ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มรสุมสวาท

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: ช่อง 7 ส่งละครเข้มข้น “มรสุมสวาท” ได้ “เวียร์ ศุกลวัฒน์” ประกบ เปรี้ยว ทัศนียา”


สยมภูเรียกทะนง สมควรและชูชีพมาร่วมประชุมครั้งนี้ด้วยเพื่อปรึกษาหารือเรื่องคนทรยศที่เอาความลับไปขายให้บริษัทคู่แข่ง ทุกคนปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็นไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง ระวิวรรณต้องการสร้างความร้าวฉานให้กวางกับสยมภู จึงแต่งเรื่องว่าคนที่ขายความลับอาจไม่ใช่พวกเราที่นั่งอยู่ในห้องนี้ก็ได้

“เย็นนั้นหลังจากคุยกันจบ วิได้รับมอบหมายให้นำซองประมูลไปให้ท่านประธานตรวจสอบที่ห้องทำงาน แต่ตอนนั้นท่านไม่อยู่ในห้อง วิก็เลยฝากให้คุณกวางช่วยบอกท่านประธานว่าตัวเลขประมูลอยู่ในซอง วิเห็นว่าเธอกำลังจะแต่งงานกับท่านประธาน วิก็เลยไว้ใจ” คำใส่ความของระวิวรรณทำให้สยมภูเชื่อสนิทใจ สั่งให้อุษาตามกวางเข้ามาในห้องประชุม บอกทะนงเปิดกล้องวงจรปิดให้ดู เห็นภาพระวิวรรณวางซองประมูลไว้บนโต๊ะทำงานของสยมภูจริงอย่างที่เธออ้าง แล้วเดินไปพูดบางอย่างกับกวางซึ่งนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะใกล้ๆ

จากนั้นระวิวรรณเดินออกไป กวางเดินมาที่โต๊ะของสยมภูหยิบซองประมูลเหมือนจะเปิดดูแต่บังเอิญเธอหันหลังให้กล้องก็เลยไม่เห็นว่าทำอะไร กวางถามสยมภูอย่างงงๆ ให้ตนดูภาพพวกนี้ทำไม ทะนงชิงพูดขึ้นก่อน

“เราสงสัยว่าคุณกุมาริกาขายความลับการประมูลงานให้กับบริษัทธาราอินดัสเตรียน”

กวางพยายามอธิบายว่าเป็นการเข้าใจผิดแต่ไม่มีใครฟัง เพราะมีหลักฐานอยู่ทนโท่ ทะนงได้ทียุส่ง ในเมื่อท่านประธานประกาศไว้ว่าถ้าใครทรยศจะไม่เอาไว้ เรื่องนี้สร้างความเสียหายให้บริษัทอย่างมาก ขืนปล่อยไป มันอาจเกิดขึ้นอีกก็ได้ เพราะคนที่สนิทแนบแน่นกับธาราอินดัสเตรียนยังอยู่ที่นี่

“ฉันจัดการเอง เลิกประชุมแค่นี้” สยมภูว่าแล้วดึงแขนกวางออกไปทันที ระวิวรรณยิ้มร้ายที่แผนสำเร็จ

ครู่ต่อมา สยมภูพากวางกลับบ้าน แล้วลากแขนขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเอง เธอพยายามอธิบายว่าไม่ได้เอาความลับของบริษัทไปบอกอัครพล สยมภูโมโหมาก หลักฐานตำตาขนาดนั้นยังมีหน้าปฏิเสธอีก เธอเถียงว่าไม่ใช่มีแต่เธอคนเดียวที่จับซองประมูล ระวิวรรณก็จับ ทำไมเขาไม่สงสัยเธอบ้าง

“เพราะระวิวรรณเป็นเพื่อนแท้เป็นลูกน้องที่ฉันไว้ใจ เป็นคนที่สร้างบริษัทสยมภูกรุ๊ปขึ้นมา เขาไม่มีวันทำลายสยมภูกรุ๊ปเพื่อเงิน แต่กับเธอ เห็นกันชัดๆอยู่ว่าอัครพลมันหย่ากับเมียพอดี เธอกับมันต้องแอบวางแผนร่วมกันไว้แล้วแน่”

จังหวะนั้นมีเสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น สยมภูเดินไปรับอย่างหงุดหงิด “บ้านสยมภู ถ้าไม่มีธุระสำคัญก็วางสายไปก่อน”

“อยากจะขอสายแฟนผมแต่ก็อดใจไว้ก่อนดีกว่าเพราะวันที่เราจะได้อยู่ด้วยกันใกล้จะมาถึงแล้ว ถ้าน้องกวางขอหย่ากับคุณ ผมว่าอย่ายื้อไว้ให้เสียเวลาเลยผู้หญิงเขาไม่มีใจให้ก็เหมือนนอนกอดตุ๊กตาจริงไหม” อัครพลหัวเราะชอบใจ สยมภูโกรธควันแทบออกหู คิดว่าเธอเป็นอย่างที่มันบอกกระชากตัวมากอดจูบ ทีแรกเธอดิ้นรนพยายามดันเขาออกห่าง แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้เขาทำตามใจ เพราะเธอเองก็มีใจให้ สยมภูอุ้มเธอตัวลอยไปวางบนเตียง ก่อนจะโถมตัวตาม

ooooooo

สยมภูรู้สึกตัวตื่นขึ้นในตอนเช้าไม่เห็นกวางนอนอยู่ข้างๆ คิดว่าเธอลงไปเตรียมอาหารเช้าให้ เขานึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ความสุขด้วยกันอดยิ้มออกมาไม่ได้ ลุกขึ้นจะเข้าห้องน้ำ เหลือบมองไปที่ผนังไม่เห็นรูปภาพกวางน้อยก็เอะใจ วิ่งไปเปิดดูในตู้เสื้อผ้า ไม่มีเสื้อของกวางแม้แต่ชิ้นเดียว จังหวะนั้นคิงวิ่งหน้าตื่นเข้ามา

“นายน้อยครับ ผมเห็นคุณผู้หญิงหิ้วกระเป๋าขึ้นแท็กซี่ไปแล้ว พอผมถามว่าจะไปไหนก็ไม่ตอบ บอกแต่ว่าฝากให้ผมช่วยดูแลไอ้นพด้วย” คิงเห็นนายน้อยของตัวเองทิ้งตัวลงนั่งที่เตียงอย่างหมดเรี่ยวแรงก็ยิ่งเป็นห่วง อาสาจะไปตามเธอกลับมาให้ บางทีเธออาจไปบ้านอิศรเสวีก็ได้

“จะไปง้อให้เสียศักดิ์ศรีทำไม ไอ้อัครพลมันหย่าแล้ว คงอยากไปอยู่กับมันจนตัวสั่น ไปบอกลูกน้องแก กุมาริกาไม่ใช่คุณผู้หญิงของบ้านนี้อีกแล้ว ใครพูดถึงชื่อนี้ฉันจะตัดลิ้นมัน” สยมภูทั้งรักทั้งแค้นปนเปกัน...

คิงโกรธแทนนายน้อยที่ถูกกวางทอดทิ้ง พาลใส่มานพที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ด้วย ทำให้เขาไม่สบายใจมาก เพราะไม่เชื่อว่าพี่สาวตัวเองจะทิ้งสยมภูไปหาอัครพล...

กวางกลับมาที่บ้านอิศรเสวี ประกาศกับทุกคนว่าเลิกกับสยมภูแล้ว ส่วนเรื่องหย่าก็ให้แล้วแต่เขาจะจัดการ สะอาดไม่เห็นด้วยยุให้เธอกลับไปหาเขา กวางโทษตัวเองที่ไม่เชื่อสะอาดตั้งแต่แรก ไม่ควรจะไปพบอัครพลวันนั้นเลย เรื่องก็เลยเลยเถิดทำให้สยมภูหวาดระแวง ขืนอยู่ด้วยกันต่อไปรังแต่จะทุกข์ใจเปล่าๆ สะอาดยืนกรานจะให้เธอกลับไปหาสยมภู จนมีปากเสียงกับวรเทวี กวางต้องขอร้องอย่าทะเลาะกันเพราะเธออีกเลย

“ขอให้กวางเป็นคนตัดสินใจเองเถอะนะคะพี่สะอาด”

“ตามใจ พี่ไม่ใช่แม่พวกเธอนี่จะไปห้ามไปสั่งอะไรได้” สะอาดตัดพ้อจบ เดินสะบัดออกไป วรเทวีรู้ว่าน้องเสียใจที่ต้องแยกทางกับสยมภู ดึงตัวมากอด บอกว่าไม่ต้องทำเป็นเข้มแข็งตลอดเวลาก็ได้

“ถึงคุณพ่อกับคุณแม่จะไม่อยู่กับเรา เธอก็กอดพี่แทนได้ ร้องไห้กับพี่ได้”

กวางกลั้นความเสียใจไม่ไหวร้องไห้โฮ ตระหนักแล้วว่าตัวเองรักสยมภูมากมายแค่ไหน....

ระวิวรรณร่วมมือกับทะนงและอัครพลทำให้บริษัทสยมภูกรุ๊ปกลายเป็นบริษัทที่ตั้งขึ้นเพื่อฟอกเงิน แถมส่งหลักฐานเท็จไปให้กับทางการ ดีเอสไอตรวจดูแล้วเห็นว่ามีมูล จึงส่งเจ้าหน้าที่พร้อมด้วยตำรวจไปแจ้งข้อกล่าวหาต่อสยมภูในฐานะเจ้าของบริษัทว่าเป็นแหล่งฟอกเงินให้กับกลุ่มมาเฟีย แล้วเชิญตัวไปสอบปากคำ พร้อมกับสั่งให้ยึดเอกสารทุกอย่างของบริษัท สยมภูแคลงใจจะตรวจค้นกันง่ายๆอย่างนี้หรือ

หัวหน้าดีเอสไอชูสำเนาใบโอนเงินให้เขาดู “มีคนส่งหลักฐานนี่มา มีการโอนเงินผ่านธนาคารเข้าบัญชีสยมภูกรุ๊ป บริษัทที่โอนเข้ามาชื่อนัมเบอร์วันมาร์เกตติ้ง เจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบแล้ว บริษัทนี้เป็นนอมินีไม่มีการดำเนินธุรกิจใดๆ แม้แต่ตัวเจ้าของบริษัทก็ยังไร้ร่องรอย ผมว่าคุณควรให้ความร่วมมือกับเราเพื่อแสดงความบริสุทธิ์จะดีกว่า”

“เราคงต้องทำตามกฎหมาย ท่านประธานไปกับเจ้าหน้าที่เถอะค่ะ ทางนี้วิดูเอง” พูดจบระวิวรรณเดินนำเจ้าหน้าที่ดีเอสไอออกไป ไม่นานนัก เธอพาเจ้าหน้าที่ดีเอสไอมาที่แผนกบัญชี เจ้าหน้าที่ต่างแยกย้ายกันค้นหาเอกสารสำคัญ ระวิวรรณแอบกระซิบกับผู้จัดการแผนกบัญชี
“เอาบัญชีที่แสดงรายการโอนเงินจากบริษัทนัมเบอร์วันมาร์เกตติ้งให้ไปด้วย”

ผู้จัดการพยักหน้าอย่างรู้กัน รีบหยิบสมุดบัญชีจากในลิ้นชักโต๊ะทำงานตัวเองมอบให้เจ้าหน้าที่...

ข่าว ปปง.และดีเอสไอนำทีมเข้าจับกุมสยมภูและสั่งปิดบริษัทสยมภูกรุ๊ปกลายเป็นข่าวฮอตประเด็นร้อน ทีวีทุกช่องออกข่าวกันอย่างครึกโครม กวางเห็นข่าวแล้วอดเป็นห่วงสยมภูไม่ได้

ooooooo

กวางเอาโฉนดบ้านอิศรเสวีมาประกันตัวสยมภูออกจากห้องขัง แต่เขาไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากเธอ แถมบอกกับตำรวจว่าไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ ระวิวรรณเดินเข้ามาพอดี

“เรื่องนี้ให้ฉันจัดการเอง ปัญหาของสยมภูกรุ๊ปเป็นหน้าที่ของฉันกับท่านประธานไม่ใช่หน้าที่ของคนนอก เพราะเราไม่อาจไว้ใจใครได้อีกโดยเฉพาะคนที่ขายความลับบริษัท คุณตำรวจคะดิฉันจะยื่นประกันเองค่ะ”

“ได้ยินชัดใช่ไหม กลับไปได้แล้วฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ” สยมภูไล่ส่ง กวางจำต้องเดินจากมา...

ความวัวยังไม่ทันหายความควายก็เข้ามาแทรก คิงถูกตำรวจจับข้อหาฆ่าครูเอกและถูกนำตัวไปสอบ ปากคำ เนื่องจากมีพยานมาให้การเพิ่มเติมว่าวันที่ครูเอกตาย คิงอยู่ในที่เกิดเหตุ พยานให้การอีกว่าวันนั้น เขาต้องการจะเอารูปที่ฝากขายคืน แต่ติดต่อครูไม่ได้ก็เลยแอบปีนเข้าไป ตอนนั้นเขาร้อนเงินจึงขโมยรูปคนอื่นมาด้วย ระหว่างที่เดินออกจากห้อง เขาเห็นคิงวิ่งลงมาจากชั้นบนของไทยอาร์ตแกลอรี่ แล้ววิ่งออกไปทางด้านหลัง เขากลัวความผิดวิ่งหนีไปทางด้านหน้าตึก ตกใจแทบช็อกเมื่อเจอครูเอกนอนคว่ำหน้าเลือดนองพื้น

“ผมกลัวจะโดนจับได้ว่าเข้ามาขโมยของก็เลยรีบหนีไป จากนั้นก็ไม่กล้าเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง”

“น้องเขาเห็นข่าวฟอกเงินก็เลยมาหาฉัน เล่าทุกอย่างให้ฟังเพราะรู้สึกผิดต่อครูเอกมาตลอด” กิ่งแก้วเมียครูเอกเล่าเสริม คิงยืนกรานในเมื่อเขาไม่ได้เห็นว่าตนเป็นคนฆ่าก็อย่ามาเดาสุ่มสี่สุ่มห้า กิ่งแก้วแค้นมากปรี่เข้าไปตบหน้าคิง สยมภูเดินเข้ามาพอดี เธอก็เลยพาลใส่

“เจ้านายมันนี่แหละที่เป็นคนสั่งฆ่า ก่อนหน้านั้นเขาเคยบุกเข้าไปขู่สามีฉันเรื่องจะยึดแกลอรี่ แล้วก็ยังซ้อมยามจนสะบักสะบอม”

“แกอย่าพูดมั่วๆ นายน้อยไม่เกี่ยวอะไรด้วย”

กิ่งแก้วยืนกรานจะลากสยมภูเข้าคุกฐานจ้างวานคิงฆ่าสามีของเธอ คิงกลัวนายน้อยจะมีความผิดไปด้วย จึงรับสารภาพวันนั้นตนเองโมโหที่ครูเอกให้ข่าวทำลายนายน้อย ตนก็เลยตามมาสั่งสอน แต่พลั้งมือไปหน่อยทำครูเอกตาย นายน้อยของตนไม่รู้ไม่เห็นอะไรด้วย

“หยุดพล่ามได้แล้วไอ้คิงทนายกำลังจะมา ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเขา ถ้าแกไม่ได้ฆ่าก็อย่าปากเสียรับมั่วๆ”

“ผมโกหกนายน้อยว่ามันตกตึกไปเอง ผมฆ่ามันกับมือ ผมผลักมันตกตึกไปเอง คุณตำรวจจับผมเลย ไม่มีใครสั่งผมทั้งนั้น” ไม่พูดเปล่าคิงยื่นสองมือให้ตำรวจเอาตัวไปขัง สยมภูได้แต่อึ้งที่คิงพยายามปกป้อง...

ด้านโอภาส ทศพรกับอัครพลและระวิวรรณต่างร่วมฉลองความสำเร็จที่คราวนี้จัดการสยมภูได้อย่างราบคาบ ไหนจะเรื่องฟอกเงิน ไหนโจทก์เก่าๆยังโผล่มาอีกเพียบ โอภาสยกความดีความชอบทั้งหมดให้อัครพล ซึ่งถ่อมตัวว่าถ้าไม่ได้คนในที่สยมภูไว้ใจอย่างระวิวรรณช่วยตกแต่งบัญชีให้ งานนี้ก็คงไม่สำเร็จไม่ใช่แค่ได้รับคำชม ระวิวรรณยังได้เงินก้อนโตจากอัครพลติดไม้ติดมือไปอีกด้วย ต่างสมประโยชน์ด้วยกันทุกฝ่าย...

หลังออกจากโรงพัก สยมภูชวนม่วงกับมานพมาที่ไทยอาร์ตแกลอรี่ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนเป็นบ้านศิลปะครูเอื้อง เผื่อจะยังมีหลักฐานอะไรหลงเหลือพอจะช่วยคิงได้ ทั้งสามคนยังไม่ทันจะขยับไปไหน ตำรวจโทร.มาแจ้งสยมภูว่าคิงแหกห้องขังหนีไปได้ ม่วงถึงกับร้องลั่นว่านึกอยู่แล้ว สยมภูงงพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร

“ก็พี่คิงร่ำๆจะฆ่าไอ้โอภาสแก้แค้นให้นายน้อยอยู่ ผมว่าพี่คิงต้องไปหาไอ้เสี่ยนั่นแน่”

สยมภูโดดขึ้นรถ ขับออกไปอย่างรวดเร็วทิ้งให้ม่วงกับมานพยืนตะลึงอยู่ตรงนั้น

ooooooo

อัครพล ทศพรกับระวิวรรณเดินออกจากตัวบ้านโดยมีโอภาสตามมาส่งที่รถ คิงซ้อนวินมอเตอร์ไซค์มาจอดแอบๆอยู่หน้าประตูรั้ว แล้วมองผ่านช่องเหล็กดัดที่กำแพงเข้าไปเห็นระวิวรรณกำลังจับมือลาโอภาสก็แปลกใจทำไมมาสุมหัวอยู่กับศัตรูของนายน้อย

คิงรอให้พวกแขกของโอภาสไปหมดแล้ว จึงปีนรั้วเข้าไปหาเขาที่ไม่ทันระวังตัวชักปืนยิงใส่เฉียดแขนเลือดสาด หมึกกำลังปิดประตูรั้วซึ่งอยู่ห่างมากจึงปกป้องเขาไม่ได้ จากนั้นคิงลากโอภาสเข้าไปในตัวบ้านแล้วปิดประตูล็อก จากนั้นสั่งให้เขาไปนั่งที่โซฟา วันทนีย์ซึ่งอยู่ข้างบนได้ยินเสียงคิงก็จำได้รีบลงมาดู คิงหยิบมือถือของโอภาสขึ้นมากดปุ่มบันทึกคลิปไว้ สั่งให้โอภาสสารภาพว่าเป็นคนวางแผนโค่นสยมภูกรุ๊ป

“ใครรู้เห็นกับแกบ้าง พูดมาให้หมด ถ้าแกไม่เปิดปากพูด ฉันจะยัดลูกปืนนี่ใส่ปากแกแทน...พูด”

โอภาสกลัวจัดสารภาพหมดเปลือกว่าร่วมมือกับอัครพลและระวิวรรณสร้างหลักฐานเท็จให้คนเห็นว่าสยมภูกรุ๊ปเป็นบริษัทฟอกเงิน วันทนีย์ซึ่งแอบดูอยู่ก็ตกใจมาก คิงยิ้มพอใจที่ได้คลิปคำสารภาพ ลากแขนโอภาสให้ไปหาตำรวจด้วยกัน เสี่ยตัวแสบแย่งปืนไปได้ ยิงใส่ท้องคิงหนึ่งนัดถึงกับทรุด แล้วแย่งมือถือคืน

“แมวเก้าชีวิตอย่างฉันไม่เสร็จไอ้กระจอกอย่างแกง่ายๆหรอกโว้ย” โอภาสเตะเสยปลายคางคิงหงายหลัง ทันใดนั้น ประตูบ้านเปิดผลัวะ เหล่าสมุนของโอภาสกระเด็นกระดอนกันเข้ามา สยมภูกระชากคอหนึ่งในสมุนจับหักแขน แย่งปืนไปได้ ก่อนจะยิงกราดใส่ขาพวกสมุนล้มทั้งยืน แล้วปราดเข้าไปประคองคิงไว้ หมึกเล็งปืนใส่สยมภูซึ่งเล็งปืนใส่เขาเช่นกัน ต่างฝ่ายต่างไม่กล้ายิง คิงบอกนายน้อยอย่างยากเย็น

“คุณวิ...ร่วมมือกับ...พวกมัน นายน้อย...ระวังตัว... ด้วย” พูดได้แค่นั้นคิงก็สิ้นใจ สยมภูแค้นมากเล็งปืนไปทางโอภาส แต่ยังไม่ทันจะเหนี่ยวไก ตำรวจบุกเข้ามาเสียก่อน เห็นคิงนอนตายอยู่ก็ชะงัก โอภาสได้ทีใส่ไฟ

“ไอ้สองคนนี่มันบุกมาจะเอาชีวิตผม จับมันเลยครับ จับมันเลยมันยิงลูกน้องผมกะเอาผมให้ตาย”

ตำรวจสั่งให้สยมภูกับหมึกทิ้งปืน โอภาสขยิบตาให้สมุนคู่ใจทำตามที่ตำรวจบอก เขารีบวางปืน ขณะที่สยมภูไม่อยากถูกจับ ยืนรีๆรอๆ จังหวะนั้นวันทนีย์ร้องกรี๊ดๆว่ามีงู แล้วโดดกอดหมึกที่ยืนอยู่ใกล้หน้าต่างล้มคว่ำไปด้วยกัน ทุกคนต่างหันมาสนใจเธอ สยมภูสบช่องพุ่งออกทางหน้าต่างหนีรอดเงื้อมมือกฎหมายไปได้...

สยมภูต้องการพิสูจน์สิ่งที่คิงพูดไว้ก่อนตาย จึงแวะไปยังคอนโดฯที่พักของระวิวรรณ เปิดประตูผลัวะเข้าไปโดยไม่เคาะก่อน เจอเจ้าของห้องยืนอยู่หน้าเครื่องแฟกซ์ เธอตกใจรีบเอากระดาษแฟกซ์ซ่อนไว้ข้างหลัง สยมภูกระชากไปดูเห็นเป็นใบเสร็จเซ็นชื่อผู้จัดการแผนกบัญชีของสยมภูกรุ๊ปรับเงินห้าแสนบาทก็รู้ทันทีว่าเธอทรยศ และยังรู้อีกว่าทะนงก็ร่วมอยู่ในขบวนการล้มล้างเขาด้วยโดยมีอัครพลเป็นคนวางแผนการทั้งหมด

“งั้นคนที่ขายความลับตัวเลขประมูลให้กับพวกมันแล้วโยนความผิดให้กุมาริกาก็คือเธอด้วย”

“ไหนๆท่านประธานก็รู้แล้ว วิจะบอกให้ก็ได้ว่ามันไม่ใช่แค่นี้หรอก วิยังแอบใช้ชื่ออื่นซื้อที่ดินแล้วขายต่อให้สยมภูกรุ๊ปเพื่อกินกำไร อย่าเพิ่งช็อก ยังมีที่ท่านประธานนึกไม่ถึงอีก” จากนั้นเรื่องราวชั่วๆที่เธอทำทั้งติดสินบนให้อมรบอกกับกวางว่าสยมภูเป็นคนจ้างวานเขาเผาโรงงานแล้วให้โยนความผิดให้กับบุรุษก็พรั่งพรูออกจากปากระวิวรรณ นอกจากนี้เธอยังเป็นตัวที่คอยยุยงให้วันทนีย์เล่นงานกวางอีกด้วย แล้วสารภาพที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะรักเขาซึ่งไม่เคยรักเธอตอบทั้งที่เธอทุ่มเทให้ทุกอย่าง แถมยังไปรักและยกย่องกวางอยู่เหนือเธอ

“แล้ววิได้อะไรจากความภักดีต่อคุณ...เงินไงเล่ามันชดเชยเวลาที่เสียไปได้” ระวิวรรณพูดอย่างขมขื่น

มีเสียงหวอรถตำรวจดังใกล้เข้ามา ข่าวในทีวีที่ ระวิวรรณเปิดทิ้งไว้รายงานว่าคิงตายแล้ว หลังจากร่วมมือกับสยมภูบุกเข้าไปทำร้ายโอภาสคู่อริเก่า ตำรวจตามล่าตัวเขาอยู่ ระวิวรรณสบช่อง เสนอว่าเธอมีหลักฐานที่จะทำให้เขาหลุดจากคดีฟอกเงิน เขาจะได้ทุกอย่างคืนมา ถ้ามีเงินมีอำนาจ คดีพยายามฆ่าโอภาสก็จะกลายเป็นแค่คดีทำร้ายร่างกายเท่านั้น โดยจะขอแลกหลักฐานที่ว่ากับทะเบียนสมรส เขาต้องหย่ากับกวางมาแต่งกับเธอ

“เธอคิดว่าฉันจะแต่งงานกับผู้หญิงที่หักหลังฉันได้เหรอ ขอบคุณนะ ที่ทำให้ฉันรู้จักมนุษย์ดีขึ้น ฉันจะจำไว้ว่าเธอเสียสละเพื่อสยมภูกรุ๊ปมากมายแค่ไหน” ว่าแล้วสยมภูเดินจากไป

“ถ้าคุณก้าวพ้นจากห้องนี้ ฉันจะไม่เหลือเยื่อใยอะไรให้อีกแล้ว จากนี้ไปเราก็จะเป็นแค่คนแปลกหน้าต่อกันเท่านั้น” ระวิวรรณขู่ สยมภูเดินต่อไปไม่สนใจเธอแค้นใจมาก ทันทีที่ทะนงพาตำรวจมาที่ห้องพัก เธอกระซิบบอกว่าท่านประธานรู้ความจริงหมดแล้ว สั่งการให้เขายื่นทรัพย์สินของท่านซึ่งใส่ชื่อคนอื่นให้ดีเอสไอ จัดการ

“ท่านประธานแทบไม่เหลืออะไรแล้ว ปล่อยไปเถอะครับ”

“แค่นี้ยังไม่สะใจหรอก ฉันจะเล่นงานจนกว่าเขาจะจนตรอกต้องคลานมาคุกเข่าขอร้องฉัน ฉันถึงจะหยุด”

จากนั้นไม่นาน ระวิวรรณตามไปเล่นงานกวางถึงบ้านอิศรเสวี สั่งห้ามเธอมาวุ่นวายกับสยมภูอีก ถ้าเธอยอมอยู่ห่างๆเขา ตนจะช่วยให้เขาพ้นคดีเอง...

ด้านวันทนีย์รู้ว่าคิงอัดคลิปคำสารภาพไว้ในมือถือของโอภาส รอจนโอภาสหลับสนิทค่อยๆลุกจากเตียงไปหยิบมือถือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะ ไล่หาคลิปที่ว่าจนเจอแล้วกดส่งมาเข้ามือถือของตัวเอง ก่อนจะวางมือถือของเขาไว้ที่เดิม เดินออกห่างจากเตียง พอเห็นว่าคลิปส่งมาเรียบร้อยรีบพิมพ์ข้อความ

“วันมีคลิปแฉเสี่ยโอภาส มันช่วยภูได้” วันทนีย์ทำท่าจะกดส่ง แต่พอคิดถึงตอนที่สยมภูไล่เธอออกจากชีวิตเขาก็เจ็บใจ เปลี่ยนใจลบข้อความนั้นทิ้ง “ภูทำให้วันเจ็บ แบบนี้ก็สมควรแล้ว”

ooooooo





นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"เบลล่า-กองทัพ พีค" สร้างเคมีใหม่ ชวนฟินขยี้ใจใน ละคร “ให้รักพิพากษา”

"เบลล่า-กองทัพ พีค" สร้างเคมีใหม่ ชวนฟินขยี้ใจใน ละคร “ให้รักพิพากษา”
15 มิ.ย 2564

11:40 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 15 มิถุนายน 2564 เวลา 16:15 น.