นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ดวงตาสวรรค์

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    เมื่อถึงวันนัด ชายใหญ่ขับรถมารับแพนที่บ้านเล็ก ประภาเกรงใจบอกว่าให้คนรถที่นี่ไปส่งก็ได้

    "ไม่ได้หรอกครับน้าประภา แพนเป็นเด็กของน้าประภา แล้วน้าก็มีน้ำใจให้แพนไปเป็นแบบให้ชาย ชายจะปล่อยให้แพนไปเองได้ยังไง"

    "ถ้าแพนมันเกเรไม่เชื่อฟังก็บอกน้านะคะ"

    ชายใหญ่หัวเราะอย่างอารมณ์ดี แล้วก็ตะลึงเมื่อเห็นแพนเดินมาในชุดที่สวยเด่นกว่าทุกวัน บอกชายใหญ่ด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานว่า "แพนพร้อมแล้วค่ะคุณชาย" ทำเอาชายใหญ่ ตะลึงพูดไม่ออก ประภาจึงกระแอมเชิงปลุกจากภวังค์ถามว่า วาดรูปจะใช้เวลาสักเท่าไร

    "วันเดียวไม่เสร็จหรอกครับน้าประภา วันนี้ค่ำๆ ชายก็จะพาแพนมาส่ง แล้ววันหลังแพนว่างไม่มีการแสดง ชายก็จะขอให้แพนไปเป็นแบบอีกนะครับ ชายสัญญาว่าจะมารับมาส่งแพนทุกครั้งทีเดียว"

    ประภามองหน้าชายใหญ่นิ่งด้วยความรู้สึกว่าชายใหญ่ถาโถมมามากเกินไปหน่อย

    ooooooo

    มาถึงสตูดิโอ แพนจัดแจงเปลี่ยนชุดละครแบบโบราณที่ชายใหญ่ไปขอยืมมาจากท่านป้า เครื่องประดับ ทุกชิ้นเป็นของจริง เพียงแพนเยื้องย่างออกจากห้องเปลี่ยนชุด ชายใหญ่ถึงกับตะลึงพึมพำเหมือนเพ้อ

    "แพน...สวยจริงๆ"

    แพนยิ้มทิ้งสายตาให้ชายใหญ่ บอกว่ายังแต่งไม่ครบ ชายใหญ่จึงมาช่วยใส่เครื่องประดับให้ ใส่พลางบอกว่า "พลอยแท้ๆทั้งหมดเลยนะนี่แพน สวยไหม" พอแพนบอกว่าสวยมาก ชายใหญ่ก็ใส่ชฎาให้ พูดเหมือนตกอยู่ในภวังค์ "ใส่ชฎาแล้วยิ่งรับกับพักตร์...แพนสวยเหลือเกิน..."

    หลังจากนั้น ชายใหญ่ให้แพนไปยืนตรงจุดที่กำหนด และให้ตั้งท่ารำ ย้ำว่า

    "แพน...แพนทำท่าทิ้งตาอย่างนั้นให้ดูหน่อย อีกครั้งนึง แพนทำท่าซ้ำๆ ช้าๆ ช้ากว่านี้อีก..."

    ยิ่งชายใหญ่ใจจดจ่ออยู่กับตัวเองให้ทำท่าโน้นท่านี้ แพนก็ยิ่งหว่านเสน่ห์เต็มที่ แต่พอตั้งท่าได้ดั่งใจ ชายใหญ่ ก็ลงมือวาดรูปอย่างทุ่มเททั้งชีวิตจิตใจอยู่กับรูปที่วาดตรงหน้า แพนเริ่มเบื่อ เริ่มหมดสนุก เมื่อรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในจุดสนใจของชายใหญ่อีกต่อไป...

    ooooooo

    เพราะแพนไปวังสวนทิพย์ เย็นนี้ประภาจึงมานั่งทานข้าวกับเอียดและเล็ก พอเล็กรู้ก็ไม่พอใจปรารภว่าชายใหญ่ทุ่มเทกับงานนั้นตนเข้าใจ แต่ไม่เข้าใจตรงที่ว่าทำไมต้องเอาแพนไปเป็นแบบ พูดจริงจังว่า

    "เล็กว่าเราทุกคนควรจะห่วงชายใหญ่เอาไว้ให้มากๆ" แต่ประภากลับติงว่า

    "ชะตาชีวิตของใครของมัน ใครได้ดีฉันก็อนุโมทนาด้วย"

    เวลาเย็นเช่นกัน ชายใหญ่ให้นายทมคนรับใช้ประจำตัวเอาอาหารมาทานกับแพนที่สตูดิโอ ชายใหญ่ดูแลแพนอย่างดี ตักโน่นตักนี่ให้จนนายทมมองอย่างแปลกใจแกมไม่พอใจนักแต่เก็บอาการไว้

    แพนวางท่าเมื่อชายใหญ่ปฏิบัติต่ออย่างเห็นเป็นคนสำคัญ มองไปรอบๆ ชมว่า

    "สวนทิพย์นี่ เหมือนทิพย์วิมานจริงๆ นะคะคุณชาย"

    ชายใหญ่ถามทันทีอย่างตื่นเต้นว่าแล้วแพนจะมาอีกไหม แพนตอบทันทีเช่นกันว่าถ้าชายใหญ่อยากให้มาตนก็จะมา ชายใหญ่ถึงกับพูดอย่างปลื้มปีติว่า "ชื่นใจจริงๆที่ได้ยินแพนพูดอย่างนี้"

    แพนทำหน้าซื่อมองไปทางตึกใหญ่ถามว่าเรามากินข้าวกันที่สตูดิโอแล้วหญิงออนล่ะรับทานกับใคร

    "หญิงออนก็ร่วมโต๊ะเสวยกับท่านพ่อถ้ากลับมาเร็ว ค่ำๆหน่อยเล็กเขาก็จะมาหา" ชายใหญ่พูดแล้วทานขนมไปเรื่อยๆแต่แพนอึ้งไปเมื่อได้ยินชื่อเล็ก พอดีมีเสียงรถเข้ามาแพนยิ่งหน้าไม่ดี ปรับสีหน้าพูดด้วยน้ำเสียงปกติว่าเล็กขยันขับรถจัง

    "เขาสม่ำเสมอ ก็เพราะเล็กนี่แหละเป็นตัวอย่าง ทำให้ฉันตั้งใจว่าไปรับไปส่งแพนทุกวันที่มาเป็นแบบให้ฉัน"

    ฟังแล้วแพนถามอ้อนๆอ่อยๆว่าถ้าวาดรูปเสร็จแล้วชายใหญ่ยังจะเมตตาตนอย่างนี้อีกไหม มองหน้าชายใหญ่ด้วยสายตาเว้าวอนยั่วยวนจนชายใหญ่หัวใจแทบจะละลายไปกับสายตาคู่นั้นบอกว่า

    "แพน ฉันขอให้สัญญากับแพนไว้ตรงนี้เลยนะ ว่าความรู้สึกที่ฉันมีต่อแพนในวันนี้ จะคงอยู่ตลอดไปไม่เปลี่ยนแปลง"

    แพนยิ้มเขินเมินไปอีกทางหนึ่ง แต่ความคิดโลดลิ่วไปไกล...เห็นหนทางที่จะไปสู่ความสมปรารถนาของตนอยู่รำไร...

    ooooooo

    พอเล็กมาถึง หญิงออนก็ลงมารับพากันไปนั่งคุยที่ซุ้มไม้เลื้อยหน้าตึก เล็กปรารภว่าช่วงนี้ต้องดูหนังสือให้หนักเพราะอยากสอบให้ได้ในปีนี้ แล้วอดบ่นๆไม่ได้ว่า

    "แต่เทินเดี๋ยวนี้เป็นยังไงก็ไม่รู้ นัดดูหนังสือด้วยกันก็ไม่มาตามนัด บางทีถึงกับขาดเรียนก็มีนะ"

    เล็กเชยคางหญิงออนขึ้นบอกความตั้งใจว่าอยากสอบให้ผ่านเร็วๆจะได้ให้พ่อกับแม่มาเฝ้าท่านพ่อของหญิง พอถูกหญิงออนเรียกปรามเตือนสติ เล็กแก้ต่างว่าตนไม่ได้เร่งรัดอะไรแต่บางเรื่องต้องใช้เวลาเตรียมการ เช่นเรือนหอเป็นต้น แล้วประคองมือหญิงออนขึ้นจุมพิตเบาๆ

    แพนกับชายใหญ่กำลังจะกลับเดินมาเห็นเข้าพอดี แพนเสียงดังเหมือนจงใจให้ได้อายว่ามาแอบซุ่มกันอยู่มืดๆตรงนี้เอง ชายใหญ่เองก็พลอยผสมโรงว่าไม่เกรงสายตาบ่าวไพร่บ้างหรือ

    มีการโต้เถียงกันเล็กน้อยเมื่อหญิงออนเชื่อว่าบ่าวไพร่ ในวังสวนทิพย์ไม่มีใครคิดร้ายกับตนเพราะตนไม่ได้ทำผิดอะไร ไม่เพียงเท่านั้นเล็กยังฉวยโอกาสพูดประชดชายใหญ่เชิงว่าสายตาที่ถูกสปอตไลต์ส่องเมื่อพ้นออกมาจึงมองเห็นแต่ความมืดมน

    ชายใหญ่ไม่อยากมีเรื่องชวนแพนว่าจะไปส่งบ้านเดี๋ยวจะดึกเกินไป แล้วโอบเอวพาแพนออกไป

    เล็กกับหญิงออนเห็นอากัปกิริยานั้นแล้วยิ่งกลุ้มใจ

    แพนเห็นหนทางที่จะผ่านชายใหญ่ไต่ไปสู่ความใฝ่ฝันของตน ระหว่างทางจึงอ่อยเต็มที่ ยิ่งเมื่อชายใหญ่แสดงความหลงใหลในความงามก็ยิ่งหว่านเสน่ห์ทำตัวน่าสงสาร ออดอ้อนว่า

    "คุณชายขา...ในชีวิตของแพน ไม่เคยมีใครจะมากรุณาต่อแพนมากมายเหมือนคุณชาย คุณชายวาดรูปแพนเร็วๆนะคะ แพนอยากให้รูปเป็นตัวแทนของแพนที่จะอยู่เป็นเพื่อนคุณชายทั้งในยามหลับและตื่น..."

    "จริงหรือแพน เธออยากจะมาอยู่กับฉัน ทั้งในยามหลับยามตื่นจริงๆหรือ"

    แพนทำหน้าสะเทิ้นเขินอายหลบตาชายใหญ่ที่จ้องมองอย่างตื่นเต้น ทำเป็นตกใจว่า

    "ตายจริง แพนพูดอะไรออกไปเนี่ย แพนต้องขอโทษ ที่เผลอพูดออกไป แพนควรจะรู้ที่ต่ำที่สูง คุณชายให้อภัยแพนด้วยนะคะ" แพนพนมมือกราบที่อกชายใหญ่อย่างแนบร่าง ชายใหญ่โอบกอดแพนไว้อย่างลืมตัว ประภายืนมองอยู่อย่าง ไม่สบายใจแล้วเดินเลี่ยงไป

    ooooooo

    พฤติการณ์ของแพนเป็นที่รังเกียจของเอมและมาลัย สองคนพูดกระแทกแดกดันแพนกันเป็นปี่เป็นขลุ่ยว่าเพ้อฝันหลอกตัวเองไปวันๆ แพนฟังออกด่าสวนไป อย่างอวดดีว่า

    "ก็คงดีกว่าอีพวกที่ไม่มีความฝัน...วันๆก็เอาแต่นินทาแดกดันชาวบ้าน ชาตินี้คงเป็นคนใช้เขาไปจนตาย"

    เอมซึ่งเห็นแพนมาตั้งแต่เล็กด่าแพนว่าหัวสูง อย่าฝันว่าจะเป็นได้อย่างเล็กกับเอียดเลย เพราะกำพืดมันต่างกัน แพนเจ็บใจมากได้แต่เก็บความแค้นไว้ในอกแล้วสะบัดหน้าผละไป

    ประภาเองก็ไม่ชอบใจแพนที่ประพฤติตัวไม่เหมาะสมจนแสดงความมึนชา ขณะแพนกำลังอ้อนถามว่าตนทำอะไรผิดหรือ ประภาไม่ทันได้พูดอะไร ชายใหญ่ก็มารับแพนพอดี ประภามองอย่างลำบากใจ เพราะไม่อยากให้แพนกับชายใหญ่ สนิทสนมกันมากกว่านี้

    และเมื่อไปถึงวังสวนทิพย์ แพนต้องการแสดงความยิ่งใหญ่ บอกชายใหญ่ว่าตนหิวแล้วให้ใครหาของว่างมาให้ หน่อยได้ไหม เสนอว่าให้หญิงออนสั่งเด็กให้ก็ได้

    ชายใหญ่ไม่ได้เอะใจ เห็นว่าสั่งกันไปสั่งกันมาเสียเวลาเปล่าๆ ให้แพนลงไปสั่งเองดีกว่า แพนวางมาดเดินไปที่ครัวราวกับนางพญา อ้างคำสั่งชายใหญ่บอกให้จัดของว่างให้ตน

    ทั้งป้าแก้วคนเก่าแก่ที่เป็นคนรับใช้หม่อมรัชนี และสอิ้งคนรับใช้ประจำตัวหญิงออนต่างวางเฉย บอกว่าอยากกินอะไรก็หากินเอาเองทุกอย่างอยู่ในตู้

    แพนวางอำนาจจนถูกสอิ้งด่าประชดว่าเป็นคางคกขึ้นวอ แพนโมโหเลยคว้าผักที่ป้าแก้วกำลังหั่นปาลงพื้น หญิงออน เข้ามาเห็นพอดี แพนปลิ้นปล้อนได้ทันควันทำเป็นขอโทษป้าแก้วที่ตนซุ่มซ่ามทำผักหก

    หญิงออนดูออกบอกว่าไม่เป็นไร ทิ้งไปเถอะมีอะไรก็ทำเท่าที่มี เพราะเย็นนี้คงไม่มีคนอื่นร่วมโต๊ะด้วย แพนถามทันทีว่าแล้วตนล่ะ คุณชายบอกให้ตนมาสั่งคนใช้ให้หาของว่างให้ทาน หญิงออนตอบไปด้วยน้ำเสียงนิ่มนวลแต่เชือดเฉือนฉีกหน้าไม่มีชิ้นดีว่า

    "คนใช้บ้านนี้ มีหน้าที่ดูแลคนในบ้านเท่านั้นจ้ะแพน...แต่คนอื่น ถ้าอยากทานก็ต้องหาทานเอง"

    พูดแล้วหญิงออนเดินออกไป แพนแทบจะเต้นจ้องจิกตามหญิงออนไปอย่างไม่พอใจมาก

    ooooooo

    ความห่วงใยชายใหญ่และชิงชังแพน ทำให้ป้าแก้วถึงกับจุดธูปบอกกล่าวหม่อมรัชนี   ฟ้องว่าชายใหญ่ หลงใหลแพนจนพาเข้าไปในตึกหน้าอยู่กันสองต่อสองทั้งวัน ฟ้องอย่างน้อยใจว่า

    "คุณชายเห็นแก้วเป็นเพียงแค่บ่าวแก่ๆคนหนึ่ง คุณชายท่านเติบใหญ่ไม่ฟังแก้วแล้ว หม่อมท่านต้องช่วยแก้วด้วยนะคะ"

    ทับทิมพูดอย่างเอาใจช่วยป้าแก้วว่าขอให้หม่อมท่านช่วยดลใจลูกชายหน่อยเถอะเพราะคุณชายใหญ่ไม่ค่อยจะฟังใครเสียด้วย ปานที่เป็นคนรับใช้ท่านชายท้วงว่าชายใหญ่แค่เอาแพนมาวาดรูปเท่านั้นไม่ใช่หรือ ทมที่เป็นคนดูแลชายใหญ่พูดอย่างหนักใจว่า

    "ถ้าแค่นั้นเฉยๆใครจะเดือดร้อน แม่แพนน่ะหูตาพิกล เห็นที่มองคุณชายแล้วฉันเป็นห่วงจริงๆ"

    ส่วนหญิงออน ขณะจะไปทำงานในเช้าวันรุ่งขึ้นนั้น ก็ถูกป้าแก้วเข้ามาฟ้องเรื่องแพน หญิงออนบอกให้ใจเย็นๆเรื่องยังไม่เกิดก็อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้ และตัดบทขอรีบไปทำงานเดี๋ยวสาย

    "ดูเถิดคุณหญิง ความใจดีของคุณหญิง ความเมตตาของคุณหญิง มันทำให้คนใจชั่วกลับใจไม่ได้หรอก ถ้ามันเข้ามาอยู่ในนี้ได้ คนที่มันจะเขี่ยให้กระเด็นไปเป็นคนแรกน่ะคือตัวคุณหญิงเอง รู้หรือเปล่าคะ"

    ป้าแก้วพึมพำน้ำตาไหลอย่างอัดดั้น

    ooooooo

    นับวันแพนก็ยิ่งผยองพองขน แสดงความก้าวร้าวแม้แต่กับหญิงออน ด้วยถือว่าชายใหญ่ให้ท้าย ส่วนเทินเมื่อเห็นความสนิทสนมของแพนกับชายใหญ่ที่มากขึ้นทุกทีก็ยิ่งไม่สบายใจ

    จนกระทั่งวันนี้ หญิงออนตัดสินใจถามชายใหญ่ว่ากำลังคิดอะไรอยู่กับแพนหรือเปล่า ทีแรกชายใหญ่ก็บอกแค่ว่าสงสารเพราะแพนถูกใครต่อใครกดขี่ข่มเหงน้ำใจตลอดมา แต่แล้วก็ถามหญิงออนว่า

    "หญิงออน ถ้าพี่คิดจะยกย่องเขาขึ้นมาล่ะ หญิงจะว่ายังไง" หญิงออนอึ้งนิ่งอั้นน้ำตาคลอทันที "นอกจากพี่จะสงสารแพนแล้ว พี่ยังรักเขา...รักมาก่อนที่จะไปเรียนที่อิตาลีเสียอีก"

    หญิงออนเศร้าเสียใจจนบอกไม่ถูกเมื่อรู้ว่าชายใหญ่รักแพน แม้ท่านชายจะเห็นว่าไม่เหมาะสมในเรื่องนิสัยใจคอที่ต่างกันมากมายแต่ท่านก็ไม่อาจบังคับให้ชายใหญ่เลิกรักแพนได้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้อุตส่าห์ส่งไปเรียนที่อิตาลีแต่พอกลับมาชายใหญ่ก็เอาแพนมาเป็นแบบทำให้ยิ่งใกล้ชิดกันกว่าเดิม

    "หญิงเสียดายพี่เอียดน่ะค่ะท่านพ่อ"

    "พ่อเองก็เสียใจไม่น้อยไปกว่าหญิง แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง โตๆกันแล้วจะไปบังคับขู่เข็ญให้เลิกคบกัน เดี๋ยวคนของเราน่ะแหละจะแย่เอา ชายใหญ่ยิ่งอารมณ์ศิลปินอยู่ด้วย" ส่วนเรื่องทางเอียดที่หญิงออนถามว่าจะทำอย่างไร ท่านชายตอบอย่างหนักใจว่า "ก็คงต้องยอมรับความจริง พ่อก็ได้แต่หวังว่าชายใหญ่จะหลงแม่แพนเพียงชั่วครู่ชั่วยาม..."

    ooooooo

    ราศียังไม่รู้อีโหน่อีเหน่ บอกเอียดให้ชวนชายใหญ่ มาดื่มน้ำชาหรือหาของว่างไปส่งที่วังสวนทิพย์บ้าง ถูกเล็กที่ติดตามเรื่องนี้มาอย่างทุกย่างก้าว ติงแม่ว่าอย่าพูดถึงเรื่องชายใหญ่ตอนนี้เลย บอกแม่ว่า

    "รับรองพูดไม่รู้เรื่อง ชายใหญ่ตอนนี้ไม่ได้ทำอะไร นอกจากฝันทั้งกลางวันและกลางคืน"

    เอียดอึดอัดใจที่จะอยู่ฟังเรื่องนี้จึงลุกไป ราศีถามว่าจะไปไหน เธอบอกว่าจะไปอ่านหนังสือ ราศีบอกว่าอยากพูดกับเอียดเรื่องชายใหญ่สักหน่อย

    เอียดตัดสินใจบอกแม่ว่าเรื่องชายใหญ่คงไม่เกี่ยวกับตน เพราะตอนนี้เขาคงเปลี่ยนใจไปแล้ว แต่แม่ไม่ต้องห่วง เพราะตนไม่ได้คิดอะไรกับชายใหญ่เกินกว่าเพื่อน อย่าพยายามยัดเยียดตนให้ชายใหญ่อีกเลย

    พูดแล้วเอียดเดินออกจากห้องไปเลย ราศีมองตามลูกสาวค้อนอย่างไม่ได้อย่างใจเลย

    ooooooo

    วันนี้แพนจะไปข้างนอกเห็นเล็กกำลังขับรถจะออกไปเหมือนกัน จึงรีบร้องเรียกขอติดรถไปด้วย เล็กจำใจต้องให้ขึ้นรถไป ระหว่างทางแพนพยายามอ่อยเล็ก กระทั่งบอกเขาว่า   เขาคือกำลังใจสำคัญที่จะทำให้การแสดงของตนวันนี้ประสบผลสำเร็จ

    เล็กเตือนว่าอย่าเอาความสำเร็จของตัวเองไปผูกไว้กับใครเลย ดักคอว่าเธอก็คงพูดกับชายใหญ่แบบนี้เหมือนกันใช่ไหม ยํ้าว่า ชายใหญ่อาจเพ้อไปกับเธอได้ เพราะโลกของชายใหญ่อยู่บนก้อนเมฆ แต่คนที่มองทุกอย่างด้วยตาที่เห็นความจริงอย่างตน ไม่มีวันที่จะหลงละเมอเพ้อพกไปกับเธอแน่

    เมื่อยั่วยวนเล็กไม่สำเร็จ แพนพูดอย่างน้อยใจว่าเขาใจร้ายกับตนมาก เล็กสวนไปอย่างไร้ความแยแสว่า "เผอิญฉันไม่ใช่คนประเภทหลงรูปจูบเงาเสียด้วยซิ" ส่งแพนแล้วกระชากรถออกไปเลย

    ขณะนั้นเองเล็กเห็นเทินเดินจะข้ามถนน เพราะเทินเห็นแพนเดินอยู่ไกลๆ เล็กร้องเรียกให้ขึ้นรถไปด้วยกัน บอกเทินว่าแพนติดรถมาด้วยเพราะบอกว่าจะรีบมา จากนั้นก็เล่าอย่างตั้งใจให้เทินรู้ว่า

    "เมื่อคืนไปยืนเป็นแบบให้ชายใหญ่วาดรูปจนคํ่าจนมืด ชายใหญ่ก็ตามรับตามส่งกว่าจะกลับออกจากบ้านไปก็ดึกโข ชายใหญ่เลยพลอยลุกขึ้นมาคลั่งไคล้ยายนี่ใหญ่ เห็นเป็นสาวสวยแสนงามหยาดฟ้ามาดินเลยล่ะ ไม่รู้ว่าอะไรเข้าสิง" พูดแล้วเล็กหัวเราะในลำคอ

    "เหรอ..." เทินพึมพำอย่างระแวง

    "อือ...ชายใหญ่เป็นคนหลงรักงานของตัวเอง เป็นอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่อย่ามาตกหลุมรักยายแพนนี่ก็แล้วกัน มันจะยุ่งกันใหญ่"

    เล็กหัวเราะขำๆ แต่ทำเอาเทินเครียดกับข่าวใหม่ที่ได้ยิน

    ooooooo

    คืนนี้เทินไปดักพบแพนหลังเลิกแสดงละคร แพนทำเป็นดีใจ แต่พอเทินบอกว่าอยากคุยด้วย แพนก็เกี่ยงว่าคืนนี้ทั้งเหนื่อยทั้งง่วงพรุ่งนี้ก็ต้องแสดงอีก พอเทินถามเจาะจงไปว่าเรื่องชายใหญ่เป็นยังไง แพนก็อ้างว่าตนไปเป็นแบบตามที่ชายใหญ่ขอ ซึ่งเทินเองก็ได้ยินไม่ใช่หรือ

    พูดอ้อนๆจนเทินเริ่มใจอ่อน แพนขอให้นั่งแท็กซี่เป็นเพื่อนไปส่งตนที่บ้าน แล้วค่อยกลับบ้านตัวเอง เทินอยากชวนไปหาอะไรกินกันก่อน แพนรีบดึงแขนเทินออกไปเพราะมีนักแสดงเดินออกมาพอดี ปากหวานกับเทินว่า

    "ใจของแพนมันไปตามที่เทินชวนแล้ว แต่แพนกลัวว่าน้าประภาแกจะคอย ไม่อยากให้ผู้ใหญ่กังวลกับแพนหรอก รีบมาเถอะเทิน" ว่าแล้วเดินนำไปเลย

    พอกลับมาถึงหน้าบ้าน แพนรีบลงและจะให้เทินรีบกลับเพราะกลัวใครมาเห็นเข้า แต่แท็กซี่ไปเสียแล้ว แพนถามว่าจ่ายค่ารถแล้วหรือ แล้วเทินจะกลับอย่างไร เทินบอกว่ากลับ

    รถเมล์ได้เพราะเดือนนี้ใช้เงินเยอะแล้ว

    "ตายล่ะ แพนไม่อยากกวนเทินเลย แพนห่วงเทินนะเกรงใจลุงผู้ใหญ่ด้วย แพนว่าจะช่วยค่าแท็กซี่ให้เทินกลับด้วย แล้วนี่ไปรถเมล์เมื่อไหร่จะถึง ห่วงตัวเองมั่งซี่ แพนยังห่วงเทินจะแย่ เทินจ๋า...สัญญากับแพนนะ จะดูแลตัวเองให้ดีๆ เหมือนดูแลหัวใจของแพน"

    แพนออดอ้อนเทินอย่างยั่วยวนแล้วบอกให้ส่งตนแค่นี้พอ รีบดันหลังเทินกลับไปบ๋ายบายตัดบทแล้วรีบเข้าไปเพราะกลัวคนจะมาเห็น แต่พอเดินเข้าไปก็เจอเล็กเข้าอย่างจัง!

    พอเจอเล็กแพนก็หว่านเสน่ห์ยั่วยวนอีก ถูกเล็กปรามว่าอย่ายุ่งกับชายใหญ่  เพราะตนไม่เชื่อว่าคนอย่างเธอจะรักชายใหญ่จริง

    "แพนไม่ได้รักคุณชาย" แพนทำเสียงสูงจริงจัง "เพราะหัวใจของแพนมีคนนั่งอยู่ในนี้มานานแล้ว ถ้าคุณเล็กจะเปิดหัวใจดูมันบ้าง แล้วคุณเล็กก็จะรู้ว่าแพนรักใคร"

    แพนต้องการจะบอกให้เล็กรู้ว่าที่แท้ตนรักเขา แต่เล็กพูดอย่างเย้ยหยันว่า นางละครอย่างเธอเล่นละครหลอกใครก็คงได้แต่ไม่ใช่ตนแน่ ทำให้แพนได้แต่มองเล็กอย่างชอกช้ำใจ

    ooooooo

    ในที่สุดเล็กปรารภกับหญิงออนอย่างท้อใจว่าตนพยายามขัดขวางแพนกับชายใหญ่อย่างเต็มที่แล้ว แต่ที่สุดก็อาจจะต้องปล่อยไปตามเวรตามกรรม หญิงออนสงสารท่านพ่อกับหม่อมแม่เพราะท่านทั้งสองหวังไว้มากว่าชายใหญ่จะได้แต่งงานกับเอียด ถึงวันนี้ตนก็มีแต่ความสงสารเอียด

    "เล็กห่วงชายใหญ่มากกว่า เพราะเล็กไม่เชื่อว่าแพนจะจริงใจกับชายใหญ่นอกเสียจากต้องการเขยิบฐานะตัวเอง" เล็กพูดอย่างมั่นใจ

    วันเดียวกัน ที่สตูดิโอชายใหญ่เปิดรูปที่วาดใกล้จะเสร็จอวดแพน บอกว่าวาดอีกสักสองสามครั้งก็คงเสร็จ แพนอ้อนว่าเมื่อยเพราะชายใหญ่เอาแต่วาดรูปกว่าจะพาตนไปเที่ยวก็เย็นแล้ว

    "ฉันอยากจะเร่งให้เสร็จเร็วๆน่ะ เพื่อนชาวต่างชาติของฉันใกล้จะกลับแล้ว ฉันอยากให้เขาประทับใจกับของที่ระลึก"

    แพนยิ้มหวานเข้าไปกอดซุกกับอกชายใหญ่ทำท่าซึ้งใจ ชายใหญ่ตกใจดันตัวแพนออกปรามว่าอย่าทำอย่างนี้อีก  แพน บีบน้ำตาทันทีถามว่ารังเกียจตนหรือ

    "ฉันจะรังเกียจคนที่ฉันรักได้ยังไง" แพนแอบยิ้มอย่างสมใจ ชายใหญ่นิ่งไปนิดหนึ่งก่อนตัดสินใจบอกว่า "แต่ฉันอยากให้ทุกอย่างเป็นไปถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ฉันไม่อยากให้แพนเสียหายจนกว่าเราจะแต่งงานกัน"

    "แต่งงาน...แต่งงานเหรอคะ" แพนดีใจจนแทบจะตัวลอยเมื่อความฝันใกล้จะเป็นจริงแล้ว

    แต่พอวันต่อมา แพนก็ไปหาเทิน แสดงความรักต่อเทินบอกรักเทิน เพื่อกันไม่ให้เทินใกล้ชิดสนิทสนมกับเอียด พร่ำรำพันความรักต่อเทินจนเทินอดใจไม่ได้ก้มจูบแพนอย่างแสนรัก...

    ooooooo

    ต่อมาชายใหญ่บอกเล็กกับหญิงออนว่าตนจะขอแพนแต่งงาน ทั้งสองตกใจแทบช็อก และเมื่อป้าแก้วรู้ก็ผิดหวังเสียใจจนจะเป็นลม

    เอียดเองก็คาดไม่ถึงว่าจะเร็วปานนี้ ถามเล็กที่มาเล่าอย่างตกใจว่าถึงขนาดนั้นเชียวหรือ

    "ชายใหญ่เป็นคนวูบวาบ อะไรใกล้ก็เอียงไปทางนั้น ถ้าชอบใจก็สุดตัว" เล็กพูดเซ็งๆ

    ราศีร้อนใจกว่าทุกคน บ่นกลุ้มใจกับข่าวนี้ ลุ้นให้เอียด ลองแวะไปวังสวนทิพย์บ้าง คิดว่าชายใหญ่คงชอบคนที่กล้าเข้าไปใกล้ชิด แต่เอียดเชื่อว่าชายใหญ่ต้องการให้ผู้หญิงที่ตัวเองรักเอาใจมากกว่า อย่ายัดเยียดตนให้ชายใหญ่เลย

    "แหมเอียดจ๋า เอียดเข้าใจความรักกันแค่ไหนเชียว มีเหรอจ๊ะ ที่อยู่ดีๆใครจะมารักหรือเราจะรักใคร"

    "งั้นเหรอคะ" เอียดเสียงเครือด้วยความสะเทือนใจลึกๆ "งั้นเอียดก็คงไม่มีวันได้รักใคร แล้วก็คงไม่มีใครมารักเอียดเลยตลอดชีวิตนี้"

    "เฮ้อ...ลูกฉัน...พูดไม่รู้เรื่องเล้ย" ราศีบ่นอย่างอ่อนใจ

    เมื่อเอียดเข้าห้องนอนของตัวเอง ก็ได้แต่ทอดถอนใจ ต่อสู้กับความรู้สึกลึกๆของตัวเองอย่างหนัก เอามือกุมหัวตัวเอง ปฏิเสธเสียงเครือ...

    "ไม่...เทิน...ระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้..."

    ราศีร้อนใจปรึกษากับประภาหมายให้ช่วยปรามแพน แต่ประภากลับเห็นว่าถ้าเป็นจริงอย่างนั้น ตนก็ยินดีด้วยกับแพน เพราะถ้าแพนได้เป็นเมียชายใหญ่ตนก็คงหมดห่วง ทำให้ราศีขัดใจนัก

    ooooooo

    วันนี้เล็กเจอกับเทินที่ริมถนนบริเวณใกล้มหา-วิทยาลัย เทินขอยืมหนังสือเล็กเพราะตนยังหาอ่านไม่ได้ครบ เล็กยินดีรับปากว่าจะเอามาให้พรุ่งนี้ เทินถามว่าวันนี้จะรีบกลับหรือ จึงรู้จากเล็กว่าหมู่นี้หญิงออนไม่ค่อยสบายใจเรื่องชายใหญ่จะแต่งงานกับแพน เลยต้องไปดูแลใกล้ชิด เทินใจหายวาบเลียบเคียงทำที ขอไปดูรูปที่ชายใหญ่วาดด้วย

    เพราะความเจ้ามารยาหว่านเสน่ห์ของแพน ทำให้ ชายใหญ่นับวันก็ยิ่งหลงใหล วันนี้ขณะตกแต่งภาพวาดดวงตาของแพน ชายใหญ่ขอดูลึกเข้าไปในดวงตาของแพน เลยถูกแพนส่งสายตายั่วยวนจนเคลิ้มเผลอก้มจูบ พอดีทมจะมาบอกว่าฝรั่งหญิงชายที่ให้วาดรูปมารออยู่เห็นเข้า ทมเห็นภาพนั้นเต็มตาถึงกับอึ้ง จนเมื่อบอกชายใหญ่แล้ว ชายใหญ่ชวนแพนลงไปด้วย แม้ทมจะไม่เห็นด้วยแต่ก็ไม่กล้าออกความเห็น

    เมื่อเล็กพาเทินมาถึงวังสวนทิพย์ หญิงออนอาสาจะพาไปดูรูปแพนที่ชายใหญ่วาด พอมาถึงโถงด้านล่างของสตูดิโอ ก็เห็นชายใหญ่กับแพนนั่งคุยอยู่กับฝรั่งสองสามีภรรยาอยู่อย่างรื่นรมย์

    ชายใหญ่บอกแก่ทั้งสองว่าอีกไม่นานตนจะแต่งงานกับแพน สองสามีภรรยาแสดงความชื่นชมยินดีบอกว่าช่างเหมาะสมกันจริงๆ

    เมื่อหญิงออนพาเทินเข้ามาพร้อมเล็ก ชายใหญ่ทักเทินแล้วบอกข่าวดีว่าตนจะแต่งงานกับแพนแล้ว  เทินตะลึงอึ้งไปทันที  หญิงออนชวนเทินนั่งดื่มนํ้าชากันก่อนเดี๋ยวจะพาไปดูรูป เทินอึกอักอัดอั้นตอบแทบไม่เป็นประโยคว่า "ผมว่า...ผม...กลับดีกว่า"

    แพนพยายามชวนเทินให้ไปดูรูปก่อน บอกให้นั่งลงพูดเหมือนสอนว่าไม่ใช่เราจะเข้าสมาคมกับคนต่างชาติไม่เป็น ชายใหญ่ก็ชมให้ฟังว่าดูแพนเป็นตัวอย่างสิ   แพนเข้าไหนเข้านั่นได้ตลอด

    เทิดสุดจะกลั้นอารมณ์ได้เขาสะบัดหน้าไปทางอื่น จนทุกคนมองเขาเป็นตาเดียว แต่สุดท้าย เทินก็นั่งลงตามสายตาที่ขอร้องของหญิงออน

    ooooooo

    จนเมื่อฝรั่งสามีภรรยาจะกลับ เล็กชวนเทินว่าจะไปดูรูปกันเลยไหม เทินยืนยันขอกลับดีกว่า พูดอย่างตึงเครียดว่า

    "ผมไม่รับประกันว่าอยู่ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น"

    เทินเดินออกไปแล้ว หญิงออนกับเล็กปรารภกันว่าไม่เคยเห็นเทินเป็นแบบนี้มาก่อน หญิงออนวิตกว่าไม่อยากให้เหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นในวังสวนทิพย์เลย เล็กจึงอาสาจะพาเทินกลับไปส่งบ้านก่อน ขอโทษหญิงออน ตำหนิตัวเองว่าไม่น่าพาเทินมาวันนี้เลย

    แต่พอเล็กเดินตามไป ปรากฏว่าเทินไปแล้ว เรื่องนี้ทำให้หญิงออนไม่สบายใจมาก แล้วก็ยิ่งไม่สบายใจเมื่อไปทูลท่านพ่อว่าชายใหญ่จะแต่งงานกับแพน แล้วท่านพ่ออุทานว่าจริงหรือ  ไม่เห็นรู้เรื่องเลย

    เมื่อหญิงออกบอกว่าจะให้พี่ชายมาทูลกับท่านพ่อด้วยตัวเอง ท่านชายก็ห้ามไว้บอกว่าไม่เป็นไรบางอย่างที่เราไม่ต้องการไม่อยากเจอมันอาจเดินเข้ามาหาเราสักวันหนึ่ง และหากวันนั้น มาถึงเราจะต้องรับมือมันให้ได้

    "หญิงก็เตรียมใจ เตรียมตัวที่จะรับกับทุกสิ่งที่เข้ามาในชีวิตแล้วค่ะ" หญิงออนตอบอย่างไม่สบายใจนัก

    ooooooo

    วันนี้เล็กไปเจอเทินนั่งซึมอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาเข้าไปถามว่ามีอะไรไม่สบายใจหรือ  เทินอ้างว่าเรื่องเรียน เล็กรู้ว่าเทินไม่สะดวกที่จะพูดจึงชวนไปกินข้าวกันเผื่อสบายใจขึ้น

    เป็นวันที่ชายใหญ่เอารูปไปส่งฝรั่งแล้วชวนหญิงออน เอียด และแพนไปทานข้าวฉลองกัน บังเอิญเป็นร้านเดียวกับเล็กและเทิน ชายใหญ่จึงชวนให้มานั่งโต๊ะเดียวกันเสีย แม้เทินจะไม่เต็มใจแต่รักษามารยาทจึงย้ายไป

    ที่ร้านนี้เช่นกันน่านกับหทัยสองแมวมองนักสร้างหนังเห็นแพนโดยเฉพาะดวงตาที่มีเสน่ห์ล้ำลึก ทั้งหวานทั้งคมจนหทัยบอกน่านว่า

    "สาวตาคมคนนั้นน่าจะทำให้ผู้ชายใจละลายได้ง่ายๆพอละลายแล้วหล่อนจะปั้นให้เป็นอะไรก็ต้องเป็นไปตามแต่ใจของหล่อน ลักษณะอย่างนี้ล่ะ เหมาะที่จะเป็นนางเอกเรื่องลมลวง คุณว่าไหมน่าน"

    น่านมองไปทางแพน เป็นจังหวะที่แพนมองมาทางนี้พอดี  หทัยถามว่าเห็นไหม  ตาแกร้ายจัง  หทัยตัดสินใจจะทาบทามดูแต่ขอให้ดูท่าทีให้แน่ใจอีกสักนิดก่อน

    ooooooo

    ที่โต๊ะชายใหญ่ เมื่อเล็กกับเทินมานั่งร่วมโต๊ะด้วย เล็กอดไม่ได้ที่จะพูดกระแนะกระแหนแพนเรื่องความสัมพันธ์กับชายใหญ่จนผิดใจกัน แพนลุกหนีไปจากโต๊ะจนชายใหญ่ตกใจ เทินเห็นดังนั้นอาสาไปตามแพนเองแล้วรีบลุกไปเลย

    เทินตามไปดึงแขนแพนที่วิ่งร้องไห้ออกมา ถามว่าเป็นอะไรอายเขาบ้าง อยู่ๆก็มาเดินร้องไห้ แพนสวนไปว่าไม่ต้องมาพูดดีเลย เทินเห็นคนพวกนั้นดีกว่าคนบ้านเดียวกันอย่างตน เทินย้อนถามอย่างเจ็บปวดว่าแพนเองไม่ใช่หรือที่จะแต่งงานกับชายใหญ่

    "เทิน...เทินคิดว่าคนอย่างเรา...คนอย่างแพนจะเลือกอะไรได้มากนักหรือ ทั้งหมดในชีวิตของแพน แพนได้เลือกอย่างเดียวคือเลือกเดินออกมาจากบ้าน เลือกที่จะขอติดตามคุณน้าประภามาบางกอก"

    แพนร้องไห้อย่างเจ็บปวดจนเทินกังวลถามว่ารวมทั้งเรื่องชายใหญ่ด้วยหรือ

    "คนอย่างเรานะเทิน มีพวกผู้ดีมาเอ็นดูก็ต้องถือว่าเป็นบุญของเรา แพนปฏิเสธชายใหญ่ไม่ได้เลย เพราะทั้งคุณน้าประภาและคุณราศีจะหาว่าแพนอกตัญญู"

    เทินเมินหน้าหนีถามว่า ไม่ใช่เอียดหรือที่ราศีจะให้หมั้นกับชายใหญ่ แพนปฏิเสธว่าตนไม่รู้ แต่เคยได้ยินชายใหญ่พูดว่าเอียดจืดชืดเกินไป

    ไม่ทันได้พูดอะไรมากกว่านั้น ชายใหญ่ก็มาตามแพนชวนกลับดีกว่าอย่าทะเลาะกันเลย

    "อย่างแพนจะทะเลาะอะไรกับใครได้คะ แพนแค่อยากจะขอให้เมตตากันบ้าง อย่าแล่เนื้อเถือหนังกันทุกครั้งที่เจอหน้าเลย" แพนร้องไห้สะอึกสะอื้น จนชายใหญ่ปลอบเอาใจชวนไปดูหนังกันไหม

    แพนดีใจที่ชายใหญ่รู้ว่าตนชอบดูหนัง ทั้งสองเดินประคองกันออกไปท่ามกลางสายตาที่มองตามไปอย่างเจ็บปวดของเทิน

    โต๊ะชายใหญ่ทยอยกันหายไปจนหมดแล้ว กว่าน่านกับหทัยจะรู้ก็ไม่เหลือใครให้ถามแล้ว แต่ยังโชคดีที่น่านจำได้ว่าสาวตาคมคนนั้นชื่อแพน ส่วนคนสวยของตนชื่อหญิงออน

    "หรือ...ผมจะลองไปถามๆดูว่ามีใครรู้จักชื่อแบบนี้บ้าง เฮ้อ...เหมือนเริ่มต้นใหม่ทีเดียว แล้วผมจะทำยังไง เสียดายจริงๆ" บ่นแล้วก็หัวเราะขำๆกันเอง

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 07:39 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์