นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ดวงตาสวรรค์

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    เทินยังมีความรู้สึกดีๆและเป็นห่วงแพนเสมอ เมื่อเห็นเล็กด่าแพนแล้วเดินหนี ทิ้งให้แพนนั่งร้องไห้อยู่ คนเดียว เทินจึงเดินเข้าไปหา ถามว่าเธอรักเล็กมากหรือ

    "รัก รักมากที่สุด รักมาตลอด คนอื่นแพนให้เป็นทาน ช่วยไม่ได้นะ ถ้าคำตอบของแพนจะทำให้คนอื่นเสียใจ"

    "ถ้าความรักมันทำให้คนที่เคยเป็นคนดีกลายเป็น

    คนเลวก็อย่ารักเลยดีกว่า เพราะมันไม่ใช่ความรัก เป็นแค่ความเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้" พูดกระทุ้งเตือนสติแพนแรงๆแล้วเทินก็เดินหนีไป

    "เทิน อย่าเกลียดแพนอีกคนเลย" แพนลุกขึ้นคว้ามือเทินไว้ร้องไห้โฮ "เทินก็รู้ว่าแพนไม่มีที่พึ่งที่ไหนอีกแล้ว ทุกคนเกลียดแพน แพนจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะใจคุณเล็ก"

    "ถ้าเธออยากเอาชนะใจเขา เธอต้องเอาชนะด้วยความดี ไม่ใช่เอาชนะด้วยความชั่ว...เพราะเธอจะไม่มีวันได้ในสิ่งที่เธอต้องการ"

    เทินมองหน้าแพนนิ่ง แพนยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้น จนเทินพูดเสียงอ่อนลงว่า

    "เริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะแพน...ลองหวนคิดถึงตอนเด็กๆมาจนถึงวันนี้สิ เธอมีโอกาสตั้งหลายครั้งที่จะประสบความสำเร็จในชีวิต เธอได้แต่งงานกับผู้ชายที่สมบูรณ์แบบอย่างชายใหญ่... แต่เธอทำลายโอกาสดีๆนั้นด้วยตัวเธอเอง ตอนนี้เธอมีชื่อเสียง อีกหน่อยเธอก็จะมีเงินมีทอง ขี้คร้านจะมีผู้ชายเดินล้อมหน้าล้อมหลัง"

    เทินพูดยาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ด้วยความปรารถนาดีจากใจ เมื่อเห็นแพนสงบลง เทินจึงย้ำ

    "หยุดเถอะนะแพน...ก่อนที่เธอจะไม่มีโอกาสอีกเลย..."

    ooooooo

    พรุ่งนี้จะถึงวันแต่งงานแล้ว เอียดซึมเศร้าจนคำนึงตัดพ้อว่าทำไมเธอไม่ยินดียินร้ายเลย ถามอย่างเดาใจเอียดได้ว่า "ไอ้หมอนั่นมันดีกว่าผมตรงไหน คุณเอียดถึงได้รักมันนัก"

    เอียดขอร้องว่าอย่าพูดถึงคนอื่นเลย ยังไงตนก็ตัดสินใจแต่งงานกับเขาแล้ว จากนั้นไปก็จะทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุด แต่คำนึงก็ยังขุ่นข้องใจถามว่าตนจะมีความสุขได้อย่างไรในเมื่อใจเอียดยังมี คนอื่น

    เอียดไม่ปฏิเสธแต่จะเดินเลี่ยงไป คำนึงจับมือไว้ เอียดดึงออกเบาๆเอ่ยขอตัว ทำให้คำนึงจำต้องปล่อย ยืนมองเอียด ที่เดินเลี่ยงไปด้วยความรู้สึกที่ทั้งรักทั้งเสียใจ

    ดึกแล้ว เอียดยังนั่งซึมที่ระเบียง จนเล็กกลับมาเห็น แวะเข้าไปถามว่ายังไม่นอนอีกหรือ เดี๋ยวเจ้าสาวจะไม่สวยที่สุด ในงานนะ

    "ช่างเถอะ งานแต่งงานของพี่มันไม่มีความหมายมากไปกว่างานประกาศให้ชาวบ้านรู้ว่าพี่มีเจ้าของแล้ว ไม่มีอะไรมากกว่านั้น"

    เล็กพูดจริงจังขึ้นว่าอย่าแต่งงานเพื่อหนีตัวเองเลย เพราะที่สุดแล้ว คนที่ไม่มีความสุขก็คือตัวเอียดเองกับคนที่รักเอียด

    "ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพี่เอียดกับเทินไม่คุยกันให้รู้เรื่อง เอาแต่อมพะนำอ้ำอึ้งอยู่ได้ ทั้งที่ต่างฝ่ายต่างก็มีใจต่อกัน" เสียงเล็กหงุดหงิด เมื่อเอียดบอกว่าเทินรักแพนต่างหาก เล็กบอกว่า "ผมไม่เห็นด้วยที่พี่เอียดปล่อยชีวิตให้อยู่ในมือของคนอื่น ทั้งที่พี่เอียดรู้อยู่แล้วว่าใจของตัวเองอยู่ที่ใคร พรุ่งนี้ตอนเย็นเทินจะเดินทางไปเชียงใหม่ ผมคิดว่าเขาหนีหัวใจตัวเองเพราะไม่อยากเห็นพี่เอียดแต่งงาน ถ้าพี่เอียดรักเขา พี่เอียดยังเปลี่ยนใจได้นะครับ"

    เอียดยังคงนิ่ง เอาแต่ร้องไห้แล้วเดินเลี่ยงไป

    ooooooo

    ในวันแต่งงาน ขณะกำลังเริ่มพิธีนั้น แพนเดินกรีดกรายเข้ามาส่งเสียงดังเรียก "คุณเล็กขา" แล้วตรงเข้าไปเกาะแขนเล็ก ถูกเล็กไล่ก็ไม่ยอมไป ทั้งยังขู่ว่าอยากให้ตนออกฤทธิ์ให้ขายหน้าคนอื่นรึไง

    "อยากทำอะไรก็ทำ ไม่มีใครเขาแคร์เธอหรอก" เล็กกระชากเสียงใส่ ดึงมือตัวเองออกแล้วเดินหนีไป

    เป็นเวลาเดียวกับที่เทินเก็บข้าวของใส่กระเป๋า เอ่ยก่อนสะพายกระเป๋าออกจากบ้านเช่าว่า

    "โชคดีนะครับ คุณเอียด..."

    ooooooo

    ขณะคู่บ่าวสาวกำลังเดินขอบคุณแขกในงานนั้น ชายใหญ่กับหญิงออนก็มาถึง ราศีลุกไปต้อนรับ ขอบคุณทั้งสองที่อุตส่าห์มางาน

    "ต้องมาสิครับ งานมงคลของเอียดทั้งที เราต้องมาร่วมแสดงความยินดีกับเจ้าสาว" ชายใหญ่เอ่ยอย่างยิ้มแย้มยินดี

    พอเล็กเห็นหญิงออนมา ก็รีบขอตัวกับแขกที่กำลังคุยกันอยู่มารับ บอกหญิงออนให้เข้าไปข้างในตนจะพาไปเอง หญิงออนปฏิเสธเรียบๆว่าไม่ต้อง ตนไปเองได้

    แพนยืนอยู่อีกมุมหนึ่ง จ้องมองอย่างไม่พอใจ

    หญิงออนชมเอียดว่าคืนนี้สวยมาก แต่ชายใหญ่ติงว่าจะสวยกว่านี้ถ้าเจ้าสาวยิ้มให้สดชื่นขึ้น

    "ถ้าไม่มีความสุข ต่อให้ฝืนยิ้มยังไงก็คงปิดบังความรู้สึกในใจไม่ได้หรอกค่ะ ขอบคุณมากนะคะชายใหญ่ที่มาร่วมเป็นเกียรติในงาน" เอียดเอ่ย ยิ้มเศร้าๆ

    แพนเดินกรีดกรายเข้ามาคล้องแขนเล็ก อีกมือถือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ฉอเลาะเสียงใสว่าคุยอะไรกันอยู่น่าสนุกจังขอคุยด้วยคน ถูกเล็กมองตาขวางไล่ให้กลับบ้านไปเสียเมาแล้วอย่ามาก่อกวนชาวบ้านให้รำคาญ

    ชายใหญ่มองแพนอย่างกระอักกระอ่วนใจ เดินมาคว้าแขนแพนบอกว่าจะพาไปส่งเอง แพนสะบัดมือไม่ยอมไปจะอยู่ ร่วมงานแต่งของเอียด พอเอียดบอกว่าไม่จำเป็นเพราะคนที่ตนต้องการให้อยู่ก็มากันครบแล้ว แพนเลยพาลถามแขวะว่าแล้วเทินล่ะ เอียดเอาเทินไปไว้ที่ไหนเสียล่ะ

    ไม่เพียงเท่านั้น แพนยังพูดให้เอียดเสียหน้าว่าที่ยอมแต่งงานกับคนอื่นเพราะเทินไม่สนใจใช่ไหม แทนที่คำนึงจะเคืองแพน กลับหันมองเอียดอย่างไม่พอใจ บอกให้คุยกันไปก่อนตนขอตัวไปรับแขกคนอื่น

    เอียดน้ำตาคลอทั้งโกรธทั้งเจ็บ หญิงออนเข้ามาปลอบว่าอย่าถือสาคำพูดของคนเมาเลย พลางดึงเอียดออกไป แต่แพนยังพรวดมาดักหน้าหญิงออน พูดเหยียดว่า

    "หน้าบางจริงๆเลยนะคะคุณหญิงออน อ้อ...ใช่สิ แพนก็ลืมไปว่ากำลังคุยอยู่กับคุณหญิงเนตรนภิส เทวพันธุ์ ผู้แสนซื่อบริสุทธิ์"

    หญิงออนทนไม่ได้ปรามแพนว่านี่เป็นงานมงคลไม่ใช่ สถานที่ที่เธอจะมาพูดจาเลอะเทอะให้คนอื่นดูถูก

    แพนปรี๊ดแตกแผดเสียงใส่หญิงออนไม่พอ ยังลามปามไปถึงบรรพบุรุษ สุดท้ายเยาะเย้ยว่าถึงจะอย่างไรตนก็ได้พิสูจน์ แล้วว่า "อีแพนคนนี้เหนือกว่าคุณหญิงที่เอาชนะใจคุณเล็กได้"

    "ด้วยการใช้เล่ห์กลแย่งเขามาครอบครองน่ะเหรอ" หญิงออนเยาะเย้ยแล้วเดินเลี่ยงไป

    แพนยิ่งบ้าทำท่าจะตามหญิงออนไป ถูกชายใหญ่กระชากแขนไว้บอกว่าให้หยุดบ้าได้แล้ว หันไปบอกเล็กว่าฝากหญิงออน ด้วยแล้วลากแพนออกไปจากงาน แพนร้องโวยวายตลอดทาง

    ooooooo

    ในงานแต่ง เล็กกับหญิงออนคุยกันถึงเอียดว่า เอียดคงมีความสุขมากถ้าเจ้าบ่าวคืนนี้เป็นเทิน หญิงออนติงว่าเมื่อมันเป็นไปไม่ได้เอียดก็คงต้องทำใจ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีความสุข เพราะว่า..."ความฝันกับความจริง บางทีมันก็ไปด้วยกันไม่ได้หรอกค่ะ"

    เล็กถามหยอกว่าแล้วหญิงออนอยู่กับความจริงหรือความฝัน หญิงออนตอบว่าขออยู่กับความฝันที่เป็นจริง แต่ถ้ามันเป็นไปไม่ได้ก็พร้อมที่จะอยู่คนเดียวดีกว่าต้องฝืนใจอยู่กับคนที่ ตนไม่ได้รัก

    เมื่อคู่บ่าวสาวเดินมา หญิงออนอวยพรให้เอียดมีความสุข มากๆ เล็กฝากคำนึงให้ดูแลพี่สาวตนด้วย คำนึงตอบรับอย่างเข้มแข็งร่าเริงว่า

    "ผมจะทำให้คุณเอียดมีความสุขที่สุด คุณเอียดไม่ผิดหวังแน่ๆที่เลือกแต่งงานกับผม"

    แต่แล้ว งานวิวาห์เกือบกลายเป็นงานวิวาท เมื่อเพ็ญนภาภรรยาของคำนึงพาลูกชายวัย 8-9 ขวบเข้ามา คำนึงแทบช็อก รีบไปขอให้เพ็ญนภากลับไปก่อน เพ็ญนภายื่นคำขาดว่าจะกลับก็ต่อเมื่อเขากลับไปด้วย ส่วนเด็กชายเข้ามาเกาะแขนคำนึงพูดเสียงใสว่า

    "คุณพ่อครับ กลับบ้านเราเถอะนะครับ"

    เอียดเดินเข้ามาถามอย่างสุขุมว่านั่นลูกชายหรือ คำนึงแก้ตัวพัลวันว่าอย่าไปเชื่อ เขาโกหก

    "ถึงขนาดนี้แล้วอย่าแก้ตัวอีกเลยค่ะคุณคำนึง ฉันไม่โกรธคุณหรอก" พูดแล้วเอียดหันไปทางเพ็ญนภา "ขอบคุณนะคะที่มาบอกความจริงกับฉัน ไม่อย่างนั้นฉันคงเสียใจไปตลอดชีวิตที่ต้องกลายมาเป็นภรรยาอีกคนของเขา"

    "ไอ้สารเลว!" เล็กฉุนขาดปราดเข้ากระชากคอเสื้อคำนึงชกเปรี้ยง คำนึงหงายไปท่ามกลางเสียงหวีดร้องของแขกในงาน

    เมื่อเรื่องแดงขึ้นเช่นนี้ พ่อแม่ของคำนึงขอโทษโภคากับราศี บอกว่าตนไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลยยอมรับผิดและขอรับผิดชอบค่าใช้จ่ายใน การจัดงานนี้ทั้งหมด ส่วนสินสอดทองหมั้นก็ยกให้เอียดหมด

    โภคาถามความเห็นเอียด เอียดบอกว่าให้คืนเขาไปเสียตนไม่อยากได้ของของคนอื่น สำหรับความเสียหายของตนนั้น เอียดบอกว่าไม่เป็นไร ดีใจเสียอีกที่ไม่ต้องแต่งงานกับผู้ชายที่ตนไม่รัก ส่วนสินสอดทองหมั้นนั้น เอียดขอยกให้ภรรยากับลูกชายคำนึงทั้งหมด

    "ขอบคุณมากค่ะที่เมตตาผู้หญิงด้วยกัน" เพ็ญนภายกมือไหว้ เอียดยิ้มให้อย่างเห็นใจ

    เล็กหันมองหญิงออนยิ้มให้อย่างดีใจที่เอียดผ่านช่วงเวลาที่กดดันไปได้ หญิงออนเผลอยิ้มตอบแต่พอนึกได้ก็ทำปั้นปึ่งใส่

    ผ่านคืนนี้ไป นอกจากเอียดจะรู้สึกสบายใจที่ได้เป็นอิสระแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเล็กกับหญิงออนก็ผ่อนคลายลงจากการที่ช่วยกันลุ้นปัญหา ของเอียด เมื่อเล็กไปส่งหญิงออน ที่วังสวนทิพย์แล้วจึงกลับไปด้วยหัวใจที่เบิกบานแจ่มใส

    ooooooo

    ชายใหญ่พาแพนไปที่ท่าน้ำแถวผักไห่ อยุธยา เพื่อให้เธอระลึกถึงความหลังเมื่อครั้งยังเด็กที่ได้รู้จักสนิทสนมกันมา ชายใหญ่บรรยายบรรยากาศในยามนั้น ที่พวกเราทั้ง 6 คนสนิทสนมสนุกสนานกันมาก

    ฟังแล้วแพนน้ำตาคลอกับอดีตที่ฝังใจแฝงไว้ด้วยความเจ็บปวดแล้วทำท่าจะเลี่ยงไป ชายใหญ่ดึงแขนไว้ชวนว่าน่าจะไปหาพ่อเธอหน่อย ถามว่า

    "เธออยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าใครที่รักเธออย่างแท้จริง"

    แพนอึ้งไป เมื่อชายใหญ่คะยั้นคะยอจึงยอมไป

    ที่กระท่อมเก่าของแพน ซึ่งบัดนี้ผุพังไปตามกาลเวลา แกละน้องชายของแพนซึ่งบัดนี้โตขึ้นมากแล้วออกมาถามว่ามาหาใคร แพนจำได้ถามว่านั่นแกละใช่ไหม เดินเข้าหาน้องน้ำตาคลอ ถามว่าจำพี่แพนได้ไหม ดึงน้องชายเข้าไปกอด ถามว่าแล้วพ่อล่ะ แกละบอกว่าพ่อไม่สบาย นอนอยู่ข้างใน

    เมื่อเข้าไปในกระท่อมเห็นพ่วงนอนซมร่างกายผ่ายผอมน่าเวทนา แกละเล่าว่า

    "ฉันอยู่กับพ่อสองคน พวกพี่ๆเขาก็แยกย้ายกันไปมีครอบครัวหมด ส่วนพ่อตั้งแต่น้าทองคำหนีไปพ่อก็เจ็บออดๆแอดๆสามวันดีสี่วันไข้ ฉันก็ดูแลไปตามมีตามเกิด"

    แพนมองพ่อน้ำตาไหล พอดีพ่วงพลิกตัวมาถามแกละว่าใครมา แพนโผเข้าหาพ่อบอกเสียงเครือ

    "พ่อ...ฉันเอง...อีแพนของพ่อไงล่ะ"

    "แพน...แพนลูกพ่อ เอ็งกลับมาหาพ่อแล้ว เอ็งหายโกรธพ่อแล้วหรือ" พ่วงจับมือแพนน้ำตาไหล

    "ฉันไม่เคยโกรธพ่อเลยต่างหาก ชีวิตฉันมีแต่พ่อเท่านั้น ฉันไม่เหลือใครแล้ว" แพนร้องไห้ พ่วงจับมือลูกสาวแน่น แพนประคองพ่อลุกขึ้น พ่อลูกกอดกันร้องไห้สะอึกสะอื้น ชายใหญ่ มองน้ำตาคลอไปด้วย...

    ooooooo

    ก่อนกลับ แพนมอบเงินจำนวนหนึ่งให้พ่วงบอกว่าเอาไว้เผื่อไปหาหมอในเมือง พ่วงไม่ยอมรับบอกให้แพนเก็บไว้ใช้ แพนบอกว่าไม่ต้องห่วงตนเพราะคุณชายใหญ่ดูแลตนดีอยู่แล้ว

    พ่วงหันมองชายใหญ่ ร้องไห้ออกมาพูดอย่างตื้นตันว่า

    "ฝากนังแพนมันด้วยนะครับคุณชาย มันอาจจะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่มันก็เป็นคนดี มีอะไรก็ค่อยพูดค่อยจากัน ผมเองก็ไม่ได้หวังจะฝากผีฝากไข้กับมันหรอก แค่อยากเห็นมันสุขสบาย ผมก็นอนตายตาหลับแล้ว"

    แพนเบือนหน้าไปทางอื่นอย่างสะเทือนใจที่รู้ว่าพ่อรักตนมากเพียงใด และเมื่อออกจากกระท่อมแล้ว แพนหันมองเห็นพ่อกับน้องยืนส่งอยู่ แพนมองไปรอบๆ เหมือนจะไม่ได้กลับมาเห็นอีกแล้ว...

    ooooooo

    หลังจากงานวิวาห์ล่ม บรรยากาศที่บ้านโภคากลับมาสดชื่นรื่นรมย์ขึ้นอีกครั้ง เล็กเร่งทำคะแนนกับหญิงออน ส่วนเอียดก็มีความสุขกับการทำขนมส่งขาย

    เล็กแซวพี่สาวว่าคนที่อยู่เชียงใหม่คงจะดีใจน่าดูที่งานแต่งงานล้มเลิกเสีย ได้ ราศีชะงักหน้าตึงขึ้นทันทีจนโภคามองปรามจึงนิ่ง โภคาเอ่ยกับราศีเบาๆว่า

    "ลูกเราโตแล้ว ต่อไปถ้าลูกจะรักใครเราก็ควรจะยอมรับการตัดสินใจของลูก เราคงไม่ได้อยู่กับลูกไปตลอดหรอก"

    ฟังโภคาแล้วท่าทีของราศีจึงอ่อนลง เล็กแอบมองหน้าแม่ ยิ้มอย่างดีใจที่เห็นแม่ยอมรับเทินได้

    ooooooo

    หลังจากพาแพนไปพบพ่อและน้องได้เห็นสภาพของพ่อ คิดถึงอดีต รับรู้ความรักความห่วงใยของพ่อที่มีต่อตนแล้ว ทำให้ความรู้สึกนึกคิดของแพนกลับมามีสติยั้งคิดขึ้น

    ดังนั้นเมื่อชายใหญ่พากลับมาส่งที่บ้านโภคา บอกเธอว่า

    "ถ้าการหย่ามันจะทำให้เธอสบายใจ ฉันก็พร้อมที่จะหย่า ส่วนเรื่องเงิน...ถ้าเธอไม่ขัดข้อง ฉันจะมอบให้เธอในวันที่เราไปหย่ากัน แต่คงไม่ใช่หนึ่งล้านบาทตามที่เธอเรียกร้อง"

    ต่อมาเมื่อพากันไปหย่าที่สำนักงานเขต ชายใหญ่มอบเงินให้แพนหนึ่งแสนบาท บอกว่าคงไม่น้อยหรอกนะ แพนพูดด้วยท่าทีที่อ่อนลงว่า

    "ถึงจะไม่คุ้มกับสิ่งที่เสียไป แต่ก็ยังดี อย่างน้อยแพนก็จะได้อิสระกลับคืนมา"

    "ฉันหวังว่าเธอคงจะเลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง ฉันอยากจะขอร้องเธอเป็นครั้งสุดท้าย อย่าพยายามเอาชนะใจเล็กอีกเลย เล็กกับหญิงออนรักกันมานานเกินกว่าที่เธอหรือใครจะแทรกเข้าไปได้ บางทีถ้าเธอยอมเสียสละเพื่อให้คนที่เธอรักมีความสุข เธออาจจะพบกับความอิ่มเอมใจอย่างที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน"

    "ความรักไม่มีการเสียสละเพื่อใครทั้งนั้น คนอย่างแพน ความรักเหมือนสงคราม ถ้าอยากชนะต้องเข่นฆ่าศัตรูทั้งต่อหน้าและลับหลังโดยไม่มีคำว่าเมตตา" แพนแข็งกร้าวขึ้นมาอีก ตาวาวเหี้ยม

    "ถ้าเธอคิดอย่างนั้น ฉันก็จนใจ ที่ผ่านมา ฉันหลงคิดว่าเธอยังมีสำนึกดีพอที่จะรู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด แล้วเลือกทำในสิ่งที่ถูก แต่เธอกลับปล่อยให้ชีวิตถลำลึกลงไปในบ่วงที่เธอสร้างมันขึ้น นี่ถ้าพ่อเธอรู้..."

    "อย่าพูดถึงพ่ออีกเลยค่ะ" แพนขัดขึ้นจนชายใหญ่ต้องหยุดกึก "ขอบคุณนะคะที่คุณชายอุตส่าห์หวังดีพาแพนกลับไปหาพ่อ แต่คุณชายควรจะรู้ไว้ว่า คนอย่างแพน อยู่อย่างผิดหวังไม่ได้ แพนต้องชนะ แต่ถ้าแพ้ แพนขอยอมตายดีกว่า!"

    แพนพูดอย่างมุ่งมั่นแล้วเดินจากไปขึ้นรถอย่างมั่นใจ ชายใหญ่ได้แต่มองตามอย่างหนักใจ...

    ooooooo

    วันนี้ เล็กไปรับหญิงออนที่วังสวนทิพย์ อ้างว่าคุณแม่ให้มารับไปทานข้าวที่บ้าน หญิงออนจึงไปด้วยความเกรงใจ ราศีกับประภาดีใจมากที่ความสัมพันธ์ของเล็กกับหญิงออนกลับมาคืนดีกันอีก ครั้ง ทำให้ความสัมพันธ์ของสองครอบครัวเริ่มดีเหมือนเดิม

    แพนจับตาดูอยู่อย่างไม่พอใจ เมื่อหญิงออนลุกไปเข้าห้องน้ำ แพนจึงไปดักต่อว่าอย่างรุนแรงว่า รู้อยู่ว่าเล็กเป็นสามีตนแล้วยังไม่เลิกตอแย ไม่อายชาวบ้านบ้างหรือ อย่าหมายเอาชนะตนได้เลย

    แม้หญิงออนจะมีความอดทนอดกลั้น แต่เมื่อถูกแพนว่าเอาอย่างเสียๆหายๆ จึงตอบโต้ทั้งยังเตือนสติแพนว่า

    "ถ้าชัยชนะของเธอต้องแลกมาด้วยความสูญเสีย วันหนึ่งเธอจะไม่เหลือคนที่รักเธอแม้แต่คนเดียว"

    แพนมองตามหญิงออนไปอย่างเจ็บใจ ตัดสินใจในวินาทีนั้นว่าต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว!

    ooooooo

    แพนไปหาเชน ชิงชัย ที่แสดงเป็นตัวร้ายในหนังลมลวงด้วยกันที่ไนต์คลับที่เชนมาเป็นประจำ เจอเชน

    ที่นั่น เธอเดินเข้าไปอ่อยว่า ตนเหงามากดีใจที่ได้เจอกัน

    พออ่อยจนเชนคึกขึ้นมา แพนบอกว่าจะให้เชนช่วยให้เพื่อนตนหายเหงาอีกคน แล้วเล่าว่าเพื่อนคนนี้พ่อเพิ่งตาย ได้มรดกหลายสิบล้าน แต่เธอขาดผู้ชายไม่ได้ ชอบซื้อความสุขจากผู้ชาย ถ้าถูกใจรับรองว่าเธอจ่ายอย่างงามแน่

    เชนคึกสุดขีดถามว่าคืนนี้เลยไหม แพนบอกให้ใจเย็นๆ พรุ่งนี้ได้สมหวังแน่ อ่อยว่า

    "ถ้าคุณทำเพื่อเพื่อนฉันได้ถึงใจ ฉันไม่หนีคุณไปไหนแน่ๆค่ะ"

    รุ่งขึ้น แพนวางแผนหลอกชายใหญ่ให้ออกจากบ้าน โกหกว่าตนไปถ่ายหนังที่สระบุรี เวลานี้รถเสียระหว่างทางกลับไม่ได้ ขอให้ชายใหญ่มารับด้วย

    ชายใหญ่หลงเชื่อเตรียมออกจากบ้านทันที บอก

    หญิงออนว่ายังไม่รู้ว่าคืนนี้จะกลับมาทันหรือไม่ ให้หญิงออน

    ชวนเอียดมาอยู่เป็นเพื่อนไปก่อน

    ดังนั้น พอตกเย็นเล็กก็ขับรถมาส่งเอียด ทำอ้อยอิ่งจนเอียดกับหญิงออนเตือนให้กลับได้แล้วเล็กจึงกลับ แต่ยังไม่ลืมบอกว่าพรุ่งนี้จะมาใหม่ให้หญิงออนเตรียมอาหารเช้าเผื่อด้วย

    ooooooo

    แพนรอชายใหญ่อยู่ จนเมื่อชายใหญ่ไปถึงที่แพนจอดรถรอ รีบลงไปดูปรากฏว่าไม่ถึงอึดใจรถของแพนก็สตาร์ตติด แต่พอชายใหญ่จะกลับ แพนมารยาทำเป็นชวนไปทานอะไรกันก่อน ตนอยากตอบแทนน้ำใจที่ชายใหญ่มาช่วย

    แพนพาชายใหญ่ไปที่ร้านอาหารที่เคยมาทานด้วยกัน ถ่วงเวลาทำเป็นระลึกความหลัง เพื่อให้เชนมีเวลาทำงานเต็มที่

    เชนเริ่มแผนด้วยการโทร.ไปหาหญิงออนโกหกว่า ตนคืออาจารย์วีระเพื่อนของชายใหญ่ โทร.มาแจ้งข่าวว่าชายใหญ่ ประสบอุบัติเหตุเจ็บหนักตอนนี้พักรักษาตัวอยู่ที่บ้านตน หญิงออน ตกใจมากถามทางไปบ้าน เชนบอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวตนจะส่ง

    คนรถไปรับเอง พอเอียดรู้เรื่องก็ขอตามไปเป็นเพื่อนด้วย

    ครู่เดียว ก็มีรถมารับหญิงออนกับเอียดที่วังสวนทิพย์ สะอิ้งถามว่ามีอะไรด่วนกันหรือ พอรู้ว่าชายใหญ่ประสบอุบัติเหตุสะอิ้งเป็นห่วงมาก รีบไปถามทมว่าจะทำอย่างไรดี ตอนนี้คุณชายอยู่ที่บ้านอาจารย์วีระ

    ทมเอะใจ เพราะจำได้ว่าอาทิตย์ที่แล้ว ชายใหญ่คุยกับอาจารย์วีระ อาจารย์บอกว่าจะไปเมืองนอกสักสองสามเดือน แล้วทำไมตอนนี้ยังอยู่

    สะอิ้งรีบโทร.ไปบอกเล็กว่าชายใหญ่ประสบอุบัติเหตุขณะนี้อยู่ที่บ้านอาจารย์ วีระ เล็กรีบจะออกจากบ้าน เจอแพนกลับมาพอดี พอรู้ว่าเล็กจะไปไหน แพนพยายามถ่วงเวลา ขัดขวาง แต่ไม่สำเร็จ

    พอเล็กออกมาถึงหน้าบ้าน เจอเทินสะพายกระเป๋าเข้ามาพอดี เลยชวนไปด้วยกัน

    ooooooo

    หญิงออนกับเอียดผิดสังเกตขณะนั่งรถมา และรู้ตัวว่าถูกหลอกก็ต่อเมื่อมาถึงบ้านเชนแล้ว แต่พอคิดจะหนี มองไปทางไหนก็ถูกพวกของเชนดักทางไว้ หมดแล้ว

    เล็กกับเทินมาถึงบ้านเชนโดยทมเป็นคนพามา พอมาถึงทั้งหมดก็เดินเข้าไปในบ้าน เล็กกับเทินชะงักกึกเมื่อเห็น

    คนขับรถของเชนกำลังฉุดกระชากลากถูเอียดอยู่ เทินพุ่งเข้าไปชกมันล้ม เล็กถามเอียดว่าหญิงออนอยู่ไหน เอียดชี้บอกว่าอยู่ข้างบน เล็กวิ่งพรวดขึ้นไปทันที

    เป็นเวลาที่หญิงออนกำลังต่อสู้ดิ้นรนสุดชีวิตไม่ยอมให้เชนปลุกปลํ้า ปากก็ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ เล็กได้ยินเสียงหญิงออน ก็พุ่งเข้าเอาไหล่กระแทกประตูโครม!

    "อะไรวะ" เชนที่กำลังหน้ามืดเมามันชะงักสบถอย่างหัวเสีย

    "เปิดประตูเดี๋ยวนี้ ตำรวจมา" เล็กตะโกนเข้าไป

    เชนตกใจพุ่งไปที่หน้าต่างกระโดดหนี เล็กใช้ไหล่ กระแทกประตูอีกสองสามที พอประตูเปิดเห็นหญิงออนยืนตัวสั่นอยู่ เล็กวิ่งเข้าไปหา หญิงออนโผเข้ากอดเล็กไว้อย่างตระหนก

    "มันทำอะไรหญิงหรือเปล่า" เล็กถาม พอหญิงออน ส่ายหน้านํ้าตาไหลพรากด้วยความหวาดกลัว เล็กกอดไว้แน่น ปลอบว่า "ไม่เป็นไรแล้วนะ เล็กมาช่วยแล้ว"

    ooooooo

    เมื่อเทินช่วยเอียดไว้ได้และเล็กช่วยหญิงออน ได้สำเร็จ ทั้งหมดต่างถามกันว่าใครกันที่กล้าทำเรื่องแบบนี้ขึ้น เล็กเองก็ไม่รู้แต่เชื่อว่าเรื่องชั่วๆแบบนี้ต้องไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ

    เมื่อทุกคนปลอดภัยแล้ว เล็กขับรถพาเอียดไปส่งที่บ้าน แพนคอยฟังข่าวอยู่อย่างร้อนใจ พอเห็นเล็กพาเอียดกับหญิงออนกลับมา แพนตกใจที่แผนของตนไม่สำเร็จ

    โภคากับราศีดีใจมากที่เอียดกับหญิงออนปลอดภัยกลับมา เมื่อฟังทุกคนเล่าเหตุการณ์แล้วต่างมองหน้ากันนิ่งแม้ไม่มีใครพูดอะไรแต่ใน ใจทุกคนเชื่อว่าคนสั่งการอาจจะเป็นแพน โภคาหน้าเครียดเอ่ยว่า คนที่คิดชั่วแบบนี้ต้องเป็นคนที่รู้จักหญิงออนกับชายใหญ่ดี ราศีเห็นด้วย เสนอให้ไปแจ้งความดีไหม

    "อย่าเลยค่ะ เดี๋ยวเรื่องจะฉาวโฉ่ หญิงออนกับยายเอียดจะเสียหาย" ประภาทักท้วง

    ระหว่างนั้น เทินนิ่งฟังทุกคน รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนนอกจึงหันหลังจะเดินออกไป โภคาเรียกไว้เอ่ยขอบใจ

    ที่ช่วยเอียดกับหญิงออน เทินยิ้มรับหันไปสบตาเอียดก่อนเอ่ยกับโภคาว่า

    "หมดธุระแล้ว ผมขออนุญาตกลับก่อนนะครับ" เทินยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสาม เล็กบอกว่าเดี๋ยวค่อยไปด้วยกัน เพราะตนต้องไปส่งหญิงออนเหมือนกัน

    ราศีเตือนหญิงออนว่าต่อไปต้องระวังให้มาก อันตรายใกล้ตัวเหลือเกิน เล็กบอกว่า

    "หญิงไม่ต้องกลัว เล็กแน่ใจว่าจะหาไอ้ศัตรูคนนั้นให้ได้ เอาไว้เป็นธุระของเล็กเถอะ"

    ooooooo

     

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง
    27 ต.ค. 2564

    06:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 27 ตุลาคม 2564 เวลา 09:05 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์