ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มรสุมสวาท

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: ช่อง 7 ส่งละครเข้มข้น “มรสุมสวาท” ได้ “เวียร์ ศุกลวัฒน์” ประกบ เปรี้ยว ทัศนียา”

สยมภูคุยกับท่านรัฐมนตรีเสร็จ กลับมาหาระวิวรรณไม่เห็นกวางอยู่แถวนั้นก็ถามหา เธอปั้นน้ำเป็นตัวว่า

“เห็นเดินไปที่ห้องรับรองไม่ได้บอกไว้ว่าจะไปทำอะไรค่ะ แต่...ดูเหมือนคุณพอลสันก็ไม่ได้อยู่ในห้องนี้เหมือนกันนะ” ดูนั่นสิ ระวิวรรณชี้ไปทางปิยะธิดาซึ่งกำลังตามหาอัครพลอยู่ สยมภูชักไม่ไว้ใจรีบตามไปดู ไม่นานนักเขามาหยุดอยู่หน้าห้องรับรองลังเลที่จะเข้าไป กลัวจะเจออัครพลอยู่กับกวาง แต่เขาคาดผิด
เมื่อผลักประตูเข้าไป พบกวางกอดวรเทวีที่ร้องไห้สะอึกสะอื้น โดยมีทศพรมองไม่พอใจ แต่ทำเป็นพูดจาดีด้วย

“คุณแม่ถามหาแน่ะ คงอยากจะแนะนำวอให้เพื่อนรู้จัก ขอตัวพี่สาวเธอก่อนนะ” ทศพรใช้สายตาขู่วรเทวีเป็นทำนองให้ทำตามที่บอก เธอไม่กล้าหือ เดินตามเขาไปเงียบๆ กวางตะโกนไล่หลังว่าเธอกลับมาอยู่บ้านของเราแล้ว วรเทวีไม่กล้าหันมอง โดนทศพรกึ่งจูงกึ่งลากออกจากห้อง

สยมภูเข้ามาถามกวางทำไมต้องหลบมาคุยกันที่นี่ด้วย เธอไม่ได้หลบ เข้ามาในนี้ก็เห็นพี่วอนั่งร้องไห้คนเดียวเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ แต่ยังไม่ทันจะได้คุยอะไรกัน ทศพรก็เข้ามาตามเสียก่อน สยมภูจะกลับแล้ว คงต้องคุยกับวรเทวีวันหลัง แล้วพากันเดินไปขึ้นรถโดยไม่ลืมเล่นละครตบตาเดินโอบเอวกันไปตลอดทาง...

ฝ่ายระวิวรรณออกมาหน้าห้องจัดเลี้ยงหวังจะได้เห็นผลงานที่แกล้งกวางเอาไว้ เจออัครพลเดินหงอยกลับมาก็เข้าไปถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง เจอกวางหรือเปล่า เขาเปิดประตูห้องรับรองเข้าไปเจอกวางนั่งจับมือวรเทวีซึ่งนั่งร้องไห้อยู่ที่โซฟา พอเธอหันมาเห็นเขาก็ขออยู่กับพี่สาวตามลำพัง เขาก็เลยต้องถอยออกมา ระวิวรรณเจ็บใจที่แผนการพังไม่เป็นท่า ปิยะธิดาออกมาเจออัครพลอยู่กับสาว ปรี่เข้ามาดึงแขนให้ออกห่าง

“พี่พลหายไปไหนคะ ดาเดินหาซะทั่ว”

อัครพลโกหกว่าคุยงานอยู่แล้วแนะนำให้ทั้งคู่รู้จักกัน ปิยะธิดาเชิดใส่ไม่ได้อยากรู้จักด้วย ชวนเขากลับบ้าน แล้วลากแขนออกไปเลย สยมภูกำลังเปิดประตูรถให้กวางขึ้น เห็นสองสามีภรรยาเดินออกมาพอดี ดึงเธอมาจูบอย่างดูดดื่มเหมือนกำลังพลอดรักกันอยู่

อัครพลเห็นแล้วยิ่งเจ็บใจต้องการจะเอาชนะเขาให้ได้ กวางไม่ค่อยจะพอใจนักคิดว่าสยมภูฉวยโอกาสแต่พอเห็นปิยะธิดกากับอัครพลก็เข้าใจทันที...

วันทนีย์ถึงกับสติแตกเมื่อรู้ว่าสยมภูจะแต่งงานกับกวาง เข้ามาพังอุปกรณ์สำหรับใช้ในพิธีรดน้ำสังข์ที่วางอยู่ในห้องโถงบนตึกใหญ่ คิงกับม่วงช่วยกันห้ามแต่เธอไม่ฟังเอาอุปกรณ์ขว้างใส่ ทั้งคู่พากันหลบให้วุ่นวาย สยมภูกลับมาเห็นสภาพบ้านเละเทะ ก็โกรธมากยื่นข้อเสนอให้วันทนีย์เลือกจะอยู่ในที่ของตัวเองอย่างสงบหรือจะไปจากที่นี่ก็แล้วแต่เธอ แต่ไม่ว่าจะเลือกทางไหนเขาจะตอบแทนเธออย่างคุ้มค่า

“วันจะไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น วันจะอยู่กับภูไปตลอดชีวิต อยู่เป็นครอบครัวไปทั้งสามคนนี่แหละ”

“ถ้าคิดว่าเลือกดีแล้วฉันก็จะตามใจเธอแต่ขอเตือนไว้อย่าง อย่าก่อเรื่องในงานแต่งของฉัน ถ้ายังทำหึงหวงไม่เข้าท่าแบบนี้อีก เธอจะไม่ได้อะไรจากฉันอีกเลย” สยมภูผละออกมาเจอทะนงมาถึงพอดี สั่งให้จัดการให้เรียบร้อย เขารับคำแล้วเดินมาที่โต๊ะรับแขกวางกล่องเครื่องเพชรกับทองแท่งให้วันทนีย์ซึ่งมองอย่างไม่ไยดี

ooooooo

วรเทวีทนอยู่กับทศพรต่อไปไม่ไหวหนีมาที่บ้านอิศรเสวี แต่เขาตามมาทันพยายามจะลากตัวกลับ เธอตะโกนเรียกกวางให้ช่วยเธอด้วย กวางรีบวิ่งมาที่ประตูรั้วเห็นหน้าตาบวมปูดของพี่สาวก็ตกใจ รีบเข้าไปดึงตัวออกห่างจากทศพรซึ่งสั่งห้ามกวางมายุ่งเรื่องของคนอื่น กวางไม่ยุ่งไม่ได้พี่วอเป็นพี่สาวของตน

“บอกแม่นี่ไป เธอเคยรับปากกับฉันว่าจะไม่นับญาติกับคนจนๆพวกนี้”

“กวางเป็นน้องสาวฉัน เขาเป็นน้องสาวฉันได้ยินไหม คนที่ฉันไม่อยากนับญาติด้วยคือแกนั่นแหละ”

ทศพรโกรธมากตบวรเทวีหน้าหัน แล้วตามเข้าไปจะตบซ้ำ กวางรีบเอาตัวกันไว้ ขู่ถ้าแตะต้องพี่สาวของตนอีกจะแจ้งตำรวจ เขาไม่กลัวอยากรู้เหมือนกันหน้าไหนจะกล้าแตะลูกรัฐมนตรีแล้วเหวี่ยงกวางกระเด็น ก่อนที่วรเทวีจะถูกลากตัวกลับไป สยมภูเข้ามาช่วยไว้ทัน แถมกระทืบมือข้างที่ตบผู้หญิงของทศพรจนร้องลั่น กวางต้องขอร้องให้สยมภูพอได้แล้ว ให้ตำรวจจัดการดีกว่า วรเทวีไม่อยากเป็นข่าวฉาวขอร้องน้องสาวอย่าทำอย่างนั้น แล้วหันไปบอกทศพรว่าจะไม่กลับไปอยู่กับเขาอีก และต้องการหย่ากับเขา

“มันไม่จบแค่นี้แน่ แล้วแกจะรู้ว่าเล่นกับใครอยู่”

สยมภูหมั่นไส้เดินเข้าหา ทศพรถอยกลับไปขึ้นรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว กวางประคองพี่สาวขึ้นไปที่ห้องเก่าของเธอ แล้วเอาล่วมยามาทำแผลให้ วรเทวีเล่าเรื่องราวเลวร้ายที่ถูกทศพรซ้อม หนำซ้ำเขายังมีผู้หญิงมาข้องแวะไม่ซ้ำหน้า วันที่เธอวิ่งหนีกวางเพราะไม่อยากให้น้องเห็นสภาพน่าสมเพชของตัวเอง

“ไม่ต้องเล่าอีกแล้วค่ะ กวางไม่อยากรู้แล้ว” กวางดึงวรเทวีมากอด

“พี่มันโง่เองที่ลุ่มหลงคนที่มีฐานะ เศษกระดาษพวกนั้นมันช่วยให้พี่ซื้อความสุขสบายได้ แต่มันทำให้พี่หายจากความทุกข์ไม่ได้ ชีวิตพี่มันหมดสิ้นแล้ว”

กวางปลอบว่าไม่จริงพี่วอยังมีครอบครัวอยู่ วรเทวีมองไปที่ประตูห้องเห็นเปี๊ยกกับปลาแอบมองอยู่ กวางเรียกปลามาสวัสดีพี่วอซึ่งเป็นพี่สาวคนโตของพวกเรา ปลาเข้ามาไหว้สีหน้ายิ้มแย้ม วรเทวียิ้มตอบทั้งน้ำตา...

วันทนีย์มานั่งดื่มเหล้าที่ผับของโอภาสจนเมาแอ่น เห็นนักเที่ยวเต้นรำกันอยู่บนฟลอร์เข้าไปเต้นด้วย เขาคิดว่าเธออ่อยเหยื่อถือโอกาสแต๊ะอั๋ง วันทนีย์ไม่พอใจผลักเขาออกห่างแล้วเดินเซออกจากผับมายังรถที่จอดอยู่ พยายามไขกุญแจรถแต่ไขผิดไขถูกเพราะความเมา นักเที่ยวคนนั้นตามมาจะลวนลาม แต่เธอไม่เล่นด้วย เขากระชากตัวมาต่อยท้องจนจุกตัวงอแล้วลากไปที่รถตัวเอง

โอภาสเห็นเหตุการณ์พอดีเข้าไปช่วยเหลือ นักเที่ยวจะสู้ก็ถูกหมึกกับสมุนลากตัวไปรุมยำ วันทนีย์ขาอ่อนยืนไม่ติด กอดคอโอภาสคิดว่าเป็นสยมภู

“ภูอย่าแต่งงานกับมันนะ นังนั่นมันไม่ได้รักภูหรอก เมียคนนี้ต่างหากที่รักภูคนเดียว อย่าทิ้งวันนะ” ไม่พูดเปล่าเธอกอดเขาไว้แน่น โอภาสชอบเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็อดใจไม่ไหวโดยไม่รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงของสยมภู

ooooooo

วันทนีย์งัวเงียตื่นขึ้นมาพบตัวเองเปลือยเปล่า ข้างๆมีโอภาสนอนอยู่ก็ตกใจ คว้าหมอนฟาดเขาอุตลุด หาว่าเขาขืนใจ โอภาสอธิบายว่าเธอเข้าใจผิด เธอต่างหากที่เป็นฝ่ายกอดปล้ำเขา เรียกเขาว่าผัวคะผัวขาทั้งคืน

วันทนีย์รีบลุกขึ้นสวมเสื้อผ้า โอภาสถลามาดึงตัวไว้ ในเมื่อผัวของเธอหมดรักเธอแล้วมาอยู่กับเขาไม่ดีกว่าหรือ

“คนที่ฉันต้องการอยู่ด้วยคือสยมภู ภักดีนฤเบศร์คนเดียว” วันทนีย์ตบโอภาสฉาดใหญ่แล้วผละจากไป

“ทำไมต้องเป็นมึงอีกแล้วไอ้สยมภู” โอภาสขบกรามแน่นด้วยความแค้น...

ขณะแป้งกับวรเทวีนั่งคุยกันอยู่ในห้องนอนของฝ่ายหลัง สะอาดเดินเชิดเข้ามาเยาะเย้ยที่เห็นวรเทวีกลายเป็นนางฟ้าตกสวรรค์ให้ผัวเตะเช้าเตะเย็นราวกับเป็นลูกบอล กวางรีบห้ามปรามเพราะกลัวจะมีเรื่องกัน แต่เธอไม่สนใจ แถมหันไปบอกแป้งที่เดินตามเข้ามาว่าโตขึ้นอย่าเดินตามรอยพี่สาวอย่างวรเทวีเด็ดขาด

“แต่งงานกับคนรวยๆน่ะหรือแม่ แป้งว่าดีออก”

“อย่างที่แม่เธอพูดน่ะมันถูกแล้ว ดูพี่ไว้เป็นตัวอย่าง ถ้าเราเห็นแก่เงินอย่างเดียว ไม่มองที่ความดีของเขา เธอจะมีสภาพเหมือนพี่แบบนี้” วรเทวีว่าแล้วเปิดแขนเสื้อให้ดูรอยฟกช้ำ กวางผิดคาดที่พี่สาวไม่วีนแตก หันไปบอกสะอาดเสียงเขียว ถ้าสาแก่ใจแล้วก็ช่วยพาแป้งออกไปได้แล้ว

“ไม่ต้องไล่หรอก ฉันไปแน่ แต่จะไปต้มไข่มาให้ รอยช้ำอย่างนี้มันต้องหมั่นนวดร้อนให้หายบวม พวกเธอนี่ไม่รู้เรื่องกันซะเลย” สะอาดเดินเชิดออกไปกับแป้ง กวางมองตามโล่งใจ

ooooooo

บ้านของสยมภูถูกตกแต่งอย่างสวยงามสำหรับงานแต่งงานที่จะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้ โดยมีระวิวรรณยืนคุมออกาไนเซอร์ตกแต่งดอกไม้อยู่บริเวณมุมรดน้ำสังข์ เธอเหลือบไปเห็นสยมภูตรวจดูรอบบริเวณจัดงานด้วยสีหน้ายิ้มแย้มอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ความริษยาแล่นขึ้นมาจุกอกอยากจะพังงานนี้ให้รู้แล้วรู้รอด คิดได้ดังนั้นเธอไปที่ตึกเล็ก ยุยงวันทนีย์ที่เมามายให้กำจัดกวางกลางงานแต่งแล้วเอามีดสั้นยัดใส่มือ...

ไม่มีแต่ระวิวรรณเท่านั้นที่อยากเห็นงานแต่งงานของสยมภูกับกวางล่ม อัครพลก็ต้องการขัดขวางงานนี้เช่นกันส่งธัมบ์ไดรฟ์ใส่ซองเอกสารไปให้กวาง ข้างในนั้นมีคลิปหลอกว่าจะฆ่าตัวตาย เพราะไม่อาจทนดูเธอเข้าพิธีวิวาห์กับชายอื่นได้ แล้วเขาเอาปืนจ่อหัวตัวเองพร้อมกับบีบน้ำตาคร่ำครวญ

“พี่ไม่รู้จะอยู่ต่อไปทำไมถ้าไม่มีน้องกวาง แต่พี่ก็อยากเห็นหน้าน้องกวางเป็นครั้งสุดท้าย”

กวางกลัวอัครพลตายรีบค้นหาที่อยู่ในซองเอกสารที่ใส่ธัมบ์ไดรฟ์เจอกระดาษโน้ตจดที่อยู่ไว้ รีบวิ่งออกจากห้องเกือบชนสะอาดซึ่งโวยวายตามนิสัยปากไวว่าเกิดบ้าอะไรขึ้น พอรู้ว่าเธอจะไปห้ามอัครพลไม่ให้ฆ่าตัวตาย สะอาดทักท้วงจะไปได้อย่างไรพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า สยมภูจะมารับไปเข้าพิธีรดน้ำ กวางสัญญาจะกลับมาให้ทัน จะไม่ทำให้ใครเดือดร้อนเด็ดขาด แล้ววิ่งปรู๊ดออกไป

“นี่ใครจะเป็นจะตายมันเรื่องอะไรของเธอฮึ” สะอาดโวยวายตามหลัง วรเทวีได้ยินเสียงออกมาดู

“ใครตายหรือ”

“น้องสาวเธอน่ะสิไปหาอัครพลมันขู่จะฆ่าตัวตาย ทำไงดีเกิดกลับมาไม่ทันฉันก็อดเป็นแม่ยายเศรษฐีสิ”

วรเทวีแนะให้โทร.บอกสยมภู สะอาดรีบทำตามที่เธอว่า โชคไม่ดีที่สยมภูวางมือถือไว้บนโต๊ะ ระวิวรรรณเดินผ่านมาเห็นชื่อสะอาดเป็นคนโทร.มา มองซ้ายมองขวาไม่เห็นมีใครสนใจ รีบรับสายเอง

“ท่านประธานยุ่งอยู่ค่ะคุณนายมีอะไรฝากดิฉันไปบอกได้ค่ะ”...

กว่าจะรู้ตัวว่าโดนหลอกก็สายเกินไป กวางถูกอัครพลจับขังไว้ในเซฟเฮาส์ของโอภาสซึ่งรู้เห็นเป็นใจกับเรื่องนี้ เธอพยายามขอร้องให้ปล่อยเธอไป เขาตั้งแง่จะปล่อยก็ต่อเมื่อเลยฤกษ์รดน้ำสังข์ของเธอกับสยมภูไปแล้ว จากนั้นอัครพลตรงกลับบ้านไปหาปิยะธิดาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น สยมภูเตรียมจะขึ้นรถไปรับเจ้าสาวมาเข้าพิธีรดน้ำสังข์ แต่ต้องชะงักเมื่อสะอาดกับวรเทวีและเด็กๆเข้ามาแจ้งว่ากวางหายไปตั้งแต่เมื่อวาน ป่านนี้ยังไม่กลับ เขางงหายไปไหน

“อ้าวก็ฉันโทร.มาบอกให้คุณวิช่วยบอกคุณแล้วนี่ให้ช่วยไปตามหายัยกวางไง”

“เปล่านี่ รีบบอกมาเร็วเกิดอะไรขึ้น”

สะอาดเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง คิงอาสาจะไปตามล่าอัครพลให้เอง สยมภูสั่งให้เขาพลิกแผ่นดินหาเจ้าสาวของตนให้เจอ มานพขอตามคิงกับม่วงไปช่วยตามหาพี่สาวด้วยคน สยมภูสั่งให้วรเทวีพาเด็กๆเข้าไปรอที่ห้องรับรองก่อน ทันทีที่พวกเด็กๆลับสายตา โอภาสกับหมึกก็โผล่มาร่วมงานด้วยทั้งที่ไม่ได้รับเชิญ

ระวิวรรณซึ่งรู้อยู่แล้วว่ากวางถูกอัครพลหลอกไปกักขัง ทำทีเข้ามาถามสยมภูว่าทำไมยังไม่ไปรับเจ้าสาวมาอีก เขากลัวโอภาสจะรู้ว่ากวางหายตัวไป โกหกว่าส่งคิงไปรับแล้ว และขอคุยกับเธอเรื่องงานเลี้ยงที่โรงแรมเย็นนี้หน่อย ก่อนจะเดินนำเธอออกไป โอภาสสบช่องสั่งให้หมึกไปตามหาวันทนีย์ให้เจอ

ครู่ต่อมา สยมภูพาระวิวรรณมายังอีกมุมหนึ่งของบ้าน ต่อว่าว่าทำไมถึงไม่บอกเรื่องที่สะอาดโทร.มา เธอทำเป็นตกใจ อ้างงานยุ่งวิ่งรอกระหว่างโรงแรมกับที่นี่ทำให้ลืมเรื่องนี้เสียสนิท ต้องขอโทษเขาด้วย แล้วถามว่ากวางกลับมาหรือยัง เขาส่งคิงไปตามหาแล้ว ระวิวรรณได้ทีเสี้ยมให้ทั้งคู่หมางใจกัน

“ถ้าไม่เจอล่ะ วิเข้าใจว่าคุณกวางเป็นเด็กมีน้ำใจเป็นห่วงเพื่อน แต่น่าจะคิดให้เยอะหน่อยว่าการแต่งงานมันก็สำคัญ ถ้าเขาทำให้ท่านประธานต้องอับอาย วิจะไม่ให้อภัยเด็กคนนี้เลย”

สยมภูโกรธกวางแต่ต้องเก็บอารมณ์ไว้ ขอร้องระวิวรรณอย่าเพิ่งตีโพยตีพายไป ถึงอย่างไรกวางก็ต้องมา แล้วขอตัวไปต้อนรับแขกก่อน ระวิวรรณมองตามสะใจที่กวางหายตัวไป...

ทางด้านกวางรอจังหวะที่อัครพลเอาอาหารเช้ามาให้ คว้าที่เขี่ยบุหรี่ใกล้มือตบกกหูเขาจนล้มคว่ำ ก่อนจะวิ่งออกมาที่ถนนใหญ่ ขึ้นแท็กซี่หนีรอดเงื้อมมืออัครพลมาได้...

ได้ฤกษ์รดน้ำแล้ว แต่ไม่มีวี่แววของเจ้าสาว แขกเหรื่อ เริ่มสงสัย สะอาดรีบแก้ตัว พอดีเจ้าสาวมีปัญหาเรื่องชุดนิดหน่อย อาจทำให้พิธีรดน้ำช้าไปบ้าง ขอให้แขกทุกท่านกินขนมฆ่าเวลาไปก่อน โอภาสยิ้มสะใจ

“ไม่ใช่ว่าเจ้าสาวหายตัวไปหรือครับ ผมว่าพวกเราน่าจะกลับบ้านกันได้แล้ว รอไปเสียเวลาเปล่า”

คำพูดของโอภาสทำเอาแขกเหรื่อมองหน้ากันเลิ่กลั่ก หมึกเข้ามากระซิบเจ้านายว่ายังหาตัววันทนีย์ไม่เจอ อีกมุมหนึ่งหน้าตึกใหญ่ สยมภูได้รับโทรศัพท์จากคิงว่ายังหาตัวกวางไม่เจอ เขาสั่งให้ไปเช็กจากกล้องวงจรปิดดู เธอนั่งแท็กซี่คันไหนออกไป ตามล่าไอ้คนขับแท็กซี่มาเค้นคำตอบให้ได้ ระวิวรรณเข้ามาเตือนว่าเลยฤกษ์รดน้ำ นานแล้ว แขกเริ่มถามกันใหญ่ว่าเจ้าสาวอยู่ไหน

“วิว่าเรายื้อต่อไปไม่ได้แล้ว คงต้องไปบอกยกเลิกงานก่อนที่จะเสียหน้ากันไปมากกว่านี้”...

ขณะที่ระวิวรรณคอยปั่นหูสยมภูอยู่หน้าตึกใหญ่ ภายในห้องจัดพิธีโอภาสเริ่มป่วนแขกเหรื่อแกล้งโวยวายใครจะอยู่ก็อยู่ไป ตนขอกลับก่อน หลอกให้รอแบบนี้

ใช้ไม่ได้ แขกคนอื่นลุกตาม จังหวะนั้นสยมภูเดินหน้าเครียดเข้ามา ยังไม่ทันจะบอกยกเลิกงาน กวางวิ่งหน้าตื่นเข้ามาเสียก่อน พยายามจะอธิบายว่าหายไปไหนมา สยมภูตีหน้ายิ้มแย้มเข้ามาประคองเธอไว้เพื่อให้หยุดพูด

“เอาอีกแล้วนะยาหยี ชอบแกล้งฉันอยู่เรื่อย อยากเห็นฉันหัวใจวายก่อนได้เมียหรือไง...คืองี้ครับ เจ้าสาวผมเขาชอบทำเซอร์ไพรส์ให้ผมหวาดผวาเล่นๆแบบนี้

ประจำ นี่ขนาดงานแต่งก็ไม่เว้น อย่างนี้ต้องโดนทำโทษ” สยมภูจูบปากกวางทันที แขกส่งเสียงฮือฮา หัวเราะกันใหญ่ บรรยากาศจากที่ตึงเครียดเปลี่ยนเป็นสุขสันต์ วรเทวีกับสะอาดรู้งานรีบพาตัวเจ้าสาวขึ้นไปแต่งตัว

ooooooo

ระหว่างนั่งอยู่ที่ตั่งให้แขกรดน้ำอวยพร กวางเหลือบมองสยมภูเป็นระยะๆเห็นสีหน้าของเขายิ้มแย้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ยิ่งไม่สบายใจ

อีกมุมหนึ่งหน้าตึกใหญ่ วันทนีย์ดึงมีดออกจากถุงกระดาษจะก้าวเข้าไปในงานแต่ต้องชะงักเมื่อเห็นโอภาสยืนกดมือถือหาอัครพล คิดว่าเขามาแฉเรื่องที่เธอไปมีอะไรด้วย วิ่งแจ้นกลับตึกเล็กแทบไม่ทัน โอภาส

มัวแต่ด่าอัครพลที่ปล่อยให้กวางหนีกลับมาทันเข้าพิธีรดน้ำสังข์จึงไม่ทันเห็นวันทนีย์...

หลังจากงานเลี้ยงฉลองสมรสที่โรงแรมเสร็จสิ้น กวางกับสยมภูกลับมาที่ห้องหอ สีหน้ายิ้มแย้มของเขาเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันทีที่ประตูห้องหอปิด กระชากมาลัยดอกไม้ที่คล้องคอออกแล้วบี้ทิ้ง เธอรู้ทันทีว่าเขาโกรธที่เธอมาเกือบไม่ทันพิธีรดน้ำ อธิบายว่าที่ต้องไปหาอัครพลเพราะกลัวเขาจะฆ่าตัวตาย ถ้าสยมภูไม่เชื่อจะเอาคลิปที่เขาส่งมาให้ดู สยมภูเชื่อว่าเธอพูดจริง แต่เธอห่วงมันถึงขนาดกล้าทิ้งงานของเราไป

“ทำอย่างนี้มันก็เห็นชัดแล้วว่าเธอไม่แคร์ความรู้สึกของฉันเลยสักนิด เหตุผลของเธอมันลบล้างความเชื่อของฉันไม่ได้อีกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเธอหรือแม่ฉันก็ไว้ใจไม่ได้เหมือนกันหมด ผู้หญิงคนนั้นทิ้งพ่อฉันไป หลอกพ่อฉันออกไปให้คนอื่นฆ่าทิ้ง มันทำให้ฉันไม่คิดจะรักจะเชื่อใจผู้หญิงหน้าไหนทั้งนั้นจนกระทั่งมาพบกับเธอ”

สยมภูเดินเข้าหากวางสารภาพว่ารักเธอมาก สร้างกลลวงทำให้พ่อของเธอติดหนี้หวังจะได้เธอมาครอบครอง เขาโทษตัวเองตลอดที่ทำให้เธอต้องบ้านแตกทำให้เธอต้องตกระกำลำบาก จึงทำทุกอย่างเพื่อไถ่โทษตั้งแต่เก็บบ้านอิศรเสวีไว้ ส่งจดหมายเรียกตัวเธอไปทำงานที่บริษัท

“แม้แต่ไอ้งานแต่งบ้าๆนี่ก็ไม่ใช่เพราะอยากปกป้องเธอจากปิยะธิดาอย่างเดียว แต่เพราะฉัน...อยากจะเป็นคนใหม่ ล้างอดีตสีเทาทั้งหมดให้ขาวสะอาดเพื่อสร้างครอบครัวใหม่กับเธอ แต่สิ่งที่ฉันทำไปทั้งหมดมันเทียบไม่ได้เลยกับความห่วงใยที่เธอมีให้กับไอ้อัครพล...เธอทำให้ฉัน...เจ็บ” สยมภูน้ำตาไหลพราก กวางรู้สึกผิดมาก เข้าไปกอดเขาไว้ ขอโทษที่ลืมคิดถึงใจเขา สยมภูฉุนขาด ผลักเธอล้มลงบนเตียง

“เธอคิดว่าฉันจะใจอ่อนกับเธออีกงั้นสิ ต่อไปนี้ฉันไม่จำเป็นต้องสนใจความรู้สึกของเธออีก ในเมื่อทำดีด้วยไม่ชอบ เธอก็เป็นเครื่องบำบัดความใคร่แบบวันทนีย์ไปก็แล้วกัน” สยมภูว่าแล้วปลุกปล้ำกวาง กระชากชุดขาดกระจุย เธอพยายามดิ้นหนีแต่เขากดตัวไว้ ไซร้ซอกคออย่างไม่ปรานี อยู่ๆเธอหยุดดิ้น เขาถอยออกห่างพบว่าเธอสลบไปเรียบร้อย จึงทิ้งเจ้าสาวตัวเองไว้อย่างนั้นแล้วไปนอนค้างกับวันทนีย์ที่ตึกเล็กเพื่อแก้แค้นเธอ

ooooooo

กวางกำลังเตรียมมื้อเช้าอยู่ที่โต๊ะอาหาร ตอนที่สยมภูควงวันทนีย์เข้ามาเย้ยแถมหอมแก้มโชว์อีกต่างหาก บอกว่าเป็นรางวัลที่เมื่อคืนเธอทำผลงานได้ยอดเยี่ยมมาก วันทนีย์ช่วยซ้ำเติมอีกแรงหนึ่ง

“ก็วันเห็นเมียแต่งเขาไม่ยอมทำหน้าที่เลยนี่คะ วันก็เลยต้องเหนื่อยแทน แทบไม่ได้หลับได้นอน ภูขา... เมียหิวแล้วค่ะ” วันทนีย์ออเซาะ สยมภูประคองเธอมานั่ง อาสาจะป้อนข้าวให้ กวางจะนั่งบ้างกลับถูกไล่

“ใครเชิญ...ตักข้าวให้วันเขาสิ นับจากวันนี้วันจะมาอยู่บนตึกด้วย...ฉันจะเปิดห้องติดกับห้องนอนฉันให้ อ้อ...ฉันให้พ่อบ้านย้ายออกไปแล้ว เธอต้องทำงานบ้านแทน อีกอย่างเธอเป็นเบอร์สองก็ควรดูแลรับใช้เบอร์หนึ่งเขาด้วย เดี๋ยวไปช่วยเขาขนเสื้อผ้ามาที่ตึกใหญ่” สยมภูดันจานข้าวออกห่าง “อยู่ๆพอเห็นหน้าคนบางคนก็กินไม่ลงซะงั้น” พูดจบเขาลุกออกไป

ครู่ต่อมา วันทนีย์เดินนำกวางมาที่ห้องของตัวเอง อวดให้ดูเตียงที่เมื่อคืนเธอกับสยมภูมีความสุขด้วยกัน กวางกระดากที่จะเห็นหรือได้ยินอะไร เบือนหน้าหนี วันทนีย์หัวเราะสะใจ

“เลิกทำดัดจริตใสซื่อกับฉันสักทีเห็นแล้วจะอ้วก ฉันเคยบอกแกแล้วใช่ไหมว่าภูไม่เคยรักผู้หญิงคนไหน อย่างแกก็เป็นได้แค่เมียเก็บเหมือนฉันนั่นแหละ แค่ได้ตีทะเบียนกับภู ไอ้กระดาษแผ่นนั้นน่ะจดได้ก็หย่าได้”

“ฉันขอยืนยันนะคะว่าฉันไม่ได้คิดจะแย่งเขาไปจากคุณ ฉันจะอยู่กับเขาแค่ชั่วคราวเท่านั้นแล้วจะหย่าให้”

วันทนีย์ปรี๊ดแตกเพราะคิดว่ากวางโกหกลากตัวเข้าไปในห้องน้ำหวังจะกดหัวให้จมน้ำในอ่างอาบน้ำ เธอดิ้นหนีก็ถูกวันทนีย์ตบหน้า แล้วจะตบซ้ำ กวางจับ ข้อมือไว้เหวี่ยงให้พ้นตัว ยัยตัวแสบดันลื่นหัวทิ่มอ่างอาบน้ำลุกขึ้นไม่ได้ กวางตกใจรีบเข้าไปช่วยกลับถูกเธอผลักจนเซกระแทกกับผนังห้องน้ำหัวแตกเลือดไหล เธอเห็นเลือดก็ตกใจวิ่งหนี สวนกับคิงที่เดินนำวรเทวีและสะอาดเข้ามา เห็นกวางหัวแตกก็พากันตกใจ

สะอาดฉุนขาดที่ลูกเลี้ยงถูกทำร้าย ตามไปเอาเรื่องวันทนีย์ ถีบจนล้มคว่ำแล้วโดดขึ้นคร่อมตบซ้ายตบขวาไม่ยั้ง คิงเข้ามาห้ามก็พลอยถูกลูกหลงไปด้วย...

วรเทวีไม่พอใจมาก ตามไปต่อว่าสยมภูที่ตึกใหญ่ ทำไมปล่อยให้คนของตัวเองมาทำร้ายน้องสาวของเธอจนหัวร้างข้างแตก ในเมื่อเขาไม่คิดจะปกป้องกวาง ตนก็จะพาเธอกลับไปอยู่บ้านอิศรเสวี สยมภูขู่เสียงเข้ม

“ถ้าคุณพี่เมียกล้าพากุมาริกาไป ผมจะส่งตัวคุณคืนให้กับไอ้ทศพร อยากลองดูไหม”

“เอาสิ ฉันไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกนะ” วรเทวีว่าแล้วจะพากวางออกไป เธอไม่อยากทำให้พี่เดือดร้อน แกะมือวรเทวีออก แล้วเดินไปยืนข้างสยมภู จะขออยู่ที่นี่ต่อไป วรเทวีถึงกับอึ้ง

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”
19 มิ.ย 2564

10:25 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 19 มิถุนายน 2564 เวลา 17:43 น.