นักฆ่าขนตางอน
ตอนที่ 4
รับปากกับดาหวันแล้ว รณภพโทร.หาชาลี จึงรู้ว่าเพื่อนรักอยู่ที่พัทยา ส่วนทำไมไปอยู่ที่นั่นกับใคร ไว้เจอกันค่อยเล่า วางสายจากรณภพแล้ว ชาลีก็ให้รู้สึกหงุดหงิดที่ดาหวันวุ่นวายมากไป
เพราะทำงานกลางคืน โนรีจึงหลับยาวในตอนกลางวัน ชาลีเลยไปซื้ออาหารมาให้ บอกโนรีแล้วเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำ โนรียิ้มปลื้มในความน่ารักของเขา แต่พอเห็นโทรศัพท์วางอยู่ก็ย่องไปเอามาเปิดดูคลิป แล้วเธอก็ตกใจที่แพรพลอยในคลิปหน้าเหมือนตัวเองเด๊ะ!
ที่กรุงเทพฯ ธวัชได้รับรายงานจากเทพว่า มิสเตอร์เหว่ง แจ้งมาว่านิโคลัสกำลังจะมาถึงแล้ว ธวัชสั่งให้เทพไปรับที่สนามบินแล้วพาไปพักเก็บตัวในรีสอร์ตที่พัทยาห้ามออกมาเพ่นพ่านข้างนอกเด็ดขาด ย้ำกับเทพให้บริการนิโคลัสเต็มที่
เมื่อเทพรับนิโคลัสแล้วบอกกับเขาว่าธวัชสั่งให้ตนรับรองเขาให้เต็มที่ ต้องการอะไรให้บอกจะหาให้ทุกอย่างแต่ยกเว้นการเที่ยวข้างนอกเพราะกลัวตำรวจจะจำได้
แต่การมาของนิโคลัสไม่ได้รอดหูรอดตาองค์กรเลย เมื่อรู้จากอำพันว่านิโคลัสพักอยู่ที่ไหน โรเบิร์ตก็สั่งแพ็ตปลอมตัว เป็นหญิงขายบริการแทรกเข้าไป กำชับว่า
"จำไว้ว่า เธอต้องลงมือให้เงียบและรวดเร็วที่สุด"
"มีสมุนของนายธวัชไม่ต่ำกว่าสิบคนอารักขานิโคลัสที่นั่น ถ้าเธอช้าแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว เธอเสร็จแน่" อำพันเตือน แกมขู่ แม้แพ็ตจะฟังน้ำเสียงออกแต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ โรเบิร์ตย้ำอีกครั้งว่า
"จำไว้นะแพ็ต เป้าหมายของงานนี้ไม่ใช่มิสเตอร์เหว่ง ดังนั้นถ้าเธอเจอกับมันห้ามปะทะเด็ดขาด"
แพ็ตรับคำ แต่เมื่อกลับมาที่ห้องนอนคิดทบทวนเรื่องที่แพรพลอยถูกพวกมิสเตอร์เหว่งฆ่าตาย แพ็ตก็คำรามอย่างอาฆาตแค้นว่า "ไอ้เหว่ง ถ้าฉันเจอแกเมื่อไหร่ แกตายแน่!"
ooooooo
นิโคลัสยอมรับข้อแม้ที่ไม่ออกไปเพ่นพ่านข้างนอกของธวัช แต่บอกเทพให้หาหมอนวดให้ตนด้วย ย้ำว่าให้เอาผู้หญิงที่สวยเซ็กซี่
เทพไปถามคนแถวนั้น ชายที่ถูกถามชี้ไปที่เกษมบอกว่าคนนั้นจัดการได้ เทพไปติดต่อเกษมแถวประภาคารพาขึ้นรถไปคุยกัน พอไปคุยกับนิโคลัสที่ห้อง เกษมเสนอไปสองสามคน นิโคลัสปฏิเสธหมดอ้างว่าเด็กไปบ้าง ดำไปบ้าง บอกสเปกของเขาว่า
"ขอหุ่นแบบนี้มีไหม ซุปเปอร์โมเดล"
เกษมรีบบอกว่ามีแต่แพง ราคามิตรภาพก็เอาแค่สามหมื่น เทพต่อรองแต่เกษมไม่ลดบอกว่าถ้าไม่เอาตนก็จะได้กลับ เทพรีบตกลง แต่ก็เหงื่อแตกกลัวถูกเจ้านายด่าว่าผลาญงบไปตั้งสามหมื่น!
แพ็ตในคราบหญิงขายบริการยืนอ่อยอยู่หน้ามินิมาร์ท ครู่หนึ่งเกษมรีบกลับมาบอกว่าทุกอย่างโอเค แต่ย้ำกับแพ็ตว่า "ผมมีหน้าที่พาคุณไปส่งให้นิโคลัส พอคุณลงมือเสร็จเมื่อไหร่ ผมก็จะแวบไปรับคุณหนี"
แพ็ตฟังแผนการแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ
ooooooo
โนรีเล่าเรื่องคลิปที่แอบดูให้นักร้องกะเทยรุ่นพี่ฟังอย่างทึ่งว่าแฟนเก่าของชาลีนั้นหน้าเหมือนตนราวกับแกะ เลยเชื่อว่าชาลีไม่ได้มั่วอย่างที่คิดไว้ตอนแรก
พอรู้ว่าชาลีเมาหัวราน้ำทุกวัน นักร้องกะเทยคนนั้น ก็เอาที่ช็อตไฟฟ้าให้โนรีเอาไว้ป้องกันตัวเผื่อชาลีหน้ามืด โนรี กลับไปเจอชาลีกำลังเมาเพ้อถึงแต่แพรพลอย พอเห็นเธอก็โผเข้ากอดแน่น โนรีตกใจ จิ้มที่ช็อตไฟฟ้าไม่ยั้ง อึดใจเดียวชาลีก็ชักกระตุกมีเสียง "ฮึดๆ" ในคอ ครู่หนึ่งก็เกร็งตาค้างแน่นิ่งไป
"ตายแล้ว นี่มันแรงขนาดนี้เลยเหรอ" โนรีตกใจผงะ
ooooooo
เมื่อเทพพาแพ็ตไปพบนิโคลัส เกษมกระซิบกับแพ็ตก่อนแยกกันว่า "ทำให้ดีที่สุดนะน้อง"
พอนิโคลัสเห็นแพ็ตเท่านั้น เขาบอกกับเทพว่า "โอเค" ไสหัวเทพให้กลับไปเสียแล้วโอบพาแพ็ตเข้าห้องอย่างหื่นกระหาย แพ็ตลีลาขอเข้าห้องน้ำก่อน
พอเข้าห้องน้ำ แพ็ตก็ถอดรองเท้าเอายาสลบกับเข็มฉีดออกจากช่องลับที่ส้นรองเท้า เมื่อเตรียมพร้อมแล้วเธอเปิดประตูห้องน้ำออกมาอย่างหมายมาดมั่นใจ
บัดซบ! พอประตูเปิดเท่านั้น นิโคลัสก็เอาสันมือฟันที่คอเธอทันที ทุกอย่างดับวูบในพริบตา!
จนเมื่อแพ็ตพื้นขึ้นมา นิโคลัสยิ้มเยาะบอกความจริงว่า ที่แท้เขาเป็นนิโคลัสตัวปลอมเพราะเหว่งอ่านเกมออกว่าพวกเธอจับลอล่าไป รู้ว่านิโคลัสจะมาก็ต้องวางแผนฆ่าเขาแน่ ตะคอก ถามแพ็ตว่าเจ้านายเธอเป็นใคร เมื่อแพ็ตไม่ยอมบอก มันควักเข็มออกมาบอกว่า
"รู้ไหม ฉันเคยมีเพื่อนเป็นหมอจีนอยู่คนนึง เขาสอนอะไรฉันมาบางอย่าง ฉันจะสาธิตให้ดู" พูดแล้วมันปักเข็มลงที่ขาของแพ็ตจนเธอร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด
พวกเทพนั่งกินดื่มอยู่ที่ห้องอาหารของบังกะโล ได้ยินเสียงร้องของแพ็ต มันพูดอย่างคะนองปากว่าฝรั่งนี่มันโลดโผนขนาดนี้เลยหรือ ถามเกษมว่าได้ผู้หญิงคนนี้มาจากไหนถึงมี ทีเด็ดขนาดนี้
เกษมใจคอไม่ดี ยิ่งเมื่อนึกถึงคำกำชับของโรเบิร์ตที่ว่าแพ็ตเสร็จงานเมื่อไหร่ให้รีบไปรับทันที เขาเลยทำทีขอตัวไปห้องน้ำแต่ที่แท้แอบไปฟังเสียงข้างบังกะโลที่แพ็ตถูกพาตัวเข้าไป
แพ็ตยังถูกนิโคลัสตัวปลอมเล่นงานอย่างเหี้ยมโหดทารุณ เมื่อแพ็ตไม่ยอมปริปากบอกว่าใครคือหัวหน้า มันควักเข็มอีกเล่มหนึ่งออกมาปักใส่เส้นประสาทของแพ็ตอีกจนเธอร้องเสียงหลง
เกษมทนไม่ได้กลับไปที่โต๊ะกินเหล้า เทพยิ้มทักว่าหายไปนานเลย เกษมไม่ยิ้มด้วย ทำให้เทพเอะใจเลื่อนมือลงไปแตะปืน พริบตานั้นเองเกษมจู่โจมใส่สมุนของเทพคนหนึ่งแย่งปืนมาได้แล้วยิงทิ้งมันทันที จากนั้นหันปืนใส่เทพยิงจนล้มกลิ้งไปอีกคน
แต่เกษมก็ถูกสมุนคนอื่นๆของเทพรุมกันเข้ามายิงเขาจนผงะไปเหมือนกัน
ooooooo
ชาลีรู้สึกตัวขึ้นมา พอรู้ว่าถูกโนรีเอาที่ช็อตไฟฟ้าจนเขาหมดสติก็ถามอย่างตกใจว่าจะฆ่าตนหรือ โนรีบอกว่าไม่ได้ตั้งใจแต่เพราะเขาเมามาก ทันใดนั้นเองเสียงปืนแว่วเข้ามา ชาลีเปิดประตูออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่โชคร้ายถูกลูกหลงเข้าที่ท้องทรุดฮวบลงไป
"คราวนี้ฉันเปล่านะ ฉันไม่รู้เรื่องด้วยนะ" โนรีตกใจเขย่าชาลีก็ไม่รู้สึกตัว เลยวิ่งเข้าไปในห้องเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเตรียมหนี
ส่วนนิโคลัสตัวปลอมกำลังใช้เข็มปักประสาททรมานแพ็ตอยู่ ได้ยินเสียงปืนก็ชะงักหันไปมองทางประตู พึมพำ "ใครยิงปืน"
แพ็ตอาศัยจังหวะมันเผลอล้มเก้าอี้ไปตะปบเข็มเล่มหนึ่งเอามาสะเดาะกุญแจมือแล้วพุ่งเข้าเล่นงานนิโคลัสตัวปลอมจนมันหมดสติแล้วเธอหาทางหนี
โนรีหิ้วกระเป๋าหนีออกจากที่พักโดยมีสมุนของเทพไล่ตามด้วยความสงสัย จะมาขี่มอเตอร์ไซค์หนีรถก็สตาร์ตไม่ติดเสียอีกเลยวิ่งเอา โกยแน่บไปด้านหลังบังกะโล เทพที่แกล้งทำเป็นตายลุกขึ้นสั่งสมุนให้ไล่ตามโนรีที่วิ่งหนีไป
ขณะโนรีหนีออกมานั้นเจอแพ็ตหนีออกจากห้องนิโคลัสเช่นกัน พอเห็นโนรีแพ็ตก็ตะลึงอุทาน "แพรพลอย..." โนรียืนอึ้ง พริบตานั้นเห็นนิโคลัสตัวปลอมโผเผมาด้านหลังแพ็ต โนรีร้องบอก พอแพ็ตหันไปก็ถูกนิโคลัสตัวปลอมอัดจนกระเด็น
"ตายแล้ว ตำรวจช่วยด้วย ฝรั่งซ้อมผู้หญิง ช่วยด้วยยยย..."
นิโคลัสรำคาญเลยหันมาต่อยโนรีจนสลบ แพ็ตหันไปเห็นช้อนตกอยู่ เธอคว้าขึ้นมาใช้ด้ามช้อนพุ่งเข้าแทงหน้าอก มัน ชักออกมาแล้วแทงคาไว้ที่ขมับจนนิโคลัสตัวปลอมร่างยักษ์ ล้มตึง
"แพ็ต...คุณหนีเร็ว พวกมันตามมาแล้ว" เกษมตะโกนบอก แพ็ตบุ้ยใบ้ให้เอาโนรีไปด้วย
แม้เกษมจะงงๆแต่ก็เอาโนรีไป ทั้งหมดพากันขึ้นรถขับหนีไปในขณะที่พวกเทพยังไล่ยิงตามไม่ลดละ ระหว่างนั้นแพ็ต เฝ้าดูอาการของโนรีอย่างเป็นห่วง เกษมมองอย่างไม่พอใจขู่ว่า
"ผมจะรายงานมิสเตอร์โรเบิร์ต คุณทำผิดกฎ คุณแพ็ต"
แพ็ตหางตาใส่อย่างไม่แยแส ยังคงดูแลโนรีอย่างห่วงใยต่อไป
ooooooo
รณภพที่กรุงเทพฯได้รับแจ้งจากหมวดโอมว่าเกิดเหตุยิงกันที่บังกะโลแถวชลบุรี คนถูกยิงคือชาลี ทำให้ผู้กองรณภพอยู่เฉยไม่ได้รีบพากันบ่ายหน้าไปยัง ที่เกิดเหตุทันที
ระหว่างที่เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังตรวจที่เกิดเหตุและนำร่างผู้เสียชีวิตกับบาดเจ็บขึ้นรถนั้น มิสเตอร์เหว่งจอดรถซุ่มดูอยู่ มันคำรามอย่างแค้นใจว่า
"อะไรวะ ลงทุนขนาดนี้ ยังพลาดอีกจนได้"
มิสเตอร์เหว่งขับรถออกไปสวนกับรถของพวกผู้กองรณภพ หมวดโอมกับจ่าฉิมที่กำลังเข้ามา
พอเห็นสภาพศพของนิโคลัสตัวปลอมและด้ามช้อนที่ปักคาขมับ ทั้งหมวดโอมและผู้กองต่างวิเคราะห์ตรงกันว่า ถ้าไม่ใช่คนที่ฝึกมาคงทำไม่ได้อย่างนี้ ผู้กองถามว่า หมายถึง "นักฆ่าขนตางอน" ใช่ไหม หมวดโอมเชื่อว่าใช่!
มิสเตอร์เหว่งไปหาธวัชที่ห้องทำงานอีก ถูกธวัชต่อว่าว่าทำอีท่าไหนลูกชายตนถึงโดนหางเลขไปด้วย แล้วเรื่องมันไปอย่างไรมาอย่างไรถึงได้ลงเอยแบบนี้
มิสเตอร์เหว่งเล่าว่า เมื่อตอนที่ลอล่าถูกจับไปตนก็กะว่าข่าวนิโคลัสต้องรั่วแน่เลยให้เลื่อนกำหนดเดินทางมาเมืองไทย ส่วนฝรั่งที่ตายนั้น เป็นแผนซ้อนแผน เพราะนั่นคือนักฆ่า ตนจ้างให้ปลอมตัวเป็นนิโคลัส กะให้เล่นงานพวกตรงข้าม แต่คว้าน้ำเหลวเสียท่าจนได้ ธวัชบ่นว่าเลยไม่รู้ว่าพวกนั้นเป็นใคร
สุดท้ายมิสเตอร์เหว่งบอกว่า อย่างน้อยเราก็รู้ว่านักฆ่าของมันคือผู้หญิง
ooooooo
เกษมจะขับรถพาแพ็ตกับโนรีเข้ากรุงเทพฯ แต่เจอด่านตำรวจดักอยู่เลยเปลี่ยนใจพาไปพักที่บ้านเก่าเขาซึ่งเคยทำเป็นร้านเหล้ามาก่อน แพ็ตซักถามจึงรู้ว่า ที่แท้เกษมก็เคยมีอดีตที่บ้านแตกเพราะแก๊งค้ายา เขาจึงเข้าร่วมกับองค์กร
เมื่อพาสองสาวเข้าไปพักในบ้านแล้ว เกษมออกไปหาซื้ออาหาร ระหว่างนั้นเขาได้รับโทรศัพท์เข้ามือถือ เขาบอกปลายสายอย่างกังวลว่า คนที่ถูกฆ่านั้นเป็นนิโคลัสตัวปลอม เป็นแผนของเหว่งล่อพวกเรามาติดกับ ตอนนี้ตำรวจเพ่นพ่านเต็มไปหมด พรุ่งนี้ตนก็คงต้องเผ่นเหมือนกัน
"ฟังให้ดีนะเกษม ฉันต้องการให้นายเก็บนังแพ็ต!" เสียงปลายสายสั่งการ เมื่อเกษมนิ่งไป ปลายสายกระตุ้นว่าไม่เห็นต้องคิดมากเลย เกษมย้อนถามว่าจะจ่ายให้ตนเท่าไร
แพ็ตอยู่กับโนรี เมื่อโนรีรู้สึกตัวขึ้นมา แพ็ตยังมองหน้าโนรีไม่วางตา บอกว่าหน้าเธอคล้ายน้องสาวตน โนรีฟังแล้วทำหน้าเบื่อๆทำนองว่ามุกเดิมๆอีกแล้ว พอดีเสียงรถแล่นเข้ามา แพ็ตเดาว่าเกษมคงกลับมาแล้ว เธอคว้าเทียนไขเดินไปเปิดประตู
พอประตูเปิดเกษมก็ชักปืนยิงแพ็ตทันที ดีที่เธอหลบทันแต่เทียนดับ กระสุนเจาะทะลุพื้นขึ้นไปตรงที่โนรีกำลังปูที่นอนพอดี โนรีตกใจวิ่งลงมาเจอแพ็ตกำลังทะเลาะกับเกษม แพ็ตถามว่าทำบ้าอะไร เกษมตอบอย่างไม่ยี่หระว่า
"ทุกวงการก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละคุณแพ็ต เขาเรียกว่ารับฝิ่น หาลำไพ่พิเศษ"
"อะไรนะ"
"คนในองค์กรนักฆ่าบางคน อยากให้คุณไปลงนรก!"
โนรีลงมาพอดี เกษมหันกระบอกปืนใส่ทันที จังหวะนั้นแพ็ตพุ่งเข้าเล่นงานเกษมอย่างเร็ว เตะปืนหลุดจากมือตะลุมบอนจนล็อกตัวเกษมไว้ได้ถามว่า "ใครให้แกมาฆ่าฉัน"
"คนในองค์กร" เกษมบอก แพ็ตไม่เชื่อ เกษมยืนยันว่าตนต้องการเงินอย่างเดียวอย่างอื่นไม่สน แล้วชักมีดควงเข้าเล่นงานแพ็ต โนรีเห็นปืนตกอยู่รีบไปเก็บมาถือจะยิงกลัวจนเหงื่อแตกเต็มใบหน้า
เกษมเห็นท่าทางตื่นกลัวของโนรีก็ขว้างมีดใส่เธอ แต่แพ็ตกระโดดรวบตัวโนรีไว้มีดเลยปักที่หัวไหล่เธอแทนแต่ปืนในมือโนรีก็ถูกเบนมายิงใส่เกษมที่ขาจนล้มลง ครั้นแพ็ตจะตามซ้ำ เกษมก็วิ่งกะเผลกหนีไปแล้ว แพ็ตลดปืนลงแล้วตัวเองก็ทรุดลงเพราะพิษบาดแผลที่หัวไหล่
"คุณแพ็ต!!" โนรีดูบาดแผลและมีดที่ปักคาอยู่ที่หัวไหล่แพ็ต จะดึงออกก็ไม่กล้า คว้าโทรศัพท์บอกว่าจะโทร. เรียกรถพยาบาล แพ็ตห้ามไว้เพราะตนกำลังถูกตามล่า บอกโนรีว่าให้โทร.บอกคนชื่อโรเบิร์ต คนนี้เท่านั้นที่จะช่วยตนได้ แล้วบอกเบอร์มือถือของโรเบิร์ตให้ แต่โทร.แล้วไม่มีสัญญาณ
"ออกไปโทรศัพท์ข้างนอกซิ แถวนี้คงมีร้านขายของ" แพ็ตบอก โนรีลังเล เธอย้ำ "ไม่ต้องห่วงฉัน รีบออกไปโทร.บอกคุณโรเบิร์ตเร็วโนรี รีบออกไป"
แพ็ตแข็งใจเดินมาหยิบขวดบรั่นดีแล้วพยายามขึ้นชั้นบน ส่วนโนรีโทร.ไปเจอโรเบิร์ตพอดี รีบเล่าอย่างตื่นเต้น พอโรเบิร์ตรู้ก็เรียกอำพันมาบอกว่าเกษมหักหลังพวกเราตอนนี้แพ็ตกำลังลำบาก ตำหนิอำพันว่าให้คอยประสานงานกับแพ็ตทำไมถึงไม่รู้เรื่อง อำพันอ้างว่าแพ็ตเก่งอยู่แล้วและตนก็กำลังยุ่งๆ
"ไปรับแพ็ตกลับมาเดี๋ยวนี้ ตอนนี้แพ็ตอยู่ที่บ้านเก่าของนายเกษมแถวหัวหิน ถ้าแพ็ตเป็นอะไรไปล่ะก็ เธอคงรู้ดีนะว่าใครควรรับผิดชอบ" โรเบิร์ตพูดอย่างหัวเสียแล้วเดินออกไป
อำพันไม่ได้ตื่นเต้นหากแต่ยังยืนยิ้มอย่างสะใจอยู่ตรงนั้น
ooooooo
ชาลีถูกนำตัวเข้ามารักษาในกรุงเทพฯ เมื่อย้ายมาพักที่ห้องพักฟื้น ดาหวันจะมาเยี่ยมแต่หมวดโอมขอให้กลับไปก่อนเพราะผู้กองรณภพกำลังสอบปากคำชา ลีอยู่ ดาหวันจึงเดินงอนตุปัดตุป่องกลับไป
รณภพสอบถามชาลีก็ไม่ได้ข้อมูลเชิงลึกอะไร เพราะชาลียืนยันว่าโนรีไม่มีส่วนเกี่ยวข้องแต่เธอหน้าเหมือนแพรพลอย เลยทำให้ผูกพันกัน ฟังแล้วรณภพพูดปลงๆว่า
"ฉันว่าแกควรไปหาหมอเช็กประสาทได้แล้วชาลี"
รณภพเดินออกไปเซ็งๆ แต่ชาลีก็ยังยืนยันว่าตนพูดจริง ขอร้องให้เชื่อสักครั้งเถอะ
ooooooo
โนรีหาทางช่วยแพ็ตด้วยการออกไปหาซื้อยาและอุปกรณ์ทำแผล แต่พอกลับมาพบว่าแพ็ตเอาบรั่นดีที่ถือขึ้นมาราดแผลและเอาเข็มกับด้ายที่ค้น เจอเย็บแผลเองเสร็จแล้ว เมื่อโนรีเอายากับอุปกรณ์กลับมาจึงช่วยทำให้เรียบร้อยและปลอดภัยขึ้น
ส่วนเกษมหนีไปหลบอยู่ในสวนผลไม้ อำพันตามไปขู่ว่าทำงานพลาดอย่างนี้แล้วต้องปิดปากให้สนิท เกษมรับรองว่าไม่บอกใคร แต่อำพันยังไม่พอใจสั่งให้ไปฆ่าเป้าหมายให้ได้ไม่อย่างนั้นเขาจะต้องถูกฆ่า เอง เกษมฟังแล้วกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ในที่สุดเพื่อเงินและชีวิตจึงต้องรับแผนขั้นต่อไปของอำพัน
จากนั้นอำพันไปสืบเสาะจนรู้ว่าแพ็ตอยู่ที่ไหน เธอบุกไปที่บ้านเก่าของเกษม แพ็ตรู้ตัวว่ามีคนมาถือปืนไปต้อนรับ พอเห็นอำพันเธอสั่งให้ทิ้งปืน อำพันตีหน้าตายถามว่าเล่นพิเรนทร์อะไร
"ถ้าไม่ใช่เธอ ใครจะกล้าหักหลังฉัน" แพ็ตย้อนถาม อำพันหาว่าแพ็ตมาติดกับดักฝ่ายตรงข้ามเองต่างหาก แพ็ตโต้ว่า "ตอนแรกเกษมฆ่าพวกมัน แถมยังเสี่ยงตายช่วยฉันออกมา แต่จู่ๆเขาก็ทรยศ แสดงว่าต้องมีคนปั่นหัวแน่"
ระหว่างนั้นโนรีย่องออกมาดู พออำพันเห็นโนรีเท่านั้นก็อุทาน "แพรพลอย" ทำเอาโนรีบ่นเบื่อๆ "อีกแล้ว...เซ็งจริงๆ" แพ็ตไม่สนใจเอาปืนจี้อำพันไปขึ้นรถให้ขับออกไปโดยเธอนั่งข้างหลังกับโนรี
ระหว่างทางอำพันยังขู่แพ็ตว่าถ้าโรเบิร์ตรู้จะต้องไม่ พอใจที่เธอแหกกฎ
"โนรีแค่จะไปหลบอยู่กับเราสักระยะ ไม่เห็นจะยุ่งยากตรงไหน" แพ็ตไม่แยแส
ooooooo
เมื่อเทพกลับมาถึงกรุงเทพฯ เขาถูกรณภพเรียกไปสอบถาม ขอให้บอกตรงๆว่าฝรั่งที่ตายเกี่ยวพันอะไร กัน เทพปากแข็งยืนกระต่ายขาเดียวว่าไม่รู้จัก แค่ฝรั่งต้องการผู้หญิงบริการตนก็หาให้เพราะคุยถูกคอกัน
ระหว่างนั้นตำรวจนายหนึ่งก็เข้ามาบอกผู้กองรณภพว่า สารวัตรชลิตเชิญไปพบที่ห้อง
เมื่อรณภพไปพบปรากฏว่ามีทนายความของธวัชมาดูแลคดีนี้ ทนายของธวัชบอกว่าธวัชไม่พอใจมากที่เทพเป็นคนสนิทของท่านถูกเรียกมาสอบ ถ้าไม่แจ้งข้อหาอะไรก็ให้ปล่อยไปเสีย ขู่อีกว่าทีมทนายส่วนตัวของธวัชมีทั้งหมด 13 คน พวกเขาจะฟ้องผู้กองข้อหาปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ
"แค่ทนายคนเดียวก็แย่แล้ว ผมว่ามีอะไรที่จะผ่อนปรนได้ก็น่าจะทำนะผู้กอง" สารวัตรกระซิบแต่ผู้กองรณภพยังคงนั่งนิ่งอย่างตรึกตรอง
ส่วนชาลีพอกลับกรุงเทพฯก็ถูกดาหวันไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลออดอ้อนเอาใจ จนชาลีบอกว่าไม่ต้องมาเยี่ยมก็ได้เดี๋ยวบ่ายๆก็กลับแล้ว ดาหวันอ้อนว่าพูดเหมือนตนเป็นคนอื่นทั้งที่จะหมั้นกันอยู่แล้ว
ชาลีตัดสินใจถามว่าเธอแน่ใจหรือ นั่นเป็นความต้องการของผู้ใหญ่หรือความเต็มใจของเธอกันแน่
"ดาหวันรักพี่ชาลีค่ะ ยังสงสัยอะไรอีกรึเปล่าคะ" ดาหวัน พูดเสียจนชาลีพูดไม่ออก
ส่วนเจ้าเวียงวรรณก็ทำท่ามีปัญหากับธวัช บอกว่ารู้สึกผิดหวังที่เกิดเรื่องแบบนี้ สงสัยว่าเราคงเป็นทองแผ่นเดียวกันไม่ได้เสียแล้ว ทำให้ธวัชตกใจ หนักใจ พยายามแก้ต่างให้ลูกชาย รับปากว่าจะสั่งสอนชาลีเอง
เมื่อเรียกชาลีไปตำหนิ ชายหนุ่มยืนกรานว่าตนไม่ได้รักดาหวัน ทำให้ธวัชโมโหเสียงดังใส่ว่าผู้หญิงที่เขารักนั้นตายไปแล้วเลิกฟุ้งซ่าน เสียที
"แพรพลอยยังไม่ตายครับพ่อ ผมเพิ่งเจอเธอที่ต่างจังหวัด"
ธวัชไม่เชื่อ มองลูกชายอย่างเบื่อที่จะต่อล้อต่อเถียงด้วยแล้วเดินออกจากห้องไป
ooooooo
อำพันขับรถมาจนอีกชั่วโมงเศษจะถึงกรุงเทพฯแล้ว โนรีบอกว่าตนหิว อำพันก็หิวเหมือนกันเลยชวนกันแวะหาอะไรกินก่อนค่อยเดินทางต่อ พอลงไปโนรีฝากสั่งอาหารให้ด้วยแล้วตัวเองขอไปเข้าห้องน้ำ
ระหว่างนั้นอำพันยังไม่วายถามแพ็ตว่าเอาโนรีมาทำไม อย่าลืมสิว่าน้องสาวเธอตายไปแล้ว ทำให้แพ็ตรับไม่ได้ จนจะมีเรื่องกัน พอดีบ๋อยเอาอาหารมาเสิร์ฟจึงจำต้องเลิกรากันไป
ส่วนโนรีไปเข้าห้องน้ำ พอออกมาก็ถูกเกษมที่มาดักรออยู่โปะยาสลบแล้วอุ้มไปซ่อนในโรงแรม จากนั้นโทร.ไปบอกแพ็ตว่าเวลานี้โนรีอยู่ในกำมือตนแล้ว ทำให้แพ็ตโกรธมากถามว่าเมื่อไรจะเลิกจองเวรกันเสียที เกษมตอบอย่างท้าทายว่า "จนกว่าคุณจะยอมตายตามออเดอร์ของผู้จ้างวานละมั้ง"
"ก็ได้ แต่แกต้องปล่อยโนรีก่อน เธอไม่รู้เรื่องอะไรด้วย" แพ็ตยอม แล้วไปพบเกษมที่โรงแรมตามห้องที่บอก
เมื่อพบกัน แพ็ตหว่านล้อมว่าเราเป็นหุ้นส่วนกัน ถามว่า คนที่จ้างมาจ่ายเท่าไรตนยินดีจ่ายให้สามเท่า เกษมไม่เชื่อจึงเกิดต่อสู้กันตัวต่อตัว แต่เกษมสู้แพ็ตไม่ได้ สุดท้ายถูกล็อกตัวไว้
"เจ๊ากันดีไหม มีอะไรค่อยๆคุยกัน" เกษมต่อรอง
"ได้ แต่แกต้องบอกฉันก่อนว่าใครเป็นคนจ้างแกมา"
เกษมตัดสินใจสลัดสุดแรงหลุดจากล็อกของแพ็ตแล้ววิ่งพรวดออกไป แต่พอโผล่พ้นประตูก็ถูกอำพันจ่อยิงดับคาที่ แพ็ตมองตะลึงถามว่าฆ่ามันทำไม
"นี่ฉันช่วยชีวิตเธอ เธอยังจะมาโกรธฉันอีกเหรอ" อำพันย้อนถาม เมื่อแพ็ตบอกว่าตนอยากรู้ว่าใครเป็นคนจ้างเกษมมาฆ่าตน อำพันก็ย้อนถามบ้างว่า "คำพูดของศัตรู เธอคิดว่าจะเชื่อได้งั้นเหรอ"
ฟังอำพันแล้วแพ็ตเริ่มลังเล
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้แพ็ตรู้สึกไม่ปลอดภัยจึงพากัน นั่งรถไฟกลับ ระหว่างอยู่บนรถไฟนั้น แพ็ตได้คุยกับโนรี เธอขอบคุณแพ็ตด้วยความซาบซึ้งใจที่ช่วยชีวิตตนไว้ถึงสองครั้ง ถามว่าที่แพ็ตบอกว่าตนคล้ายน้องสาวนั้นพูดจริงหรือ
แพ็ตพยักหน้า บอกว่าเดี๋ยวถึงกรุงเทพฯเราก็ต้องแยกกันแล้ว โนรีตัดสินใจขอเป็นน้องสาวแพ็ตได้ไหม รับรองว่าตน เป็นคนเลี้ยงง่ายกินไม่จุ แพ็ตพยักหน้ายิ้มให้โนรีอย่างเอ็นดูในความใสซื่อของเธอ
ooooooo
เมื่อสั่งรถแท็กซี่มาถึงหน้าบ้านแพ็ต โรเบิร์ตเดินออกมารับ โนรีตาโตร้องอย่างตื่นเต้นว่ามีฝรั่งด้วย แต่โรเบิร์ตมองอย่างเย็นชา เรียกแพ็ตเสียงขรึม แพ็ตรู้ตัวรีบอ้อนว่า
"แด๊ดคะ นี่โนรี เธอช่วยแพ็ตเอาไว้"
"สวัสดีค่ะ" โนรีส่งเสียงหวานไหว้ชดช้อย โรเบิร์ตรับไหว้อย่างขอไปทีแล้วเดินนำเข้าข้างใน แพ็ตหันมาบอกโนรีขณะผ่านห้องรับแขกว่าให้รอที่นี่ก่อนเดี๋ยวจะมา
เมื่อโรเบิร์ต แพ็ต และอำพันเข้าไปในห้องนั่งเล่น โรเบิร์ตตำหนิแพ็ตว่า
"ฉันรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคล้ายกับแพรพลอยมาก แต่เธอไม่ใช่แพรพลอย แล้วที่สำคัญ มันผิดกฎนะแพ็ต เธอไม่มีสิทธิ์ รับคนนอกเข้ามาโดยพลการ"
แพ็ตชี้แจงว่าโนรีเป็นแค่เด็กสาวธรรมดา ตนจะให้ทำงานที่ไนต์คลับและจะไม่ให้รู้เรื่องของเราเด็ดขาด โรเบิร์ตถามว่าถ้าตนไม่อนุญาตล่ะ แพ็ตตอบตาใสว่าก็จะขอให้แด๊ดทบทวนใหม่อีกครั้ง
โรเบิร์ตมองหน้าถามว่าแล้วถ้าไม่อนุญาตอีกล่ะ เธอก็ตอบว่าก็จะขออีกครั้ง จนโรเบิร์ตอ่อนใจบ่นว่าเธอนี่ดื้อจริงๆ ถามปรามๆว่ารู้ไหมถ้าเกิดปัญหาอะไรขึ้นเธอต้องรับผิดชอบ แพ็ตก็ยังตอบเสียงใส "ทราบค่ะ"
"ถึงตอนนั้นต่อให้เธอขอสักพันครั้ง ฉันก็ยกเว้นให้ ไม่ได้"
"แปลว่าแด๊ดอนุญาตแล้วเหรอคะ" แพ็ตเดินเข้าไปกอดขอบคุณเป็นการใหญ่
โรเบิร์ตกอดแพ็ตไว้อย่างเอ็นดู อำพันที่ดูอยู่ตลอดเวลามองด้วยความแค้น เมื่อออกจากห้องนั่งเล่นแล้ว อำพันสบถอย่างอารมณ์เสียว่า
"นังแพ็ตมันวิเศษกว่าเราตรงไหน ทำไมบอสต้องคอยเอาใจมันด้วย"
คิดถึงตอนที่เอาแพ็ตมาฝึกใหม่ๆ เมื่อแพ็ตพลาดพลั้งถูกอำพันรุกหนัก โรเบิร์ตก็เข้ามาห้ามเตือนว่าให้เธอฝึกให้แพ็ตไม่ใช่ให้มาทำร้าย แล้วช่วยดึงแพ็ตขึ้นถามว่าไม่เป็นไรใช่ไหม
"ไม่มีอะไรค่ะคุณโรเบิร์ต มันเป็นแค่อุบัติเหตุ ไม่เป็นไรค่ะ" แพ็ตยิ้มแย้ม
"จำไว้นะอำพัน แพ็ตมีค่าต่อองค์กรของเรามากกว่า ที่เธอคิด มากกว่านักฆ่าคนไหนที่เราเคยมี"
อำพัน ฟังแล้วได้แต่เก็บความแค้นไว้ในอก เมื่อกลับเข้าห้องนอนก็คำรามว่า
"ฉัน ไม่ใช่ไก่รองบ่อนของใคร หมายเลขหนึ่งคือฉันต่างหาก นังแพ็ต!"
ooooooo
คืน นี้ ผู้กองรณภพ หมวดโอม และจ่าฉิม พากันไปเที่ยวคาเฟ่ที่ต่างจังหวัดเพื่อหาข่าวในที ทั้งหมดพบว่า รูปนักร้องที่โชว์อยู่หน้าคาเฟ่นั้นมีคนหนึ่งหน้าเหมือนแพรพลอยมาก
รณ ภพกลับมาค้นคว้าคนในครอบครัวของเพิ่มพลที่ห้องอีกครั้ง พบว่าแพรเพชรเองก็หน้าตาคล้ายแพ็ตมาก เป็นเรื่องที่ยังความประหลาดใจแก่รณภพมากที่โนรีกับแพ็ตปรากฏตัวขึ้นในเวลา ไล่เลี่ยกัน
เวลาเดียวกันนั้น ชาลีก็ถูกธวัชบังคับไม่ให้ออกจากห้องจนกว่าจะยอมทำตามความต้องการของตน ย้ำว่าโนรีที่เป็นคนเป็นกับคนตายอย่างแพรพลอยเขายังแยกไม่ออกอีกหรือ เสนอว่าถ้าเขาฉลาดกว่านี้ก็มาช่วยงานของพรรคดีกว่าเป็นนักข่าวต๊อกต๋อยอยู่ อย่างนี้
"แต่ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นแพรพลอยขึ้นมาจริงๆล่ะ พ่อจะว่ายังไง" ชาลีไม่ยอมแพ้
"ไม่มีทาง แกประสาทหลอนแล้วรู้ไหม เห็นคนโน้นคนนี้เป็นแพรพลอยไปหมด"
"ผมจะพิสูจน์เรื่องนี้ และผมจะไม่ขอแต่งงานกับดาหวันเด็ดขาด" ชาลีแข็งข้อ
"ก็ลองดูสิวะ กับลูกน้องฉันยังเล่นงานได้ แค่ลูกในไส้ฉันไม่แคร์หรอก" พูดแล้วธวัชผลุนผลันออกไป ชาลีได้แต่มองตามพ่อไปเซ็งๆก่อนล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยใจ
ooooooo
สาม เดือนต่อมา...
ที่ห้องประชุมกองปราบ มีการประชุมวางแผนสกัดและจับกุมแก๊งค้ายาเสพติดที่จะมาแทนแก๊งแมงป่องดำที่ ถูกทำลายไป
ที่ห้องประชุม มีการฉายสไลด์รูปถ่ายขนาดใหญ่ของ "หลิว" สารวัตรชลิตบรรยายสรุปว่า
"นี่คือ หลิว หยวน ฟาง หรือเรียกว่าเสี่ยหลิว เขาเป็นผู้ค้ายาเสพติดรายย่อยที่กำลังจะก้าวขึ้นมามีอำนาจในวงการ หวังจะขึ้นมาแทนแก๊งแมงป่องดำที่ถูกเรากวาดล้างจนแทบจะหายสาบสูญไปแล้ว"
ระหว่าง นั้น หมวดโอมลอบสังเกตสีหน้าของผู้กองรณภพอย่างยังไม่หายเคลือบแคลงใจ
สารวัตร บรรยายอีกว่า "สายของเราทราบว่า นายหลิวมีสถานที่ผลิตยาซ่อนอยู่ในโรงงานแถวชานเมือง เพื่อไม่ให้พวกมันไหวตัว เราจะบุกเข้าจับกุมบ่ายวันนี้ รายละเอียดผู้กองรณภพจะเป็นผู้อธิบายให้ทราบ"
จากนั้นผู้กองรณภพจึง บรรยายรายละเอียดว่า
"เราจะแบ่งกำลังออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มที่ 1 ผมจะนำทีมบุกเข้าทางด้านหน้า ส่วนกลุ่มที่ 2 หมวดโอมกับจ่าฉิมจะปิดล้อมเส้นทางหลบหนีทางด้านหลังของโรงงาน ใครมีคำถามอะไรไหม"
หมวดโอมเสนอว่าตนขอบุกจู่โจมพร้อมผู้กอง ส่วนด้านหลังคิดว่าจ่าฉิมคุมทีมคนเดียวก็พอ พูดแล้วสบตาจ่าฉิม อย่างรู้กัน เมื่อผู้กองถามจ่าฉิมว่าไหวไหม จ่าฉิมจำต้องตอบว่าไหว ผู้กองจึงสรุปให้เอาตามนี้แล้วให้ทุกคนเตรียมพร้อม เราจะลงมือบ่ายสี่โมงวันนี้!
ooooooo
