ตอนที่ 13
วันนี้เนตรชนกตื่นมาใส่บาตรแต่เช้าจนอุ่นทักว่านึกยังไง เธอบอกแค่ว่าพอดีตื่นเช้าแต่ในใจนึกน้อยใจที่เพื่อนจำวันเกิดตนไม่ได้
แต่พอเข้าบ้านก็ได้รับโทรศัพท์จากชนม์ชนกนัด 8 โมงไปเจอกันที่บูธ เธอบอกว่าไม่ต้องมารับจะไปเอง พอไปถึงชนม์ชนกจูงไปดูบูธที่สร้างสไตล์ญี่ปุ่นสวยเก๋จนเธออุทาน "โห...สวยจัง"
"โครงเสร็จแล้วทีนี้ก็เหลือแต่ช่วยกันลงสี พร้อมไหม"
"ไฟต์ติ้ง" เนตรชนกร้องยกมือตีกันกับชนม์ชนกพร้อมสู้ จากนั้นก็ช่วยกันทาสี ทาไปหยอกล้อกันไปแกล้งกันไปอย่างสนุกสนาน
เวลาเดียวกันที่บ้านใหม่ของอุ่น ทุกคนที่มาเตรียมงานต่างทำหน้าที่ของตัวเองกันอย่างขะมักเขม้น เทพไทขอเป็นคนแต่งหน้าเค้กเองเพราะอยากให้ลูกรับรู้ถึงความรักที่พ่อมีให้
ชนม์ชนกทาสีกับเนตรชนกจนห้าโมงกว่า ชวนพอก่อนเพราะเย็นแล้ว เนตรชนกตกใจเพราะบอกเพื่อนที่บ้านว่าจะออกมาซื้อข้าวแป๊บเดียวป่านนี้คงหิวกันแย่แล้ว ชนม์ชนกเลยได้โอกาสชวนกลับอ้างว่าเดี๋ยวเคนกับอุ่นจะสงสัย
แต่พอขับรถมาเกือบถึงหน้าบ้านอุ่น ชนม์ชนกก็ชวนลงเดินเข้าไปอ้างว่าเพื่อจะได้ปดว่ารถเสียเลยกลับค่ำ พลางก็เอาหน้ากากรูปหน้าเด็กญี่ปุ่นน่ารักออกมาหว่านล้อมหลอกล่อให้เธอใส่ เพื่อให้เคนกับอุ่นตกใจจะได้ลืมเรื่องที่เรามาช้า
"ต๊องไปรึเปล่าเนี่ย" เนตรชนกถามแต่ก็ยอมใส่ ชนม์ชนกรีบประคองพาเดินไป เนตรชนกจึงรู้ว่าหน้ากากของตนไม่ได้เจาะตรงตา ชนม์ชนกทำเป็นนึกได้ช่วยเอาออก
พอถอดหน้ากากเท่านั้น ทุกคนที่รออยู่ก็ดึงกรวยสายรุ้งพร้อมกับร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ประสานเสียงกันขึ้น เทพไทประคองเค้กมาให้ หน้าเค้กแต่งเป็นรูปปู่ย่าและตัวเขาอุ้มเนตรชนกในวัยเด็กชูขึ้นเหนือหัว ทุกคนยิ้มแย้มมีความสุขมีตัวหนังสือ"สุขสันต์วันเกิดนะลูกรัก"
เนตรชนกถึงกับน้ำตาคลอกับการเซอร์ไพรส์นี้ ยิ่งเมื่อพ่อ ปู่ ย่า และชัชชัยกับคุณหญิงรวมทั้งศศิมนพากันมาอวยพร เนตรชนกก็ถึงกับอึ้ง แม้จะหน้าตึงๆกับศศิมนแต่ก็ไม่น่าเกลียด เธอเอ่ยขอบคุณทุกคน ขอบใจอุ่นกับเคนที่อยากให้ตนมีความสุข
ที่เซอร์ไพรส์กว่านั้นคือ ชนม์ชนกเดินมาบอกขณะเธอเดินเล่นอยู่ตามลำพังว่า
"ผมอยากให้คุณรู้ว่าทุกๆคนรักคุณมากแค่ไหน สุขสันต์ วันเกิดนะครับ มีความสุขมากๆตลอดไปนะ" พูดแล้วหยิบกล่องผูกโบออกจากกระเป๋า เปิดให้ดูเป็นสร้อยคอมีจี้เพชรรูปหัวใจคล้องกัน
"ขอบคุณนะ" เนตรชนกยิ้มเขินๆ ชนม์ชนกขอเป็นคนสวมให้พูดหวานว่าหัวใจเธอกับเขาคล้องกันอยู่ แล้วทำใจกล้าจะบอกรัก แต่ใจไม่ถึง ติดอ่างอยู่แค่ "ผม...ผม...ผม...อยากจะบอกว่า..."
เนตรชนกมองลุ้นเต็มที่ สุดท้ายชนม์ชนกหลุดออกมากลายเป็นว่า
"ผม...หิวแล้ว เราไปหาอะไรทานกันเถอะ"
เนตรชนกเซ็งจนบอกไม่ถูกเดินเลยไปทันทีบ่นเบาๆ "โธ่เอ๊ยนึกว่า..." บ่นแล้วก็อดขำไม่ได้ ส่วนชนม์ชนกยกมือทำท่าเขกกะโหลกตัวเองด่า "ไอ้ปอดแหกเอ๊ย..." แล้วเดินตามเนตรชนกเข้าบ้านไป
แม้จะพูดบอกรักเนตรชนกไม่ออก แต่ตลอดงานชนม์ชนกก็อยู่เคียงข้างเธออย่างมีความสุขท่ามกลางสายตาของทุกคนที่พากันมองลุ้นและแอบเชียร์เต็มที่
ooooooo
รุ่งขึ้น ด้วยการลุ้นอย่างเต็มที่ของชัชชัยและคุณหญิง ชนม์ชนกบอกพ่อกับแม่ว่ายังไงวันนี้ก็ต้องบอกเนตรชนกให้ได้
ที่บ้านอุ่นข้าวของเครื่องใช้ในการจัดงานเมื่อคืนยังไม่ได้เก็บกวาดเลย อุ่นต้องพาเคนไปเรียนทำอาหารญี่ปุ่น เนตรชนกจึงอาสาทำเองไม่ต้องห่วง แต่ก็พอดีชนม์ชนกมาถึง จึงช่วยกันทำจนเหงื่อไหลไคลย้อย ระหว่างนั้นชนม์ชนกพยายามจะบอกรักเธอแต่ยังไม่มีจังหวะเหมาะ
เก็บข้าวของเสร็จเนตรชนกบอกให้เขาไปล้างหน้าเสียเขาทำเสียงอ้อนๆว่าสงสัยต้องสระผมด้วย เธอรู้ใจเลยช่วยสระผมให้
ระหว่างนั้นเองทิพย์ธิดาก็มาถึง ทำทีมาอวยพรวันเกิดแต่พอพูดจริงๆกลับกลายเป็นว่า
"ฉันขอโทษนะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันเคยทำไม่ดีกับเธอ และที่ฉันทำลงไปก็เพราะฉันรักและก็หวงชนม์มากแต่วันนี้ฉันรู้แล้วว่าหัวใจของชนม์นั้นมีแต่เธอ"
เนตรชนกอึ้งกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของทิพย์ธิดา ฝ่ายนั้นยังแสดงท่าทียอมถอยออกมาเป็นแค่เพื่อนที่ดีของชนม์ชนก แต่ก็ทำเป็นเตือนเนตรชนกบอกให้รู้ถึงความลึกซึ้งระหว่างตัวเองกับชนม์ชนกในทีว่า
"ดูแลเขาให้ดีๆนะ เพราะชนม์เขาเป็นคนจริงจังกับงาน เวลาทำงานแล้วไม่ยอมกินข้าวกินปลา เธอต้องเตือนเขาและเขาเป็นคนรักครอบครัวและลูกน้องมาก เธอก็ควรจะต้องรักและพยายามเข้ากับพวกเขาให้ได้ อย่าทำตัวให้เขาลำบากใจเหมือนฉันรู้ไหม"
เนตรชนกขอบใจ ทิพย์ธิดาบอกว่าไม่ต้องขอบใจขอแค่เธอทำให้ชนม์ชนกมีความสุขตนก็พอใจแล้ว ทำให้ชนม์ชนกซึ้งใจมาก แต่พอทิพย์ธิดาออกไปอึดใจเดียว อุ่นก็วิ่งมาบอกว่าทิพย์ธิดาเป็นลมอยู่หน้าบ้าน ชนม์ชนกรีบพาเธอไปหาหมอ ผลการตรวจปรากฏว่าเธอท้องได้ 3 เดือนแล้ว
ชนม์ชนกอึ้งสนิท ในขณะที่เนตรชนก อุ่น และเคนสบตากันงงๆว่าเกิดอะไรขึ้น
ทิพย์ธิดาเป็นคนเปิดเผยด้วยการทำเป็นบอกชนม์ชนกว่าตนป้องกันดีแล้วไม่รู้พลาดได้อย่างไร ย้ำชัดว่า "แกเป็นลูกของเราค่ะชนม์"
เหมือนฟ้าถล่มทลายลงมาตรงหน้า เนตรชนกช็อกมองชนม์ชนกอย่างเจ็บปวดแล้ววิ่งหนีไปท่ามกลางสายฝน ชนม์ชนกทำท่าจะตาม ทิพย์ธิดาทำเป็นหน้ามืดขึ้นมาอีกเขาเลยต้องกลับมาดูแลเธอ
ooooooo
อุ่นกับเคนตามเนตรชนกกลับมาถึงบ้าน ครู่ใหญ่ ชนม์ชนกส่งทิพย์ธิดาถึงที่พักแล้วเขารีบมาหาเนตรชนกทันที แต่เธอไม่ต้องการเห็นหน้าเขาอีกแล้ว ลุกเดินหนีแต่ชนม์ชนกตามไปคว้าแขนไว้ เนตรชนกถามว่ามาทำไม ชนม์ชนกพยายามจะพูดแต่พูดไม่ออกทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แต่เนตรชนกร้องไห้อย่างสุดกลั้นวิ่งเข้าบ้านไป ชนม์ชนกยังตามเข้าไปอีก เอ่ยขอโทษ เธอรับไม่ได้ด่าเขาว่าเป็นคนหลอกลวง มีเมียแล้วและกำลังจะมีลูกยังกล้ามาบอกรักตน
ชนม์ชนกยอมรับว่า "คือ...ผมยอมรับว่าเคยมีอะไรกับเขาจริง แต่..."
"พอแล้ว ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว กลับไปหาลูกเมียนายเสีย แล้วก็ไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าอีก" พูดแล้ววิ่งขึ้นชั้นบนทันที ชนม์ชนกได้แต่ยืนซึมคอตกอยู่ตรงนั้น
ooooooo
กลับถึงบ้านในสภาพเปียกม่อลอกม่อแลก ชนม์ชนกก็โผเข้าซบไหล่พ่อร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เมื่อเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พ่อกับแม่ฟังแล้ว คุณหญิงบอกว่า ตนก็ไม่ได้รังเกียจทิพย์ธิดา แต่ก็รู้ว่าเขาไม่ได้รักเธอ ส่วนชัชชัยถามว่าแน่ใจหรือว่านั่นเป็นลูกตัวเอง
ชนม์ชนกยอมรับว่าช่วง 3 เดือนก่อนตนเคยยุ่งกับทิพย์ธิดาจริง เมื่อเป็นเช่นนี้ก็ต้องรับผิดชอบ กระนั้นชัชชัยก็ยังติงว่าควรคุยกับทิพย์ธิดาเสียให้รู้เรื่อง เพราะชีวิตคู่ต้องมีพื้นฐานของความรักไม่อย่างนั้นอยู่กันไปก็ไม่มีความสุข
ที่บ้านอุ่น เนตรชนกขึ้นไปนอนร้องไห้ที่ห้อง อุ่นกับเคนเดินเข้ามามองเพื่อนอย่างสุดสงสาร พออุ่นเข้ามาเนตรชนกก็โผเข้ากอดร้องไห้อย่างหนัก อุ่นกอดปลอบใจว่า
"ร้องเสียให้พอนะเพื่อน ต่อไปจะได้ไม่ต้องร้องไห้อีก"
ดึกแล้ว อุ่นหลับสนิทในขณะที่เนตรชนกยังนอนร้องไห้อยู่ เธอพยายามกลั้นสะอื้นไม่ให้เสียงลอดออกมา ยิ่งคิดถึงวันเวลาที่ดีต่อกันกับชนม์ชนกก็ยิ่งเจ็บปวด ซึ่งก็ไม่ต่างกับชนม์ชนก แต่พอคิดถึงที่ทิพย์ธิดาบอกว่าท้องกับเขา ชนม์ชนกก็สะอื้นในอกอย่างเจ็บปวดสาหัส
ooooooo
เมื่อทิพย์ธิดาปูทางให้เช่นนี้แล้ว แทนสิทธิ์เปิดฉากรุกเนตรชนกอย่างรวดเร็ว เขาซื้อของฝากจากฮ่องกงมามากมาย ฝากทั้งเธอทั้งปู่ย่ากระทั่งศศิมน
นอกจากซื้อของฝากมากมายแล้ว เมื่อรู้ว่าทัดไทชอบตีกอล์ฟเขาอ้อนฝากตัวเป็นศิษย์อ้างว่า เพิ่งจะหัดตี ทัดไทตอบรับตามมารยาท
เมื่อตัดสินใจแล้ว ชนม์ชนกบอกทิพย์ธิดาว่า เราควรจะแต่งงานกันโดยเร็วที่สุด ตนต้องยอมรับทุกอย่างที่เกิดขึ้นและที่จะตามมา
ขณะที่ชนม์ชนกกำลังคุยกับทิพย์ธิดานั่นเอง เขาได้รับโทรศัพท์จากศศิมนที่เธอแอบมาโทร.ที่หลังบ้าน บอกว่าแทนสิทธิ์บุกมาตีสนิทกับคุณพ่อคุณแม่แบบนี้ ไม่รู้ว่ามีแผนอะไรหรือเปล่า ให้เขาดูๆไว้ด้วยเพราะเป็นห่วงเนตรชนก ชนม์ชนก
จึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้น้องสาวฟัง ศศิมนตกใจมากแต่เธอก็ไม่อยากเชื่อว่าจริง
ส่วนที่บ้านเทพไท พอแทนสิทธิ์ลากลับพร้อมกับเกริ่นกรุยทางว่า วันหลังจะมาใหม่แล้วกลับไปกับเนตรชนก จากนั้นทัดไท เนื้อนวล และศศิมน ต่างรู้สึกไม่ชอบมาพากลกับการรุกหนักของแทนสิทธิ์ และยิ่งเมื่อรู้เรื่องของชนม์ชนกกับทิพย์ธิดาแล้ว ผู้ใหญ่ทั้งสองก็สงสารหลานตัวเองและเสียดายชนม์ชนก
ooooooo
ออกจากบ้านเทพไทแล้ว เนตรชนกจะไปแต่งบูธของเคนให้เสร็จ แทนสิทธิ์ขอตามไปช่วยด้วย พอรู้ว่ามาทำที่ช็อปโรงแรมของชนม์ชนกเขาเสนอทันทีว่าไปที่อาเขตของตนดีกว่า เธอจะได้ไม่ต้องถูกนินทา เพราะชนม์ชนกกำลังจะมีลูกกับทิพย์ธิดา อีกหน่อยเขาก็ต้องแต่งงานกันแล้ว
"ค่ะ เนตรก็ไม่อยากมาที่นี่อีกเหมือนกัน รีบทำให้เสร็จดีกว่า" เนตรชนกเก็บกลั้นความเจ็บปวดของตัวเอง ชวนกันเร่งมือทำงานให้เสร็จจะได้รีบไป
ระหว่างนั้น ชนม์ชนกมาที่บูธเพื่อจะทาสีตกแต่งให้เสร็จ ถูกแทนสิทธิ์พูดกระแนะกระแหนว่า เอาเวลาไปเตรียมงานแต่งงานดีกว่า ทั้งสองจึงเกิดปากเสียงกันเล็กน้อย ในที่สุดแทนสิทธิ์ชวนเนตรชนกย้ายไปที่อาเขตของตนดีกว่า
"ก็ได้ค่ะ นายชนม์ บูธอันนี้นายเก็บไว้ก็แล้วกันนะฉันไม่เอาแล้ว ร้านของเคนก็จะไม่มาเปิดที่นี่เหมือนกัน เรากลับกันเถอะค่ะคุณแทน"
แล้วทั้งสองก็เดินออกไปด้วยกัน ทิ้งให้ชนม์ชนกก้มหน้าด้วยความเจ็บปวดอยู่คนเดียว แต่อึดใจเดียวทิพย์ธิดาก็ตามมา เธอมองเขาอย่างแค้นใจที่มาทำงานให้เนตรชนก รีบเดินตามแทนสิทธิ์กับเนตรชนกออกไป ขอคุยกับเนตรชนก แทนสิทธิ์รู้แกวขอตัวไปรอที่รถเปิดทางให้ทิพย์ธิดาได้แสดงบทบาทเต็มที่
ทิพย์ธิดาทำเป็นขอโทษเนตรชนก ยืนยันว่าทีแรกตนยอมแพ้เนตรชนกแล้วจริงๆ แต่โชคชะตาทำให้ตนท้องกับชนม์ชนกหรือบางทีเราอาจเป็นเนื้อคู่กันก็ได้
"พูดจบแล้วใช่ไหม ฉันขอตัว" เนตรชนกทนฟังอยู่นาน แต่พอจะไปจริงๆ ทิพย์ธิดายังพูดตามหลังว่า หวังว่าเนตรชนกคงไม่โกรธตนสองคน เนตรชนกหันมาพูดอย่างอหังการว่า "ทำไม ฉันต้องโกรธด้วย ฉันไม่แคร์เลยด้วยซํ้า ต่อไปอย่าเอาเรื่องนี้มาพูดกับฉันอีก มันน่ารำคาญ" พูดแล้วรีบเดินหนีก่อนที่ทิพย์ธิดาจะเห็นความเจ็บปวดของตน
หลายวันต่อมา บูธของเคนถูกรื้อเอาไปเก็บไว้ในห้องเก็บของ ชนม์ชนกยังทำใจไม่ได้ เดินเข้าไปดูซากเหล่านั้นด้วยความเจ็บปวดกับความสูญเสีย...
เวลาเดียวกัน เคนกำลังตื่นเต้นกับการเปิดร้านที่อาเขตของแทนสิทธิ์ อุ่นยังอดเป็นห่วงความรู้สึกของชนม์ชนกไม่ได้ที่ย้ายมาที่นี่ แต่เนตรชนกกลับเห็นว่าดีเสียอีก เมียเขาจะได้ ไม่ต้องมาหงุดหงิดที่เห็นพวกเรา
"ผมมีโปรโมชั่นขายฟรี 1 ปีเลย" แทนสิทธิ์บอกเห็นเคนดีใจสุดขีด เขาเลยชวน "งั้นเราไปฉลองร้านใหม่กันนะ ผมเป็นเจ้ามือเอง"
ooooooo
ทิพย์ธิดาเจ้ากี้เจ้าการลงมาจัดตกแต่งสถานที่ จัดงานแต่งเอง บริเวณงานประดับด้วยกุหลาบสีชมพูกับลิลลี่สีขาว เธอสั่งการอย่างเอาการเอางานตื่นเต้นดีใจ ในขณะที่ชนม์ชนกยืนมองด้วยสีหน้านิ่งสนิท
แทนสิทธิ์ชวนเนตรชนกว่าพรุ่งนี้ไปงานแต่งของชนม์ชนกญาติของเธอกับทิพย์ธิดากันไหม เธอปฏิเสธเพราะไม่เคยนับญาติกับชนม์ชนกอยู่แล้ว ส่วนแทนสิทธิ์อ้างความจำเป็นต้องไป เพราะเป็นเพื่อนกับทิพย์ธิดามานาน
พรุ่งนี้จะเป็นวันแต่งงานแล้ว แต่ดึกคืนนี้ชนม์ชนกยิ่งนอนไม่หลับ ลงมาเดินข้างล่างเจอพ่อกับแม่เข้ามาทัก พอรู้ว่าลูกนอนไม่หลับ ชัชชัยแนะลูกว่า
"พรุ่งนี้แกก็จะมีครอบครัวแล้ว เพราะฉะนั้นมีอะไรที่อยากทำอยากจะพูดกับใครก็รีบๆทำเสียก่อนที่จะไม่มีโอกาส จะได้ไม่คาใจ แกเข้าใจที่พ่อพูดไหม"
เมื่อชนม์ชนกบอกว่าเข้าใจ ชัชชัยย้ำว่าหลังจากคืนนี้ไปเขาต้องลืมเนตรชนก ต้องทำตัวเป็นพ่อเป็นสามีที่ดี
ชนม์ชนกตัดสินใจไปหาเนตรชนกในดึกคืนนี้เลย บอกอุ่นว่ามีเรื่องสำคัญต้องพูดกับเธอก่อนที่จะไม่มีโอกาสพูด อุ่นจึงเปิดทางให้ด้วยความเห็นใจ แต่พอเนตรชนกเห็นเขาเธอกลับจะเดินหนี เขาคว้ามือเธอไว้ เธอแกะมือเขาออกถามว่ามาทำอะไร เขาบอกว่ามีเรื่องอยากจะคุยด้วย เธอก็สวนไปว่า "แต่ฉันไม่มี"
ชนม์ชนกหน้าเสียมองเธออย่างอ้อนวอนจนเนตรชนกใจอ่อนพยักหน้าให้เขาพูด
"ฟังผมหน่อยครับ เพราะผมคงไม่มีโอกาสได้พูดอีกแล้ว ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมรักคุณคนเดียว ที่ผมต้องแต่งงานกับคุณทิพย์มันเป็นความผิดพลาดของผมตั้งแต่ก่อนที่ผมจะรักคุณ และนับตั้งแต่ผมมอบหัวใจให้คุณ ผมก็ไม่เคยมีใครอีกเลย นอกจากคุณ"
"มาบอกให้มันได้อะไรขึ้นมา มันเปลี่ยนแปลงอะไรได้ เหรอ" เธอถามน้ำเสียงสั่นน้ำตาคลอ
"ถึงมันจะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่มันก็ช่วยให้ผมทุกข์ใจน้อยลงที่ได้พูดความจริง ผมรักคุณนะเนตรชนก และจะรักคุณตลอดไป" พูดแล้วดึงเธอเข้าไปกอดน้ำตาไหล เนตรชนกพลอยร้องไห้ไปด้วย เผลอกอดตอบ แต่พอนึกได้ก็รีบปล่อย ถอดแหวนรากไม้ออกมายื่นคืนให้ พูดเสียงเครือ
"แต่ฉันไม่ได้รักนาย เอาของนายคืนไปเสีย ฉันไม่เคยรักนายเลย แล้วก็ไม่แคร์ด้วยว่านายจะรู้สึกยังไง กลับไปได้แล้ว กลับไปหาคนของนาย ฉันจะพักผ่อน" พูดแล้ววิ่งขึ้นข้างบนไปเลย
ooooooo
งานแต่งงานเริ่มขึ้นแล้ว แขกเหรื่อมางานกันมากมาย ทิพย์ธิดาสดชื่นร่าเริงเป็นพิเศษผิดกับชนม์ชนกที่หน้านิ่งไร้ความรู้สึก
ทีวีรายงานข่าวอย่างครึกโครม เนตรชนกนั่งดูอยู่ที่บ้านอุ่น กอดเข่าร้องไห้อย่างทุกข์ตรอมใจอยู่เดียวดาย
วันนี้เคนเปิดร้านแล้ว ปรากฏว่ามีลูกค้าเข้ามาอุดหนุนมากมายโดยเฉพาะลูกค้าสาวๆ มีมากเป็นพิเศษ จนอุ่นแซวว่า มีแต่สาวๆ เนตรถามว่าหึงหรือ อุ่นรีบปฏิเสธ แต่เนตรชนกตั้งข้อสังเกตกับเพื่อนว่า
"เห็นอุ่นคอยดูแลเคนตลอดเลย เวลาเคนหลีสาว อุ่นก็จะงอนทุกที ชอบเคนใช่ไหมล่ะ" อุ่นหลบสายตาไปทางอื่นบ่นพึมพำว่าพูดอะไรก็ไม่รู้ เนตรชนกเลยจับมือเพื่อนพูดให้กำลังใจว่า "ขอให้เพื่อนสมหวังนะ พยายามเข้า เนตรไปทำงานก่อน"
แต่พอเนตรชนกจะไป อุ่นคว้ามือไว้ถามว่าเป็นยังไงบ้าง แค่นั้นก็เป็นที่เข้าใจกัน เนตรชนกตอบอย่างเข้มแข็งว่า
"เดี๋ยวก็ดีขึ้นเองแหละ ไม่ต้องห่วงหรอก เพื่อนอุ่นคนนี้อึดจะตาย" พูดแล้วรีบผละไปก่อนที่เพื่อนจะเห็นแววเศร้าในดวงตา...
ooooooo










