ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มรสุมสวาท

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: ช่อง 7 ส่งละครเข้มข้น “มรสุมสวาท” ได้ “เวียร์ ศุกลวัฒน์” ประกบ เปรี้ยว ทัศนียา”




สยมภูโกรธมาก มาที่ตึกเล็กเพื่อจะเอาเรื่องวันทนีย์ฐานไปทำร้ายกวาง แต่พอเห็นสภาพหน้าตาบวมปูดปากแตกก็สงสาร เธอขอร้องทั้งน้ำตาอย่าด่าว่าอะไรเธออีกเลย แค่นี้ก็ช้ำไปทั้งตัวแล้ว

“ถ้าเธอไม่เริ่มก็คงไม่เจอแบบนี้ ฉันขอสั่งห้ามแตะต้องกุมาริกาอีก”

“ภูยังรักมันใช่ไหม แล้วมายกย่องวันให้เหนือมันทำไม”

“เธอไม่มีสิทธิถาม ถ้ายังอยากอยู่ที่นี่ก็หุบปากแล้วทำตามที่ฉันสั่ง” สยมภูสั่งเสร็จผละจากไป วันทนีย์ยิ่งแค้นกวางมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ จังหวะนั้นมีเสียงเตือนว่ามีข้อความเข้ามาในมือถือ วันทนีย์รีบเปิดดู เห็นคลิปตัวเองกำลังกอดจูบกับโอภาสบนเตียงถึงกับช็อก ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดเรี่ยวแรง...

จากนั้นไม่นาน วันทนีย์มาพบโอภาสที่ห้องเดิมซึ่งใช้เป็นรังรัก ต่อว่าเขาว่าถ่ายคลิปเพื่ออะไร หรือคิดจะแบล็กเมล์เธอ อยากได้เงินเท่าไหร่ก็บอกมาได้เลย เขาไม่เคยคิดจะทำร้ายเธอ ก็แค่เห็นเธอหายไป ที่ผับก็ไม่เจอโทร.หาก็ไม่รับ วันทนีย์ขอให้เขาถือว่าเรื่องคืนนั้นเป็นอุบัติเหตุ แล้วขอตัวกลับก่อน โอภาสดึงมือไว้

“แต่เสี่ยคิดอย่างนั่นไม่ได้ เสี่ยชอบหนู แล้วนี่หน้าหนูไปโดนอะไรมา”

“ฝีมือนังเมียแต่งนั่นแหละ มันพาพวกมาตบตีฉัน เสี่ยอย่ามาสนใจผู้หญิงที่มีผัวแล้วอย่างฉันเลย เสี่ยไปหาคนอื่นเถอะ” วันทนีย์ดึงมือเขาออก โอภาสเสนอตัวจะช่วยแก้แค้นให้ จะทำให้นังเมียแต่งนั่นหายไปจากโลกนี้ วันทนีย์ถึงกับหูผึ่ง อยากรู้เขามีแผนการอะไร

“ไม่ยากหรอก ถ้าหนูช่วยกรุยทางให้เสี่ย...มานั่งคุยกันก่อนนะจ๊ะ เสี่ยจะค่อยๆเล่าแผนของเสี่ยให้ฟัง” โอภาสโอบวันทนีย์ไปนั่งที่เตียง มองเธอด้วยสายตาหื่นกระหาย...

เสร็จกิจกับโอภาส วันทนีย์แวะไปหาระวิวรรณที่คอนโดฯที่พัก ตรงดิ่งไปหยิบขวดไวน์รินใส่แก้วก่อนจะยกขึ้นกระดก อีกฝ่ายมองสงสัยไปทำอะไรมา ทำไมดูเครียดนัก วันทนีย์ขอร้องอย่าเพิ่งมาจับผิดกัน

“ฉันดีใจต่างหาก มีคนใจดีจะช่วยฉุดนังเมียแต่งให้มันหายไปจากโลกนี้ แต่ฉันยังไม่แน่ใจว่าควรจะร่วมมือกับเขาดีหรือเปล่า คือฉันเพิ่งรู้จักเขาไม่นาน”

“ฉันไม่ถามหรอกนะว่าทำไมเขาถึงช่วยแก แต่โอกาสแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ ถ้าเป็นฉันจะลอง
เสี่ยงดู”

ooooooo

กวางลุกขึ้นแต่เช้าเตรียมอาหารเสร็จ ก็ยกกาแฟไปวางให้สยมภูที่ห้องทำงาน พอหันหลังจะไปเจ้าของห้องเดินเข้ามาเสียก่อน ถามเสียงเข้มเข้ามาทำไม เธอเอากาแฟมาให้ สยมภูหยิบกาแฟไปเททิ้ง

“สิ่งที่เธอทำกับฉันมันชดใช้ด้วยกาแฟแก้วเดียวไม่ได้หรอกมั้ง”

“ดิฉันเพิ่งเข้าใจสิ่งที่ท่านประธานทำให้กับดิฉัน มันมากมายจนชดใช้ไม่มีวันหมด ถ้าท่านประธานต้องการให้ดิฉันทำอะไรดิฉันก็ยินดีทำให้ทุกอย่าง”

“งั้นก็นอนกับฉันสิ ตกใจทำไม ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอก็เห็นทุกซอกทุกมุมหมดแล้ว เหลือแค่ยังไม่ได้หลับนอนกันก็แค่นั้น หรือว่ายังอาลัยอาวรณ์แฟนเก่าอยู่”

เธอยินดีหากเป็นความต้องการของเขา ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ให้เขาย้ายกลับมานอนที่ห้องก็แล้วกัน สยมภูไม่อยากรอ ต้องการจะนอนกับเธอเดี๋ยวนี้ตรงนี้ แล้วกวาดข้าวของบนโต๊ะทำงานทิ้ง กระชากกวางเข้ามากอดจูบกดให้นอนบนโต๊ะ เธอดิ้นหนี ขอร้องทั้งน้ำตาจะให้ทำอะไรก็ได้ แต่อย่าดูถูกกันอย่างนี้ แล้วเดินหนีออกจากห้อง ระวิวรรณเดินสวนเข้ามาพอดีเห็นสภาพเสื้อผ้ายับยู่ยี่ของเธอก็ชะงัก สยมภูรู้สึกผิดจะตามมาขอโทษ แต่พอเห็นระวิวรรณก็เลยไม่พูดอะไร ผอ.สาวมองเสื้อที่หลุดลุ่ยของเขาก็ทนไม่ได้ต้องเบือนหน้าไปทางอื่น

กวางอายมาก เดินหนีมานั่งที่ห้องโถง จังหวะนั้นโทรศัพท์บ้านดังขึ้น อัครพลโทร.มา พอเธอได้ยินเสียงเขาเท่านั้น รีบวางสายทันที...

สยมภูเห็นระวิวรรณมองข้าวของที่กระจัดกระจายเกลื่อนพื้นถามกลบเกลื่อนว่ามาแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่า เธอเอาบัญชีไตรมาสนี้มาให้ดู พอดีทะนงติดงานสำคัญเธอก็เลยอาสาเอามาให้ เพราะไม่รู้ว่าท่านประธานจะหยุดพักอีกหลายวันไหม สยมภูเดินมานั่งที่โต๊ะทำงานหยิบทัมบ์ไดรฟ์ที่เธอเอามาให้เสียบกับโน้ตบุ๊ก

“ช่วยจองตั๋วเครื่องบินไปภูเก็ตให้ทีนะ ผมจะพากุมาริกาไปฮันนีมูนที่นั่น”

“คุณกวางนี่โชคดีนะคะ ขนาดหนีหายไปอยู่กับแฟนเก่าทั้งคืนท่านประธานยังไม่โกรธ” ระวิวรรณใส่ไฟเพื่อให้สยมภูไขว้เขว เขาหมดอารมณ์จะดูบัญชี หันไปถามว่าเธอดูแล้วใช่ไหม เธอพยักหน้ารับคำ ทั้งเธอและทะนงตรวจสอบมารอบหนึ่งแล้ว เขาปิดโน้ตบุ๊ก

“ผมตั้งใจว่าต่อไปนี้จะปล่อยให้คุณสองคนรับ ผิดชอบแทนผม แค่แจ้งผลประกอบการให้ผมรู้แค่นั้น

ก็พอ” เขาเอาทัมบ์ไดรฟ์คืนให้ระวิวรรณ ด้วยความไว้ใจทำให้สยมภูไม่เฉลียวใจเลยว่าบัญชีที่เธอเอามาให้ดูถูกผู้จัดการฝ่ายบัญชีซึ่งรู้กันกับเธอและทะนงตกแต่งไว้เรียบร้อยแล้ว

ooooooo

ค่ำวันเดียวกัน วันทนีย์ทำตามแผนการที่โอภาสวางไว้ เอายานอนหลับใส่ในหม้อต้มยำกุ้งแล้วยกไปให้คิงกับพวกกิน เพื่อเปิดโอกาสให้หมึกเข้ามาเล่นงานกวาง เธอรอจนกระทั่งคิงกับพวกหลับไม่ได้สติ เปิดประตูให้หมึกกับสมุนซึ่งทุกคนสวมหมวกไอ้โม่งอำพรางใบหน้าเข้ามา

“นังนั่นอยู่ที่ตึกเล็กฝั่งโน้น ฉันล่อมันไปให้แล้ว จะฉุดไปฆ่าที่ไหนก็ตามสะดวกแต่อย่าให้เดือดร้อนมาถึงฉันก็แล้วกัน” วันทนีย์พูดจบหันหลังจะไป แต่โดนหมึกโปะยาสลบเสียก่อน จากนั้นเขากับพวกยกกำลังไปที่ห้องนอนของสยมภูที่ตึกใหญ่เพื่อกำจัดเขาให้สิ้นซาก โดยไม่รู้ว่าสยมภูอยู่ที่ห้องอาหาร เห็นสำรับกับข้าววางอยู่เต็มโต๊ะแต่ไม่เห็นกวางอยู่แถวนั้นก็ตะโกนเรียก หมึกได้ยินเสียง รีบส่งสัญญาณให้สมุนลงไปข้างล่าง

“กุมาริกา ไอ้คิง ไอ้ม่วงเข้ามานี่หน่อย ไอ้คิง”...

อีกมุมหนึ่งหน้าเรือนคนงาน มานพเพิ่งกลับจากอู่ซ่อมรถมาเห็นคิง ม่วงกับพวกหลับกันหมด พยายามเขย่าตัวเรียกให้ตื่น แต่ไม่เป็นผล เขาสังหรณ์ใจว่าต้องเกิดเรื่องรีบวิ่งไปที่ตึกใหญ่

ฝ่ายสยมภูแปลกใจที่ไม่มีใครขานตอบเดินออกมาที่ห้องโถง ทันใดนั้นมีเสียงปืนดังขึ้นแจกันข้างตัวแตกกระจาย เขารีบโดดหลบหลังโซฟา พวกหมึกพากันยิงใส่สยมภูไม่ยั้ง มีเสียงมานพตะโกนโหวกเหวก

“ตำรวจมา กำลังจะบุกเข้ามาในนี้แล้ว”

พวกหมึกถึงกับหยุดกึก สยมภูสบช่องพุ่งอัดสมุนคนหนึ่งแล้วแย่งปืนมาได้ ตะโกนเตือนให้มานพหลบไปก่อน จากนั้นยิงใส่แขนข้างที่ถือปืนของพวกสมุนที่เหลือจนปืนกระเด็นหลุดมือกันหมด หมึกยิงต่อสู้แต่สยมภูหลบทันยิงสวน หมึกต้องโดดหลบล้มไปทางมานพซึ่งไม่รอช้าโดดคร่อมผู้บุกรุกอัดกำปั้นใส่ไม่ยั้ง หมึก ไม่ยอมแพ้ถีบท้องเขาหงายหลัง สยมภูจะเข้าไปช่วยก็ถูกสมุนอีกคนหนึ่งที่เพิ่งตามลงมาจากข้างบนยิงใส่จนต้องโดดเข้าที่กำบังก่อนจะยิงสวนถูกแขน กวางเข้ามาเห็นมานพจะถูกหมึกใช้มีดแทง วิ่งเอาตัวขวางไว้

สยมภูจะยิงหมึกแต่กระสุนหมด คว้าเก้าอี้เหวี่ยงใส่ถึงกับล้มคว่ำแล้วตามเข้าไปเตะซ้ำสลบเหมือด กวางไม่ห่วงตัวเองถามน้องว่าเจ็บตรงไหนหรือเปล่า มานพเห็นพี่สาวยอมตายแทนถึงกับน้ำตาคลอ

“เป็นลูกผู้ชายแค่นี้ไม่ตายหรอกน่า แต่เธอนั่นแหละเกือบเป็นผีไปแล้ว ชอบทำอะไรโง่ๆไม่เข้าท่า” สยมภูว่าแล้วเดินไปกระชากหน้ากากไอ้โม่งออกเห็นหน้าหมึกก็รู้ทันทีว่าโอภาสอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

ooooooo

ในเวลาต่อมา หมึกกับพวกถูกลูกน้องของสยมภูจับมานั่งรวมกันอยู่กลางห้องโถง ระวิวรรณและทะนงรู้ข่าว รีบตามมาสมทบ สยมภูสั่งให้คิงสอบปากคำหมึกกับพวก ยังไม่ทันจะได้เรื่องว่าใครเป็นสายวางยานอนหลับพวกตน วันทนีย์วิ่งเข้ามาตบหน้าหมึกฉาดใหญ่ ฐานคิดจะฆ่าสยมภู เขาฉุนขาด

“เออสิวะ ก็แกมันโง่เองคิดว่าเสี่ยพิศวาสแกนักหรือ อยากรู้นักใช่ไหมว่าใครวางยาไอ้พวกนี้ ก็ถามอีนี่สิ...มีเขางอกบนหัวยังไม่รู้” ประโยคหลังหมึกหันไปพูดกับสยมภู วันทนีย์ร้อนตัวสั่งให้เขาหุบปาก หมึกกลับแฉหมดเปลือกว่าเธอเป็นกิ๊กกับโอภาส วันทนีย์กลัวตายเข้าไปเกาะขาสยมภู สารภาพว่าตั้งใจจะฆ่ากวาง ไม่ได้คิดจะทำร้ายเขา และปรึกษาเรื่องนี้กับระวิวรรณแล้วด้วย คนถูกพาดพิงกลัวติดร่างแหไปด้วย ปฏิเสธทันทีว่าไม่รู้ไม่เห็น ไม่ได้เจอวันทนีย์มาหลายวันแล้ว สยมภูไม่พอใจมาก

“คิง พาวันทนีย์ไปที่ไหนก็ได้ที่เขาอยากไปแต่ต้องไม่ใช่ที่นี่...ไอ้ม่วงส่งตัวไอ้พวกนี้ให้ตำรวจ” สยมภูสั่งเสร็จเดินขึ้นบ้าน ระวิวรรณไม่เห็นกวางอยู่แถวนั้นก็แปลกใจว่าหายไปไหน

คนที่ระวิวรรณมองหากำลังทายาแก้ฟกช้ำให้มานพอยู่ที่เรือนคนงาน เขาสารภาพกับพี่สาวว่าท่านประธานดีกับเขามาก ไม่ได้คิดจะสั่งสอนให้เขาเป็นมาเฟียอย่างที่เธอเข้าใจ ท่านส่งเขาไปฝึกงานที่อู่ซ่อมรถและห้ามเขาบอกเธอ แต่เขาไม่อยากให้เธอเข้าใจท่านผิดๆอีก

“มันสายเกินไปแล้วนพ พี่ทำร้ายจิตใจเขาแบบที่ไม่สมควรให้อภัย ถึงพี่จะขอโทษเขากี่ร้อยกี่พันครั้ง เขาก็คงไม่ให้อภัยพี่”

“แล้วพี่กวางจะให้อภัยผมไหม ผมขอโทษที่ผมทำนิสัยเลวๆใส่พี่มาตลอด” มานพกราบที่ตักกวางซึ่งน้ำตาไหลพรากด้วยความดีใจที่ปรับความเข้าใจกับน้องชายต่างมารดาได้...

ทางฝ่ายระวิวรรณกำลังจะกลับบ้านเห็นวันทนีย์เอาแต่นั่งร้องไห้ไม่ยอมเก็บข้าวของตามที่สยมภูสั่ง โดยมีคิงยืนเฝ้าอยู่ เข้าไปไล่เขาออกไปก่อน เธอมีเรื่องจะคุยกับวันทนีย์ตามลำพัง วันทนีย์ด่าว่าเธอสาดเสียเทเสียที่หลอกใช้ตนเป็นเครื่องมือในการกำจัดกวางเพราะเธอเองก็หวังในสยมภูเช่นกัน

“เมื่อก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้ฉันหวังสูงกว่านั้น ฉันจะไม่ยอมโง่รักใครหัวปักหัวปำ จนมีจุดจบทุเรศอย่างนี้”

“ฉันรักแก ไว้ใจแก ฉันเชื่อคำพูดแกทุกอย่างคิดว่าแกหวังดีกับฉันอย่างจริงใจ ทำไมทำกับฉันได้ลงคอ แกมันงูพิษ” ไม่ด่าเปล่าวันทนีย์พุ่งใส่ ระวิวรรณหลบทันผลักเธอล้มลงบนโซฟา ด่าซ้ำว่าอยากโง่เองที่หลงเชื่อ แล้วเดินจากไปอย่างไม่ไยดี...

เรื่องวุ่นๆยังไม่จบง่ายๆ ระหว่างที่ม่วงกับลูกน้องจะเอาตัวหมึกกับพวกไปส่งตำรวจ หมึกต่อสู้ขัดขืนแย่งปืนของหนึ่งในลูกน้องม่วงมาได้ ยิงเปิดทางก่อนจะหนีหายไปในความมืด

ooooooo

อัครพลยังใจกล้าหน้าด้านบุกมาที่บ้านของสยมภูแต่เช้า อ้างจะมาแสดงความยินดีให้กับคู่บ่าวสาว แต่กลับพูดจาเยาะเย้ยสยมภูว่าการที่เจ้าสาวของเขาไปหาตนอย่างเต็มใจนั่นเท่ากับพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า เธอเป็นห่วงเขามากกว่าฤกษ์มงคลสมรสของเธอ สยมภูแค้นมากแต่ยังฝืนยิ้ม

“แล้วไง...นายมันก็ได้แค่ฝันลมๆแล้งๆกับสิ่งที่จับต้องไม่ได้อยู่ดี แค่นี้หรือที่นายภูมิใจถึงกับถ่อมาคุยฟุ้งให้ฉันฟังถึงนี่”

“ก็ดีกว่าคนที่บังคับให้ผู้หญิงแต่งงานด้วย ผมจะบอกคุณไว้ตรงนี้เลย การแต่งงานครั้งนี้ไม่มีทางยับยั้งความรักอันมั่นคงของเราได้ ผมกับน้องกวางเรารักกัน เราจะรอกันไม่ว่าเวลาจะนานแค่ไหน และผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้เราได้อยู่ร่วมกัน” อัครพลแต่งเรื่องเป็นตุเป็นตะ จังหวะนั้นกวางเดินผ่านมาพอดีรีบหลบมุมแอบฟัง

“ถ้านายอยากกินของที่ฉันคายทิ้งแล้วก็เอาสิ แต่คงต้องรออีกนานกว่าฉันจะเบื่อ” คำพูดของสยมภูทำให้กวางน้อยใจถึงกับน้ำตาร่วง...

ทางด้านปิยะธิดาขอร้องให้ดำรงช่วยตามหาอัครพล เพราะตั้งแต่มีข่าวเม้าท์กันว่ากวางวิ่งแร่ไปอยู่กับเขาในวันแต่งงาน เขาก็หายหน้าไปเลยไม่ยอมกลับบ้าน โทร.หาก็ไม่รับสาย ดำรงยุให้น้องสาวเลิกกับอัครพลดีกว่าจะมาคอยตามหึงหวงแบบนี้ แต่เธอไม่ยอมเลิก โทษว่าเป็นเพราะกวางต่างหากที่พยายามจะแย่งอัครพลไปจากเธอ ขอร้องให้พี่ชายทำอย่างไรก็ได้ให้นังนั่นหายไปจากโลกนี้

“ผู้หญิงเขาอาจจะไม่ใช่คนผิดก็ได้”

ปิยะธิดาโกรธที่ดำรงไม่ยอมช่วย แย่งปืนที่เหน็บเอวเขาจะไปจัดการนังนั่นเอง ดำรงไม่ยอมให้ยื้อแย่งกันไปมา อัครพลกลับมาเห็นพอดีถึงกับหน้าเจื่อน ดำรงกระชากปืนไปได้ก็เอาจ่อไปที่น้องเขยตัวแสบ ปิยะธิดาไม่ยอมให้พี่ชายทำอะไรเขา วิ่งไปขวางทางไว้ แล้วหันไปตบหน้าอัครพลฐานหายหน้าไป เขาโยนความผิดให้กวางว่าเป็นคนโทร.มาหาเขาเพราะอยากเจอเขาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะแต่งงาน เขาพยายามบอกเธอแล้วว่าไม่ไปเนื่องจากไม่อยากทำร้ายจิตใจปิยะธิดา แต่ทางนั้นขู่จะฆ่าตัวตาย เขาก็เลยต้องรีบไปห้าม

“ไอ้โกหก แกนั่นแหละขังผู้หญิงคนนั้นไว้ในเซฟเฮ้าส์ แกคิดว่าฉันจะเชื่อใจแกกลับบ้านไปโดยไม่สั่งคนของฉันตามดูแกงั้นหรือ แกหลอกผู้หญิงคนนั้นให้ไปหา ขังเธอไว้แล้วยังมีหน้ากลับมานอนบ้านเพื่อหลอกน้องฉันให้ตายใจ ผู้ชายอย่างแกมันเลวไม่มีที่ติ”

อัครพลปฏิเสธทุกข้อกล่าวหาแถมโทษว่าเป็นเพราะดำรงเกลียดเขาก็เลยหาเรื่องใส่ความ ดำรงโมโหสุดขีดเล็งปืนไปที่อัครพลแล้วเหนี่ยวไก เขาจวนตัวกระชากปิยะธิดามาเป็นเกราะกำบัง แต่ปืนไม่มีกระสุน เธอได้เห็นธาตุแท้ของเขา รีบถอยไปยืนข้างพี่ชาย ดำรงตะโกนเรียกสมุนให้มาจัดการอัครพล สมุนรุมอัดเขาจนจุกตัวงอ ปิยะธิดาเข้าไปผลักพวกนั้นออก อัครพลดีใจคิดว่าเธอยกโทษให้ ปิยะธิดากล้ำกลืนความเจ็บช้ำ

“ขนเสื้อผ้าของแกออกไปจากบ้านฉัน”...

นอกจากจะกำจัดอัครพลไปจากชีวิตน้องสาวแล้วดำรงยังส่งคนไปพังร้านขายรังนกของจิตราและร้านกาแฟของวิมลมานราบเป็นหน้ากลอง ทั้งคู่โกรธมากหาว่ากวางเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ คิดหาทางแก้แค้น...

ด้วยความช่วยเหลือของทศพรทำให้บริษัทธาราอินดัสเตรียนของอัครพลชนะการประมูล และที่สำคัญทำให้โอภาสไม่ต้องถูกตำรวจเรียกตัวไปสอบในคดีที่ลูกน้องบุกไปฆ่าสยมภูอีกด้วย

ฝ่ายแพ้ประมูลถึงกับทุบโต๊ะทำงานดังปัง ต่อว่าทะนงทำไมปล่อยให้อัครพลเสนอราคาต่ำกว่าเรา เส้นสายของเรามีตั้งมากมายทำไมถึงล้วงตัวเลขของมันมาก่อนไม่ได้ มีเสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้น ทศพรโทร.มาเยาะเย้ยที่สยมภูแพ้การประมูล เพราะเขาแส่มายุ่งเรื่องของตน นอกจากนี้ทศพรยังเปิดเผยอีกว่ามีคนในบริษัทของสยมภูขายตัวเลขประมูลให้ตนและตนก็เอาไปให้อัครพลอีกทอดหนึ่ง

“จะมีอะไรน่าเสียใจเท่ากับโดนทรยศหักหลังแถมยังแพ้ให้กับศัตรูหัวใจอีกหนึ่งเด้งล่ะ จริงไหม เป็นไงล่ะซึมเลยสิ” ทศพรหัวเราะสะใจก่อนจะวางสาย สยมภูกระแทกหูโทรศัพท์โครมด้วยความแค้นสั่งให้ทะนงไปหาตัวคนที่ขายความลับของบริษัทให้เจอ โดยไม่รู้เลยว่าทะนงรู้กันกับระวิวรรณเรื่องขายความลับให้ทศพร...

กวางกำลังยืนคุยอยู่กับอุษาตอนที่จิตรากับวิมลมานบุกเข้ามาจะเอาเรื่อง อุษาเอาตัวบังกวางไว้ก็เลยโดนวิมลมานตบสั่งสอน เธอไม่ยอมแพ้ตบคืน รปภ.เข้ามาช่วยอุษาจับตัววิมลมาน จิตราได้ทีปรี่เข้าไปจะตบกวาง แต่เธอคว้ามือไว้ทัน พวกพนักงานได้แต่ยืนดูไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วย ระวิวรรณได้ยินเสียงเอะอะก็ออกมาโวย

“ส่งเสียงดังทำไมกัน อ้าว! คุณกวาง...หยุดเดี๋ยวนี้นะคุณจิตรา ปล่อยคุณกวางนะคะ” ระวิวรรณทำเหมือนจะเข้าไปช่วยเจ้านายสาว แต่กลับดึงมือทั้งสองข้างของเธอไว้ เปิดช่องให้จิตราตบหน้าเธอได้ สยมภูตามเข้ามา

“ทำไมผู้หญิงอยู่รวมกันทีไรเป็นต้องมีเรื่องตบตีน่าเบื่อ”

“คุณจะมาโกรธพวกฉันมันก็ไม่ถูกเมียคุณเป็นมือที่สามทำให้ครอบครัวลูกฉันพินาศ ผัวเมียต้องเลิกกัน ถ่ายรูปแม่นี่แล้วแชร์ต่อๆกันไปเลยนะว่าผัวก็มีเป็นตัวเป็นตนยังไปยุ่งกับผัวชาวบ้าน นี่แหละนังกากีปีห้าแปด”

“จบแล้วใช่ไหมคุณป้า ถ้างั้นก็สมควรแก่เวลา มองไปด้านนอกสิครับ” สยมภูชี้ไปทางหน้าตึก จิตรากับวิมลมานมองตาม เห็นคิงกับม่วงขับรถของตัวเองแล่นออกไป สองแม่ลูกรีบวิ่งตาม กวางขอร้องสยมภูอย่าไปเอาเรื่องพวกนั้น เขาหมั่นไส้ แดกดันว่าเพราะเป็นแม่ของไอ้หนุ่มข้างบ้านใช่ไหม เธอถึงได้เป็นห่วงเป็นใยนัก แล้วหันไปเรียกระวิวรรณมาประชุมกันหน่อย ก่อนจะเดินนำออกไป ระวิวรรณแอบยิ้มสะใจที่กวางถูกเล่นงาน

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

สองเสน่หา EP.15 เดือนหยาด ต้องหาทางออกอีกครั้ง จากข่าวฉาวที่หลุดออกไป

สองเสน่หา EP.15 เดือนหยาด ต้องหาทางออกอีกครั้ง จากข่าวฉาวที่หลุดออกไป
23 มิ.ย 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 23 มิถุนายน 2564 เวลา 15:42 น.