ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เกมร้าย เกมรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

การหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยของฟ้าลดา ทำให้สายชลกินไม่ได้นอนไม่หลับ ซึมเศร้า จนสหัสเป็นห่วง วันนี้เข้ามาถามสายชลว่าจะเอานมสักแก้วไหม เขาปฏิเสธบอกว่ายังไม่หิว

ไม่นาน มีโทรศัพท์เข้ามือถือของสายชล สหัสชะงัก

หันมอง สายชลรับสาย ฟังปลายสายแล้วอุทานอย่างยินดี หันมองสหัสอึ้ง

ครู่หนึ่ง สายชลเดินออกมาที่หน้าออฟฟิศ เห็นมามิ

ยืนอยู่กับเจมส์ ต่างเรียกกันด้วยความดีใจที่ไม่เจอกันหลายปี ทั้งคู่โผเข้ากอดกัน ครู่หนึ่ง มามิดันตัวออกมา มองสายชล ชมว่า “ตัวโตขึ้นมากเลยนะเนี่ย”

สายชลถามว่าเธอมากับเจมส์ได้ยังไง มามิบอกว่าเรื่องมันยาวแล้วจะเล่าให้ฟังทีหลัง ถามเขาว่าเจอกับพี่สาวของนางฟ้าหรือยัง

“คุณแพร...เธอรู้จักคุณแพรด้วยเหรอ” สายชลถามงงๆ

“นี่แสดงว่าเธอยังไม่ได้เจอเขาใช่ไหม” เมื่อสายชลบอกว่ายัง มามิหันไปพูดกับเจมส์ว่า “เห็นไหมฉันบอกแล้วว่าผู้หญิงคนนี้ไว้ใจไม่ได้”

เจมส์นิ่งอึ้ง สายชลถามว่า “มีอะไรเหรอมามิ”

ooooooo

เป็นเวลาที่ชมพูแพรเดินงุ่นง่านเป็นหนูติดจั่นอยู่ในห้องรับแขกที่บ้าน เสียงบอกเล่าของเจมส์เกี่ยวกับสายชลและฟ้าลดายังหลอนความรู้สึกของเธอตลอดเวลา...

“คุณชาร์ล มีชื่อเดิมว่า สายชล เป็นสามีของฟ้าครับพี่แพร เขาสองคนแต่งงานกันแล้วที่เกาะนั่น”

ชมพูแพรรับความจริงไม่ได้ ปฏิเสธอย่างขวัญเสียว่า ไม่เชื่อ ไม่จริง

พลันเธอก็ชะงัก เมื่อมองไปที่ประตูเข้าบ้านเห็นสายชลยืนอยู่ เธอรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติก่อนที่สายชลจะเดินมาถึงตัว

“ผมต้องการรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับฟ้าลดา” สายชลไม่พูดพร่ำทำเพลง ทำเอาชมพูแพรตั้งรับแทบไม่ทัน แต่เธอก็ทำหน้างงๆได้สนิท ถามเขาว่า ความจริงอะไร

สายชลไม่อ้อมค้อม บอกเธอว่า

“ผมเป็นชาวเกาะมิน เมื่อประมาณสามปีที่แล้ว ผมเจอผู้หญิงคนหนึ่ง ถูกพายุซัดมาติดที่เกาะ ผมช่วยเธอไว้ แต่เธอจำอะไรไม่ได้ ผมก็เลยเรียกเธอว่า “นางฟ้า” และผู้หญิงคนนั้นก็คือ ฟ้าลดา”

ชมพูแพรแทบจะคุมสติไม่อยู่ เธอพยายามสะกดกลั้นแต่หายใจหอบแรงจนไหล่ไหว

“เรารักกัน แต่งงานกัน จนกระทั่งคุณส่งคนมาเอาตัวฟ้าลดากลับไป สิ่งที่ผมต้องการจะรู้คือ ฟ้าจำเรื่องที่เกาะมินไม่ได้เลยใช่ไหม”

ชมพูแพรพยายามตั้งสติ มองสายชลอย่างครุ่นคิดตัดสินใจว่าจะตอบเขาอย่างไรดี สุดท้ายเธอถามเขาว่า

“คุณพูดอะไร แพรไม่เข้าใจ เกาะมิน? นางฟ้า? มันคืออะไรเหรอคะ”

เจอไม้นี้ของชมพูแพร สายชลถึงกับพูดไม่ออก

ooooooo

สายชลเดินออกมาพบสหัส เจมส์ และมามิที่นั่งรออยู่ในรถ เขาบอกทุกคนอย่างผิดหวังว่า

“คุณแพรบอกว่าเธอไม่รู้เรื่องอะไรเลยครับ”

“โกหก...” มามิเลือดขึ้นหน้า “ไม่รู้เรื่องบ้าอะไร เขายังพูดกับฉันเองว่านางฟ้าไปอยู่เกาะมิน” มามิถลกแขนเสื้อจะไปเอาเรื่อง บอกว่า “ฉันจะเข้าไปง้างปากมัน”

“อย่า!” สายชลดึงแขนมามิไว้ “ถ้าเราจะทำให้คุณแพรพูดความจริง เราต้องมีหลักฐาน”

ทุกคนหันมองสายชลอย่างสงสัย

หลักฐานที่สายชลไปหา คือหมอวัฒนา พอหมอเห็นสายชล เจมส์ มามิ และสหัสมายืนแถวหน้ากระดานอยู่หน้าบ้านก็แปลกใจ ถามสายชลอย่างเยาะหยันว่า

“คิดว่าพาเพื่อนมาแล้ว ผมจะบอกเหรอว่าฟ้าอยู่ไหน”

“ที่ผมมาหาคุณอีกครั้ง เพราะผมต้องการรู้ความจริง” หมอถามว่าความจริงอะไร “ผมอยากรู้ว่า ฟ้าลดาจำเรื่องราวบนเกาะมินได้รึเปล่า”

หมอวัฒนามองหน้าสายชลด้วยสายตาแปลกๆถามว่ารู้เรื่องที่เกาะมินได้ยังไง ทั้งๆที่มีแต่ตน ชมพูแพร และป้าเนียมเท่านั้นที่รู้ สายชลใจชื้นขึ้น แนะนำตัวเองว่า

“ผมชื่อ สายชล เป็นชาวเกาะมิน และเป็นสามีของฟ้าลดา”

หมอวัฒนาอึ้งสนิท มองสายชล ปฏิเสธว่าไม่จริง มามิจึงยืนยันว่าสายชลเป็นสามีของฟ้าลดาจริงๆ หมอมองมามิอย่างระแวง ถามว่า แล้วเธอเป็นใคร

“ฉันเป็นเพื่อนของสายชล และฉันก็อยู่ตอนที่นางฟ้าถูกพายุซัดมาติดที่เกาะของเรา”

หมอวัฒนามองหน้าสายชลอึ้งๆอย่างไม่อยากเชื่อ สายชลพูดตรงๆว่า รู้ว่าหมอเกลียดตน แต่ขอความกรุณาไขข้อข้องใจให้ตนด้วย สายชลมองหน้าหมอด้วยสายตาวิงวอน ทำให้หมอนิ่งไป

ooooooo

หมอวัฒนาตัดสินใจเอาแฟ้มเอกสารเกี่ยวกับประวัติการรักษาของฟ้าลดาให้สายชลดู โดยมีสหัส เจมส์ และมามินั่งดูอยู่ด้วย หมอเล่าไปพลางว่า

“ประวัติการรักษาของน้องฟ้า ยืนยันได้ว่า หลังจากการรักษาด้วยวิธีช็อตไฟฟ้า ความจำของน้องฟ้ากลับคืนมาทั้งหมด ยกเว้นเรื่องราวที่เกาะมิน”

สายชลพลิกดูเอกสารแต่ละหน้าอย่างละเอียด ถามหมอว่า หมายความว่าฟ้าลดาจำใครที่เกาะมินไม่ได้เลยใช่ไหม หมอยืนยันว่าจำไม่ได้เลย สายชลเกือบหมดแรง รำพึงอย่างเจ็บปวดจนแทบจะร้องไห้ว่า

“นี่ผมเข้าใจฟ้าผิดมาตลอด ผมทำบ้าอะไรลงไป ผมทำร้ายทั้งร่างกายแล้วก็จิตใจของฟ้ามากขนาดนี้ได้ยังไง” สายชลกำมือแน่น คำรามออกมา “เป็นเพราะไอ้ยาซะ มันทำให้ผมเข้าใจว่าฟ้าแกล้งทำเป็นจำผมไม่ได้”

“ยาซะ” หมอวัฒนาจำชื่อนี้ได้ ถามว่า “ใช่คนที่อ้างตัวว่าเป็นสามีของน้องฟ้ารึเปล่า”

“หมอว่าไงนะครับ ไอ้ยาซะบอกว่ามันเป็นสามีของฟ้างั้นเหรอ” สายชลผงะ

“ถ้าใช่คนเดียวกัน เขาเคยมาข่มขู่ฟ้าถึงที่บ้าน” หมอบอก

จากการเล่าของทั้งสายชลและหมอวัฒนา ลำดับเรื่องราวแล้ว ต่างเข้าใจและรู้ถึงพฤติการณ์เลวร้ายของยาซะ ที่แอบอ้างว่าเป็นสามีของฟ้าลดาเพื่อรีดไถ

หมอวัฒนาจำได้ว่า ยาซะเคยบอกว่าสายชลฉวยโอกาสตอนที่ฟ้าลดาความจำเสื่อมสวมรอยว่าเป็นสามีของเธอ มามิยืนยันว่า

“สายชลไม่เคยหลอกนางฟ้า สายชลกับนางฟ้ารักกันมาก จะมีก็แต่ไอ้ยาซะนี่แหละ ที่พยายามจะปล้ำนางฟ้า แต่โชคดีที่สายชลช่วยเอาไว้”

เพื่อให้หมอวัฒนาเชื่อสิ่งที่พวกตนเล่า สายชลเปิดคลิปเสียงของฟ้าลดาที่อัดไว้ในมือถือให้หมอฟัง...

“สิ่งที่เกิดขึ้นที่เกาะมิน ฉันทำไปโดยไม่รู้ตัว ตอนนั้นฉันความจำเสื่อมฉันถึงทำอะไรลงไปโดยไม่คิด ฉันต้องการลืมเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น” เสียงฟ้าลดาชัดเจน ตามด้วยเสียงของยาซะที่ถามว่า

“คุณต้องการลืมเรื่องราวทุกอย่างที่เกาะมินจริงๆเหรอ”

“จริง”

สายชลปิดคลิปเสียงแล้วเล่าว่า “ยาซะมาหาผม แล้วก็เปิดคลิปนี้ให้ผมฟัง ผมถึงเข้าใจว่าฟ้าแกล้งทำเป็นจำผมไม่ได้” หมอวัฒนายืนยันว่าฟ้าลดาจำเรื่องที่เกาะมินไม่ได้จริงๆ สายชลจึงรู้ว่าตนถูกยาซะหลอก

“แล้วไอ้ยาซะจะรู้ได้ไงว่านางฟ้าจำเรื่องราวบนเกาะมินไม่ได้ ถ้าไม่ใช่คนใกล้ตัวนางฟ้าบอก” มามิตั้งข้อสังเกต

สายชลอึ้งไปนิดหนึ่งก่อนถามหมอว่า “คุณแพรรู้เรื่องที่ยาซะมาหาฟ้ารึเปล่า”

“รู้ครับ ผมเป็นคนเล่าให้แพรฟังเอง” พูดแล้วหมอชะงัก มองสายชล เจมส์ มามิ และสหัสอึ้งๆ

เป็นเวลาเดียวกับที่ชมพูแพรกำลังร้องไห้อย่างหวาดหวั่น กลัวตนจะต้องเสียสายชลไป ครู่หนึ่งเธอนึกอะไรได้รีบลุกเดินออกไป

ooooooo

พวกสายชลกับหมอวัฒนายังคุยกันอยู่ ยิ่งคุยก็ยิ่งได้ข้อมูลลึก สายชลเล่าว่าตอนที่ไปถ่ายโฆษณาที่กระบี่ ชมพูแพรก็เจอยาซะที่นั่น หมอวัฒนาตั้งข้อท้วงติงว่า

“คุณคิดว่าแพรจ้างยาซะให้มาหลอกน้องฟ้าหรือ แพรจะทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไร”

“ก่อนหน้านั้นแพรพยายามจะบอกว่าฟ้าเคยมีสามีมาก่อน แต่คุณแพรไม่รู้ว่าเป็นผม และผมก็ยืนยันว่าผมรักฟ้า ไม่ว่าฟ้าจะเป็นยังไง คิดว่าคุณแพรพยายามจะทำให้ฟ้าไปจากผม” สายชลวิเคราะห์อย่างมั่นใจ

หมอวัฒนาติงว่า ชมพูแพรเป็นพี่สาวแท้ๆของฟ้าลดา ทำไมเธอต้องทำร้ายน้องสาวถึงขนาดนั้น

“คุณแพรไม่ใช่พี่สาวแท้ๆของฟ้า คุณแพรเล่าให้ผมฟังเองว่า เธอเป็นลูกที่พ่อแม่คุณฟ้าขอมาเลี้ยงก่อนที่คุณฟ้า จะเกิด และดูท่าทางคุณแพรก็จะอิจฉาฟ้ามาก...ที่ได้ทุกสิ่งทุกอย่างมากกว่าเธอ” สายชลเล่าตามคำบอกเล่าของชมพูแพร

ข้อมูลจากสายชลนี้ ทำเอาทุกคนอึ้ง โดยเฉพาะหมอวัฒนาที่ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย ทั้งที่คบกับชมพูแพรมานาน

แล้วทุกคนก็ต้องตะลึงอึ้งอีกครั้ง เมื่อหมอวัฒนาถามสายชลว่าเขาทำชมพูแพรท้องหรือเปล่า สายชลตกใจมากยืนยันว่าตนไม่เคยมีอะไรกับชมพูแพรเลย จะเอาตนไปสาบานกี่วัดก็ได้

“แสดงว่าแพรโกหก แพรบอกฟ้าว่าคุณทำเธอท้อง” หมอวัฒนาอึ้งๆ

“มิน่า ฟ้าถึงบอกให้ผมรักพี่สาวของเธอคนเดียว ถ้าผมทำให้คุณแพรเจ็บผมจะไม่ได้เจอฟ้าอีกเลยตลอดชีวิต”

ข้อมูลเหล่านี้ ทำให้หมอวัฒนาเครียด ถามสายชลว่าเขายังรักฟ้าลดาอยู่ใช่ไหม

“ผู้หญิงที่ผมจะรักไปจนวันตายมีเพียงคนเดียวคือฟ้าลดา และผมก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ฟ้าอภัยในสิ่งที่ผมทำไว้กับเธอ” สายชลพูดด้วยน้ำเสียงและแววตาจริงจังมาก จนหมอวัฒนาตัดสินใจบอกเขาว่า

“ผมจะพาคุณไปหาน้องฟ้า”

สายชลยิ้มออกมาด้วยความดีใจสุดๆ สหัส เจมส์ มามิ ต่างยิ้มดีใจไปกับเขาด้วย...

ooooooo

หมอวัฒนาพาสายชลและทุกคนเดินออกมาที่หน้าบ้าน หมอบอกสายชลจากใจว่า

“คุณชาร์ล หลังจากนี้ไป เป็นเรื่องของคุณกับฟ้าแล้ว ผมขอให้คุณโชคดี”

สายชลขอบคุณ มามิย้ำว่าให้พานางฟ้ากลับมาให้ได้นะ สายชลรับคำแล้วหันไปพูดกับสหัสว่า

“ฉันขอบใจนายมากนะสหัส ที่คอยเตือนสติฉันเรื่องฟ้า” แล้วชวนหมอรีบไปกันเถอะ

สายชลขึ้นรถไปกับหมอวัฒนา เจมส์มองตามไปเศร้าๆ มามิอ่านใจออกว่าเจมส์เป็นอะไร...

หารู้ไม่ว่า ชมพูแพรไปถึงคอนโดฯที่ฟ้าลดาอยู่แล้ว เธอรีบขึ้นไปทุบประตูเรียก เมื่อฟ้าลดาเปิดประตูเห็นชมพูแพรหน้าตาตื่นมาก็แปลกใจ ถามว่าเป็นอะไร

“เราต้องรีบไป คุณชาร์ลรู้แล้วว่าฟ้าอยู่ที่นี่” ฟ้าลดาตกใจถามว่าเขารู้ได้อย่างไร “เขาไปหาพี่หมอ ใช้กำลังบังคับให้พี่หมอบอกเขา พี่หมอโทร.มาบอกให้พี่รีบพาฟ้าหนี เพราะตอนนี้เขากำลังมุ่งหน้ามาหาฟ้า”

“เลวที่สุด เมื่อไหร่เขาจะเลิกจองล้างจองผลาญฟ้าเสียที” ฟ้าลดากำมือแน่น

“ไม่มีเวลาแล้ว รีบไปเร็วเข้า” ชมพูแพรเร่ง

ฟ้าลดาพยักหน้ารีบเข้าไปเก็บของ เป็นจังหวะที่คนห้องตรงข้ามที่กำลังไขกุญแจห้อง หันมาเห็นชมพูแพรกับฟ้าลดา แต่ไม่ได้สนใจอะไร

ขณะนั้นเอง รถของหมอวัฒนาขับเลี้ยวเข้ามาในคอนโดฯพอดี

ooooooo

เมื่อจัดของเสร็จ ชมพูแพรพาฟ้าลดาออกมารอลิฟต์กดลงชั้นล่างอย่างรีบเร่ง

ที่ชั้นล่าง หมอวัฒนาพาสายชลมายืนรอลิฟต์ เมื่อลิฟต์มาก็รีบเข้าไป พอดีกับที่ลิฟต์อีกตัวลงมาถึง

ลิฟต์สองตัวสวนกัน ทำให้ผู้ที่ขึ้นลิฟต์และลงลิฟต์คลาดกันเส้นยาแดงเดียว!

เมื่อออกมาขึ้นรถ ฟ้าลดาเอาโทรศัพท์มือถือออกมากด ชมพูแพรถามทันทีว่าโทร.ไปไหน

พอฟ้าลดาบอกว่าโทร.หาหมอ ตนเป็นห่วงหมอ ชมพูแพรคว้าโทรศัพท์ไปทันที ฟ้าลดาไม่ขัดขืนแต่มองอย่างแปลกใจ ชมพูแพรบอกเธออย่างตึงเครียดว่า

“ไม่ได้นะฟ้า! พี่ไม่รู้ว่าคุณชาร์ลให้คนของเขาอยู่กับพี่หมอรึเปล่า ถ้าเกิดฟ้าโทร.เข้าไป พี่หมออาจจะโดนอะไรอีก ตอนนี้ฟ้าอย่าติดต่อใครเป็นดีที่สุด พี่เป็นคนที่ฟ้าไว้ใจได้”

หมอวัฒนาพาสายชลตรงไปที่ห้องพักของฟ้าลดา สายชลยืนรออยู่อย่างตื่นเต้น หมอร้องเรียกฟ้าลดาสองสามครั้ง เห็นเงียบจึงก้มมองใต้ประตู ไม่มีแสงไฟ สายชลถามว่าฟ้าลดาไม่อยู่หรือ

“ผมไม่แน่ใจ ผมโทร.หาน้องฟ้าก่อน” หมอเอามือถือออกมากด อึดใจเดียวก็บอกว่า “ฟ้าปิดเครื่อง...ฟ้าไปไหน” ระหว่างนั้น คนที่อยู่ห้องตรงข้ามออกมาพอดี หมอถามว่าเห็นผู้หญิงในห้องนี้ไหม

“เห็นออกไปกับผู้หญิงคนหนึ่งค่ะ”

หมอวัฒนาอึ้ง ในขณะที่สายชลแปลกใจถามว่ามีใครรู้หรือเปล่าว่าฟ้าลดาอยู่ที่นี่ หมอกลืนน้ำลายฝืดคอบอกว่า

“แพร...”

ชมพูแพรพาฟ้าลดาไปพักที่โรงแรมแห่งหนึ่งบอกฟ้าลดาว่าให้พักที่นี่ก่อน ตนจะได้สบายใจว่าน้องปลอดภัยจากสายชลแล้ว ฟ้าลดาบอกว่าตนเป็นห่วงกลัวสายชลรู้แล้วจะมาทำร้ายพี่

“คุณชาร์ลไม่ทำร้ายพี่หรอก อย่าลืมว่าพี่อุ้มท้องลูกเขาอยู่ พี่ไม่ยอมให้เขาทำร้ายฟ้าอีกแล้ว พี่จะปกป้องฟ้าด้วยชีวิตของพี่”

ฟ้าลดากอดชมพูแพรไว้อย่างซึ้งใจ เธอลูบหัวน้องอย่างอ่อนโยน แต่ใบหน้าที่เกยบนไหล่ฟ้าลดานั้นแสยะยิ้มร้ายกาจ

ooooooo

สายชลเป็นห่วงฟ้าลดามาก เขาขับรถไปที่บ้านชมพูแพร ให้หมอวัฒนานั่งรอในรถ บอกหมอก่อนลงไปว่า

“นี่เป็นเรื่องที่ผมกับผู้หญิงคนนั้นต้องเคลียร์กัน” หมอพูดอย่างเป็นห่วงว่าอย่ารุนแรงนัก “ไม่ต้องห่วง ผมไม่ทำอะไรคุณแพรหรอกครับ”

สายชลเข้าไปเจอป้าเนียมถามว่าชมพูแพรอยู่ไหน แหวนปากไวชิงบอกว่า “อยู่ห้องนอนค่ะ”

ภายในห้องนอนของชมพูแพร เจ้าตัวกำลังหวีผมอยู่หน้ากระจกฮัมเพลงตามเพลงที่เปิดอย่างมีความสุข

สายชลเดินมาได้ยินเสียงเพลงแว่วๆเงี่ยหูฟังว่าเสียงเพลงมาจากห้องไหน

ทันใดนั้น ชมพูแพรสะดุ้งตกใจเมื่อสายชลผลักประตูเข้าไป เขาถามโพล่งทันทีว่า

“คุณพานางฟ้าไปไว้ที่ไหน?!”

ชมพูแพรหน้าถอดสี แต่พริบตาเดียวก็ปั้นหน้าซื่อพูดบ่นๆว่า

“นางฟ้าอีกแล้วเหรอคะ แพรก็บอกคุณไปแล้วไงว่าแพรไม่เข้าใจ”

“เลิกเล่นละครเสียที ผมรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว คุณจ้างไอ้ยาซะให้มันสวมรอยเป็นสามีฟ้าเพื่อกดดันฟ้าให้ไปจากที่นี่” สายชลตวาดอย่างโมโหสุดขีด

“แพรไม่รู้เรื่องที่คุณพูด” ชมพูแพรตอบโดยหันหลังให้ ถูกสายชลจับให้หันกลับมา เธอขบกรามจ้องหน้าเขาตาไม่กะพริบ สายชลจ้องหน้าเธอดุดัน พูดใส่หน้าเหมือนจะให้ตอกย้ำเข้าไปถึงหัวใจว่า

“คุณฟังผมให้ดี ผมกับฟ้าลดารักกัน “เรารักกัน” แล้วคุณก็มาพรากเธอไปจากผม... ผมพยายามตามหาฟ้า แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะไปตามหาที่ไหน จนกระทั่งผมได้ช่วยไมเคิล...

พ่อของผมจากการโดนคนทำร้าย ท่านเห็นใจในโชคชะตาของผม ก็เลยรับผมเป็นลูกบุญธรรม พาผมไปอยู่อเมริกา ชุบชีวิตใหม่ให้ผม แต่งตั้งให้ผมเป็นประธานสายการบินเซเว่นซี ผมไม่ได้สูงส่งอย่างที่คุณเข้าใจ ผมเป็นไอ้ชาวเกาะต่ำๆทุเรศ อย่างที่คุณเคยพูดถึง!”

“คุณโกหก แพรไม่เชื่อ และไม่มีวันเชื่อ คุณรักนางฟ้า คุณจะพูดอะไรก็ได้ที่เข้าข้างมัน ทำให้มันดูมีค่า”

สายชลสุดจะทน จับชมพูแพรดันไปจนติดกำแพง ยื่นหน้าเข้าไปพูดว่า

“ก็ที่ผมตามรัก ตามหึง ตามหวงฟ้า ก็เพราะผมรักเขา และเขาก็เป็นเมียผม เป็นสมบัติของผม ฟ้าเป็นผู้หญิงคนแรก คนเดียว และคนสุดท้ายที่ผมรัก”

“แพรไม่ฟัง แพรไม่อยากฟัง” เธอปัดมือเขาออก เอามือปิดหูตัวเองแน่น สายชลดึงมือเธอออก พูดใส่หน้าว่า

“ผมไม่รู้เลยว่าฟ้าจำผมไม่ได้ จำเรื่องที่เกาะมินไม่ได้ ทำไมคุณถึงเป็นคนเห็นแก่ตัวร้ายกาจอย่างนี้หา...ชมพูแพร!”

“คุณต่างหากที่ร้ายกาจ คุณรักนังฟ้า แล้วคุณมาขอแพรแต่งงานทำไม!”

สายชลชะงักเงียบ เพราะรู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเอง แต่ความโกรธชมพูแพรและเป็นห่วงฟ้าลดามากกว่า โทษว่า

“เพราะคุณทำให้ผมเข้าใจว่า ฟ้ากับหมอวัฒนามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง ผมถึงขอคุณแต่งงานเพื่อประชดฟ้า ถ้าเข้าใจชัดเจนก็บอกมาได้แล้วว่า คุณเอาฟ้าไปไว้ที่ไหน”

ชมพูแพรจ้องหน้าสายชล ต่างจ้องกันนิ่ง เธอไม่ยอมพูด จนสายชลทนไม่ได้กระชากเธอเข้าไปตะคอก

“บอกผมมาว่าฟ้าอยู่ไหน!”

“ต่อให้นังฟ้าลดาตาย คุณก็จะไม่ได้เห็นศพมัน” เธอตะคอกกลับ ยิ้มอย่างเย้ยหยัน พูดอย่างเป็นต่อว่า “ชีวิตของยัยฟ้าขึ้นอยู่กับคุณ...ถ้าคุณแต่งงานกับแพร ยัยฟ้าก็จะปลอดภัย”

สายชลตะลึงอึ้งคิดไม่ถึงว่าชมพูแพรจะใช้ไม้นี้

ooooooo

เมื่อกลับออกมาเล่าให้หมอวัฒนาฟัง หมอทวนความอย่างตกใจ

“แพรบังคับให้คุณแต่งงาน เพื่อแลกกับความปลอดภัยของน้องฟ้า...ทำไมแพรถึงใช้วิธีโหดร้ายแบบนี้...แล้วคุณจะทำยังไงต่อไป”

สายชลเครียด ตอบไม่ออก

วันรุ่งขึ้น สายชลไปหาพิสมัยกับเพลินตาที่บ้านพัก บอกว่าตนจะแต่งงานกับชมพูแพรวันมะรืนนี้ ขอให้พิสมัยไปเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายตนด้วย

“เรื่องนั้นไม่มีปัญหา แต่น้าแปลกใจ ทำไมถึงกะทันหันนักล่ะ” พิสมัยถาม เพลินตาที่ฟังอยู่ด้วยก็ถามว่า

“นั่นสิคะพี่ชาร์ล ทำไมพี่ชาร์ลต้องรีบแต่งงานด้วย”

สายชลก็ยังไม่ตอบอยู่ดี ทำให้สองแม่ลูกยิ่งสงสัยมาก

ooooooo

ชมพูแพรเองก็ตั้งรับไม่ทัน เมื่อสหัสมาบอก เธอตกใจ ถามว่า

“โรงแรมก็ยังไม่ได้จอง การ์ดก็ยังไม่ได้พิมพ์ จะจัดงานทันได้ยังไง”

“งานจะจัดที่บ้านของคุณ และจะมีแต่ผู้ใหญ่ฝ่ายคุณชาร์ลและฝ่ายคุณเท่านั้น หมดธุระแล้วผมลาล่ะครับ”

ชมพูแพรไม่พอใจมาก นิ่งไปอึดใจก็คิดอะไรออก หยิบมือถือขึ้นมากดโทร.ออกทันที

เพียงเช้าวันรุ่งขึ้น หน้าข่าวสังคมในหนังสือพิมพ์รายวัน ก็ตีข่าวนี้กันอย่างครึกโครม เจมส์อ่านข่าวนี้ให้เพื่อนๆ ฟังกันในร้านกาแฟที่มามิทำงานอยู่

“เรียนเชิญแขกผู้มีเกียรติร่วมงานวิวาห์สายฟ้าแลบระหว่างชาร์ล แมคโครวิท กับชมพูแพร พิมุขมนตรา วันพรุ่งนี้ ที่บ้านว่าที่เจ้าสาวในซอยสุขุมวิท 24” เจมส์เงยหน้าจากหนังสือพิมพ์ พูดกับมามิและธงไทย “เฮ้อ...เป็นอย่างที่พี่หมอบอก คุณชาร์ลต้องแต่งงานกับพี่แพร เพื่อแลกกับความปลอดภัยของฟ้า”

มามิด่าว่า “นังพี่สาวนี่มันร้ายกาจจริง” ส่วนธงไทยก็บ่นเป็นห่วงฟ้าลดา ไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน ทุกคนมองหน้ากันอย่างกังวลใจ

ooooooo

ฟ้าลดาได้ข่าวนี้ทั้งจากหนังสือพิมพ์และทีวี เธอใจไม่ดี หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะโทร.ถึงหมอวัฒนา แต่แล้วก็นึกถึงคำพูดของชมพูแพรที่ว่า...

“พี่ไม่รู้ว่าคุณชาร์ลให้คนของเขาอยู่กับพี่หมอรึเปล่า ถ้าเกิดฟ้าโทร.เข้าไป พี่หมออาจจะโดนอะไร ตอนนี้ฟ้าอย่าติดต่อใครเป็นดีที่สุด พี่เป็นคนเดียวที่ฟ้าไว้ใจได้”

คิดถึงคำเตือนของชมพูแพรแล้ว ฟ้าลดาก็ชะงักมือ แต่ทันใดนั้นเสียงมือถือของเธอก็ดังขึ้น มองหน้าจอแล้วกดรับ

“พี่แพร...ฟ้าเพิ่งเห็นข่าว ทำไมมันเร็วอย่างนี้ล่ะคะ”

“คุณชาร์ลรู้แล้วว่าพี่ท้อง เขากลัวว่าถ้าแต่งช้าแล้วพี่คลอดลูกออกมา คนจะรู้ว่าพี่ท้องก่อนแต่ง เขากลัวตัวเองจะเสียชื่อ”

ฟ้าลดาโกรธแทนชมพูแพร บอกว่าตนไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นคนที่เห็นแก่ตัวแบบนี้ ชมพูแพรทำเป็นตัดใจว่า

“ช่างเรื่องของพี่เถอะฟ้า เดี๋ยววันนี้ตอนเย็นๆ พี่จะให้คนเอาตั๋วเครื่องบินไปให้เที่ยวบินพรุ่งนี้เช้า”

ฟ้าลดาชะงักไปนิดหนึ่ง อดรู้สึกใจหายไม่ได้เหมือนกันที่จะต้องจากที่นี่ไปจริงๆ ส่วนชมพูแพรวางสายแล้วก็ยิ้มสมใจ ที่ฟ้าลดาจะไปให้พ้นๆเสียที

ooooooo

เพลินตานัดสหัสไปพบด่วนในบ่ายวันนี้ที่ร้านอาหาร สหัสถามว่ามีอะไรหรือ เพลินตาถามว่า ทำไมชาร์ลถึงต้องรีบแต่งงาน มีเรื่องอะไรระหว่างชาร์ลกับชมพูแพรใช่ไหม

สหัสผงะ ตอบโดยไม่กล้าสบตาว่าตนก็ไม่ทราบเหมือนกัน เพลินตาขยับเข้านั่งใกล้ๆพูดจิกว่า

“ฉันรู้ว่านายรู้ บอกฉันมา”

เมื่อสายชลทำปากแข็งบอกว่าตนไม่รู้จริงๆ เพลินตาก็จับมือเขามาวางที่ต้นขาตัวเอง สหัสตกใจถามว่าจะทำอะไร

“ถ้านายไม่บอก ฉันจะตะโกนบอกทุกคนในร้านว่านายลวนลามฉัน” พอสหัสตกใจ เธอถามขู่ “จะบอกไหม...” เห็นสหัสลังเล เธอขยับจะร้องขอความช่วยเหลือ สหัสรีบเอามือปิดปาก รับปากแทบไม่ทันว่า

“ผมบอกแล้ว...บอกแล้ว”

เพลินตาเอามือเขาออกจากต้นขาตัวเอง ยิ้มอย่างพอใจ ส่วนสหัสถอนใจเฮือกใหญ่ราวกับเพิ่งรอดตายมา

ooooooo

ตกเย็น เพลินตาไปหาสายชลที่บ้านเช่าของเขา พอเจอหน้าเธอบอกทันทีว่า รู้เรื่องของเขาจากสหัสแล้ว ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงไม่แจ้งความว่าชมพูแพรลักพาตัวฟ้าลดาไป

“เราไม่มีหลักฐาน ตำรวจไม่เชื่อเราหรอก แล้วอีกอย่างถ้าเราทำอะไรวู่วาม นางฟ้าอาจจะไม่ปลอดภัย” สายชลพูดอย่างครุ่นคิด เพลินตามองเขาอย่างเห็นใจ เมื่อสายชลพูดในตอนท้ายว่า “พี่เจ็บดีกว่าให้คนที่เรารักเจ็บ...”

คืนก่อนวันเดินทางของฟ้าลดา ซึ่งก็คือคืนก่อนวันแต่งงานของสายชล ฟ้าลดากับสายชลต่างอยู่ในที่ของตัวเอง แต่ใจคิดตรงกัน คิดถึงกัน ยิ่งดูรูปที่ไปทำงานด้วยกันที่กระบี่ ได้เที่ยวได้พักผ่อนหยอกล้อกันอย่างมีความสุข ก็ยิ่งเจ็บปวดกับวันเวลาที่ต้องจากกัน...

ดวงดาวบนท้องฟ้า...จึงเป็นเพียงสิ่งเดียว ที่ทั้งคู่จะส่งใจผ่านดาวถึงกันในยามนี้...

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้าลดาสะพายกระเป๋าเตรียมออกจากห้องพัก ใจยังกังวลกับเรื่องต่างๆพลันก็คิดได้หยิบมือถือขึ้นมากดถึงเจมส์ พอเจมส์ได้รับสาย เขาดีใจมากถามว่าตอนนี้อยู่ไหน

“อยู่ไหนไม่สำคัญ เพราะว่าฉันกำลังจะไปสนามบิน ฝากแกดูแลพี่แพรด้วย”

เจมส์ตกใจมาก รีบบอกว่าอย่างตึงเครียดว่า “ฟ้ายังกลับอเมริกาไม่ได้...เรามีเรื่องสำคัญมากที่ต้องบอกฟ้า”

“ไว้ถึงอเมริกา...แล้วค่อยคุยกัน”

“ไม่ได้...ถ้าฟ้าไม่รู้เรื่องนี้ ฟ้าจะเสียใจไปจนชั่วชีวิต”

คำพูดและน้ำเสียงที่ตึงเครียดของเจมส์ ทำให้ฟ้าลดาชะงัก อยากรู้

ooooooo

เช้าวันเดียวกัน สายชลนั่งเซ็งๆอยู่ที่โต๊ะอาหารบ้านเช่า เสียงมือถือดังขึ้น พอเห็นเป็นชื่อชมพูแพร เขายิ่งเซ็ง กดรับอย่างซังกะตาย

เสียงชมพูแพรแจ่มใจมาตามสายถามว่าแต่งตัวเสร็จหรือยัง เสียงตอบเซ็งๆว่ายัง

“ทำไมยังไม่แต่งตัวอีกล่ะคะ เดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก” เสียงยังอ่อนหวานแต่หน้าไม่พอใจแล้ว

“จะรีบทำไม เหลือเวลาอีกตั้งหนึ่งชั่วโมง” พูดแล้วกดปิดเครื่องเลย

ชมพูแพรหัวเสียมากที่ถูกสายชลตัดสายทิ้ง

ooooooo

เจมส์กับมามินั่งรถมาด้วยกัน เจมส์โทร.หาสายชลแล้วทำหน้ากังวลบอกมามิว่าสายชลปิดเครื่อง มามิถามว่าทำไงดี เจมส์ตัดสินใจโทร.หาหมอวัฒนา

เมื่อมาถึงโรงแรมที่นัดหมาย เจมส์ หมอวัฒนา และมามิเดินเข้ามาหาฟ้าลดาที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว ฟ้าลดารีบลุกมาหาหมอถามว่า

“นี่คุณชาร์ลทำอะไรพี่หมอรึเปล่าคะ” เมื่อหมอวัฒนาบอกว่าไม่ได้ทำอะไร ฟ้าลดาทำหน้าแปลกใจ ร้อง “อ้าว...ก็พี่แพรบอกว่าคุณชาร์ลทำร้ายพี่หมอ เพราะต้องการให้พี่หมอบอกว่าฟ้าอยู่ไหน พี่แพรถึงพาฟ้ามาอยู่ที่นี่”

“ฟ้าถูกแพรหลอก ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นแผนของแพร แพรไม่ได้ท้องกับคุณชาร์ล ยาซะผู้ชายที่บอกว่าเป็นสามีของฟ้าเป็นคนที่แพรจ้างมา”

“พี่หมอพูดอะไร ฟ้าไม่เข้าใจ”

หมอวัฒนาจับแขนฟ้าลดาบอกเธอว่า “ฟ้าตั้งสติ แล้วฟังให้ดี คุณชาร์ลมีชื่อเก่าว่า สายชลเป็นชาวเกาะมิน เขากับผู้หญิงที่ชื่อนางฟ้า แต่งงานกันจนกระทั่งพี่สาวของนางฟ้าให้คนมาจับตัวนางฟ้ากลับไป และนางฟ้าก็คือน้องฟ้า”

ฟ้าลดาถามหมออย่างตื่นตะลึงว่า “พี่หมอเอาอะไรมาพูด” แล้วหันไปมองมามิ “หรือเธอสร้างเรื่องโกหกแล้วเล่าให้พี่หมอฟัง”

“มันเป็นอย่างที่คุณหมอบอกจริงๆนะนางฟ้า สายชลรักนางฟ้ามาก ตอนที่ยาซะพาคนมาเอาตัวนางฟ้า สายชลพยายามช่วยนางฟ้าจนถูกยิง สายชลสลบไปสามวันสามคืนเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด” มามิพูดจริงจัง จนฟ้าลดาเริ่มคล้อยตาม

หมอวัฒนาเล่าต่ออีกว่า “หลังจากที่น้องฟ้ากลับมา น้องฟ้าร้องแต่จะกลับบ้านที่เกาะมิน ไม่ว่าพี่จะใช้วิธีอะไรรักษาอาการของน้องฟ้าก็ไม่ดีขึ้น พี่กับแพรเลยตัดสินใจใช้วิธีช็อตไฟฟ้า ซึ่งพอน้องฟ้าฟื้นขึ้นมา ความทรงจำที่เกี่ยวกับเกาะมินก็หายไปทั้งหมด”

“ทำไมถึงไม่มีใครคิดจะเล่าเรื่องนี้ให้ฟ้าฟัง” ฟ้าลดาถามหลังจากนิ่งงันไปพักหนึ่ง

“เพราะยาซะบอกว่าสามีของน้องฟ้าเป็นคนไม่ดี พี่กับแพรถึงช่วยกันปกปิดไม่ให้น้องฟ้ารู้เรื่องราวของตัวเองที่นั่นเพราะเรากลัวอดีตจะทำร้ายฟ้า” หมอวัฒนาชี้แจง

ฟ้าลดาชะงักอึ้งอย่างคิดไม่ถึง หมอวัฒนาเล่าถึงสายชลว่า

“คุณชาร์ลไม่เคยล่วงเกินแพร ทุกสิ่งทุกอย่างที่แพรพูดคือคำโกหก พี่รู้ว่าเรื่องนี้สำหรับฟ้าเป็นเรื่องยากที่จะยอมรับแต่มันคือความจริง และที่สำคัญคือ แพรบอกให้คุณชาร์ลแต่งงานกับเขาเพื่อแลกกับความปลอดภัยของฟ้า”

ฟ้าลดาอึ้ง ผิดหวัง เสียใจอย่างที่สุด ที่ชมพูแพรกระทำกับตนถึงขนาดนี้ หมอวัฒนามองเธออย่างเห็นใจ

“พาฟ้าไปหาพี่แพร” ฟ้าลดามองหมอวัฒนาและเจมส์ด้วยแววตาขอร้อง...จริงจัง

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น เจมส์ขับรถพาฟ้าลดา หมอวัฒนา และมามิไปบ้านชมพูแพร ฟ้าลดาเดินนำเข้าไป บอกทุกคนที่เดินตามมาว่า

“ฟ้าขอคุยกับพี่แพรสองนะคะ”

ทุกคนชะงัก มองตามฟ้าลดาไปด้วยความเป็นห่วง หมอบอกเจมส์กับมามิว่า “รีบไปบอกคุณชาร์ล”

เจมส์กับมามิพยักหน้า ทั้งสามจึงพากันรีบเดินไปทางบ้านเช่าของสายชล

ส่วนฟ้าลดาเดินเข้าไปหาชมพูแพรที่ห้องรับแขก เจอชมพูแพรกำลังรับแขก ขอบคุณแขกที่มาแสดงความยินดีกับงานมงคล ชมพูแพรผายมือเชิญแขกเข้าไปในห้อง

ทันใดนั้น ใบหน้าที่ยิ้มแย้มเปี่ยมสุขก็หุบลงทันที สีหน้าแววตากลายเป็นตึงเครียด เมื่อเห็นฟ้าลดาเดินเข้ามาด้วยสีหน้าแววตาที่ผิดหวัง เจ็บปวด

ooooooo

ที่บ้านเช่าของสายชล ชายหนุ่มในชุดสูท กำลังเดินออกมากับเพลินตาและพิสมัย บอกว่ารีบไปกันเถอะเรื่องจะได้จบๆไป

พวกสายชลเดินออกมาเจอเจมส์ หมอ และมามิพอดี หมอรีบบอก

“น้องฟ้าอยู่ที่นี่!”

สายชลตะลึงอึ้งตกใจแล้วกลายเป็นดีใจสุดขีด รีบเดินเข้าไปในบ้านทันที ทุกคนตามไปอย่างตื่นเต้น

ฟ้าลดากำลังคุยกับชมพูแพรอย่างตึงเครียด เธอเป็นฝ่ายบอกชมพูแพรว่า

“ฟ้ารู้ความจริงทุกอย่างจากพี่หมอหมดแล้ว ทำไมพี่แพรต้องทำกับฟ้าแบบนี้?!”

ชมพูแพรตั้งหลักไม่ทัน ใจเต้นแรง หน้าเครียด ถอดสี คิดหนักว่าจะแก้สถานการณ์อย่างไรดี ตัดสินใจบอกฟ้าลดาว่า

“พี่ยอมรับว่าพี่จ้างยาซะให้บอกว่าเป็นสามีของฟ้า แล้วพี่ก็เอาชีวิตฟ้ามาเป็นเดิมพัน เพื่อแลกกับการที่พี่จะได้แต่งงานกับคุณชาร์ล”

ชมพูแพรยอมรับอย่างหน้าชื่นตาบาน จนฟ้าลดาอึ้ง คิดไม่ถึง พริบตาเดียว ชมพูแพรก็บีบน้ำตาร้องไห้ฟูมฟาย โผเข้ากอดฟ้าลดาไว้

“พี่ขอโทษ พี่รู้ว่าพี่เห็นแก่ตัว พี่ไม่ควรทำแบบนี้ แต่ที่พี่ทำไปทั้งหมดก็เพราะว่าพี่รักคุณชาร์ล พี่รักเขามาก มากเสียจนพี่อยู่ไม่ได้ถ้าขาดเขา”

ชมพูแพรปล่อยโฮออกมา ฟ้าลดายิ่งอึ้ง คิดไม่ถึงว่าชมพูแพรจะรักสายชลมากถึงขนาดนี้

ooooooo

สายชลเดินอ้าวๆเข้าไปในบ้าน แขกที่มาอวยพรร้องทักกันด้วยความดีใจว่า เจ้าบ่าวมาแล้ว แต่สายชลไม่สนใจพวกเขาเหล่านั้นเลย กวาดตามองหาไม่เห็นฟ้าลดาก็ตรงไปถามป้าเนียมว่า “คุณฟ้าอยู่ไหนครับ”

ชมพูแพรกำลังบีบน้ำตาสะอึกสะอื้น ขอฟ้าลดาว่า ยกผู้ชายคนนี้ให้ตนได้ไหม เมื่อฟ้าลดาอึ้ง เธออ้างเหตุผลเข้าข้างตัวเองว่า

“ในเมื่อตอนนี้ฟ้าจำอะไรไม่ได้ เพราะฉะนั้น ฟ้าก็ไม่ได้มีความรักหรือความผูกพันให้กับคุณชาร์ล ขอผู้ชายคนนี้ให้พี่นะ พี่ตายแน่ ถ้าพี่ไม่ได้แต่งงานกับเขา”

ฟ้าลดาอึ้งจนพูดไม่ออก เครียดหนัก ส่วนชมพูแพรอ้อนขอผู้ชายกับน้องแล้วก็ยิ้มร้ายหมายมาด

ooooooo

ฟ้าลดาเดินลิ่วออกจากบ้านมาทางสวน สีหน้าท่าทางดูแย่มาก สายชลเห็นฟ้าลดาเท่านั้นก็วิ่งเข้าหาด้วยความดีใจสุดขีดร้องเรียก “นางฟ้า...”

ฟ้าลดาหยุดกึก หันมอง เห็นสายชล หมอวัฒนา สหัส เจมส์ เพลินตา พิสมัย และมามิมากันเป็นกลุ่มใหญ่ สายชลวิ่งเข้ามาจับมือเธอกุมไว้ ฟ้าลดาดึงมือออก พูดเสียงเข้ม หน้าตึงว่า

“อย่าเรียกฉันว่า “นางฟ้า” ตอนนั้นฉันอาจจะเป็นนางฟ้าของคุณ แต่ตอนนี้...ไม่ใช่!”

“ทำไมจะไม่ใช่ นางฟ้าคือนางฟ้าของสายชล คือผู้หญิงคนเดียวที่สายชลรัก ชายชาวเกาะมินมีรักเดียวใจเดียวไปจนวันตาย” สายชลมองฟ้าลดาแววตาเต้นระริก ฟ้าลดาเองก็เริ่มหวั่นไหว แต่พยายามข่มใจ

ระหว่างนั้นเอง ชมพูแพรเดินออกมา พอเห็นสายชลกับฟ้าลดาก็ตกใจ พอฟ้าลดาหันไปเห็นชมพูแพร เธอตัดบททันที

“ฉันต้องไปแล้ว คุณดูแลพี่สาวฉันให้ดี”

ฟ้าลดาหันหลังจะเดินไป สายชลถลาเข้ากอดเธอไว้จากข้างหลังจนฟ้าลดาตกใจ ส่วนชมพูแพรโกรธจนตัวเกร็ง

สายชลสารภาพผิดว่าตนทำเลวร้ายกับฟ้าลดาไว้มาก เพราะตนโง่หลงเชื่อคนอื่น ขอโทษและขออภัยให้ตนด้วย

ฟ้าลดาน้ำตาคลอ พูดเสียงสะท้านว่า “มันสายไปแล้ว”

“มันไม่สายเกินไป ถ้านางฟ้าให้โอกาสสายชล จะต้องให้สายชลขอโทษนางฟ้าอีกกี่ล้านครั้ง สายชลก็ยอม” สายชลน้ำตาไหลพราก คุกเข่าลงตรงหน้าฟ้าลดา ทุกคนมองด้วยความสงสารจับใจ มีแต่ชมพูแพรเท่านั้นที่มองอย่างแค้นใจ

สายชลยังอ้อนวอนให้ฟ้าลดาอภัยให้ตน เธอบอกว่าการให้อภัยไม่สามารถทำได้ในเวลาอันสั้น พูดแล้วหันไปบอกเจมส์

“เจมส์...ไป”

ooooooo

ฟ้าลดาเดินนำไปแล้ว เจมส์ละล้าละลังแต่สุดท้ายก็เดินตามเธอไป สายชลลุกขึ้นจะผวาตาม ถูกชมพูแพรจับแขนไว้แน่น ทำให้สายชลชะงักหันมอง ชมพูแพรถามเขาว่า

“คุณจะตามยัยฟ้าไปอีกทำไม ยัยฟ้าก็บอกชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่ให้อภัยคุณ เขาไม่ได้รักคุณ แพรต่างหากที่รักคุณ...เราเข้าไปข้างในกันเถอะนะคะ ใกล้ถึงฤกษ์แล้ว”

สายชลโมโหมาก แกะมือเธอออก บอกว่า “ข้อตกลงของเราถือเป็นโมฆะ ผมไม่แต่งงานกับคุณ เพราะคนที่ผมรักมีเพียงคนเดียวคือนางฟ้า” พูดแล้วมองชมพูแพรด้วยสายตารังเกียจ หันหลังจะเดินไป ชมพูแพรถลาเข้าขวางอีก

“แพรไม่ยอมให้คุณไปหามัน...” สายชลผลักเธอให้พ้นทางจนเธอเซเกือบล้ม พอสายชลเดินไป เธอก็แผดเสียงกรี๊ดลั่นตะโกนสุดเสียง “ถ้าคุณไป แพรจะฆ่าตัวตาย!”

กระนั้น สายชลก็แค่หันมองอย่างสมเพชแล้วเดินออกไป ชมพูแพรแทบคลั่ง แผดเสียงออกมาอีกครั้งแล้วเป็นลมหมดสติไป หมอวัฒนารีบเข้าประคองพาเข้าข้างในด้วยความเป็นห่วง

ooooooo

เจมส์ตามฟ้าลดาไปที่รถ เขาจับแขนเธอไว้ ถามว่าจะไม่ให้โอกาสชาร์ลอีกสักครั้งจริงๆหรือ

“ฉันสัญญากับพี่แพรว่าฉันจะไปจากที่นี่ และผู้ชายคนนั้นจะไม่มีวันได้เจอฉันอีก”

“งั้นหมายความว่าถ้าไม่มีพี่แพร ฟ้าจะให้โอกาสเขา ฟ้ารักคุณชาร์ลใช่ไหม”

คำถามนี้ ทำให้ฟ้าลดาชะงักเหมืิอนถูกถามแทงใจดำ แต่แล้วเธอก็ฮึดขึ้นมาเสียงแข็งกับเจมส์ว่า พูดเพ้อเจ้อ สั่งให้เปิดประตูรถ จ้องหน้าจนเจมส์ต้องเปิดให้

พอฟ้าลดาเข้าไปนั่งในรถอย่างว้าวุ่นใจ สายชลก็เดินมาถึง เห็นฟ้าลดานั่งในรถก็จะเข้าไป เจมส์จับแขนไว้ แล้วยื่นกุญแจรถให้ พูดอย่างให้กำลังใจเต็มที่ว่า

“ทำให้ฟ้าจำคุณให้ได้นะครับ”

สายชลมองเจมส์อึ้ง เจมส์จับไหล่เขาบีบเบาๆ สายชลพยักหน้าอย่างขอบใจแล้วเดินไปขึ้นที่นั่งคนขับ

ooooooo

ฟ้าลดายังใจไม่สงบ แต่พอเห็นสายชลขึ้นมานั่งที่คนขับ เธอถามว่าแล้วเจมส์ล่ะ

“เจมส์เป็นคนให้กุญแจรถกับสายชล” สายชลบอก

“ไอ้เจมส์!” ฟ้าลดาคำรามแล้วสั่ง “จอดรถ!” เมื่อสายชลปฏิเสธ เธอขู่ว่าจะกระโดดลงไป

สายชลไม่ยอมจอดรถ ฟ้าลดาทำท่าจะเปิดล็อก สายชลคว้าแขนไว้ ถูกเธอกัดจนต้องปล่อย เธอเปิดประตูรถลงไปทันที สายชลต้องรีบตามลงไป คว้าตัวเธอไว้ได้ก็กระโจนเข้ากอด พากลับมาขึ้นรถ

“ปล่อยนะ” ฟ้าลดาดิ้นสุดแรง

“สายชลไม่ปล่อย สายชลจะไม่มีวันยอมให้นางฟ้าหนีสายชลไปอีกแล้ว สามปีที่นางฟ้าไม่อยู่ สายชลเหมือนคนขาดอากาศหายใจ สายชลไม่เคยมีความสุขสักวัน ในเมื่อสายชลมีโอกาสที่จะได้อยู่กับนางฟ้าอีกครั้ง สายชลจะไม่ยอมปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอย เราจะกลับไปที่เกาะมินด้วยกัน”

ฟ้าลดาชะงักสงบลงเล็กน้อย สายชลย้ำกับเธอว่า “สายชลจะเป็นคนทำให้นางฟ้าจำทุกอย่างได้เอง”

สายชลลากฟ้าลดามาที่รถ ฟ้าลดายังขอร้องเขาให้กลับไปแต่งงานกับชมพูแพรเสียเพราะชมพูแพรรักเขามาก

“พี่สาวนางฟ้าไม่ได้รักสายชลหรอก เขาแค่ต้องการเอาชนะนางฟ้าเท่านั้น เชื่อเถอะว่า เขาจะไม่เป็นอะไร เพราะหมอวัฒนาจะดูแลพี่สาวนางฟ้าเป็นอย่างดี”

เมื่อฟ้าลดายังดิ้นรน สายชลตัดสินใจถอดเนกไทออกมารัดมือเธอไว้ เขาเอ่ยขอโทษที่จำเป็นต้องทำอย่างนี้ ฟ้าลดาหมดฤทธิ์ ดิ้นไม่หลุด สายชลอ้อมมาขึ้นรถขับออกไปทันที

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”
16 มิ.ย 2564

05:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 11:22 น.