นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ดวงตาสวรรค์

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    เล็กไปถึงบ้านโภคาพร้อมปืนในมือ ไปตะโกนเรียกเล็กเดินหาร้องท้าไปรอบบ้านว่าหายหัวไปไหนทำผิดแล้วต้องรับผิด

    เทินเดินออกมารับหน้า พอชายใหญ่ถามหาเล็ก เทินถามว่าพูดกันดีๆก็ได้ ทำไมต้องใช้ปืน ชายใหญ่ไม่สนใจตะคอกถามว่าเล็กอยู่ไหน เทินจึงบอกว่า

    "ไม่มีใครอยู่หรอก ทุกคนออกไปห้วยทรายกันหมด ผมก็เลยมาเฝ้าบ้านให้ มีอะไรเหรอครับคุณชาย" เทินทำไขสือ ชายใหญ่บอกว่ามีธุระส่วนตัว เมื่อไหร่เล็กจะกลับ พอเทินบอกว่าไม่ทราบเท่านั้น ชายใหญ่ก็ผลักอกอย่างแรงตะคอกใส่

    "แกกำลังปกปิดฉัน เพราะไม่อยากให้ฉันทำร้ายคนชั่วๆอย่างมัน ไม่นึกเลยว่าคนเทือกเถาเหล่ากอดีๆจะกล้าทำตัวเลวทราม...เสียแรงที่ฉันไว้ใจ ยิ่งกว่าญาติ แต่มันกลับสนองความไว้ใจ ข่มขืนเมียฉันได้ลงคอ ฉันจะฆ่ามันด้วยมือฉันเอง"

    เทินตัดสินใจบอกชายใหญ่ว่าคนที่เขาควรจะฆ่านั้นไม่ใช่เล็ก แต่เป็นคนที่ปั่นหัวผู้ชายทุกคน จนจะฆ่ากันตาย เพราะผู้หญิงคนเดียว ชายใหญ่ไม่สนใจจะเดินหนี

    เทินเดินไปดักหน้าชายใหญ่ พูดอย่างต้องการให้ชายใหญ่ ได้ฟังอย่างมีสติว่า ก่อนที่เขาจะลงโทษว่าเป็นความผิดของเล็ก เขาน่าจะทำใจให้สงบจะได้มีสมองตรึกตรองให้ถ่องแท้ ไม่คิดฆ่าใครให้มือเปื้อนเลือด

    ในภาวะหน้ามืดอย่างนี้ ชายใหญ่ไม่ฟังใครทั้งสิ้น ใครเตือนสติก็หาว่าใส่ร้ายแพนเข้าข้างเล็ก มุ่งแต่จะฆ่าเล็กแก้แค้นท่าเดียว จนเทินโมโหผลักชายใหญ่จนกระเด็นแล้วพุ่งเข้าชกหน้าอย่างแรง ปรามว่า "ก่อนที่คุณชายจะโทษว่าเป็นความผิดของเล็ก คุณชายควรจะใช้สมองตรึกตรองดูให้ดีๆ"

    "ฉันไม่ฟัง แกไม่ต้องยุ่ง" ชายใหญ่ผลักเทินออกไปสุดแรง ทั้งสองปล้ำกันล้มลุกคลุกคลาน จนชายใหญ่ที่กำลังเจ็บป่วยหมดแรง ถูกเทินกระชากคอเสื้อขึ้นมาเตือนสติว่า

    "คุณชายอย่าฟังความข้างเดียวสิครับ เราสามคนรู้จักกันมานานแล้วนะครับ"

    "เพราะรู้จักกันมานาน ฉันถึงได้เสียใจอยู่นี่ไง"

    "ผมเองก็เสียใจไม่น้อยไปกว่าคุณชาย แต่อย่าให้ผู้หญิงคนเดียวมาทำร้ายความเป็นเพื่อนของเราเลยครับ" เทินพยายามเตือนสติ ชายใหญ่กลับหาว่าเทินไม่รู้เรื่องอย่าพูดดีกว่า ผลักเทินแล้วเดินเลี่ยงไป แต่แล้วก็ชะงักเมื่อเทินพูดเสียงดังตามหลังว่า

    "ทำไมผมจะไม่รู้เรื่อง ผมนี่แหละที่รู้ดีกว่าใคร" พอเห็นชายใหญ่ชะงักฟัง เทินพูดต่อ "ผมรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง ฟังนะคุณชายฟังด้วยหัวใจที่เป็นกลาง ตัดความรักความหลงของคุณชายออกไปแล้วก็ฟังผม"

    ชายใหญ่ได้สติ นิ่งอึ้ง เทินจึงตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้ฟัง...

    ooooooo

    เมื่อพาชายใหญ่ไปนั่งในสวนที่บ้านแล้ว เทินเอ่ยขึ้นว่า

    "ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าเราสามคนจะต้องมาพัวพันอยู่กับผู้หญิงเพียงคนเดียว" ชายใหญ่สะดุดหูถามว่าเราสามคนหรือเทินยืนยันว่า "ใช่...รวมทั้งผมด้วย" แล้วเทินก็ตัดสินใจเล่าว่า

    "คุณชาย ถ้าจะกล่าวหาว่าเล็กแย่งแพนไปจากคุณชายคุณชายเองก็เคยแย่งแพนไปจากผมเหมือน กัน" ชายใหญ่ทำหน้างงๆ เทินบอกตามตรงว่า "ก่อนที่คุณชายจะแต่งงานกับแพน แพนคบหาอยู่กับผมมาก่อน แล้วอย่าคิดนะว่าเขารักคุณชาย"

    "แต่เขาบอกว่ารักฉัน" ชายใหญ่ยืนยัน

    "เขาบอกรักทุกคนที่เขาคบด้วยรวมทั้งผม แต่คำว่ารักของเขาไม่มีความหมายหรอก มันเหมือนคำพูดพล่อยๆที่เขาพูดออกมาเพื่อให้เราสองคนตายใจจะได้หลอกล่อไว้ ใช้"

    "ถ้าอย่างนั้นเขารักใคร" ชายใหญ่เริ่มคิดตาม

    "เล็กไงล่ะคุณชาย เขาถึงได้ทำทุกวิถีทางที่จะได้เป็นเจ้าของผู้ชายที่เขารัก   ที่กินยาตายนั่นผมก็เชื่อว่าเขาไม่ได้ อยากตายจริงๆหรอก   เขาใช้ชีวิตของเขาแลกกับความเห็นใจ

    เท่านั้นแหละ"

    ฟังเทินเล่าแล้ว ชายใหญ่ถึงกับคอตกหมดแรง...

    ooooooo

    แพนเริ่มว้าวุ่นสับสนกระวนกระวายใจ เมื่อถึงวันนี้ไม่มีใครมาเหลียวแลตนแล้ว เล็กก็ด่าแล้วกลับไป หญิงออนก็ไม่มาอีกเลยนับแต่วันที่มาได้ยินตัวเองคุยกับเล็ก เมื่อถามขาบว่าแล้วชายใหญ่มาหาตนบ้างหรือเปล่า ขาบบอกว่าไม่ได้มา

    แพนสั่งขาบให้เก็บของตนจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้ ขาบบอกว่าคุณหมอยังไม่อนุญาตเลย

    "ช่างหัวมันสิ" แพนพูดอย่างไม่แยแส

    แล้วแพนก็กลับจนได้ พอรถมาถึงวังสวนทิพย์ ขาบลงจากรถหยิบตะกร้าเสื้อผ้าเดินลงไป แพนทำท่าระโหยโรยแรงเดินย่องแย่งลงจากรถ ตะคอกขาบว่าให้มาประคองตนก่อนจะรีบไปไหน ขาบอ้างว่าตนถือของเต็มสองมือประคองไม่ไหวให้เดินเองเถิด แพนตะคอกให้วางของลงก่อน

    หญิงออนเดินออกมา พอแพนเห็นเท่านั้นก็ทำท่าเซจะล้ม ร้องขอให้หญิงออนช่วยด้วย

    "เธอเก่งอยู่แล้วนี่จะต้องให้ฉันช่วยอะไร" หญิงออน ตอบอย่างไม่แยแส แพนยังทำท่าไม่ไหว หญิงออนเลยถามว่า "แล้วเธอออกจากโรงพยาบาลทำไม ฉันจำได้ว่าคุณหมอยังให้เธอนอนพักอีกตั้งหลายวัน"

    แพนบีบน้ำตาบอกว่าตนร้อนใจจนทนอยู่เฉยๆต่อไปไม่ได้ ที่จริงตนน่าจะตายเสียจะได้ไม่ต้องมารับรู้อะไรอีก

    "ในเมื่อเธอยังไม่ตายและออกมาได้ด้วยตัวเอง ฉันก็คงไม่มีอะไรให้ห่วงอีกแล้ว ที่เหลือก็สุดแล้วแต่เธอก็แล้วกันอย่าให้คนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเลย" พูดแล้วหญิงออนเดินเลี่ยงไป แพนก้าวเข้าไปจับแขนไว้ถามว่าชายใหญ่ไปไหน หญิงออนตอบห้วนๆว่า "ฉันไม่ทราบ ขอโทษนะ" แล้วเดินไปเลย

    แพนก้มหน้าร้องไห้อย่างอัดอั้นสับสน ขาบนึกสงสารเลยจะเข้าไปช่วยประคอง ถูกไล่ตะเพิดเสียจนชักมือกลับแทบไม่ทัน

    ooooooo

    หญิงออนเข้าไปบอกท่านพ่อว่าแพนกลับมาแล้ว ท่านชายตอบเหมือนไม่อยากรับรู้ว่า

    "ช่างมันปะไร มันจะไปจะมาก็ช่างมัน นับแต่นี้ไปพ่อไม่ถือว่ามันเป็นคนของบ้านนี้แล้ว หญิงเองก็ไม่ต้องไปยุ่งกับมัน" หญิงออนถามว่าแล้วพี่ชายล่ะ "ชายใหญ่โตแล้ว ผิดชอบชั่วดีก็รู้หมด ถ้ายังตามืดตามัวหลงเมียอยู่ก็ปล่อยให้มันตกนรกหมกไหม้ตามเมียมันไป"

    "หญิงว่าพี่ชายจะคิดได้ไม่ปล่อยให้ชีวิตถลำลึกลงไปกว่านี้"

    "คนเราถ้ามีสติ ถอยออกมาคิดใคร่ครวญ แล้วมองย้อนกลับไปก็จะรู้ได้เองแหละว่าอะไรถูกอะไรผิด หญิงเองก็เช่นกันนะลูก"

    หญิงออนมองท่านพ่อน้ำตาคลอบอกท่านพ่อว่าไม่ต้องห่วง ตนเป็นลูกท่านพ่อไม่มีวันทำให้เทวพันธุ์ของเรามัวหมองเด็ดขาด ยังความภาคภูมิใจแก่ท่านชายทิฆัมพรมาก ปลอบหญิงออนอย่าร้องไห้ เพราะเห็นลูกเจ็บพ่อก็เจ็บยิ่งกว่า

    "หญิงจะร้องไห้ให้ท่านพ่อเห็นเป็นครั้งสุดท้ายค่ะ นับจากวันนี้ไป หญิงจะลืมทุกอย่างให้สิ้นไปจากใจ แล้วก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับเรื่องเลวร้ายทุกอย่าง" หญิงออนพูดอย่างมุ่งมั่นทั้งที่น้ำตายังคลอเบ้า

    ท่านชายดึงตัวหญิงออนเข้าไปกอดแนบอกด้วยความรัก

    ooooooo

    ที่บ้านโภคา หลังจากชายใหญ่ได้ฟังเทินเล่าเรื่องเกี่ยวกับมารยาสาไถยและความโลภมักมากของแพนแล้ว ถึงกับบ่นตัวเองว่า "ฉันหลงโง่อยู่นานสินะ"

    "เรื่องความรัก ไม่มีใครโง่หรอกครับ เพราะมันเป็นเรื่องที่บังคับใจกันยาก แต่เมื่อเรารู้ความจริงแล้ว เราก็ต้องยับยั้งชั่งใจไม่ปล่อยให้ความรักความหลงอยู่เหนือความถูกต้อง อย่างที่ผมเองก็เคยเป็น"

    ชายใหญ่ถามว่าจะทำอย่างไรดีเพราะตนรักแพนมากไม่ง่ายที่จะทำใจให้เลิกรักได้

    "มันก็อยู่ที่ว่าคุณชายจะทำใจได้หรือเปล่า แต่สำหรับผม ผมขอไม่เกี่ยวข้องกับเขาอีกต่อไป"

    "ถ้าเป็นคนอื่นฉันก็อยากจะตัดใจ แต่นี่เป็นเมียเราทำชั่วบนหัวเรา สวมเขาให้เรา จะให้ทนอยู่ด้วยกันต่อไปได้ยังไง" พูดแล้วชายใหญ่ฉุกคิดได้ "ถ้าการที่เขาได้สมหวังกับคนที่เขารักเป็นความสุข ฉันก็คงต้องปล่อยให้เขาทำตามใจเขา ดีกว่าเหนี่ยวรั้งไว้แล้วก็เป็นทุกข์กันทุกฝ่าย"

    เทินถามว่าแล้วชายใหญ่จะยอมแบกรับความทุกข์เองหรือ ชายใหญ่ถามว่าจะทำอย่างไรได้เพราะถ้าไม่สมหวังแพนอาจคิดฆ่าตัวตายอีกก็ได้ ฟังแล้วเทินโล่งอกแต่ลึกๆแล้วก็ยังหนักใจ

    "ต่อไปนี้ ฉันจะปล่อยให้เขาได้ทำตามใจเขา ในเมื่อเขารักเล็กมากกว่าชีวิตของเขาเองก็ปล่อยเขาไป ฉันจะไม่ช่วงชิงเขาอีกแล้ว"

    ชายใหญ่ขึ้นนั่งในรถอย่างหมดแรงแล้วจึงค่อยๆเคลื่อนรถออกไป เทินมองตามอย่างเห็นใจ

    เมื่อกลับถึงวังสวนทิพย์ ทมรีบมารับบอกว่าแพนกลับมาแล้ว ชายใหญ่แค่พยักหน้ารับรู้สั่งทมให้เอารถไปเก็บแล้วเดินเข้าบ้านไปอย่างอ่อนแรง ทมได้แต่มองตามด้วยความเป็นห่วง...

    ooooooo

    กลับมาถึงสตูดิโอ ชายใหญ่เข้าไปนั่งซึมอย่าง หมดอาลัย หญิงออนเข้ามาจับมือด้วยความเป็นห่วง ชายใหญ่มองหน้าน้องสาวพูดอย่างรู้สึกผิดว่า

    "หญิง พี่ขอโทษนะ พี่ทั้งโง่ทั้งบ้าที่พูดจารุนแรงกับหญิง" พูดแล้วเห็นหญิงออนมองงงๆ ชายใหญ่จึงบอกว่า"เทินบอกพี่หมดแล้ว"

    หญิงออนบอกว่าตนไม่เคยโกรธพี่ชาย ตนเองต่างหากที่ต้องขอโทษพี่ชายเพราะรู้เรื่องแพนนานแล้วว่าเขาไม่ซื่อสัตย์ต่อพี่ชายแต่ก็ไม่กล้าบอก แล้วบอกชายใหญ่ว่าแพนกลับมาแล้วตอนนี้อยู่ในห้อง เสนอว่าพี่ชายควรจะไปปรับความเข้าใจกับเขาไหม

    "ไม่มีอะไรที่เราต้องคุยกันอีกแล้ว" ชายใหญ่พูดหน้านิ่ง เมื่อหญิงออนติงว่าแพนยังเป็นภรรยาของพี่ชาย เขากลับนิ่งอึ้งอย่างครุ่นคิด    หญิงออนจึงเปลี่ยนเป็นว่าเมื่อพี่ชายยังไม่พร้อมก็พักผ่อนก่อนแล้วค่อยคิดหาทางแก้ไขเรื่องที่เกิดขึ้น ชายใหญ่จึงบอกว่า "บางทีพี่ก็อยากจะตายไปให้พ้นๆ รู้สึกสมเพชตัวเองเหลือเกิน"

    "ชีวิตคนเรามีค่านะคะ ถึงแม้พี่ชายอาจจะไม่มีค่าสำหรับคนอื่น แต่สำหรับหญิง พี่ชายมีค่าเสมอค่ะ"

    ชายใหญ่น้ำตาคลอด้วยความซาบซึ้งใจ กอดหญิงออนไว้ขออย่าทิ้งตนไปอีกคน ตนไม่เข้มแข็งพอสำหรับเรื่องเลวร้ายอย่างนี้เลย ตอนนี้ก็ยังคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไรดี หรือหย่ากับแพนเสียดีไหม

    เรื่องนี้หญิงออนไม่ออกความเห็นเพราะไม่ส่งเสริมให้ใครต่อใครหย่ากัน ทางที่ดีให้พี่ชายหาทางออกเองดีกว่า ชายใหญ่ก็ยังถามต่ออีกว่าแล้วเล็กจะรับช่วงต่อจากตนไหม หญิงออนสีหน้าเจ็บปวดขึ้นมาทันทีปฏิเสธเสียงปร่าว่า

    "ไม่ทราบค่ะ หญิงไม่ใช่ผู้ทำผิด"

    ชายใหญ่ดึงหญิงออนเข้าไปกอดด้วยความสงสาร หญิงออนพยายามเข้มแข็งบอกว่าไม่เป็นไร ใหม่ๆก็อาจจะทรมานบ้าง แต่นานไปก็คงจะลืมไปเอง

    สองพี่น้องกอดกันด้วยความรัก เห็นใจ และเข้าใจกันและกัน...

    ooooooo

    แพนนอนคิดว่าจะทำอย่างไรดีกับเรื่องราวที่บานปลายมาขนาดนี้ เพื่อให้รู้ท่าทีของแต่ละคนเธอตัดสินใจจะไปหยั่งเชิงชายใหญ่ว่ายังรักตนอยู่หรือเปล่า หยิบยาหม่องมาป้ายตาแล้วลงไปที่สตูดิโอ

    เจอชายใหญ่เอามือกุมหน้าอกจะลุกขึ้นแต่เซจะล้ม แพนรีบเข้าประคอง พอรู้ว่าเป็นใครชายใหญ่ไล่ไม่ต้องมายุ่งกับตน กลับไปเสียตนอยากอยู่คนเดียว แพนอ้อนว่าแล้วตนจะอยู่อย่างไร

    "แล้วแต่เธอ ที่ผ่านมาฉันจะถือว่าฉันโง่เองที่หลงไปแต่งงานกับคนอย่างเธอ ครอบครัวฉันต้องพลอยเดือดร้อนมัวหมองไปด้วย"

    แพนร้องไห้หนักคร่ำครวญว่าทุกคนพากันรังเกียจตนแล้วทำไมไม่ปล่อยให้ตายไปให้หมดเวรหมดกรรมช่วยตนไว้ทำไม แล้วรื้อฟื้นเรื่องเล็กว่าถ้าชายใหญ่เห็นว่าตนเป็นคนผิดทั้งที่ตนเป็นฝ่ายถูกย่ำยี ตนก็เสียใจ

    เมื่อชายใหญ่ถามว่าเล็กจะทำเพื่ออะไร แพนปั้นน้ำเป็นตัวว่าเล็กแอบรักหญิงคนหนึ่งมานาน เล็กไม่ได้รักหญิงออนแต่เพราะหญิงคนนั้นเลือกแต่งงานกับคนอื่นเล็กจึงหาทางแย่งคืน

    "พอได้แล้ว ฉันไม่อยากฟังเรื่องเหลวไหลของเธออีก!" ชายใหญ่ทนฟังไม่ได้

    "คุณชาย...คุณชายหาว่าแพนปั้นเรื่องขึ้นมาเหรอคะ"

    "เรื่องจริงมันเป็นยังไงฉันไม่รู้หรอก ฉันรู้แต่ว่าตอนนี้เราจบสิ้นความเป็นผัวเมียกันไปแล้ว พร้อมเมื่อไหร่ฉันจะพาเธอไปหย่า"

    พูดแล้วชายใหญ่เดินไปนอนหันหลังให้ แพนหันรีหันขวางโกรธจนตัวสั่นไม่รู้จะระบายกับอะไรก็หันไปปัดภาพวาดหล่นกระจายก่อนเดินออกไปอย่างแค้นใจ

    ชายใหญ่น้ำตาไหลพรากด้วยความเสียใจ...

    ooooooo

    บ้านพักชายทะเลที่ห้วยทราย หลังจากครอบครัวโภคามาพักผ่อน ทั้งเอียดและเล็กต่างสงบสติอารมณ์ขึ้น เอียดเป็นห่วงเล็ก น้องชายบอกว่าเขาเข้มแข็งขึ้นแล้วและพร้อมที่จะกลับไปเผชิญหน้ากับความจริงทุกอย่าง เล็กพูดอย่างคิดได้แล้วว่า

    "ถึงแม้ว่าที่สุดแล้ว เล็กจะกลายเป็นผู้สูญเสีย ไม่เหลืออะไรเลยก็ตาม" และก็ปลอบใจเอียดว่า "ต่อไปนี้เทินก็คงไม่วอกแวกกับใครอีกแล้ว"

    เอียดบอกว่าตอนนี้ตนทำใจได้แล้ว ถึงไม่มีใครตนก็อยู่ได้ พูดให้ผ่อนคลายว่าให้มันรู้ไปว่า คุณพ่อคุณแม่จะเลี้ยงสาวโสดอย่างตนไม่ได้ เล็กนึกสนุกขึ้นมาขอให้เลี้ยงหนุ่มโสดอย่างตนอีกก็คงไม่เป็นไร

    เมื่อเห็นลูกๆจิตใจสงบ มั่นคง เข้มแข็งขึ้นแล้ว ราศีกับโภคาปรึกษากันว่า เราต้องกลับไปสู้หน้าท่านชาย เพราะยังไงแพนก็เป็นเด็กของเรา ถึงจะไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข แต่เราก็คงปฏิเสธความรับผิดชอบไม่ได้ ราศีรีบบอกไว้ก่อนว่าจะให้มาเป็นสะใภ้ตนไม่ยอมเด็ดขาด

    "แต่ตาเล็กก็ต้องมีส่วนรับผิดชอบ ถึงจะไม่ตั้งใจก็เถอะ" โภคาพูดอย่างเที่ยงธรรม

    "ฉันก็ไม่ได้อยากให้ลูกปฏิเสธความรับผิดชอบนะคะ แค่อยากให้คุณนึกถึงความรู้สึกของลูกบ้าง จะหาว่าฉันเห็นแก่ตัวก็ว่าเถอะ ฉันทนไม่ได้หรอกค่ะ ที่จะเห็นลูกตกนรกไปกับแม่นั่นไปตลอดชีวิต"

    แม้จะหนักใจกับปัญหาที่เกิดขึ้น แต่โภคาก็ตัดสินใจแล้วว่าอย่างไรเสียก็ต้องไปหาท่านชาย เพื่อหาทางออกร่วมกัน

    คืนวันต่อมา โภคา ราศี และเล็ก ก็พากันไปที่วังสวนทิพย์ พอขาบเข้าไปบอกแพนเท่านั้น เธอยิ้มอย่างสมใจด้วยความหวังว่าความฝันของตนใกล้จะสำเร็จแล้ว

    ooooooo

    ทั้งโภคาและราศีต่างเบาใจเมื่อเล็กบอกว่าตนพร้อมจะรับผิดชอบความผิดพลาดที่เกิดขึ้นอย่างลูกผู้ชาย ถึงแม้ว่าตนจะไม่ได้ตั้งใจที่จะให้มันเกิดขึ้นก็ตาม

    ส่วนหญิงออนกำลังเดินพักผ่อนอยู่ในสวน สะอิ้งเดินเร็วๆ เข้าไปบอกว่าเล็กมาและท่านชายบอกให้ตามหญิงออนกับชายใหญ่ลงไปด้วย หญิงออนรับทราบด้วยสีหน้ายุ่งยากใจอย่างรุนแรง

    เล็กปลีกตัวเข้าไปหาชายใหญ่ที่สตูดิโอ บอกว่าคิดว่าเรามีเรื่องที่ต้องคุยกัน ชายใหญ่ตอบทันทีว่าไม่จำเป็น ไม่จำเป็นที่เล็กจะต้องอธิบายอะไรทั้งนั้นแล้ว ตนเข้าใจหมดทุกอย่างแล้ว พอเล็กถามว่าเข้าใจว่าอะไร ชายใหญ่ตอบทันทีว่า เข้าใจว่าตลอดเวลามาแพนไม่เคยรักตนแต่รักเล็ก รักเล็กคนเดียว

    เล็กพยายามชี้แจงว่าตลอดเวลามาตนไม่เคยคิดอะไรกับแพน ชายใหญ่ตัดบทว่า แต่แพนรักเล็กนั่นก็เพียงพอแล้วที่ตนจะตัดสินใจหย่าเพื่อให้แพนได้สมหวัง เล็กบอกทันทีว่าตนไม่ได้ต้องการอย่างนั้น

    "นายต้องการอะไรอีก ฉันก็มีชีวิตจิตใจเหมือนกับนาย ฉันมีเกียรติมีศักดิ์ศรี ฉันทนไม่ได้หรอกที่จะอยู่กับเขาต่อไป ฉันยกแพนให้นาย..."

    เล็กอึ้งสนิท พอดีหญิงออนเดินเข้ามาเล็กรีบเดินไปหา แต่หญิงออนเบี่ยงตัวหลบชวนพี่ชายไปกันเถอะ ครั้นเล็กบอกว่าอยากคุยด้วย หญิงออนตัดบทว่าเรื่องของเราจบแล้วไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว

    "เล็กจะไม่อ้อนวอนขอร้องให้หญิงอภัยตอนนี้ เพราะเล็กรู้ตัวดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันเลวร้ายจนยากที่จะยอมรับ แต่เล็กแค่อยากจะขอโอกาสให้ได้รักหญิงต่อไปอีก"

    "เล็กยังกล้าขอโอกาสนั้นอีกเหรอ ทั้งที่เล็กเองก็ควรจะรู้ว่าเล็กได้ทำลายโอกาสนั้นไปแล้วด้วยมือของเล็กเอง" หญิงออนเด็ดขาดทั้งที่เสียงเครือสะท้าน แต่พอพูดจบก็ร้องไห้ ออกมาจนชายใหญ่ต้องกอดน้องไว้อย่างเห็นใจ

    ooooooo

    เมื่อท่านชาย หญิงออน ชายใหญ่ มาที่ห้องรับแขกแล้ว โภคาเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกผิดว่า

    "เรื่องที่เกิดขึ้น กระหม่อมขอรับผิดชอบเอง เพราะว่าคนของกระหม่อมเป็นผู้ก่อเรื่องขึ้น ทำให้เกิดความมัวหมองกับครอบครัวของเราทั้งสองฝ่าย"

    ท่านชายเอ่ยว่า ถ้าเช่นนั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรกันอีกแล้ว เป็นอันว่าหมดเรื่องแค่นี้ ราศีถามว่าแล้วเรื่องแพนกับชายใหญ่เล่า ท่านตอบว่า "ก็คงต้องหย่ากันไป ดีกว่าที่ต้องอยู่กันแต่ไม่มีความสุข"

    เล็กเข้าไปทรุดกราบท่านชาย กราบขอประทานอภัยกับเรื่องที่เกิดขึ้น ยืนยันว่าตนรักหญิงออน ไม่เคยคิดนอกใจเลยแม้แต่น้อย และพร้อมจะเดินหน้าพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจของตน

    ส่วนราศีก็เอ่ยกับหญิงออนแสดงความเสียใจ ยืนยันว่าเล็กทำไปในขณะที่ขาดสติสัมปชัญญะ หญิงออนรู้จักเล็กดี จะไม่ยอมยกโทษให้หรือ ท่านชายถามขึ้นว่า "แล้วคุณราศีคิดว่าเรามีทางเลือกอื่นหรือ"

    "ถ้าอย่างนั้นก็สุดแท้แต่ชายใหญ่เถอะ" โภคาแทรกขึ้น

    ชายใหญ่จะหย่ากับแพนให้เร็วที่สุด จากนั้นก็สุดแท้ แต่แพนจะตัดสินใจ ตนเองก็จะให้ค่าเลี้ยงดูตามสมควร โภคา บอกว่าถ้าเป็นทางออกที่ดีตนก็จะรับแพนกลับไปเลี้ยงดู เพราะเลี้ยงมานานแล้วจะไม่ดูดำดูดีก็กระไรอยู่ และอีกอย่างเล็กก็มีส่วนผิดด้วยเหมือนกัน

    "เป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว" ท่านชายสรุป เมื่อโภคาตำหนิคนของตนที่ทำผิด ท่านชายบอกว่า "จะไปเอาอะไรกันล่ะคุณโภคา  เขาไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของเรา  เราปั้นเขามา

    เกลาเขามาอย่างดี แต่ถ้าใจเขาไม่รักดี ก็ช่วยให้เขาได้ดีไม่ได้หรอก ฉันไม่โกรธใครทั้งนั้น"

    โภคากับราศีมองหน้ากันอย่างโล่งอกที่เรื่องยุติลงด้วยดี

    ooooooo

    แพนเดินมาที่ห้องรับแขกอย่างอยากรู้ว่าท่านชายพูดกับทุกคนอย่างไรบ้าง พอดีท่านสรุปว่า

    "ถ้าอย่างนั้น ระหว่างเราก็คงไม่มีอะไรต้องติดค้าง ส่วนแพนก็สุดแต่กรรมเวรของเขา" ท่านยังเอ่ยอย่างสงสัยว่า "แต่ฉันก็ยังข้องใจไม่หาย แพนเขารักใครกันแน่ ทำอย่างนี้เหมือนไม่รักผัว นัยว่าพ่อเทินก็เคยรักกัน แล้วยังมาแต่งงานกับชายใหญ่ แล้วตกลงว่ามันรักใคร"

    "แพนรักคุณเล็กค่ะ" แพนเดินเข้ามาตอบทันที ทำเอาทุกคนตกใจหันมองเป็นตาเดียว จากนั้นแพนก็รำพึงรำพันถึงความรักที่มีต่อเล็กว่า รักมานาน และไม่เคยรักชายใหญ่ ไม่เคยรักเทินเลย แล้วหันไปกอดขาชายใหญ่ กราบขอโทษที่หลอกลวงมาตลอด ขอให้ยกโทษให้ตนด้วย

    ชายใหญ่เพียงแต่ตำหนิติติงว่า ถ้าแพนบอกอย่างนี้เสียแต่แรกตนก็จะไม่แต่งงานด้วย

    ส่วนเล็กพยายามจะคุยกับหญิงออน แต่หญิงออนขอร้องอย่าทำให้ตนต้องลำบากใจไปกว่านี้เลย แล้วพูดกับแพนว่า "คงสมใจเธอแล้วสินะแพน เธอต้องการเอาชนะฉันมาตลอดอยู่แล้วนี่ ต่อไปนี้เธอคงจะรู้จักพอ แล้วก็เลิกทำร้ายคนอื่นได้เสียที"

    หญิงออนเดินออกไปแล้ว แพนเหยียดยิ้มตามหลังอย่างสมใจ ในที่สุดตนก็ชนะจนได้

    ooooooo

    แพนขึ้นไปเก็บข้าวของเพื่อกลับไปอยู่บ้านโภคาตามเดิม เมื่อกลับถึงบ้านราศีบอกเล็กว่าพ่อกับแม่จัดการให้แล้ว ที่เหลือเป็นหน้าที่ของเล็กจะต้องจัดการเอง แม่ไม่ยุ่งด้วยแล้ว

    เล็กกราบขอโทษและขอบคุณพ่อกับแม่อีกครั้ง โภคาเตือนว่า ต่อไปจะต้องทำในสิ่งที่ถูกต้องเหมาะสม เพื่อแก้ไขความผิดพลาดที่เกิดขึ้น อย่าปล่อยให้เกิดความผิดพลาดขึ้นอีก แล้วทั้งราศีและโภคาก็เดินเข้าบ้านไป

    แพนทำท่าจะตามขึ้นไป เล็กชี้หน้าห้ามขึ้นไปเหยียบบ้านนี้ เคยอยู่ที่ไหนก็ไปอยู่ที่นั่น แพนอ้างว่าตนเป็นเมียเล็กแล้วจะให้ไปอยู่ที่ไหน เล็กยิ่งโกรธชี้หน้าปราม

    "พูดออกมาได้ไม่อายปาก ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหนก็อย่าหวังเลยว่าฉันจะยอมรับเธอเป็นเมีย" แพนถามว่าแล้วจะให้ตนไปอยู่ในฐานะอะไร "เลือกเอาสิ จะเป็นคนอาศัยหรือเป็นคนใช้ อย่าสะเออะคิดจะเป็นมากกว่านั้นเลย ไม่มีทาง" พูดแล้วเล็กเดินเข้าบ้าน แพนมองตามอย่างเจ็บใจ

    พอแพนไปที่เรือนประภา ก็ถูกประภาด่าว่าและตบหน้าอย่างแค้นใจที่เลี้ยงไม่เชื่อง สร้างเรื่องก่อปัญหาให้เดือดร้อนกันทั้งบ้าน แพนสำออยทำเป็นสำนึกผิดขอให้ประภาเมตตาตนเหมือนเดิม ถูกประภาด่าแล้วไล่อย่างเกลียดชัง

    "ไปจากบ้านฉันซะ ฉันไม่อยากเห็นหน้าแกอีก นังเนรคุณ!"

    แพนอ้อนวอนขอความเมตตาจากประภา ก้มกราบแทบเท้า ประภาตัดใจชักเท้าออก แพนหันไปร้องไห้กับเอียดขอให้ยกโทษให้ตนด้วย

    "เธอทำตัวของเธอเองแพน ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก" เอียดเดินเลี่ยงไปอีกคน ปล่อยให้แพนนั่งร้องไห้กับพื้นอยู่ตรงนั้น

    ooooooo

    เมื่อเอียดเข้ามาพบเล็กที่ห้องโถง ถามน้องชายว่าจะทำอย่างไรต่อไป

    "ทำไงได้ล่ะพี่เอียด เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว บ้านโน้นไม่ต้องการเขาแล้ว เราก็ต้องทนให้มันมาอยู่ร่วมบ้านต่อไป ถึงเล็กจะเกลียดขยะแขยงแค่ไหน แต่เล็กไม่มีทางเลือก เล็กอยากจะรู้นัก ถ้าเล็กไม่ได้อยู่ที่นี่มันจะทนอยู่ไปได้สักกี่น้ำ"

    เอียดเตือนสติน้องชายว่าที่นี่เป็นบ้านของเรา เล็กจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น เล็กพูดอย่างอัดอั้นว่า ขืนอยู่ที่นี่สักวัน คงต้องฆ่าแพนแน่ๆ เอียดเตือนว่าอย่าเอาชีวิตตัวเองไปแลกกับผู้หญิงไร้ค่าอย่างนั้นเลย ให้นึกถึงหญิงออนไว้

    "หญิงออนเกลียดเล็กแล้วครับพี่เอียด เล็กเสียหญิงออนไปแล้ว" พูดแล้วเล็กร้องไห้อย่างคับแค้นใจ เอียดจับมือน้องชายไว้ด้วยความสงสาร...

    ooooooo

    ที่โต๊ะอาหารเช้าบ้านโภคา  เล็กยังไม่ลงมา  เอียด คาดว่าน้องคงตื่นสาย เพราะเมื่อคืนเห็นเปิดไฟไว้ทั้งคืน

    จนสายเล็กลงมาในชุดพร้อมจะออกจากบ้านไปทำงาน แพนรีบถลาเข้าเกาะแขน ถูกเล็กสะบัดตวาดว่าอย่ามายุ่งแล้วตรงไปที่โต๊ะอาหาร แพนตามไปนั่งลอยหน้าบอกทุกคนว่าคงไม่มีใครว่าอะไร เพราะเวลานี้ตนไม่ได้อยู่ในฐานะผู้อาศัยแล้ว

    "ถ้าอยากจะประจานความหน้าด้านของตัวเองให้ชาวบ้านเขารู้ก็เชิญเถอะย่ะ" ราศีประชด

    "จะไม่ได้ประจานแต่แพนคนเดียวน่ะสิคะคุณท่าน แหม...นักข่าวคงพาดหัวตัวโตว่านางเอกใหม่ เรื่องลมลวงถูกลูกชายของนายพลโภคาล่วงเกิน" แพนลอยหน้าลอยตาขู่

    ราศีรวบช้อนทันที ประภาลุกบ้าง เล็กโมโหหันปรามแพนว่าอย่าคิดว่าทำอย่างนี้แล้วเธอจะได้ในสิ่งที่ตัวเอง ต้องการ แพนสวนอย่างท้าทายว่าได้หรือไม่ได้ไม่รู้ แต่ตอนนี้ตนกำลังเรียกร้องสิทธิ์ในฐานะภรรยาของเขา

    เล็กกินไม่ลงไปอีกคน ลุกขึ้นกระชากแขนแพนลากออกไปอย่างแรง ป้าเอมถามเอียดอย่างไม่สบายใจว่าจริงอย่างที่แพนว่าหรือ

    "ไม่รู้สิคะป้า เอียดรู้แต่ว่าบ้านเรากำลังจะลุกเป็นไฟ เพราะความไม่รู้จักพอของคนบางคน" เอียดตอบมองตามน้องชายไปอย่างหนักใจ

    เล็กลากแพนไปที่ห้องรับแขกดุด่าอย่างรุนแรงว่า กำลังทำลายความสุขของครอบครัวตน แพนขู่ว่าจะทำมากกว่านี้ถ้าเขาไม่ยอมรับตนเป็นเมีย จะทำทุกอย่างให้เขายอมรับความจริง ถึงเวลานั้นใครก็ห้ามตนไม่ได้

    "ฉันจะห้ามเธอเอง ลองดูก็แล้วกันถ้าเธอขืนคิดทำอะไรฉันอีกละก็ ฉันไม่เอาเธอไว้แน่ ถ้าฉันบ้ามากๆ ฉันฆ่าเธอได้ก็แล้วกัน จำไว้"

    เมื่อออกจากบ้าน เล็กไปง้อหญิงออนที่ทำงานอีก แต่ถูกหญิงออนปฏิเสธ บอกให้เขากลับไปเสีย ท่าทีที่เย็นชา จริงจัง เด็ดเดี่ยวของหญิงออน ทำให้เล็กจำต้องกลับไปอย่างผิดหวัง

    ooooooo

    เล็กไปหาเทินที่บ้านเช่า ปรับทุกข์เรื่องหญิงออน ที่ไม่ยอมใจอ่อนให้ตน เทินแนะให้ใจเย็นๆ ให้เวลาแก่หญิงออนอีกหน่อย เล็กปรารภอย่างอึดอัดใจว่า แพนมาอยู่ที่บ้านไม่เป็นเมียก็เหมือนเป็น ยอมรับว่า

    "เล็กกลัวคนอย่างมันจะใช้เล่ห์กลเอาชนะเรา เทินก็รู้ คนคนนี้ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล อย่างที่มันทำกับเรา"

    แล้วก็จริงอย่างที่เล็กพูด เพราะคืนนี้พอเล็กกลับบ้านก็เจอแพนไปนอนรออยู่ที่เตียงแล้ว อ้างสิทธิ์ความเป็นเมียหน้าตาเฉย

    เมื่อเล็กไล่อย่างไรก็ยังดื้อด้านไม่ยอมออกจากห้อง สุดท้ายเล็กต้องเป็นฝ่ายหนีลงไปนอนที่ห้องรับแขก

    รุ่งเช้าเอียดมาเจอถามเล็กว่าทำไมมานอนตรงนี้ พอรู้ว่าแพนไปนอนที่ห้องเล็ก เอียดทั้งตกใจทั้งโกรธ จนเล็กบอกว่าเห็นทีตนจะต้องออกไปเช่าบ้านอยู่ข้างนอกเสียแล้ว

    "ไม่ได้นะเล็ก นี่เป็นบ้านของเล็ก เล็กมีสิทธิ์ที่จะอยู่ ที่นี่ คนที่จะต้องออกไปคือคนอื่นต่างหาก"

    "แล้วจะให้เล็กทนอยู่ร่วมกับมันต่อไปเหรอครับ แค่นี้ เล็กก็จะบ้าตายอยู่แล้ว"

    เอียดคิดหนักว่าจะหาทางช่วยน้องอย่างไรดี

    ooooooo

    ที่วังสวนทิพย์

    บรรยากาศยังเศร้าหมอง ชายใหญ่ยังเอาแต่นั่งซึมร้องไห้ ยิ่งเมื่อเห็นภาพเก่าๆของแพนก็ยิ่งสะเทือนใจจนทนไม่ได้ หยิบภาพนั้นมาฉีกด้วยความเสียใจ จนท่านชายที่เฝ้าดูอยู่ต้องเข้ามากอดปลอบใจ

    ชายใหญ่คร่ำครวญอย่างน่าเวทนาว่าตนไม่ดีตรงไหน ทำไมแพนไม่รักตน บอกท่านพ่อว่า

    "ไม่มีแพน ชายก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแล้ว"

    "ชายต้องมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองนะลูก จำไว้นะ ชายยังมีพ่อ ยังมีหญิงออนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างชายนะลูก อย่าร้องไห้ให้กับผู้หญิงเลวๆพรรค์นั้นเลย เสียน้ำตาเปล่าๆ"

    ขณะปลอบโยนชายใหญ่นั้น ท่านชายแน่นหน้าอกขึ้นกะทันหัน ทั้งชายใหญ่และหญิงออนตกใจมากรีบประคองท่านพ่อไปยังห้องนอน เมื่อไปนอนพักที่เตียง ท่านถามหญิงออน ว่าถ้าพ่อเป็นอะไรไปจะทำอย่างไร หญิงออนเป็นผู้หญิงถ้าไม่มีพ่อจะอยู่อย่างไร

    หญิงออนจับมือท่านพ่อร้องไห้บอกท่านพ่อว่าผิดหวังแค่นี้ไม่ทำให้หญิงตายหรอก ขอให้ท่านพ่อเชื่อว่าลูกของท่านพ่อมั่นคงเข้มแข็งพอ บอกท่านพ่อว่า

    "หญิงอุ่นใจทุกครั้งเมื่อได้อยู่กับท่านพ่อ หญิงไม่จำเป็นต้องมีใครก็ได้ ถ้าหากหญิงมีท่านพ่อ แต่ถ้าท่านพ่อไม่อยู่หญิงจะหันหน้าไปพึ่งใครล่ะคะ ใครจะมารักหญิง ปรารถนาดีต่อหญิงเหมือนท่านพ่อ ถ้าสงสารหญิง ท่านพ่ออย่าพูดเรื่องตายอีกนะคะ"

    "ลูกรักของพ่อ พ่อสงสารหญิงเหลือเกิน" ท่านชายกอดหญิงออนไว้ ร้องไห้ไปด้วยกัน...

    ooooooo

     

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 07:48 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์