นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ดวงตาสวรรค์

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    แม้หญิงออนจะไม่สบายใจและงอนๆที่เห็นเล็กอยู่กับแพน แต่เมื่อเล็กมาเว้าวอนพรรณนาถึงความจริงใจที่มีต่อหญิงออนตลอดมา ฝากตัวให้หญิงออนพิจารณา ให้ทดสอบและพิสูจน์ใจกันต่อไป หญิงออนก็ใจอ่อนขอให้เล็กทำตามคำพูดให้ดีก็แล้วกัน แล้ววันหนึ่งหญิงจะให้คำตอบ ทำให้เล็กยิ้มอย่างมีความหวัง

    เวลาเดียวกัน ราศีก็ไปพูดกับท่านชายเรื่องแพนกับชายใหญ่ จนท่านชายเอ่ยปากกับหญิงออนว่า ราศีเตือนท่านให้ระวังแพนกับชายใหญ่ ทำให้หญิงออนชะงักฟังอย่างสนใจ ท่านพ่อบอกหญิงออนว่า

    "ชายใหญ่เป็นคนหัวอ่อน ลุ่มหลงอะไรง่ายๆ หญิงช่วยเป็นหูเป็นตาแทนพ่อด้วย พ่อไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่งามขึ้น ไม่ใช่ว่าพ่อตั้งข้อรังเกียจอะไรแพนหรอกนะ แต่พ่อเป็นห่วงพี่ชายของหญิงมากกว่า"

    ฟังท่านพ่อแล้วหญิงออนไม่สบายใจ เริ่มไม่แน่ใจกับการกระทำของแพนขึ้นมาเหมือนกัน

    ดังนั้น เมื่อวันนี้หญิงออนเข้าครัวทำของว่าง แพนมาเห็นจึงอาสาจะยกไปให้ชายใหญ่เองอ้างว่าตนว่างๆอยู่ หญิงออนพยายามเกี่ยงว่าพี่ชายไม่ชอบให้รบกวนคนอื่น แพนกลับพูดอย่างมั่นใจว่า ถ้าชายใหญ่เห็นตนยกไปต้องดีใจแน่ๆ เพราะคุณชายเอ็นดูตนมากแค่ไหนก็รู้ ขนาดเมื่อวานตนหกล้มยังอุ้มมาส่งเลย ชมประชดว่า "คุณชายเธอน่ารักนะคะ ไม่ถือตัวเหมือนเจ้านายบางคน"

    "พี่ชายเป็นคนดีน่ะแพน ดีเกินไปด้วยซ้ำ จนบางครั้งก็ไม่ทันได้คิดว่าคนอื่นที่เข้ามา มาดีหรือร้ายกันแน่" พูดแล้วหญิงออนยกถาดของว่างไป แพนมองตามอย่างไม่พอใจ พึมพำเบาๆ

    "เห็นหน้าซื่อๆปากคอเราะรายไม่เบานะ...หญิงออน คอยดูฤทธิ์อีแพนมั่งก็แล้วกัน!"

    ooooooo

    เอียดยังคงถูกราศีจับจ้องกีดกันไม่ให้ใกล้ชิดกับเทิน จนเธอถามแม่ว่าทำไมต้องรังเกียจเทินด้วยในเมื่อเราเป็นเพื่อนกัน ราศีสวนไปอย่างจงใจผลักเอียดไปทางชายใหญ่ว่า ให้เป็นเพื่อนกับชายใหญ่สิ

    "ชายใหญ่ดีกว่าเทินตรงไหนคะคุณแม่ ทำไมคุณแม่ถึงอยากให้เอียดคบกับชายใหญ่นัก"

    ราศีหยิกลูกสาวอย่างแรงทำหน้าขึงขังปราม "ยังมีหน้ามาถาม...เทินกับชายใหญ่ยังไงก็ไม่มีวันเทียบกันได้หรอก ที่แม่ห้ามเพราะเอียดเป็นผู้หญิง ลูกผู้หญิงต้องไว้ตัว การจะให้ ความสนิทชิดเชื้อกับใครต้องดูให้พอเหมาะพอดี เข้าใจไหมลูก"

    เอียดก้มหน้านิ่งน้ำตาคลอด้วยความเสียใจที่แม่กีดกันไม่ให้คบกับเทินทั้งที่รู้จักกันมานาน

    ส่วนแพน นับวันก็ยิ่งร้ายกาจเจ้าเล่ห์แสนกลหนักขึ้นทุกที ทำทุกอย่างเพื่อให้สาแก่ใจตัวเอง โกหกเป็นไฟเพื่อเอา

    ตัวรอดจากความผิด

    วันนี้ก็เข้าไปในห้องของหญิงออน เอาชุดสวยของหญิงออนมาฉีกปาลงพื้น หญิงออนกลับมาเห็นพอดีถามว่าทำอะไร แพนโกหกว่าได้ยินเสียงคนปีนเข้ามาในห้องตนเลยเข้ามาดู สภาพก็อย่างที่คุณหญิงเห็นนี่แหละ ดีที่ตนเข้ามาเห็นเสียก่อนไม่อย่างนั้นข้าวของมีค่าอาจถูกขโมยไปแล้วก็ได้

    หญิงออนบ่นอย่างเสียดายเสียใจเพราะชุดที่ถูกฉีกทิ้งนี้เป็นชุดที่หม่อมแม่ซื้อให้ เธอพาซื่อขอบใจแพนที่มาเจอเสียก่อนของอื่นเลยไม่หาย แพนทำหน้าซื่อพูดอย่างสะเทือนใจว่า

    "ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณหญิง  คุณหญิงดีกับแพนมาก

    มีอะไรที่แพนพอจะช่วยได้แพนยินดีและเต็มใจค่ะ"

    พูดแล้วแสยะยิ้มทำปากขมุบขมิบขณะหญิงออนก้มดูชุดที่ถูกฉีกขาดว่า "สมน้ำหน้า"

    ooooooo

    วันนี้ ชายใหญ่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ระเบียงบ้านพัก  แพนเห็นเข้าก็จงใจเดินเข้าไปหาถามว่าไม่ไปเที่ยวกับเขาหรือ   ชายใหญ่บอกว่ารู้สึกไม่ค่อยสบายแล้วย้อนถามแพนว่าไม่ไปกับเขาหรือ  แพนตีหน้าเศร้าทำมารยาสาไถยว่า

    "ไม่ได้หรอกค่ะ แพนมีอะไรต้องทำเยอะแยะ แต่แพนก็เต็มใจนะคะ ที่ได้ตอบแทนบุญคุณท่านที่ส่งเสียเลี้ยงดูแพนมา ไม่อย่างนั้นป่านนี้ชีวิตของแพนก็ไม่รู้ว่าจะไปตกระกำลำบากอยู่ที่ไหน"

    ชายใหญ่มองแพนอย่างเห็นใจ แพนแกล้งเอามือลูบผมทำที่คาดผมตกที่พื้นใกล้เท้าชายใหญ่แล้วทำท่าก้มลงเก็บ ชายใหญ่ไวกว่าเก็บส่งให้ แพนรับแกล้งเอามือสัมผัสมือชายใหญ่ แล้วทำเอียงอาย

    หญิงออนกับเล็กเดินมาพอดี เล็กทักเหน็บๆว่ามาหลบกันอยู่นี่เอง แพนแจ๋ใส่ทันทีว่าถ้าหลบสองคนก็คงไม่เห็นหรอก ตรงนี้ใครผ่านไปผ่านมาก็เห็น ถามชายใหญ่ว่าจริงไหม ชายใหญ่อึกอักไม่รู้จะตอบอย่างไรเลยเสถามหญิงออนว่าไปไหนกันมา

    หญิงออนชวนพี่ชายไปเล่นน้ำทะเลกัน พอชายใหญ่ บอกว่าอยากอ่านหนังสือมากกว่า เล็กก็พูดแขวะแพนทันทีว่า คงได้อ่านหรอกมีคนคอยจ้องหาโอกาสเสียขนาดนั้น พูดกับชายใหญ่แต่ตามองแพนแล้วพูดกระทบอีกว่า "อย่าไว้ใจใครง่ายๆนะชายใหญ่ สิ่งที่เห็นอาจจะเป็นภาพลวงตาก็ได้"

    ไม่เพียงเท่านั้นเล็กยังชำเลืองไปทางกุหลาบในแจกันพูดเป็นนัยว่าดูแต่กุหลาบนั่นสิ สีสันมันฉูดฉาดบาดตาก็จริงแต่ข้างในอาจจะมีหนอนชอนไชอยู่ก็ได้

    "คุณชายคงไม่คว้าดอกไม้มาดมสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกค่ะ ว่าแต่คุณเล็กเถอะ เตือนแต่คนอื่น ตัวเองอย่าเผลอไปดมเข้าล่ะ เดี๋ยวจะติดใจจนลืมไม่ลง จริงไหมคะคุณหญิง" แพนจิกกัดทั้งคำพูดและหน้าตา

    "ไม่ทราบสิจ๊ะ แต่เท่าที่หญิงรู้จักเล็กมาหญิงคิดว่าเล็กคงมีรสนิยมไม่ดมดอกไม้สุ่มสี่สุ่มห้าหรอกมั้ง" หญิงออนสวนไปอย่างรู้ทันแล้วหันไปยิ้มหวานกับเล็ก เล็กยิ้มหวานแทนคำตอบ ทำให้แพนยิ่งริษยา

    ooooooo

    เทินไม่นิ่งดูดาย เห็นใบไม้รกสนามก็ถือไม้กวาดไปกวาด จนเอียดมาเจอบอกว่าไม่ต้องทำหรอกเดี๋ยวคนดูแลบ้านเขาก็ทำเอง เทินบอกว่าไม่เป็นไรตนก็อยู่ว่างๆถามเอียดว่ามีอะไรจะใช้ไหม

    "ฉันคงไม่กล้าใช้เทินหรอก เทินเป็นเพื่อนของเล็กนะ" เทินตอบอย่างซึ้งใจว่าขอบคุณที่ไม่รังเกียจคนบ้านนอกอย่างตน เอียดรีบพูดอย่างถนอมน้ำใจเทินว่า "ฉันไม่เคยรังเกียจใครนะ ไม่ว่าจะยากดีมีจนยังไง คนทุกคนก็มีศักดิ์ศรี มีคุณค่าในความเป็นคนเท่าเทียมกัน คนดีมีน้ำใจต่อคนอื่นต่างหากล่ะที่น่ายกย่องนับถือ"

    เทินมองเอียดอย่างชื่นชม ในขณะที่เอียดก็มองเทินอย่างนิยมชมชอบนั่นเอง ราศีก็เดินอาดๆเข้ามาอย่างไม่พอใจ พูดเสียงเข้มหน้าตึงกับเอียดว่าว่างนักหรือ ในครัวมีอะไรให้ทำตั้งเยอะแยะมายืนคุยอยู่ได้ พอเอียดบอกว่าทำเสร็จแล้ว ราศีก็สั่งให้ไปจัดกระเป๋าเตรียมตัวกลับบ้าน

    พอเอียดเดินก้มหน้าไป ราศีก็หันมองหน้าเทินอย่างกระหนาบ พูดเรียบๆแต่เจ็บว่า

    "ฉันไม่ได้รังเกียจรังงอนอะไรเธอหรอกนะ เพราะยังไงก็เห็นเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเมื่อก่อน ขืนปล่อยให้คุยกันสองต่อสอง คนอื่นเขาจะนินทาเอาได้"

    ราศีเดินเชิดไปแล้ว เทินก้มหน้าอย่างสลดกับคำพูดที่ดูแคลนตน

    ooooooo

    เมื่อกลับมาที่บ้านพักตากอากาศ ราศีเอ่ยขอบพระทัยท่านชายแล้วเชิญท่านชายไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศของตนที่ชะอำบ้าง ท่านชายตอบรับทันทีและอยากชวนชายใหญ่ไปด้วย เพราะทุกวันนี้อุดอู้อยู่แต่ในสตูดิโอ

    "ที่จริงยายเอียดก็อยู่ว่างๆ วันหลังหม่อมฉันจะให้ยายเอียดชวนชายใหญ่มารับประทานอาหารที่บ้านบ้าง ท่านชายคงไม่ว่านะเพคะ"

    โภคาขัดคอว่าท่านชายคงไม่ว่าหรอก เพราะเธอออกปากเสียขนาดนั้น ท่านชายรีบแก้ต่างว่าไม่เป็นไร ดีเสียอีกชายใหญ่กับเอียดจะได้ใกล้ชิดสนิทสนมกันยิ่งขึ้น ทำให้ราศีหัวเราะออกมาอย่างพอใจ

    เมื่อเดินแยกออกมาจากท่านชาย โภคาต่อว่าราศีว่าทำอะไรน่าจะไว้หน้าตนบ้าง ยังไงลูกเราก็เป็นผู้หญิง ราศีเถียงว่าไม่เห็นเป็นไร ถ้าได้ดองกันอีกชั้นก็จะได้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

    ราศีโต้แย้งเสียจนโภคาเบื่อที่จะเถียง แต่ระหว่างที่ทั้งคู่ตอบโต้กันนั้น แพนแอบได้ยินอย่างจัง สีหน้าเธอครุ่นคิดมีแผนการที่จะแย่งชายใหญ่จากเอียดทันที

    กลับถึงวังสวนทิพย์แล้ว ชายใหญ่ก็ขลุกอยู่แต่ในสตูดิโอ หญิงออนเข้ามาดูแล้วพูดเชิงถามว่า เห็นกลับจากหัวหินก็วาดแต่รูปแพน ชายใหญ่ชี้แจงทั้งที่ตายังมองที่ภาพวาดว่า

    "พี่ชอบวาดรูปเขา พี่ว่าแพนเป็นแบบที่ดูมีชีวิตมาก ผู้หญิงบางคนอาจจะสวย แต่มองไปนานๆก็เบื่อ แต่แพนยิ่งมองก็ยิ่งสวย"

    หญิงออนพยายามพูดให้เห็นว่า เพราะพี่ชายรู้จักแพนตั้งแต่เด็ก รู้เรื่องราวชีวิตของแพนเลยทำให้สนใจแพนมากกว่าผู้หญิงอื่น จนชายใหญ่ถามว่าถ้าตนสนใจแพนขึ้นมาจริงๆ หญิงออนจะว่าอย่างไร ทำเอาหญิงออนอุทานอึ้ง ชายใหญ่รีบกลบเกลื่อนว่า

    "พี่แค่ลองถามดูเล่นๆน่ะ เพราะพี่เองก็รู้ว่า ระหว่างเรา... พี่หมายถึงพี่กับแพน มีอะไรหลายอย่างที่แตกต่างกันมาก หากพี่ชอบเขาจริงๆ เรื่องมันคงไม่ง่าย"

    หญิงออนรีบย้ำว่าถ้าพี่ชายคิดอะไรกับแพนเกินเลยกว่าแค่เป็นแบบที่สวย ท่านพ่อคงไม่โปรดแน่

    เมื่อกลับมาที่ห้องนอน หญิงออนมองภาพหม่อมแม่ ถามอย่างกลัดกลุ้มว่า

    "หญิงควรจะทำยังไงดีคะหม่อมแม่..."

    ooooooo

    จู่ๆวันนี้ชายใหญ่ก็มาที่บ้านเล็ก ราศีดีใจมากรีบออกมาต้อนรับขับสู้ พอดีเล็กไม่อยู่เลยได้โอกาสให้เอียดมาคุยเป็นเพื่อน ทั้งยังชวนอยู่ทานข้าวมื้อกลางวันด้วยกัน ไม่อย่างนั้นไม่ปล่อยให้กลับแน่ แล้วบอกเอียดให้พาชายใหญ่ไปนั่งรับลมที่สวน เดี๋ยวจะให้เอมจัดของว่างไปให้เอียดรับคำมองหน้าแม่อย่างไม่สบายใจนัก เพราะรู้ว่าแม่กำลังคิดอะไรอยู่แต่ก็ทำตามคำสั่ง

    ระหว่างทั้งสองนั่งคุยกันที่ศาลาเรือนไทยสวนหลังบ้าน ต่างคุยกันถึงงานหลังเรียนจบว่าจะไปทำอะไร ชายใหญ่ชมฝีมือการทำเบเกอรี่ของเอียด แต่เอียดบอกว่าคุณแม่อยากให้ไปทำงานที่กระทรวง ตนไม่ชอบแต่คงขัดคุณแม่ไม่ได้

    ครู่หนึ่งแพนถือถาดของว่างเดินมา ก่อนถึงแอบปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนให้เห็นเนินอกวับๆแวมๆ

    ชายใหญ่ดีใจมากที่เห็นแพนเพราะลึกๆแล้วอยากมาเจอแพน รีบร้องทักและชวนมานั่งคุยกัน แพนตีหน้าเศร้าเล่นละครอีกตามเคย บอกว่าตนแค่คนอาศัยจะทำตัวเสมอเจ้านายคงไม่เหมาะ

    "แต่เราไม่เคยคิดว่าแพนเป็นคนอาศัยเลยนะ คุณแม่เองก็ส่งเสียแพนให้เรียนหนังสือ เพื่อต่อไปในภายภาคหน้าจะได้ มีงานดีๆทำ ส่วนน้าประภาก็เอ็นดูแพนยิ่งกว่าใคร" เอียดรีบชี้แจง และเพื่อให้แพนนั่งคุยด้วย เอียดบอกว่าเดี๋ยวจะบอก คุณแม่เองว่าตนบังคับให้แพนมานั่งคุยเป็นเพื่อนชายใหญ่ด้วยกัน

    มีปัญหาจริงๆ เมื่อราศีเห็นก็บ่นอย่างไม่พอใจว่า แพน ชักจะเอาใหญ่แล้ว กอปรกับเอมก็ช่วยใส่ไฟว่าแพนเป็นคนที่ทะเยอทะยานมักใหญ่ใฝ่สูง เมื่อกี้ก็แย่งของจากมือตนเอาไปเสิร์ฟให้ชายใหญ่เอง

    ราศีบ่นอย่างไม่พอใจว่า ไม่อยากให้เอียดเสียใจภายหลัง ลูกเราเป็นผู้ดีมีสกุลจะให้ลดตัวไปแย่งผู้ชายกับเด็กในบ้านมันไม่ควร โภคาเดินมาพอดีติงภรรยาว่าคิดเองเออเอง เอียดอาจจะไม่ได้คิดอะไรก็ได้ ก็ถูกราศีเสียงเข้มใส่ว่าขืนปล่อยให้คิดเองเดี๋ยวก็ไปคว้าลูกชาวไร่ชาวนามาแต่งงานด้วย ตนไม่ยอมหรอก
    โภคาก็ได้แต่มองราศีอย่างอ่อนใจอีกครั้งเท่านั้น

    ooooooo

    เมื่อพี่สาววิตกกังวลและไม่พอใจขนาดนั้น ทั้งยังให้ประภากระหนาบคนของตัวด้วย ประภาจึงไปคุยกับแพน ถามว่าอยู่บ้านน้ามากี่ปีแล้ว แพนบอกว่าสิบปีแล้วกระมัง

    "เผลอแป๊บเดียวแพนก็โตเป็นสาว แล้วก็สวยด้วย แพนต้องทำตัวให้มีคุณค่า รู้จักวางตัว ผู้ชายเขาจะได้ไม่ดูถูก" แพนถามว่าทั้งที่ตนเป็นแค่เด็กในบ้านหรือ "ใช่....ถึงมันจะเป็นความจริง แต่ฐานะ ชาติตระกูล เป็นสิ่งที่เราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะเป็นคนดีได้ น้าเชื่อว่าอีกหน่อยแพนจะต้องได้เจอผู้ชายที่มองเห็นคุณค่าของความดีงามของแพนมากกว่าปัจจัยภายนอก เมื่อถึงวันนั้น แพนก็จะมีความสุขอย่างแท้จริง"

    "ค่ะ...แพนจะจำคำสอนของน้าประภาเอาไว้ แพนจะไม่ทำให้น้าประภาผิดหวังแน่ๆค่ะ"

    แพนกอดประภาไว้ด้วยความรัก ประภาก็กอดแพนไว้อย่างเมตตาเช่นกัน

    ooooooo

    เทินต้องออกไปหาบ้านเช่าอยู่เมื่อหลวงลุงมรณภาพ ในวันย้ายบ้าน ทั้งเล็ก หญิงออน และเอียดไปช่วยกันขนของ แม้บ้านจะเล็กคับแคบแต่เทินพอใจบอกว่าเคยชินกับการอยู่บ้านอย่างนี้แล้ว

    เอียดมีแก่ใจทำขนมมาให้เทินเก็บไว้กินเผื่อหิว ครู่เดียวเอียดก็เร่งว่าถึงเวลาที่แพนจะแสดงแล้วรีบไปกันเถอะ เล็กทำหน้าเย็นชาบอกว่าก็แค่แสดงงานโรงเรียน เอียดบอกว่าเราควรไปให้กำลังใจเพราะเป็นการแสดงครั้งแรกของแพน เทินตาเป็นประกายวาบขึ้นมาที่จะได้ไปให้กำลังใจแพน

    ทั้งสี่คนไปเจอชายใหญ่ที่โรงละคร ชายใหญ่บอกว่าแพนขอให้มาให้กำลังใจ ยังไงก็ต้องมา เล็กพูดประชดว่าแพนคงดีใจที่ใครๆก็อยากมาให้กำลังใจแต่ไม่ใช่ตน ถ้าหญิงออน ไม่คะยั้นคะยอตนก็คงไม่มา เลยถูกเอียดติงว่าเลิกตั้งแง่กับแพนเสียที ที่จริงแพนก็ไม่มีอะไรสักหน่อย

    "กับพี่เอียดน่ะใช่ แต่กับเล็ก เขาร้ายกาจออกจะตายไป เล็กเห็นจะญาติดีด้วยไม่ได้หรอก เล็กไม่ใช่ชายใหญ่นี่ ที่หลงรูปนางละเวง จนแอบเก็บไปเพ้อ วาดภาพอะไรออกมาเป็นหน้าแพนไปหมด"

    ถูกเล็กแขวะ ชายใหญ่แย้งว่าตนก็แค่สงสารแพนเท่านั้น เล็กจี้ใจดำว่าให้ระวังไว้เถอะ เขาว่าความสงสารเป็นบ่อเกิดแห่งความรัก เลยทำให้ชายใหญ่ทำหน้าเก้อๆ เทินเองก็มองชายใหญ่ด้วยความรู้สึกแปลกๆกับคำแซวของเล็กและท่าทีเก้อๆของชายใหญ่ พอดีเอียดชวนว่าการแสดงจะเริ่มแล้วรีบเข้าไปข้างในกันเถิด ทุกคนเลยพากันเดินเข้าไปหาที่นั่งในโรงละคร

    เมื่อการแสดงเริ่มขึ้น แพนเป็นเพียงนักแสดงประกอบหนึ่งในห้าคนแต่แพนก็สวยโดดเด่นกว่าทุกคน จนชายใหญ่ชมว่าวันนี้แพนสวยกว่าใครๆพลางชี้ให้เทินดู เทินรู้สึกแปลกๆแต่ก็พูดว่าต่อให้แพนแต่งตัวสวยขนาดไหนตนก็เห็นแพนเป็นเด็กท้องไร่ท้องนาเหมือนเดิม

    "ก็สวยแบบนางละคร ใครจะชอบก็ช่าง ยังไงเล็กก็ไม่ชอบไปด้วยหรอก" เล็กพูดแล้วหันยิ้มกับหญิงออน หญิงออน ท้วงติงว่าพูดอย่างนี้เดี๋ยวแพนเสียใจอุตส่าห์ชวนให้มาดู เล็กพูดอย่างไม่แยแสว่า "ช่างเขาปะไร เล็กไม่ได้อยากมาดูเขานี่ เล็กมาเป็นเพื่อนหญิงต่างหากล่ะ"

    หญิงออนได้แต่ยิ้มขำๆเพราะรู้นิสัยใจคอของเล็กดี

    ooooooo

    เมื่อการแสดงเสร็จสิ้นลง ช่างภาพพากันมาถ่ายรูปนักแสดง แพนโพสท่าอย่างสวยงามเพราะแอบจำมาจากนางแบบในนิตยสาร

    ขณะแพนกำลังรู้สึกตัวเองโดดเด่นอยู่นั่นเอง บรรดาช่างภาพก็กรูไปรุมถ่ายรูปหญิงออนที่ยืนยิ้มหวานอยู่กับเล็ก ชายใหญ่ เทิน และเอียด แพนได้ยินเสียงคนรอบข้างพูดถึงหญิงออนอย่างชื่นชมทั้งความงามและชาติตระกูล ทั้งยังชื่นชมว่า เล็กกับหญิงออนนั้นสมกันราวกิ่งทองกับใบหยก

    แพนมองหญิงออนอย่างริษยาร้อนแรง เทินเห็นจึงเดินเข้ามาพูดให้แพนคลายเครียด แต่แพนกลับบอกเทินอย่างมุ่งมั่นว่า

    "คอยดูนะ อีกไม่นานหรอก แพนจะทำให้คนพวกนี้หันมาสนใจแพนให้หมดเลย"

    ชายใหญ่เดินนำน้องๆเข้ามาบอกแพนให้เปลี่ยนชุดเสียจะได้กลับพร้อมกัน แพนไม่กลับ พอเทินชวนอีกคนก็ตวาดว่าอย่ามาเซ้าซี้เทินอยากไปเข้ากลุ่มกับพวกผู้ลากมากดีก็เชิญว่าแล้วก็เดินลิ่วไปเลย

    เล็กมองอย่างชิงชัง แต่หญิงออนรีบตามไปจนถึงห้องแต่งตัวเห็นแพนนั่งร้องไห้อยู่ถามว่าใครทำให้เสียใจ แพนระบายความคับแค้นใจว่าตนเป็นแค่ดอกหญ้า เป็นคนต่ำชั้นที่ถูกเหยียบย่ำซ้ำเติมให้จมดินตลอดมา ทำเอาหญิงออนงง พยายามบอกว่า ตนไม่เคยดูถูกใคร บอกแพนว่า

    "ท่านพ่อสอนหญิงเสมอว่า คนเราไม่ว่าจะยากดีมีจน ก็มีศักดิ์ศรีของความเป็นคนเท่าเทียมกัน"

    หญิงออนจับจุดแพนได้พูดให้กำลังใจว่าแพนอย่าดูถูกตัวเองเพราะตอนนี้แพนได้แสดงละคร อีกหน่อยแพนอาจจะได้เป็นนางเอก หญิงเองยังทำไม่ได้อย่างแพนเลย ทำให้แพนค่อยผ่อนคลายลงบอกให้หญิงออนกลับไปเสียอย่ามาเอาใจใส่ตนเลยเพราะตนต้องซ้อมละครต่ออีก หญิงออนจึงกลับไป

    ooooooo

    แล้วจู่ๆวันหนึ่งแพนก็ไปหาเทินที่บ้านเช่า ทำเอาเทินตกใจแปลกใจเตือนว่าไม่ควรมาที่นี่  ใครรู้เข้าแพนจะเสียหาย แพนไม่ยี่หระจับแขนเทินแล้วชวนเข้าบ้านบอกว่าอยากกอดเทินให้หายคิดถึง เทินตำหนิว่าแพนชักจะใจแตกใหญ่แล้ว แพนบอกว่าใจแตกกับเทินคนเดียวแล้วเข้ากอดจูบเทินจนเทินเขิน

    แพนขอมาอยู่กับเทิน เทินไม่เห็นด้วยเพราะตนก็ยังต้องขอเงินพ่อใช้กินอยู่เล่าเรียน แพนทำเป็นงอน หาว่าเทินไม่รักตนแล้วต่อไปจะไม่มาหาให้ลำบากใจ พอเทินรั้งไว้แพนถลาเข้าซุกอกเทินกอดจูบลูบไล้อย่างยั่วยวนจนเทินเคลิ้ม พอได้สติก็ถามเสียงเข้มว่า "แพน...ทำอะไร"

    แพนหาว่าเทินรังเกียจตนจึงไม่ตอบสนอง เทินบอกว่าไม่ได้รังเกียจแต่มันไม่เหมาะ แพนยังยั่วยวนเทินต่ออีก แล้วจู่ๆก็ผละออกมาบอกว่าจะต้องไปแล้วว่าจะไปหาซื้อชุดใหม่ที่ตลาดจะได้สวยๆเทินเห็นจะได้ชื่นใจ แล้วถามว่า "เทินมีตังค์ไหม" เทินเลยควักเงินส่งให้ แพนกอดเทินอีกครั้งแล้วผละไปอย่างสมใจ

    เมื่อได้เงินไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ แพนก็แต่งออกมาอวดเล็กทำท่าว่าจะไปนอกบ้าน เล็กอดไม่ได้ถามว่าแต่งตัวจะไปเล่นลิเกวิกไหนไม่ทราบ แพนก็แว้ดกลับ วกเข้าหาหญิงออนหาว่าเล็กกลัวตนจะสวยกว่าหญิงออน เลยถูกเล็กปรามว่าอย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับหญิงออนเลย ทำให้แพนยิ่งเจ็บใจ

    เพื่อจะเอาชนะเล็กให้ได้ แพนกระชากเสื้อจนกระดุมขาดแล้วพุ่งเข้ากอดเล็กอย่างยั่วยวนร้องไห้สะอึกสะอื้นให้เล็กดูตนให้เต็มตาก็จะเห็นว่าตนก็มีชีวิตจิตใจมีเลือดเนื้อมีหัวใจเหมือนหญิงออน

    เล็กตกใจด่าแพนว่าบ้าไปแล้วแน่ๆ  แพนก็ยิ่งกอดเขาแน่นเข้าซุกไซ้ร้องไห้สะอึกสะอื้น

    เอมมาเห็นเข้ากรีดร้องโวยวายว่าทำบัดสีบัดเถลิง ประภาได้ยินเดินมาดูเห็นแพนเสื้อผ้าหลุดลุ่ยก็ตกใจ พอแพนเห็นว่ามีคนอื่นมาดูโดยเฉพาะประภา ก็ฟ้องว่าตนถูกเล็กรังแก

    "ไม่จริงครับน้าประภา เล็กไม่ได้ทำ ไม่เคยแม้แต่จะคิด" เล็กตกใจรีบชี้แจง ส่วนแพนก็ร้องไห้เป็นวักเป็นเวน จนเล็กทำอะไรไม่ถูก

    ooooooo

    เมื่อทั้งสองคนถูกเรียกเข้าไปซักถามในบ้าน โดยมีราศี โภคา ประภา และเอมร่วมฟังด้วย ราศีไม่เชื่อว่าเล็กจะทำเรื่องบัดสีอย่างนั้น เล็กก็ยืนกรานว่าตนไม่ได้ทำ

    แพนยังยืนยันว่าเล็กทำตน แม้เอมจะเป็นพยานว่าเห็นกับตาว่าแพนกระชากเสื้อผ้าตัวเองขาดเองแล้วเข้าไปกอดเล็ก ก็ถูกแพนหาว่ากดขี่ข่มเหงใส่ความตนเพราะเห็นตนเป็นแค่เด็กในบ้านเท่านั้น

    โภคาถามแพนว่าแล้วจะให้ทำอย่างไร เล็กจะชี้แจงอีก ถูกพ่อโบกมือห้าม ทำให้เล็กน้อยใจว่าพ่อเข้าข้างแพนเห็น เด็กในบ้านดีกว่าลูกตัวเอง บอกราศีในเวลาต่อมาว่า

    "คอยดูนะ ต่อไปเล็กจะไม่พูดกับมันเลย ผู้หญิงอะไร มารยาสาไถยที่สุด เล็กเกลียดมันครับคุณแม่ เล็กเกลียดมัน!"

    ราศีได้แต่กอดลูกชายไว้อย่างปลอบใจ

    ooooooo

    คืนนี้ฝนตกหนัก ขณะชายใหญ่ขับรถจะเข้าบ้านก็ต้องตกใจเมื่อเห็นแพนมายืนตากฝนดักขวางรถไว้ จนเมื่อพาเข้าบ้านแพนร้องไห้คร่ำครวญว่าตนอยู่ที่บ้านเล็กไม่ได้แล้วเพราะทนถูกดูถูกเหยียดหยามโขกสับไม่ไหวแล้วขอมาอยู่กับชายใหญ่สักสองสามวันได้ไหม

    ชายใหญ่เห็นใจสงสารแต่ก็ให้แพนสำนึกถึงข้าวแดงแกงร้อนและการส่งเสียเรียนหนังสือมาหลายปี ปลอบแพน ให้ใจเย็นๆ มีอะไรค่อยพูดค่อยจากัน บอกให้ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเดี๋ยวจะไม่สบาย

    พอดีหญิงออนเดินเข้ามา ชายใหญ่จึงฝากหญิงออนให้ช่วยดูแลแพนให้ด้วย แม้หญิงออนจะรู้สึกหนักใจแต่ก็สงสารแพนและทำตามคำขอของชายใหญ่

    ท่านชายทิฆัมพรบอกหญิงออนกับชายใหญ่ว่าก่อนอื่น ต้องรีบโทร.ไปบอกทางบ้านโน้นก่อนว่าแพนอยู่ที่นี่ ไม่อย่างนั้น คงตามหากันวุ่นไปหมด แต่ลึกๆแล้วท่านชายก็หนักใจกับการ มาของแพนเช่นกัน

    เมื่อหญิงออนโทร.ไปบอกประภาว่าแพนอยู่ที่นี่เพราะตนชวนมาทานข้าวเย็นที่วังและตอนนี้ฝนตกหนักเลยพามาส่งไม่ได้ไม่ต้องห่วง

    ระหว่างนั่งในห้องพักผ่อนด้วยกันนั้น ท่านชายติงชายใหญ่ว่าพักนี้สนใจแพนมากเป็นพิเศษ ชายใหญ่บอกว่าตนสงสารเพราะแพนอึดอัดใจที่ต้องอยู่ในฐานะเด็กในบ้าน

    ของเล็ก ท่านชายติงว่าเรื่องในบ้านของคนอื่นบางทีจะมีตื้นลึกหนาบางที่เราไม่รู้ แต่เตือนชายใหญ่ว่า

    "แต่พ่อก็หวังว่าชายจะไม่ได้คิดอะไรเกินเลยไปกว่านั้น เพราะพ่อคิดจะหมั้นหมายชายกับแม่เอียด พ่อเห็นว่าลูกกับแม่เอียดเหมาะสมกันทุกประการ อีกอย่างครอบครัวของเราทั้งสองก็ผูกพันกันเหมือนญาติสนิท"

    ชายใหญ่บอกท่านพ่อว่าตนยังไม่พร้อมและคิดกับเอียดเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง  ท่านชายก็ให้เวลาจะรอจนกว่าชายใหญ่ จะแน่ใจในความรู้สึกของตัวเองแล้วให้บอก

    "รอให้เรียนจบกลับมาจากอิตาลีก่อนนะคะท่านพ่อ" ชายใหญ่ขอเวลา ท่านชายพยักหน้าบอกว่า

    "ถ้าอย่างนั้น พ่อจะไปทาบทามแม่เอียดไว้ก่อนก็แล้วกัน"

    ooooooo

    ราศีสมใจมาก โภคาก็ยินดีถือว่าเป็นบุญของลูกสาวที่ท่านชายทรงเมตตา ท่านชายแจ้งว่าชายใหญ่จะไปเรียนวาดรูปต่อที่อิตาลี กลับมาคงอยากเปิดโชว์รูมเป็นของตัวเองจึงอยากให้ได้คู่ครองที่เหมาะสมกัน

    เอียดแอบได้ยินถึงกับน้ำตาคลอด้วยความเสียใจเพราะตัวเองไม่ได้มีใจให้ชายใหญ่เลย เธอไปหาเทินที่บ้านเช่าด้วยความเจ็บปวด แพนมาเจอเข้าไม่พอใจพูดเหน็บเอียดว่าแอบหนีมาหาเทินนี่เอง

    เอียดไม่สบายใจจึงขอตัวกลับเพื่อเปิดโอกาสให้แพนกับเทินได้คุยธุระกัน

    เพราะความริษยาที่ต้องการเอาชนะทุกคนที่คิดว่าดีกว่าตน แพนทุ่มตัวแย่งเทินจากเอียด ยั่วยวนจนเทินแพ้ใจตัวเอง...

    ooooooo

    เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว...

    หญิงออนเรียนจบแล้ว ของขวัญพิเศษที่ได้รับจากเล็กคือคำมั่นสัญญาที่จะรักหญิงออนอย่างมั่นคง จะคิดถึงหญิงออน แต่เพียงผู้เดียว อ้อนหญิงออนให้คิดถึงตนบ้างเท่านั้นก็พอ จะหอมแก้มหญิงออนแต่หญิงหลบทัน เตือนสติเล็กว่า

    "ความรักไม่จำเป็นต้องแสดงออกอย่างพร่ำเพรื่อหรอกเล็ก ความรักของหญิงอยู่ที่หัวใจและจะมั่นคงอยู่อย่างนั้นตลอดไป"

    "เล็กจะรอจนถึงวันนั้น วันที่เล็กพร้อม เล็กจะให้พ่อกับแม่ไปเฝ้าท่านพ่อของหญิง"

    หนุ่มสาวมีสัญญารักต่อกันต่างมองตากันอย่างลึกซึ้งและมีความหวังกับอนาคตที่แสนงาม...

    เช่นเดียวกัน ชายใหญ่ไปเรียนเมืองนอกปีกว่ากลับมาแล้ว วันนี้ชายใหญ่พาเพื่อนฝรั่งวัยกลางคนสองสามีภรรยามาดูการแสดงที่โรงละครหรู

    งานนี้แพนโชว์รำฉุยฉายเบญกายแปลงอย่างงดงาม จนฝรั่งสามีภรรยาหลงใหล

    ชายใหญ่เองก็คิดไม่ถึงว่าแพนจะพัฒนาตัวเองจนเป็นนางเอกละครชื่อดัง  ทุกคนชมว่าแพนรำได้สวยจริงๆ  แม้แต่เทินเองก็เอ่ยปากว่าไม่คิดว่าแพนจะรำได้สวยอย่างนี้ ชมว่าคนอย่างแพนถ้าคิดจะทำอะไรก็จะทำจนกว่าจะได้ดีกว่าคนอื่นเสมอ ประภาฟังแล้วพูดเสริมอย่างเข้าใจถึงแก่นแท้ของแพนว่า

    "พลังจิตของแพนเขาแรงมากจริงไหมเทิน โลกของแพนอยู่ในมือของตัวแพนเองเสมอ น้าล่ะชื่นชมเขาจริงๆ"

    ความหลงใหลในความงามและการร่ายรำอย่างสวยงามของแพน ทำให้ฝรั่งสองสามีภรรยาอยากได้รูปวาดแพนในชุดรำเท่าตัวจริง ชายใหญ่เองก็มีความเต็มใจที่จะวาด จึงขออนุญาต ประภาว่าเห็นทีจะต้องยืมแพนไปเป็นแบบให้วาดรูปที่สตูดิโอ ของตนแล้ว

    เทินฟังอยู่ด้วย   เขาชำเลืองมองชายใหญ่อย่างไม่สบายใจนัก

    ooooooo

    เพื่อวาดรูปแพนในชุดรำให้ได้สวยที่สุด ชายใหญ่ เสนอจะไปขอยืมเครื่องละครของท่านป้ามาให้แพนใส่ ขออนุญาตท่านพ่อและขอให้ท่านพ่อไปช่วยทูลท่านป้าด้วย ท่านชายพยักหน้ารับคำอย่างเสียไม่ได้

    ประภาภูมิใจแพนมาก อวยพรให้แพนได้เป็นนางเอกละครไปนานๆ

    แม้เล็กจะยอมรับและเห็นถึงความสามารถของแพนแต่ก็อดพูดประชดประชันไม่ได้ว่าถ้าชายใหญ่วาดรูปแพนไปติดที่บ้านเศรษฐีที่เมืองนอก อีกหน่อยพวกเศรษฐีฝรั่งก็จะแห่ กันมาดูตัวจริงเธอให้วุ่นทีเดียว

    เท่านั้นไม่พอยังจะเสนอให้ชายใหญ่ตั้งชื่อรูปว่าแพน ดั้นนา ทำให้แพนโกรธขึ้นมาอีก พูดอย่างหมายมาดว่า "สักวันหนึ่งเถอะ แพน...แพนจะทำให้คุณเล็กใจอ่อนกันแพนให้ได้"

    อีกด้านหนึ่ง  แพนก็อ่อยเทินกระทั่งเอาตัวเข้าแลกเพื่อได้เงินไปแต่งตัว  เพื่อเป้าหมายที่สูงกว่า  วันนี้ก็ไปหาเทินขอเงินไปซื้อเสื้อผ้า แต่ก็ไม่ให้โอกาสเทินแสดงความรักอย่างที่เคยทำ

    ชายใหญ่มารอแพนเพื่อรับไปเป็นแบบกว่าแพนจะกลับ ชายใหญ่ก็นั่งรออยู่ถึงสองชั่วโมง  พอกลับก็เล่นตัวว่าวันนี้เหนื่อยเดี๋ยวจะไม่สวยอย่างที่ชายใหญ่หวัง จึงนัดมะรืนนี้จะมารับใหม่

    พอเล็กรู้ก็ด่าแพนว่าเล่นตัว ระวังชายใหญ่เปลี่ยนใจขึ้นมาจะฝันค้าง จากนั้นก็พูดเหน็บแพนว่าสมกับเป็นนางละครจริงๆ เที่ยวยั่วชาวบ้านให้เคลิ้มไปหมด แล้วพาดพิงถึงชายใหญ่ เตือนอย่างเย้ยหยันว่าระวังจะผิดหวังอย่าฝันให้สูงกว่านี้เลย

    "ก็คอยดูไปแล้วกัน นางละครอย่างแพนอาจจะไปได้ ไกลกว่าที่คุณเล็กคิดไว้ก็ได้ เมื่อถึงวันนั้นคุณเล็กอย่าเสียดายก็แล้วกันที่มองข้ามของดีที่อยู่ใกล้ตัวไปคว้าดวงดาวสกาวแสงที่จืดชืด" แพนพูดใส่หน้าแล้วยิ้มเยาะก่อนเดินไป

    ooooooo

    ชายใหญ่กลับมาจากอิตาลีร่วมเดือนแล้ว ท่านชายถามถึงเรื่องจะไปหมั้นหมายกับเอียด ชายใหญ่ขอให้ แน่ใจอีกสักนิด  และที่สำคัญอยากจะวาดรูปแพนให้ เสร็จก่อน  ท่านชายทรงทราบเรื่องนี้ถึงกับอึ้ง

    หญิงออมปรับทุกข์กับเล็กว่าชายใหญ่ทำอย่างนี้ไม่ รักษานํ้าใจเอียดเลย เล็กฟังแล้วปรารภว่า

    "เล็กเป็นห่วงชายใหญ่จริงๆนะหญิง  ชายใหญ่เป็นศิลปิน  เขามองเห็นความงามของทุกอย่างในโลกนี้  แต่เขาไม่รู้หรอกว่าความงามมีหลายอย่าง มีทั้งความงามที่สะอาดบริสุทธิ์ และความงามที่ชั่วร้ายแฝงไปด้วยมายาหลอกลวงเหมือนแม่คนนั้น แต่หญิงไม่ต้องห่วงนะ เล็กจะขัดขวางเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด"

    เย็นนี้เล็กจึงดักพบแพนหลังจากที่ออกไปแสดงที่โรงละคร  แพนยั่วยวนกวนโทสะตามเคย  เล็กไม่สนใจ บอกแพนให้เลิกเล่นละครตบตาชาวบ้านเสียที อย่าไปเป็นแบบให้ชายใหญ่ วาดรูปเลย

    แพนสวนไปทันทีว่าเล็กกลัวตนจะได้ดิบได้ดีมีวาสนาเป็นเมีย ม.ร.ว.แทนพี่สาวตัวเองหรือ หรือว่าหึงตน ทำให้เล็กโกรธจัดกระชากแขนแพนเขย่าอย่างแรง  จ้องหน้าอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ แพนร้องกรี๊ดจนเอียดได้ยินวิ่งเข้ามาสั่งเล็กให้ปล่อยแพนเดี๋ยวนี้

    "คุณเอียดขา ช่วยแพนด้วยค่ะ คุณเล็กตกมันมาจากไหนก็ไม่รู้ แพนอยู่ดีๆก็มาหาเรื่อง"

    เอียดเอือมระอากับคู่ปรับนี้เต็มที ตำหนิเล็กว่ายังไงแพนก็เป็นผู้หญิง และปรามแพนว่าชอบยั่วให้เล็กโมโห แล้วไล่ให้ไปอาบนํ้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเสีย

    เมื่ออยู่กันตามลำพัง เล็กบอกเอียดว่าแพนกำลังหาทางหว่านเสน่ห์ใส่ชายใหญ่ กำลังจะแย่งชายใหญ่ไปจากเอียด

    "เล็ก...พี่กับชายใหญ่ไม่ได้มีอะไรกันนะจ๊ะ  เราเป็นแค่เพื่อนกัน" เล็กแย้งว่าเอียดกำลังจะหมั้นกับชายใหญ่ไม่ใช่หรือ เอียดชี้แจงว่า "มันเป็นความต้องการของผู้ใหญ่ แล้วตอนนี้พี่กับชายใหญ่ก็ยังไม่ได้หมั้นกัน ชายใหญ่ก็ยังมีสิทธิ์ที่จะรักใครชอบใครก็ได้ แล้วพี่เองก็ไม่ได้ชอบชายใหญ่ด้วยจ้ะ"

    การเผยความรู้สึกของเอียด ทำให้เล็กถึงกับอึ้ง คาดไม่ถึง เพราะคิดตลอดมาว่าเอียดชอบพอกับชายใหญ่...

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ EP.13 "ดิ่ง" สูญเสียพ่อ "จี๊ด" คอยอยู่เคียงข้างเป็นกำลังใจ

    พริกกับเกลือ EP.13 "ดิ่ง" สูญเสียพ่อ "จี๊ด" คอยอยู่เคียงข้างเป็นกำลังใจ
    5 ธ.ค 2564

    01:27 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 5 ธันวาคม 2564 เวลา 01:36 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์