ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

สวรรค์สร้าง

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ในงานเลี้ยงสังคมไฮโซคืนนี้ จอมทัพแนะนำอุ่นใจแก่ตุลย์ที่มองอุ่นใจตะลึงอยู่ อุ่นใจยิ้มหวานหว่านเสน่ห์อ้อนขอให้ท่านเมตตากับฟีนิกซ์ที่ยื่นซองประมูลไปแล้วด้วย ตุลย์ตอบทั้งที่ยังมองเธอไม่วางตาว่า

"ไม่ต้องห่วง ผมจะพิจารณาอย่างถี่ถ้วนที่สุด"

จังหวะที่อุ่นใจยืนอยู่คนเดียวตุลย์รี่เข้าไปทักทำเป็นคุยกันถูกคอ บอกว่ามางานก็อยากรู้จักคนใหม่ๆอย่างเธอบ้าง อุ่นใจอ่อยว่าตนก็อยากรู้จักเขาเหมือนกันถ้าฟีนิกซ์จะได้เป็นผู้ชนะการประมูลของรัฐบาล ตุลย์ตีความคำพูดนั้นออกถามอย่างชอบใจว่า "เอาอย่างนั้นเลยหรือ"

"ฉันเป็นคู่หมั้นคุณจอมทัพนี่คะ อะไรที่จะช่วยผลักดันให้เขาประสบความสำเร็จ ฉันก็พร้อมที่จะทำทุกอย่าง" เธอย้ำคำ "ทุกอย่าง" จนสะดุดหูแล้วเปิดกระเป๋าหยิบนามบัตรส่งให้ "ท่านพร้อมจะให้ความมั่นใจกับฉันเมื่อไร ติดต่อมาก็แล้วกันค่ะ"

เธอทิ้งสายตายิ้มเยื้อนก่อนกรายจากไป ตุลย์มองตามแล้วก้มดูนามบัตร

นักรบอยู่อีกมุมหนึ่ง จู่ๆก็หงุดหงิดขึ้นมา เมื่ออุ่นใจเดินจากตุลย์มาแล้วเขาตามมาพูดกระแทกแดกดันว่า "เก่งนี่ เข้ามาอยู่ในวงการไม่ทันไร ก็รู้จักใช้เสน่ห์ตัวเองให้เป็นประโยชน์"

อุ่นใจสวนไปว่าตนก็เรียนรู้จากเขาและคู่หมั้นของเขาว่าวงการนี้มีแต่พวกเหลี่ยมจัดอยากได้อะไรก็ต้องยอมเอาตัวเข้าแลก เย้ยเขาว่าอย่าคิดว่าเขาตีสองหน้าเก่งอย่างเดียวตนก็ทำเป็นเหมือนกัน!

นักรบฉุนขาดพูดดูถูกว่าตนนั้นเป็นราชาแห่งเสือแต่เธอมันแค่เสือฝึกหัดเท่านั้นเอง

"งั้นก็คอยดูเสือฝึกหัดอย่างฉันทำให้คุณพังไม่เป็นท่าก็แล้วกัน" อุ่นใจท้าทาย พอเขาถามว่าเธอจะทำอะไร ถามไม่ทันขาดคำอุ่นใจก็ฉีกแขนเสื้อและชายกระโปรงตัวเองร้องขอความช่วยเหลืออย่างตระหนก แล้ววิ่งเซซัดไปในกลุ่มคน เจอจอมทัพก็ขอให้เขารีบพาออกไปจากที่นี่ ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรจนจอมทัพตกใจรีบประคองเธอออกไป

อุ่นใจในอ้อมแขนของจอมทัพค่อยๆหันมองนักรบด้วยแววตาเยาะเย้ยเหมือนจะบอกว่า "นี่คือบทแรกเท่านั้น!"

ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อกลับมาที่บ้าน คืนนี้เองเธอก็โทร.ไปหาเปลวแสงบอกว่ามีของจะให้

เพียงวันรุ่งขึ้น ที่หน้าบริษัทไทเกอร์คิงก็มีพวกคนงานพากันมาชุมนุมประท้วงตะโกน

"เราไม่ยอม!! เราไม่ยอม ผู้บริหารไร้น้ำใจ!!"

ooooooo

นายิกาตกใจไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ นักรบเองเห็นข่าวทางทีวีก็อุทาน "นี่มันหน้าบริษัทเรานี่"

ที่กลุ่มผู้ชุมนุม เปลวแสงยืนรายงานข่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า

"ตอนนี้ดิฉันกำลังยืนอยู่หน้าบริษัทไทเกอร์คิงยักษ์ใหญ่ ด้านการสื่อสารที่วันนี้กำลังพบวิกฤติครั้งใหญ่ เพราะคนงานทั้งหมดของบริษัทลุกขึ้นประกาศหยุดงานและเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับตัวเองค่ะ"

ไม่เพียงเท่านั้น เปลวแสงยังเอาคลิปที่เอื้อเปิดโปงความไร้มนุษยธรรมของไทเกอร์คิงออกมาเปิดให้ดูกันด้วย ยิ่งทำให้พนักงานแค้นใจรวมตัวกันต่อสู้เข้มแข็งจนกว่าจะมีการเจรจา และผู้บริหารทั้งหมดต้องลาออก! นายิกาเห็นคลิปนั้นถึงกับตัวสั่นถามว่าคลิปนั่นหลุดไปได้ยังไง นักรบเชื่อว่าเป็นฝีมือของอุ่นใจ

การประท้วงอย่างเข้มแข็งของพนักงานและคลิปลับที่เผยถึงความเหี้ยมโหดของบริษัทแก่สาธารณชน ทำให้นายิกาตกใจจนหมดสติไป

ดอกจันดูทีวีแล้วถามอุ่นใจขณะกำลังจะออกไปทำงานว่าฝีมือเธอใช่ไหม ถามว่าทำแบบนี้ไม่สงสารพวกคนงานที่เขาต้องตกงานหรือ

"บางทีอาจจะดีกว่าต้องถูกเอาเปรียบอยู่ในบริษัทนั้นก็ได้" อุ่นใจตอบอย่างหนักแน่น พอดีโอ๋วิ่งมาบอกว่าวันนี้ตนมีเตะบอลให้ไปเชียร์ด้วย อุ่นใจเพิ่งนึกได้บอกโอ๋ว่าวันนี้มีประชุมทั้งวัน เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะไปส่งที่โรงเรียนแล้วกลับมาฟังผลดีไหม แม้โอ๋จะผิดหวังแต่ก็ทำได้แค่หน้าม่อย

"ไม่เป็นไรน่า ไม่มีอาอุ่นก็มีอาดอกจันกับปู่ทองใบไง" ดอกจันกอดปลอบใจจนโอ๋ยิ้มออก

ooooooo

เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนแปลง ดารารายก็เปลี่ยนท่าที ระยะนี้เธอห่างจากนับรบจนโทร.ติดต่อไม่ได้ นักรบเองก็เข้าใจบอกกับทองทิวว่า

"ฉันคบกับดารารายมานาน ฉันรู้จักเขาดี เราก็เหมือนไม้ใหญ่ที่ต้องพึ่งพิงกัน เมื่อไรที่คนนึงทำท่าจะล้ม คนที่เหลือก็ต้องหาที่หมายใหม่ ฉันกับเขาไม่มีวันที่จะยอมพังไปด้วยกันหรอก"

จริงอย่างที่นักรบพูด เพราะดารารายหันมาเกาะติดจอมทัพกระทั่งเดินเกาะแขนเขาออกจากบริษัทลูกค้า ชวนไปทานอาหารกันเพราะแต่เช้าตนยังไม่ได้ทานอะไรเลย จอมทัพบอกว่าตนไม่หิว เธอก็อ้อนว่าตนหิว อย่าลืมว่าคุณพ่อเขากำชับไว้ว่าให้ดูแลตนให้ดี

"งั้นคุณจะไปทานที่ไหนผมจะไปส่ง"

ดารารายหน้าหงิกไม่พอใจ พอดีโทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้น เธอรับสายเสียงแข็ง

"ฮัลโหล ว่าไงนะคะ จะสัมภาษณ์ฉันเรื่องนักรบ ก็บอกไปตั้งกี่ครั้งแล้วว่าเราห่างกันมาได้สักพักแล้ว...ฉันไม่มีความเห็น" ตัดบทห้วนๆวางสายแล้วก้าวขึ้นรถตามจอมทัพไปอย่างหงุดหงิด

ooooooo

ที่ฟีนิกซ์ จอมภพเรียกอุ่นใจไปพบเสนอจะจ่ายเงินให้เธอจำนวนหนึ่งเพื่อให้เธอเลิกคบกับจอมทัพ อุ่นใจไม่ขอรับเพราะสิ่งที่เธอต้องการนั้นไม่ใช่เงินแต่ เป็นทะเบียบสมรสกับจอมทัพ

ระหว่างนั้นจอมทัพกลับมาพร้อมกับดาราราย อุ่นใจขอบคุณดารารายที่ช่วยดูแลคู่หมั้นแทนตนแต่ตอนนี้เชิญกลับไปได้แล้วตนจะดูแลคู่หมั้นเองให้เธอไปดูแลคู่หมั้นของตัวเองคือนักรบไม่รู้ว่าป่านนี้หนีม็อบคนงานไปถึงไหนแล้ว

จอมทัพดีใจที่อุ่นใจบอกว่าจะแต่งงานกับเขา เมื่ออยู่ กันตามลำพังเขาถามว่าพูดจริงหรือว่าแค่ประชดตามอารมณ์ เท่านั้น อุ่นใจยืนยันว่าตนพูดจริง แต่เธอก็ยังสงวนเนื้อสงวนตัวไม่ยอมแม้แต่จะให้จอมทัพหอมแก้มเพราะเธอไม่ได้รักเขาที่จะแต่งงานด้วยก็เพียงเพื่อตอบแทนที่ใช้เขาเป็นเครื่องมือล้มนักรบเท่านั้นเอง

นายิการับไม่ได้กับสภาพที่ต้องพังครืนลงของไทเกอร์คิงถึงกับเสียสติ หมอบอกนักรบที่ไปเยี่ยมแม่ว่า นายิกาอารมณ์ ตึงเครียดถึงขีดสุดจนตอนนี้สมองปิดกั้นการรับรู้ในโลกของความจริงไปแล้ว หมกมุ่นแต่ว่าบริษัทจะล้มละลาย ส่วนการรักษา หมอบอกว่าต้องรอให้จิตใจสงบกว่านี้ก่อน เพราะตอนนี้คนไข้ไม่ยอมรับการรักษาใดๆเลย

เมื่อฝ่ายนายิกาอยู่ในความเพลี่ยงพล้ำเช่นนี้ นิมมาน กับนักคิดวางแผนเผด็จศึกเพื่อกันไม่ให้นักรบหวนกลับมาเอาคืนจากพวกตน

แผนการของนิมมานคือ ล่อนักรบให้ขึ้นไปที่ห้องประชุมของไทเกอร์คิงที่เวลานี้อยู่ในสภาพรกร้างถูกทุบทำลายข้าวของระเกะระกะ

นักคิดขึ้นไปเปิดไฟล่อให้นักรบขึ้นไปดูดักเอาไม้ตีหัวจนหมดสติ ทิ้งร่างเขาไว้ที่นั่นทำทีเหมือนเขาถูกคนงานทำร้าย แล้วสองแม่ลูกก็กระหยิ่มยิ้มย่องว่าต่อไปเราก็ไม่มีเสี้ยนหนามมาทิ่มตำอีกแล้ว

ooooooo

ระหว่างหมดสติไปนั้น นักรบรู้สึกเหมือนว่า ตัวเองฝันล่องลอยไปที่ที่ลึกลับมีแต่หมอกควัน  ในม่านหมอกนั่นเอง เขาเห็นเอื้อปรากฏขึ้นตรงหน้า เอื้อพูดกับเขาว่า

"และแล้ววันนี้ก็มาถึงจนได้ วันที่ผมได้มีโอกาสสั่งสอนให้คุณรู้ว่า พอไม่มีชื่อเสียงกับความสำเร็จแล้ว คุณนักรบ พยัคฆ์ ราชา   ก็เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาที่เป็นเหยื่อของคนที่แข็งแรงกว่าเช่นกัน"

เอื้อยังถามเขาถึงความรู้สึกเจ็บปวดจากการถูกหักหลัง บอกเขาว่า ทุกสิ่งที่เขาได้รับมันเกิดจากการกระทำของเขาเองทั้งนั้น...พูดแล้วเอื้อหัวเราะก้อง ค่อยๆเลือนหายไป

นักรบพยายามเรียกเอื้อไว้ แต่ถูกหาญพ่อของเขาปรากฏตัวเรียกไว้บอกว่าเอื้อได้ทำหน้าที่ของเขาสำเร็จแล้วและจะไม่กลับมาอีกอย่าตามไปเลย นักรบถามว่าเอื้อต้องการแก้แค้นตนเท่านั้นใช่ไหม

"เอื้อเขาไม่ได้แค้นลูกหรอกนักรบ เขาต้องการสั่งสอนลูก อย่างน้อยก็ถือว่าทำหน้าที่แทนพ่อที่ไม่มีโอกาส...เห็นแล้วใช่ไหมว่าเกิดอะไรกับชีวิตลูกตอนนี้ ทุกอย่างมันเป็นผลมาจากการกระทำของเราเองทั้งนั้น"

นักรบนิ่งฟังอย่างพยายามคิดตาม...

"ลูกถูกแม่ปลูกฝังให้พุ่งไปที่ความสำเร็จ โดยไม่สนใจเลือดเนื้อชีวิตจิตใจของคนอื่น มันก็ดีหรอกที่วันที่ลูกยิ่งใหญ่ ลูกก็จะได้ซึมซับมันเต็มที่โดยไม่มีใครมาขอแบ่งปัน...แต่ในวันที่ล้มเหลวอย่างตอนนี้ ลูกก็จะถูกใครๆตีจาก โดนเหยียบย่ำซ้ำเติม กลายเป็นคนอ่อนแอที่ใครๆก็อยากจะสมน้ำหน้า"

หาญมองนักรบอย่างสลดใจ อดสงสารลูกไม่ได้...

"แต่นี่เป็นชีวิตที่พ่อไม่อยากให้ลูกได้เจอ น่าเสียดายที่พ่อไม่มีโอกาสอยู่เพื่อยับยั้งไม่ให้มันเกิดขึ้น"

นักรบถามว่านี่เป็นกรรมของตนใช่ไหม หาญไม่ตอบแต่บอกว่าเขายังดีที่มีโอกาสแก้ตัว แล้วทำให้นักรบได้รู้ถึงสิ่งที่เขาได้ทำเป็นการแก้ตัว คือเรื่องราวต่างๆที่เขาทำไว้ขณะที่เขากลายเป็นนักรบอีกคนหนึ่งที่มีจิตใจดี สำนึกดี มีมนุษยธรรม เมตตาธรรมและรักคนอื่น...แล้วสรุปให้นักรบได้รับรู้ว่า

"นักรบคนนั้นเกือบจะเปลี่ยนแปลงอะไรหลายอย่างได้ สำเร็จ..."

"แต่นักรบคนเก่าก็กลับมาเสียก่อน" นักรบพูดต่ออย่างลำดับเรื่องได้ เขาถามพ่อว่าตนเลวมากใช่ไหม หาญพูดอย่างเข้าใจเขาว่า

"ถ้าพ่อมีโอกาสอยู่กับลูกนานกว่านี้ พ่อก็คงจะสอนให้ลูกเห็นความสวยงามอีกด้านของความเป็นมนุษย์ ไม่ปล่อยให้ลูกหมกมุ่นกับโลกแห่งการต่อสู้แบบแม่เขา...แต่ลูกเห็นแล้วใช่ไหมว่า ภายใต้นักรบที่เป็นราชาแห่งเสือ ยังมีนักรบที่เป็นคนซ่อนอยู่ และพ่อก็เชื่อว่า นั่นเป็นสิ่งที่ลูกซึมซับไปจากพ่อ..."

นักรบค่อยๆเงยหน้ามองพ่อ หาญยิ้มให้กำลังใจลูกก่อนพูดต่อว่า

"สิ่งที่พ่อกับแม่ปลูกฝังลูกมาเป็นสิ่งดีเสมอ แต่ในความดีมันก็มีสองด้าน ลูกต้องรู้จักเลือกให้ถูกด้าน แล้วนำมารวมกัน ถ้าทำได้เมื่อไร นักรบของพ่อก็จะเป็นทั้งคนที่เก่งที่สุดและดีที่สุด"

แววตาของนักรบค่อยๆอ่อนลง...อ่อนโยนขึ้นเขาพูดกับหาญอย่างดีใจว่า

"ผมเข้าใจแล้วครับพ่อ ผมเข้าใจแล้ว..."

หาญยิ้มให้กำลังใจลูกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไป...

รุ่งขึ้น นักรบขยับอย่างรู้สึกตัว แต่เขายังเพ้อหาพ่อ...แล้วทะลึ่งพรวดขึ้น ทองทิวที่เฝ้าอยู่รีบจับไว้ ทองทิวดีใจมากที่นักรบฟื้นแล้ว เขาบอกนักรบที่ยังงงๆอยู่ว่า ตำรวจไปพบเขานอนสลบอยู่ที่ไทเกอร์คิงจึงพาส่งโรงพยาบาลและติดต่อตน

นักรบพยายามทบทวนความจำรู้ว่าถูกหลอกไปที่นั่นและถูกตีหัว ทองทิวคาดว่าคงเป็นพวกคนงานที่โกรธแค้น แล้วบอกให้นักรบนอนเฉยๆ ตนจะไปตามหมอ

ooooooo

หลังจากหมอพานักรบไปสแกนสมองแล้ว หมอให้ทองทิวดูแผ่นเอกซเรย์พูดอย่างทึ่งว่า

"บริเวณเนื้อสมองปกติดีครับ แสดงว่าถูกฟาดไม่แรงมาก แต่ที่แปลกก็คือลิ่มเลือดที่เคยคั่งตรงจุดนี้ตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ หายไปแล้ว ตอนนี้คุณรู้สึกตัวยังไงบ้างครับคุณนักรบ" หมอถามนักรบที่นั่งฟังอยู่

นักรบมองทั้งสองนิ่ง บอกว่าตนรู้สึกปกติ ทองทิวถามว่าจำตัวเองได้ใช่ไหม

"ใช่ ผมจำได้...จำได้ทุกอย่าง" นักรบตอบอย่างมั่นใจ ชัดถ้อยชัดคำ สมองครุ่นคิดถึงเรื่องในฝันที่เพิ่งผ่านไป ทองทิวมองหวาดๆอย่างไม่ไว้ใจกลัวนักรบจะกลับมาโหดกว่าเดิมและคิดบัญชีกับทุกคนอีก

ทองทิวไปส่งข่าวที่บ้านดอกจันซึ่งอุ่นใจอยู่ที่นั่น บอกอุ่นใจว่า ตอนนี้นักรบอยู่โรงพยาบาลที่แม่นวลเคยอยู่ถ้าเธออยากไปเยี่ยม...

"ไม่มีทาง" อุ่นใจตัดบททันที "ฉันจะไปเยี่ยมทำไม คนแบบนั้น เอาไว้ให้ตายเมื่อไรแล้วฉันจะเปลี่ยนใจยอมไปรดน้ำศพ"

อุ่นใจกระแทกเตารีดที่กำลังรีดผ้าลงคว้าเสื้อผ้าที่รีดแล้วเดินเข้าห้องไป ทองทิวมองตามบ่นหน้ามุ่ย "แค่เกริ่นเฉยๆไม่ต้องเหวี่ยงก็ได้มั้ง"

ดอกจันพับผ้าใส่ตะกร้า กลั้นขำในลำคอ ชอบใจที่ทองทิวโดนด่า

แม้ทองทิวจะโดนอุ่นใจด่าแต่ก็คุ้ม...พอใจ เพราะได้มาเจอดอกจันและกรุ้มกริ่มจนเธอเขิน

ooooooo

นิมมานมาแผนสูง เข้าไปเยี่ยมนายิกาพูดใส่หูว่าเธอบ้าไปแล้วยั่วจนนายิกาคลั่งขึ้นมาบีบคอนิมมาน เกือบตาย พอพยาบาลมาช่วยแยกออก นิมมานก็ไปขอใบรับรองแพทย์ว่านายิกาป่วยเป็นโรคจิต เอาใบ รับรองแพทย์นี้ไปแสดงต่อที่ประชุมกรรมการบริหารไทเกอร์คิง แสดงเจตจำนงจำเป็นที่ตนต้องมาบริหารแทน ในที่สุดที่ประชุมก็ต้องยอมรับเพราะเวลานี้มีแต่เธอกับนักคิดเท่านั้นเป็นทายาทที่เหลืออยู่

ทองทิวพยายามปิดข่าวนี้ไม่ให้นักรบรู้ แต่ที่จริงนักรบรู้แล้ว แต่นักรบคนใหม่ไม่มีความโลภโมโทสันเหมือนคนเก่าแล้ว เขาบอกทองทิวว่า

"มันเป็นทางเลือกที่ถูกแล้ว ตอนนี้บริษัทกำลังระส่ำ ระสายจำเป็นต้องมีคนกล้าอาสาเป็นผู้นำไม่งั้นจะยิ่งไปกันใหญ่" ทองทิวถามว่าแล้วตัวเขาเองล่ะ นักรบพูดอย่างปลงแล้วว่า "ตอนนี้ไม่มีใครเชื่อถือคนอย่างฉันหรอก เพราะฉันทำให้ทุกอย่างพังเอง ถ้าเขาอยากพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง ฉันก็จะให้ โอกาส เราก็รอดูไปแล้วกันว่าเขาจะทำได้ดีแค่ไหน"

ทองทิวอึ้งไปกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของนักรบ คิดไม่ถึงว่านักรบจะคิดและพูดได้ดีอย่างนี้

ooooooo

ดารารายร้อนใจมากที่พรุ่งนี้จะเป็นวันนัดไปจดทะเบียนสมรสกันของอุ่นใจกับจอมทัพแล้ว เธอเร่งรัดให้จอมภพทำอะไรให้เด็ดขาดสักอย่าง จอมภพไม่อาจทำอะไรได้มากกว่านี้แล้ว เพราะกลัวว่าถ้ารุนแรงเกินไป จอมทัพพาอุ่นใจหนีไปเขาจะยิ่งแย่เพราะมีลูกชายคนเดียวเท่านั้น

"ถ้าคุณลุงไม่มีวิธีอื่นแล้ว จะยอมใช้วิธีของดาวไหมล่ะคะ" ดารารายเสนอตัว จอมภพมองอย่างสนใจ

แต่อุ่นใจไม่ได้ยินดียินร้ายกับวันจดทะเบียนสมรสที่จะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้ เธอบอกดอกจันว่า

"ฉันใช้เขาเป็นเครื่องมือแก้แค้นให้ตัวเองสำเร็จแล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องตอบแทนเขาแล้วล่ะดอกจัน ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าจะเรียกการตัดสินใจครั้งนี้ว่าอะไร...รู้แต่ว่ามันจะทำให้คุณจอมทัพมีความสุขที่สุด"

ดอกจันฟังแล้วอึ้งสนิท เมื่อแน่ใจว่าอุ่นใจยอมแต่งงานกับจอมทัพทั้งที่ไม่ได้รักเขาเลย...

ส่วนนักรบ เขานอนครุ่นคิดใคร่ครวญถึงคำพูดของพ่อที่พบกันในฝัน ยิ่งคิดทบทวนเรื่องราวที่ตัวเองทำไว้กับอุ่นใจก็ยิ่งรู้สึกผิด เขาถามตัวเองว่า "อุ่นใจ...ฉันจะชดเชยให้เธอยังไง"

ดังนั้น รุ่งขึ้นเมื่อทองทิวซื้ออาหารมาให้ปรากฏว่านักรบหายไปแล้ว ถามพยาบาลจึงรู้ว่าเขากลับบ้านไปเมื่อเช้านี้เอง

ooooooo

แผนการร้ายของดารารายคือให้สมุนของจอมภพสองคนไปหลอกอุ่นใจว่าจอมทัพให้มารับแล้วบังคับพาเธอไปที่โกดังในป่า บอกอุ่นใจที่รู้ตัวว่าถูกหลอกว่า

"คุณท่านให้เธอมาพักที่นี่กับเราสองคนจนกว่าคุณจอมทัพจะยอมแต่งงานกับคุณดาราราย"

"ไม่มีทาง!" อุ่นใจพยายามดิ้นรนจะหนี ถูกสมุนของจอมภพช่วยกันจับมัดไว้  พอเธอตะโกนขอความช่วยเหลือ

มันก็เอามืออุดปาก แต่อุ่นใจก็ยังพยายามแผดเสียงกรี๊ดเพื่อ ขอความช่วยเหลือ

นักรบตามมาช่วยเธอไว้ได้ เขาเอาไม้ฟาดสมุนทั้งสอง ต่อสู้กับพวกมันอย่างดุเดือดรุนแรงจนจัดการมันทั้งสองหมอบกระแต เขาจึงหันไปบอกอุ่นใจ "อุ่นใจ ไปกับฉัน"

อุ่นใจไม่ทันคิดอะไรเพราะเวลานี้ขอแต่ให้หนีพ้นจากสภาพตรงนี้ไปได้ก่อนก็ดีใจแล้ว นักรบพาเธอไปขึ้นรถขับออกไปในสภาพที่เธอยังถูกมัดมืออยู่

นักรบขับรถไปราวกับเหาะจนอุ่นใจไม่สบายใจ เขาพาเธอไปที่ท่าเรือริมทะเล อุ้มเธอลงเรือแล้วขับเรือยอชต์ส่วนตัวออกไปทันที

อุ่นใจยังถูกมัดมืออยู่เธอได้แต่ร้องถามว่าจะพาตนไปไหน ให้พาตนกลับบ้านเดี๋ยวนี้ สุดท้ายนักรบยอมปลดเชือกที่มัดเธอถามว่า

"ฉันปล่อยเธอแล้ว ทีนี้เราจะคุยกันได้รึยัง"

อุ่นใจไม่ยอมคุย เธอถอยไปที่กราบเรือมองลงไปในทะเล นักรบถามว่าเธอแน่ใจหรือว่าจะหนีลงไปข้างล่างนั่น

อุ่น ใจประณามว่าเขาก็ไม่ต่างกับโจรสองคนนั่น พูดอย่างเด็ดเดี่ยวว่าถ้าตนต้องตายเพื่อจะหนีไปจากเขาก็จะทำ พูดแล้วกระโดดจากกราบเรือลงทะเลไปทันที

นักรบตกใจมากคว้าห่วงชูชีพโยนลงไปแล้วกระโดดตามลงไปคว้าตัวเธอไว้ ทั้งคู่ลงไปดิ้นรนต่อสู้กันในน้ำ จนกระทั่งนักรบบอกว่า

"เอา สิ ถ้าเธอตายฉันก็จะตายตามเธอไปด้วย ฉันจะตามเธอไปทุกที่ ยังไงเราก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว" แล้วเขาก็บอกกับเธอว่า "ฉันพาเธอมาที่นี่ ไม่ใช่เพราะฉันคิดไม่ดีอะไร แต่ฉันอยากจะปรับความเข้าใจกับเธอ" แล้วนักรบก็อ้อนวอนขอโอกาสตนอีกสักครั้ง

เมื่อ อุ่นใจใจอ่อนเขาพาเธอขึ้นเรือให้เปลี่ยนเสื้อผ้าเสียเดี๋ยวจะไม่สบาย แล้วถามเธอจริงจังว่า เธอจะแต่งงานกับจอมทัพจริงหรือ อุ่นใจบอกว่าตอนนี้จอมทัพรอจดทะเบียนอยู่ที่เขตแล้ว ยืนยันว่าเขารักตนแต่พอนักรบถามว่าแล้วเธอรักเขาหรือเปล่า อุ่นใจกลับอึ้ง นักรบรู้ทันรีบตัดบท

"อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้เลย เปลี่ยนเสื้อผ้าเสียก่อน เดี๋ยวฉันจะหาอะไรให้กิน"

ooooooo

จอมทัพ ไปรออุ่นใจที่สำนักงานเขตแล้ว ดารารายทำทีว่าไปทำธุระที่นั่นเจอเขาโดยบังเอิญ ถามว่ามารอจดทะเบียนกับอุ่นใจหรือ แล้วทำไมยังไม่มา พอจอมทัพพูดไม่ออก เธอใส่ไคล้ทันทีว่า อุ่นใจไม่ได้อยากแต่งงานกับเขา เธอแค่ต้องการใช้เขาเป็นสะพานยั่วให้นักรบหึงเท่านั้น

พอเห็นจอมทัพนิ่งอึ้ง ดารารายใส่ไฟต่อทันที

"ฉัน รู้ว่าคุณฉลาดพอที่จะมองออกว่าเขาสองคนมีเยื่อใยกันมาตลอด เมื่อก่อนฉันก็เป็นอย่างคุณ ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองแพ้ แต่ในที่สุดฉันก็ฝืนความจริงไม่ได้ เพราะยิ่งอยู่กับนักรบฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า ฉันไม่อยากให้คุณต้องเป็นเหมือนฉันวันนั้น เพราะมันไม่ใช่เรื่องสนุกเลย"

ดารารายพูดทิ้งไว้แล้วกรีดกรายไป จอมทัพนิ่งคิดหนักใจ แต่ยังรออุ่นใจอยู่ที่นั่น

ooooooo

หลัง จากพาขึ้นเรือบรรยากาศผ่อนคลายลงแล้ว   นักรบทำอาหารเมนูไข่ต้มเพื่อฟื้นความจำให้อุ่นใจกิน ทั้งยังบอกเธอว่าเขาทำทุกอย่างเพื่อยืนยันกับเธอว่า เขาไม่ได้ป่วยแล้ว  เขาเล่าให้ฟังถึงตอนที่ถูกทำร้ายจนสลบและเข้าโรงพยาบาล   เวลานั้นเขาได้พบกับเอื้อ  เล่าถึงสิ่งที่เอื้อพูดกับเขา   แล้วพูดถึงสภาพปัจจุบันว่า

"ฉันพรากทุกอย่างไปจากเธอ แล้วตอนนี้ฉันก็แทบไม่เหลืออะไรแล้ว บริษัทก็กลายเป็นของคนอื่น แม่ฉันก็กลายเป็นบ้า คู่หมั้นที่หมั้นกันเพราะผลประโยชน์ก็ตีจาก เพื่อนฝูงฉันก็ไม่มีอีกแล้วมีแต่ศัตรูที่รอรุมซ้ำฉัน"

อุ่นใจถามว่า ต้องการให้ตนเห็นใจใช่ไหม นักรบปฏิเสธยอมรับว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะการกระทำของตัวเขาเอง ตนควรถูกซ้ำเติม ตอนนี้ตัวเองก็ยังสมน้ำหน้าตัวเองอยู่เลย แต่ที่เล่าให้ฟังก็เพียงแค่อยากให้เธอรู้ว่าตนเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นและ กำลังพยายามแก้ไขทุกอย่างให้ดีขึ้น แล้วขอร้องว่า

"ฉันอยากจะขอโอกาส จากเธอ ให้รอดูความเปลี่ยนแปลง ของฉันได้ไหม"   อุ่นใจย้อนถามว่าทำไมต้องเป็นตน เขากุมมือเธอมองหน้าบอกว่า   "เพราะเธอคือคนที่สำคัญที่สุดของฉัน"

นอกจากนี้เขายังยอมรับว่าที่ ผ่านมานั้นเขาทำไม่ดีกับเธอเพราะความผิดปกติของตัวเอง ด้วยความรู้สึกลึกๆที่มีต่อนักรบกอปรกับที่เขาสำนึกผิดขอโทษขอโอกาส ในที่สุดต่างก็ยอมรับความรู้สึกที่มีต่อกัน ปล่อยตัวไปตามอารมณ์ปรารถนาของกันและกัน...

ooooooo

รุ่งขึ้น เมื่ออุ่นใจขอให้พาเธอกลับบ้านเพราะยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องรีบจัดการ นักรบรู้ว่าเธอต้องการกลับไปเคลียร์กับจอมทัพ แม้จะไม่สบายใจแต่ก็ต้องพาเธอกลับ

พอกลับถึงบ้านดอกจันปรากฏว่า จอมทัพรออยู่ที่นั่นแล้ว เขาโกรธมากตรงเข้าชกนักรบถามว่าเขาพาอุ่นใจไปใช่ไหม ทำอะไรเธอบอกมาเดี๋ยวนี้ จนอุ่นใจต้องรีบเข้ามาห้าม จอมทัพใจเย็นลงถามว่านักรบพาเธอไปไหนมา อุ่นใจจึงเล่าความจริงให้ฟังว่า

"เมื่อวาน พ่อของคุณส่งคนมาจับตัวฉัน แต่คุณนักรบเขาไปช่วยฉันไว้"

จอมทัพ ตะลึงอึ้งกับการกระทำของจอมภพ เขาพาอุ่นใจกลับบ้านไปต่อว่าพ่อว่าทำไมทำแบบนี้ ตนรับไม่ได้ จอมภพพูดหน้าตาเฉยว่าตนไม่ได้ฆ่าอุ่นใจแต่ต้องการสั่งสอนเท่านั้น จอมทัพบอกพ่ออย่างผิดหวังว่า

"คุณพ่อรู้ไหม ยิ่งทำแบบนี้ ผมก็ยิ่งรู้สึกว่าเรารักกันมากขึ้น"

อุ่น ใจมองหน้าจอมทัพรู้สึกละอายใจที่จอมทัพมีความจริงใจกับตน แต่ความจริงเรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดแล้ว ยิ่งเมื่อเขาเดินมาส่งเธอที่หน้าบ้านบอกว่าเขาจะออกไปอยู่โรงแรมสักพัก จนกว่าจะหาที่อยู่ใหม่ได้ แล้วเมื่อถึงวันนั้นเราจะแต่งงานกันทันที ถามเธอว่า "คุณรอได้ใช่ไหมอุ่นใจ"

"ค่ะ" อุ่นใจกล้ำกลืนตอบเขา เมื่อจอมทัพดึงเธอเข้า ไปกอดแล้วพาขึ้นรถ   อุ่นใจได้แต่นั่งนิ่งด้วยสีหน้าที่ไม่มีความสุขเลย...

ooooooo

อุ่นใจเล่าความจริงทั้งหมดที่ไปกับนักรบให้ ดอกจันฟัง ดอกจันฟังแล้วอึ้งแต่ก็บอกเพื่อนรักว่า

"ฉัน ไม่ตัดสินแกหรอกนะอุ่น เพราะฉันรู้ว่าเรื่องแบบนี้ มันต้องเกิดกับตัวเองถึงจะรู้ว่าควรตัดสินใจยังไง ฉันก็ได้แต่หวังว่าแกจะเลือกทางที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองนะ"

แล้วคืนนี้เอง นักรบก็มาหาอุ่นใจอีกถามว่าจอมทัพมาคุยอะไรกับเธอบอกได้ไหม

พอ อุ่นใจบอกว่าจอมทัพทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรงและออกมาอยู่โรงแรมจนกว่าจะหา เรือนหอได้แล้วค่อยย้ายเข้าไปอยู่ด้วยกัน นักรบผิดหวังมากถามว่าทำไมเธอไม่บอกเรื่องของเรากับจอมทัพ

"ลืมมันไป เถอะมันจบแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็ขอให้คิดว่ามันเป็นการให้อภัยจากฉันก็แล้วกัน แล้วคุณก็อย่ามาที่นี่อีกเลยนะนักรบ ถือว่าฉันขอร้อง อย่ามายุ่งกับพวกเราอีก...ปล่อยฉันไปเถอะ"

อุ่นใจร้องไห้อย่างหนัก นักรบทิ้งมือลงอย่างหมดแรง ก้าวขาไม่ออกทั้งๆที่เห็นอุ่นใจเดินถอยห่างไปทุกทีจนกระทั่งหายเข้าไปในบ้าน

ดอกจันรอรับเพื่อนอยู่ในบ้านพอเห็นเพื่อนรักอุ่นใจก็ยิ่งร้องไห้บอกว่า

"ฉันทำผิดกับคุณจอมทัพไม่ได้ เพราะถ้าทำอย่างนั้น ฉันก็จะไม่ต่างจากผู้หญิงอย่างคุณดารารายเลย ฉันทำไม่ได้..."

ในที่สุด อุ่นใจตัดสินใจยอมสละโสดให้จอมทัพ แต่ยอมมอบทั้งกายและหัวใจให้นักรบ...

ooooooo

ทุก อย่างเปลี่ยนแปลงตามเวลาที่ผ่านไป นักรบยังพยายามทำใจเรื่องอุ่นใจ จอมทัพมีความสุขกับการพาอุ่นใจไปหาบ้านตามโครงการหมู่บ้านจัดสรร นิมมานควงนักคิดเดินชูคอในงานสังคมต่างๆในฐานะผู้บริหารไทเกอร์คิงเต็มตัว

ทอง ทิวติดตามการทำงานของนิมมานและนักคิดจากสื่อมวลชนต่างๆ บอกนักรบว่าสองแม่ลูกยังไม่ได้ลงมือทำงานเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ดีแต่สร้างภาพว่าไทเกอร์คิงจะฟื้นกลับมาพร้อมกับผู้บริหารชุดใหม่

นักรบ ตัดสินใจไม่ยอมให้ไทเกอร์คิงพังง่ายๆ บอกทองทิวว่าจะพยายามยับยั้งเท่าที่จะทำได้ คืนนี้เขาจึงไปที่โรงงาน โดยให้ทองทิวคอยดูต้นทางด้านนอกแต่อย่าเข้าไปกวน

นักรบไปในส่วนของ โรงงานตรงไปเปิดคอมพิวเตอร์ ออกแบบอะไรบางอย่างอย่างเคร่งเครียด จนในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จมันคือไมโครชิพขนาดเล็กมากนั่นเอง!

เสร็จ แล้วนักรบไปผับแห่งหนึ่งที่นักคิดกำลังฉลองวันเกิดมีสาวๆห้อมล้อมเต็มไปหมด พอนักคิดเห็นนักรบเข้ามาก็ลุกไปหาถามเยาะเย้ยว่าจะมาสมัครงานที่นี่หรือ

นักรบ ไม่สนใจ เขาบอกว่าแค่อยากจะมาดูว่าประธานไทเกอร์คิงกำลังมาทำอะไรอยู่ที่นี่เท่านั้น นักคิดตบไหล่นักรบบอกว่าคนที่จะเข้ามาได้ต้องมีการ์ดเชิญเท่านั้น นักรบตบไหล่คืนเตือนเขาว่า

"บริษัทอยู่ในมือนายนะนักคิด ถ้ามันล้มเหลว นายก็จะล้มไปด้วย"

"แก ขู่ฉันก็เพราะอิจฉาฉันน่ะสิ ตอนนี้ฉันได้ทุกอย่างที่เป็นของแกแล้วนี่ ทั้งบริษัทแล้วก็ทั้งตัวคู่หมั้นของแกด้วย ที่จริงอย่างหลังฉันได้มาตั้งนานแล้วด้วย แต่ยังไม่ได้เอาหลักฐานให้แกดูว่ะ ฮ่ะๆๆ"

นักรบหน้าซีดเผือดเขาเดาได้ทันทีว่านักคิดใช้วิธีสกปรกอย่างไรกับดาราราย เตือนนักคิดว่า

"ดารารายไม่ใช่ของเล่นที่นายเคี้ยวได้ง่ายๆนะนักคิดอย่ายุ่งกับเธอดีกว่า"

นักคิดหัวเราะเยาะว่าจะเคี้ยวยากหรือเคี้ยวง่ายตนก็เคี้ยวมาจนเบื่อแล้ว พูดแล้วหัวเราะเยาะใส่หน้านักรบก่อนเดินกลับเข้าไปในงาน

ooooooo

ซู ซี่ไปขโมยซีดีลับที่ดารารายเก็บไว้ที่ห้องนอน เธอตกใจมากพุ่งเป้าไปที่ซูซี่ทันที ส่วนซูซี่พอขโมยแผ่นซีดีไปได้แล้วก็เอาไปให้นักคิดพร้อมกับขอรางวัลงามๆใน คืนวันเกิดของเขา

ทั้งหมดนี้อยู่ในสายตาของนักรบที่เขาแอบติดชิพไว้ ที่นาฬิกาของนักคิดตอนพบกันแล้วมาเปิดจอทีวีเล็กในรถติดตามการเคลื่อนไหวของ นักคิดด้วยสีหน้าเครียดจัด

ได้ซีดีแล้วนักคิดโทร.นัดดารารายออกมาพบ กัน  เขาเปิดบังกะโลคอย โดยไม่รู้ว่านักรบขับรถตามมาทำทีเข้าบังกะโลข้างๆแต่ที่แท้ซุ่มอยู่ใกล้ๆ แล้วนักรบก็ตกใจเมื่อเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่างที่หน้าบังกะโลของนักคิด เขาพยายามโทร.บอก นักคิดเห็นเป็นเบอร์นักรบก็กดทิ้งบ่นอย่างรำคาญว่า "โทร.มาทำไมวะ"

ที่แท้ดารารายกับตุลย์คบคิดกันแก้เผ็ดนักคิด โดยตุลย์ส่งนักเลงไปจัดการนักคิดที่นัดดารารายให้ไปพบที่บังกะโล สวนดารารายเองก็ดักจัดการซูซี่ พอเห็นซูซี่ลงจากรถแท็กซี่แล้วข้ามถนนจะเข้าบ้าน ดารารายขับรถพุ่งเข้าชนอย่างแรงโครมเดียวซูซี่ก็ล้มลงกระตุกไม่กี่ทีก็แน่ นิ่ง

"นี่คือบทเรียนสำหรับสัตว์ที่เลี้ยงไม่เชื่องอย่างแก" ดารารายยิ้มเหี้ยมก่อนขับรถหนีไป

ส่วน ตุลย์ส่งนักเลงไปหานักคิดที่บังกะโล นักคิดตกใจขู่ว่าจะโทร.เรียกตำรวจ เลยถูกมันจับหักแขนไม่เพียงเท่านั้นยังเชือดเข้าที่ขาพับทั้งสองข้างของนัก คิดจนเลือดกระฉูด นักคิดร้องสุดเสียง

นักรบได้ยินเสียงร้องของนักคิด เขาโทร.เรียกตำรวจ ครู่เดียวเสียงไซเรนตำรวจก็แว่วมานักเลงของตุลย์สองคนจึงเผ่นแน่บออกทาง ประตูหลัง ตำรวจคนหนึ่งร้องบอกว่าพวกมันหนีออกด้านหลังตามไปเร็ว ตำรวจอีกส่วนหนึ่งเปิดประตูเข้าไป นักรบตามไปเห็นนักคิดนอนร้องโอดโอยขาพับทั้งสองข้างเลือดยังพุ่งนอง นักรบโผเข้าช่วยนักคิด จนกระทั่งพาไปส่งโรงพยาบาล

ooooooo

นิมมาน รีบไปดูนักคิดที่โรงพยาบาลอ้อนวอนตำรวจให้ช่วยลูกชายตนด้วย ทองทิวพรวดเข้ามาหน้าตาตื่น นิมมานถามว่ามาทำอะไรที่นี่ นักรบพูดก่อนเผยตัวว่า

"ผมเป็นคนเรียกให้มาเอง ทองทิวจะมาจัดการกับพวกนักข่าวไม่ให้รู้เรื่องนี้ เพราะถ้าข่าวนี้แพร่งพรายไปว่าเกิดอะไรขึ้นกับนักคิด บริษัทของคุณน้าจะมีปัญหา"

จากนั้นนักรบเล่าสิ่งที่เขารู้เห็นมาให้นิมมานฟัง นิมมานฟังแล้วอึ้ง   นักรบแสดงความเสียใจที่ช่วยนักคิดได้เร็วที่สุดแค่นี้เอง

พอดีพยาบาลเข้ามาแจ้งว่านักคิดเสียเลือดมากต้องการเลือดกรุ๊ปโออย่างเร็วที่สุด นิมมานตกใจเพราะตนเลือดคนละกรุ๊ปกับนักคิด

"เลือดกรุ๊ปโอ เอาเลือดผมไปได้เลย" นักรบบอกโดยไม่ลังเลแล้วรีบเดินตามพยาบาลไป

นิมมานมองตามอย่างคาดไม่ถึงว่านักรบจะช่วยนักคิดได้ถึงขนาดนี้...

ooooooo


นักคิดปลอดภัยหลังจากได้รับเลือดจากนักรบ ยังความซาบซึ้งใจแก่นิมมานมาก เรื่องไทเกอร์คิงนั้น นิมมานยอมรับว่าตนไม่มีความสามารถในการบริหาร ทองทิวกับนักรบมีความเห็นพ้องกันว่าถ้าไทเกอร์คิงยังไม่มีการเปิดบริษัทขึ้นอีกครั้งสถานการณ์ก็คงไม่ดีขึ้น ถ้าตุลย์รวมกับฟีนิกซ์ได้ไทเกอร์คิงก็จะยิ่งเดือดร้อน

นักรบเสนอว่ามีทางเดียวคือต้องให้พนักงานเชื่อมั่นในตัวผู้บริหารและยอมกลับเข้าทำงาน

จากนั้นมีก็มีข่าวนักรบผงาดกลับไทเกอร์คิงเพื่อกู้วิกฤติ  ดารารายตกใจกลัวเรื่องของตนจะรู้ถึงหูนักรบ  ทางออกคือต้องจับมือกับฟีนิกซ์ให้แน่นแฟ้นเพื่อช่วยกันไล่บี้ไทเกอร์คิงไม่ให้เกิด

ดารารายกับตุลย์คิดสะระตะแล้วปักหลักยึดมั่นอยู่กับฟีนิกซ์สู้กับไทเกอร์คิง

เปลวแสงได้รับจดหมายเชิญให้ไปร่วมงานเปิดแถลงข่าวของไทเกอร์คิง ในวันนั้น นักรบขึ้นไปยืนบนโพเดียมที่เขาเคยยืนในฐานะ "พยัคฆ์ราชา" แต่วันนี้เขาเป็นตัวแทนนักคิดประธานคนใหม่ที่รักษาตัวอยู่ เขาถูกพนักงานโห่ขับไล่ แต่นักรบก็ใช้ความจริงใจเป็นใบเบิกทาง ยอมรับความผิดพลาดในอดีตว่า

"ที่ผ่านมา ผมคิดว่าความสำเร็จของบริษัทเกิดจากฝีมือตัวเองเพียงคนเดียว ทั้งที่จริงๆแล้วมันเป็นสิ่งที่พวกเราทุกคนร่วมสร้างมาด้วยกัน ดังนั้น นับจากนี้ไปพนักงานทุกคนของ ไทเกอร์คิงจะได้รับหุ้นของบริษัทตามสัดส่วนตำแหน่งงาน"

มาตรการนี้ทำให้พนักงานฮือฮาฮึกเหิมกันขึ้นมา เปลว แสงที่อยู่ในกลุ่มนักข่าวถามทะลุกลางปล้องขึ้นว่าทำแบบนี้เพื่อซื้อใจคนให้กลับมาเป็นทาสเขาต่อไปใช่ไหม นักรบตอบอย่างหนักแน่นว่าไม่มีใครเป็นทาสใคร ต่อไปนี้มีแต่ครอบครัวไทเกอร์คิงเท่านั้น แล้วยกมือไหว้ทุกคน สัญญาว่า

"ผมขอโทษในทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เกิดผลกระทบกับคนอื่น ผมสัญญาว่าจะขอชดใช้มันต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดตราบใดที่ผมยังมีชีวิตอยู่"

อุ่นใจกำลังเดินห้างอยู่เธอหยุดดูการแถลงข่าวอย่างสะเทือนใจจนน้ำตาคลอ กระทั่งจอมทัพมาถามว่าเป็นอะไร เธอปดว่าผงเข้าตาแล้วพากันเดินห้างต่อ

คำประกาศของนักรบได้รับเสียงปรบมือกึกก้องไปทั้งห้องประชุม พนักงานทุกคนฮึกเหิมพร้อมที่จะกลับไปช่วยทำให้ไทเกอร์คิงผงาดขึ้นมาอีกครั้ง

หลังจากแถลงข่าว นักรบมอบเช็คให้เปลวแสงช่วยงานทำบุญคุณพ่อเธอที่จะจัดในอาทิตย์หน้านี้ ด้วยความรู้สึกผิดที่ได้ทำกับพ่อของเธอ

ooooooo

เมื่อจอมภพรู้ข่าวการกลับมาผงาดอีกครั้งของไทเกอร์คิงก็ร้อนใจ โทร.หาตุลย์หมายจับคู่ให้จอมทัพกับดารารายเพื่อผลประโยชน์ร่วมกัน

แต่คืนเดียวกันนี้ จอมทัพพาอุ่นใจไปดูห้องชุดที่คอนโดฯ ที่เขาเตรียมซื้อไว้เป็นเรือนหอ เมื่อเข้าไปดูห้องเขาจะหอมแก้มอุ่นใจ เธอตกใจผลักเขาออกบอกเขาว่า "ฉันไม่พร้อม"

จอมทัพเอะใจถามว่าเธอไม่ได้รักเขาใช่ไหม อุ่นใจไม่ตอบเอ่ยเพียงคำขอโทษ ทำให้จอมทัพนึกถึงคำพูดของดารารายที่ว่าอุ่นใจใช้เขาเป็นเครื่องมือยั่วให้นักรบหึงเท่านั้นเอง

ทั้งจอมทัพและอุ่นใจต่างเสียใจ จอมทัพรับไม่ได้เดินเซซังออกจากห้องไป...

จากนั้นอุ่นใจลาออกจากงานกลับไปรับส่งโอ๋ไปโรงเรียนตามเดิม

จู่ๆนักรบก็ไปหาตุลย์ที่ห้องทำงานเพื่อยืนยันว่าไทเกอร์คิง ยังพร้อมที่จะเป็นเจ้าของสัมปทานเครือข่ายอยู่ ตุลย์หัวเราะบอกว่าไม่ต้องห่วงทั้งสองบริษัทยังเป็นคู่แข่งกันอยู่ ผลจะเป็นอย่างไรพรุ่งนี้ก็รู้

นักรบลุกขึ้นยื่นมือไปสัมผัสลาตุลย์ วินาทีนั้นเขาทำอะไรบางอย่างโดยที่ตุลย์ไม่รู้ตัว

ในที่สุดจอมทัพก็ตกหลุมพรางของจอมภพกับตุลย์ เมื่อเขาไปนั่งดื่มเมาข้ามคืนแล้วดารารายไปรับพากลับคอนโดฯ ของเขา จากนั้นโทร.บอกตุลย์ว่าตอนนี้จอมทัพอยู่กับตนแล้ว

ooooooo

รุ่งขึ้น ผลการประมูลฟีนิกซ์เป็นฝ่ายชนะ นักรบลุกขึ้นประท้วงทันทีว่าการประมูลครั้งนี้มีการทุจริต แล้วให้ทองทิวเปิดภาพบันทึกเหตุการณ์ล่าสุดจากไมโครชิพที่นักรบแอบติดไว้ที่นาฬิกาของตุลย์เมื่อวานนี้

มันเป็นภาพและเสียงของตุลย์ที่คุยกับจอมภพ เสียงตุลย์ชัดเจนว่า

"ก็เป็นอันว่าคุณไม่ต้องสงสัยแล้วนะว่าพรุ่งนี้ผมจะเลือกใคร ทีนี้ก็อยู่ที่ว่าคุณจะให้ส่วนแบ่งผมเท่าไร"

ตุลย์สั่งให้หยุดเดี๋ยวนี้ หาว่านักรบใส่ความตน แต่นักข่าว ฮือกันเข้ามารุมล้อมเขาแล้ว ส่วนจอมภพอาศัยช่วงชุลมุนหลบออกจากห้องประชุมไป

ผลจากการถูกจับได้ว่าฮั้วประมูลกันครั้งนี้ นอกจากทำให้ ครอบครัวตุลย์กับจอมภพทะเลาะกันรุนแรงแล้ว ตุลย์ยังถูกยึดทรัพย์จนยิงตัวตายทั้งพ่อลูกและฟีนิกซ์โดนตัดสิทธิ์และถูกฟ้องล้มละลายด้วย

หลังชนะการประมูลแล้ว นักรบขอบใจเปลวแสงที่ให้ ความร่วมมืออย่างดี เธอบอกว่าอย่าเข้าใจผิดว่าตนทำเพื่อช่วยเขา ตนทำไปตามหน้าที่สื่อมวลชนที่ดีเท่านั้น ย้ำว่าอย่าลืมว่าพรุ่งนี้เขาจะไปออกทีวีให้สัมภาษณ์ในรายการของเธอ นักรบบอกว่าเขาเตรียมพร้อมแล้ว

จอมภพเตรียมพาจอมทัพและพิมหนีไปต่างประเทศ จอมทัพบอกให้พ่อไปรอที่สนามบินเดี๋ยวตนตามไป แล้วเขาก็ไปหาอุ่นใจที่บ้าน บอกเธอว่าโชคดีที่เธอเดินออกไปจากชีวิตตนได้ทัน  จากนั้นก็โทร.เรียกตำรวจมาจับตัวเขาแทนการหนีไปกับจอมภพผู้เป็นพ่อ แต่จอมภพกับพิมก็ถูกตำรวจตามจับตัวได้ที่สนามบิน

ส่วนนิมมานพานักคิดไปรักษาตัวที่ต่างประเทศเพื่อ กลับมาช่วยกันบริหารบริษัทกับนักรบต่อไป

ooooooo

รุ่งขึ้นที่ห้องสตูดิโอ เปลวแสงสัมภาษณ์นักรบตามที่นัดกันไว้ เธอถามว่าความสำเร็จครั้งนี้เป็นผลมาจากอะไร  นักรบตอบว่าเมื่อทำสิ่งใดด้วยความตั้งใจดี ผลตอบแทนก็ต้องดีด้วย

เปลวแสงถามอีกว่าแล้วความตั้งใจดีของเขาคืออะไร เขา เชื่อว่าการวางรากฐานเครือข่ายอินเตอร์เน็ตในประเทศไทยจะมีส่วนสำหรับการพัฒนาประเทศในระยะยาว ครั้นเธอถามว่านี่เป็นนโยบายของไทเกอร์คิงใช่ไหม นักรบตอบอย่างหนักแน่นว่า

"แน่นอนครับ ไทเกอร์คิงจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีก เราจะไม่ใช่องค์กรแสวงหากำไรแต่เพียงอย่างเดียว แต่จะทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนสังคมด้วย เพราะเมื่อก่อนผมทำธุรกิจโดยใช้สมองแล้วผลที่ได้รับคือความล้มเหลวในระยะยาว เพราะฉะนั้น

ต่อไปนี้ไทเกอร์คิงจะเป็นองค์กรที่บริหารงานด้วยหัวใจเป็นหลัก"

สำหรับแรงบันดาลใจที่ทำให้เขาเกิดความเปลี่ยนแปลงนั้น นักรบพูดอย่างภาคภูมิใจว่า

"ผมนึกถึงคำพูดของคุณพ่อที่บอกว่าอย่าใช้แต่ความเก่งแต่ต้องใช้ความดีด้วย ที่ผ่านมาผมเอาแต่ยึดความเก่งของคุณแม่ เป็นต้นแบบจนลืมไปว่าผมมีแบบอย่างที่ดีอีกด้านจากคุณพ่อ เพราะฉะนั้น ต่อไปนี้ผมจะใช้ทั้งสองด้านไปพร้อมๆกัน"

นักรบไม่ลืมพูดถึงอีกคนหนึ่งที่เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ เขาเปลี่ยนแปลง เธอคืออุ่นใจ เขาพูดอย่างภูมิใจว่า

"เธอเป็นผู้หญิงที่สอนบทเรียนชีวิตให้กับผมหลายอย่าง เธอเป็นทั้งบ้านที่ทำให้ผมอบอุ่นใจและเป็นคนที่ลงโทษผมได้อย่างรุนแรงที่สุด แต่ไม่ว่าจะยังไงผมก็ไม่มีวันหมดรักเธอได้"

ความเปลี่ยนแปลงอย่างมั่นคงของนักรบ ทำให้อุ่นใจ เชื่อใจเขา หลังจากนั้นเขาพาเธอไปไหว้และเยี่ยมนายิกา อุ่นใจ ดูแลนายิกาอย่างดีทั้งที่นายิกาจำใครไม่ได้มีแต่แววตาที่มองอย่างว่างเปล่า...

ooooooo

เมื่อทุกอย่างลงตัวแล้ว นักคิดเตรียมตัวเดินทางไปรักษาตัวที่ต่างประเทศด้วยความหวังว่าจะกลับมาเดินได้เหมือนเดิม นักรบอวยพรให้น้องหายเร็วๆและกลับมาช่วยกันบริหารบริษัทของพวกเรา

ก่อนขึ้นเครื่องนักคิดเห็นพาดหัวข่าว "รมต.ดังกับลูกสาวยิงตัวตายหนีอายคดียึดทรัพย์" นิมมานเอ่ยขึ้นว่า "ในที่สุดก็ไม่มีใครหนีกรรมไปพ้น อย่าไปถือโทษโกรธเขาอีกเลยนะลูก" นักคิดบอกแม่ว่าตนให้อภัยไปนานแล้ว เพราะเราต่างก็รับกรรมเท่าๆกัน

ส่งนักคิดกับนิมมานแล้ว นักรบกับอุ่นใจไปเยี่ยมจอมทัพที่ห้องขัง เขาชื่นชมความกล้าหาญของจอมทัพ เชื่อว่าอุปสรรคแค่นี้คงจะทำให้จอมทัพพาฟีนิกซ์กลับมาได้อย่างเข้มแข็งแน่

"แน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อคุณล้มแล้วลุกขึ้นมาได้ใหม่ ผมก็จะทำให้ได้เหมือนกัน เพื่อพิสูจน์ว่าเราคือคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมกันที่สุด"

"ผมจะรอวันนั้น" นักรบยื่นมือไปสัมผัสกับจอมทัพมองกันอย่างท้าทายในการแข่งขันกันในมิติใหม่

ฝ่ายทองทิวตัดสินใจไปสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยการปลูกผักกับทองใบด้วยความเห็นชอบสนับสนุนจากนักรบ เขามีวิธีการทำตลาดแนวใหม่คือ "ซื้อมือถือแจกผักหนึ่งซอง" เขาบอกพ่อว่าจะพยายามสร้างเนื้อสร้างตัวเพื่อว่าแต่งงานไปแล้วดอกจันจะได้ไม่ลำบาก

สุดท้ายที่นักรบกับอุ่นใจต้องบอกกล่าวคือ เอื้อกับแม่นวล ทั้งสองพาโอ๋ไปโปรยดอกไม้ลงทะเล โอ๋สัญญาว่าโตขึ้นจะเป็นเด็กดี อุ่นใจภาวนาให้ชาติหน้าเราได้เกิดมาเป็นพี่น้องแม่ลูกกันอีก ส่วนนักรบขอโทษเอื้อสำหรับทุกอย่างที่ตนทำไป ขอบคุณ ที่สอนตนในหลายๆเรื่อง ตนจะใช้บทเรียนที่ได้จากเขาไปดำเนิน ชีวิตให้ดีที่สุด

สำหรับกับแม่นวล นักรบสัญญาว่าจะดูแลหลานชาย กับลูกสาวของแม่ให้ดี ไม่มีวันทำให้เขาทั้งสองผิดหวังกับตนอีกเป็นอันขาด

ooooooo

โปรยดอกไม้บอกกล่าวแล้ว พากันไปนั่งเล่นที่โขดหินริมทะเล นักรบถามอุ่นใจว่าเอื้อกับแม่นวลจะเชื่อเขาไหม อุ่นใจบอกว่าเอื้อไม่ใช่คนผูกใจเจ็บ เขาตายเพราะต้องการให้นักรบเรียนรู้อะไรบางอย่างเท่านั้น ส่วนที่นักรบฝันเห็นเอื้อบ่อยๆ อุ่นใจบอกว่าเพราะจิตใต้สำนึกของเขารู้สึกว่าตัวเองผิดตลอดเวลานั่นเอง

นักรบหัวเราะถามว่าที่แท้ตนคิดไปเองหรือ แล้วชักสีหน้าเป็นกระด้างดุดันทันทีบอกว่าดีแล้วต่อไปตนจะได้ ไม่ต้องเล่นละครกับเธออีก รู้สึกเหนื่อยมากที่ต้องเล่นละครกลับไปกลับมาเพื่อหลอกเธอ ต่อไปไม่ต้องหลอกอีกแล้วเพราะเธอไม่มีวันหนีพ้นตนไปได้

อุ่นใจตกใจถามว่าทำแบบนี้เพื่อให้มันได้อะไรขึ้นมา นักรบพูดอย่างหมั่นไส้แกมเอ็นดูว่า

"เพราะฉันหมั่นไส้ความจองหองของเธอไง! อยากรู้ นักว่าจะใจอ่อนได้อีกนานแค่ไหน แต่ที่แท้เธอก็รักฉัน" พูดแล้ว รวบอุ่นใจเข้าไปกอด เธอตกใจร้องให้ปล่อยเขาก็หัวเราะบอกว่าตนล้อเล่นเท่านั้น ไม่นึกว่าเธอจะกลัวขนาดนี้

"เล่นบ้าๆ คุณนี่มันโรคจิตชัดๆ" อุ่นใจทำหน้าเขินจัด นักรบกอดเธอไว้แน่นกระซิบบอกว่า

"ใช่ ผมเป็นโรคจิตเพราะถูกสวรรค์สาป แต่สวรรค์ก็สร้างคุณให้มาช่วยเยียวยาจนผมกลายเป็นคนปกติแบบนี้ไงครับ ผมรักคุณนะ" พูดแล้วจูบหน้าผากเธอแผ่วเบา โลมไล้ลงมาประทับจูบปากอย่างอ่อนโยน...


ooooooo

-อวสาน-

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”
16 มิ.ย 2564

05:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 11:10 น.