นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แฝดนะยะ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    หลังจากดูรายการจบแล้ว แป้งถูกทั้งเจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมรุมซักไซ้กันถี่ยิบ ทุกคนเชื่อว่าแป้งต้องมีอะไรกับนักรบแน่ๆ ไม่ว่าแป้งจะชี้แจงยืนยันว่าตนไม่มีอะไรกัน แต่ก็ไม่อาจเอาชนะทั้งสามคนได้

    เสียงโทรศัพท์มือถือของนุชดังขึ้นทุกคนจึงหยุด นุชดูหน้าจอแล้วบอกแป้งว่าปรียาโทร.มาสงสัยต้องถามเรื่องรายการวันนี้แน่ๆ แป้งดึงโทรศัพท์จากมือนุชไปกดรับเอง ฟังเสียงแม่แล้วแป้งก็เดาได้ว่าต้องเป็นเรื่องคอขาดบาดตายแน่

    "ยัยนุช ไอ้ป้างอยู่กับแกใช่ไหม เรียกมันมารับโทรศัพท์ เดี๋ยวนี้เลยนะ!"

    "นี่หนูเองนะแม่ แม่อย่าเพิ่งโมโหซิ เออ...คือเขาตัดต่อภาพน่ะ จริงๆแล้วมันไม่มีอะไร"

    "มันไม่มีอะไรได้ยังไง แล้วทำไมในรายการถึงบอกว่าแกกับผู้ชายคนนั้นเป็นแฟนกันล่ะ แล้วไอ้ผู้ชายที่แกอยู่ด้วยมันเป็นใคร หา! ทำไมแกทำตัวเหลวไหลอย่างนี้ ถึงแกจะเป็นกะเทย แกก็ต้องรู้จักรักนวลสงวนตัว"

    แป้งยังพยายามบอกแม่ว่ารายการนี้ชอบใส่สีตีไข่ เอาไว้กลับบ้านแล้วจะเล่าให้แม่ฟัง แต่พอแป้งกดปิดโทรศัพท์เท่านั้น ทั้งเจ๊ตุ่มและนุชก็จะรุมกันเข้ามาถามเรื่องนี้อีก แป้งตัดบทว่า

    "นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาซักเรื่องหนูกับคุณนักรบ น้าตุ่มน้านุชคิดว่าหลังจากคลิปบ้านี่ออกอากาศแล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป"

    คำถามนี้ทำเอาทั้งเจ๊ตุ่มและนุชมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

    ooooooo

    กระบี่รู้สึกตัวเองอกหักรักคุดไปสั่งกาแฟร้านป้าจุกบอกว่าเอากาแฟแก่ๆไม่ต้องใส่น้ำตาล เอาให้มันขมเหมือนชีวิตตนเวลานี้เลย

    "ถ้าจะบ้าแล้วไอ้บี่" ป้าจุกพึมพำขำๆ แต่ก็ชงกาแฟมาให้ตามสั่ง กระบี่ยกดื่มแล้วก็ถือค้างกลางอากาศเมื่อเห็นรายการเรียลลิตี้ที่แป้งกำลังให้สัมภาษณ์อยู่ ไม่เชื่อตาตัวเองจนถึงกับถือถ้วยกาแฟไปยืนจ้องใกล้ๆจอทีวี พึมพำ "ทำไมหน้าเหมือนไอ้แป้งจังวะ"

    แต่พอนึกถึงเรื่องที่มีคนมาทักปรางค์ที่ชายหาดว่าหน้าเหมือนนางงามกะเทย นึกถึงที่ปรางค์บอกว่าตนไม่ใช่แป้งที่กระบี่เคยรู้จัก พอคิดทบทวนแล้วกระบี่ก็เริ่มเอะใจ สงสัย

    ส่วนปรางค์กำลังวิ่งออกกำลังอยู่ที่ชายหาด ก็ถูกพวกแฟนคลับของปรางค์ที่ดูทีวีในรายการเรียลลิตี้พากันมาต่อว่าต่อขานที่ปรางค์มีแฟนมีกิ๊ก ถึงกับเอารูปที่เก็บไว้ในกระเป๋ามาโยนคืนบอกเลิกเป็นแฟนคลับกันเลยทีเดียว

    ปรางค์ที่ไม่ได้ดูรายการฟังแล้วงงว่ามันเกิดอะไรขึ้น อึดใจเดียวกระบี่ก็พุ่งเข้ามาถามว่า

    "นี่มันอะไรไอ้แป้ง...ไอ้แป้ง แกใช่ไอ้แป้งหรือเปล่า หรือว่าแกเออ...เธอ...เป็นผู้หญิงในรูปนี้"

    "ฉันไม่ใช่แป้ง" ปรางค์ตัดสินใจบอก แล้วเล่าความจริงทั้งหมดให้กระบี่ฟัง ฟังเสร็จกระบี่ตาเป็นประกาย ถามปรางค์ อย่างมีความหวังว่า

    "งั้นแสดงว่า ฉันบอกรักเธอ ไม่ได้บอกรักแป้ง แสดงว่าแป้งยังไม่รู้ว่าฉันรักมัน นี่ฉันยังมีโอกาสใช่ไหม ฉันยังไม่หมดหวังใช่ไหม...ใช่ไหมๆๆ" กระบี่ดีใจจับปรางค์เขย่าจนคอแทบหัก แต่พอนึกได้ก็ปล่อยมือถอยห่างออกมา

    ปรางค์อึกอักไม่กล้าพูดอะไร เพราะรู้อยู่แก่ใจแล้วว่า แป้งไม่ได้รักกระบี่ แต่ขอร้องกระบี่ว่า

    "เรื่องแป้งกับเธอ...เอาไว้ก่อนเถอะนะ กระบี่เธออย่าเพิ่งบอกพ่อเรื่องฉันนะ พ่อยังไม่รู้ว่าลูกชายได้กลายเป็นลูกสาวไปแล้ว ฉันไม่รู้ว่าพ่อจะรับได้หรือเปล่า อย่าเพิ่งบอกอะไรพ่อนะ สัญญาได้ไหม" ปรางค์ขอร้อง กระบี่พยักหน้าหงึกรับปากทันทีเพราะใจคิดถึงแต่แป้ง

    พอบอกความจริงและกระบี่เชื่อแล้ว ปรางค์รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

    ดังนั้น เมื่อทั้งสองถูกประพันธ์พูดฝากฝังให้ดูแลรักใคร่กันมีอะไรให้ช่วยเหลือกัน บอกกับปรางค์ว่า

    "พอการชกครั้งนี้จบสิ้นลงแล้ว พ่ออยากให้แกคิดทบทวนเรื่องไอ้บี่อีกครั้งนะไอ้แป้ง แกก็เห็นแล้วว่ามันเป็นคนดีแค่ไหน มันเป็นผู้ชายคนเดียวที่พ่อกล้าฝากชีวิตแกไว้ได้" พูดแล้วจับมือทั้งสองให้กุมกันไว้ ทำเอาทั้งกระบี่และปรางค์ตัวแข็งทื่อ สุดท้ายปรางค์ขอตัวไปซ้อมต่อ ส่วนกระบี่ขอไปหุงข้าวขายเดี๋ยวไม่ทันขายรอบเย็น แล้วแยกกระเจิงกันไปคนละทาง

    ประพันธ์เห็นท่าทางของสองคนแล้วก็มองงงๆว่ามันอะไรกัน

    ooooooo

    โชติรสเรียกเจ๊จูนไปพบที่ห้องทำงาน ตำหนิอย่างรุนแรงว่าทำอย่างนี้ทำไม เจ๊ถามว่าจะโกรธทำไมในเมื่อตอนนี้เรตติ้งรายการเราถล่มทลาย สปอนเซอร์ก็วิ่งเข้ามาชนจนล้นอย่างที่เห็น

    "แต่คุณไม่มีสิทธิ์จะมายุ่งกับรายการของฉัน" โชติรสเสียงอ่อนลง

    เจ๊จูนทำเป็นขอโทษอ้างว่าตนเป็นคนคิดเร็วทำเร็วเลยไม่ทันได้ปรึกษาแต่ผลที่ได้รับมันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม แต่โชติรสก็ยังกังวลว่าจะมีคนจำได้ว่าผู้ชายในคลิปเป็นนักรบจะทำให้เขาเสียหาย เจ๊ก็อ้างว่าไม่มีใครเห็นต้นฉบับนอกจากโชติรสคนเดียว อวดอ้างผลงานว่า

    "ที่จูนทำอย่างนี้ไม่ใช่เพื่อเพิ่มเรตติ้งให้กับรายการอย่างเดียว แต่ยังเป็นการช่วยกำจัดนังน้องปรางค์ให้พ้นไปจากชีวิตของคุณนักรบด้วยนะคะ"

    "กำจัดยังไง"

    "งานนี้คุณโรสต้องจัดแถลงข่าวอย่างด่วนที่สุด แล้วให้นังน้องปรางค์ขอโทษประชาชน ให้สารภาพผิดไปว่าทำเรื่องฉาวบนดาดฟ้าจริงๆ แล้วจากนั้นคุณโรสก็ทราบนี่คะว่าจะเกิดผลอะไรตามมา แต่รับรองได้ว่าเป็นประโยชน์กับเราทั้งสองฝ่าย"

    ในที่สุด โชติรสก็เดินไปตามแผนของเจ๊จูน!

    ooooooo

    แป้งถูกเรียกมาที่ห้องประชุมโดยมีเจ๊ตุ่มและนุชขนาบมาด้วย โชติรสเอาสคริปต์ให้แป้งดูสั่งให้พูดตามนั้นอย่าให้ขาดตกแม้แต่คำเดียวพูดให้แป้งหายกังวลว่า จะไม่เปิดโอกาสให้นักข่าวได้ซักถาม รับรองว่าทั้งสื่อมวลชนทั้งคนดูทั้งแฟนคลับของเธอจะต้องพอใจ

    เจ๊ตุ่มเห็นว่าไม่จำเป็นต้องจัดงานแถลงข่าว นุชเองก็เห็นว่ารายการจบไปแล้วควรปล่อยให้เรื่องเงียบไปเองดีกว่า แต่โชติรสก็ชี้แจงแกมบังคับว่า

    "ทางกองประกวดไม่พอใจอย่างมากนะ ที่ปรางค์ทำตัวจนเกิดข่าวฉาวขึ้นมาอย่างนี้"

    "คุณจะให้ฉันแถลงข่าวขอโทษประชาชน ฉันไม่มีปัญหาหรอกนะ แต่ทำไมต้องให้ฉันโกหกคนดูด้วยว่า ผู้ชายในคลิปเป็นแฟนฉัน" แป้งแย้งแล้วอ่านในสคริปต์ว่า "เป็นคนนอกวงการ รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ขอไม่เปิดเผยชื่อ"

    โชติรสก็ยังอ้างเหตุผลว่าถ้าบอกว่าเป็นแฟนกันจะดูดีกว่า ถ้ายอมรับผิดและขอโทษทุกคนก็จะยกโทษให้ เจ๊ตุ่มถามว่าแล้วทางกองประกวดจะไม่ว่าหรือเพราะมันมีกฎห้ามไว้ โชติรสตัดบททันทีว่า

    "ฉันบอกแล้วไงว่าฉันคุยกับทางกองประกวดแล้ว เธอต้องพูดตามสคริปต์ของฉันนะปรางค์ ไม่ใช่แค่ช่วยให้เธอไม่ต้องถูกยึดตำแหน่งมิสเรนโบว์ควีนคืน เธอยังช่วยรักษาชื่อเสียงให้พี่รบอีกด้วย"

    เมื่อโชติรสอ้างเช่นนั้น ทำให้แป้งนิ่งอย่างจำต้องยอมทำตาม

    ooooooo

    นักรบมาถึงที่บริษัทของโชติรสแล้ว ต๊อดวิ่งไปบอกว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้วโชติรสจัดงานแถลงข่าวให้ปรางค์ขอโทษประชาชนที่คลิปหลุด นักรบถามว่าทำไมต้องแถลงข่าวในเมื่อปรางค์ไม่ได้ทำอะไรผิด

    ต๊อดเอาสคริปต์ให้นักรบดู อ่านสคริปต์แล้วนักรบพูดอย่างไม่พอใจว่าถ้าปรางค์พูดตามสคริปต์นั่นก็เท่ากับสารภาพว่าขึ้นไปมั่วกับแฟนบนดาดฟ้า อย่างนี้เป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ ถามต๊อดว่าเขาจัดแถลงข่าวที่ไหน พอรู้ว่าห้องประชุมชั้น 20 นักรบก็วิ่งอ้าวไปขึ้นลิฟต์ทันที

    ที่ห้องแถลงข่าว เอื้อมเพิ่งมาถึงรับไม่ได้ที่ต้องให้แป้งมาแถลงข่าวเช่นนี้เพราะแป้งไม่ได้ทำอะไรผิด ส่วนเจ๊จูนกับข้าวฟ่างต่างรอเวลาที่มงกุฎมิสเรนโบว์ควีนจะหลุดจากหัวแป้งมาสวมที่หัวข้าวฟ่างกันอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง

    การเปิดแถลงข่าวเริ่มแล้ว โชติรสเป็นผู้ดำเนินการเอง โดยก่อนอื่นให้ทุกท่านได้ชมคลิปวีดิโอต้นเหตุเรื่องนี้ทั้งหมดก่อน จากนั้นไฟในห้องประชุมดับมืด จอโทรทัศน์ด้านหลังโต๊ะแถลงข่าวเป็นภาพคลิปของนักรบกับแป้งเคลื่อนไหวอยู่บนดาดฟ้า

    นักรบขึ้นมาถึงหน้าห้องแถลงข่าว เจอศักดิ์สิทธิ์และโสภาดักไม่ให้เข้าย้ำให้นักรบคิดถึงอนาคตของตัวเองให้มากหากข่าวฉาวออกไปอนาคตของเขาจะเป็นอย่างไร

    "ผมไม่ยอมให้คุณโรสแก้ปัญหาด้วยวิธีโกหกหลอกลวงแล้วก็ยังทำลายอนาคตคนอื่นอีก ผมกับปรางค์แค่ติดอยู่บนดาดฟ้าด้วยกันเท่านั้น เราไม่ได้ทำอะไรผิดเลย" นักรบยืนกรานเสียงแข็งพลางจะเข้าไปในห้องประชุมแต่ก็ถูกทั้งพ่อและแม่กันเต็มที่ จนต๊อดวิ่งมาบอกว่าเขากำลังจะแถลงข่าวแล้ว ชี้ให้นักรบไปเข้าอีกประตูหนึ่ง นักรบวิ่งอ้าวไปทันที

    เป็นเวลาที่โชติรสเริ่มให้แป้งเล่าเหตุการณ์ตั้งแต่ต้น แป้งเล่าตามความเป็นจริง โชติรสจี้ให้แป้งอธิบายคลิปจากกล้องวงจรปิดว่าเกิดได้ยังไง และผู้ชายคนนั้นเป็นใคร

    "วันนั้นปรางค์ขึ้นไปบนดาดฟ้าเพราะอยากอยู่คนเดียวเงียบๆ สักพัก ปรางค์ไม่คิดว่าจะมีใครตามปรางค์เจอ"

    "แล้วใครล่ะคะที่ตามหาคุณปรางค์จนเจอแล้วก็อยู่กับคุณปรางค์ทั้งคืน บอกมาตรงๆเลยดีกว่าว่าคืนนั้นคุณอยู่กับใคร"

    "ปรางค์อยู่กับ..."

    "อยู่กับผมเองครับ" เสียงนักรบแทรกขึ้นมาพร้อมกับแหวกกลุ่มนักข่าวขึ้นไปนั่งแถลงข่าวด้วย "ผู้ชายที่ติดอยู่กับคุณปรางค์บนดาดฟ้าคือผมเอง"

    ทั้งแป้งและโชติรสต่างอุทานอย่างคาดไม่ถึง เจ๊จูนกับข้าวฟ่างอ้าปากค้างฝันสลายในพริบตา เจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมดีใจสุดชีวิตเชื่อว่านักรบมาช่วยแป้งอีกครั้ง จากนั้นทั้งห้องเงียบกริบเมื่อนักรบชี้แจงว่า

    "วันนั้น ผมไปตามปรางค์เพื่อให้มาถ่ายทำสปอร์ตโปรโมตรายการครับ แล้วประตูเกิดล็อกเปิดไม่ได้ เราก็เลยต้องติดอยู่บนดาดฟ้าด้วยกัน ภาพที่เห็นในคลิปที่ออกไปในรายการ ถ้าพวกคุณดูดีๆก็จะเห็นว่ามันไม่มีอะไร นอกจากคนสองคนนั่งคุยกัน เล่นตลกบ้าบอฆ่าเวลาไป ผมกับคุณปรางค์ไม่ได้ทำอะไรผิด ถ้าจะผิดก็ผิดที่รายการเอาคลิปไปตัดต่อจนกลายเป็นละครน้ำเน่าไป ผมขอชี้แจงข้อเท็จจริงแค่นี้นะครับ ขอบคุณครับ"

    พูดเสร็จนักรบลุกขึ้นคว้าแขนแป้งลากออกไป โชติรสร้องถามอย่างตกใจว่าจะไปไหน นักรบไม่สนใจพาแป้งรีบออกจากห้องแถลงข่าวไปทันที พวกนักข่าวลุกฮือตามไปทั้งห้องแถลงข่าวโกลาหลไปหมด

    นักรบพาแป้งวิ่งผ่านหน้าศักดิ์สิทธิ์กับโสภา ทำเอาทั้งสองมองตะลึงอ้าปากค้าง ส่วนต๊อดสวมวิญญาณตากล้องมืออาชีพถือกล้องวิ่งไล่ตามเก็บภาพนักรบกับปรางค์ไปจนทั้งสองวิ่งออกไปลับตา

    เจ๊ตุ่มกับนุชถามกันว่านักรบจะพาแป้งไปไหน แบบนี้มิเป็นข่าวหนักกว่าเดิมหรือ

    ส่วนเจ๊จูนสบถอย่างแค้นใจ "นังปรางค์นี่สร้างข่าวให้ ตัวเองเก่งจริงๆอย่างนี้มันได้เป็นข่าวฮอตไม่รู้จักจบจักสิ้นแน่ๆ"

    ooooooo

    นักรบพาแป้งวิ่งไปถึงลานจอดรถบอกแป้งว่าเราต้องรีบออกไปจากที่นี่ก่อนที่นักข่าวจะเจอตัว ถามแป้งว่าเราจะไปที่ไหนดี แป้งเสนอให้ไปพัทยา เขาเห็นด้วยว่าไปหาที่เงียบๆสงบสติกันสักพักแล้วค่อยคิดกันว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี ว่าแล้วขับรถออกไปอย่างเร็วสวนกับพวกนักข่าวที่วิ่งกรูกันมาแต่ไม่ทันเสียแล้ว

    เมื่อไปถึงพัทยา นักรบพาแป้งไปที่รีสอร์ตสงบแห่งหนึ่ง ขณะเขากำลังกรอกเอกสารอยู่นั้น แป้งก็หลบไปโทรศัพท์ถึงปรางค์ถามว่าตกลงจะต้องขึ้นชกเมื่อไหร่

    พอรู้ว่าพรุ่งนี้ แป้งบอกว่าไม่เป็นไร ตอนนี้ตนอยู่พัทยาแล้วจะไปเปลี่ยนตัวขึ้นชกแทนและให้ปรางค์กลับไปเป็นคนเดิมเสีย

    ปรางค์ทั้งดีใจและตกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้น แป้งมาอยู่พัทยาได้ยังไง คลิปหลุดได้ยังไง ได้ข่าวว่าแป้งแถลงข่าวอยู่ไม่ใช่หรือ ตนให้กระบี่ช่วยตามข่าวอยู่

    แป้งตกใจถามว่ากระบี่รู้เรื่องตนกับปรางค์เปลี่ยนตัวกันแล้วหรือ กลัวกระบี่จะบอกพ่อ แต่ไม่เป็นไรตนจะไปหาปรางค์ให้เร็วที่สุด แล้วขอตัดสายก่อนเพราะนักรบกำลังเดินมา เขาถามว่าคุยโทรศัพท์กับใคร แป้งตัดบทว่าเขาไม่รู้จักหรอกเป็นเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานแล้วเลยนัดพบกัน

    นักรบเตือนแป้งว่าตอนนี้เธอควรอยู่เงียบๆ   ถามว่าหรือพี่ที่เธอพูดถึงคือปัญหาที่เธอต้องเคลียร์ ซักถี่ยิบว่า "เขาเป็นใคร   เป็นเพื่อนหรือเป็นญาติ   เธอมีปัญหาอะไรกันแน่ หรือต้องตามไปใช้หนี้แทนใครอีก"

    แป้งไม่ตอบคำถามแต่ขอไปเดินเล่นก่อน พูดแล้วเดินออกไปเลย นักรบเรียกก็ไม่หยุดเลยตามไปด้วย แป้งขอร้องว่าอย่าถามปัญหาที่ตนตอบไม่ได้เลย นักรบขอถามอีกว่า

    "ที่เธอบอกฉันว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ฉันพบในครั้งแรกมันหมายความว่าไง" แป้งบอกว่าความจริงก็เป็นอย่างที่เขาเห็นนั่นแหละ นักรบพึมพำ "ฉันคิดว่า เธอเป็นผู้หญิง..."

    "ก็ถูกแล้ว ฉันเป็นผู้หญิง ฉันมีอะไรที่ไม่เหมือนผู้หญิงบ้าง มีซักครั้งไหมคะที่คุณเห็นฉันเป็นผู้หญิงจริงๆ"

    "ฉันเห็นเธอเป็นเพื่อนล่ะ เพื่อนที่ไม่สำคัญว่าจะเป็นเพศไหนก็ตาม เพื่อนที่ฉันต้องช่วยถ้าเห็นว่าเดือดร้อน เพื่อนที่ฉันจะไม่ยอมให้ใครมารังแกได้ แค่นี้พอหรือยังสำหรับเธอ"

    แป้งถามว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้อีกนานแค่ไหน นักรบตอบหนักแน่นว่าจนกว่าเธอจะไม่อยากเป็นเพื่อนกับตนหรือไม่ก็เราไม่อยากเป็นแค่เพื่อนกัน แป้งเลยตัดบทว่าเราไม่มีทางเป็นได้มากกว่าเพื่อน เพราะยังไงเขาก็เห็นว่าตนเป็น... แป้งอยากพูดคำว่ากะเทย แต่ถูกนักรบดึงมือไปจับไว้เสียก่อนบอกเธอว่า

    "ถ้าหากว่าฉันไม่ได้เห็นเธอเป็นอย่างอื่น...นอกจาก... เป็นคนที่ฉันเป็นห่วงที่สุดในตอนนี้..."

    นักรบพูดไม่ทันจบก็ถูกโทรศัพท์ดังแทรกขึ้น เขากดรับ เป็นสายจากโชติรสนั่นเอง

    "ฮัลโหลครับ ผมยังอยู่กับปรางค์ เราคงยังไม่กลับไปตอนนี้ รอให้เรื่องทุกอย่างเงียบไปก่อน คุณอย่ามาขู่เรื่องสัญญาดีกว่านะคุณโรส คุณหาผลประโยชน์จากปรางค์มามากพอแล้ว"

    "พี่รบจะไม่กลับก็ไม่เป็นไรค่ะ งั้นโรสคงต้องเลื่อนกำหนดวันจ่ายค่าหุ้นของคุณลุงให้เร็วขึ้น ไม่ทราบว่าคุณลุงจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่านะคะ แต่ถ้ามีอะไรพี่รบคงจะรู้จากข่าวหน้าหนึ่งมังคะ ข่าวล้มละลายของคนนามสกุลดังต้องเป็นข่าวใหญ่แน่นอน!" โชติรสใช้ไม้ตายตามเคย พูดเสร็จก็ตัดสายอย่างเป็นต่อ

    นักรบนิ่งอึ้งรู้แก่ใจดีว่ากำลังถูกโชติรสบังคับให้แต่งงาน เขากดปิดโทรศัพท์หน้าเครียด

    "คุณกลับไปเสียเถอะค่ะ อย่าให้ฉันต้องสร้างปัญหาให้คุณอีกเลยนะคะ" แป้งเดินจากไปทันที

    นักรบมองตามแป้งไปด้วยความยุ่งยากใจอย่างหนัก

    ooooooo

    ศักดิ์สิทธิ์กับโสภาเดือดเนื้อร้อนใจอย่างหนัก โสภากลัวโชติรสจะยกเลิกการแต่งงาน  ส่วนศักดิ์สิทธิ์กลัวเธอเปลี่ยนแปลงเรื่องหุ้น   โชติรสบอกทั้งสองคน ทั้งขู่ทั้งล่อว่า

    "พี่รบกล้าแสดงตัวปกป้องปรางค์ออกทีวีไปทั่วประเทศอย่างนี้ พี่รบคงไม่สนใจแล้วล่ะค่ะว่าใครจะคิดยังไง โรสอุตส่าห์ ขอร้องให้พี่รบรีบกลับมา แต่พี่รบก็ไม่ยอมฟัง อย่างนี้โรสคงต้องตัดสินใจใหม่แล้วล่ะค่ะ" แต่เมื่อฟังทั้งโสภาและศักดิ์สิทธิ์ขอร้องแล้ว เธอบอกว่า "โรสจะให้โอกาสพี่รบอีกสักครั้งก็แล้วกัน แต่โรสให้เวลาแค่วันเดียวนะคะ ถ้าพรุ่งนี้พี่รบไม่กลับมาเคลียร์ตัวเอง โรสก็คงจะต้องยกเลิกการแต่งงาน ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ โรสคงต้องขอให้คุณลุงรีบจ่ายค่าหุ้นให้ทางบริษัทนะคะ ไม่งั้นโรสคงจำเป็นต้องดำเนินการตามกฎหมาย หวังว่าคุณลุงคุณป้าคงเข้าใจนะคะ"

    ทั้งศักดิ์สิทธิ์และโสภาต่างหน้าเสียกลัวทุกอย่างจะหลุดมือ

    ooooooo

    เจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมยังอยู่ที่ล็อบบี้บริษัทของโชติรส ต่างวิตกสงสัยกันว่านักรบพาแป้งไปไหน แต่ก็ปลอบใจกันเองว่าเดี๋ยวนักรบก็คงพากลับไปส่งบ้านเหมือนคราวที่แล้ว

    ระหว่างนั้นเจ๊จูนกับข้าวฟ่างมาแอบฟังอยู่พูดประชดเหน็บแนมตามเคยว่าปรางค์ ทำชื่อเสียงของมิสเรนโบว์ควีนเสียหายหมด เมื่อรักษาไว้ไม่ได้ก็ให้ส่งคืนตำแหน่งให้ข้าวฟ่างที่เหมาะสมกว่าเสีย ส่วนข้าวฟ่างก็สอดรับกันเป็นปี่เป็นขลุ่ยว่าตนจะกอบกู้ชื่อเสียงเกียรติยศ ของมิสเรนโบว์ควีนกลับมาเอง

    เจ๊ตุ่มฟังแล้วฉุนขาดประกาศว่าตนจะปกป้องปรางค์ จนถึงที่สุด นุชก็ประกาศกร้าวว่า จะทำอะไรปรางค์ก็ต้องข้ามศพตนไปก่อน แล้วแกล้งพูดดังๆให้กระแทกเข้าหูเจ๊จูนว่า

    "ป่านนี้น้องปรางค์คงรออยู่ที่บ้านแล้วล่ะ" แล้วพากันกลับไป

    แต่พอกลับถึงบ้านปรางค์ปรากฏว่าปรียาคอยฟังข่าวอยู่อย่างร้อนใจ พอฟังพวกเจ๊ตุ่มบ่นกันอย่างวิตกกังวลเป็นห่วงปรางค์ก็ถามว่าตกลงเรื่องมัน เป็นยังไงกันแน่ ตอนที่ตนถามเรื่องผู้ชายในคลิป ปรางค์ก็ทำอึกอักแล้วจริงๆใช่นักรบหรือเปล่า

    เจ๊ตุ่มยอมรับว่าใช่ แต่ทั้งสองคนไม่ได้ทำอะไรกัน นุชก็ช่วยเสริมว่าไม่ต้องสนใจเรื่องคลิปเพราะในการแถลงข่าวก็เคลียร์กันจบไปแล้ว

    "มันจะเคลียร์จบได้ยังไง คุณนักรบพาไอ้ป้างออกไปกลางงานแถลงข่าวอย่างนั้น นักข่าวได้เขียนข่าวกันสนุกใหญ่เลยล่ะซิ นี่พวกแกดูแลไอ้ป้างยังไงปล่อยให้มีเรื่องไม่ได้หยุดหย่อน แล้วนี่งานการไม่เสียหายกันไปหมดเลยหรือ เดี๋ยวต้องไปทำรายการอะไรที่ต่างจังหวัดอีกไม่ใช่เหรอ"

    ฟังปรียาแล้วเจ๊ตุ่มถามว่ารายการอะไร พอปรียาบอกว่ารายการอะไรตนไม่ได้ถาม แต่เห็นป้างจัดกระเป๋าไว้เรียบร้อยแล้ว  ทั้งยังพูดแปลกๆว่าจะไปไม่กี่วัน  ร่ำลาตนราวกับจะไปนาน ไปแล้วไม่กลับงั้นแหละ

    เจ๊ตุ่มกับนุชและเอื้อมสบตากันอย่างสงสัย ในขณะที่ปรียาไม่เอะใจได้แต่เป็นห่วงแป้ง พอออกจากบ้านปรางค์ ทั้งสามก็ช่วยกันคิดว่านักรบจะพาแป้งไปไหน เอะใจคำเล่าของปรียา นุชเลยคิดว่าแป้งอาจจะกลับไปชกมวยที่พัทยาแล้วก็ได้เชื่อว่าแป้งต้องอาศัย ช่วงชุลมุนนี้ไปเปลี่ยนตัวกับปรางค์แน่ๆ

    เอื้อมเร่งให้รีบโทร.หาแป้งดีกว่า ทุกคนหยิบโทรศัพท์ ขึ้นมาโทร.กันเป็นระวิง เจ๊ตุ่มเอ็ดว่าโทร.กันทำไม ตนโทร.คนเดียวก็พอแล้ว แต่พอโทร.ปรากฏว่าแป้งปิดมือถือ เจ๊กดใหม่แล้วรอลุ้นกันสุดฤทธิ์

    ooooooo

    ในที่สุดแป้งยอมรับสายและบอกความตั้งใจมุ่งมั่นของตนแก่พวกเจ๊ทั้งหลายที่จะ กลับมาเป็นตัวเองและให้ปรางค์กลับไปเป็นปรางค์ตามเดิม บอกพวกเจ๊ว่าไม่มีเวลาไหนที่จะเหมาะกับการเปลี่ยนตัวกว่าเวลานี้แล้ว

    สุดท้ายพวกเจ๊ก็รับได้ต่างขอบใจและหวังว่าจะได้พบกันอีกในโอกาสหน้า

    เมื่อตกลงกับพวกเจ๊ตุ่มได้เรียบร้อยแล้ว แป้งโทร.หาปรางค์แล้วนัดเจอกันคืนนี้ ปรางค์ดีใจแต่ก็ใจหายที่จะต้องจากพ่อไปแล้ว คืนนี้เลยเข้ามากอดประพันธ์ ประพันธ์นึกว่าปรางค์เกิดกลัวขึ้นมาจะไม่ขึ้นชกอีก ปรางค์รับรองว่าพรุ่งนี้ขึ้นชกแน่ตอนนี้ก็แค่อยากกอดพ่อเท่านั้น

    ประพันธ์จึงเป่ากระหม่อมอวยชัยให้พรให้ชนะให้ได้ ปรางค์สะท้อนใจเกริ่นกับพ่อว่า

    "พ่อ...ถ้าหนูไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อหวังหนูก็ขอโทษด้วยนะ แต่หนูอยากให้พ่อจำไว้ ว่าหนูดีใจที่เกิดมาเป็นลูกของพ่อ ถึงพ่อจะไม่ยอมรับในตัวหนู หนูก็เข้าใจ หนูรักพ่อนะ"

    ประพันธ์ก็ยังไม่เฉลียวใจแม้แต่น้อย กอดและบอกว่ารักลูกเสมอไม่ว่าลูกจะชกแพ้หรือชนะก็คือลูกรักของพ่อ ปรางค์พูดไม่ออกอีก เลยกอดพ่อไว้เป็นครั้งสุดท้ายก่อนอำลา

    ooooooo

    แต่พอถึงเวลานัดกับแป้ง ปรางค์จะหลบออกไป ประพันธ์มาเห็นเข้าถามว่าจะไปไหนพรุ่งนี้จะชกอยู่แล้ว ปรางค์ปดว่าจะไปวิ่งให้เหงื่อออกหน่อยคืนนี้จะได้หลับสบาย ประพันธ์เกิดอยากให้กระบี่ผูกสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นขึ้นอีก บอกให้กระบี่ตามไปด้วย ทำเอาทั้งคู่ลำบากใจ แต่ก็จำต้องทำตามเพื่อไม่ให้ประพันธ์สงสัย

    ส่วนแป้ง พอจะออกจากรีสอร์ตก็ถูกนักรบถามว่าจะไปไหน แป้งขอร้องเขาว่าปล่อยให้ตนไปใช้ชีวิตแบบตนเถอะไม่อยากทำให้ชีวิตของเขา วุ่นวายไปกว่านี้อีกแล้ว เราต่างคนต่างไปจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด นักรบไม่ยอมสั่งว่าเธอมากับตนก็ต้องกลับด้วยกัน ส่วนปัญหาของตนเธอไม่ต้องห่วงจะจัดการเอง

    "คุณคิดจะจัดการยังไงล่ะคะ คุณหาเงินใช้หนี้คุณโรสได้แล้วงั้นเหรอ...เรื่องนี้ยังเป็นปัญหาของคุณอยู่ ใช่ไหมคะ แล้วคุณก็ยังหาทางแก้ปัญหานี้ไม่ได้ แล้วการที่คุณมายุ่งเกี่ยวกับฉันก็จะทำให้สถานการณ์แย่ลง คุณก็รู้ คุณโรสทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ"

    "ฉันจะคุยกับคุณโรสเขาเอง"

    "คุณโรสต้องการคุณเท่านั้นค่ะ คุณรบ คุณจะต้องกลับไปหาคุณโรสแล้วฉันจะกลับไปใช้ชีวิตของฉันตามเดิม ในชีวิตฉันไม่เคยมีใครที่ดีต่อฉันห่วงใยคอยช่วยเหลือเท่าคุณอีกแล้ว ฉันจะไม่มีวันลืมคุณค่ะ"

    "ฉันไม่ให้เธอไป" นักรบเผลอตัวดึงแป้งเข้าไปกอดไว้แน่น   ทำเอาแป้งตะลึงอึ้งไปชั่วขณะพอได้สติก็รีบผละออกมาเตือนเขาว่าตนไม่ใช่ผู้ หญิง ขอเขาอย่าทำลายอนาคตตัวเองเพื่อกะเทยคนเดียวเลย

    แป้งวิ่งผละจากนักรบไปแล้ว ชายหนุ่มได้แต่ยืนอึ้งคิดไม่ถึงเหมือนกันว่าตัวเองจะมีความรู้สึกกับแป้งได้ถึงขนาดนี้...

    ooooooo

    ระหว่างที่แป้งเดินออกไปหาปรางค์ตามที่นัดกันไว้นั้น นักรบตามไปห่างๆแป้งรู้ทันเห็นหญิงคนหนึ่งรูปร่างและการแต่งกายคล้ายตน แป้งหลบแว้บ นักรบเห็นนึกว่าหญิงคนนั้นเป็นแป้งตรงเข้าไปทัก ระหว่างนั้นเองแป้งก็เร้นกายหายไปจากสายตาของนักรบ ส่วนนักรบก็หน้าแตกยับเมื่อทักคนผิด

    เมื่อเจอกันแล้ว แป้งทำเวลาเต็มที่ปรางค์ยังมีอะไรที่จะพูดอีกมากมายแต่แป้งตัดบทว่าเรามาไกล ถึงขนาดนี้คงทำอะไรไม่ได้แล้ว เร่งให้รีบเข้าห้องน้ำแล้วเปลี่ยนตัวกันให้เร็วที่สุด

    ครู่เดียวทั้งสองก็ออกมาในสภาพที่กลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง เป็นเวลาที่กระบี่เดินตามมาถึงหน้าห้องน้ำแล้วปรางค์หายไป เลยยืนมองหา นักรบก็ผละจากคนที่ตัวเองทักผิดตามหาแป้งวุ่นไปหมด

    ในที่สุดกระบี่ก็เจอแป้ง และนักรบก็เจอปรางค์โดยที่ชายหนุ่มทั้งสองไม่รู้ว่าแป้งกับปรางค์เปลี่ยนตัวกันเรียบร้อยแล้ว

    กระบี่ดีใจที่เจอแป้งเร่งให้รีบกลับบ้านกัน อย่างเธอถึงฟิตไปก็ชกไม่ชนะหรอก ทางที่ดียอมโดนน็อกตั้งแต่ยกแรกเลยแล้วกันจะได้ไม่เจ็บตัวมาก

    แป้งขยับเข้าใกล้กระบี่ กระบี่ถอยหนีอย่างระวังตัว แป้งเลยคุยโวว่าพูดอย่างนี้ดูถูกกะเทยกันชัดๆ กะเทยชกมวยเก่งๆก็มีเยอะไป ท้ากระบี่ว่า "แกคอยดูฝีมือฉันก็แล้วกัน"

    แป้งกอดคอกระบี่หมับตามความเคยชิน กระบี่รีบปัดออกอย่างสยดสยอง ส่วนนักรบเดินมาเจอปรางค์ก็ปรี่เข้าหาคว้าแขนพูดอย่างผู้ชนะว่าคิดว่าจะหนี ตนพ้นหรือ

    "คุณ...คุณนักรบ" ปรางค์มองนักรบอย่างตกใจกะพริบตาปริ๊บๆ

    จากคำพูดของนักรบทำให้ปรางค์รู้ได้ว่าเขามีใจให้แป้ง ปรางค์ระวังตัวมากขึ้นกลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยเหมือนกระบี่อีก ส่วนนักรบก็รู้สึกได้ถึงท่าทีที่เปลี่ยนไปแปลกไปของปรางค์ ที่เขาพาหนีมาด้วยกัน

    ooooooo

    แป้งได้กลับมาเจอพ่อดีใจมากกระโดดเข้ากอดพ่อบอกว่าคิดถึงพ่อจังเลย ประพันธ์ถามขำๆว่าเห็นว่ากอดฟรีรึไงถึงได้กอดแล้วกอดอีก แป้งยังให้ความมั่นใจกับพ่อว่าพรุ่งนี้ตนต้องชนะแน่ไม่ทำให้พ่อผิดหวังเด็ด ขาด เลยถูกประพันธ์แซวว่ารู้สึกจะฮึกเหิมขึ้นเยอะไปได้ยาดีที่ไหนมาจากกระบี่ใช่ ไหม

    "พ่ออย่าพูดแบบนี้ หนูฟังแล้วจะอ้วก หนูกับไอ้บี่เป็นได้แค่เพื่อนกันเท่านั้นแหละ ถ้าจะเป็นอะไรมากกว่านั้นแค่คิดก็ขนลุกขนพองแล้วล่ะ"

    กระบี่ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่เห็นด้วยทันที เสริมว่าตนก็ขนลุกขนพองเหมือนกัน ทำเอาประพันธ์แปลกใจถามว่าพูดอะไร แป้งแกล้งกอดคอกระบี่บอกพ่อว่าเราคิดเหมือนกันเราเป็นอย่างอื่นกันมันไม่ เวิร์กหรอก กระบี่กระอักกระอ่วนใจ คิดว่าถูกกะเทยกอดรีบขอตัวไปอุ่นก๋วยเตี๋ยว

    ประพันธ์เห็นท่าทางแปลกๆของทั้งคู่แล้วถามว่าตกลงตนจะไม่ได้ลูกเขยแล้วใช่ ไหม แป้งบอกพ่อว่าตนจะหาให้พ่อเองอยากได้แบบไหนบอกมาเลยเดี๋ยวจัดให้

    "สำหรับพ่อยังไงก็ได้ไม่ต้องร่ำรวยไม่ต้องหล่อลากดิน จะไฮโซโลโซได้ทั้งนั้นขออย่างเดียวขอให้เป็นคนดี แล้วก็ดูแลแกได้เท่านั้นพอ"

    "หนูอาจจะเคยเจอผู้ชายคนนั้นแล้วก็ได้นะพ่อ แต่หนูไม่รู้ว่าหนูจะได้เจอกับเขาอีกเมื่อไหร่...หรือบางทีหนูก็อาจ จะไม่มีโอกาสได้เจอเขาอีกเลย..." แป้งกอดพ่อไว้อย่างอดคิดถึงนักรบไม่ได้

    ooooooo
    ปรางค์ต้องมารับรู้เรื่องที่ต้องอยู่กับนักรบใหม่ เธอแปลกใจถามว่าทำไมถึงเปิดห้องพักแค่ห้องเดียว นักรบอ้างว่ากลัวเธอจะหนีไปอีก

    "ที่จริงคุณไม่น่าจะไปตามฉันเลยนะคะคุณนักรบ  คุณน่ะช่วยเหลือฉันมามากพอแล้ว  คุณน่าจะให้ฉันไปตามทางของฉัน"

    "ฉันเป็นคนสร้างปัญหาให้เธอนะปรางค์ ฉันพาเธอหนีมาฉันก็ต้องรับผิดชอบทุกอย่าง เธอต้องกลับไปกับฉัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันจะดูแลเธอเอง" ปรางค์กราบขอบคุณอย่างอ่อนช้อย นักรบมองอย่างรู้สึกแปลกๆ

    ปรางค์ขอบคุณเขาแต่เชื่อว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่เราควรทำตอนนี้คือลืมเรื่องที่เคยเกิดขึ้นแล้วมาเริ่มต้นกันใหม่ ทำเหมือนเราเพิ่งรู้จักกันก็ได้ ปรางค์ออกอุบายเพื่อการปรับตัวของตัวเองจะได้แนบเนียน พอนักรบตัดพ้อว่าทำไมพูดง่ายๆอย่างนี้  ที่ผ่านมามันไม่มีความหมายอะไรกับเธอเลยหรือ

    "ตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดของฉันคือภารกิจของมิสเรนโบว์ควีนค่ะ จบรายการเรียลลิตี้นี่แล้ว ฉันก็จะต้องไปประกวดมิสเรนโบว์เวิลด์ ฉันคงต้องให้เวลากับเรื่องงานมาก่อน ส่วนคุณก็ต้องทำงานของคุณต่อไป อีกไม่นานเราก็จะลืมเรื่องที่เคยเกิดขึ้น กลายเป็นคนแปลกหน้ากันอยู่ดี"

    "เธอคิดอย่างนั้นจริงๆเหรอปรางค์..."

    ปรางค์มองนักรบอย่างไม่เข้าใจว่าตนพูดอะไรผิดหรือ...

    ooooooo

    พอกระบี่อุ่นก๋วยเตี๋ยวมาวาง  แป้งก็กินเอ๊า...กินเอา จนกระบี่มองอย่างแปลกใจ   กินก๋วยเตี๋ยวยังไม่ทันหมดชาม แป้งก็เทข้าวสวยเพิ่มเข้าไปในชามก๋วยเตี๋ยวกินต่ออย่างหิวโหย เอร็ดอร่อย กระบี่ดูแล้วพึมพำกับ ตัวเอง

    "ฉันน่าจะดูออกตั้งแต่ทีแรกแล้ว ถ้าเธอเป็นไอ้แป้ง เธอจะต้องกินข้าวทีละสองสามจาน กินข้าวมันไก่ก็ไม่เคยเอาหนังออก ไม่มีผู้หญิงคนไหนเหมือนไอ้แป้งของฉันอีกแล้ว มันเป็นคนหนักเอาเบาสู้ไม่เคยท้อถอยอะไรง่ายๆ  ผู้ชายอกสามศอกยังไม่แข็งแกร่งเท่ามันเลย ฉันคิดถึงมันจริงๆ ไม่มีใครมือหนักตีนหนักได้ใจเท่ามันอีกแล้ว"

    แป้งตบไหล่กระบี่ป้าบจนกระบี่ทรุดฮวบ ถามว่า "แกคิดถึงไอ้แป้งมันมากเลยเหรอ"

    พอกระบี่บอกว่าคิดถึง ต่อว่าที่ถามทีไรก็ไม่ยอมบอกสักทีว่าแป้งอยู่กรุงเทพฯตรงไหน ตนจะได้ไปตามกลับมา แป้งเลยบอกว่าถ้าจะไปก็ต้องแต่งกะเทยเพราะแป้งตอนนี้อยู่กับพวกกะเทย กระบี่เลยพยายามทำสะดิ้งให้เหมือนกะเทย ทำเอาแป้งขำแทบตายด่าไปหัวเราะไปว่า

    "อุบาทว์จริงๆไอ้บี่เอ๊ย ทำไปได้ แกนี่โง่หรือบ้าวะเนี่ยถึงได้เชื่อฉันได้  แกนี่ไม่ได้เปลี่ยนเลยนะไอ้บี่  หลอกง่ายเหมือนเดิม"

    กระบี่เอะใจมองแป้งอีกที คราวนี้ดีใจจนกระโดดเข้าหาตะโกนลั่น "ไอ้แป้ง! ไอ้แป้งตัวจริงใช่ไหม" แป้งย้อนถามว่าถ้าตนไม่ใช่ไอ้แป้งแล้วจะให้เป็นใคร กระบี่จ้องมองแป้งตาไม่กะพริบ "แกเปลี่ยนตัวกับปรางค์ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ยไอ้แป้ง... ไอ้แป้งกลับมาแล้ว" กระบี่กระโดดกอดแป้งเต็มสองมือจนแป้งต้องดันตัวออกไปบอกกระบี่ว่า

    "เออ...ฉันกลับมาแล้ว แล้วก็จะไม่ไปไหนอีกแล้ว!"

    กระบี่ดีใจกระโดดจะกอดแป้งอีก ถูกแป้งตัวจริงถีบยอดอกด้วยท่าแม่ไม้มวยไทยกระเด็นไปไม่เป็นท่า

    ooooooo

    ห้องพักรีสอร์ตที่พัทยา นักรบมองปรางค์อย่างผิดหวัง พูดเหมือนตัดพ้อว่า

    "ฉันจะไม่มีวันลืมเรื่องที่เคยเกิดขึ้นหรอกนะปรางค์ ถึงเราจะรู้จักกันไม่นาน  แต่ฉันคิดว่าไม่มีใครเข้าใจเธอเท่ากับฉัน แล้วก็ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่เข้าใจฉันเท่ากับเธอ  ไม่ว่าวันข้างหน้า จะเป็นยังไง  ฉันก็ยังอยากอยู่ข้างๆเธอ"

    "ขอบคุณค่ะ แต่ฉันคิดว่าฉันอยากช่วยเหลือตัวเองไปก่อน  เรามาคุยเรื่องพรุ่งนี้ดีไหมคะ  เราจะบอกคุณโรสยังไงดีคะ ที่เราหนีมาเฉยๆอย่างนี้  ปกติเราต้องถ่ายรายการทุกวันไม่ใช่ เหรอคะ  เราทำให้รายการเสียหายมากหรือเปล่าคะเนี่ย"

    "ไม่หรอก ฉันตัดต่อเทปล่วงหน้าไว้แล้ว พรุ่งนี้กลับไปถ่ายรายการต่อก็ทัน ส่วนเรื่องที่เราหนีกันมานี่..."

    "ฉันคิดว่าเราไม่ควรให้คนอื่นรู้นะคะ ถ้าหากมีใครถาม ฉันจะบอกว่าพอออกจากงานแถลงข่าวเราก็ต่างคนต่างไปก็แล้วกัน น่าจะเป็นการดีที่สุดสำหรับเราสองคน เพราะไม่ใช่คุณเท่านั้นที่จะต้องรักษาชื่อเสียง ฉันเองก็ต้องระวังตัว ไม่งั้นถูกริบตำแหน่งคืนแน่ ตกลงตามนี้นะคะ"

    นักรบท้วงติงว่าเธอไม่น่าจะเป็นคนที่แก้ปัญหาด้วยการโกหก ปรางค์แก้ว่าตนไม่ได้โกหกแต่พยายามหลีกเลี่ยงการตอบความจริง แล้วขอไปจัดที่นอนให้เขา พลางบอกว่า

    "แล้วเดี๋ยวฉันขออาบน้ำก่อนจะได้รีบเข้านอน วันนี้ฉันซ้อม...เอ๊ย...ฉันเหนื่อยมาทั้งวันอยากรีบนอนเร็วๆ"

    นักรบมองปรางค์นิ่งแต่ใจสงสัยมากขึ้นทุกทีพูดลอยๆว่า

    "เธอไปทำอะไรมา เธอเหมือนไม่ใช่คนเดิมเลย คราวที่แล้วเราต้องนอนค้างโรงแรมด้วยกันเธอไม่ยอมให้ฉันนอนที่พื้น ทำเหมือนฉันไปดูถูกความแข็งแกร่งของเธอแล้วเธอก็ไม่ยอมอาบน้ำ  นอนมันทั้งตัวเหม็นๆอย่างนั้น  ระวังตัวตลอดเวลา"

    "ก็คุณยังไม่รู้จักฉันดีนี่คะ คุณยังไม่รู้หรอกว่าฉันเป็นใครกันแน่ ฉันอาจจะไม่ใช่คนที่คุณเคยรู้จักแล้วก็ได้"

    คำพูดที่เป็นปริศนาของปรางค์ทำให้นักรบยิ่งสงสัยหนัก

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 08:36 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์