นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เพชรตัดเพชร

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ยอดมาที่ผับซึ่งจัดปาร์ตี้สละโสดให้รัศมีที่กำลังจะแต่งงานกับธนา งานนี้เพื่อนๆจัดนายแบบหนุ่มหล่อคนหนึ่งมาเซอร์ไพรส์รัศมี แต่ยอดแอบมาเล่นงานหมอนั่นแล้วปลอมตัวใส่หน้ากากแฟนซีเข้าไปแทนจึงได้อยู่สองต่อสองกับรัศมีในห้อง

    เสียงพูดของยอดทำให้รัศมีชะงัก ก่อนคาดคั้นยกใหญ่ว่าเขาเป็นใคร ใช่ยอดหรือไม่ ยอดปฏิเสธแต่เธอไม่เชื่อ พยายามต้อนให้เขาจนมุม แต่กลายเป็นโดนเขาประทับจูบดูดดื่ม ระหว่างนั้นธนาเพิ่งมาถึง เขาไม่พอใจงานปาร์ตี้ ดุเพื่อนๆรัศมีก่อนไล่กลับบ้านไปหมด แล้วจะมาเอาเรื่องนายแบบ แต่ในห้องมีเพียงรัศมีคนเดียว ส่วนนายแบบตัวจริงนอนร้องครวญครางหมดสภาพอยู่อีกห้อง

    ก่อนจากไป ยอดเล่นงานลูกน้องของธนาหมอบ กระแตโดยที่ทุกคนไม่มีใครเห็นหน้ายอด ทิ้งความเจ็บแค้นใจไว้ให้ธนาที่โดนหยามหมิ่น

    ชาติพาไป่หลูกลับมาที่บ้าน ชาติสูญเสียแม่ไปก่อนหน้านี้ไม่กี่เดือน ส่วนพ่อนอนอาการโคม่าอยู่โรงพยาบาล และน้องสาวโดนพวกอีกาจับตัวไป ไป่หลูสงสารชาติจับใจ ลั่นวาจาจะช่วยเขาแก้แค้นให้ครอบครัว

    ชาตินำเสื้อผ้าของปิ่นมาให้ไป่หลูเปลี่ยนแล้วเอาชุดเดิมไปซักไว้ใส่ใหม่ในเช้าวันรุ่งขึ้น คืนนั้นสองคนอยู่กันตามลำพัง ทำให้มีความใกล้ชิดหยอกบ้างแกล้งบ้าง จนไป่หลูเก็บเอาไปฝันว่าโดนชาติทำมิดีมิร้ายกลางดึก ไป่หลูแอบติดต่อแสบให้ค้นหาประวัติของชาติ แสบพบแล้วถึงกับร้องโอ้โหอย่างสุดทึ่ง

    “มิน่าล่ะ พวกมันถึงสนใจลักพาตัวนายชาติไปฝึกเป็นมือสังหาร ประวัติผ่านการฝึกหน่วยรบพิเศษที่ไหนที่ว่าเจ๋ง ที่ว่าโหด นายชาติผ่านการฝึกมาหมดเห็นแบบนี้แล้วอุ่นใจเลยว่าเขาต้องปกป้องเจ๊ของผมได้แน่”

    “อย่าพูดมาก รีบๆเล่าประวัติของนายชาติมา”

    “แหม...แซวนิดแซวหน่อยก็ไม่ได้ เดี๋ยวดูให้นะเจ๊...มีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับประวัติของนายชาติ”

    “ผิดปกติยังไง”

    “ไม่มีฐานข้อมูลของนายชาติอยู่ในทะเบียนประวัติประชากรน่ะสิเจ๊”

    “ลองค้นดีๆก่อน เช็กกับฐานข้อมูลประชากรของหน่วยอื่นดู”

    “เจ๊...ผมน่ะระดับไหนแล้ว ผมค้นมันทุกหน่วยแล้วจริงๆ ไม่มีทั้งชื่อและประวัติของนายชาติอยู่เลย อย่างกับว่านายชาติไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกนี้เลยงั้นแหละเจ๊”

    “ฝีมือพวกอีกาแน่ๆ”

    “แหงๆเลยเจ๊ นอกจากพวกมันจะสร้างสถานการณ์ให้เหมือนว่าคนพวกนี้ตายไปแล้ว ก่อนจะพาตัวไปฝึก เป็นมือสังหาร พวกมันยังสามารถลบประวัติคนทั้งคนทิ้งไม่ให้เหลือตัวตนได้อีก”

    “ถึงขนาดทำให้คนคนหนึ่งหายไปจากโลกนี้ได้ แสดงว่าเครือข่ายของพวกมันแทรกซึมไปทั่ว มิน่านายชาติถึงไม่ยอมไว้ใจใครแม้ตำรวจ...ไอ้แสบ เรื่อง

    ฉันกับนายชาติแกอย่าพูดไปเด็ดขาด ฉันซีเรียส”

    “ผมรู้น่าเจ๊ ผมเองก็ไม่อยากเอาคอไปขึ้นเขียงให้ท่านรองสับเล่นเหมือนกัน เออ...แต่คุณมานพเขามาขอให้ผมส่งข่าวเรื่องเจ๊ให้เขารู้ เจ๊จะให้เว้นคนนี้รึเปล่า”

    สำหรับเรื่องนี้ไป่หลูไม่มียกเว้นแน่นอน เมื่อแสบเจอมานพดักรอก็เลยต้องพูดเฉไฉก่อนชิงขอตัวไปทำงานต่อเพราะกลัวจะแสดงพิรุธออกมา

    ooooooo

    ยอดสืบรู้ว่าธนาศัตรูคู่แค้นของตนทำธุรกิจผิดกฎหมายคือผลิตแบงก์ดอลลาร์ปลอมส่งขายลูกค้าในหลายแห่ง ยอดต้องการทลายแหล่งผลิตและจับธนาให้ได้พร้อมของกลาง เพื่อที่รัศมีจะได้เห็นธาตุแท้ของมัน จึงติดต่อไปยังเฮียเกาให้มาร่วมมือโดยจะยกผลประโยชน์งามๆให้เฮียอย่างไม่มีเม้ม

    เฮียเกาแปลกใจที่จู่ๆยอดปรากฏตัว ทั้งที่มีคนลือว่าเขาตายไปแล้ว พอยอดถามว่าใครลือ ก็ได้คำตอบว่า

    “ก็พวกไอ้ลูกน้องธนาที่แกไปมีปัญหากับมันไง หลังจากแกหายตัวไป ฉันก็ได้ยินพวกมันเอาเรื่องแกมาพูดกัน”

    “งั้นมันก็พูดเรื่องจริง พวกมันพยายามฆ่าฉัน แต่ที่มันไม่รู้ก็คือฉันตายกลายเป็นผี”

    “เฮ้ย!! ผีอะไรวะมือหนักตีนหนักเหมือนเดิม... เอาเรื่องจริงสิ แกหายหัวไปไหนมา แล้วเกิดอะไรขึ้น”

    “ฉันบอกอะไรเฮียมากไม่ได้ เพราะเบื้องหลังที่เกิดขึ้นกับฉันมันอันตรายเกินไปสำหรับเฮีย”

    “อะไรวะ อยู่ๆก็โผล่มาแล้วมาพูดกำกวม ถ้าไม่อยากให้รู้อะไรก็ไปให้พ้นหน้าเถอะวะ ตั้งแต่แกไปหลงลูกสาวเศรษฐีนั่น แกก็ไม่เคยโผล่หัวมาเดินเส้นทางเก่าอยู่แล้วนี่”

    “นี่เฮียยังงอนฉันอยู่อีก ถึงฉันไม่เจอรัศมี ฉันก็อยากเลิกอาชีพไม่มีอนาคตนั่นอยู่แล้ว”

    “ไม่มีอนาคตตรงไหน ขโมยรถเนี่ยอาชีพคลาสสิกนะโว้ย นึกจะรวยวันไหนก็รวยได้ทันที”

    “ฉันขอให้เฮียเลิกมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว แต่เฮียก็

    ไม่เคยฟัง งั้นเอางี้แล้วกัน ฉันมีงานให้เฮียช่วย งานเดียวรับรองรวยปลิ้นแน่ แต่เฮียต้องปิดปากเรื่องของฉันให้เงียบเหมือนว่าไม่เคยเจอหน้าฉัน”

    เฮียเกาชะงัก มองหน้ายอดอย่างสงสัยใคร่รู้

    ooooooo

    หลังจากนอนฝันพิเรนทร์ว่าโดนชาติทำมิดีมิร้ายอยู่เป็นวรรคเป็นเวร ไป่หลูก็สลัดความฝันทิ้งรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดเดิมของตัวเองลงมามองหาชาติภายในบ้านชั้นล่าง

    ทั้งบ้านค่อนข้างเงียบ ไป่หลูเริ่มสงสัยก่อนจะเหลือบไปเห็นจานอาหารเช้าวางอยู่บนโต๊ะ ข้างจานมีจดหมายพร้อมเงินปึกหนึ่งประมาณหมื่นบาทและมีดพกทหารวางอยู่ หญิงสาวหยิบจดหมายมาอ่านอย่างเร่งรีบ

    “ไม่ต้องห่วงว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม...เงินที่ผมให้คุณไว้คงพอให้คุณหาทางกลับบ้านได้ และไม่ต้องกลับมาเมืองไทยอีก...ผมไม่ได้ผิดสัญญาว่าจะอยู่ดูแลปกป้องคุณ เพราะการไม่มีผมอยู่ใกล้ๆคุณนั่นแหละคือวิธีการปกป้องคุณที่ดีที่สุด จากนี้ไปเราคงไม่ได้เจอกันอีก ไม่ว่าผมจะอยู่หรือตาย ผมก็รู้สึกดีใจที่ได้รู้จักคุณ”

    อ่านเสร็จไป่หลูขยำจดหมายนั่นทันทีแล้วหยิบมีดทหารที่ชาติทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้ามาเก็บไว้ ก่อนติดต่อไปยังแสบอีกครั้ง ทั้งที่เขาเพิ่งจะออกเวรอย่างง่วงงุน

    “แต่เช้าเลยเหรอเจ๊ ผมเพิ่งออกเวร ก้าวขายังไม่ทันพ้นตึก นอนก็ยังไม่ได้นอน”

    “แกไม่ต้องมาโน่นนี่นั่น นายชาติหายหัวไปแล้ว”

    “หา!! หายไปแล้ว แล้วเจ๊จับตาดูหมอนั่นยังไงถึงปล่อยให้หายไปได้”

    “ฉันประมาทไปหน่อย เห็นเขาทำดีกับฉันด้วยเลยไว้ใจ แต่พอตื่นมาเขาก็ไปแล้ว”

    “แล้วเจ๊ไม่ได้นอนใกล้ๆเขาเหรอ ถึงไม่รู้ตัวว่าเขาหายไป”

    “ไอ้แสบ...อย่าออกนอกเรื่อง”

    “ขอโทษครับเจ๊ งั้นเจ๊คงต้องการให้ผมช่วยใช่ไหม ได้ๆๆ แต่ผมคงต้องไปจัดการข้างนอกนะ เพราะเพิ่งออกเวรขืนกลับเข้าไปใช้เครื่องมือของหน่วยเดี๋ยวจะโดนสงสัย ได้เรื่องแล้วจะติดต่อไป”

    แสบตัดสายแล้วมองซ้ายมองขวาก่อนจะรีบเดินออกไป คล้อยหลังไม่นานมานพปรากฏตัวมองตามลูกน้องคนสนิทของไป่หลูด้วยความสงสัย

    ooooooo

    หลังเจรจากันด้วยดีแล้วเฮียเกาก็นั่งส่องธนบัตรดอลลาร์ปลอมในมืออย่างสนใจและพูดอย่างอารมณ์ดี

    “งานดี งานเนี้ยบ งานรวยล่ะเว้ยเฮ้ย...ฮ่าๆๆๆ”

    “หวังรวยแบบนี้แสดงว่าได้ข่าวพวกมันมาแล้วใช่ไหมเฮีย”

    “แกมาขอใครช่วยวะไอ้ยอด นี่เฮียเกานะเว้ย ฉันเป็นคนชักชวนแกเข้าวงการมาตั้งแต่สิวเม็ดแรกแกเพิ่งขึ้น มีเรื่องไหนมั่งที่เฮียเกาจะไม่รู้วะ ฮ่าๆๆ”

    “เพราะรู้ไง ถึงได้มาขอให้เฮียช่วย”

    “งานนี้เฮียเต็มที่เลยไอ้ยอด แต่ขอคำยืนยันชัดๆอีกทีว่าถ้ายึดธนบัตรปลอมทั้งหมดของไอ้ธนามาได้ แกจะยกให้เฮียทั้งหมด”

    “เอาไปหมดแล้วเฮียมีที่ปล่อยหรือไง”

    “เฮ้ย...มีสิวะ บอกแล้วไง เฮียกว้างขวาง”

    “ก็แล้วแต่เฮีย ถือเป็นค่าจ้างกับค่าปิดปากเฮียไม่ให้พูดเรื่องฉัน แต่งานสำคัญที่ฉันอยากให้สำเร็จ เฮียเข้าใจนะ”

    “เออ...ชัวร์ ไม่ต้องห่วงเลย รับรองว่ารัศมีจะได้เห็นจะจะว่าไอ้ธนามันชาติชั่วยังไง”

    ยอดยิ้มพอใจ เฮียเกาหยิบโทรศัพท์มือถือกดโทร.ออกทันที

    “ฮัลโหล...หนูรัศมีเหรอ นี่เฮียเกานะ หนูจำเฮียได้รึเปล่า จำได้ด้วยเหรอ...แหม...เฮียดีใจจังเลย แสดงว่าหน้าตาเฮียต้องหล่อมากหนูเลยจำเฮียได้ติดตา”

    เฮียเกาพูดน้ำไหลไฟดับจนยอดต้องบีบไหล่แรงๆเตือนสติ เฮียเลยหันมายิ้มเรี่ยราด พูดเบาๆว่ารู้แล้ว จากนั้นก็เจรจากับรัศมีต่อไปตามแผน

    “คืออย่างนี้นะหนูรัศมี เฮียมีเรื่องของไอ้ยอดจะมาบอกหนู ถ้าหนูอยากรู้หนูต้องออกมาหาเฮีย แล้วหนูจะหายคาใจ”

    พูดไปแล้วเฮียเกาหันมาสบตายอดอย่างรู้กัน ในขณะที่รัศมีได้ยินชื่อยอดก็หูผึ่งตาพอง ตั้งใจฟังเฮียเกาสาธยายต่อไปด้วยความสนใจ

    หลังจากคุยกันเรียบร้อยแล้ว ยอดกับเฮียเกาก็ตรงดิ่งไปยังโครงการหมู่บ้านร้างที่ลูกน้องของธนานัดส่งแบงก์ดอลลาร์ปลอมให้ลูกค้า แต่ยังไม่เห็นธนา

    “ไอ้ธนาอยู่ไหน ไม่เห็นหัวมันเลย แน่ใจนะว่าข่าวเฮียไม่ผิด”

    “เฮ้ย...แน่ใจสิวะ วงในเฮียเขาคอนเฟิร์มเว้ยว่าจะมีการซื้อขายธนบัตรดอลลาร์ปลอมลอตใหญ่ งานนี้ไอ้ธนาเป็นคนคุมเองด้วย”

    “ไอ้ชาติชั่วนั่นมันทำลายชีวิตฉัน แล้วยังคิดทำร้ายรัศมีอีก ฉันไม่ปล่อยมันไว้แน่”

    ยอดยื่นกล้องส่องทางไกลให้เฮียเกา ส่วนตัวเองหันไปเตรียมอาวุธปืนให้พร้อมและเตรียมหมวกพรางใบหน้า

    “ไหนๆแกก็จะชนกับมันแล้ว ทำไมต้องปิดหน้าปิดตาด้วยวะ”

    “ตอนนี้ฉันไม่ใช่ไอ้ยอดคนเดิมแล้วเฮีย”

    “เอาอีกแล้ว ตกลงแกจะไม่ยอมเล่าจริงๆใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับแก”

    “เฮียรู้แค่ฉันเป็นผีกลับมาจากนรกก็พอ เสร็จงานแล้วฉันก็จะกลับไปเป็นผีเหมือนเดิม เฮียไปรอรัศมีเถอะ ฉันจะจัดการส่วนของฉันเอง”

    พูดแล้วยอดก็ดึงหมวกปิดหน้าตัวเองก่อนออกไป เวลาเดียวกันนั้นรัศมียังอยู่กับธนาในร้านอาหารแห่งหนึ่ง สองคนมากินมื้อเที่ยง หญิงสาวไม่ยอมแตะอาหาร เอาแต่กังวลดูเวลาบ่อยครั้งจนฝ่ายชายแปลกใจถามว่าไม่หิวเหรอ

    รัศมีโกหกว่าตนกินมื้อเช้าสายมากเลยยังไม่ค่อยหิว ธนายิ้มเอาใจพูดอ่อนโยนว่า

    “ทำไมงั้นล่ะคะ พี่นัดน้องมาทานมื้อเที่ยงด้วยกันตั้งแต่เมื่อวานแล้วไม่ใช่เหรอ”

    “รัศมีตื่นสายค่ะ”

    “นั่นสินะ เมื่อคืนนี้มีเรื่องยุ่งๆ น้องคงนอนดึก แต่ไม่เป็นไร งั้นเดี๋ยวเราเปลี่ยนไปดูหนังกันสักรอบก่อนแล้วค่อยหาอะไรทานกันมื้อเย็นเลย”

    รัศมีหาทางแยกตัวจากธนาไปพบเฮียเกาด้วยการอ้างว่านัดเพื่อนไว้ไม่อยากให้รอนาน ธนาสงสัยลุกตาม ไปดึงรัศมีไว้ เฮียเกาเลยรอเก้อ สุดท้ายถูกลูกน้องธนาฆ่าตาย ส่วนยอดหนีหายไปหลังจากเล่นงานลูกน้องธนาตายและบาดเจ็บ

    ธนาได้รับแจ้งจากลูกน้องคนหนึ่งก็โมโหหัวเสีย อุตส่าห์วางกับดักจับมือดีที่ล่วงรู้ความลับของตนแต่ล้มเหลว ฝ่ายรัศมีพยายามโทร.หาเฮียเกาก็ติดต่อไม่ได้

    ยอดกลับมาทำดีกับปิ่นที่ยังถูกควบคุมตัว ไม่นานนักแองจี้มาตามเขาให้ไปรอรับคำสั่งจากมาดามหลุยส์ ยอดจึงพาปิ่นไปด้วย เวลานั้นมาดามกำลังจมดิ่งอยู่กับอดีตที่เคยหลงรักโอนิพ่อแท้ๆของชาติ แต่เขาไม่รักตอบและไม่สนใจไยดีเธอสักนิด

    พวกแองจี้เข้ามาขัดจังหวะทำให้มาดามหัวเสีย ก่อนบอกพวกเขาให้ไปรอในห้องทำงาน เมื่อได้เห็นปิ่นน้องสาวของชาติ มาดามคล้อยตามพวกแองจี้ที่จะใช้ปิ่นไว้ต่อรองกับชาติ จึงสั่งจอห์นให้พาเด็กสาวไปพักที่บ้านตน แล้วมอบหมายงานใหญ่ให้ทุกคนทำตามไตรซึ่งเธอยกให้เขาเป็นหัวหน้า นั่นก็คือวางระเบิดสถานที่สำคัญสามแห่งในกรุง

    ไตรแบ่งคนแบ่งงานไปทั้งสามแห่งคือท่าเรือขนถ่ายสินค้า รถไฟ และห้างสรรพสินค้า สองแห่งแรกพวกอีกาทำงานสำเร็จทำให้มีผู้บาดเจ็บนับสิบคน แต่ที่ห้างสรรพสินค้าซึ่งเป็นหน้าที่ของแองจี้ไม่สำเร็จเพราะไป่หลูรู้เห็นเสียก่อน

    ไป่หลูอยู่ในร้านกาแฟภายในห้างสรรพสินค้ากับแสบ เธอจำแองจี้ได้จึงติดตามมาขัดขวางและต่อสู้กันไม่มีใครยอมใคร สองสาวฝีมือสูสีแต่มีช่วงหนึ่งที่ไป่หลูพลาดท่าเกือบถูกแองจี้แทง มานพเข้ามาขัดจังหวะช่วยไป่หลูไว้ทัน แองจี้หนีไปด้วยความเจ็บใจ ส่วนมานพพาไป่หลูกลับสำนักงานต้นสังกัดของเขาและเธอ

    หลังจากทำงานสำเร็จแล้วยอดแอบไปทำเรื่องส่วนตัว เขาต้องการเล่นงานธนาแต่ไม่ถนัดเพราะบังเอิญมีตำรวจผ่านมา ฝ่ายรัศมีพยายามติดต่อเฮียเกาแต่ไม่สำเร็จ จึงใช้บริการนักสืบให้ติดตาม ที่สุดเธอก็รู้ว่าเขาตายแล้ว และนักสืบได้เบอร์โทร.ในเครื่องของเฮียเกาที่ติดต่อออกไปเป็นครั้งสุดท้ายมาให้เธอ

    รัศมีติดต่อไปตามเบอร์นั้น ยอดรับสายแต่ไม่ยอมพูดด้วยทั้งที่อยู่ไม่ไกลกัน แล้วเลือกที่จะทำให้เธอหมดสติ ก่อนแจ้งไปทางบ้านให้มารับเธอกลับ...

    วันเดียวกับที่เกิดเหตุระเบิดป่วนกรุง ชาติแอบเข้ามาเยี่ยมสินที่โรงพยาบาลแต่ไม่พบตัวเพราะมาดามหลุยส์ย้ายเขาไปไว้ห้องพิเศษ ชาติไม่พอใจและไม่ยอมกลับไปเป็นคนของพวกอีกา เขาเล่นงานมาดามแต่ไม่ง่าย อย่างใจคิดเพราะพิษสงเธอรอบตัว แถมมาดามยังทำให้ชาติรู้ความจริงว่าผู้หญิงชื่อไป่หลูที่เขาไว้ใจคือเจ้าหน้าที่จาก KCAS หน่วยงานข่าวกรองและต่อต้านก่อการร้าย เป็นหน่วยลับที่ไม่เปิดเผยตัวและไม่ขึ้นตรงกับหน่วยไหนทั้งนั้น การทำงานทุกอย่างอยู่ภายใต้การดูแลของรัฐมนตรีปราชญ์

    ooooooo

    ไป่หลู มานพ และแสบถูกเรียกตัวเข้าพบเชิดศักดิ์และปราชญ์เป็นการด่วน ประชุมกันเรื่องระเบิดที่ไป่หลูมั่นใจว่าเป็นฝีมือพวกอีกาพญายม

    ปราชญ์สั่งเชิดศักดิ์จัดทีมสืบสวนและตามล่าตัวพวกมันให้ได้แล้วรายงานตรงมาที่ตน แต่ไม่ยอมให้ไป่หลูออกปฏิบัติการนอกหน่วยงานและห้ามทำอะไรนอกเหนือคำสั่งอีกเด็ดขาด ไป่หลูไม่พอใจตามมาดึงดันกับปราชญ์ตามลำพัง

    “ท่านทำแบบนี้ได้ยังไงคะ ฉันเสี่ยงชีวิตตามสืบพวกอีกามาตลอด แต่ท่านกลับไม่ให้ฉันร่วมปฏิบัติการสำคัญครั้งนี้”

    “ไป่หลู...เธออยากจะคุยกับฉันในฐานะผู้บังคับบัญชาหรืออยากจะคุยกันในฐานะพ่อลูก”

    “สถานะของฉันกับท่าน ฉันไม่เคยเอามาปะปนกับงาน”

    “งั้นในฐานะผู้บังคับบัญชา เธอไม่มีสิทธิ์ตามมาทักท้วงในคำสั่งที่ฉันได้สั่งเด็ดขาดแล้ว และยิ่งหลังจากที่เธอฝ่าฝืนทุกคำสั่งที่ฉันสั่งให้ลูกน้องทุกคนต้องทำตาม เธอก็ยิ่งมีความผิดโทษถึงไล่ออก”

    “ทั้งๆที่ฉันเพิ่งจะช่วยไม่ให้เกิดระเบิดลูกที่สาม ทั้งๆที่ฉันรู้ว่าพวกอีกาเป็นคนอยู่เบื้องหลัง ทั้งๆที่ฉันกำลังจะสาวไปถึงตัวใหญ่ของพวกมัน แต่ท่านกลับคิดแต่เรื่องกฎระเบียบ”

    “เพราะที่นี่ทุกคนทำงานเป็นทีม เพราะฉันจะไม่ยอมให้ความสงบสุขของประเทศต้องตกไปอยู่ในมือของใครคนเดียว”

    “ฉันไม่ได้คิดจะเป็นฮีโร่คนเดียวนะคะท่าน แต่ที่ผ่านมาเพราะมีแต่กฎระเบียบพวกเราถึงไม่เคยตามพวกอีกาทันสักที ขอโอกาสให้ฉันได้กลับไปทำงานต่อด้วยค่ะ”

    “เรื่องนี้พ่อขอพูดในฐานะพ่อนะไป่หลู หน้าที่ของ KCAS คือการปกป้องประชาชนและประเทศชาติอย่างไม่เปิดเผย ถ้าหน้าที่สำคัญนี้ขึ้นอยู่กับคนคนเดียวมันคือความอ่อนแอ แต่ถ้าขึ้นอยู่กับคนเก่งๆจำนวนนับร้อยมันคือความเข้มแข็งที่ใครก็มาทำลายเราไม่ได้”

    “เรื่องนี้พ่อไม่ต้องเสียเวลาอธิบายให้หนูฟังหรอก หนูกับแม่เข้าใจดี ความตั้งใจของพ่อมันสำคัญกับคนจำนวนมาก มากกว่าเราสองคนแม่ลูกที่ถูกทิ้งไว้ที่ฮ่องกง แล้วมันคือสาเหตุที่ทำให้หนูพยายามมาทำงานที่นี่เพราะอยากพิสูจน์ให้พ่อเห็นว่าหนูเข้มแข็งโดยที่ไม่ต้อง มีพ่อก็ได้”

    “งั้นก็เป็นอย่างที่พ่อตั้งใจอยากเห็นลูกสาวของพ่อเข้มแข็งโดยไม่ต้องมีพ่อ เอาล่ะ หมดเรื่องที่เราต้องคุยกันแล้ว กลับไปประจำหน้าที่ ห้ามทำนอกเหนือคำสั่งอีก ไม่อย่างนั้นฉันต้องไล่เธอออกจริงๆ ไปได้แล้ว”

    ไป่หลูมองพ่ออย่างเจ็บปวดและเสียใจ เชิดหน้ากลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลแล้วทำความเคารพก่อนก้าวออกไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด มานพเข้ามาแตะไหล่ปลอบใจเธอ

    “ทำตามที่ท่านสั่งเถอะไป่หลู แล้วไว้ใจผม จากนี้ไปผมจะจัดการกับพวกอีกาให้เอง”

    ไป่หลูรับฟังแต่ไม่พูดอะไร มองตามมานพเดินเข้าไปประชุมกับทีมปฏิบัติการอีกห้อง แสบสบโอกาสเลียบๆเคียงๆเข้ามาหาไป่หลู

    “คงไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกเจ๊ได้มากเท่ากับผมอีกแล้วล่ะ เสี่ยงตายมาหลายเดือน สุดท้ายต้องมานั่งดูคนอื่นทำแทน...เซ็งเป็ดจริงๆ”

    “แล้วแกคิดว่าคนอย่างฉันจะหยุดอยู่แค่นี้เหรอ”

    “เจ๊!! คราวนี้ถึงไล่ออกเลยนะ”

    “แล้วนั่งอยู่เฉยๆที่นี่มันต่างกันตรงไหน” ขาดคำเธอดึงแขนผู้ช่วยคนสนิทหลบมุมมาซักถามว่าให้ข้อมูลอะไรของนายชาติกับทีมปฏิบัติการไปบ้าง

    “ก็หมดทุกอย่างที่มีนั่นแหละเจ๊ ท่านรองฯสั่งเด็ดขาดแบบนั้น ผมจะกล้าเม้มกล้ากั๊กได้ไง”

    “งั้นก็หมายความว่าตอนนี้ทีมนั้นต้องเริ่มจากการตามล่าตัวนายชาติ”

    “ก็คงงั้นแหละเจ๊ ต้องเอาตัวมาสอบสวนขยายผลสาวไปถึงพวกอีกา”

    “แต่คนอย่างนายชาติไม่ยอมให้ใครจับตัวไปได้หรอก ยิ่งไปตามล่าเขาแบบนั้นยิ่งทำให้เขาไม่ไว้ใจใคร”

    “เจ๊จะบอกว่ามีแต่เจ๊คนเดียวที่เขาไว้ใจใช่ไหม”

    “ฉันต้องเจอตัวเขาก่อนทีมปฏิบัติการนะไอ้แสบ แกช่วยฉันได้รึเปล่า...แกไม่ต้องคิดหน้าคิดหลังแล้ว ล่มหัวจมท้ายกันมาตั้งนาน ฉันรู้สันดานแกดี”

    “เหมือนเจ๊นั่นแหละ กฎมีไว้ให้แหก เป้าหมายมีไว้ให้พุ่งชน” แสบพูดอย่างรู้ใจไป่หลูทุกอย่าง หลังจากนั้นอีกพักเขาก็เปิดทางให้เธอออกจากหน่วยงานไปได้ แต่กว่าจะสำเร็จไป่หลูก็ต้องเล่นงานพวกเดียวกันสลบเหมือดไปสองคน

    แสบอยู่เบื้องหลังรู้ทุกอย่าง แต่ทำไก๋นั่งทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ไปอย่างเนียนๆ มานพกับเชิดศักดิ์และทีมปฏิบัติการประชุมเสร็จกลับออกมาไม่เห็นไป่หลูจึงถามหา แสบทำเป็นไม่รู้เห็น เดาว่าเธอคงไปพักอยู่ในห้องพักเจ้าหน้าที่

    “คนอย่างไป่หลูน่ะเหรอจะไปนั่งพักเฉยๆ แกนี่มันพิรุธให้จับได้จริงๆ”

    “อ้าว...ท่านถาม ผมก็ตอบตรงๆ ไม่ได้มีพิรุธเลยนะครับท่านรอง”

    “หาเรื่องให้ตัวเองโดนเล่นงานได้ตลอดนะไอ้แสบ”

    มานพดักคอ แสบยิ้มแหะๆ ตีเนียนหน้าซื่อ แต่ระหว่างนั้นเจ้าหน้าที่สองคนที่โดนไป่หลูเล่นงานตรงลานจอดรถพากันเข้ามาบอกเชิดศักดิ์ว่าไป่หลูหนีออกไปจากหน่วยแล้ว

    เชิดศักดิ์กับมานพคาดไม่ถึง แสบรีบเล่นละครตบตาลุกพรวดทำท่าตกใจอุทานว่าไป่หลูหนีไปได้ยังไง?

    ooooooo

    ชาติเข้าเยี่ยมพ่อในห้องพิเศษ แต่ทันทีที่สินฟื้นขึ้นมาเห็นชาติก็ขับไล่ไสส่งเหมือนไม่อยากพบเจอ ชาติเสียใจและไม่เข้าใจ ตัดพ้อว่าตนพยายามเสี่ยงตายกลับมาแต่พ่อกลับไล่ตะเพิด พูดเหมือนตนไม่ใช่ลูก สินจึงตัดสินใจพูดความจริงทั้งน้ำตาว่าชาติไม่ใช่ลูกของตน ตนแต่งงานกับแม่ของเขาตอนที่เธออุ้มท้องเขามา

    “ไม่! ผมไม่เชื่อ พ่อรักผม พวกมันบังคับให้พ่อโกหกผมใช่ไหม”

    “ไม่มีใครบังคับพ่อหรอกชาติ ชีวิตของแกเป็นของพวกอีกาตั้งแต่แกมาอยู่กับพ่อแล้ว พวกมันเฝ้ามองแกมาตลอด แล้วพอถึงวันนึงที่แกต้องกลับไป...”

    สินเริ่มพูดกระท่อนกระแท่นอาการทรุดลงอีก ชาติบีบมือพ่อแน่นด้วยความเป็นห่วง

    “พ่อขอโทษนะชาติ พ่อเสียปิ่นไปไม่ได้จริงๆ พ่อถึงต้องขายแกให้พวกมัน พ่อขอโทษ...ถ้าแกอยากทดแทนบุญคุณที่พ่อเลี้ยงแกมา แกต้องเลิกหนี ปิ่นถึงจะปลอดภัย ชีวิตแกอยู่ที่นั่น ไม่มีที่ไหนจะเรียกว่าบ้านของแกได้เท่าที่พวกอีกาอยู่อีกแล้ว”

    สินอ่อนแรงจนกราฟหัวใจเริ่มเป็นเส้นตรง หมอกับพยาบาลรีบเข้ามาทำหน้าที่ ส่วนชาติถอยออกไปทั้งที่ยังงุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูกเรื่องที่พ่อพูด พอได้ยินจอห์นบอกว่ามาดามยังรออยู่ ชาติระงับอารมณ์ไม่อยู่ตะคอกว่าพวกแกบังคับพ่อให้พูดเรื่องบ้าๆนั่นใช่ไหม

    “มาดามไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น ทุกอย่างคือความจริงที่แกควรต้องรู้ ถ้าฉันเป็นแก ฉันจะไม่เสียเวลาตัดสินใจ เพราะตอนนี้พวก KCAS กำลังเดินทางมาที่นี่เพื่อเอาตัวแกไปสอบ แกมีเวลาอีกแค่ไม่เท่าไหร่ที่จะคุยถึงอนาคตของแกกับมาดาม”

    ชาติยอมไปพบมาดามหลุยส์ภายในสวนของโรงพยาบาล ได้ยินเธอถามคำแรกว่าพ่อเขาเป็นยังไงบ้าง รู้สึกตัวหรือยัง ชาติตวาดสวนอย่างเดือดดาลให้เลิกเล่นละครตบตาเสียที ตนไม่เชื่อที่พ่อเล่าให้ฟัง

    “ความจริงมันก็คือความจริงนะชาติ ไม่มีใครไปเปลี่ยนแปลงมันได้หรอก สิ่งที่พ่อเธอทำลงไปก็คือความรักที่พ่อมีต่อลูก ทั้งๆที่เธอไม่ใช่ลูกเขา แต่เขาก็เลี้ยงเธอมาอย่างดี ฉันถึงไม่อยากให้เธอไปโทษเขา ถ้าวันนี้เขาจะตัดสินใจส่งเธอกลับคืนมาให้ฉันเพื่อรักษาชีวิตลูกที่แท้จริงของเขาเอาไว้”

    “พอได้แล้ว เป็นไปไม่ได้ ชีวิตฉันไม่ใช่ของพวกแก”

    “ชีวิตเธอเป็นของพวกเราจริงๆชาติ เธอคือคนของอีกาที่ถึงเวลาต้องกลับสู่รังที่แท้จริง”

    “ไม่จริง!!”

    “เรื่องราวของเธอยังมีอีกมากที่เธอไม่รู้ แต่ฉันยืนยันได้ว่าเลือดในตัวเธอครึ่งหนึ่งมาจากมือสังหารอีกายมทูตที่เก่งที่สุด และเธอจะต้องเป็นเหมือนเขา เธอต้องเป็นมือสังหารที่มีแต่คนกลัวอย่างเขาให้ได้”

    “ฉันไม่มีวันเป็นมือสังหาร ไม่มีวันทำงานกับพวกอีกา”

    “งั้นเธอก็คงอยากให้น้องสาวต่างสายเลือดที่เธอรักต้องจากไปอีกคน”

    ชาติจ้องหน้ามาดามหลุยส์ สองมือกำแน่นเจ็บใจที่เธอเอาชีวิตน้องสาวมาบังคับ

    “ฉันไม่ได้อยากใช้วิธีนี้กับเธอหรอกชาติ แต่เชื่อว่าพ่อเธอก็คงขอร้องให้เธอทำเหมือนกัน เพื่อแลกกับการให้ปิ่นมีชีวิตที่ดี ได้เรียนในสถาบันดนตรีคลาสสิกชั้นดีของยุโรป ที่ที่เธอสามารถเฝ้าดูน้องสาวเติบโตได้ตลอดเวลา แค่รับปากทำงานให้ฉัน เธอก็ไม่ต้องห่วงเรื่องน้องสาวเธออีก”

    “แกต้องการให้ฉันทำอะไรให้”

    “ร่วมมือกับพี่น้องอีกาลอบสังหารรัฐมนตรีปราชญ์...เธอได้ยินไม่ผิด และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอรู้เรื่องนี้จากปากฉัน”

    ชาติชะงัก นึกย้อนไปวันที่เห็นมาดามหลุยส์คุยกับไตรเรื่องสังหารรัฐมนตรีปราชญ์ มาดามยิ้มเจ้าเล่ห์ สังเกตสีหน้าชาติแล้วรุกต่อ

    “ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมฉันถึงตั้งใจให้เธอรู้เรื่องลอบสังหารท่านปราชญ์ก่อนที่จะหนีออกจากเกาะนั่นเพราะฉันอยากทดสอบว่าเธอยังมีสำนึกความเป็นคนดีอยู่รึเปล่า แล้วฉันก็ได้พบว่าเธอไม่ใช่คนดีอะไรนักหนาหรอกชาติทั้งๆที่รู้เรื่องสำคัญ แต่เธอกลับไม่เปิดเผยเรื่องนี้ ใครจะตายก็ช่าง เธอไม่สนใจ
    เพราะมันไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับเธอ เธอมีเป้าหมายอยู่แต่สิ่งที่เธอต้องการเท่านั้น ฉันอ่านเธอขาดใช่ไหมชาติ”

    “ไม่!! ไม่จริง!”

    “ไม่ต้องโกรธตัวเองหรอกชาติ การเป็นคนดีเกินไปมันทำให้ยิ่งเป็นคนอ่อนแอจนเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นลูซิเฟอร์ที่เคยเป็นเทพมาก่อนจึงต้องมาเป็นซาตานไง”

    ชาติกัดกรามเจ็บใจจ้องมาดามหลุยส์เขม็ง จอห์นเดินเร็วเข้ามากระซิบบอกมาดามว่าสินตายแล้ว มาดามจึงแสดงความเสียใจกับชาติ บอกว่าหมอช่วยชีวิตพ่อเขาไม่ได้ ชาติตกใจจะวิ่งกลับไปหาพ่อแต่จอห์นกั้นขวางเอาไว้

    “กลับไปก็ช่วยให้เขาฟื้นขึ้นมาไม่ได้หรอกชาติ เจ้าหน้าที่หญิง KCAS ที่อยู่กับเธอตลอดกำลังตามหาตัวเธออยู่ ถ้าพวกนั้นได้ตัวเธอไป ฉันก็คงดูแลน้องสาวเธอให้อีกไม่ได้”

    “พวกแกห้ามแตะต้องปิ่น”

    “งั้นเธอก็ต้องเข้าใจความจริงซะทีว่าเธอหมดเวลาวิ่งหนีมันอีกแล้ว ชีวิตปิ่นอยู่ในมือเธอ และชีวิตเธอก็คืออีกายมทูตเท่านั้น” มาดามยิ้มเป็นต่อ ขณะที่ชาติอึ้งด้วยความสับสนและลังเล

    ก่อนหน้าที่จอห์นจะมาบอกมาดามหลุยส์ว่าสินตายแล้ว เขาตาไวเห็นไป่หลูเดินตามหาสินพ่อของชาติไปตามห้องผู้ป่วย

    แล้วไป่หลูก็ได้พบสินในสภาพหมดลมหายใจ เธอสังหรณ์ใจไม่ดี จังหวะนี้แสบโทร.เข้ามาส่งข่าวว่าคนที่สำนักงานรู้แล้วว่าเธออยู่ไหน อีกไม่กี่นาทีเขาจะบุกไปโรงพยาบาล เธอจะทำอะไรให้รีบทำ

    “ขอบใจ แต่ฉันยังไม่เจอตัวนายชาติ”

    “งั้นต้องรีบแล้วเจ๊ ดูแลตัวเองดีๆด้วย เจ๊ไม่ใช่คนของ KCAS แล้ว เขาไม่เบามือกับเจ๊แน่”

    ไป่หลูตัดสายแล้วกวาดตามองรอบตัว ก่อนจะสะดุดกับชายร่างสูงใหญ่และก้าวตามเขาไปเพราะแน่ใจว่าเขาคือชาติ

    ขณะที่ไป่หลูติดตามชาติอย่างกระชั้นชิด มาดามหลุยส์ออกมาขึ้นรถหน้าโรงพยาบาลโดยไม่ยอมให้จอห์นเฝ้าดูชาติตามที่ร้องขอ เพราะชาติรู้ทุกอย่างที่ควรรู้เพื่อการตัดสินใจแล้ว ตอนนี้เขาคือระเบิดเวลาที่ตนตั้งเวลาไว้รอ แค่เขาจะระเบิดมันออกมาเมื่อไหร่เท่านั้น

    มาดามหลุยส์คล้อยหลังออกไปครู่เดียว มานพก็นำทีมปฏิบัติการของหน่วย KCAS ในชุดสูทปกติเพราะ ไม่ต้องการให้เกิดความวุ่นวายในโรงพยาบาลเข้ามาวางกำลังค้นหาชาติให้เจอ แล้วกดดันให้เขาออกมานอกพื้นที่

    ไป่หลูกับชาติเผชิญหน้ากันในห้องเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด ชาติต่อว่าเรื่องเธอโกหกว่าเป็นครูสอนดำน้ำ แต่ความจริงคือเจ้าหน้าที่หน่วย KCAS ไป่หลูหน้าเสียแต่พยายามปกปิดตัวตนทำเป็นไม่เข้าใจและไม่รู้จักหน่วยงานนั้น

    “คุณเลิกตีสองหน้าต่อไปได้แล้วไป่หลู เพราะยิ่งคุณทำ คุณก็ยิ่งทำให้ผมไม่ไว้ใจและเกลียดขี้หน้าคุณ”

    “ฉันช่วยเหลือนายมาตลอด เอาชีวิตมาเสี่ยงกับนายกี่ครั้งแล้วแต่นายกลับพูดกับฉันแบบนี้เหรอ”

    “มีสองเหตุผลเท่านั้นที่คนเราจะเอาชีวิตมาเสี่ยงเพื่อกันและกันได้ หนึ่ง...คุณต้องรักผมมาก สอง...ผมต้องมีประโยชน์กับคุณมาก คำตอบมีอยู่เท่านี้ ซึ่งผมรู้แล้วว่าคืออะไร”

    ชาติแค้นใจที่โดนหลอก ล็อกตัวไป่หลูและค้นเจอปืน สั่งดุดันให้เธอบอกมาว่า KCAS ต้องการอะไรจากตน หญิงสาวหมดทางปกปิดความจริง ยอมรับว่าเป็นเจ้าหน้าที่ KCAS แต่ไม่เคยคิดร้ายกับเขา เธอต้องการให้เขาร่วมมือกันเปิดโปงพวกอีกา

    เหตุผลของเธอทำให้ชาตินิ่งไป ไป่หลูรีบแย่งปืนคืนแล้วเล็งใส่เขา พร้อมกับยืนยันว่าเธอไม่ใช่ศัตรู ไป่หลูคือชื่อจริงไม่มีชื่ออื่น ทุกอย่างที่พูดคุยและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเขาคือตัวตนของเธอ ยกเว้นเรื่องที่เธอเป็นเจ้าหน้าที่ KCAS อย่างเดียวที่ยังบอกเขาไม่ได้

    “คุณคิดจะให้ผมเชื่อโดยที่คุณยังจ่อปืนใส่หน้าผมแบบนี้น่ะเหรอ”

    ไป่หลูยอมลดปืนลงและถอดแมกกาซีนออก เธอหวังว่าเขาจะไว้ใจแต่กลายเป็นโดนเขาชกท้องจนจุกก่อนย้ำ ว่าเราไม่มีความไว้ใจให้กันได้อีกแล้ว เพราะคนที่ช่วยให้เขาตาสว่างรู้ว่าเธอใส่หน้ากากเข้าหาคือพวกอีกา

    “นี่นายจะบอกว่ามีคนของพวกอีกาอยู่ในหน่วยของฉัน?”

    “นั่นไม่ใช่ปัญหาของผม” ชาติไม่แยแส ออกมาล็อกกุญแจห้องขังเธอไว้แล้วหนีไป

    แต่ออกมาไม่นานก็พบกลุ่มชายฉกรรจ์ซึ่งเชื่อว่าเป็นเจ้าหน้าที่พิเศษแม้จะแต่งตัวนอกเครื่องแบบ ชาติจึงถอยกลับไปใช้ทางอื่น ขณะที่ไป่หลูอยู่ในห้องพยายามอย่างยิ่งเพื่อให้ตัวเองหลุดออกมาได้ แต่แล้วหญิงสาวก็โดนเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานเดียวกันพยายามควบคุมตัว ส่วนอีกทางชาติก็ถูกไล่ล่าอยู่เหมือนกัน


    ไป่หลูเล่นงานเจ้าหน้าที่สองคนหมดสติแล้วหยิบวิทยุสื่อสารมาคุยกับมานพ เธอโน้มน้าวและขอร้องเขา เลิกยุ่งกับชาติ เธอคนเดียวเท่านั้นที่จะทำให้ชาติร่วมมือจัดการกับพวกอีกา มานพรับฟังแต่ไม่ตกลง สั่งลูกน้องล้อมกรอบจับชาติให้ได้ ไป่หลูเลยตัดสินใจซิ่งมอเตอร์ไซค์เข้ามาช่วยชาติออกไปด้วยตัวเอง

    ooooooo

    เหตุการณ์วางระเบิดป่วนเมืองนับเป็นการก่อการร้าย นักข่าวให้ความสนใจข่าวนี้มากถึงขนาดตามสัมภาษณ์คมสันต์หัวหน้าพรรคการเมืองพรรคหนึ่งที่เบื้องหลังเกี่ยวพันมีผลประโยชน์กับมาดามหลุยส์

    คมสันต์แสดงความห่วงใยบ้านเมืองและถือโอกาสแนะนำที่ปรึกษาที่เคยเตือนให้ระวังเหตุก่อการร้าย ซึ่งก็คือไตรสมุนมือขวาของมาดามหลุยส์นั่นเอง

    ไตรปรากฏตัวในชุดสูทภูมิฐานวางมาดน่านับถือ... ยอดติดตามข่าวนี้ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กจับตา มองอย่างรู้ทัน วัตรที่ไม่ลงรอยกับยอดฉวยโอกาสนี้เงื้อมีดครบกริบจะสั่งสอนแต่ไม่สำเร็จ เพราะยอดรับมือได้แล้วเปิด ฉากปะทะกันท่ามกลางบรรดาอีกายมทูตหลายคนที่ลุ้นระทึก ยอดกับวัตรงัดข้องัดหมัดใส่กันไม่หยุด แต่แล้ววัตรเสียท่าเกือบโดนยอดแทงถ้ามาดามหลุยส์ไม่เข้ามาขัดจังหวะ มาดามไม่ชอบใจสมุนของตนสู้กันเอง แต่พอใจผลงานที่เป็นไปตามแผน แต่ย้ำว่าความสำเร็จยังไม่ถึงปลายทางจนกว่ารัฐมนตรีปราชญ์จะถูกสังหาร และพวก KCAS จะถูกกวาดล้างไม่ให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว

    แองจี้สงสัย KCAS คืออะไร มาดามจึงขยายความว่าเป็นหน่วยงานข่าวกรองและต่อต้านการก่อการร้ายเป็นหน่วยลับไม่เปิดเผยตัวตนภายใต้การกำกับของรัฐมนตรีปราชญ์ ศัตรูที่พยายามตามล่าอีกาอย่างพวกเรามาตลอด แองจี้เคยเจอเจ้าหน้าที่ลับของหน่วยนี้แล้ว และยังเอาชนะไม่ได้ แองจี้นึกรู้ว่าต้องเป็นครูสอนดำน้ำ ขณะที่ยอดจับ ทางได้ว่าชาติคือเป้าหมายที่พวกหน่วยนั้นต้องการตัวให้มาทำลายพวกเรา

    “แต่ชาติจะไม่ร่วมมือกับพวกนั้น เพราะเขาคือพี่น้องของพวกเธอ ชีวิตเขาเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากเป็นอีกา...ยอด ฉันอยากให้เธอไปรับตัวนายชาติมา”

    ยอดสงสัยทำไมต้องเป็นตน แต่พอมาดามถามว่ามีปัญหาอะไร ยอดก็หมดคำถามในบัดดล

    “งั้นรีบไปจัดการให้ฉัน จอห์นจะเป็นคนบอกรายละเอียดกับเธอ เมื่อชาติมาร่วมกับพวกเราแล้ว ก็ถึงเวลาที่อีกาพญายมจะก้าวออกจากความมืดแล้วมายืนอยู่ในที่สว่างซะที”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.2 เวลาของ อานนท์ หมดแล้ว แต่ยังห่วงลูก-เมีย ไม่ไปเกิด

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.2 เวลาของ อานนท์ หมดแล้ว แต่ยังห่วงลูก-เมีย ไม่ไปเกิด
    24 ต.ค. 2564

    10:00 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 24 ตุลาคม 2564 เวลา 13:25 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์