ์ตาเหลือกยอมสารภาพ “วันนั้นฉันไปบ่อน แล้วฉันก็เล่นเสียไปล้าน...เอ่อ...สิบล้าน แล้วฉันไม่รู้จะทำยังไงเลยโทร.ไปบอกสุรีย์ให้เอาเงินมาให้ แต่สุรีย์ไม่ยอม ฉันพูดยังไงเธอก็ไม่ให้ ฉันเลยโกหกว่าเสี่ยทะนงมันจะฆ่าฉัน จริงๆพวกมันก็คิดจะฆ่าฉันแหละฉันเลยโทร.ไปหาน้องพีทให้ลูกช่วยพูดกับสุรีย์เพราะฉันรู้ว่าสุรีย์รักลูกมากไม่อยากให้ลูกเสียใจ”

    จากนั้นเสี่ยทะนงบอกว่าเปลี่ยนแผนไม่ต้องไปพบเธอ จนมารู้ว่าเธอขับรถตกหน้าผา ตนก็กลายเป็น

    ผู้ต้องสงสัยฆ่าเมียตัวเองเสียแล้ว สุริเยนทร์ไม่เชื่อ แต่พอจ้องตานพสิทธิ์ก็ไม่เห็นพิรุธ

    เอกณัติพาเคทมาที่ไร่ปลายฟ้า เคทสับสนจะไว้ใจสุริเยนทร์ดีหรือไม่ วิสุทธิ์บอกจะไปเอาตัวนพสิทธิ์ออกมาให้อยู่ในความดูแลของตำรวจ พอเป็นข่าวสุริเยนทร์คงไม่กล้าทำอะไร เอกณัติจะนำกำลังตำรวจมาช่วย...ดูท่าสองหนุ่มพยายามเอาใจเคทจนกลายเป็นบลัฟกันไปมา

    ตกค่ำวิสุทธิ์ขับรถมาส่งเคท สุริเยนทร์ยืนรออย่างกระวนกระวายพอเห็นก็พุ่งเข้ามาเหน็บว่าทิ้งหลานไปเที่ยวท่าจะสนุกมาก เคทพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้หลุดเรื่องวันนี้ออกไป วิสุทธิ์ตอบแทนว่าสนุกที่สุด แล้วชวนเขาไปด้วยกันคราวหน้า สุริเยนทร์ไม่พอใจเดินตามเคทเพื่อถาม

    “ไปเที่ยวไหนมา ทิ้งน้องพีทไว้แล้วหนีไปหาวิสุทธิ์ทำไม มีเรื่องอะไรสำคัญกว่าน้องพีท”

    “คุณก็ดูแลสิคะ หลานคุณเหมือนกัน”

    สุริเยนทร์ว่าเป็นหน้าที่เธอ เคทสวนหน้าที่เขาเหมือนกัน สุริเยนทร์แปลกใจเธอเป็นอะไรทำไมต้องโมโห จู่ๆเธอตัวงอกุมท้อง เขาถามปวดท้องหรือหิวจะให้ป้าอุ่นทำอะไรให้กิน เธอกลับผลักเขาออกบอกไม่ต้องมาห่วงเพราะเขาไม่ได้แคร์ตนจริงๆ สุริเยนทร์ยืนงง

    เคทเข้ามาในห้องพยายามจะสงบสติอารมณ์ตัวเองให้ได้...สุริเยนทร์ยังงงกับคำพูดของเคท เอามาถาม สุพลว่า แคร์จริงกับไม่จริงมันต่างกันอย่างไร สุพลยิ้มกริ่มถามรายละเอียด

    สุริเยนทร์ลังเลกว่าจะยอมเล่า “ทานตะวันปวดท้องฉันเลยถามว่าเป็นอะไร ปวดเพราะหิวหรือไม่สบาย แต่เขาหาว่าฉันไม่ได้แคร์เขาจริงๆ ฉันไม่เข้าใจ”

    “ผมว่าคุณเคทคงกำลังโกรธอะไรนายอยู่”

    สุริเยนทร์ยิ่งงงว่าเรื่องอะไร สุพลให้เขาลองคิดเอง เขาปัดทำไมต้องคิดในเมื่อตนเป็นเจ้านายและไม่ได้ทำอะไรผิด สุพลจึงบอกงั้นก็ไม่ต้องห่วงเธอแล้วจะเดินไป สุริเยนทร์เรียกไว้

    สุพลหันกลับมากล่าว “ผมรู้ว่านายไม่ต้องการ แต่ขออนุญาตแนะนำนะครับ ถ้าเป็นผม ผมจะยอมรับความรู้สึกตัวเองก่อน ถ้าผมรู้ว่าผมเป็นห่วงใครมาก ผมก็จะไปดูแลเทกแคร์ ทำดีด้วย ทำตามที่อยากทำ...แต่สำหรับนาย ก็เอาที่สบายใจแล้วกันครับ”

    สุริเยนทร์ขัดใจทำหน้าไม่พอใจเหมือนเด็กงอน... ด้านเคทอาการปวดท้องทุเลาลง นั่งครุ่นคิดเรื่องนพสิทธิ์ ทันใดมีเสียงเคาะประตูก็เกรงน้องพีทจะตื่นจึงรีบไปเปิดรับ พบสุริเยนทร์ถือถาดอาหารและยาหลายขนาน เขาบอกว่าให้ป้าอุ่นทำข้าวต้มมาให้ และเอายาแก้ปวดทุกชนิด
    มาด้วยเพราะไม่รู้ว่าจะใช้แบบไหน หญิงสาวใจแป้วมองเขาราวค้นหาว่าดีจริงหรือแอบแฝง เขาถามมองทำไมให้รับถาดไป เคทใจเย็นลงรับถาดและกล่าวขอบคุณ เขาถามเธอโกรธอะไรตน

    “มีอะไรให้ฉันควรโกรธไหมล่ะ”

    “ไม่มี เอ่อ...ไม่รู้ ฉันอาจไม่ได้ตั้งใจทำ หรือไม่รู้ตัวไม่คิดว่าเธอจะโกรธ เธอก็บอกฉันมาสิ”

    เคทสับสนไม่ตอบอะไรเข้าห้องปิดประตู สุริเยนทร์ยืนงงกระวนกระวายใจอยู่หน้าห้อง

    ooooooo

    คฑาวุธกลับจากกรุงเทพฯ โวยวายเดชาเมื่อรู้ว่าปล่อยให้สุริเยนทร์ได้ตัวนพสิทธิ์ไป เดชาโกรธบอกให้หยุดโวยวายแล้วมาช่วยกันคิด เขาเยาะหยัน “คิดอะไร พ่อเก่งมากไม่ใช่เหรอ คิดเองวางแผนเองทุกอย่าง ผมเป็นแค่หมากตัวนึงของพ่อ แล้วทีนี้จะมาหวังพึ่งอะไรผม”

    ทันใดแขไขวิ่งถือกรรไกรโวยวายไล่ลูกน้องเดชาและสาวใช้ออกไป ขู่ถ้าใครขวางจะฆ่าตัวตาย เดชาตกใจเข้ามาพยายามห้าม เธอบอกจะไปหาสุริเยนทร์เพราะเขาคนเดียวที่ไม่เคยทำร้ายตน คฑาวุธตวาดกลับ “ไม่เคยทำร้ายแก แต่มันทำพ่อกับพี่ชายแกอยู่รู้ไหม!”

    แขไขสวนไม่จริง เขาไม่เคยทำร้ายใครก่อน เว้นแต่คนคนนั้นสมควร คฑาวุธโกรธตบหน้าแขไขคว่ำลง เดชาตกใจรีบเข้าไปปลอบ แต่แขไขกลับร้องไห้ขอร้องไม่ให้พ่อทำอะไรสุริเยนทร์

    สายวันนั้น เคทเห็นป้าอุ่นยกถาดอาหารเมื่อคืนลงมาก็เข้าไปขอบคุณที่ต้มข้าวต้มให้ ป้าอุ่นเหวอบอกไม่รู้เรื่อง เคทไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นฝีมือสุริเยนทร์เอง พอเดินมาเจอกับเขา ต่างคนต่างชะงัก เขาถามหายปวดท้องแล้วหรือ เธอพยักหน้าหงึกๆ แล้วย้อนถามเขาเป็นคนทำข้าวต้มเมื่อคืนใช่ไหม สุริเยนทร์อึกอักๆถามกลับไม่อร่อยหรือ ตนกลัวไม่อร่อยจึงอ้างว่าป้าอุ่นทำ

    “ก็กินได้ ขอบใจนะสำหรับข้าวต้มและยา” สุริเยนทร์ถามเมื่อคืนโกรธอะไร เธอตอบ “ไม่ได้โกรธ ก็แค่สับสนนิดหน่อย แต่ตอนนี้ฉันเชื่อเซ้นส์ตัวเอง และหวังว่าฉันจะมองไม่ผิด”

    สุริเยนทร์ถามมองใคร ตนหรือ ไม่ทันที่เคทจะตอบ ลออวิ่งมาบอกว่าน้องพีทแบมือขอของขวัญ เตรียมของขวัญหรือยัง ไม่ทันไรน้องพีทวิ่งมาแบมือขอของขวัญจากเคทและสุริเยนทร์ เคทหน้าเจื่อนที่ลืมวันเกิดน้องพีทเสียสนิท... สุดท้ายสุพลมาบอกทุกคนในบ้าน

    “นายมีคำสั่งว่า เย็นนี้ปาร์ตี้ต้องพร้อมและทุกคนต้องมีของขวัญให้น้องพีทด้วย”

    ป้าอุ่นตาเหลือก เตรียมงานแล้วต้องเตรียมของขวัญอีก เสือโคร่งเข้ามาขอเงินป้าอุ่น แกทำไม่ได้ยิน...สุริเยนทร์เห็นสุพลปรี่เข้ามาให้ช่วยคิดว่าจะให้ของขวัญอะไรน้องพีทดี สุพลได้ที

    “นายบรรลุนิติภาวะแล้ว ตัดสินใจเองได้แล้ว

    นะครับ” ว่าแล้วก็แกล้งเลี่ยงไป

    สุริเยนทร์กลุ้ม มองไปที่มุมจัดงาน นึกอยากทำให้ทั้งน้องพีทและเคทมีความสุข ด้านเคทได้รับโทรศัพท์จากเพ็ญสิริ โทร.มาตามคำขอร้องของวิสุทธิ์ให้นัดออกไปข้างนอก แต่เคทปฏิเสธเพราะวันนี้วันเกิดน้องพีท วิสุทธิ์จึงเปลี่ยนแผนจะไปร่วมงานด้วย แต่เอกณัติดึง
    มือถือมาคุยเอง

    “วันเกิดนี่แหละดี จะได้ไม่มีใครสนใจพี่นพ เคทปาร์ตี้ไปนะสนุกให้เต็มที่ ให้นายภูสนใจอยู่แต่น้องพีท แล้วพวกพี่จะไปเอาตัวพี่นพออกมาเอง”

    เคทลังเลไม่อยากให้ทำเพราะยังเชื่อใจสุริเยนทร์ แต่เผอิญสุริเยนทร์เดินมาจึงต้องรีบตัดสายทิ้ง เขาดึงเธอให้ไปกับเขา...สุริเยนทร์พาเคทมาที่บ้านหลังเล็กๆน่ารัก แต่ไม่บอกว่าบ้านใคร พอแป้งเจ้าของบ้านออกมาทักทายและมองเคทหัวจดเท้าชมว่าหน่วยก้านดี เขาก็กระซิบเคท
    “เธอถูกฉันพามาขายแล้วทานตะวัน”

    “หา จริงเหรอ ตายแล้ว ฉันต้องกลัวไหมเนี่ย...

    ไม่ตลก! บอกมาว่านี่ที่ไหน”

    สุริเยนทร์ไม่ตอบดึงเธอให้เข้าไปข้างใน พอเข้ามาเคทก็ได้เห็นว่ามีหุ่นลองเสื้อมากมาย ภาพข่าวและภาพแฟชั่นเก๋ๆตกแต่งไว้ภายใน เคทเริ่มตื่นเต้นตาโต สุริเยนทร์ถามชอบไหม เธอยอมรับว่าชอบ แต่พามาทำไมเขาบอกว่าให้มาเลือกเสื้อผ้าที่จะใส่ปาร์ตี้วันเกิดน้องพีท เธอมองหน้าเขาอย่างไม่อยากเชื่อและซาบซึ้งใจ ทำให้ชายหนุ่มเขินทำหน้าไม่ถูก

    แป้งพาเคทชมเสื้อผ้าหลากหลายและแนะนำเกร็ดเล็กๆน้อยๆเพื่อให้ไว้ใช้ในการออกแบบส่งประกวด และพาไปดูกระบวนการย้อมผ้า...จากนั้นก็เลือกชุดให้เคทสวมใส่ออกมาให้สุริเยนทร์ยล เขาถึงกับตะลึงแต่กลบเกลื่อนว่า ใครใส่ชุดของแป้งก็สวยทุกคน เคทหมั่นไส้
    “คุณแป้งคะ ชุดคุณแป้งเปรี้ยวมาก เอ่อ...หนู ขอโทษนะคะที่ต้องถามตรงๆ ตอนครั้งแรกหนูไม่คิดว่าคุณแป้งจะทำชุดได้เริ่ดขนาดนี้”

    “แฟชั่นเป็นเรื่องของใจ ถ้าใจไม่ยอมเอาต์ แฟชั่นก็ไม่มีวันเอาต์ ถ้าหนูจะทำงานประกวดนะ

    ไม่ต้องไปมองไกลคิดใหญ่โตสะท้อนโลกเสียดสีสังคมอะไรหรอก แรงบันดาลใจมันอยู่ข้างๆหรืออยู่ภายในตัวเราเองนั่นแหละ หาให้เจอ”

    เคททึ่งนั่งครุ่นคิดมองวิวรอบบ้าน สุริเยนทร์เดินออกมาในชุดสุดเท่ ได้ยินเธอพึมพำว่าแรงบันดาลใจอยู่ข้างๆแล้วมันข้างไหน เขาจึงแย็บว่าอยู่ข้างนี้ เธอหันมาตะลึงกับลุคใหม่ของเขา

    “คุณแป้งบังคับให้ฉันเปลี่ยนชุดด้วย เขาบอกว่าจะได้เข้ากับชุดเธอ...ดูไม่ดีใช่ไหม”

    เคทตำหนิพูดแบบนี้ดีไซน์เนอร์เสียใจแย่ เขาแค่ไม่ชินเท่านั้น มันดูน่ารักมาก คิ้ว...เคททำเสียงน่ารัก สุริเยนทร์เขินสั่งให้หยุดพูด เธอยิ่งแกล้งทำท่าประกอบด้วย เขาเสียงเข้มให้หยุด

    “เจ้าพ่ออะไรไม่รู้ โซคิ้ว คิ้วๆๆๆ” เคทเดินตามล้อและหัวเราะมีความสุข

    สุริเยนทร์อึ้งมองความสดใสของเธออย่างรู้สึกแปลกๆในใจ เคทเริ่มรู้สึกว่าถูกมองก็ชะงักถอยห่าง เขากลับดึงเธอมาประชิด เธอใจเต้นรัวผละออกเฉไฉชวนเขาไปซื้อของขวัญต่อ

    ooooooo

    เดชาขอร้องให้แขไขเลิกคบกับสุริเยนทร์ ยอมบอกว่าตนทำธุรกิจผิดกฎหมายทุกอย่างในภูทับดาว รวมทั้งเรื่องลอบฆ่าสุริเยนทร์ก็ฝีมือตน แขไขตกตะลึงพูดไม่ออก...ไม่เพียงลูกสาวที่ทำให้หนักใจ คฑาวุธยังกำลังไปหาสุริเยนทร์อีก เดชาโทรไปโวยอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม เขาย่ามใจ
    “พ่อรู้รึเปล่าว่าตอนนี้ไอ้ภูมันเป็นน้าสุดที่รักของหลานแล้วนะครับ รู้สึกว่ามันจะรักหลานมาก แล้ววันนี้ก็วันเกิดหลานมันด้วย ผมเลยว่าจะแวะไปแฮปปี้เบิร์ทเดย์ซักหน่อย”

    เดชาโวยจะทำบ้าอะไรอีก คฑาวุธสวนให้เขาอยู่ดูแลลูกสาวสุดที่รักไป ระวังจะฆ่าตัวตาย เดชายิ่งหงุดหงิดกลัวทำเรื่องบานปลายอีก

    ในงานน้องพีทตื่นเต้นดีใจที่ได้ของขวัญจากพวกบอดี้การ์ดและคนในบ้าน นอกจากป้าอุ่นที่โดนเสือโคร่งขโมยของขวัญไปอ้างว่าเพราะป้าไม่ให้เงิน ป้าอุ่นร้อนรนกลัวโดนสุริเยนทร์โกรธที่ไม่ให้ของขวัญน้องพีท...

    สุริเยนทร์กับเคทกลับมาถึง เคทถือกล่องของขวัญใบใหญ่มาด้วย น้องพีทดีใจเข้าไปรับของ แล้วหันไปแบมือขอสุริเยนทร์ เขาจึงบอกว่าจะให้หลังเป่าเค้ก

    ด้านวิสุทธิ์จะขับรถออกจากไร่ เพ็ญสิริขอไปด้วยแต่เขากลับให้เธอไปรับหน้าที่งานปาร์ตี้น้องพีทจะดีกว่า เธออึกอักๆบอกให้เขาระวังตัวด้วย วิสุทธิ์แปลกใจ เพ็ญสิริกลัวเขาจับความรู้สึกได้ทำกลบเกลื่อนว่าจะไปบอกเอกณัติอีกคนให้ระวังตัว เขาจึงพยักหน้าหงึกๆ

    เคทคิดบางอย่างได้ ยุน้องพีทให้ขอของขวัญจากสุริเยนทร์ คือขอเจอพ่อเพราะทุกปีพ่อจะอยู่ร่วมงานวันเกิด น้องพีทดีใจวิ่งตื๋อไปหาสุริเยนทร์...ทันใดวิสุทธิ์โทรเข้ามาบอกว่าทุกอย่างโอเคไหม เคทรีบบอก “คุณวิสุทธิ์ ฉันว่าเรายังไม่ต้องไปแอบลักพาตัวพี่นพออกมาดีกว่าค่ะ ให้ฉันลองวิธีของฉันก่อน บางทีน้องพีทอาจจะทำให้เขาใจอ่อน ยอมปล่อยตัวพี่นพง่ายๆก็ได้”

    ปรากฏเป็นการพูดสามสาย เอกณัติแทรกเข้ามาว่าไม่ทันแล้ว ตนประสานตำรวจท้องที่ให้มาช่วย เธอควร จับตาดูสุริเยนทร์อย่าให้รู้ว่าเธอร่วมมือด้วย เคทลังเลใจ เผอิญป้าอุ่นแอบได้ยินการสนทนาจะไปฟ้องเจ้านาย เคทตกใจรีบวิ่งตามจะอธิบาย เสือโคร่งเข้ามาช่วยจับตัวป้าไว้

    ขณะเดียวกัน สุพลเข้ามากระซิบบอกสุริเยนทร์ว่าของขวัญพร้อมแล้ว น้องพีทวิ่งเข้ามาเกาะแขนขอพ่อเป็นของขวัญพอดี เขาทำหน้าลำบากใจ...ในขณะที่เอกณัติกับวิสุทธิ์ขับรถคนละคันมุ่งหน้าไปยังที่คุมขังนพสิทธิ์ ต่างคนต่างคุยโทรศัพท์กวนกันไปมาไม่มีใครยอมใครเพราะต่างก็จะเอาชนะใจเคทให้ได้ แต่พอมาถึงโกดังกลับไม่เจอใครแม้แต่คนเดียว

    เคทเห็นน้องพีทขอพ่อเป็นของขวัญจากสุริเยนทร์จึงเข้ามาช่วยพูดกระตุ้น “วันเกิดทุกปี น้องพีทจะฉลองกับพ่อแม่...แต่ปีนี้ แค่ไม่มีแม่ก็แย่มากแล้วนะสำหรับเด็กอายุแค่นี้ อย่าให้แย่ไปกว่านี้เลยนะคุณภู คืนพ่อให้น้องพีทไปเถอะ”

    สุริเยนทร์มองหน้าเคททำนองสงสัยว่ารู้เรื่องนพสิทธิ์ด้วยหรือ น้องพีทอ้อนถามว่าเขารักตนไหม ถ้ารักขอตนเจอพ่อ ทันใดเสียงสุพลนำทีมบอดี้การ์ดถือเค้กปักเทียนร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ทเดย์เข้ามา เคทมองสุริเยนทร์ด้วยสายตาวิงวอน เขาจึงบอกน้องพีทว่าจะให้เจอพ่อเมื่อถึงเวลา ตอนนี้เป่าเค้กก่อนแล้วตนจะให้ของขวัญที่เตรียมไว้ น้องพีทตื่นเต้นรีบเป่าเทียนฟู่วๆ...

    “เมื่อถึงเวลา มันคือเวลาไหน ทำไมเป็นวันนี้ไม่ได้” เคทเอ่ยถาม

    สุริเยนทร์ชะงักมองหน้า แล้วจูงน้องพีทไปหาสุพล พลันวิสุทธิ์โทรเข้ามา เธอรีบรับสาย เขาบอกว่าโดนหลอก ไม่มีนพสิทธิ์ที่โกดัง เคทตกใจพี่ชายตนหายไปไหน หวั่นใจจะโดนเก็บปรี่ เข้าไปดึงสุริเยนทร์ให้หันมาโวย พี่ชายตนหายไปไหน เขาฆ่านพสิทธิ์ไปแล้วหรือ สุริเยนทร์อึ้งที่เธอรู้เรื่อง ทันใด สุพลขยับตัวออกเผยให้น้องพีทเห็นนพสิทธิ์ยืนอยู่ น้องพีทร้องเรียกพ่อลั่น เคทหันขวับไปมอง สุริเยนทร์กล่าว นี่คือของขวัญที่ตนเตรียมให้น้องพีท เคทหน้าซีด เขาเอ่ยถาม

    “เธอรู้เรื่องนพสิทธิ์แล้วแต่ไม่บอกฉัน!เธอคิดจะทำอะไร ทานตะวัน!”

    สุริเยนทร์แยกออกมาเพราะไม่อยากฉุนเฉียวให้น้องพีทหรือใครเห็น เคทวิ่งมาต่อว่า “ถ้าคุณจะโกรธฉัน งั้นบอกมาว่าทำไมคุณถึงไม่บอกฉันว่าคุณได้ตัวพี่นพมาแล้ว คุณคิดจะทำอะไร”

    สุริเยนทร์ข้องใจเพราะตนไม่บอกก่อนอย่างนั้นหรือ เคทย้ำที่เขารับปากจะไม่ทำอะไรนพสิทธิ์ เขาสวนตนผิดคำพูดตรงไหน ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ตนไม่บอก แต่เพราะเธอไม่เคยไว้ใจตน ถึงบอกก็ไม่ช่วยอะไร ตนพยายามทำดีแล้ว แต่ในสายตาเธอ ตนเป็นได้แค่หมาบ้า ที่ควบคุมตัวเองไม่ได้เท่านั้น เคทตกใจแก้ตัวไม่ใช่อย่างนั้น พลันป้าอุ่นวิ่งเข้ามาฟ้อง

    “นายภูคะ คุณทานตะวันร่วมมือกับวิสุทธิ์ค่ะ ป้าได้ยินเขาโทรศัพท์คุยกันว่าให้ขโมยตัวพี่นพออกมา”

    สุริเยนทร์ตกใจผิดหวังหันมองเคทราวขอคำตอบ เธออึกอักพูดไม่ออก...สุพลลากป้าอุ่นออกมาตำหนิไม่น่าพูดอย่างนั้น ทำให้เจ้านายเสียใจอกหัก ป้าอุ่นหน้าเสีย...


    สุริเยนทร์จ้องรอฟังคำตอบจากเคท เธอรู้สึกผิดสารภาพว่า เมื่อก่อนเขาร้ายกาจมาก ตนจึงคิดหาหลักฐานว่าเขาเคยทำเรื่องผิดกฎหมายบ้างไหม เพื่อจะได้หมดสิทธิ์เป็นผู้ปกครองน้องพีท ส่วนวิสุทธิ์เชื่อว่าอาทิตย์ยังอยู่ในไร่ เขาต้องการคนผิดที่ฆ่าพ่อ ตนจึงช่วยสืบ สุริเยนทร์สุดทน

    “ฉันบอกเธอแล้วว่าพ่อไม่ได้อยู่ที่นี่และฉันก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน ไม่เชื่อฉันเลยใช่ไหม!”

    เคทเสียงอ่อยใครจะไปรู้ สุริเยนทร์ผิดหวังที่ตลอดมาเธอไม่เคยเชื่อใจ จะมีสักครั้งไหมที่จริงใจกับตน ตนคงเป็นอย่างที่เธอเคยพูดว่าใครๆก็เกลียดอยากให้ตนตาย ไม่มีใครรักตนจริงๆ เคทยิ่งรู้สึกผิดสุดๆ...ขณะเดียวกัน น้องพีทกอดนพสิทธิ์ไม่ปล่อยด้วยความคิดถึง สุพลมองยิ้มๆ พลันเหลือบไปเห็นคฑาวุธกับพวกเดินเข้ามา บอดี้การ์ดเข้าขวาง สุพลปรี่เข้ามาบอกว่าเจ้านายไม่สะดวกจะรับแขกตอนนี้ โดยเฉพาะแขกที่มีเจตนาไม่ดี คฑาวุธ โกรธมองไปเห็นนพสิทธิ์อุ้มลูกอยู่พอดี สุพลรีบสาธยาย

    “นายภูจะให้นพสิทธิ์ไปสู้คดีฆาตกรรมคุณสุรีย์ตามกระบวนการ เพราะนายภูตั้งใจจะเอาคนที่ฆ่าคุณสุรีย์ตัวจริงมารับโทษให้ได้ ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ใหญ่มาจากไหนก็ตาม”...คฑาวุธอึ้ง

    ooooooo

    เคทเห็นเพ็ญสิริกับวิสุทธิ์มาก็รีบบอกว่าสุริเยนทร์ไม่ได้คิดร้ายกับนพสิทธิ์อย่างที่พวกเราระแวง และตนสารภาพเรื่องที่สงสัยทั้งหมดกับเขาแล้ว เขาไม่ทำอะไรเลยแม้แต่จะตะคอกด้วยซ้ำ เขาไว้ใจตนแต่ตนกลับไม่เชื่อใจเขา ตนทำให้เขาผิดหวัง วิสุทธิ์สัมผัสได้ว่าเธอแคร์สุริเยนทร์

    เดชาตัดสินใจจะส่งแขไขไปกรุเทพ ไม่ทันไรคฑาวุธกลับมาโวยที่สุริเยนทร์จะให้ตำรวจพิสูจน์ว่านพสิทธิ์ไม่ได้ฆ่าสุรีย์ แขไขแปลกใจจะกลัวอะไร เดชาเอ็ดคฑาวุธจะโวยวายให้น้องรู้เรื่องทำไม เขาไม่สนใจสวนกลับจะเอาอย่างไรจะปล่อยให้ตนเข้าคุกหรือ เดชาตวาดตนคิดไว้แล้ว คฑาวุธให้บอกความคิดนั้น ไม่ทันจะพูดดำเกิงก็โผล่มา เดชาบอกนี่แหละแผนตน...

    นพสิทธิ์กำลังเล่าทุกอย่างให้เคท เพ็ญสิริและวิสุทธิ์ฟัง หลังจากตนถูกหาว่าฆ่าสุรีย์ ก็มีคนจากบ่อนมาติดต่อบอกว่ามีผู้ใหญ่คนหนึ่งอยากช่วยเหลือเพราะรู้ว่าคนที่ออกใบสั่งฆ่าสุรีย์คือสุริเยนทร์ และผู้ใหญ่คนนั้นก็คือเดชา ตนหลงเชื่อ เอาเข้าจริงเขาหวังใช้ตนเป็นเครื่องมือเล่นงานสุริเยนทร์มากกว่า เคทยิ่งรู้สึกผิดที่เข้าใจผิด จะไปหาสุริเยนทร์แต่สุพลเอาเอกสารมายื่นให้ บอกเป็นเอกสารขอรับน้องพีทเป็นบุตรบุญธรรม สุริเยนทร์ตั้งใจทำทุกอย่างให้ถูกต้องเพื่อให้น้องพีทมีสิทธิ์เหมือนเด็กทั่วไป ไม่ได้เอามาทรมาน เคทถามเอามาให้ตนดูทำไม

    “นายผ่านเรื่องเลวร้ายตอนเด็กมามาก โตมาก็ต้องดูแลไร่ที่มีแต่คนงานกับลูกน้องผู้ชายเป็นส่วนใหญ่ แล้วยังต้องต่อสู้กับผู้มีอิทธิพลอำนาจมืดที่พยายามจะยึดภูทับดาวไปสร้างประโยชน์ให้ตัวเอง...วิถีชีวิตที่นี่มันก็อาจทำให้นายลืมวิธีแสดงความอ่อนโยนออกมาบ้าง แต่ไม่ได้แปลว่านายไม่มีนะครับ”

    เคทน้ำตาไหลด้วยรู้สึกผิดรีบวิ่งออกไป ทุกคนงง เพ็ญสิริดันให้วิสุทธิ์ตามแต่เขากลับนิ่งเพราะรู้ตัวแล้วว่าหมดหวัง...เคทวิ่งตามหาสุริเยนทร์ จนมาเจอเขาที่ริมหาด รีบเข้าไปยืนข้างหลัง เขารับรู้แต่ไม่หันมอง เธอจึงเอ่ยปากขอโทษ เขายังนิ่ง เธอตั้งใจแน่วแน่จะไม่ถอยจ้องอยู่อย่างนั้น

    ในขณะที่เอกณัติโทร.สั่งจ่าเล็กให้คอยดูแลรุจิราไว้ ต้องชะงักมองไปเห็นวิสุทธิ์กลับมาด้วยความรู้สึกหมดหวัง นอนแผ่หลาในลานนั่งเล่น เพ็ญสิริเข้ามาปลอบใจไม่ให้ยอมแพ้ง่ายๆ แต่เขากลับดึงเธอลงมานอนด้วยกันบอกขอซ้อมแป้กไว้ก่อน พรุ่งนี้แป้กจริงจะได้ไม่เจ็บมาก ตนไม่เคยมีแฟนไม่เคยอกหัก อยากเช็กว่าที่รู้สึกอยู่นี้มันใช่ไหม

    หญิงสาวเผลอบรรยายความรู้สึกตัวเองออกมาว่า มันรู้ว่าไม่มีสิทธิ์แต่ก็อดหวังไม่ได้ ทำได้แค่แอบมองไม่ให้เขารู้ แต่ลึกๆอยากให้เขารู้ ชายหนุ่มแทรกถาม ทำไมแต่เยอะ

    “เพราะมันไม่สมหวังไง แต่เลยเยอะ ลองไปถามคนที่อินเลิฟสิ ชีวิตเขาไม่มีแต่เยอะแยะยังงี้หรอก ถ้าจะมีแต่ ก็มีอยู่แต่เดียว...” วิสุทธิ์ถามแต่อะไร เพ็ญสิริหลุดปาก “แต่รักนะ...”

    วิสุทธิ์เหวอทำกลบเกลื่อนบอกอยากมีแต่เดียวกับเขาบ้าง เพ็ญสิริเศร้าลงเพราะอยากมีเหมือนกัน... เอกณัติเห็นสายตาที่เพ็ญสิริมองวิสุทธิ์ก็รู้ว่าเธอรักเขา

    อาทิตย์ทอแสง น้ำทะเลขึ้นท่วมเท้าเคทแต่เธอก็ไม่เขยิบหนี ตั้งมั่นจะให้สุริเยนทร์ยอมยกโทษให้ สุริเยนทร์รู้สึกเป็นห่วงแต่เก็บอาการบอกจะแช่ให้เท้าเปื่อยหรือแล้วลุกเดินไป เคทรีบขยับตามไปถามอย่างรู้ทัน สงสารที่ต้องยืนแช่น้ำยันเช้าใช่ไหม แต่ใช้วิธีต้องดุต้องโมโห ทั้งที่จริงๆเป็นห่วงตน สุริเยนทร์ชะงักหันกลับมาถามต้องการอะไร เธอกล่าวขอโทษ

    “แค่นี้ใช่ไหม”

    “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหลอกคุณนะคุณภู ที่ฉันช่วยคุณวิสุทธิ์เพราะตอนนั้นคุณคือคนบ้าซาดิสต์ ฉันเกลียดคุณฉันก็ต้องทำทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด แต่พอฉันได้รู้จักคุณ ฉันถึงได้รู้ว่าคุณไม่ใช่คนอย่างที่แสดงออก” เขาพยักหน้าเข้าใจ “คุณโกรธฉันใช่ไหม” เขาส่ายหน้า เธอไม่เชื่อ

    “ถ้าโกรธฉันคงอาละวาดใส่เธอไปแล้ว” เธอถามทำไมไม่ทำ “ฉันก็ไม่รู้แต่ไม่ใช่โกรธ... ฉันก็แค่ไม่อยากจะทำตัวแบบนั้นอีก แบบที่ทำให้ทุกคนกลัวแล้วเขาก็จะทิ้งฉันไป ทุกคนที่ฉันรักทิ้งฉันไป ฉันไม่อยากให้ใครทิ้งฉันไปอีกแล้ว ฉันอยากให้เธอกับน้องพีทอยู่ อย่าไปไหน ฉัน
    ไม่อยากอยู่คนเดียว” สุริเยนทร์พรั่งพรูความรู้สึก เคทเข้าจับแขนปลอบพวกตนจะไม่ไปไหน

    ทั้งสองนอนเล่นบนเตียงริมหาด สุริเยนทร์เอ่ยขึ้นว่าจะให้นพสิทธิ์กลับไปกับเอกณัติ ไปเข้ากระบวนการตามกฎหมาย เคทดีใจจะให้น้องพีทอยู่กับเขาที่นี่...แล้วเคทก็ขอถามเรื่องที่คาใจ ว่าเขาคุยอะไรกับเดชาที่ร้านวันก่อน เขาตอบว่าเดชาต้องการไร่ภูทับดาว ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ไร่นี้ เคทข้องใจไร่นี้มีอะไร เห็นเขานิ่งเธอไม่อยากละลาบละล้วงจึงหลับตาลง จู่ๆเขากระซิบที่ข้างหูว่า...ไร่นี้มีน้ำมัน เธอลืมตาโพลงตกตะลึง

    เอกณัติมาดักรอเพ็ญสิริที่ห้อง แซวว่าเธอแอบชอบวิสุทธิ์ เพ็ญสิริหน้าเสียแก้ตัวไม่ออก ได้แต่ขอร้องอย่าบอกเขา ขณะเอกณัติออกจากห้อง วิสุทธิ์เดินมาเห็นตกใจรีบถามว่าทั้งสองอยู่ด้วยกันทั้งคืนหรือ เอกณัติได้ทีแกล้งโอบเพ็ญสิริถามกลับแล้วจะทำไม วิสุทธิ์เจ็บจี๊ดในใจ

    เอกณัติตั้งสมมติฐานให้ทั้งสองฟังว่า เดชาเป็นคนวางแผนฆ่าสุรีย์แล้วโยนความผิดให้สุริเยนทร์ วิสุทธิ์มัวแต่มองมือเอกณัติที่กุมมือเพ็ญสิริจนไม่มีสมาธิฟัง เพ็ญสิริเอ่ยถาม

    “คุณรู้แล้วใช่ไหมว่าเรากำลังจะบอกอะไร”

    “จะบอกว่าคบกันหรือไง ก็เห็นเข้ากันดีแล้วยังกุมมือกันด้วย” วิสุทธิ์หลุดปากออกไป เพ็ญสิริงง เอกณัติอมยิ้มอย่างรู้ทัน

    “ประเด็นที่บอกคือคนที่วางแผนฆาตกรรมพี่สุรีย์กับโสภาคือคนคนเดียวกันเพราะฉะนั้นเป็นไปได้มากว่า อีกคดีนึงของที่นี่ก็อาจจะเป็นฝีมือของเดชา” เพ็ญสิริหมายถึงคดีพ่อของวิสุทธิ์

    ooooooo

    นพสิทธิ์มาเคารพสุสานสุรีย์ รำพันขอโทษเสียใจ เคทติงทำไมคนเราชอบเปลืองเวลาไปกับอะไรก็ไม่รู้ ทำไมไม่ใช้เวลากับคนที่เรารัก นพสิทธิ์พร่ำขอโทษ

    สุริเยนทร์เองก็รู้สึกเสียใจ

    เอกณัติมารอรับนพสิทธิ์ที่ไร่ภูทับดาว พอสุริเยนทร์พาตัวออกมาก็กล่าวขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ ยืนยันจะดูแลให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างถูกต้องที่สุด...ท่าทางนพสิทธิ์กลัวต้องติดคุก เคทปลอบไม่ต้องกลัว เราควรทำให้ถูกต้องเพื่อเอาคนเลวที่ทำกับสุรีย์มารับโทษให้ได้ จู่ๆ น้องพีทถือหุ่นยนต์วิ่งมาชวนนพสิทธิ์เล่น เคทกลบเกลื่อนยิ้มแย้มชวนทุกคนไปเล่นด้วยกัน

    จากนั้นเคทบอกน้องพีทว่าพ่อต้องไปทำธุระกับเอกณัติ น้องพีทเศร้าลงทันที สุริเยนทร์ปลอบว่าถ้าไปนานจะพาไปเยี่ยม น้องพีทยิ้มออกเกี่ยวก้อยสัญญา...แต่แล้ว รถที่เอกณัติขับพานพสิทธิ์มาก็โดนระเบิดตกข้างทาง เคทพยายามโทร.หาเอกณัติ ร้อนใจที่เขาไม่รับสาย

    เอกณัติคลานออกจากซากรถด้วยสภาพหัวแตกและบาดเจ็บตามร่างกาย เห็นนพสิทธิ์นอนโอดโอยก็พยายามจะช่วย ดำเกิงโผล่เข้ามาชกเปรี้ยง เอกณัติล้มลงหมดสติ...เดชากำลังไดรฟ์กอล์ฟอยู่กับคฑาวุธ ลูกน้องรายงานว่าเรียบร้อยก็ยิ้มกริ่มสมใจ จู่ๆ วิสุทธิ์เข้ามากับ

    เพ็ญสิริ คฑาวุธฮึดฮัดจะไล่ เดชายกมือปราม วิสุทธิ์เอ่ยถาม

    “ผมมีธุระอยากจะคุยด้วยนิดหน่อยน่ะครับ เกี่ยวกับสร้อยเส้นนี้...คุณลุงจำได้ใช่ไหมครับว่านี่ของใคร” วิสุทธิ์หยิบสร้อยที่คล้องแหวนของอาทิตย์ออกมาให้ดู

    เดชาอึ้งถามเอามาให้ดูทำไม วิสุทธิ์บอกให้ดูเฉยๆ คฑาวุธโวยอย่ามากวนต้องการอะไร เพ็ญสิริติง เป็นผู้ใหญ่ของภูทับดาวพูดจาแบบนี้ได้อย่างไร ระวังตนจะแอบอัดเสียงไว้แฉ คฑาวุธฮึดฮัด วิสุทธิ์แทรกขึ้น “ผมรู้แล้วว่าลุงอาทิตย์อยู่ที่ไหน...อีกไม่นานผมก็จะค้นเจอแล้วว่าใครคือคนที่ฆ่าพ่อผม เฮ้อ แต่ผมหวังว่าข่าวลือที่ผมได้ยินมามันจะไม่เป็นความจริง”

    เดชาร้อนตัวข่าวลืออะไร วิสุทธิ์บอกว่าข่าวคนที่ฆ่าพ่อตนไม่ใช่อาทิตย์ แต่เป็นคนเดียวกันกับที่ฆ่าโสภา เพ็ญสิริแย็บเขารู้ไหมว่าใครฆ่าโสภา เดชาอึ้งรู้ว่ากำลังโดนล้วงลูกอยู่ วิสุทธิ์แถว่าแค่บอกเฉยๆ ไม่ได้อยากเชื่อ แต่แหล่งข่าวเป็นถึงดีไซเนอร์ชื่อดัง สองพ่อลูกอึ้งตะลึง

    พอวิสุทธิ์กับเพ็ญสิริเดินออกมา เพ็ญสิริฟันธงว่างานนี้สุริเยนทร์คือเหยื่อ เราควรหาหลักฐาน เริ่มจากรุจิรา...ด้านเดชาโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง คฑาวุธถามทำไมรุจิราถึงบอกพวกนั้นว่าพ่อฆ่าอาโสภากับอาทิตย์ เดชาตวาด “เออ อย่างที่แกเข้าใจนั่นแหละ!”

    คฑาวุธแทบช็อก เดชาบอกไม่ต้องถามอะไรตอนนี้ ช่วยกันคิดว่าจะทำอย่างไรดี...ในขณะที่เคทร้อนใจ สุริเยนทร์ให้คนไปสืบอยู่ ไม่นานสุพลหน้าตาตื่นเข้ามา สุริเยนทร์แยกออกมาฟัง ว่ารถประสบอุบัติเหตุ เอกณัติถูกส่งไปโรงพยาบาลแล้ว แต่นพสิทธิ์หายไป เคทตามมาถามว่าเรื่องอะไร ไม่ทันจะตอบ บอดี้การ์ดเข้ามายื่น

    มือถือให้บอกสายนี้นายต้องรับ สุริเยนทร์รับสายสีหน้าไม่ค่อยดี เดินจ้ำไปที่รถ เคทวิ่งตามมา เขาบอกเธอไม่ต้องไปมันอันตราย ให้อยู่ดูแลน้องพีท

    สุริเยนทร์มาจอดรถข้างป่ารกร้าง แล้วเดินจ้ำเข้าไป เห็นนพสิทธิ์นอนอยู่บนกองหญ้าถูกมัดมือมัดปากไว้ ก็ถลาจะเข้าช่วย ดำเกิงโผล่มาขวาง สุริเยนทร์ตวาดจะทำอะไร ดำเกิงกล่าวขอโทษแล้วโยนไฟแช็กไปที่กองหญ้า ไฟลุกพรึ่บเผานพสิทธิ์ทันที สุริเยนทร์ต่อสู้กับดำเกิงล้มลุกคลุกคลาน กว่าจะอัดดำเกิงคว่ำลงได้ แล้วหันมาถอดเสื้อตบกองไฟเพื่อจะช่วยนพสิทธิ์ ดำเกิงลืมตาเห็นว่านพสิทธิ์ไม่รอดแน่ก็หลบหนีไป

    เคทแอบตามมาถึงเห็นสุริเยนทร์กำลังตบกองไฟก็ตกใจร้องเรียกนพสิทธิ์ลั่น สุริเยนทร์หันมารวบตัว

    เคทไม่ให้เข้าไปใกล้กองไฟ เพราะรู้ว่าหมดหวังช่วย เคทร้องไห้ดิ้นรนจะช่วยพี่ชาย

    สุริเยนทร์อุ้มเคทที่หมดสติกลับมาบ้านพัก ลออทำแผลที่มือให้เคท พอเธอฟื้นก็ร้องเรียกหานพสิทธิ์ พลันมองไปเห็นน้องพีทนั่งอยู่ก็ชะงัก ลออรีบบอกว่าเธอสลบไปทั้งคืน เคทนึกได้รีบวิ่งไปหาสุริเยนทร์ แต่เจอตำรวจที่หน้าบ้านพักพอดี ตำรวจถามเธอทราบหรือยังว่าเมื่อวาน พี่ชายเธอถูกคนร้ายจับเผานั่งยางในป่านอกเมืองภูทับดาว อยากขอสอบปากคำ เคทร้องไห้โฮ...น้องพีทวิ่งออกมาถามเคทเป็นอะไร ลออกับเสือโคร่งยืนงงว่าเกิดอะไรขึ้น

    ในขณะที่สุริเยนทร์นั่งรถมากับสุพลสีหน้าเครียด ตั้งใจไปถามเดชาว่าทำแบบนี้ทำไม...

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.2 เวลาของ อานนท์ หมดแล้ว แต่ยังห่วงลูก-เมีย ไม่ไปเกิด

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.2 เวลาของ อานนท์ หมดแล้ว แต่ยังห่วงลูก-เมีย ไม่ไปเกิด
    24 ต.ค. 2564

    10:00 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 24 ตุลาคม 2564 เวลา 12:58 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์