นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แฝดนะยะ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    แป้งในชุดพนักงานขนกระเป๋าของโรงแรมก้มหน้า ก้มตาเดินงุดๆเข้ามาจะรีบกลับห้องชนเข้ากับใครคนหนึ่งอย่างจังเพราะฝ่ายนั้นเดินมาขวาง แป้งทำเสียงห้าวๆ "ขอโทษครับ"

    ที่แท้นักรบนั่นเอง เขาถามเยาะๆว่าเปลี่ยนใจกลับมาเป็นผู้ชายแล้วหรือ ถ้าอย่างนั้นต้องยึดมงกุฎคืนแน่ๆ แป้งเงยหน้าเห็นเป็นนักรบก็ด่าว่าจะบ้าหรือตนก็เป็นของตนแบบนี้ ถูกนักรบหาว่าหนีไปหาใครมาอีกแล้วใช่ไหมทำไมต้องกลัวคนเห็นด้วย

    "ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคุณ" แป้งทำห้าวใส่ ถูกนักรบสะอึกเข้ามาพูดอย่างเป็นต่อว่า

    "แต่คราวนี้เธอต้องตอบฉัน อย่าลืมสิเธอเซ็นสัญญากับทางรายการเราแล้ว เรามีสิทธิ์รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเธอ เรียกว่าในหนึ่งเดือนนี่เราเป็นเจ้าของชีวิตของเธอก็ว่าได้"

    "ไม่มีใครเป็นเจ้าของชีวิตฉันได้ ฉันยอมแค่ให้คุณตามถ่ายชีวิตนางงามกะเทยของฉัน แต่ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวอื่น คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งเกี่ยวไม่งั้นมีเรื่องแน่!" พูดเสร็จแป้งเดินหนีไป นักรบตามไปติดๆ

    จนถึงหน้าห้องสวีตที่พักของแป้ง เธอหันมามองหน้านักรบอย่างเอาเรื่อง ถามอย่างรู้ทันว่า

    "ช่วยเหรอ ช่วยยังไง คุณพยายามรีดเอาข้อมูลจากฉันไปใส่ในรายการของคุณมากกว่า ไม่งั้นคงไม่ซักฟอกฉันขนาดนี้ นี่คุณคงหวังว่าฉันแอบไปหากิ๊กหรือแอบไปทำอะไรเลวๆใช่ไหม ล่ะ ยิ่งฉันมีเรื่องฉาวเท่าไหร่รายการจะได้ดังเท่านั้น"

    นักรบย้อนถามว่าแล้วเธอไปทำอะไรอย่างนั้นหรือเปล่า แป้งบอกตรงๆว่าตนไปหาพ่อมา เขาซักอีกว่าแล้วทำไมต้องแอบไปด้วย

    "ฉันไม่อยากให้แม่รู้ แม่ไม่อยากให้ฉันเจอพ่อ พ่อกับแม่เลิกกันไม่ดีเท่าไหร่ นี่คุณอย่าเอาเรื่องพ่อแม่ฉันมาเล่นในรายการนะ"

    นักรบฟังแล้วเห็นใจบอกว่าถ้าอย่างนั้นในช่วงสัมภาษณ์ ในรายการเธอก็อย่าพูดถึงพ่อเพราะตอนนี้ทุกคนเข้าใจว่าเธอมีแม่คนเดียว แล้วถ้ามีเรื่องอะไรที่เธอไม่ต้องการให้ใครรู้

    ก็บอกก่อนตนจะช่วยเท่าที่ช่วยได้ นักรบให้ความร่วมมือจนได้ใจแป้งไปนิดหนึ่ง เขาขออย่างเดียวว่า

    "ถ้าฉันถามอะไรก็ช่วยตอบความจริงด้วย การโกหกจะยิ่งทำให้เรื่องทุกอย่างมันแย่ลง"

    แป้งฉุนขึ้นมาอีกเถียงว่าตนไม่ได้โกหก นักรบดักคอว่าไม่ได้โกหกแต่ตอบไม่หมดใช่ไหม ย้ำว่า

    "เธอเก็บเรื่องส่วนตัวของเธอไว้ให้ดีก็แล้วกัน เธอคงรู้นะ รายการเรียลลิตี้แบบนี้สุดท้ายมันก็ไม่ได้ต่างกับละครหลังข่าวหรอก มันไม่ได้จริงซะทุกอย่าง เธอจะได้เป็นนางเอกหรือนางร้ายก็แล้วแต่ทางรายการจะปั้นให้เธอไปทางไหน"

    แป้งหน้าตึงทันที ความรู้สึกดีๆที่เริ่มมีเหือดหายไปสิ้น พูดเสียงแข็งหน้าตึงว่า

    "สรุปก็คือ คุณสามารถบงการชีวิตฉันได้งั้นสิ ก็ลองดูสิ ถ้ารายการของคุณบิดเบือนความจริงแม้แต่นิดเดียว ฉันจะป่วนให้รายการคุณเจ๊งไปเลย!"

    แป้งเปิดประตูเข้าห้อง พอนักรบจะตามร้องบอกว่าตนเตือนด้วยความหวังดี ก็ถูกแป้งสวนมาว่า "คุณขู่ฉันต่างหาก บอกให้รู้นะ ฉันไม่กลัวพวกคุณหรอก!" พูดแล้วกระแทกประตูปิดใส่หน้านักรบจนเขาผงะ

    ooooooo

    เช้าวันรุ่งขึ้น ปรียาเปิดประตูห้องจะออกไปข้างนอก เจอต๊อดเอากล้องมาจ่อรออยู่แล้ว ต๊อดแนะนำตัวเอง ว่าตั้งแต่วันนี้ตนจะตามเก็บภาพน้องปรางค์ ถามว่าตอนนี้น้องปรางค์อยู่ไหน พลางยกกล้องเตรียมพร้อมถ่าย

    จู่ๆเจ๊จูนกับข้าวฟ่างก็โผล่พรวดมาหน้ากล้องทำท่าราวกับพิธีกรของรายการ บอกต๊อดว่าสงสัยปรางค์จะอยู่ในห้อง ให้ตามเข้าไปดูวันแรกของมิสเรนโบว์ควีนข้างในกันเลยดีกว่า

    ปรียาพยายามห้ามไว้เพราะปรางค์อาจจะยังไม่ได้ แต่งตัว ถูกข้าวฟ่างกับเจ๊จูนดันทุรังอ้างว่าป่านนี้คงแต่งเสร็จแล้ว เป็นมิสเรนโบว์ควีนต้องสวยพร้อมเสมอที่จะออกกล้อง สุดท้ายด้วยความซื่อเมื่อเจ๊จูนบอกว่าคุณแม่จะออกข้างนอกก็เชิญตามสบายเถอะ ทางนี้ตนจะดูแลน้องปรางค์เองไม่ต้องห่วง

    "งั้นก็ฝากด้วยนะ" ปรียาเอ่ยปากฝากฝังเพราะอึดอัดกับกล้องที่คอยจ่อมาทางตนอยู่เรื่อย

    เจ๊จูนยิ้มสะใจที่จะได้แกล้งปรางค์ให้หน้าแตก พาต๊อดบุกเข้าไปถึงห้องนอน เจอปรางค์ยังนอนคลุมโปงอยู่ เจ๊เข้าไปดึงผ้าห่มออก ทั้งเจ๊และข้าวฟ่างช่วยกันเรียกปรางค์ให้ตื่น พลางเจ๊ก็บอกให้ต๊อดถ่ายไว้เลย ให้เข้าไปถ่ายใกล้ๆจะได้ดูเป็นธรรมชาติ พอต๊อดจ่อกล้องเข้าไปเจ๊ก็พึมพำอย่างสะใจ

    "ถ่ายตอนเพิ่งตื่นนอนอย่างนี้รับรองดูไม่จืดแน่ๆภาพมิสเรนโบว์ควีนหมดกันก็คราวนี้แหละ"

    แป้งกำลังนอนละเมอว่าชกมวยอยู่ มือกำหมัดชกปากก็ร้อง "เราต้องสู้ สู้มัน อย่ากลัว!" จังหวะที่ต๊อดจ่อกล้องเข้าไปทางปลายเตียง แป้งยกเท้าถีบพอดี ต๊อดโดนถีบกระเด็นออกมาชนเจ๊จูนกับข้าวฟ่างที่เดินตามลุ้นจนเซล้มระเนนระนาดไปตามกัน เจ๊กับข้าวฟ่างร้องวี้ดว้าย จนแป้งลุกขึ้นนั่งถามงงๆ

    "เสียงอะไรวะ หนวกหู คนจะนอน!" ว่าแล้วก็ล้มตัวลงนอนต่อ

    ooooooo

    ที่ตลาดโต้รุ่ง ปรียาเดินไปหาซื้อของที่ตลาด เห็นป้ายโฆษณาการชกมวยของแป้งที่หน้าตลาด  ปรียา สะดุดกึกมองตะลึงรู้ทันทีว่านั่นคือลูกสาวตน

    คนงานสองคนกำลังช่วยกันเอาคัตเอาต์ลง ปรียาทนใจตัวเองไม่ได้เข้าไปถามว่ารู้จักนักมวยคนนี้ไหม เขาอยู่คายมวยไหนหรือ แล้วก็ต้องผิดหวังเพราะคนงานมีหน้าที่มาเก็บป้ายเท่านั้นบอกว่าถ้าอยากรู้ต้องไปถามที่สนามมวยเอง

    ปรียาได้แต่มองรูปแป้งที่ถูกปลดออกด้วยความรู้สึกโหยหาคิดถึงลูกสาว จนเมื่อคนงานยกป้ายไปแล้วจึงมองไปถนนฟากตรงข้าม เธอชะงักเมื่อเห็นประพันธ์จ้องมองมา แต่ ไม่เอะใจจึงเดินเลยไป

    ประพันธ์เองเห็นปรียาแต่ไม่คิดว่าเป็นเธอ เลยเดินไป อีกทาง

    ปรากฏว่าปรียาขึ้นสะพานลอยจะข้ามไปฝั่งโน้นและประพันธ์ก็ขึ้นสะพานลอยจะข้ามมาฝั่งนี้ ทั้งสองเลยไปเจอกันกลางสะพานพอดี ต่างมองและทักกันเหมือนถูกผีหลอกเพราะไม่เคยคิดว่าจะได้เจอกัน

    ปรียาถือว่าเป็นกรรมที่ได้เจอกัน ประพันธ์ก็ไม่เบาสวนไปว่าช่วงนี้ดวงตนตกจริงๆถึงได้เจอเธอ แต่อดถามไม่ได้ว่าเธอมาทำอะไรที่นี่ มาเที่ยวหรือ แล้วพาไอ้ป้างมาด้วยหรือเปล่า

    ปรียาตัดบทว่าไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกับชีวิตตนกับลูกเลย ประพันธ์อ้างว่าตนเป็นพ่อป้างเหมือนกัน

    "พ่อเฮงซวยอย่างแกไม่มีซะยังดีกว่า"

    "ฉันไม่ใช่ไอ้พันคนเดิมแล้ว ฉันเลิกเข้าบ่อนแล้ว ไม่แตะต้องการพนันทุกชนิด ตอนนี้ฉันตั้งใจเลี้ยงลูกให้มีความสุขที่สุด ถ้าเธอได้เจอไอ้แป้งเธอจะรู้ว่าฉันจะเลี้ยงลูกได้ดีแค่ไหน" ประพันธ์คุยโว

    ปรียาปรามาสว่าเลี้ยงลูกสาวให้เป็นนักมวยนี่หรือว่าเลี้ยงลูกดีแล้ว ถามว่ามีปัญญาแค่นี้หรือ ตนไม่น่าให้เอาลูก ไปเลี้ยงเลย ประพันธ์ถามว่าเป็นนักมวยไม่ดีตรงไหนเพราะตนกำลังปั้นแป้งไปสู่นักมวยระดับโลกได้ทั้งชื่อเสียงทั้งเงิน ถามเย้ยๆว่าแล้วไอ้ป้างทำงานอะไรดีกว่าแป้งนักรึไง

    "เออ...ไอ้ป้างมัน...มันเปิดร้านขายของกับเพื่อน ขายหลายอย่างแกไม่ต้องถาม แต่ไอ้ป้างมันมีความสุขอยู่กับฉัน ฉันคิดถูกแล้วที่เลิกกับแก ไม่งั้นเราสองคนแม่ลูกคงไม่มีชีวิตที่ดีอย่างทุกวันนี้หรอก"

    พูดข่มแล้วเดินหนีไปเลย ไม่เปิดโอกาสให้ประพันธ์ ซักถามอะไรอีก

    ooooooo

    แต่เมื่อได้เจอกันแล้ว ประพันธ์ไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆตามไปขอเบอร์โทรศัพท์ของป้างเพื่อให้พี่น้องได้ติดต่อกัน ปรียาไม่ยอมให้แต่กลับขอเบอร์โทรศัพท์ของ ประพันธ์เอาไปให้ลูกตัดสินใจเอง

    "ก็ได้ นี่เบอร์ฉันแล้วนี่เบอร์ไอ้แป้งมัน" ประพันธ์เขียนเบอร์บนถุงกระดาษของปรียา ถามว่าแล้วเธอไม่อยากเจอแป้งสักครั้งหรือ ปรียาบอกว่าตนยังไม่พร้อม ประพันธ์ย้ำกับปรียาว่า "อย่างน้อยก็น่าให้ไอ้ป้างกับไอ้แป้งได้เจอกันสักครั้ง เธอตัดฉันออกไปจากชีวิตได้ แต่เธอไม่มีสิทธิ์ตัดความเป็นพี่น้องของพวกมัน แค่เราพรากพี่น้องให้แยกจากกันมายี่สิบกว่าปีก็บาปมากแล้วนะปรียา ลองคิดดูให้ดีแล้วกัน"

    ประพันธ์เป็นฝ่ายเดินจากไป ปรียามองตามอย่างคิดหนัก

    ooooooo

    เพราะโชติรสไม่ชอบหน้าแป้งอยู่แล้วแต่เมื่อกรรมการตัดสินให้เป็นมิสเรนโบว์ควีนก็ไม่อาจขัดขวางได้ ดังนั้น เมื่อเจ๊จูนเอากระเช้าดอกไม้ใบโตราคาแพงไปเซ่นที่คอนโดฯ โชติรสดูออกว่าต้องมาวิ่งเต้นอะไรแน่

    จริงอย่างที่โชติรสคาดเพราะเจ๊จูนมาขอบคุณที่ให้ ข้าวฟ่างได้ร่วมงานกับซีซีแชนแนลของเธอแล้วชมว่าข้าวฟ่างสวยกว่าปรางค์เป็นไหนๆ และไม่เรื่องมากด้วย ใส่ไฟปรางค์ว่า

    "แม่นั่นน่ะเรื่องมากเหลือเกินค่ะ ตื่นเช้าก็ไม่ได้ ใส่กระโปรงสั้นก็ไม่ได้ ไม่ชอบแต่งหน้า โอ๊ย สาธยายไม่หมด"

    เมื่อโชติรสบอกว่าตนก็เจอฤทธิ์ปรางค์มาแล้ว เจ๊บ่นเสียดายว่าถ้าข้าวฟ่างได้เป็นมิสเรนโบว์ควีน โชติรสและทีมงานก็ไม่ต้องปวดหัวอย่างนี้ รับรองการถ่ายทำรายการทีวีต้องเป็นไปอย่างราบรื่นแน่ๆ

    "ไม่ต้องเสียดายหรอกค่ะ ข้าวฟ่างยังมีสิทธิ์ได้เป็นมิสเรนโบว์ควีนนะคะ" โชติรสอ่อย

    เจ๊จูนตาโตถามว่าหมายความว่าอย่างไร โชติรสชี้โพรงให้กระรอก ยุให้รำตำให้รั่วว่ายังไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับปรางค์ เพราะคนฤทธิ์มากอย่างนี้อาจถูกตัดสิทธิ์เข้าสักวัน ทั้งยังอ่อยว่า

    "ตอนนี้ฉันถือว่าทั้งยัยปรางค์และข้าวฟ่างมีสิทธิ์เป็นตัวแทนประเทศไทยไปประกวดมิสเรนโบว์เวิลด์เท่าๆกัน ตอนนี้ คงเป็นหน้าที่ของคุณจูนแล้วละค่ะ คอยจับตามองคู่แข่งของคุณให้ดีก็แล้วกัน"

    "ถ้ามันทำอะไรพลาดเมื่อไหร่โอกาสก็จะเป็นของข้าวฟ่างทันทีใช่ไหมคะคุณโรส อย่างนี้ข้าวฟ่างจะต้องได้รับมงกุฎมิสเรนโบว์ควีนกลับมาแน่ๆ...ขอบคุณนะคะคุณโรสที่ช่วยชี้ทางสว่างให้จูน ขอบคุณมากค่ะ" เจ๊จูนยกมือไหว้อย่างอ่อนช้อยสอพลอเต็มที่ ในขณะที่โชติรสยิ้มอย่างพอใจที่ยุให้รำตำให้รั่วได้สำเร็จ

    ooooooo

    วันนี้มีการถ่ายแฟชั่นของปรางค์โดยมีข้าวฟ่างคอยแทรกอยู่ตลอดเวลา ช่างภาพพากันชื่นชมและสัมภาษณ์ปรางค์จนข้าวฟ่างเหมือนส่วนเกิน ยิ่งทำให้ข้าวฟ่างไม่พอใจ เรียกความสนใจอย่างไรก็ไม่สำเร็จ

    ต๊อดติดตามการถ่ายแฟชั่นของปรางค์ ครู่หนึ่งนักรบเข้ามาถามอย่างไม่หายเคืองว่าตนไล่ออกไปแล้วไม่ใช่หรือ ยังมาทำอะไรอีก

    "ผมรู้ว่าพี่พูดเล่น พูดเล่นใช่ไหม" ต๊อดชักไม่แน่ใจ แต่เห็นนักรบทำเฉยก็เลยโมเมว่า "ถ้าพี่ไม่มีผมพี่จะต้องเสียใจ และที่สำคัญพี่จะต้องพลาดเรื่องเด็ดๆแน่นอน" พูดจนนักรบสนใจถามว่ารู้อะไรมา ต๊อดทำเขื่องคุยว่า "ข่าวน้องปรางค์ที่แพร่สะพัดในเน็ตตอนนี้ เป็นฝีมือคุณโรสเองแหละพี่ เขาสั่งให้สร้างกระแสคนจะได้รู้จักน้องปรางค์เยอะๆ ข่าวจริงข่าวไม่จริงไม่สน ขอให้น้องปรางค์เป็นข่าวก็พอ รายการเราดังแน่ๆเลยพี่" ต๊อดกระดี๊กระด๊ามาก

    "ดังอย่างนี้มันน่าภูมิใจนักเหรอวะไอ้ต๊อด" นักรบถามแล้วหันมองแป้งอย่างอดห่วงไม่ได้

    ooooooo

    เมื่อโชติรสชี้ช่องให้แล้ว เจ๊จูนทำตีสนิทกับเจ๊ตุ่มเข้าไปอาสาช่วยโน้นช่วยนี่ เห็นเจ๊ตุ่มกับนุชกำลังหอบชุดสำหรับถ่ายแฟชั่นเดินมาก็รีบเข้าไปอาสาช่วยถือให้ เลยถูกเจ๊ตุ่มกับนุชแกล้งให้หอบเต็มสองมือเท่านั้นไม่พอยังให้คาบถุงกล้วยปิ้งไปให้แป้งด้วย

    พอเจ๊จูนไปแล้ว เอื้อมก็ถือนิตยสารเข้ามาถามว่าเห็นข่าวของแป้งแล้วหรือยัง นุชใจร้อนแย่งนิตยสารจากมือเอื้อมไปดู

    ปรียากลับมาถึงห้องสวีตก็รีบฉีกถุงตรงที่ประพันธ์จดเบอร์โทรศัพท์ให้ใส่กระเป๋าไว้ ไม่ทันไรข้าวฟ่างก็ถือนิตยสารฉบับเดียวกับที่เอื้อมเอาไปให้เจ๊ตุ่มกับนุชดูเข้ามา หาเรื่องเนียนๆทำเป็นจำปรียาไม่ได้ใช้ให้หยิบรองเท้าให้ตนหน่อยแล้วทำเป็นเพิ่งเห็นจำได้ทักว่า

    "อ้าว คุณแม่เองเหรอคะ มองข้างหลังข้าวฟ่างนึกว่าเป็นคนใช้ ช่วยหยิบรองเท้าคู่สีแดงให้หน่อยสิคะ" ข้าวฟ่างใช้จนได้ แป้งมาเจอพอดีบอกแม่ไม่ต้อง แล้วหันไปต่อว่าข้าวฟ่างว่าเรื่องอะไรมาใช้แม่ตน

    เข้าแผนข้าวฟ่างทันที หันไปถามเย้ยแป้งว่าใช้แค่นี้เป็นอะไรไปในเมื่อเคยทำงานต่ำกว่านี้ด้วยซ้ำไป พอแป้งถามว่าพูดอย่างนี้หมายความว่าอย่างไร ข้าวฟ่างอ้างว่าตนพูดตามข่าวที่ในนิตยสารนี้ลง

    แป้งกระชากนิตยสารจากข้าวฟ่างไปดู ระหว่างนั้นข้าวฟ่างก็ลอยหน้าลอยตาพูดตามที่ข่าวลงว่าปรียาเคยเป็นสาวนั่งดริ๊งก์ในพัทยา เป็นสมัยนี้ก็ต้องเรียกสาวเชียร์เบียร์คุณแม่คงต้องรับแต่แขกฝรั่งใช่ไหมปรางค์ถึงได้ออกมาหน้าตาเป็นลูกครึ่งแบบนี้

    "หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ" แป้งฉุนขาดตวาดลั่น ข้าวฟ่างยังพูดกวนประสาท ร่ำๆจะมีเรื่องกันอยู่แล้ว นักรบกับต๊อดเข้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าวฟ่างรีบเก็บภาพจากนิตยสารทันที แต่ยังพูดยั่วแป้งต่ออีกว่า

    "เอ๊ะ สมัยนั้นคงไม่ได้เรียกว่าสาวนั่งดริ๊งก์แน่ๆ มันดูทันสมัยไป เอ๋อข้าวฟ่างนึกออกแล้วค่ะต้องเรียกว่าเมียเช่าถึงจะถูก"

    แป้งกำหมัดซัดเปรี้ยงเข้าเต็มหน้าข้าวฟ่าง เจ๊ตุ่มกับนุชมาถึงพอดีต่างพากันเข้าห้าม แต่แป้งของขึ้นเสียแล้วจะเข้าไปต่อยซ้ำ นักรบดึงแป้งไว้ ส่วนเจ๊จูนก็รีบเข้าไปขวางแผดเสียงกรี๊ดๆ

    แป้งเลือดขึ้นหน้าสะบัดหลุดจากนักรบก็พุ่งเข้าชกเจ๊จูนหงายโดดข้ามเจ๊ไปเตะเปรี้ยงใส่ข้าวฟ่างแบบไม่เลี้ยง ทุกคนพยายามเข้ามาห้าม เลยเกิดโกลาหลกันขึ้น ต๊อดถ่ายภาพไม่ยั้งโดนลูกหลงไปหลายทีเหมือนกัน

    ooooooo

    เมื่อโชติรสได้ดูคลิปวีดิโอที่แป้งต่อยกับข้าวฟ่างก็ยิ้มพอใจจะเอาไปออกอากาศ   นักรบท้วงติงก็ไม่ฟังอ้างว่าถ้าเอาเทปนี้ออกอากาศเต็มๆ  จะมีคนดูรายการของเราเยอะขนาดไหน  นักรบถามว่าแล้วจะมีประโยชน์ อะไร  โชติรสตอบอย่างสะใจว่า  "ก็ได้ความสนุกสะใจไงคะ"

    "แค่นี้สังคมมันก็เสื่อมเต็มทนแล้ว เด็กผู้หญิงตบกันเพราะแย่งผู้ชาย นักเรียนไล่ตีไล่ยิงกันแค่เพราะเขม่นหน้ากันบนรถเมล์ แล้วคุณยังจะคิดเอาภาพความรุนแรงพวกนี้ออกอากาศอีกเหรอ"

    โชติรสอ้างว่าเป็นรายการเรียลลิตี้เราต้องซื่อสัตย์ต่อคนดูเราไม่ได้ไปจัดฉากไม่เห็นว่าจะผิดตรงไหน นักรบทนไม่ได้เลยย้อนถามว่า

    "แล้วที่คุณสั่งให้คนไปปล่อยข่าวทำให้ปรางค์เสียหายเรียกว่าซื่อสัตย์ต่อคนดูงั้นเหรอ บางทีคำว่าจริยธรรม มันเป็นคำที่ยากเกินไป คุณคงสะกดไม่ถูก งั้นเอาคำง่ายๆนะ ความถูกต้อง คุณจะทำอะไรให้คิดถึงความถูกต้องไว้ด้วย ค่าของความเป็นคนมันวัดกันอยู่ที่ตรงนี้" นักรบพูดแรงมากแล้วเดินออกไปไม่สนใจโชติรสที่โกรธจนขบกรามแน่น

    ส่วนเจ๊จูนกับข้าวฟ่างแม้จะเจ็บตัวและเหนื่อยหน่อยแต่ก็สะใจ คาดหวังกันว่าถ้าเทปนี้ออกอากาศเมื่อไหร่คนดูทั่วประเทศจะต้องสงสารข้าวฟ่าง แล้วคอยดูสิว่าใครจะเกิด นางเอกหรือนางร้ายใครจะดังกว่าใคร

    แต่เจ๊จูนก็อดสงสัยไม่ได้ว่าปรางค์ไม่น่าเป็นหมัดมวยแต่ที่เห็นเมื่อครู่นี้ชกต่อยอย่างกับมืออาชีพเลยทีเดียว ดูแล้วน่าแปลกจริงๆ

    ooooooo

    แป้งยังแค้นใจจะเอาเรื่องคนเขียนข่าวให้แม่ เสียหาย แต่ปรียาเตือนว่าขืนไปต่อความยาวสาวความยืดก็จะเป็นข่าวขึ้นมาอีก สู้ให้มันเงียบๆไปเองดีกว่า แล้วตั้งข้อสงสัยลูกตัวเองว่าแต่ก่อนไม่เห็นเลือดร้อนแบบนี้ แล้วนี่ไปเอานิสัยนักเลงแบบนี้มาจากไหน ดูแล้วไม่ เหมือนเดิมเลย

    นี่เองทำให้แป้งต้องสงบเสงี่ยม พอปรียาเตือนว่าอย่ากร่างให้มากนัก ก็รับคำง่ายดาย

    แต่ฝ่ายที่ไม่ยอมเงียบคือข้าวฟ่าง เมื่อนักรบกับต๊อดมาสัมภาษณ์ทั้งข้าวฟ่างและเจ๊จูนก็บีบน้ำตาเล่าเป็นตุเป็นตะปั้นน้ำเป็นตัวว่าตนกำลังคุยกับปรียาดีๆ ปรางค์มาจากไหนก็ไม่รู้มาถึงก็เตะต่อยไม่ยั้งแล้วป้ายสีปรียาอีกว่าไม่รู้ว่าเคยเป็นเมียเช่ามาก่อนถ้ารู้ก็จะไม่ถาม แล้วทำเป็นกราบขอโทษผ่านสื่อ

    หลังจากนั้น นักรบกับต๊อดก็ไปสัมภาษณ์แป้ง แป้งไม่มีอะไรจะพูด นักรบถามว่าจะไม่พูดแก้ข่าวให้คุณแม่หรือแป้งนึกได้เลยวางท่าแบบอยู่หน้ากล้อง พอต๊อดหันไปยกนิ้วให้นักรบ แป้งก็เริ่มพูด

    "เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้   ปรางค์ผิดเองค่ะที่ใช้กำลังกับ

    ข้าวฟ่าง ปรางค์ขอโทษคนดูที่ต้องมาเห็นภาพทุเรศๆของปรางค์ แต่ปรางค์ไม่ขอโทษข้าวฟ่างเด็ดขาด ข้าวฟ่างพูดจาดูถูกแม่ของปรางค์ก็สมควรที่ถูกต่อยแล้ว แม่ของปรางค์ไม่ได้เป็นอย่างที่เป็นข่าว แม่ทำงานหนักมาตลอดชีวิตเพื่อเลี้ยงปรางค์ แม่เป็นแม่ที่น่ายกย่อง ใครอย่าได้ดูถูกแม่เป็นอันขาดไม่งั้นมีเรื่องแน่"

    "คัต!" นักรบสั่ง เขาตำหนิแป้งว่าพูดจาหาเรื่องแบบนี้เดี๋ยวก็เป็นประเด็นขึ้นมาอีก แป้งเถียงว่าตนพูดไปตามที่คิด นักรบเตือนว่าพูดอย่างนี้มีแต่เสียกับเสีย ถ้าจะให้ดีอย่าก่อเรื่องอะไรอีก ไม่อย่างนั้นเธอจะกลายเป็นเหยื่อของรายการนี้

    "ถ้าจะไม่ให้ฉันเสีย คุณก็อย่าเอาเทปที่ฉันต่อยข้าวฟ่างออกอากาศซิ ทำไม่ได้ใช่ไหมล่ะ คุณก็ดีแต่พูดเท่านั้นแหละ ฉันจะไม่ฟังคุณอีกต่อไปแล้ว" พูดแล้วเดินไปอย่างไม่ฟังอะไรอีกแล้ว

    ooooooo

    เมื่อเสร็จงาน เจ๊ตุ่มวางแผนจะกลับกรุงเทพฯกันวันนี้เลย แป้งถามว่าแล้วปรางค์ล่ะ จะทิ้งปรางค์ไว้ที่นี่หรือ  เจ๊ปลอบใจว่ากรุงเทพฯกับพัทยาใกล้กันแค่นี่มีอะไรก็โทร.ถามข่าวกันได้

    แต่พอรู้ว่าจะเดินทางอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้าแป้งก็ขอตามไปทีหลังเพราะมีอีกหลายอย่างต้องทำ แต่พอเจ๊ติงว่าเดี๋ยวปรียาก็สงสัยขึ้นมาอีก เอื้อมเลยอาสาจะไปจัดการธุระให้เพราะรู้จักบ้านเเป้งอยู่แล้ว

    เอื้อมเป็นคนเอาเงินจากแป้งไปให้ปรางค์ฝากให้พ่อประพันธ์เอาไปใช้หนี้พวกที่ตลาด และถ้าได้เงินรางวัลมาทั้งหมดก็จะช่วยใช้หนี้พ่อให้หมดแล้วเปิดโรงงานเย็บเสื้อให้ปรางค์ด้วย

    เอื้อมย้ำกับปรางค์ให้ปลอมตัวเป็นแป้งต่อไปอย่าให้ใครจับได้ แต่ปรางค์เองกลับไม่มั่นใจเพราะกระบี่เริ่มสงสัยแล้วกลัวว่าสักวันจะต้องถูกกระบี่จับได้

    แต่พอเอื้อมกลับไป กระบี่ที่แอบดูอยู่ก็เข้ามาดึงซองเงินจากปรางค์ถามว่าเงินอะไร ปรางค์ปดว่าเป็นค่าแรงที่ตนไปทำงานเมื่อวันก่อน กระบี่เห็นได้เงินมากต่อว่าปรางค์ที่ไปทำงานไม่ชวนเพราะตนกำลังร้อนเงินต้องหาไปใช้หนี้พวกค้ายาทำให้ปรางค์รู้ว่ากระบี่ข้องเกี่ยวกับพวกนั้น แม้จะตกใจแต่ก็ไม่กล้าถามต่อ

    ส่วนแป้งแอบเอาเงินอีกจำนวนหนึ่งไปใช้หนี้พวกมาเฟีย

    ที่กระบี่ติดหนี้อยู่ โดยไม่รู้ว่านักรบสะกดรอยตามไปถ่ายวีดิโอไว้ พอจ่ายเงินพวกมันเสร็จนักรบตามไปอีก แป้งรู้สึกตัวพอหันมองเห็นเป็นนักรบซ้ำยังเห็นเขาถ่ายวีดิโอไว้ด้วย แป้งขอร้องอย่าเอาเทปนี้ไปออกอากาศ โกหกว่าตนเป็นหนี้พวกนี้เพราะร้านถูกไฟไหม้เลยต้องกู้เงินไปใช้หนี้ วันนี้มีเงินเลยเอามาคืน ที่ต้องหลบๆซ่อนๆเพราะไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้

    นักรบทำท่าไม่เชื่อ เมื่อแป้งขอให้เขาลบเทปนี้ทิ้งเสีย เขามีข้อแม้ว่าจะลบเทปนี้ทิ้งถ้าเธอรับปากว่าต่อไปจะเชื่อฟังทำตามที่ตนบอกทุกอย่าง และต้องเชื่อใจตนไม่อย่างนั้นก็ทำงานด้วยกันไม่ได้

    แป้งยอมแต่มีข้อแม้ว่าต้องมีเหตุผลเพียงพอหรือมีความจำเป็นจริงๆ รับปากว่าจะเชื่อใจเขาจะฝากชีวิตไว้กับเขาตลอดหนึ่งเดือนนี้ ถามว่าพอใจหรือยัง

    นักรบพอใจยอมลบเทปทิ้งบอกให้แป้งกลับเข้าโรงแรมไปก่อน พอแป้งเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงโชติรสทักนักรบว่าไปไหนมา อ้อนขอติดรถเขากลับกรุงเทพฯด้วย นักรบถามว่าแล้วรถเธอไปไหน

    "โรสให้คนขับรถขับกลับไปแล้วค่ะ โรสอยากกลับพร้อมพี่รบมากกว่า โรสรู้ว่าพี่รบยังโกรธโรสอยู่ ถ้าพี่รบไปส่งโรสที่บ้าน พี่รบจะได้มีเวลาพูดให้โรสเปลี่ยนใจไม่เอาเทปวันนี้ออกอากาศไงคะ หรือพี่รบจะปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป มันไม่ถูกต้องนะคะพี่รบ"

    มีข้อแลกเปลี่ยนที่น่าสนใจเช่นนี้ นักรบตอบตกลงแล้วเดินไปด้วยกัน แป้งค่อยๆหันมองรู้สึกทั้งคู่เหมาะสมกันมากแต่ในใจลึกๆของตัวเองกลับรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก...

    ooooooo

    เมื่อคณะเจ๊ตุ่มพาแป้งกลับมาถึงบ้านปรียา บรรดาเพื่อนบ้านและแฟนคลับต่างพากันมาต้อนรับเรียกและชมปรางค์อย่างนั้น ปรางค์อย่างนี้อย่างสนิทสนมทำเอาแป้งทำตัวแทบไม่ถูก ดีที่นุชช่วยเข้ามากันพวกแฟนคลับออกไปขอเวลาให้ปรางค์ได้พักผ่อน แป้งเลยรอดตัว

    ทั้งเจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมต่างดีใจที่เทปรายการยังไม่ทันออกก็มีแฟนคลับมากมายขนาดนี้แล้วถ้าเทปออกอากาศรับรองงานเข้ามาเพียบแน่ๆ

    แล้วแป้งก็ต้องหัวเสียเมื่อมาเจอต๊อดตามถ่ายรูปไม่หยุดอีกจนได้หันไปถามว่าถ่ายพอหรือยัง

    "พอก็ได้ครับ วันนี้น่าจะมีเรื่องเด็ดๆมากพอแล้ว ยิ่งมีฉากโชว์แม่ไม้มวยไทยเมื่อเช้าคงจะตัดต่อใช้ได้หลายเทปเลย พรุ่งนี้เจอกันนะครับ" ต๊อดยิ้มเผล่ผละไป ทิ้งให้เจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมมองกันอย่างหนักใจ ส่วนแป้งเฉยๆยังไม่รู้ว่ารายการจะออกมาอย่างไร

    พอเข้าบ้าน แป้งก็ทำตัวมีพิรุธอีกเมื่อเดินตามปรียาเข้าห้องถูกแม่ถามว่าทำไมไม่ไปเข้าห้องตัวเอง แป้งเลยทำไก๋ว่าเดินมาส่งแม่แล้วเดินไปเข้าห้องของปรางค์ มองห้องอย่างสำรวจเพื่อจะทำตัวได้ถูก

    ooooooo

    ส่วนนักรบขับรถกลับมาจนถึงบ้านแล้วปรากฏว่าเธอยังไม่ยอมพูดเรื่องเทปม้วนนั้น พอถามเธอขอเวลาตัดสินใจอีกที แต่พอเข้าบ้านโสภาออกมารับชมว่ารายการที่ทำสนุกมากยิ่งช่วงตอนท้ายๆที่กะเทยตัวร้ายตบตีกับกะเทยอีกคนนั้นสนุกเข้มข้นน่าติดตามจริงๆ

    นักรบจึงเพิ่งรู้ว่าที่แท้โชติรสเอาเทปไปออกรายการแล้วเขาโกรธมากถามว่าทำอย่างนี้ได้ยังไงตนยังไม่ได้ดูก่อนเลย ทำงานอย่างนี้ไม่ให้เกียรติกันเลยแบบนี้อย่าร่วมงานกันดีกว่า

    "โรสเคยบอกคุณแล้วนะคะว่าโรสมีอำนาจในการตัดสินใจทุกอย่าง แล้วที่โรสตัดสินใจไปก็เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องด้วย เรตติ้งของวันนี้พุ่งสูงอย่างที่ไม่เคยมีรายการไหน ทำได้ คราวนี้โฆษณาล้นแน่ๆ ที่กะว่าทำรายการแค่เดือนนึงอาจจะต้องยืดไปเป็นสามเดือนก็ได้" โชติรสชี้แจ้งยิ้มแย้มดีใจ

    "คุณหวังเรตติ้งหวังเงินโดยไม่คิดว่าคุณกำลังทำลายชีวิตคนอื่นอยู่เหรอครับคุณโรส"

    "พี่รบจะเดือดร้อนแทนกะเทยนั่นทำไมคะ พวกกะเทยก็ชอบทำตัวเด่นดังอยู่แล้ว มันอาจจะชอบเสียอีกที่ได้ทั้งเงินแล้วก็ได้มีชื่อเสียงแค่ชั่วข้ามคืน"

    "คุณไม่รู้จักปรางค์ เขาไม่ใช่เป็นคนอย่างนั้น เขามีศักดิ์ศรีมากกว่าคุณด้วยซ้ำ อย่างน้อยเขาก็หาเงินด้วยความสามารถของตัวเองไม่เหมือนคุณที่ทำธุรกิจบนความหายนะของคนอื่น คิดแต่จะกอบโกยผลประโยชน์อย่างเดียว ผมคงทำงานกับคนอย่างคุณไม่ได้ ผมขอลาออก!"

    "พี่รบ!" โชติรสเรียกเมื่อนักรบหันหลังเดินหุนหันจากไป แต่เขาก็ไม่แม้แต่จะหันมอง

    ooooooo

    โสภากับศักดิ์สิทธิ์พ่อแม่ของนักรบตกใจ ต่างพากันมาขอโทษโชติรส บอกว่าจะให้นักรบมาขอโทษเธอ ส่วนโชติรสพูดอย่างเป็นต่อว่าสงสัยตนกับนักรบคงจะร่วมงานกันต่อไปไม่ได้จริงๆแล้ว

    โสภายืนยันว่ายังไงนักรบก็ต้องทำงานต่อไป ส่วนศักดิ์สิทธิ์บอกว่าจะไม่ยอมให้นักรบลาออกแน่ๆ โชติรสยังคงเล่นตัวว่าถ้านักรบทำงานกับตนแล้วไม่มีความสุขตนก็ไม่สบายใจ แต่ไม่ว่าอย่างไรคุณลุงกับคุณป้าก็ยังเป็นหุ้นส่วนอยู่ ส่วนเรื่องค่าหุ้นนั้น เธอพูดทิ้งท้ายเหมือนทิ้งทุ่นว่า

    "เรื่องค่าหุ้นของคุณลุงจะต้องโอนให้ทางเราเมื่อไหร่ก็คงต้องขึ้นอยู่กับคุณลุงคุณป้าแล้วล่ะค่ะว่าจะพูดให้พี่รบเข้าใจโรสได้หรือเปล่า"

    เป็นเรื่องเร่งด่วนคอขาดบาดตายที่ต้องรีบทำ ดังนั้นศักดิ์สิทธิ์เข้าไปคุยกับนักรบในห้องทำงานของเขาที่บ้านสั่งให้เขากลับไปทำงานกับโชติรส นักรบบอกพ่อว่าอย่ามาอ้างเรื่องค่าหุ้นเลยเสนอให้พ่อถอนตัวออกจากบริษัทของโชติรสเสียก็หมดปัญหา

    "ฉันถอนตัวตอนนี้ไม่ได้โว้ย ฉันเซ็นสัญญากับทางโน้นไปแล้ว หนูโรสยอมผ่อนผันให้ฉันไม่ต้องจ่ายค่าหุ้นในตอนนี้ก็เพราะแก เห็นไหมว่าเขาชอบแกมากแค่ไหนแล้วอย่างนี้ อีกหน่อยถ้าแกแต่งงานกับหนูโรสเขาเรื่องค่าหุ้นก็คงไม่ต้องพูดถึงแล้ว"

    นักรบเสนอให้จ่ายค่าหุ้นไปเถิดให้คิดถึงศักดิ์ศรีของครอบครัวเราบ้าง ศักดิ์สิทธิ์สวนไปเสียงดังว่า "ฉันไม่มีเงินจ่าย! เงินที่มีอยู่ก็เอาไปเล่นหุ้นหมดแล้ว ถ้าจะเหลือก็เหลือแต่บ้านหลังนี้แหละ แกจะให้ฉันขายบ้านไปจ่ายค่าหุ้นให้หนูโรสไหมล่ะ คนจะได้รู้กันหมดว่าบ้านเรากำลังล้มละลายหมดแล้ว ไอ้รบ! มีแกคนเดียวที่จะกอบกู้ฐานะของเราได้ แกทำเพื่อพ่อกับแม่สักครั้งได้ไหม พ่อขอร้องล่ะ กลับไปทำงานกับหนูโรสซะ"

    พูดแล้วศักดิ์สิทธิ์เดินหน้าเครียดออกไป เจอโสภามายืนรอฟังผลอยู่ถามว่าลูกยอมไหม

    "คุณรู้ไหมว่าจุดอ่อนของไอ้รบมันคืออะไร ก็ไอ้ความที่มันเป็นคนดีเกินไปนี่แหละที่เป็นจุดอ่อนของมันล่ะ" ศักดิ์สิทธิ์พูดอย่างมั่นใจว่านักรบต้องกลับไปทำงานกับโชติรสตามเดิมแน่ๆ

    แต่หารู้ไม่ว่า พอพ่อเดินออกไปแล้ว นักรบหันมองกองแฟ้มข้อมูลรายการทีวีที่ทิ้งไปอย่างคิดหนัก

    ooooooo

    ที่บ้านแป้งที่พัทยา ประพันธ์กับปรางค์นั่งคิดบัญชี ดูตัวเลขแล้วเขาถามปรางค์ว่าเงินเหลือแค่นี้เราจะรอดไปถึงสิ้นเดือนไหม ปรางค์เสนอว่าตนคงต้องเลิกต่อยมวยแล้วไปหางานอื่นทำ แต่ประพันธ์ปักใจที่จะปั้นลูกให้เป็นแชมป์มวยหญิงโลกให้ได้

    กระบี่นิ่งคิดอยู่นาน ร้องบอกอย่างดีใจว่าคิดออกแล้วว่าเราควรจะทำอะไรที่ทำด้วยกันได้สามคนเพื่อสร้างอนาคตอย่างที่น้าพันเคยบอก คือเปิดค่ายมวย แต่พอคิดถึงเงินทุนแล้วเป็นไปไม่ได้ กระบี่เสนอใหม่ให้เปิดบาร์เบียร์แล้วให้แป้งชกมวยโชว์ฝรั่ง

    "พ่อทำอาหารอร่อย ทำไมเราไม่ทำอาหารขายล่ะ" ปรางค์รีบขัดก่อนที่พ่อกับกระบี่จะตกลงกันได้ แต่คิดไปคิดมาไม่มีเงินทุนอยู่ดี

    สุดท้ายปรางค์เสนอว่าเราขายข้าวเปล่าก็แล้วกัน ถึงจะได้กำไรน้อยแต่มันก็ไม่ต้องลงทุนมาก

    เมื่อทุกคนเห็นพ้องกันแล้ว วันต่อมาปรางค์กับกระบี่ก็ไปขายข้าวเปล่ากันมีทั้งข้าวเจ้าและข้าวเหนียว มีลูกค้ามาซื้อข้าวทักว่าปรางค์เป็นมิสเรนโบว์ควีนหรือเปล่า หน้าเหมือนกันมาก

    กระบี่กันท่าเต็มที่ทั้งยังห้ามปรางค์ไปประกวดด้วยพูดกลั้วหัวเราะว่า

    "ฉันหวงแกนะโว้ยไอ้แป้ง"

    "ข้าวเหนียวหมดแล้วฉันไปเอามาเพิ่มนะ" ปรางค์หาทางเลี่ยงไปเพราะรู้สึกอึดอัดใจมาก

    ooooooo

    ส่วนแป้งที่สวมบทเป็นปรางค์ยังต้องทำหน้าที่ตามสัญญาต่อไปอย่างอึดอัดฝืนใจเช่นกัน  จะพูดอะไรอย่างที่คิดก็ไม่ได้ ต้องคอยระวังคำพูดระวังกิริยาและภาพพจน์จนไม่เป็นตัวของตัวเอง

    วันนี้นักรบเป็นคนเก็บภาพแป้งขณะเดินออกจากบ้านและถามถึงเพื่อนบ้านตลอดจนถึงเพื่อนในวัยเด็ก  แป้งต้องใช้ความคล่องของตัวเองแก้ปัญหาน่าเชื่อบ้างไม่น่าเชื่อบ้างเอาตัวรอดไปได้หวุดหวิด

    ถ่ายและสัมภาษณ์พอแล้ว นักรบบอกว่า

    "ตอนนี้เธอพักได้แล้วนะ เดี๋ยวเราจะเก็บภาพอีกทีตอนเธอขึ้นรถแล้วก็ตอนที่ไปถึงงาน นี่รู้หรือเปล่าว่าวันนี้เธอต้องไปงานเปิดตัวกาแฟยี่ห้อใหม่" แป้งตอบสั้นๆว่ารู้ แต่พอนักรบถามว่าแล้วต้องทำอะไรบ้าง แป้งตอบไปตามประสาว่าก็คงขึ้นไปเดินโชว์ตัวแล้วก็กลับ

    "เธอควรจะเตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีว่าวันนี้เธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง   ไม่ใช่ทุกคนจะชื่นชมเธอเหมือนพวกเพื่อนบ้านเธอหรอกนะ มีคนชอบก็ต้องมีคนเกลียด ยิ่งเทปแรกที่ออกไปเมื่อวาน..."

    "ก็จะมีคนเกลียดฉันมากขึ้น ก็ไม่ใช่พวกคุณหรอกเหรอที่ทำให้ฉันกลายเป็นนางร้าย พวกคุณสนใจแค่ให้มีคนดูรายการคุณเยอะๆชีวิตฉันจะเป็นยังไงก็ช่างแล้วไหนคุณเคยบอกว่าคุณจะช่วยฉันไงล่ะ"

    "ฉันก็พยายามช่วยเธอแล้ว แต่คนที่มีอำนาจในการตัดสินใจทุกอย่างคือเจ้าของรายการไม่ใช่ฉัน"

    "เจ้าของรายการก็แฟนคุณไม่ใช่เหรอ คุณจะพูดกับแฟนคุณไม่ได้เชียวหรอว่าอย่าเอาตอนที่ฉันต่อยข้าวฟ่างออก อากาศ ที่จริงคุณเองก็รู้เห็นเป็นใจด้วยล่ะซิ ถ้ารายการดังคุณก็ดังไปด้วย คราวนี้คงจะมีใครมาจ้างคุณไปทำงานเป็นแถว"

    "ฉันไม่เคยคิดหาผลประโยชน์จากเธอ เธอมัวแต่โทษคนอื่น เคยมองตัวเองไหมที่มันเกิดเรื่องขึ้นเพราะเธอทำตัวของเธอเอง ฉันเตือนให้เธอระวังตั้งแต่แรกแล้ว แต่เธอก็ไม่ฟัง เธอเองหรือเปล่าที่อยากจะดังน่ะ แต่ดังแบบนี้ ดังเร็วแล้วก็ดับเร็ว!"

    พูดให้กระทบใจแป้งแล้วนักรบเดินออกไป ไม่สนใจว่าแป้งจะคิดอย่างไร

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 08:37 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์