ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

คู่เดือด

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ลูกน้องเสี่ยสองคนแบกร่างสายใจที่หายใจรวยรินมาทิ้งไว้ที่พงหญ้าหลังโกดังร้างแล้วชักปืนจะยิงให้ตาย แม่เลี้ยงบอกว่าไม่ต้องเปลืองลูกปืน แก่หมดสภาพขนาดนี้เดี๋ยวก็หมดลม ว่าแล้วพากันเดินกลับไป ทิ้งร่างสายใจที่นอนหายใจรวยรินอยู่ราวกับทิ้งขยะ

ที่หน้าโกดังร้าง ดำกับขาวยังคงต่อสู้กับลูกน้องของเสี่ยพิทักษ์แต่พวกมันก็ทำอะไรดำกับขาวไม่ได้ ขณะนั้นเองมีลูกน้องเสี่ยพิทักษ์อีกชุดหนึ่งพร้อมอาวุธครบมือกรูกันออกมา แต่เป็นจังหวะเดียวกับที่มีระเบิดเพลิงปาเข้ามากลางวงจนพวกมันแตกกันกระเจิง

ฝีมือบึมนั่นเอง!

ดำกับขาวหันไปมอง เห็นจีรายุสกับบึมนำชาวบ้านชายฉกรรจ์หลายคนมาสมทบ พอเห็นกันต่างดีใจมีกำลังใจฮึกเหิมกันเต็มที่ จีรายุสถามดำว่าเจอแก้วกับบัวไหม ดำบอกว่ายังไม่เจอเพราะเจอพวกนี้ก่อน

"แล้วจะเก็บมันไว้ทำไมล่ะครับ พวกเราก็มีแล้ว" บึมถามขยับไปมาอย่างมันมือ

"ขอบใจผู้กองกับแกมากนะบึม" ขาวเอ่ย หันมองหน้าดำอย่างรู้กัน แล้วนำเข้าต่อสู้ตะลุมบอนกับพวกลูกน้องของเสี่ยพิทักษ์แถวลานหน้าโกดังร้างนั่นเอง

บึมถูกลูกน้องเสี่ยวิ่งไล่ยิงไปตามทางเล็กๆ แต่พอบึมเลี้ยวตรงทางโค้งก็เจอหมียืนดักอยู่ มันชักมีดออกมาจะจ้วงแทงแต่บึมหลบมุดลอดขาหนีไปอย่างหวุดหวิด วิ่งพลางจุดระเบิดเพลิงขว้างย้อนหลังเข้าใส่ พวกลูกน้องเสี่ยถูกระเบิดเพลิงลุกท่วมตัว ส่วนหมีหลบไปได้อย่างฉิวเฉียด

"อโหสิกรรมโว้ยเพื่อนฝูง ไปล่ะโว้ย" บึมตะโกนอย่างคะนองแล้ววิ่งหนีไป หมีมองตามอย่างเจ็บใจแล้ววิ่งไล่ตามไป

ส่วนที่หน้าโกดังร้าง ดำกับขาวหันหลังชนกันพยายามจะตีฝ่าวงล้อมลูกน้องเสี่ยที่มีมากกว่าและล้อมกรอบเข้ามา เจษมาทางข้างหลังกระโดดถีบขาวจนกระเด็นแล้วปรี่เข้าจะซ้ำ มันจับไหล่ขาวบีบตรงที่เป็นแผลจนเลือดทะลักออกมา ขาวร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

"ขาว!" ดำหันมองเห็นสภาพของขาวแล้วพุ่งทะลวงฝ่าวงล้อมของลูกน้องเสี่ยพิทักษ์เข้าไปช่วยขาว ใช้ไม้พลองตีเจษจนมันล่าถอยไปอย่างมีแผน พอดำถามขาวว่าไหวไหม ขาวลุกขึ้นแล้วพากันวิ่งไล่ล่าพวกเจษไปทันที

ooooooo

ดำกับขาววิ่งตามเจษเข้าไปในโกดังที่มีทั้งตู้

คอนเทนเนอร์   กองวัสดุและเครื่องจักรอยู่มากมาย

ทั้งสองกวาดตามองไปรอบๆอย่างระวังตัว ขาวถามว่า

พวกมันหายไปไหนหมด

"หายไปไหนไม่รู้ แต่เงียบแบบนี้ไม่ดีนัก" ดำเตือนกวาดตามองไปรอบๆอย่างระวังภัย

ทันใดนั้น เสียงเสี่ยพิทักษ์ก็ดังมาจากอีกมุมหนึ่ง แล้วเสี่ย เคที่ และแม่เลี้ยงอุ่มคำก็เดินออกมากันอย่างใจเย็น ดำกับขาวกระชับไม้พลองกับไม้ศอกอย่างเตรียมพร้อม

"ใจเย็น..." เสี่ยแบมือชูขึ้นอย่างอารมณ์ดี "นี่ฉันไม่มีอาวุธมาต่อสู้อะไรกับแกเลยนะ ฉันแค่อยากมาเจรจาดีๆด้วยเท่านั้น"

"ฉันไม่มีวันเชื่อแกอีกแล้ว แกมันจอมลวงโลก" ขาวพูดเสียงแข็ง

"งั้นภาพนี้พอให้แกเชื่อถือได้รึเปล่า" เสี่ยหัวเราะเย้ยพร้อมกับเคที่และแม่เลี้ยงอย่างเป็นต่อ ดำกับขาวชะงักมองอย่างสงสัย ทันใดนั้นก็มีรถลิฟต์คันหนึ่งที่จอดอยู่เคลื่อนออกไป เผยให้เห็นแก้วกับบัวถูกมัดมือมัดเท้าติดอยู่กับเสา มีเจษยืนคุมเชิงอย่างคุกคาม

ดำกับขาวตกใจ เสี่ยถามว่าถูกใจไหมที่ตนพาทั้งสองคนมาเจอคนที่อยากพบ บอกให้ทักทายกันให้หายคิดถึงหน่อย เจษกระตุกผ้าที่ปิดปากแก้วกับบัวออก บัวร้องไห้อย่างเสียใจแต่แก้วโวยวายลั่นบอกดำกับขาวอย่างเข้มแข็งว่า

"ดำ ขาว ไม่ต้องห่วงฉัน จัดการพวกมันเลย โอ๊ย!" แก้วร้องเพราะถูกเจษตบหน้าอย่างแรง ดำกับขาวขยับจะเข้าไปช่วยก็ถูกเจษเอาปืนออกมาสองกระบอกจ่อไปที่สองสาวขู่ว่า

"ถ้าคิดว่าอาวุธโบราณคร่ำครึจะเร็วกว่าลูกปืนก็เอา"

ขณะดำกับขาวกำลังเจ็บใจที่ช่วยบัวกับแก้วไม่ได้นั่นเอง ลูกน้องเสี่ยก็เข้ามาทางข้างหลังใช้ไม้ฟาดทั้งสองจนทรุดแล้วจับมัดมือมัดเท้าทันที แม่เลี้ยงถามเสี่ยว่าทำไมไม่ยิงทิ้งเสียเลย

"ใจเย็นสิแม่เลี้ยง รอมาได้ตั้งนาน รออีกนิดจะเป็นไรไป ในเมื่อเด็ดหัวหลวงพ่อมันแล้วมันยังไม่ยอมหยุด คราวนี้ก่อนมันสองคนตาย ฉันจะย้ำความเจ็บปวดให้พวกมันอีก"  เสี่ยยิ้มเหี้ยม พอเคที่ถามอย่างกระเหี้ยนกระหือรืออยากรู้ว่าป๊าจะทำยังไง เสี่ยหันมองแก้วกับบัวขวับ "ทีแรกป๊าตั้งใจจะส่งนังสองคนนี่ทำกำไร แต่ตอนนี้ป๊าเปลี่ยนใจแล้ว"

แก้วกับบัวมองหน้ากันอย่างสงสัยว่าเสี่ยจะทำอะไร แต่ดำกับขาวมองหน้ากันอย่างตกใจ

ooooooo

บึมกับจีรายุสวิ่งไปหลบอยู่หลังกองเหล็ก บึมเกาะจีรายุสแจด้วยความกลัว ทั้งบึมและจีรายุสต่างหาทางแก้ปัญหาเมื่อระเบิดของบึมใกล้จะหมด กระสุนของจีรายุสก็ใกล้จะหมด เห็นชาวบ้านชายที่อยู่แถวนั้นถูกพวกหมียิงตาย บึมก็คว้าระเบิดเพลิงในกระเป๋าเป้ออกมาขว้างใส่พวกแบ็งค์กับหมีทันที

ปรากฏว่าระเบิดเพลิงไม่ทำงานเพราะบึมไม่ได้จุดไฟทั้งคู่เลยต้องชวนกันเผ่น บึมวิ่งนำไปจีรายุสตามพลางยิงสกัดพวกแบ็งค์ ชาวบ้านที่มาด้วยวิ่งตามมาอีกทอดหนึ่ง

จู่ๆบึมก็เบรกกึก ทำเอาพวกที่วิ่งตามมาพากันล้มระเน ระนาด จีรายุสถามเคืองๆว่าหยุดทำไม บึมตอบแหยๆว่า "ทางตัน!" เลยต้องพากันวิ่งกลับ ชาวบ้านถูกพวกแบ็งค์ยิงได้รับบาดเจ็บไปหลายคน

แต่ขณะกำลังตกอยู่ในวิกฤตินั่นเอง มีเสียงปืนดังขึ้นและพวกแบ็งค์ที่วิ่งตามมาพากันหันไปยิงต่อสู้ ทำเอาจีรายุสกับบึมและชาวบ้านพากันงงว่าใครยิง

ครู่หนึ่งจึงเห็นผู้ใหญ่ จ่าดำเกิง นายอำเภอปราบ และผู้กำกับสุจริต พร้อมตำรวจและชาวบ้านพากันกรูเข้ามาช่วย จีรายุสถามอย่างตื่นเต้นว่ามากันได้ไง แล้วชาวบ้านที่หลบอยู่ในป่าเป็นยังไงบ้าง

ผู้ใหญ่บอกว่าพวกตนย้ายชาวบ้านเข้าไปอยู่ในวัดหลวงพ่อหมดแล้ว   ส่วนผู้กำกับก็สั่งตำรวจทั้งโรงพักยกกำลังออกมาตอนนี้กำลังเสริมจากพื้นที่รอบๆก็เข้ามาช่วยเสริมแล้ว งานนี้มาด้วยใจ ไม่ต้องขออนุมัติใคร

จีรายุสยิ้มอย่างมีกำลังใจ มองนายอำเภอกับผู้กำกับด้วยความซึ้งใจ

ooooooo

เสี่ยพิทักษ์เปลี่ยนเป็นใช้วิธีฆ่าแก้วอย่างเหี้ยมโหดต่อหน้าดำ ขาว และบัว ด้วยการเอาแก้วมัดกับสายพานที่จะเลื่อนไปสู่ตัวเลื่อยเพื่อเลื่อยตัดร่างแก้วเป็นสองท่อน

ดำกับขาวถูกมัดมือแน่นหนาให้คอยดูการฆ่านี้ แต่มันยังไม่ทันลงมือแบ็งค์ก็วิ่งหน้าตาตื่นตระหนกเข้ามารายงานเสี่ยว่าผู้กำกับกับนายอำเภอทรยศต่อเสี่ยเอากำลังมาบุกเราแล้ว เสี่ยสั่งให้ออกไปฆ่าให้หมด

ทันใดนั้นเสียงปืนจากข้างนอกก็ดังเข้ามา เสี่ยสบถ "บัดซบ!" พร้อมๆกับเสียงผู้ใหญ่ตะโกนเข้ามาว่า

"ไอ้แก้ว ไม่ต้องห่วงพ่อ พ่อมาช่วยเอ็งแล้วลูก"

ดำกับขาวเห็นสภาพโกลาหลนั้นก็มองหน้าอย่างรู้กัน แล้วทั้งสองก็ใช้หัวกระแทกลูกน้องเสี่ยสองคนที่ยืนคุมอยู่จนมันหงายแล้วกระโดดเตะทั้งที่มือยังถูกมัด จนลูกน้องทั้งสองของเสี่ยสลบเหมือด

พอกำจัดลูกน้องเสี่ยแล้ว ดำกับขาวก็พากันวิ่งหนี เสี่ยชักปืนยิงใส่แต่ทั้งสองหลบเข้าหลังกองวัสดุเสียก่อน เสี่ยตะโกนเรียกเจษที่กำลังยิงต่อสู้กับพวกตำรวจ พอเจษหันมาไม่เห็นดำกับขาวแล้วก็รู้ทันทีว่าทั้งสองหนีไปแล้วก็รีบวิ่งไล่ล่า

ดำกับขาววิ่งไปหลบอยู่หลังกองวัสดุหันหลังให้กันช่วยกันแกะเชือกที่มัดมือ แต่แกะไม่ทันเสร็จเจษก็สาดกระสุนเข้าใส่จนต้องพากันหลบแล้วพุ่งเข้ากระแทกกองวัสดุหล่นกลิ้งไปขวางทางปืนของเจษ ทั้งยังดักเตะจนปืนหลุดจากมือมัน

ทั้งดำและขาวสู้กับเจษพลางก็ช่วยกันแก้เชือกที่มัดมือต่อ พอเจษคว้าท่อนเหล็กพุ่งเข้าฟาดใส่ ก็พอดีทั้งสองแก้มัดเสร็จจึงหันมาตะลุมบอนกับเจษอย่างดุเดือดเลือดพล่าน

ooooooo

ส่วนแก้วยังถูกมัดอยู่บนสายพาน เสี่ยกับลูกน้องอีกหลายคนช่วยกันยิงต่อต้านตำรวจและชาวบ้านที่เข้ามาช่วยแก้วกับบัว หลายคนถูกยิงบาดเจ็บล้มตาย แก้วตะโกนจากสายพานที่ถูกมัดอยู่ว่า

"พวกฉันมาแล้ว พวกแกเสร็จแน่!"

แม่เลี้ยงมองแก้วอย่างอาฆาตแล้วเดินไปกดสวิตช์เครื่องยนต์ ทันที สายพานเริ่มเลื่อนดึงร่างแก้วเข้าหาใบเลื่อย บัวตกใจตะโกนให้ดำกับขาวช่วยแก้วด้วย
เสียงบัวดังไปถึงข้างนอก ดำกับขาวชะงักช่วยกันอัดเจษจนเสียหลักแล้วรีบวิ่งเข้าไปข้างใน

สายพานเลื่อนพาร่างแก้วเข้าหาใบเลื่อยใกล้เข้าไปทุกที...ทุกที ผู้ใหญ่ร้องอย่างตกใจสุดขีด จะพุ่งเข้าไปช่วยเลยถูกยิงที่ขาทรุดลง จีรายุสพยายามจะออกจากที่กำบังไปช่วยแก้วก็ถูกยิงสกัดจนออกไปไม่ได้

ทันใดนั้นดำกับขาววิ่งพรวดเข้ามา ดำพยายามแกะเชือกที่มัดแก้ว พลางสั่งขาวให้ปิดเครื่อง แต่พอขาวผละออกจะไปปิดสวิตช์ก็ถูกแม่เลี้ยงอุ่มคำกับเคที่ยืนขวางอยู่

ขาวผลักแม่เลี้ยงกับเคที่แล้วพุ่งเข้าไปทางสวิตช์ ไม่ทันถึงก็ร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อถูกแบ็งค์ยิงเข้าที่ขา ขาวยังพยายามจะไปปิดสวิตช์ถูกแบ็งค์ขวางเลยต่อสู้กันอยู่ตรงนั้น

โชคดีดำแก้มัดแก้วได้ก่อนที่จะไปถึงใบเลื่อยแค่เส้นยาแดงเดียว หมีเข้ามาเจอดึงมีดจะปาใส่ แก้วเห็นจึงชักปืนที่ซ่อนอยู่ในรองเท้ายิงสวนไป

แม่นราวกับจับวาง! กระสุนตัดขั้วหัวใจหมี มันร่วงไม่เป็นท่า พอดำตั้งหลักได้ก็ดึงแก้วเข้าไปกอดไว้อย่างปกป้อง แม่เลี้ยงกับเคที่เห็นท่าไม่ดีจึงพากันหลบออกจากโกดังไป

"ปลอดภัยแล้วนะแก้ว" ดำกอดแก้วไว้แน่น

"ฉันเชื่อว่านายต้องมาช่วย แล้วนายก็มาจริงๆ" แก้วพูดอย่างตื้นตันใจ

"บัว..." ขาวมองหาบัวแต่ไม่มีบัวอยู่ตรงนั้นแล้ว ทุกคน เดาได้ว่าพวกมันจะพาบัวไปไหนพากันวิ่งตาม ดำบอกว่าให้แยกกันออกตามหา เชื่อว่ายังไปไม่ไกล ดำบอกแก้วให้อยู่กับตน แล้วจูงมือกันวิ่งออกไป

ooooooo

เสี่ยพิทักษ์ แม่เลี้ยงอุ่มคำ และเคที่กับเจษ พากันหนีออกมา เสี่ยบอกแม่เลี้ยงให้สั่งรถที่ขนผู้หญิง เตรียมออกเดินทางได้แล้ว พลางเสี่ยก็เปลี่ยนซองกระสุนปืนใหม่

เคที่ถามว่าป๊าจะเปลี่ยนแผนใหม่หรือ เสี่ยบอกว่าเปลี่ยนนิดหน่อยแต่ผลลัพธ์คือชัยชนะเหมือนเดิม แบ็งค์พูดกลัวๆกล้าๆว่าพวกเราเหลือกำลังไม่เท่าไหร่แล้ว เสี่ยหันขวับเล็งปืนใส่ถามเหี้ยม

"กลัวเหรอ! ถ้ากลัวแกก็ตายหรือถ้าแกหนี...แกก็ตายเหมือนกัน!"

ขณะนั้นเองเจษลากบัวมาถึง พอเสี่ยเห็นก็ชมว่าเยี่ยมมากอุตส่าห์พานังบัวมาได้

"ผมว่าเรารีบออกไปจากที่นี่ดีกว่านะครับเสี่ย ระเบิดใกล้ทำงานแล้ว" เจษเร่ง

เคที่กับแม่เลี้ยงได้ยินว่าระเบิดใกล้ทำงานก็ตกใจ เสี่ยยิ้มเหี้ยมบอกทั้งสองว่า

"คิดเหรอว่าฉันจะปล่อยพวกมันกลับไปอย่างมีลมหายใจ!"

ขณะพวกเสี่ยกำลังจะเดินต่อไปอย่างย่ามใจนั่นเอง ขาวที่วิ่งมาซุ่มอยู่ก็พุ่งออกไปหมายจะชิงตัวบัว ใช้ไม้ที่ถือติดมือมาฟาดเจษจนเซ แต่เจษตั้งหลักได้อย่างเร็วชกสวนไปหลายหมัดแล้วบีบแผลที่ไหล่ของขาวจนเลือดทะลักออกมา

แม้จะเจ็บมากแต่ขาวก็กัดฟันกระชากเชือกที่มัดบัวออกดึงบัวเข้าไปกอดไว้

เจษคำรามว่าจะแย่งสาวเนื้อนิ่มๆไปง่ายๆอย่างนี้หรือ เสี่ยถามว่าอยากแลกกับอิสรภาพของบัวไหม เสนอว่าอิสรภาพหนึ่งชิ้นแลกกับลูกปืนหนึ่งนัด พูดไม่ทันขาดคำเสี่ยก็ยิงขาขาวทันที

พอขาวทรุดลง เสี่ยถามว่ายังอยากแลกอิสรภาพให้บัวอีกไหม

"ฉันไม่เชื่อ ยังไงแกก็ไม่มีวันปล่อยบัว" ขาวจ้องหน้าเสี่ยตาไม่กะพริบ

"ฉลาดมาก ฮ่าๆๆ แต่แกเชื่อได้อย่างเลยนะว่าวันนี้นังบัวได้เห็นแกตายตรงหน้ามันแน่!"

"บังเอิญพวกฉันชอบเห็นคนตายเหมือนกับที่ฉันยืนมองพ่อเธอหายใจรวยรินจนตาย!" เจษยิ้มแล้วเข้าไปพูดใกล้ๆบัวอย่างเลือดเย็น มันเล่าถึงตอนที่มันแทงก้อนพ่อของบัวจนขาดใจตายไปต่อหน้า

บัวแค้นจนน้ำตาไหลพรากเมื่อรู้ว่าเจษเป็นคนฆ่าพ่อกับแม่ของตน เสี่ยพูดอย่างผยองว่า

"ช่วยไม่ได้ เผาที่ไล่ก็ไม่ยอมไป ก็ต้องไล่ไปเกิดใหม่ อย่างนี้แหละ"

แม่เลี้ยงพูดต่อจากเสี่ยว่า เสี่ยได้ที่ดิน ตนได้เงิน งานนี้มีแต่ได้กับได้ ส่วนเคที่มองหน้าขาวพูดเย้ยว่า "ส่วนแกโง่เอง ดันเข้าไปเป็นแพะรับบาป ฮ่าๆๆ"
บัวทนไม่ได้ใช้มือที่ถูกมัดเหวี่ยงทุบเจษสะเปะสะปะ ถูกเจษจับเหวี่ยงไปทางเคที่ เลยถูกเคที่ตบหน้าอย่างแรง

ขาวทนไม่ได้กัดฟันลุกขึ้นจะไปช่วยบัว ถูกเสี่ยชักปืนจ่อใส่ แต่ไม่ทันเหนี่ยวไก แม่เลี้ยงก็ตะโกนขึ้นเมื่อได้ยินเสียงผิดปกติ

"ระวัง!"

ทุกคนตรงนั้นหันมอง ต่างตกใจเมื่อเห็นถังน้ำมันสองร้อยลิตรเปล่าที่วางซ้อนกันสูงมากล้มกลิ้งลงมา ทุกคนหลบล้มกันระเนระนาด

พริบตานั้นดำขี่มอเตอร์ไซค์วิบากพุ่งเข้ามาเฉี่ยวเจษ แล้วโฉบไปอุ้มบัวพร้อมกับโยนไม้ศอกให้ขาวแล้วบึ่งมอเตอร์ไซค์ ออกไปทันที

ดำพาบัวไปพบแก้วที่หลังกองถังน้ำมันที่แก้วเป็นคนทลายมันลงไปเอง พอเจอกันแก้วรีบเข้าช่วยแกะเชือกที่มัดบัวอยู่ บัวยังร้องไห้อย่างตระหนก กระนั้นก็ยังเป็นห่วงขาวถามว่าขาวอยู่ไหน

ooooooo

ดำขี่มอเตอร์ไซค์วิบากย้อนกลับออกไปอีกทีเป็นจังหวะที่เสี่ยกับเจษกำลังจ้องปืนจะยิงขาวที่โผนเข้าหา ถูกดำขี่มอเตอร์ไซค์วิบากปาดหน้าจนทั้งคู่ เสียหลัก ขาวอาศัยจังหวะนั้นใช้ไม้ศอกตีหน้าเจษจนหงาย แบ็งค์ยกปืนจะยิงก็ถูกดำกระโดดลงจากรถใช้ ไม้พลองตีจนปืนหลุดมือแล้วฟาดจนมันลงไปนอนจุก

เสี่ยตะกายขึ้นมาคว้าปืนจะยิงขาว ถูกดำใช้ไม้พลองตีจนปืนหลุดฟาดซ้ำจนเสี่ยลงไปกองร้องโอดโอย ดำรีบไปดู ขาวที่ร้องอย่างเจ็บปวดมือกุมแผลที่ถูกยิงถามว่าไหวไหม

"จนกว่าจะปราบพวกมันได้ ผมจะไม่ยอมเป็นอะไรทั้งนั้น" ขาวกัดฟันลุกขึ้นสู้ต่อไป

เคที่ตกใจกลัวเสนอให้เสี่ยหนีไปกันดีกว่าแม่เลี้ยงก็เห็นด้วย แต่เสี่ยไม่ไปบอกว่าจนกว่าจะเห็นพวกดำกับขาวตายด้วยตาตนเอง แล้วบอกแม่เลี้ยงให้พาเคที่ไปชายป่าอีกด้านหนึ่ง ที่นั่นมีเฮลิคอปเตอร์จอดรออยู่เดี๋ยวตนจะตามไป เคที่ลังเลเพราะเป็นห่วงเสี่ย แม่เลี้ยงหว่านล้อมพร้อมกับดึงมือเธอไปว่า

"ป๊าคุณไม่เป็นไรหรอก ฉันว่าเราหลบไปด้านโน้นก่อนดีกว่า อยู่ทางนี้เกะกะเขาเปล่าๆไปเถอะค่ะ" แม่เลี้ยงลากเคที่ไปจนได้

ooooooo

แต่แม่เลี้ยงกับเคที่ก็ไปเจอแก้วกับบัวที่ไปดักรอ อยู่ บัวถามว่าทำไมแม่เลี้ยงไปคบกับพวกนั้นมาฆ่าพ่อ แม่ตน  แม่เลี้ยงตอบอย่างเหยียดหยามว่าจุดจบของคนจนๆ  ก็อย่างนี้แหละ  บอกให้บัวหลีกทาง

บัวโกรธแค้นสุดขีดตบหน้าแม่เลี้ยงเต็มแรง พอแม่เลี้ยงจะตบคืนก็ถูกบัวจับแขนไว้ฟาดไปอีกหลายทีจนเลือดกบปากฟันร่วงไปหลายซี่

แม่เลี้ยงเลือดขึ้นหน้าด่าบัวและร้องขอความช่วยเหลือ เคที่ปรี่เข้าไปจะตบบัว ถูกแก้วยกแขนกันไว้แล้วซัดหมัดใส่จนหน้าหงายเลือดกำเดาออก แก้วกระชากแขนเคที่ไปล็อกตวาดให้คุกเข่าลง เห็นแม่เลี้ยงกำลังจะหนีแก้วตวาด "แม่เลี้ยงจะไปไหน!"

พอดีแบ็งค์เดินโซเซผ่านมาทางด้านหลัง เคที่เห็นพอดี

ส่งสายตาให้แบ็งค์ มันยกปืนเล็งใส่แก้วทันที บัวเห็นก่อนร้องบอกแก้วให้ระวังตัว แก้วหันขวับคว้าก้อนหินปาใส่แบ็งค์

โดนหัวมันแตกเลือดอาบ แก้วตามไปชกมันเตะมัน เมื่อมันพยายามจะไปคว้าปืนที่หล่นอยู่ แก้วก็พุ่งเข้าไปแย่ง

ทั้งสองปล้ำแย่งปืนกันนัวเสียจนปืนลั่นขึ้นสองนัด ทั้งบัวและแม่เลี้ยงกับเคที่ต่างตกใจไม่รู้ว่าใครถูกยิง แต่เพียงครู่เดียวก็เห็นแบ็งค์ตาลอยแล้วร่วงผล็อยลงกองกับพื้นเลือดนอง

"พี่แก้ว...พี่แก้วเป็นอะไรหรือเปล่า" บัวถลาเข้าหา แก้วบอกว่าไม่เป็นไร พลันก็เหลือบเห็นแม่เลี้ยงกับเคที่กำลังหนีหัวซุกหัวซุนไปทางชายป่า แก้วหยิบปืนของแบ็งค์ไล่ตามไปสั่งให้หยุด

"อย่าจ้ะพี่แก้ว" บัวปัดมือแก้วข้างที่ถือปืนเบี่ยงไปทางอื่นบอกแก้วว่า "พวกเขาหนีเวรกรรมไม่พ้นหรอกจ้ะ" แก้วจึงลดปืนลง

ooooooo

ที่ลานกว้างข้างโกดังร้าง เจษถูกดำกับขาวถีบจนกระเด็นแต่มันยังกัดฟันลุกขึ้นสู้ ดำบอกให้มอบตัวเสียตนไม่อยากฆ่า ถูกเจษย้อนถามอย่างท้าทายว่า "แต่ฉันอยากฆ่าแกสองคนที่สุด" เลยโดนดำอัดลงไปกองอีกรอบ

ขาวปรี่เข้าไปจะซ้ำ ถูกดำห้ามไว้ ขาวพูดอย่างแค้นใจว่า มันฆ่าพ่อกับแม่บัวมันต้องตาย

"ใช่! มันต้องตาย แต่มันจะตายด้วยน้ำมือกฎหมาย ไม่ใช่แก ถ้าไม่จำเป็นพี่ไม่อยากให้แกฆ่าใคร"

ขาวฟังแล้วจึงหยุดถอนใจอย่างยังไม่แล้วใจ แต่ทันใดนั้นเองเสี่ยพิทักษ์ก็ลุกขึ้นมาจากด้านหลังดำ เล็งปืนใส่เรียกอย่างแค้นจัด "ปลัดดำ!"

สิ้นเสียงเรียกเสี่ยก็เหนี่ยวไกทันที สายใจพุ่งตัวเข้าไปบังร่างดำไว้เอาตัวรับกระสุนแทน สายใจทรุดคว่ำไปที่พื้นท่ามกลางความตกใจของทุกคน บัวกับแก้ววิ่งเข้าไปประคองสายใจไว้ บัวอุทาน "น้าสายใจ" ในขณะที่เสี่ยยังกระหน่ำใส่ดำอีกหลายนัดจนกระสุนหมดจึงหันหลังวิ่งหนี

ดำหันกลับมาประคองสายใจ พอเห็นหน้าเต็มๆ ดำอุทาน "แม่!" แก้วถามว่าพูดอะไร ดำบอกเสียงสะท้านว่า "แม่...นี่แม่ของฉันแก้ว แม่ของฉัน..."

ดำน้ำตาไหลพราก สายใจค่อยๆลืมตาขึ้นมองดำ เอ่ยกระท่อนกระแท่น

"แม่ขอโทษ แม่ไม่ได้ตั้งใจทิ้งเอ็งไปจริงๆ แต่แม่มันเลว แม่ติดการพนันจนหมดเนื้อหมดตัว แม่ไม่สามารถเป็นตัวอย่างที่ดีให้เอ็งได้ดำ"

ดำจะพาแม่ไปโรงพยาบาล สายใจรู้ตัวดีบอกว่าแม่ไม่ไหวแล้ว พยายามบอกดำอีกก่อนที่จะพูดไม่ได้ว่า...

"แม่อยู่กับเอ็งตลอดเวลา แม่ดูการเติบโตของเอ็งด้วยความปลื้มใจที่สุด แม่คิดไม่ผิด ที่เอาเอ็งมาฝากไว้กับหลวงพ่อสิงโต...แม่ดีใจ ที่วันนี้ได้ทำหน้าที่ของแม่ชดเชยให้กับเอ็ง ที่ผ่านมาแม่อาจไม่เคยได้ให้ความอบอุ่นกับเอ็งเลย แต่ขอให้รู้ไว้ว่าแม่รักเอ็ง...รักเอ็งที่สุดในชีวิต"

"แม่..." ดำร้องเรียกน้ำตาอาบหน้า

"ขอแม่กอดเอ็งหน่อยได้ไหม" สายใจพูดอย่างอ่อนแรง ดำดึงร่างแม่เข้าไปกอดแน่น สายใจร้องไห้ในอกของลูกชายก่อนสิ้นลมไปอย่างสงบ...

ทุกคนร้องไห้เสียใจกับการจากไปของสายใจ แต่ฉับพลัน เสียงเสี่ยพิทักษ์ก็หัวเราะสะใจเข้ามาพูดหยันว่าไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าสายใจเป็นแม่ของปลัดดำ ตะโกนเหมือนคนเสียสติว่า

"ฉันฆ่าแม่มัน...ฉันฆ่าแม่มันโว้ย ฮ่าๆๆ"

ดำแค้นจนสุดทนวางร่างสายใจลงก้าวเข้าหาเสี่ยพิทักษ์ เสี่ยขู่ว่าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียวพรรคพวกที่อยู่ในโกดังนั่นเป็นจุณแน่ พูดแล้วกดรีโมตคอนโทรลทันที

เงียบกริบ! เสี่ยแปลกใจ ตกใจที่ระเบิดไม่ทำงาน ขณะกำลังงุนงงนั่นเอง จีรายุสก็เดินหัวเราะออกมาเฉลยว่า บังเอิญตนเรียนการกู้ระเบิดมาและไปเจอเข้าเลยจัดการเรียบร้อย หันไปยิ้มอวดบอกแก้วว่า "แก้วไม่ต้องห่วงนะ พ่อเธอถึงมือหมอแล้ว"

"ส่วนลูกน้องเอ็ง จับตายเรียบวุธฮ่าๆๆ" บึมหัวเราะเยาะเสี่ย

เสี่ยเห็นท่าไม่ดีหันหลังเปิดอ้าว เจษร้องบอกให้รอด้วยพลางวิ่งกะเผลกๆตามไป

"มันจะหนี!" แก้วร้องบอก ดำวิ่งตามไปทันที พร้อมๆกับเฮลิคอปเตอร์กำลังร่อนลงที่ชายป่า ขาวออกวิ่งไปด้วย บัวรีบห้ามไว้เพราะเขายังบาดเจ็บอยู่

เจษร้องตะโกนเสียงแหบเสียงแห้งให้เสี่ยรอด้วย เสี่ยหันมาพูดอย่างเลือดเย็นว่าเอาไปเป็นตัวถ่วงหรือ อย่าหวัง แล้วถามลูกน้องอีกคนว่าเคที่อยู่ไหน พอลูกน้องคนนั้นบอกว่าไม่เห็น เสี่ยตกใจ หันมองเห็นดำกำลังไล่กวดมา จึงสั่ง "ออกเลย"

เฮลิคอปเตอร์ค่อยๆลอยขึ้นไป ดำพุ่งเข้าไปคว้าได้เข็มขัดนิรภัยที่เสี่ยกำลังจะคาดยื้อยุดกันอย่างน่าหวาดเสียว

เจษเจ็บใจที่ถูกเสี่ยพิทักษ์ทิ้ง หันไปคว้ามอเตอร์ไซค์ วิบากของดำขับหนี ขาวยิงถังน้ำมันสะกัดจนระเบิด ร่างเจษ ลอยคว้างก่อนหล่นลงมาสิ้นใจคาที่

"หมดเวรที่เอ็งทำกับคนอื่นแล้วนะ" ขาวเข้าไปพูดกับร่างไร้วิญญาณของเจษ แล้วหันมองดำที่ยังยื้อยุดอยู่กับเสี่ยพิทักษ์อย่างเป็นห่วงขณะที่เฮลิคอปเตอร์กำลังบินไปถึงกลางแม่น้ำแล้ว...

"พี่ดำ..." ขาวพึมพำด้วยความห่วงใย...

ooooooo

เสี่ยตะโกนให้พรรคพวกถีบดำลงไป ดำแย่งปืนพวกมันได้ยิงใส่เฮลิคอปเตอร์จนควันพุ่งโขมงออกจากเครื่อง

"ฉันไม่ได้ทำอะไรนะเสี่ยแต่บาปกรรมต่างหากที่ทำ... ลาก่อนเสี่ย" ดำยิ้มอย่างใจเย็นก่อนทิ้งตัวลงจากเฮลิคอปเตอร์

ร่างดำลอยละลิ่วลงกลางแม่น้ำท่ามกลางสายตาของแก้ว บัว และขาว ทุกคนมองไปที่สายน้ำรอดำโผล่ขึ้นมาแต่นานมากจนคิดว่าดำคงไม่โผล่แล้ว แก้วร้องไห้โฮ ขาวเข่าอ่อน

แก้วลุกพรวดจะวิ่งไปที่แม่น้ำเพื่อช่วยดำ จีรายุสฉุดไว้ เธอโวยวายให้ปล่อยตนจะไปช่วยดำ

"ปล่อยลงไปเลยผู้กอง" เสียงดำดังขึ้น ทุกคนหันมองที่ตลิ่งเห็นดำเกาะกอหญ้าคลานขึ้นมาแต่ยังมีอารมณ์ขันแหย่ แก้วว่า "แต่ฉันไม่ช่วยนะ ฉันหมดแรงแล้ว"

แก้วโผเข้าไปประคองดำขึ้นมา ทุกคนเข้าไปช่วย ต่างยิ้มแย้มดีใจที่ดำปลอดภัยกลับมา

จีรายุสกับบึมยืนมองยิ้มอย่างมีความสุขกับภาพตรงหน้า...

ooooooo

เมื่อเหตุการณ์พลิกผันเช่นนี้ เคที่เดินกระเซอะ กระเซิงไปหาเฮลิคอปเตอร์ ตะโกนเรียกแม่เลี้ยงอย่างหวาดกลัวที่จู่ๆก็หายตัวไป ที่แท้แม่เลี้ยงอยู่แถวนั้นแอบมองเคที่พึมพำ

"เรื่องอะไรฉันจะต้องวอดวายไปกับพวกแก ถึงขั้นนี้แล้วตัวใครตัวมันน่ะดีที่สุด"

เคที่กลัวโดนจับโดนติดคุก หูแว่วเสียงรถแล่นมาก็แอบดู โชคดีเป็นของเคที่เพราะรถคันนั้นเป็นรถที่บรรทุกหญิงสาวไปขายฝั่งโน้น เคที่ตัดสินใจ เมื่อรถจอดให้เด็กรถลงไปยิงกระต่ายเธอแอบไปที่ประตูท้ายรถปีนขึ้นไปอย่างเร็ว

เมื่อเด็กรถกลับมาเห็นประตูเปิดอยู่ก็แปลกใจบ่นตัวเองว่าเมื่อกี้ก็ปิดดีแล้วนี่นา

เหมือนเคที่จะโชคดีแต่กลายเป็นโชคร้าย เมื่อพ่อเล้ามาเจอ เคที่พยายามอ้างว่าตนเป็นลูกของเสี่ยพิทักษ์ ถูกพ่อเล้าตอบอย่างกระหยิ่มว่าเสี่ยพิทักษ์ตายแล้วจะมาทำอะไรตนได้

ในที่สุด เคที่ถูกทั้งพ่อเล้า คนขับรถ และเด็กรถพากัน "ทดลองสินค้า" กันก่อนส่งขาย เธอจึงได้ลิ้มรสความเจ็บปวดทรมานอย่างเดียวกับเด็กสาวที่ถูกส่งขายโดยฝีมือพ่อของเธอ

ส่วนแม่เลี้ยงอุ่มคำคิดจะหนีไปจากน้ำงาม เจอรถแล่นมาจึงรีบโบกขอให้พาไปส่งที่ท่ารถโดยไม่ได้สังเกตคนขับที่ใส่แว่นใส่หมวกอำพรางใบหน้าอย่างดี

ที่แท้คือจ่าดำเกิงปลอมตัวมา เมื่อแม่เลี้ยงสั่งให้ไปส่งที่ท่ารถจ่ารับคำอย่างรวดเร็ว แต่ครู่หนึ่งก็บอกว่าถึงแล้ว แม่เลี้ยงตกใจโวยวายว่า ให้พาไปส่งท่ารถทำไมพามาส่งโรงพัก จ่าบอกว่าตนทำตามหน้าที่ แม่เลี้ยงยกกระเป๋าตุงๆมาให้ดูบอกว่าต้องการเงินเท่าไรตนยินดีมอบให้

"เพิ่มติดสินบนเจ้าพนักงานอีกกระทง"   เสียงจีรายุส

แทรกขึ้น เขาเดินออกมาโดยมีแก้วตามหลังมาด้วย พอแม่เลี้ยงเห็นแก้วก็ถามว่าจะทำอะไรตน

"ถ้าบ้านเมืองไม่มีกฎหมาย ฉันคงฆ่าแกไปแล้วแม่เลี้ยงอุ่มคำ ไปใช้ชีวิตในคุกให้สมกับที่แกทำกับชีวิตคนอื่นมามาก ตายไปค่อยไปชดใช้กรรมต่อในนรกก็แล้วกัน"

แม่เลี้ยงอุ่มคำน้ำตาตกเข่าอ่อนจนต้องถูกหิ้วปีกไปชดใช้กรรม!

ooooooo

เมื่อกำราบเสี้ยนหนามที่มาทำลายอำเภอน้ำงามจนราบคาบแล้ว ผู้กำกับสุจริตและนายอำเภอปราบถูกสั่งให้ออกจากพื้นที่ จีรายุสและแก้วพากันมาส่ง แก้วขอบคุณสำหรับทุกอย่าง นายอำเภอพูดอย่างละอายใจว่า

"ผมสองคนต่างหากที่ต้องขอบคุณพวกคุณที่ทำให้รู้ว่าคุณค่าความเป็นข้าราชการที่ดีว่าเป็นยังไง" พูดแล้วนายอำเภอเอาจดหมายฉบับหนึ่งส่งให้แก้วบอกว่า "จดหมายลาออกของปลัดดำผมไม่ได้ส่งเข้ากรุงเทพฯ ปลัดดำยังคงเป็นปลัดของทุกคน"

ทุกคนยิ้มออกมาอย่างดีใจ มองนายอำเภอด้วยความเข้าใจ...ขอบคุณ

หลังจากนั้นจึงจัดงานเผาศพสายใจ ดำเศร้าเสียใจมากเมื่อรู้ว่าแม่คิดถึงตนอยู่ตลอดเวลาและสุดท้ายยังยอมตายแทนตนอีก

หลังเผาศพสายใจแล้วขาวกับบึมก็ต้องไปรับโทษฐานเป็นลูกน้องเสี่ยพิทักษ์ก่อกรรมทำเข็ญกับชาวบ้าน บัวร้องไห้

บอกขาวว่าตนจะรอขาวอยู่ที่นี่ บึมสัญญากับทุกคนว่าตนจะดูแลขาวอย่างดี

ooooooo

3 ปีผ่านไป ขาวกับบึมพ้นโทษแล้ว ทั้งสองออกจากเรือนจำอย่างว้าเหว่เพราะไม่เห็นใครมารับเลย ขาวชวนบึมอย่างหดหู่ใจไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่า

"ไม่กลับไปกับบัวเหรอจ๊ะ" เสียงบัวทักขึ้น ขาวดีใจมากเข้าไปกอดบัวบอกว่านึกว่าบัวลืมตนแล้ว บัวบอกว่า "บัวจะลืมคนที่บัวรักได้ยังไง คือตอนนี้บัวได้ที่ดินของพ่อกับแม่คืนมาแล้ว พี่อยากจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นั่นกับบัวไหม" ขาวถามว่าเธอไม่รังเกียจคนขี้คุกหรือ บัวย้อนถามว่า "บัวจะเกลียดคนที่ไม่เคยทิ้งบัวได้ยังไงล่ะจ๊ะ"

บัวบอกขาวว่าตนไม่ได้มาคนเดียว แล้วมองไปที่ดำกับแก้วที่เดินยิ้มเข้ามา ทั้งสามโผเข้ากอดกันด้วยความรัก เมื่อแยกออกมาแก้วบอกขาวว่า

"พวกเราก็ไม่เคยลืมนายนะ หลวงพ่อสอนไม่ให้พวกเราทิ้งกันไม่ใช่เหรอ"

"กลับบ้านเรากันเถอะน้องรัก" ดำชวนด้วยรอยยิ้มปลื้มปีติอบอุ่นจนขาวน้ำตาคลอด้วยความซึ้งใจ บึมพลอย

เบะไปด้วย แล้วทั้งขาว ดำ แก้ว และบัวก็โผเข้ากอดกันพากันเดินกลับไป ขาวหันมาถามบึมที่ยังยืนซึ้งว่าจะไปด้วยกันไหม บึมรีบบอกว่า ไป...จะไปช่วยทำนา ทุกคนเลยหัวเราะขำความขี้เล่นของบึม

ooooooo

เมื่อทุกคนมาอยู่กันพร้อมหน้าแล้วจึงจัดพิธีปลงศพหลวงพ่อ ต่างมาในภาพลักษณ์ใหม่เหมือนมารายงานตัวต่อหลวงพ่อ

หลวงพี่ฉิมได้เป็นเจ้าอาวาส แม่ตุ๊กชมว่าดูท่านสำรวมขึ้นเยอะ จ่าดำเกิงก็เลิกเหล้าหันหน้าเข้าวัด จีรายุสได้เป็นสารวัตรประจำอำเภอน้ำงาม เขารักที่นี่จนบอกกับผู้ใหญ่ว่าสงสัยจะอยู่ที่นี่ไปจนเกษียณ

"เฮ้อ...กว่าจะสงบลงได้ต้องสูญเสียไม่รู้เท่าไหร่" แม่ตุ๊กพึมพำ

"ต่อไปก็มีแต่วันดีๆแล้วล่ะแม่ เชื่อพ่อสิ ถ้าคนในชุมชนเราเข้มแข็งความชั่วจากภายนอกก็ทำอะไรเราไม่ได้หรอก" ผู้ใหญ่พูดอย่างมั่นใจ

หลวงพี่ฉิมกับพระเณรในวัดเอาดอกไม้จันทน์ไหว้ศพหลวงพ่อ หลวงพี่บอกกล่าวหลวงพ่อว่า "ผมจะดูแลวัดของหลวงพ่อให้ดีที่สุดครับ" ส่วนเณรจ้อยบอกว่า "ผมจะบวชเป็นพระ เป็นพระที่ดีครับหลวงพ่อ"

บัวกับแก้วต่างร้องไห้ด้วยความอาลัยรักหลวงพ่อ บอกว่าหลวงพ่อจะอยู่ในใจพวกตนตลอดไป

"ผมจะไม่ลืมพระคุณที่หลวงพ่อให้โอกาสผมสองคนได้มีชีวิตอยู่ ผมจะไม่ลืมข้าวก้นบาตรทุกเม็ดที่หลวงพ่อชุบเลี้ยงมานะครับ" ดำยืนสงบนิ่งอยู่หน้าเชิงตะกอน

"ชีวิตที่เหลือผมจะทำความดีเพื่อชดเชยกับเวลาที่ผมหลงผิดไป ผมสัญญาว่าจะไม่ยอมให้ความชั่วมาเกาะกินหัวใจผมอีกเด็ดขาด" ขาวพูดทั้งน้ำตา ดำเอื้อมมือมาโอบไหล่ขาวไว้อย่างเข้าใจ

ooooooo

หลายวันต่อมา ดำ แก้ว ขาว และบัวพากันไปที่แก่งเอื้อมดาว สถานที่ที่ทั้งสี่มานอนดูดาวและเล่นหยอกล้อกันตั้งแต่เด็ก หนุ่มสาวสองคู่คุยกันอย่างมีความสุขด้วยความรู้สึกที่ต่างจากวัยเยาว์

ดำบอกรักแก้วด้วยคำสั้นๆ แต่ได้พิสูจน์จากการกระทำมาเป็นระยะเวลายาวนาน ทั้งเรื่องเล็ก เรื่องใหญ่ กระทั่งต้องแลกด้วยชีวิต

ขาวบอกรักบัว บัวเชื่อใจ มั่นใจ เพราะตลอดเวลามาขาวไม่เคยทอดทิ้งตนเลย

"ขอบคุณนะบัว ที่เติมเต็มชีวิตพี่ให้สมบูรณ์เราจะสร้างครอบครัวอบอุ่นที่สุดร่วมกันนะ"

"พี่ขาวก็เติมเต็มชีวิตของบัวเหมือนกัน เป็นฮีโร่ของบัว...เป็นหัวใจของบัวนะจ๊ะ..."

น้ำงามเวลานี้ งดงาม สงบ มีความสุข ด้วยความร่วมมือร่วมใจกันปกป้องแผ่นดินเกิดปกป้องชุมชนของชาวน้ำงามทุกคน...

ooooooo

'อวสาน'

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“หนุ่ม สันติสุข” นำทีมเสิร์ฟความสนุกแทรกสาระ ชุลมุนวุ่นทั้งตลาด ใน “รักล้นแผง”

“หนุ่ม สันติสุข” นำทีมเสิร์ฟความสนุกแทรกสาระ ชุลมุนวุ่นทั้งตลาด ใน “รักล้นแผง”
24 มิ.ย 2564

01:40 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 24 มิถุนายน 2564 เวลา 09:20 น.