นักฆ่าขนตางอน
ตอนที่ 21
หลังจากพลีกายปรนเปรอแล้ว ดาหวันถามว่าจะปล่อยตนไปได้หรือยัง แล้วเธอก็ต้องแค้นใจแทบกระอักเลือด เมื่อรอนเยาะเย้ยว่าตนไม่ได้รับปากเธอพูดเองต่างหาก อยากโง่เอาของฟรีมาให้เอง ก็ดียังพอแก้ขัดไปได้
"ไอ้นรก! ฉันจะฆ่าแก!" ดาหวันกรี๊ดลั่น พุ่งเข้าไปจะเล่นงานรอน แต่ถูกมันจับเหวี่ยงปลิวไปไม่เป็นท่า แพ็ตรีบ เปิดประตูออกมา มันคว้ารีโมตทันที
แพ็ตขู่มันว่าถ้ากดรีโมตเมื่อไรรับรองมันเองก็ไม่เหลือ ต่อรองอีกครั้งว่าให้ปล่อยดาหวันเสีย ไม่ว่ามันต้องการอะไรตนจะทำให้ทุกอย่าง
"ไว้ชีวิตน่ะพอได้ แต่ปล่อยไปคงเห็นจะยาก" รอนเย้ยหยัน ดูนาฬิกาแล้วสั่ง "เสียใจด้วยนะแพ็ต เราไม่มีเวลาเปลี่ยนแผนแล้ว เราต้องออกเดินทางเดี๋ยวนี้"
เป็นเวลาที่โนรีกำลังพยายามพูดเพื่อเรียกสติชาลีคืนมา บอกเขาว่ากำลังถูกอำพันกับเหว่งหลอกใช้ให้ไปฆ่าแพ็ต บอกเขาให้ต้องเข้มแข็ง ต้องสู้กับมัน เห็นชาลียังยืนทื่ออยู่ เธอคว้ามือเขาไว้พร่ำบอก
"ฉันรักคุณ คุณเคยบอกว่าจะแต่งงานกับฉัน ทำเพื่อ ฉันนะชาลี ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าทำร้ายคุณแพ็ตเด็ดขาด"
เหว่งกับอำพันเดินเข้ามาพอดี โนรีตกใจรีบผละจาก ชาลี เหว่งบอกโนรีว่าขอยืมตัวแฟนไปก่อนแล้วอำพันก็สั่งชาลี ให้ลุกขึ้นพาออกไป โนรีพยายามรั้งชาลีไว้ เหว่งบุ้ยใบ้ให้เทพดึงโนรีไว้ แล้วมันกับอำพันก็พาชาลีออกจากห้อง เทพผลักโนรีไปกลางห้องแล้วรีบตามออกไปพร้อมกับปิดประตูล็อกแน่นหนา
เมื่อออกมาถึงหน้าบ้าน อำพันเอารูปของนิโคลัสออกมาให้ชาลีดู จ้องตาพูดย้ำว่า
"จำไว้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แกต้องพาคนคนนี้กลับมาให้ได้ ใครก็ตามที่ขัดขวาง แกต้องฆ่ามันให้หมด"
เทพกับสมุนอีกสองคนหิ้วกระเป๋าเอกสารมาส่งให้ เทพบอกว่าเงินทั้งหมดอยู่ในนี้ สมุนเปิดกระเป๋าให้เหว่งดูเงิน เทพถามว่าแน่ใจหรือว่าจะใช้เงินปลอมไถ่ตัวนิโคลัส
"ไหนๆ ก็จะหักหลังกันทั้งที จะใช้เงินจริงทำซากอะไรวะ" เหว่งตะคอกแล้วถามอำพัน "พร้อมหรือยัง" เมื่ออำพันพยักหน้า เหว่งหันมาสั่งเทพให้แบ่งคนส่วนหนึ่งเฝ้าทางนี้ อีกส่วนให้ตามไปช่วยตนที่สนามกีฬา
เหว่งขึ้นรถขับไปเอง เทพมองตามอย่างไม่สบายใจกลัวชาลีจะไม่ปลอดภัย
ooooooo
รณภพกับหมวดโอม เอารูปของรอน แพ็ต และดาหวัน ไปตระเวนถามบรรดาพ่อค้าแม่ค้า วินมอเตอร์-ไซค์ ตลอดจนคนกวาดถนนเพื่อหาเบาะแส แต่ทุกคนส่ายหน้าไม่เคยเห็น
จนกระทั่งพนักงานในร้านมินิมาร์ทเอาถุงขยะมาทิ้งถัง หมวดรีบเข้าไปถาม พนักงานคนนั้นมองผ่านๆแล้วชะงักหันกลับมาบอกว่ารู้สึกคุ้นๆเหมือนกัน นึกๆครู่หนึ่งก็ร้องบอกว่า
"อ๋อ...จำได้แล้ว ถึงว่าทำไมคุ้นๆ" พนักงานคนนั้นชี้ที่รูปรอน "ไอ้หมอนี่มันชอบใส่แว่นดำครับ แล้วก็ลงมาซื้อเสบียงทีเยอะๆ เหมือนกับว่าไม่ได้อยู่คนเดียว แต่ไม่เคยเห็นคนอื่นมาซื้อของกับมันเลยนะครับ"
เมื่อรู้เบาะแสทั้งสองรีบขึ้นไปที่ห้องดาหวันทันที...
ที่ใต้ถุนคอนโดฯนั่นเอง รอนยืนกอดอกดูดาหวันกับแพ็ตช่วยกันหิ้วปีกนิโคลัสไปที่ท้ายรถ นิโคลัสถูกมัดมือปิดปากซ้ำยังมีผ้าคลุมหัวไว้ด้วย เดินตามไปขึ้นรถ จากนั้นรอนสั่งสองสาว
"คราวนี้เธอไปกันสองคน ส่วนฉันจะขับมอเตอร์ไซค์ ตามไปห่างๆ กติกาเหมือนเดิม" พูดพร้อมกับหยิบรีโมตชูขู่ เมื่อแพ็ตขึ้นรถขับออกไปแล้ว รอนจึงขี่มอเตอร์ไซค์ตามไป
ooooooo
รณภพกับรอนชะงักกึกเมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหวอยู่ในห้องดาหวัน ยกปืนเล็งตะโกนบอกว่านี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ใครอยู่ข้างในให้วางอาวุธเดี๋ยวนี้ แต่แล้วทั้งสองก็ตะลึงอึ้งเมื่อลุงกรณ์โผล่มาทัก
เมื่อซักถามกันจึงรู้ว่าพระกรณ์สึกมาแล้วเพื่อมาช่วยแพ็ต ไม่อยากเห็นแพ็ตจบชีวิตเหมือนพ่อเธอ เพราะสารวัตรเพิ่มพลกับตนนั้นสนิทกันมาก
รณภพถามว่าแล้วคุณลุงตามมาถึงที่นี่ได้อย่างไร ลุงกรณ์พูดอย่างมีดีว่าถึงจะบวชมาสามสี่พรรษาแต่วิญญาณตำรวจเก่ายังมีครบ คุยว่าตนนั้นเป็นตำรวจชั้นเทพทีเดียว
จึงรู้ว่า ลุงกรณ์เก็บเศษกระดาษจากถังขยะในห้องได้ มันเป็นแผนที่ไปสนามกีฬาดูเส้นทางที่เขียนไว้ก็พอเดาได้ว่าสนามกีฬาที่มีถนนตัดกับสี่แยกแบบนี้มันควรจะเป็นที่ไหน
"ผมก็พอจะเดาได้ รีบไปกันเถอะครับ" รณภพเดินนำหมวดโอมกับลุงกรณ์ไปขึ้นรถทันที
ooooooo
ระหว่างที่แพ็ตขับรถไปโดยมีรอนขี่มอเตอร์ไซค์ ตามหลังนั้น ดาหวันบอกแพ็ตว่าตนจะขอแลกชีวิตกับมัน แพ็ตติงว่าไม่มีประโยชน์และไม่คุ้ม เชื่อว่ารอนจะไม่ฆ่าเราจนกว่าเราจะทำงานให้มันเรียบร้อย
"ฉันมีแผนแล้วว่าจะจัดการกับมันยังไง" แพ็ตบอกแต่มีข้อแม้ว่า "งานนี้ต้องมีตัวช่วย ฉันกำลังมองหาอยู่" พลางแพ็ตก็กวาดตามองไปสองข้างทาง พลันก็บอกว่าเจอแล้ว ว่าแล้วหักพวงมาลัยเปลี่ยนเส้นทางทันที
"นังบ้า มันคิดจะทำอะไรของมัน" รอนสบถบิดรถตามไปอย่างเร็ว
แพ็ตจอดรถที่หน้าโกดังวัตถุไวไฟแล้วพากันวิ่งเข้าไปในโกดัง รอนตามมาเจอแต่รถมันรีบตามเข้าไปโดยไม่ทันสังเกตว่าเป็นโกดังเก็บวัตถุไวไฟ
รอนเข้าไปตะโกนล่อสองสาวว่าได้เวลาทำงานแล้ว เหว่ง กับอำพันกำลังเอาเงินมาไถ่ตัวนิโคลัสที่สนามกีฬา ถ้าพวกเธอฆ่ามันได้เมื่อไรตนจะปล่อยให้เป็นอิสระทันที
"เลิกโกหกได้แล้ว ไอ้ชาติชั่ว" ดาหวันตะโกนออกมา พริบตานั้นถังบรรจุสารเคมีที่เป็นวัตถุไวไฟถูกผลักล้มลงสารเคมีไหลนองพื้นเต็มไปหมด รอนได้กลิ่นถึงกับผงะถอยอย่างหวาดผวา
ดาหวันกับแพ็ตโหนเชือกโรยตัวลงมาจากข้างบน รอนหยิบรีโมตออกมาขู่ แต่ถูกแพ็ตขู่กลับว่า
"เอาสิรอน ถ้าแกอยากถูกเผาไปพร้อมกับพวกเรา"
รอนชะงักตกใจตาเหลือก แพ็ตตะโกนบอกว่าถ้าเกิดสะเก็ดไฟเมื่อไรรับรองต้องถูกเผาไปพร้อมๆกันแน่ พลางแพ็ตเดินเข้าหาอย่างท้าทาย ดาหวันรีบตามมาเพื่อช่วยกันเล่นงานรอน รอนไม่ยี่หระ ร้องท้าว่าบุกเข้ามาพร้อมๆกันเลย สองสาวแผดเสียงตามแบบฉบับนักฆ่าแล้วกระโจนเข้าเล่นงานรอนทันที
ooooooo
สองสาวกับหนึ่งชาย ต่อสู้กันอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน รอนสู้ไปก็เหลือบดูนาฬิกาไปเพราะจวนได้เวลานัดเต็มทีแล้ว
รอนดวลมีดกับสองสาว แพ็ตพลาดถูกมันเฉือนเข้า
ที่ไหล่ แต่สองสาวก็ยังกระโจนเข้าใส่อย่างไม่ยอมแพ้ รอนมัวแต่หันมองแพ็ตเลยถูกดาหวันปามีดเข้ากลางหลัง ทำให้รีโมตในมือมันหล่น ส่วนดาหวันก็ถูกมันจ้วงเข้าที่ท้องมิดด้ามเช่นกัน รอนจับดาหวันเป็นตัวประกันทันที!
แพ็ตถูกสั่งให้ทิ้งมีดและคุกเข่าลงกับพื้น ดาหวัน
ร้องห้ามถูกรอนเสียบมีดเข้าที่ข้างหลังอีกแผล เธอร้องอย่างเจ็บปวด รอนสั่งแพ็ตให้ทิ้งมีดอีกพลางบิดมีดที่ปักคากลางหลังดาหวันจนเธอร้องลั่น
ดาหวันร้องห้ามแพ็ตอย่ายอมมัน แต่แพ็ตตัดสินใจ
ปามีดปักเข้าที่ข้างฝา รอนระเบิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง พอดีดาหวันเห็นรีโมตที่พื้น เธอตะโกนให้แพ็ตหนีพลางเหวี่ยงรอนแล้วพุ่งเข้าตะครุบรีโมตไว้
ดาหวันใช้รีโมตบังคับให้แพ็ตวิ่งหนี ทำให้แพ็ตไม่มีทางเลือก พอเธอออกวิ่งรอนก็จะตาม แต่ก็ต้องชะงักเมื่อดาหวันเอารีโมตจ่อที่คอตัวเอง ทำให้รอนก้าวขาไม่ออก
ooooooo
เหว่งขับรถมาใกล้ถึงจุดนัดพบแล้ว ระหว่างนั้นชาลีคิดถึงคำพูดของโนรี คิดถึงคำขู่ของอำพัน ทำให้เขาปวดหัวจนต้องเอามือกุมขมับไว้แน่น อำพันกับเหว่งสังเกตเห็น เหว่งกังวล แต่อำพันยืนยันว่า
"ไม่ต้องห่วง วิชาสะกดจิตของเอสเค 7 ไม่เคยมีใครหลุดพ้นไปได้"
อำพันยังนั่งประกบชาลี ในขณะที่ชาลีมีอาการ
ปวดหัวรุนแรงขึ้นทุกที...จนออกอาการทุรนทุราย
ฝ่ายตำรวจ ลุงกรณ์นั่งกระวนกระวายใจที่หมวดโอมขับรถไม่ทันใจ บอกว่าถ้าขืนขับแบบนี้ตนไปรถเมล์ดีกว่า รณภพเลยหยิบไซเรนมาติดหลังคารถ แล้วหมวดโอมก็แล่นตะบึงไปอย่างเร็วทันที
ooooooo
แพ็ตวิ่งมาถึงรถนึกขึ้นได้ กุมปลอกคอเดินไปเปิดท้ายรถเห็นนิโคลัสยังสลบอยู่ เธอคว้าสายไฟออกมาต่อกับแบตเตอรี่ เสร็จก็ลองสปาร์กดู เห็นสะเก็ดไฟแปล๊บๆเธอแหงนมองท้องฟ้าตั้งจิตอธิษฐานอย่างพร้อมจะเผชิญทุกอย่างที่อาจเกิดขึ้น
"ลูกจะขอกลับตัวเป็นคนดี ลูกจะไม่ฆ่าใครเพื่อสังเวยความแค้นอีก ถ้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง ได้โปรดคุ้มครองลูกด้วย"
แพ็ตจ่อปากคีบใส่ปลอกคอที่สวมอยู่ กระแสไฟแล่นเข้าร่างจนเธอกระตุกตาค้างก่อนจะฟุบไป
เป็นเวลาเดียวกับที่ดาหวันกดรีโมตใส่ช่องรับสัญญาณที่คอตัวเอง รอนเห็นดังนั้นกระโจนหลบหาที่กำบังทันที แรงระเบิดทำให้ฝาประตูเหล็กลอยละลิ่วข้ามไปหล่นใกล้ๆแพ็ตซึ่งบัดนี้โดนไฟช็อตจนตาค้าง เนื้อกระตุกเหมือนจะตายอยู่รอมร่อ และโกดังก็กำลังมอดไหม้อยู่ในทะเลเพลิง
ooooooo
ที่สนามกีฬา เหว่งกับอำพันพาชาลีมาถึงแล้ว ยังเหลือเวลาอีกยี่สิบนาที อำพันถามว่าถ้าฝ่ายโน้นไม่มาจะทำอย่างไร เหว่งมั่นใจว่ามันต้องมาแน่ แล้วสั่งสมุนทางวิทยุที่ซ่อนอยู่ตรงข้อมือ
"ทุกคนฟังให้ดี รีบวางกำลังไว้ให้พร้อมก่อนที่พวกเอสเค 7 จะมา"
แพ็ตฟื้นแล้วเธอเห็นโกดังถูกไหม้เป็นจุณ ก็คิดถึงดาหวัน เอ่ยขอบคุณเธอที่ช่วยชีวิตตน บุญคุณนี้ตนจะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต พยายามลุกขึ้นดูนาฬิกาเหลือเวลาอีกสิบนาทีกว่า แพ็ตฮึดขึ้นมา
"เหว่ง อำพัน ฉันต้องกำจัดพวกค้ายาอย่างแกให้ได้ ไม่ใช่เพื่อล้างแค้น ไม่ใช่เพื่อเอสเค 7 แต่เพื่อให้แผ่นดินมันสูงขึ้น"
แพ็ตกระชากปลอกคอที่รอนสวมไว้ออกมองเหมือนนึกอะไรได้ เธอไปหยิบปืนที่คอนโซลรถจากนั้นเดินไปเปิดท้ายรถกระชากร่างนิโคลัสขึ้นมาปลดถุงคลุมหัว เงื้อด้ามปืนฟาดหางคิ้วนิโคลัสแตกจนสลบไปอีก
เมื่อจัดการกับนิโคลัสแล้วแพ็ตขึ้นรถขับออกไปอย่างเร็วปานพายุ
เลยเวลานัดไปห้านาทีแล้ว ขณะอำพันกำลังหงุดหงิดเหว่งก็ได้รับรายงานผ่านวิทยุติดต่อแจ้งว่าพวกเอสเค 7 มาถึงแล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งกับนิโคลัสเท่านั้น
พริบตาเดียวแพ็ตก็ถือปืนคุมตัวนิโคลัสเข้ามาแม้จะมีถุงคลุมหัวแต่ก็เห็นมีเลือดไหลมาจากหางคิ้ว พออำพันเห็นแพ็ตเท่านั้นก็เอะใจ ส่วนแพ็ตถามว่าพวกเขาคุมตัวชาลีมาทำไม
ถ้าชาลีเป็นอะไรขึ้นมาตำรวจต้องเล่นงานพวกเขาแน่
"อย่าเสียเวลาดีกว่า รีบส่งตัวนิโคลัสมาให้เราซะ แล้วฉันสัญญาว่านายชาลีจะต้องปลอดภัย" อำพันเร่งรัด แพ็ต ตกลงถ้าอำพันเอาเงินมาให้ตนก็จะส่งตัวนิโคลัสให้ไปทันที
การยื่นหมูยื่นแมวเกิดขึ้น ระหว่างนั้นเหว่งก็แอบคุยกับสมุนผ่านวิทยุให้จับตาไว้ให้ดีถ้าตนส่งสัญญาณเมื่อไหร่ลงมือได้เลย
ทันทีที่แพ็ตรับกระเป๋าใส่เงินและอำพันรับนิโคลัสไป เหว่งก็ส่งสัญญาณให้ลงมือทันที แพ็ตถูกสมุนของเหว่งที่ซุ่มอยู่
ระดมยิงจนหาที่หลบแทบไม่ทัน ส่วนอำพันรู้แกวอยู่แล้วพา
นิโคลัสหาที่กำบังไม่ยากนัก
เมื่อพานิโคลัสหาที่หลบปลอดภัยแล้วเหว่งดึงเทปปิดปากเขาออกถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง นิโคลัสโทษว่าตนต้องซวยแบบนี้เพราะเหว่งฉะนั้นต้องแก้แค้นให้ตน ฆ่าแพ็ตให้ได้
ooooooo
ขณะแพ็ตตกอยู่ในภาวะคับขันนั่นเอง รณภพ หมวดโอม และลุงกรณ์ก็มาช่วยไว้ได้ทัน อำพันเป่านกหวีดสั่งชาลีฆ่าให้หมด ชาลีในสภาพถูกสะกดจิตชักปืนยิงใส่แพ็ตทันที ลุงกรณ์ยกปืนจะยิงชาลี หมวดโอมรีบห้ามบอกว่าชาลีเป็นเพื่อนรณภพตอนนี้เขาถูกสะกดจิตอยู่
ชาลียังคงระดมยิงใส่แพ็ตไม่หยุด แพ็ตหลบแล้วโผล่มา อีกทางพุ่งเข้าเล่นงานชาลี ทั้งคู่ต่อสู้กันด้วยมือเปล่า ในขณะที่รณภพ หมวดโอม และลุงกรณ์ช่วยกันยิงพวกสมุนของเหว่งกับอำพันตายเป็นเบือ
เหว่งบอกอำพันว่าเดี๋ยวตำรวจคงแห่มาเป็นโขยง เรารีบพานิโคลัสหนีไปก่อนดีกว่า อำพันเห็นด้วยทั้งสามพากันหนีไปทิ้งชาลีไว้สู้กับพวกแพ็ตตามลำพัง
แพ็ตมีชั้นเชิงการต่อสู้ที่เหนือกว่าเล่นงานชาลีจนหงายล้มลง เธอพุ่งเข้าเอาสองนิ้วจ่อหว่างคิ้วชาลี สั่งเข้ม "มองตาชั้นคุณชาลี มองตาฉัน!"
เมื่อไม่มีเสียงนกหวีด ชาลีค่อยๆหลุดพ้นจากการถูกสะกดจิต กอปรกับแพ็ตพยายามเรียกและพูดกรอกหูเตือนสติ ทำให้ชาลียกมือกุมหัวแผดเสียงร้องอย่างโหยหวนก่อนหมดสติ ในขณะที่แพ็ตซึ่งถูกชาลีบีบคออยู่ก็สลบไปเช่นกัน
ooooooo
เหว่ง อำพัน และนิโคลัสกลับถึงบ้านพักตาก อากาศของนิโคลัสก็เช้าพอดี นิโคลัสไม่พอใจเหว่ง มากประกาศว่าจะไม่ยุ่งกับเรื่องบ้าๆของเขาอีกแล้ว ตอนนี้ให้รีบส่งสินค้าแล้วตนจะไปโดยเร็วที่สุด
อำพันกับเหว่งมองกันอย่างลังเลครู่หนึ่ง สุดท้ายเหว่งพูดอย่างใจนักเลงว่า
"ก็ได้คุณนิโคลัส เพื่อเป็นการยืนยันในมิตรภาพระหว่างเรา ผมจะส่งมอบสินค้าให้คุณโดยเร็วที่สุด" เมื่อ นิโคลัสชี้นิ้วย้ำว่าตามเงื่อนไขที่ตกลงไว้ เหว่งตอบรับ "ใช่ ลอตแรกฟรี!!"
จากนั้นอำพันไปดูโนรีที่ห้องขังในบ้านพัก ทักอย่างแปลกใจว่านึกว่าจะเห็นเธอร้องไห้ขี้มูกโป่งแล้วเสียอีก แล้วก็ตอบเองว่าใช่สิ เพราะเดี๋ยวนี้เธอไม่ใช่นักร้องขี้แย แต่เป็นพวกเอสเค 7ไปแล้ว
"ฉันไม่ได้อยากเป็นเอสเค 7 แต่ฉันแค่อยากจัดการพวกค้ายาอย่างแกให้หมดไปจากโลกนี้ต่างหาก" โนรีเข้มแข็งจริงจัง เมื่ออำพันเยาะเย้ยว่าพูดโดยไม่ดูสภาพตัวเองตอนนี้เลย โนรีตอบอย่างมั่นใจว่า "คุณแพ็ตต้องมาช่วยฉันแน่ แกเตรียมตัวตายได้เลยอำพัน ฉันมั่นใจ คนอย่างแกต้องตายอย่างทรมานที่สุด"
อำพันยืนอึ้งนิดหนึ่ง ก่อนปรี่เข้าไปจะฟาดหลังมือตบ พอเห็นโนรีเชิดหน้าอย่างท้าทายอำพันกลับเป็นฝ่ายชะงักมองโนรีทึ่งที่เธอกล้า ขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ
ooooooo
สารวัตรชลิตเข้ามาที่ออฟฟิศ กองปราบเมื่อรู้ว่าพวกรณภพกลับมาแล้ว เจอลุงกรณ์ทักอย่างคุ้นเคย
"ว่า ไงจ่า ไม่ได้เจอกันซะนานเลย เบื่อทางธรรมแล้วหรือไงถึงได้ยอมสึกออกมา" เมื่อลุงกรณ์บอกว่าสึกออกมาเพราะอยากช่วยทางการปราบปรามพวกมารเหล่านั้น สารวัตรก็ย้ำเหมือนรู้กันว่า "รู้ใช่ไหมว่าห้ามล้ำเส้น"
"แน่นอน ครับ" ลุงกรณ์ตอบมั่นใจ
หมวดโอมรายงานสารวัตรว่าตอนนี้ได้ตัวแพ็ตมา แล้วอยากสอบปากคำพร้อมกับพวกตนรึเปล่า สารวัตรมองหน้ารณภพถามว่าคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม
"ผมอยากให้คดีนี้ โปร่งใสครับสารวัตร จะได้ไม่มีปัญหาทีหลัง" รณภพตอบอย่างผ่าเผย
เมื่อ ไปพบแพ็ตที่ห้องประชุม สารวัตรทักทายอย่างรู้ความเป็นมาของเธออย่างดี แล้วบอกว่าได้อ่านบันทึกคำให้การของเธอแล้วน่าสนใจมาก คิดไม่ถึงว่าจากเด็กสาวธรรมดาคนหนึ่งจะกลายมาเป็นนักฆ่ามือฉกาจได้เพราะความ แค้น
พอเห็นแพ็ตก้มหน้าอย่างรู้ชะตากรรมตัวเอง สารวัตรพูดต่อไปว่า
"ผม เองก็อยากให้โอกาสคุณนะคุณแพ็ต แต่เกรงว่า ความผิดของคุณมันมากมายเกินกว่าที่ผมจะลดหย่อนโทษให้"
แพ็ตตอบอย่าง ยอมรับสภาพว่าทราบดี แต่ตนก็มีข้อต่อรองบางอย่าง ด้วยการสร้างผลงานเพราะตนรู้วิธีที่จะกำจัดพวกนายเหว่งให้สิ้นซากได้อย่างไร ทำให้ทุกคนสนใจขึ้นมาทันที
ooooooo
จากนั้น สารวัตรชลิตเอาแฟ้มเอกสารไปรายงาน ผบ.ตร.ที่ออฟฟิศ หลังจาก ผบ.ตร.ดูแฟ้มเอกสารแล้วเงยหน้าถามสารวัตรว่า
"ผมขอถามคำถามนึง เราจะรู้ได้ยังไงว่าข้อมูลทั้งหมดเป็นความจริง ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นสมาชิกของพวกเอสเค 7"
"สิ่งที่แพตริเซียทำมา ทั้งหมด น่าจะใช้ยืนยันได้นะครับว่าเธอแปรพักตร์แล้ว" สารวัตรตอบอย่างนอบน้อม เมื่อ ผบ.ตร. ถามอีกว่าคิดว่างานนี้คุ้มกับค่าเสี่ยงหรือเปล่า สารวัตรชี้แจงว่า "ตอนนี้แก๊งแมงป่องดำของนายเหว่งถือว่าเป็นแก๊งค้ายารายใหญ่ ที่สุดในภูมิภาคนี้ ถ้าเรากำจัดมันได้รับรองว่าทุกฝ่ายจะต้องชื่นชมแน่นอนครับ"
หมวดโอม เห็น ผบ.ตร.ลังเลก็ขออนุญาตออกความเห็น เมื่อได้รับอนุญาต หมวดชี้แจงว่า
"ตอน แรกผมก็เคยระแวงคุณแพ็ตเหมือนกัน แต่ว่าเธอกับเพื่อนของเธอเคยช่วยเรามาแล้วตั้งหลายครั้งนะครับ อย่างตอนที่ถล่มรังของพวกเอสเค 7 บนเกาะของเจ้าเวียงวรรณ ถ้าไม่ได้เธอ ป่านนี้พวกเราคงตายไปแล้ว"
"จริงด้วยครับ เรื่องนั้นพวกเราเป็นหนี้เธอด้วยซ้ำ" สารวัตรช่วยยืนยัน
ผบ.ตร.พยัก หน้า นิ่งคิดตรึกตรองอีกนิดหนึ่งก่อนจะถามว่า
"เอาล่ะ คำถามสุดท้าย ข้อต่อรองของเธอคืออะไร"
ooooooo
เมื่อทุกอย่างลงเอยด้วย ดีแล้ว รณภพเป็นคนกลับไปปลดล็อกกุญแจมือให้แพ็ต เธอมองเขาอย่างตื้นตัน โผเข้ากอดเขาด้วยความดีใจ รณภพพูดอย่างปลื้มปีติว่า
"คุณทำสำเร็จแล้วนะแพ็ต ทางผู้ใหญ่รับปากว่าจะช่วยเหลือคุณ ถ้างานนี้สำเร็จเมื่อไหร่ คุณจะไม่..."
"แต่ ก็ไม่ได้แปลว่าจะพ้นผิดใช่ไหมคะ" แพ็ตแทรกขัดขึ้นอย่างเดาผลออก รณภพหน้าสลดลงก่อนจะตอบเธอว่ากฎหมายก็คือกฎหมาย เราทำได้แค่นี้ แพ็ตจึงตอบอย่างทำใจได้แล้วว่า "ก็ยังดีค่ะ อย่างน้อยแพ็ตก็ยังมีชีวิต ได้เห็นหน้าคุณต่อไป"
รณภพรวบมือเธอไว้ ทั้งเห็นใจ ปลื้มใจกับคำพูดดีๆของเธอ แล้วก็สะดุ้งเมื่อเสียงลุงกรณ์กระแอมกระไอขึ้น แพ็ตเห็นลุงกรณ์ก็รีบโผเข้าไปกราบด้วยความรู้สึกผิดที่ตนเป็นคนทำให้ท่าน ต้องสึกออกมา
"อย่าโทษตัวเองเลยหนูแพ็ต มันเป็นกรรมเก่าของลุง ลุงเป็นคนตัดสินใจสึกออกมาเองไม่เกี่ยวกับหนูหรอก ลุกขึ้นเถอะ" ลุงกรณ์ประคองแพ็ตลุกขึ้นยืน "ไหนๆลุงก็สึกออกมาแล้ว ลุงตั้งใจจะทำความดีให้ถึงที่สุดด้วยการกำจัดพวกไอ้เหว่งกับสมุนของมันให้ สิ้นซาก สังคมจะได้สงบสุขเสียที"
รณภพฟังแล้วพยักหน้าให้แพ็ตอย่าง ปลอบใจ แพ็ตเองก็รู้สึกดีขึ้น
ooooooo
เหมือนโชคเข้าข้างฝ่าย บ้านเมือง เมื่อหมวดโอมไปค้นที่ห้องรับแขกคอนโดฯของดาหวัน เขาเจอเป้ของรอนวางอยู่ เปิดดูพบว่าภายในมีคอมพิวเตอร์ โน้ตบุ๊กอยู่เครื่องหนึ่ง
เมื่อเอาออกมาเปิดดู แพ็ตพบว่ามันได้แจ้งพิกัดของบางสิ่งเอาไว้ รณภพเข้ามาชะโงกถามแพ็ตว่าเรากำลัง
ค้นหาอะไรอยู่หรือ แพ็ตตอบอย่างมั่นใจว่า "ที่อยู่ของนิโคลัส"
หมวดโอมถามขำๆว่าอยู่ดีๆ คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กมันจะไปรู้ตำแหน่งของนิโคลัสได้ยังไง ลุงกรณ์ก็เห็นด้วย กระเซ้าแพ็ตว่านี่มันคอมพิวเตอร์นะ ไม่ใช่กุมารทอง แพ็ตยิ้มให้ทุกคน ชี้แจงอย่างใจเย็นว่าตนวางแผนเอาไว้แต่แรกแล้ว
แล้ว แพ็ตก็เล่าแผนลึกซึ้งของตนที่เอาไฟฟ้าช็อตปลอกคอจนตัวเองหมดสติไปว่า
"ถึง ตัวรับสัญญาณรีโมตกับตัวเซนเซอร์ของระเบิดที่ปลอกคอจะเสียหายไปเพราะถูกช็อ ตด้วยไฟฟ้า แต่ตัวส่งสัญญาณจีพีเอสยังทำงานอยู่"
เธอเล่าว่าพอฉุกคิด ได้ก็กระชากปลอกคอออกมาดู
"พอรู้เข้า แพ็ตก็วางแผนแอบฝังเครื่องส่งจีพีเอสไปในตัวของนิโคลัสด้วยการ..." เธอเอาด้ามปืนตีหัวนิโคลัสแตกแล้วถอดจีพีเอสจากปลอกคอฝังลงในแผลที่หางคิ้ว ของนิโคลัสแทน
ฟังแพ็ตเล่าแล้วหมวดพูดอย่างทึ่งว่า "แบบนี้เราก็รู้ความเคลื่อนไหวของมันได้ตลอดเวลาเลยสิครับ"
"คราวนี้ พวกไอ้เหว่งมันต้องเสร็จเราแน่" ลุงกรณ์ลูบหัวแพ็ตชมเปาะว่า "ต้องให้มันได้อย่างนี้สิหนูแพ็ต ไม่เสียแรงที่ลุงสึกออกมาช่วย"
แพ็ ตดูจออีกทีแล้วหันบอกรณภพว่าดูจากทำเลแล้วตอนนี้นิโคลัสยังอยู่ที่บ้านพัก หลังเดิมที่เคยจับเขาไปขังไว้
"ถ้างั้นผมจะส่งกำลังบุกไปคืนนี้เลย จะได้ช่วยโนรีออกมา" รณภพตัดสินใจทันที แพ็ตพยักหน้าเห็นด้วยเพราะเธอก็เป็นห่วงโนรีไม่น้อย
เมื่อจ่าฉิมไป บอกข่าวนี้แก่ชาลีที่พักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล เขาจะไปด้วย จ่าบอกว่าไม่ได้ ภารกิจนี้อันตราย และมันเป็นหน้าที่ของตำรวจไม่ใช่พลเรือน ชาลีเลยหน้าจ๋อยไม่เห็นด้วยแต่ก็ไม่อยากเถียง
ooooooo
เมื่อ ทุกอย่างคลี่คลายไปในทางที่ดี บรรยากาศก็คลายความตึงเครียด โดยเฉพาะรณภพกับแพ็ตรู้สึกเหมือนม่านที่เคยกั้นไว้บางๆได้มลายหายไปแล้ว ทั้งสองมองกันด้วยความรักความเข้าใจกัน
ลุงกรณ์ไม่อยากอยู่เป็นส่วน เกิน จึงชวนหมวดโอมลงไปหาอะไรกินกัน แท้ที่จริงต้องการเปิดโอกาสให้แพ็ตกับรณภพได้อยู่กันตามลำพัง เพราะเสร็จภารกิจนี้แล้วแพ็ตก็คงต้องไปรับโทษตามกฎหมาย
เมื่อได้อยู่ กันตามลำพังในห้องคอนโดฯของรณภพ แพ็ตไปยืนเหม่อมองออกนอกหน้าต่าง รำพึงอย่างเศร้าสร้อยว่า
"อีกไม่นาน เรื่องทุกอย่างก็คงจะจบสิ้นลง"
รณ ภพถามว่าเธอวางแผนไว้รึยังว่าจะทำอะไรต่อไป แพ็ตหันมาถามชายหนุ่มที่เดินมากอดจากข้างหลังว่า "หมายถึง ในคุกน่ะเหรอ"
"คุณ อาจจะไม่ติดคุกก็ได้นะแพ็ต" รณภพบอก แต่พอแพ็ตท้วงติงว่าเขาเป็นคนพูดเองว่าเชื่อมั่นในความศักดิ์สิทธิ์ของ กฎหมาย รณภพพูดเหมือนให้กำลังใจว่า "ใช่ ผมเคยพูด แต่ผมว่ามันไม่ยุติธรรมเลยที่คุณต้องมาเจอเรื่องแบบนี้...ผมอยากช่วยคุณนะ แพ็ต...ผม..."
แพ็ตรีบเอามือปิดปากเขาไว้ไม่อยากให้เขาพูดอะไร มากกว่านั้น เธอหันมาหอมเขาอย่างปลอบใจ ตาต่อตามองกันในความสลัว แต่ต่างเห็นถึงความรู้สึกที่เผยในดวงตา
"แพ็ตดีใจค่ะที่โลกนี้ยังมี ผู้ชายดีๆอย่างคุณ แล้วก็ภูมิใจที่ประเทศนี้มีคุณเป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ถ้าตำรวจทุกคนซื่อสัตย์ ต่อหน้าที่เหมือนคุณ แพ็ตก็คงไม่ต้องมาเป็นคนเลวแบบนี้"
รณภพกอดแพ็ตไว้แน่น ต่างเงียบงันไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะบอกกับเธอว่า
"ผมจะกวาดล้างพวก ค้ายาให้สิ้นซาก แต่คุณต้องสัญญากับผมนะแพ็ตว่าคุณจะต้องไม่จากผมไป คุณจะต้องอยู่กับผมตลอดไป"
"ค่ะ รณภพ ฉันจะอยู่กับคุณ เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป..."
หนุ่มสาวกอดกันเหมือนยืนยันคำมั่นสัญญา ท่ามกลางบรรยากาศที่เหงาเศร้า...
ooooooo
แม้จะถูกคุมขัง อย่างแน่นหนา แต่โนรีก็ไม่ยอมแพ้แก่ศัตรู เธอหาทางที่จะช่วยตัวเองให้พ้นจากชะตากรรม ที่ถูกกำหนด ดังนั้น เมื่อสมุนของเหว่งเอาอาหารมาให้ วันนี้ เธอจึงแกล้งทำเป็นนิ่งไม่รู้เรื่อง เมื่อสมุนของเหว่ง เข้ามาพลิกตัวเธอดู ก็ถูกเธอลุกขึ้นตะบันหน้ามันและแย่งปืนไป
สมุนอีกคนที่ตามเข้ามาดู ด้วยความสงสัยก็ถูกโนรีฟาดด้วยด้ามปืนจนสลบ จากนั้นเธอหนีออกจากห้อง สมุนอีกคน ที่เห็นเหตุการณ์ตะโกนบอกกันให้จับตัวไว้ ตะโกนบอกเหว่งที่คุยอยู่กับนิโคลัสว่าเชลยหนี
แม้จะมีใจฮึดสู้ แต่ในที่สุดโนรีก็ถูกสมุนของเหว่งจับตัวได้ เหว่งแค้นใจจ่อปืนจะยิงทิ้ง นิโคลัสรีบห้ามไว้ บอกว่า สวยๆอย่างนี้เสียดายของ เหว่งเดาใจนิโคลัสออกจึงยกโนรีให้แก้ตัวที่ทำให้เขาเดือดร้อนมามาก
"ขอบใจ มากคุณเหว่ง โปรโมชั่นของคุณถึงใจผมจริงๆ" นิโคลัสมองโนรีด้วยสายตาหื่นจัด
ooooooo
เมื่อ ตกลงจะส่งของให้นิโคลัสตามสัญญาแล้ว วันนี้อำพันกับเทพและสมุนอีกหลายคนก็พากันลักลอบ เข้าไปในสุสานแห่งหนึ่ง พวกมันช่วยกันขุดหลุมฝังศพ งัดฝาโลงออก ยกศพขึ้น ข้างใต้ศพเต็มไปด้วยยาเสพติด เป็นมัดๆ
"มีโลงศพแบบนี้ทั้งหมดกี่โลง" อำพันถาม
"สี่โลงครับ เห็นคนเก่าคนแก่ของเสี่ยพิพัฒน์มันบอกว่าเสี่ยพิพัฒน์ใช้โรงพยาบาลเอกชนแห่ง หนึ่งเป็นสถานที่ผลิตยาแล้วก็ขนย้ายโดยการใช้ศพบังหน้า" เทพเล่าอย่างรู้ดี
อำพัน สั่งให้ขนโลงศพพวกนี้ขึ้นรถให้หมด ให้เอาไปทั้งโลงทั้งศพเผื่อเจอตำรวจกลางทางจะได้ไม่ผิดสังเกต เทพสั่งสมุนให้ขนโลงศพที่เหลือขึ้นรถให้หมด
"หึๆๆ นางอำพัน คราวนี้แกรวยเละแน่" อำพันบอกกับตัวเองอย่างสะใจ
ooooooo
เมื่อ วางแผนการกันแล้ว วันนี้บรรดาตำรวจทีม ที่จะไปบุกรังของเหว่งก็เตรียมพร้อม โดยมีสารวัตรไมเคิลไปด้วย รณภพให้เกียรติเขานำทีม แต่เขาขอตัวบอกว่ารณภพเหมาะกว่า
"ครับ ผมจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด" รณภพแข็งขัน แพ็ตชวนรีบออกเดินทางกันดีกว่า
ไมเคิล หันมาถามหมวดโอมว่าแพตริเซียย้ายมาอยู่ข้างเราเต็มตัวแล้วหรือ หมวดบอกว่าภารกิจครั้งนี้เป็นแผนของเธอ ไมเคิลพยักหน้าบุ้ยไปทางลุงกรณ์ถามว่า "ลุงหัวโล้นนั่นเป็นใคร"
"อดีต พระครับ เพิ่งสึกมาหมาดๆ เพื่อปฏิบัติภารกิจครั้งนี้โดยเฉพาะ" จ่าฉิมตอบ
ไมเคิ ลมองตามลุงกรณ์ไปอย่างประหลาดใจ
ooooooo
แม้ชาลีจะถูกจ่าฉิม ปฏิเสธอ้างว่ารณภพไม่ให้เขาไปทำงานด้วย แต่เขาไม่ยอมหยุด อย่างไรเสียก็ต้องไปช่วยโนรีให้ได้ ดังนั้น เมื่อทีมงานเริ่มออกเดินทาง ชาลี ก็แอบลากเจ้าหน้าที่หน่วยอรินทราชคนสุดท้ายไปลอกคราบแล้วผสมโรงเดินตามไป
ก่อน ออกเดินทาง สารวัตรชลิตย้ำภาระหน้าที่แก่หน่วยอรินทราชทุกคนว่า
"ขอ ให้ทุกคนจำไว้ว่าคนร้ายกลุ่มนี้เป็นนักค้ายาเสพติดมืออาชีพ พวกมันเคยผ่านการต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจมาแล้ว ดังนั้น ถ้าเห็นพวกมันขัดขืนการจับกุมละก็ ให้ลงมือสังหารได้ทันที ไม่จำเป็นต้องรอคำสั่ง เอาล่ะ ทั้งหมดออกเดินทางได้"
ระหว่างนั้น รณภพเห็นเจ้าหน้าที่คนสุดท้ายที่ตามเข้าไปในแถวของอรินทราชก็สะดุดตา บอกแพ็ตว่ารูปร่างเจ้าหน้าที่คนนั้นคุ้นๆ แพ็ตบอกว่าคงไม่มีอะไรหรอก เรารีบเดินทางกันดีกว่า รณภพจึงตัดใจเดินตามแพ็ตไปขึ้นรถ
ooooooo
หลัง จากขุดโลงศพทั้งสี่ขึ้นรถเสร็จแล้ว อำพันโทร.หาเหว่ง
"ฮัลโหลเหว่ง ตอนนี้สินค้าพร้อมขนส่งแล้ว จะให้ขนไปลงที่บ้านหรือว่าที่ท่าเรือ...ได้...แล้วเจอกัน" วางสายจากเหว่งแล้ว อำพันขึ้นรถบอกเทพว่า "ไปท่าเรือ เรือของนิโคลัสจะออกคืนนี้ ตอนสามทุ่ม"
เทพถามว่าแล้วพวกเด็กๆซึ่ง หมายถึงบรรดาสมุนที่มาด้วยกัน อำพันบอกให้แยกย้ายกันไป ส่วนเทพเองให้ไปกับตนแค่สองคนพอ ตำรวจจะได้ไม่สงสัย
เมื่อตกลงกับ อำพันเรียบร้อยแล้ว เหว่งไปเคาะประตูห้องพักของนิโคลัส ซึ่งกำลังพยายามลวนลามโนรีอยู่ แต่ยังไม่สำเร็จเพราะโนรีขัดขืน
เหว่ งมาบอกว่าถึงเวลาแล้วที่เราต้องเดินทางกันเดี๋ยวนี้ นิโคลัสยังอารมณ์ค้างขอเอาตัวโนรีไปด้วย เหว่งไม่ขัดข้องแต่อย่าเพิ่งฆ่า เพราะตนขี้เกียจมาเก็บกวาดหลักฐานทีหลัง
"ไม่ต้องห่วงสาวน้อย พอลงเรือเมื่อไหร่ เราได้คิดบัญชีกันแน่" นิโคลัสมองโนรีอย่างหื่นไม่หาย
ooooooo
ระหว่าง เดินทางนั้นเอง แพ็ตจับความเคลื่อนไหวของนิโคลัสผ่านคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กได้ เธอบอกรณภพว่าดูเหมือนนิโคลัสจะมีความเคลื่อนไหว
"อะไรนะ" รณภพแปลกใจ
"ท่าทางมันกำลังจะออกจากบ้าน ดูเหมือนจะมุ่งหน้าไปทางท่าเรือ" แพ็ตบอก
หมวดโอมสงสัยว่ามันคงกำลัง เตรียมเผ่น ลุงกรณ์เชื่อว่าคนอย่างมันคงไม่ไปมือเปล่าแน่ๆ
รณภพเห็น ด้วย เขาคว้าโทรศัพท์กดสายหาไมเคิลที่อยู่บนรถของหน่วยอรินทราชทันที แจ้งด่วนว่า
"นิโคลัสย้ายตำแหน่งไปที่ท่าเรือครับสารวัตร คงมีแผนจะขนสินค้าหนีไปพร้อมกับมัน เราคงต้องเร่งมือแล้วครับ"
"ได้ คุณนำไปก่อนเลยผู้กอง ผมกับทีมจู่โจมจะรีบ
ตามไป" แล้วไมเคิลก็บอกจ่าฉิมที่ทำหน้าที่พลขับว่า "เป้าหมายย้ายตำแหน่งไปที่ท่าเรือ รีบหน่อยนะ ท่าทางมันกำลังจะหลบหนี"
จ่า ฉิมรับคำแล้วบ่ายหน้าไปที่ท่าเรือ ไม่มีใครเอะใจว่า ที่ท้ายรถ เจ้าหน้าที่อรินทราชคนหนึ่งนั้นคือชาลี เขานั่งหลบหน้าหลบตาอยู่ พอได้ยินไมเคิลบอกจ่าฉิม ชาลีคิดเป็นห่วงโนรีขึ้นมา นึกในใจว่า
"อดทน หน่อยนะโนรี ฉันกำลังจะไปช่วยแล้ว"
ooooooo
เหว่งกับนิโคลัส ที่ฉุดโนรีมาด้วยไปถึงท่าเรือก่อน เหว่งบอกนิโคลัสว่าอำพันคงใกล้จะมาถึงแล้ว ให้เขาขึ้นไปรอบนเรือก่อนก็ได้ นิโคลัสขอเช็กสินค้าเพื่อความแน่ใจก่อน ก็พอดีอำพันมาถึง
พอรถบรรทุกเข้ามาจอด อำพันกระโดดลงจากรถ ส่งสัญญาณให้เทพกดปุ่มเปิดท้ายรถ เหว่งพานิโคลัสไปดูทันที อำพันบอกนิโคลัสว่า
"สองชุดแรกเป็นของคุณ อีกสองชุดเราจะเก็บไว้เป็นสแปร์"
นิโคลัสพยักหน้าผลักโนรีให้สมุนคน หนึ่งคุมตัวไว้แล้วตัวเองเดินไปดูของบนรถพร้อมกับเหว่ง อำพันบอกว่าโลงซ้ายมือไม่มีศพ เปิดเช็กดูได้เลย แต่ขณะที่สมุนของเหว่งกำลังจะเปิดฝาโลงนั่นเอง ก็มีเสียงประกาศกึกก้องขึ้นพร้อมกับสปอตไลต์หลายดวงส่องสว่างจ้ามาที่กลุ่ม ของเหว่ง
"ทุกคนยกมือขึ้น นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ขณะนี้เราล้อมไว้หมดแล้ว"
เหว่งตกใจตะโกนบอกให้ทุกคนรีบหลบหาที่ กำบัง แต่ช้าไปแล้ว พวกมันถูกล้อมไว้หมดแล้ว รณภพประกาศอีกว่า
"เรา จะให้เวลาคุณหกสิบวินาที ถ้าไม่มอบตัวเราจะจู่โจมทันที"
พวกเหว่งหา ที่กำบังกันจ้าละหวั่น นิโคลัสลากโนรีติดมือไปด้วยเอาเป็นตัวประกัน อำพันพึมพำว่าไม่น่าเชื่อว่าพวกตำรวจจะรู้ความเคลื่อนไหวของเรา หรือว่ามีหนอนบ่อนไส้ เหว่งตะคอกว่าตอนนี้ต้องหาทางหนีให้ได้ก่อน นิโคลัสย้ำเตือนว่าต้องเอาสินค้าไปด้วย เราจะทิ้งสินค้าไว้ที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด
"เอาไปให้หมดเลย มันจะได้ลงนรกไปพร้อมๆกับพวกแกไงล่ะ" โนรีพูดอย่างสะใจ
ทันใดนั้น เสียงรณภพประกาศอีกว่า "ใกล้หมดเวลาแล้วเหว่ง นิโคลัส ขอเตือนไว้ก่อนว่าอย่าบังคับให้เราต้องใช้กำลัง คราวนี้พวกแกหนีไม่รอดแน่"
เหว่ งหันไปกระชากโนรีออกไปปรากฏตัวขู่ว่าถ้าขืนตำรวจบุกเข้ามารับรองโนรีตายแน่
ทุก คนตกใจที่โนรีถูกเอาเป็นตัวประกัน ชาลีที่แฝงตัวมาด้วยยิ่งแค้นใจแต่ยังคอยจังหวะอยู่ ส่วนโนรีหาหวาดกลัวไม่ เธอตะโกนบอกทุกคนไม่ต้องเป็นห่วงตน จัดการพวกมันเลยอย่าปล่อยให้มันหนีไป ตะโกนย้ำบอกว่า
"มียาเสพติดอยู่บนรถบรรทุก!"
"ฮึ่ย...นังบ้า เอ๊ย!!" เหว่งโมโหตกใจเอาด้ามปืนทุบโนรีจนสลบแล้วลากตัวหลบเข้าที่กำบัง
ไมเคิล เข้าไปถามรณภพว่าจะเอาอย่างไร รณภพบอกว่ามันมีตัวประกัน สงสัยต้องใช้หน่วยแม่นปืน แต่สภาพภูมิประเทศทึบมากหน่วยแม่นปืนคงทำงานลำบาก
พริบ ตานั้น แพ็ตซึ่งเป็นห่วงโนรีมากผลุนผลันออกไปใครก็ห้ามไม่ทัน ชาลีเห็นดังนั้นแอบตามไปอีกคน...จ่าฉิมเห็นตะโกนถามว่าจะไปไหน ชาลีบอกว่าปวดฉี่แล้วผละไปดื้อๆ จ่าได้แต่มองตามบ่นงงๆ
"อะไรวะมาปวด ตอนนี้..."
เมื่อสถานการณ์พลิกผันอย่างคาดไม่ถึงเช่นนี้ นิโคลัสถามเหว่งกับอำพันว่าจะทำอย่างไร ขืนรออยู่แบบนี้มีหวังเสร็จพวกนั้นแน่
เหว่งบอกว่าทางที่ดีเราควรขน สินค้าฝ่าออกไป อำพันถามว่าแล้วสมุนคนอื่นล่ะ เหว่งพูดอย่างเลือดเย็นว่า "ของแบบนี้มันต้องเสียสละกันบ้าง ช่วยไม่ได้"
ooooooo
ระหว่าง ที่พวกเหว่งกำลังปรึกษากันนั่นเอง แพ็ตย่องมาถึงข้างหลังมันแล้วโดยชาลีตามมาติดๆ พอแพ็ตหันไปเห็นถามว่า มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ชาลีพูดอย่างน่าเห็นใจว่า "ผมอยากช่วยโนรี"
"ก็ได้ แต่ว่าคุณต้องทำตามแผนของฉัน" แพ็ตกำชับ เห็นระเบิดควันที่ชาลีเหน็บติดที่เครื่องแบบ เธอคิดแผนการบางอย่างได้ หันมองไปทางพวกเหว่งอีกที
เหว่งบอกพรรคพวกว่า พอถึงเวลาเมื่อไรเราจะฝ่าออกไปพร้อมกัน บอกนิโคลัสว่าให้ดูแลโนรีไว้อย่าให้หลุดมือเป็นอันขาด เทพฟังอยู่ถามว่าแล้วพวกตนเล่าจะทำอย่างไร
"ก็แยกย้ายกันหนีเองสิวะ หรือต้องให้พาไปส่ง" เหว่งตะคอก เทพหน้าจ๋อย เหว่งหันไปถามพรรคพวก "ทุกคนพร้อมหรือยัง"
พริบตานั้นระเบิดควันลูกหนึ่งกลิ้งมาตรงหน้า ระเบิดตูม ควันกระจายตลบไปทั่วบริเวณ...
ooooooo
