นักฆ่าขนตางอน

ลอล่าเองก็อยู่ในสภาพที่ระวังภัยเต็มที่ เธอรีบกลับมาที่คอนโดฯ เข้าไปเก็บข้าวของที่จำเป็นเตรียมหนี แต่ระหว่างนั้นผู้กอง หมวด และจ่าก็มาถึงแยกย้ายกันปฏิบัติหน้าที่อย่างว่องไว

แต่ไม่ทันที่จะลงมือทำอะไร หมวดโอมก็เห็นร่างกะทัดรัดในชุดดำอำพรางโฉมวิ่งพรวดจากมุมมืดไวปานปรอท หมวดร้องบอกจ่าให้ระวัง ไม่ทันสิ้นเสียงจ่าก็ถูกสาวในชุดดำเตะจนกระเด็น ครั้นหมวดจะเข้าช่วยก็ถูกแม่เสือสาวหลบแล้วปลดล็อกปล่อยซองกระสุนออกจากปืนของหมวด ดีดกระสุนที่ค้างในรังเพลิงทิ้ง หมวดเหลือแต่ปืนที่ไม่มีกระสุน ไม่เพียงเท่านั้น สาวในชุดดำยังสะบัดผงสีขาวใส่หน้าหมวดกับจ่าจนทั้งคู่หมดสติ จากนั้นเธอกระชากผ้าคลุมหน้าออกมองสองร่างนั้นอย่างเย้ยหยัน

ระหว่างนั้นเองสมุนของมิสเตอร์เหว่งสามคนก็กรูกันลงจากรถกระบะ ตะโกนบอกกันว่าลอล่าพักอยู่ชั้นสามอย่าให้หนีไปได้
เวลานี้ ลอล่าตกเป็นเป้าหมายของคนสามกลุ่มคือ ตำรวจ องค์กร และแก๊ง

ตำรวจที่เหลือแต่รณภพคนเดียว เขายิงต่อสู้กับคนร้ายเพื่อพาลอล่าหนีไปทางบันไดหนีไฟ

ส่วนสาวในชุดดำซึ่งก็คืออำพันนั่นเอง เธอโทร.บอกแพ็ตว่ามีพวกหนึ่งจะมาชิงตัวลอล่าให้รีบสกัดพวกมันเร็ว!

รณภพเข้าถึงตัวลอล่าก่อน ไม่มีเวลาที่จะพูดอะไรกันมาก เขาเร่งให้รีบลงข้างล่างด้วยกัน แม้จะถูกพวกมันล้อมหรือดักอยู่เราก็ต้องฝ่าออกไปให้ได้ แล้วรณภพก็ให้ลอล่าถอดเสื้อ  เขาเอาเสื้อเธอเหวี่ยงลวงพวกคนร้ายให้สนใจทางนั้น  แล้วให้เธอวิ่งฝ่าออกไปโดยเขาจะยิงสกัดให้

เมื่อลอล่าหนีไปแล้ว คนร้ายหันมารุมเล่นงานรณภพ ขณะเขากำลังลำบากเพราะทั้งบาดเจ็บและไม่มีกระสุนนั่นเอง แพ็ตในชุดอำพรางใบหน้าก็ขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาทั้งยิงกราดและใช้มีดพกกำจัดพวกวายร้ายราบเรียบ เสร็จแล้วเธอถอดหมวกกันน็อกออก เดินดูศพวายร้ายอย่างสะใจ

รณภพตะลึงกับการใช้อาวุธอย่างช่ำชองของแพ็ต พอเธอเก็บมีดเดินดูศพ เขาชักปืนมาขู่

"หยุดนะ นี่เธอเป็นใครกันแน่ ใช่คนที่ฆ่าคาลอสรึเปล่า"

แพ็ตไม่ตอบแต่เดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์ของตัวเองอย่างใจเย็น เมื่อรณภพถือปืนเดินตามไปขู่อีก ถูกแพ็ตพูดอย่างเยาะหยันว่า "
ปืนคุณไม่มีกระสุนคุณตำรวจ" ทำให้รณภพนึกได้ลดปืนลง มองตามแพ็ตที่ขี่มอเตอร์ไซค์ไปอย่างเจ็บใจ

ooooooo

ลอล่าวิ่งลงมาถึงชั้นล่างสะดุดอะไรบางอย่างล้มลง คนร้ายส่วนที่ตามมาเตรียมพุ่งรถเข้าขยี้ แต่ถูกอำพันขี่มอเตอร์ไซค์มาขวางไว้ เธอยกปืนยิงจนรถพรุนพุ่งลงไหล่ทาง อำพันเข้าไปบอกลอล่าว่า

"มากับฉัน ถ้าไม่อยากตาย"

ลอล่าจำต้องไปกับอำพัน เป็นเวลาที่รณภพตามไปเจอหมวดกับจ่าเพิ่งหายจากถูกยาสลบ พากันออกมาช่วยลอล่า แต่ไม่ทันเพราะว่าเธอถูกอำพันพาขี่มอเตอร์ไซค์หายไปในความมืดเสียแล้ว

"พวกไหนเอาตัวลอล่าไป" หมวดถามงงๆ

ooooooo

ตำรวจอยู่ในสภาพงวยงงทั้งเรื่องนักฆ่าโหดที่ระบุว่าเป็นนักฆ่าผู้หญิง โดยเฉพาะสารวัตรชลิตไม่เชื่อที่ผู้กองรณภพวิเคราะห์แม้เขาจะอ้างว่าหมวดโอมเห็นกับตาก็ตาม

ต่อมาหมวดโอมค้นคว้าข้อมูลจากคอมพิวเตอร์เกี่ยวกับแก๊งค้ายาของคาลอสแต่ค้นไปเจอเว็บหนึ่งเข้า เขาพารณภพกับสารวัตรชลิตเข้ามาเปิดให้ดู

ภาพที่ปรากฏเป็นภาพศพหลายรายที่คล้ายกันคือมีแผลถูกแทงที่หัวใจและขมับข้างขวา

"ครับ ที่หัวใจแล้วก็ขมับข้างขวาเหมือนกันเด๊ะ แล้วยังมีแปลกกว่านั้นอีกนะครับผู้กอง" หมวดพูดพลางชี้ให้ดู "คดีนี้เกิดที่อเมริกา ส่วนคดีนี้เกิดขึ้นที่ยุโรป ส่วนนี่เอเชียตะวันออก บางทีคดีเกิดขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกัน"

รณภพบอกว่ามันมีเกิดขึ้นเกือบทั่วโลก หมวดโอมเชื่อว่ามันเป็นขบวนการเลยทีเดียว

จากนั้นหมวดโอมปริ๊นต์ข้อมูลจากเว็บไซต์ออกมาให้ดู รณภพเอาไปอ่านที่ห้องพักอย่างละเอียด

"เหยื่อที่รอดชีวิตรายนึงให้การว่า ฆาตกรเป็นสมาชิกขององค์กรลึกลับซึ่งใช้รหัสในการสังหารว่า "นักฆ่าขนตางอน" เนื่องจากมือสังหารส่วนใหญ่ในองค์กรจะเป็นหญิงสาว เป้าหมายของพวกมันคือการกวาดล้างแก๊งค้ายาเสพติดข้ามชาติ เชื่อว่า ปัจจุบันองค์กรดังกล่าวมีสมาชิกไม่น้อยกว่าสองร้อยคน กระจายอยู่ตามประเทศต่างๆทั่วทุกมุมโลก"

อ่านข้อมูลแล้ว รณภพวางข้อมูลลงพูดอย่างไม่อยากเชื่อว่า

"นักฆ่าขนตางอน...ไม่น่าเชื่อ"

ooooooo

หลังการปฏิบัติการแล้ว คืนนี้แพ็ตกับอำพันไปที่ไนต์คลับที่แพ็ตรับผิดชอบดูแลอยู่ คริสผู้จัดการมารายงานว่าโรเบิร์ตรอเธอทั้งสองอยู่บนออฟฟิศ

แพ็ตดีใจมากอุทาน "แด๊ด..." ส่วนอำพันเก็บความดีใจไว้พึมพำเบาๆ "บอส..." แล้วรีบพากันขึ้นไปพบโรเบิร์ตบนห้องทำงาน

หลังจากแสดงความดีอกดีใจที่ได้พบกันแล้ว โรเบิร์ตชมว่างานล่าสุดของพวกเธอยอดเยี่ยมมาก รับรองว่านายธวัชนักการเมืองจอมปลอมคนนั้นต้องช็อกไปอีกนาน แพ็ตถามว่าทำไมไม่เก็บธวัชไปเสียด้วยเลย

"ไม่ได้ เพราะนายธวัชเป็นบุคคลมีชื่อเสียง ถ้าเขาตายจะต้องมีหลายฝ่ายได้รับผลกระทบ แล้วที่สำคัญคนที่เราต้องการตัวคือหุ้นส่วนของเขาต่างหาก" โรเบิร์ตชี้แนะแล้วบอกว่าคนนี้บางทีแพ็ตอาจจะรู้จัก

วันต่อมาธวัชบ่นอย่างหัวเสียขณะเทพไปรับออกจากโรงพยาบาลว่า คนของเทพทำงานไม่ได้ความแค่ผู้หญิงคนเดียวก็ยังเก็บไม่ได้

เทพบอกว่าพวกตนกำลังจะเก็บลอล่าได้อยู่แล้ว แต่พวกตำรวจมาขวางเสียก่อนเลยหลุดมือไป ธวัชกำชับว่าอย่าให้ลอล่าปากโป้งก็แล้วกัน ไม่อย่างนั้นพวกเทพโดนเอาตายแน่

ขณะนั้นเองเขาก็ได้รับโทรศัพท์ รับแล้วบอกปลายสายว่า ตนกำลังจะออกจากโรงพยาบาลถามว่า

"นี่คุณมาถึงเมืองไทยแล้วเหรอ โอเค ยังไงนัดกันอีกที"

แต่พอธวัชกลับถึงบ้านก็เจอมิสเตอร์เหว่งนั่งรออยู่แล้ว เขาบ่นแกมตำหนิว่าทำแบบนี้เกิดนักข่าวเห็นขึ้นมาตนบรรลัยแน่
มิสเตอร์เหว่งลุกขึ้นพูดอย่างอารมณ์ดีว่าเขาไม่เดินเข้ามาให้ใครเห็นหรอก

ทั้งคู่นั่งคุยกันเรื่องการตายของคาลอสว่าไม่กระทบถึงการค้าของเรา เพราะคาลอสเป็นแค่นายหน้า แต่คนที่ขนเงินมาซื้อสินค้าจริงๆ นั้นคือนิโคลัส ลูกพี่ของคาลอสต่างหาก

"ถ้านิโคลัสถูกฆ่าอีกคน ต่อไปใครจะกล้าค้าขายกับเรา" ธวัชถามอย่างหัวเสีย

"ไม่ต้องห่วง เราเคยตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือว่าคุณออกเงินผมออกแรง งานนี้ผมเคลียร์เอง"

"อย่าให้เสียชื่อละกัน หุ้นส่วน" ธวัชลุกขึ้น มิสเตอร์เหว่ง มองแล้วยักไหล่ตามสไตล์

ooooooo

ลอล่าถูกนำตัวไปเก็บไว้ที่ห้องใต้ดินของไนต์คลับ เมื่ออำพัน แพ็ต และโรเบิร์ตลงไปหา ลอล่าถามอย่างหวาดกลัวว่าจับตนมาทำไม โรเบิร์ตบอกว่าเราต้องการข้อมูลบางอย่างเรื่องคาลอสจากเธอ

ลอล่าปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น อำพันเลือดร้อนเสนอว่าจัดการเชือดเสียเลยดีไหม

ลอล่ายังคงปฏิเสธปากแข็งว่าไม่รู้ไม่เห็นอะไร โรเบิร์ต หว่านล้อมไม่สำเร็จก็เปิดผ้าปิดตาเธอออกแล้วสะกดจิตจนเธอตกอยู่ในภวังค์ ถามอะไรก็บอกหมด จึงรู้ว่าคนที่จะมาแทนคาลอสคือนิโคลัส ครั้นถามว่าแล้วนิโคลัสจะมากรุงเทพฯเมื่อไร ลอล่าพูดเบาๆ เบาจนโรเบิร์ตต้องก้มลงไปฟังใกล้ๆ

หลังจากได้ข้อมูลแล้วอำพันเสนอให้เก็บเสีย แพ็ต ไม่เห็นด้วยเพราะลอล่าไม่รู้เรื่องด้วย เราควรจะถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์และปล่อยไปเสีย

"แต่เพื่อความปลอดภัยขององค์กร เราต้องทำนะคะบอส" อำพันยืนยัน

"อำพันพูดถูก เก็บมันเสีย!"

คำตัดสินของโรเบิร์ต ทำให้แพ็ตยืนอึ้งใจหายที่ต้องฆ่า ผู้บริสุทธิ์ ซ้ำร้ายอำพันยังให้เธอเป็นคนลงมือด้วย เมื่อแพ็ตไม่ยอมอ้างว่านั่นเป็นความคิดของอำพันเธอก็ต้องลงมือเอง

ลอล่าอ้อนวอนบอกว่าตนถูกบังคับมา ตนติดยาเพราะถูกบังคับถ้าไม่เชื่อก็ดูที่รองเท้า พลางถอดรองเท้ายกส้นรองเท้าให้ดูช่องลับที่ใส่ตลับพลาสติกเก็บยาเสพติดชนิดหนึ่งไว้

"มันเป็นตัวยาใหม่ที่คนชื่อเหว่งจะขายให้คาลอส เขาบอกว่ามันแรงกว่ายาเสพติดอย่างอื่นสามเท่า คนที่เสพเข้าไปจะไม่มีอาการง่วงนอน จะมีแต่ความสุขอยู่ได้ข้ามวัน"

ลอล่ายอมรับว่าตนเป็นแค่หนูทดลองยา แทนที่อำพันจะเวทนากลับเอายาทั้งหมดกรอกใส่ปากลอล่า

ลอล่าสำลักยาอยู่พักหนึ่งก็ตัวสั่นเทิ้มชักกระตุกอย่างแรงจนอำพันตกใจแต่ก็ปลอบใจแพ็ตว่าเดี๋ยวก็ตายไม่ต้องห่วง แพ็ต บอกว่ายาที่ให้ลอล่ากินมันไม่ใช่ยาเสพติดธรรมดา

พริบตานั้นเองลอล่ากรีดร้องโหยหวนกลิ้งไปกับพื้น ครู่เดียวก็ลุกขึ้นสะบัดเชือกที่ผูกมือจนขาดผึง มีเลือดไหลจากตา หู จมูก ปาก สภาพเหมือนผีดิบ!

ลอล่าพุ่งเข้าหาอำพันกับแพ็ตจับสองสาวเหวี่ยงกระแทกฝา อำพันชักมีดพุ่งเข้าหาถูกจับเหวี่ยงไปอีก แพ็ตจึงเข้าไปช่วย ในที่สุดอำพันล็อกตัวลอล่าไว้ได้ถูกลอล่าดิ้นสะบัดจนเกือบหมดแรงตะโกนบอกแพ็ตว่าให้ฆ่าลอล่าเสีย แพ็ตจำต้องแก้ไข
สถานการณ์เฉพาะหน้าดึงมีดพกคู่ชีพออกมาตวัดเข้าที่ลำคอลอล่าเลือดพุ่งกระฉูด

ในที่สุดแพ็ตก็เป็นคนฆ่าลอล่าที่เธอถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์!

ศพของลอล่าถูกเอาไปเผาในเครื่องเผาขยะ แพ็ตยืนมองอย่างเศร้าใจ โรเบิร์ตเข้ามาปลอบว่าอย่าเสียใจไปเลยนี่เป็นแค่เหยื่ออีกรายที่เราต้องจัดการ กระนั้นแพ็ตก็ยังเห็นว่าลอล่าไม่ควรตายแบบนี้

"แต่ถ้าลอล่าเข้มแข็งกว่านี้ เธอก็คงไม่ตกเป็นเครื่องมือของพวกวายร้าย มันเป็นวัฏจักรของโลกใบนี้นะแพทริเซีย คนที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่มีสิทธิ์อยู่ต่อไป"

โรเบิร์ตเดินจากไปแล้ว แต่แพ็ตก็ยังมองที่เตาเผาขยะอย่างสลดใจอยู่ตรงนั้น

ooooooo

โนรีพาชาลีที่เธอเอาขวดตีหัวจนสลบไปที่ห้องพักของเธอ  จนรุ่งขึ้นโทรศัพท์เขาดังขึ้น  ชาลียังไม่รู้สึกตัว โนรีค้นหาจนเจอแล้วรับสายแทน

เป็นเรื่องทันที เพราะเป็นสายจากดาหวัน พอเป็นเสียงผู้หญิงรับสายดาหวันระแวงหึงขึ้นสมองทันที สั่งโนรีว่าถ้าชาลีตื่นให้โทร.กลับเบอร์นี้ด้วย ให้ย้ำด้วยว่าเรามีเรื่องต้องเคลียร์ กันให้เข้าใจ

โนรีมองชาลีอย่างหมั่นไส้ด่าว่าผู้ชายเฮงซวยแบบนี้ไม่เอาไว้ทำยาหรอก

ส่วนดาหวันก็ไปโวยวายกับเจ้าเวียงวรรณให้ช่วยจัดการชาลีให้ด้วยเพราะตอนนี้แอบไปอยู่กับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ พอนึกได้ดาหวันก็โทร.ไปอีกทีถามว่าที่นั่นที่ไหน โนรีเลยแกล้ง ยั่วว่าอยู่ที่ซ่องเจ๊อ้วน

"ตายจริง แล้วพี่ชาลีไปเที่ยวที่นั่นได้ยังไง ไปกับใคร"

"อ๋อ...เขาเมามาค่ะ บอกว่าเบื่อยายเพิ้งที่บ้านก็เลยออกมาเที่ยว เอาเป็นว่าถ้าเขาตื่นเมื่อไหร่จะให้รีบโทร.กลับ เข้าใจไหมยายเพิ้ง"

พูดเสร็จโนรีวางสายอย่างสะใจ ดาหวันยังไม่รู้สึกตัวถามตัวเองว่า "ยายเพิ้ง หมายถึงใคร"

โนรีคอยจนชาลีตื่นจึงบอกเขาว่าเมียโทร.มาตามตั้งสองสามรอบ รีบลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเสีย ตนจะพาไปส่งแล้วจะรีบไปทำงานเมื่อโนรีให้ชาลีซ้อนรถมอเตอร์ไซค์ของเธอจะพาไปที่อู่ซ่อมรถ ชาลีกลับอิดออดไม่อยากกลับ โนรีรำคาญบอกว่าต้องกลับเพราะเมียเขารออยู่ ชาลีเลยขอว่าแล้วจะมาหาเธออีก ต่อรองว่า

"เอาอย่างนี้นะ ผมจ่ายเงินให้คุณก็ได้" โนรีโวยวายว่าตนไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า ถามว่าจ่ายให้เป็นค่ากิ๊กกันเฉยๆใช่ไหม ถ้างั้นขอ 3 พันต่อวัน ชาลีตกลง เธอเลยเร่งให้รีบขึ้นรถจะไปส่งที่อู่

ฝ่ายดาหวันเมื่อฟ้องเจ้าเวียงวรรณแล้วไม่จัดการอะไรให้ เธอก็แล่นไปหารณภพบอกว่าชาลีหายตัวไปสามวันแล้ว ตนโทร.ไปก็เป็นเสียงผู้หญิงรับสาย จากนั้นก็หายไปติดต่อไม่ได้ อีกเลย ตั้งข้อสังเกตว่า ชาลีอาจถูกล่อลวงก็ได้

"งั้นเอาเป็นว่าผมจะรับเรื่องไว้ละกันครับ ถ้าติดต่อกับชาลีได้เมื่อไหร่ผมจะรีบแจ้งให้ทราบ"

ดาหวันได้แต่พยักหน้าทำตาปริบๆ ขอบคุณแล้วลากลับ พอดาหวันกลับไปแล้ว รณภพบ่นกับตัวเอง

"ไอ้ชาลีมันทำอะไรแปลกๆ"

ooooooo