วายุภัคมนตรา

จากท่าทีสนิทสนมของวายุภัคกับหญิงสาวคนนั้นทำให้ทิชากรหน้าเสียและไม่กล้าเข้าไปหาวายุภัคทั้งๆที่เธอตั้งใจไว้ว่าจะให้อภัยและให้โอกาสเขา ยิ่งพอ ภานุมาให้ข้อมูลว่าเธอคนนั้นคือคนสำคัญของวายุภัค และยังเป็นที่ปรึกษาเรื่องทำไวน์มานานหลายปีแล้ว ทิชากรก็ยากที่จะทำใจเข้าไปเผชิญหน้ากับทั้งคู่

หญิงสาวคนนั้นคือชองแตล เธอเป็นอดีตคนรักของวายุภัคซึ่งเคยเรียนอยู่ด้วยกันที่ฝรั่งเศส และเธอจะมาที่นี่ปีละครั้งในช่วงมีงานเทศกาลองุ่น ซึ่งวายุภัคและครอบครัวก็ให้การต้อนรับเธอเป็นอย่างดี เพราะพ่อของเธอเคยเป็นที่ปรึกษาเรื่องไวน์มาก่อน พอแก่ตัวพ่อก็ส่งต่อให้เธอรับช่วงแทน

เมื่อถามซอกแซกจนรู้ว่าวายุภัคยังไม่มีแฟน ชองแตลรู้สึกมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง เธอพยายามใกล้ชิดวายุภัคจนน่าหมั่นไส้ในสายตาของอัจจิมาและชะเอม แล้วสองสาวก็อดรนทนไม่ไหวพากันไปคะยั้นคะยอให้ทิชากรมาร่วมโต๊ะอาหารกับครอบครัวอดิศวรที่เย็นนี้จะมีชองแตลเสนอหน้าอยู่ด้วย

ชองแตลทักทายทิชากรตามมารยาทและไม่ได้สนใจอะไรเธอนัก แต่พอเห็นสุพรรษาเอาใจทิชากร อีกทั้งวายุภัคก็ดูแปลกๆเหมือนมีอะไรในใจกับทิชากร ชองแตลก็เริ่มจะไม่ชอบใจ แกล้งพูดถึงความหลังอันหวานชื่นกับวายุภัคขึ้นมา ทำให้ทิชากรเสียใจอยากจะเลี่ยงออกไป รักยมรู้ใจทิชากรจึงเล่นงานชองแตลด้วยการทำให้เธอเห็นข้าวในจานมีหนอนยั้วเยี้ย เท่านั้นเองชองแตลก็ต้องลุกจากโต๊ะอาหารไปเข้าห้องน้ำ รักยมยังไม่หนำใจตามไปแกล้งชองแตลอีก

เสียงกรีดร้องของชองแตลทำให้ทุกคนที่โต๊ะอาหารตกใจกรูกันออกไป...ปรากฏว่าเสื้อผ้าเนื้อตัวชองแตลเปียกน้ำจากฝักบัวจนโชกไปหมด ซึ่งเธอยืนยันว่าเธอไม่ได้เปิดน้ำแต่ทำไมน้ำถึงไหลซู่ออกมาได้ก็ไม่รู้ ทุกคนงุนงงและเงียบงันกันไปหมด ยกเว้นวายุภัคที่นึกถึงบอดี้การ์ดของทิชากรขึ้นมา

ทิชากรกลับไปต่อว่ารักยมที่แกล้งชองแตลเกินเหตุ ขณะเดียวกันนั้นที่บ้านวายุภัค ชองแตลซึ่งประหลาดใจมากๆ ก็ยังบ่นกับวายุภัคไม่เลิกรา

"มันแปลกมากเลยนะคะลม อยู่ดีๆฝักบัวมันก็เปิดเอง ฉันไม่ได้ไปโดนเลย แล้วมันก็มีอะไรแปลกๆก็ไม่รู้"

"แล้วคุณเห็นหรือว่าได้ยินเสียงเด็กบ้างไหมครับ"

"ไม่นี่คะ ทำไมเหรอคะ"

"ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมว่าคุณพักผ่อนดีกว่านะ คุณคงเดินทางมาเหนื่อยๆน่ะ"

"ลมไม่สบายใจเรื่องคุณกะทิอยู่ใช่ไหมคะ"

"คุณรู้?"

"อย่าลืมสิคะว่าเรารู้จักกันดีขนาดไหน เรื่องแค่นี้ไม่พ้นสายตาฉันไปได้หรอกค่ะ ถ้าคุณมีปัญหากับคุณกะทิ ทำไมคุณไม่ง้อเธอล่ะคะ ลมเก่งเรื่องง้อผู้หญิงไม่ใช่เหรอคะ"

"แต่ไม่ใช่กับคุณกะทิ ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมผมถึงทำกับเธอเหมือนอย่างที่เคยทำกับคนอื่นๆไม่ได้"

"ไม่จริงหรอกค่ะ ลมทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ฉันไม่รู้หรอกนะคะว่าคุณกะทิโกรธคุณเรื่องอะไร แต่ฉันเชื่อว่าความรักจะเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้ สู้ต่อไปนะคะ ฉันจะเป็นกำลังใจให้คุณเสมอ และถ้ามีอะไรให้ฉันช่วย บอกได้เลยนะคะ ฉันจะช่วยคุณเต็มที่เลย"

"ผมดีใจนะที่ยังมีคุณเป็นเพื่อน"

ชองแตลยิ้มหวานให้ แล้วลอบยิ้มร้ายโดยที่วายุภัคไม่เห็น

ooooooo

คืนนี้ศักดิ์กับเสกแอบหนีออกไปเที่ยวนอกไร่กันสบายใจเฉิบ แต่ตอนขากลับทั้งคู่ก็หมดสนุกในพริบตา เมื่อเจอนางโหงพรายที่แปลงกายเป็นหญิงสาวขอติดรถเข้ามาที่ไร่ แต่จู่ๆร่างเธอก็อันตรธานหายไป ทำเอาทั้งคู่ หูตาเหลือกเลือกเป็นลูกศิษย์อาจารย์โกยโดยไม่ต้องไตร่ตรอง

สาเหตุที่นางโหงพรายเข้าไปในเขตไร่ไม่ได้ก็เพราะพลังอำนาจของท่านเจ้าที่ที่บัดนี้ได้รับผลบุญจากทั้งวายุภัคและทิชากรที่หมั่นทำบุญกรวดน้ำและสวดมนต์กันอย่างสม่ำเสมอนั่นเอง

เช้าขึ้นเสกกับศักดิ์ก็จับกลุ่มเม้าท์กับเพื่อนคนงานด้วยเรื่องผีที่เจอจะจะเมื่อคืน นากรีซึ่งเคยเจอมาก่อนถึงกับขนลุกซู่ ก่อนบอกให้ทั้งคู่ไปหาของดีจากพวกหมอผีมาป้องกันตัวดีกว่า ทิชากรเดินมาได้ยินนากรีเอ่ยชื่อเจ้าพ่อที่อยู่ท้ายไร่ ความคิดบางอย่างจึงผุดขึ้นมาทันที

จากนั้นไม่นาน ทิชากรก็ล่ารายชื่อหมอผีมาได้หลายราย ก่อนจะมุ่งหน้าไปหาชะเอมกับอัจจิมาเพื่อขอความร่วมมือ

"นั่นกระดาษอะไรเหรอคะคุณกะทิ" ชะเอมสงสัย

"ที่อยู่ของพวกหมอผีแถวๆนี้ค่ะ นากรีจดมาให้ค่ะ กะทิคิดว่าถ้าเรายังตามหาคุณปิ่นมุกไม่เจอ เราก็น่าจะลองตามหาตัวหมอผีที่ทำของใส่คุณลมไปเลย เผื่อจะช่วยอะไรได้"

"งั้นก็ดีสิคะ จี๊ดว่ารีบๆไปกันเถอะค่ะ จี๊ดอยากให้เรื่องนี้มันรู้ดำรู้แดงกันไปสักที"

ขณะสามสาวขึ้นรถออกไปด้วยกัน ชองแตลเดินมาเห็นโดยบังเอิญ ให้รู้สึกแปลกใจว่าพวกเธอจะไปไหนกัน?

ไม่นานนัก สามสาวก็ถึงบ้านหมอผีสมพงษ์ที่ผู้คนร่ำลือกันว่าเก่งกาจนักหนา แต่พอเขาโผล่ออกมาเห็นทิชากร เขาก็ปฏิเสธว่าที่นี่ไม่มีพ่อมดหมอผีอะไรทั้งนั้น ทำให้สามสาวหน้าเสียต้องล่าถอยออกมา ระหว่างนี้สร้อยกระพรวนที่ข้อเท้าทิชากรหลุด หมอผีจ้องสร้อยนี้เขม็ง พร้อมๆกับอัจจิมา ที่เห็นมันหลุดจึงบอกทิชากรให้รู้ตัว

"คุณกะทิคะ สร้อยกระพรวนข้อเท้าหลุดค่ะ"

"ตายจริง สงสัยตะขอจะหลวมแล้ว นี่ดีนะคะที่คุณจี๊ดเห็นก่อน ถ้าหายไปล่ะก็กะทิคงเสียดายมากๆเลยล่ะค่ะ เพราะสร้อยกระพรวนเส้นนี้กะทิรักมากเลยนะคะ"

แล้วทั้งสามสาวก็พากันขึ้นรถ หมอผีมองตามสีหน้าเรียบเฉย แต่แววตาเป็นประกายเหมือนคิดแผนอะไรบางอย่างอยู่

ooooooo

สุพรรษาดีใจมากเมื่อทิพย์ธาราโทร.มาแจ้งว่า เจ้าชายภูวเนศจะเสด็จมางานเทศกาลองุ่นด้วย แต่แม่ลูกคุยกันไม่ทันเสร็จ สุพรรษาก็ตาโตตกใจเมื่อมองออกนอกบ้านเห็นวายุภัคกำลังตัดกุหลาบในแปลงสุดหวงของตนเอง

คุณแม่คนสวยรีบจ้ำออกจากบ้านมาถามลูกชายคนเล็ก ด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนัก

"ลมมาตัดกุหลาบของแม่ทำไมเนี่ย"

"ผมรู้ครับว่าแม่หวงกุหลาบแปลงนี้มาก แต่มันเป็นกุหลาบที่สวยที่สุด เหมาะกับการเอาไปง้อผู้หญิงอย่างคุณกะทินี่ครับแม่"

"อ้าว แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรก เอาไปเลยจ้ะ เอาไปเยอะๆ เลยนะ เดี๋ยวแม่ช่วยเลือกดอกสวยๆให้เลยนะ"

เห็นแม่กุลีกุจอเปลี่ยนท่าทีกะทันหัน วายุภัคถึงกับอมยิ้มขำๆ หลังได้กุหลาบช่อสวยมาแล้ว วายุภัคจะนำไปง้อทิชากร แต่ระหว่างทางสวนกับชองแตลที่เหมือนกำลังตามหาเขาอยู่พอดี

"จะเอาดอกไม้ไปให้สาวๆที่ไหนคะลม"

"ผมจะเอาไปง้อคุณกะทิน่ะครับ จริงอย่างที่คุณว่า... ความรักต้องชนะทุกสิ่ง และผมจะเอาความรักความจริงใจที่มีให้คุณกะทิ ทำให้เธอหายโกรธให้ได้ ว่าแต่คุณเห็นคุณกะทิไหมครับ"

"เห็นค่ะ ฉันเห็นเธอออกไปข้างนอกเมื่อกี้นี้เอง...ลมคะ เมื่อกี้ฉันไปที่ออฟฟิศคุณมา วันนี้ช่วงบ่ายคุณมีประชุมจัดงานเทศกาลองุ่นไม่ใช่เหรอคะ"

"ใช่ครับ มีอะไรเหรอ"

"อ้าว...ก็กว่าคุณจะประชุมเสร็จก็คงจะเย็นๆ ถ้าคุณเอาดอกกุหลาบไปให้คุณกะทิตอนนั้นมีหวังดอกกุหลาบเฉากันพอดี"

"จริงด้วย งั้นเดี๋ยวผมเอาไปวางไว้หน้าห้องคุณกะทิก็ได้"

"ไม่ดีหรอกค่ะ เกิดใครมาเห็นแล้วหยิบไปล่ะก็แย่เลย ฉันว่าเดี๋ยวฉันเอาไปให้คุณกะทิเองดีกว่าค่ะ รับรองเลยนะคะว่าฉันจะส่งให้ถึงมือเธอเลย และจะบอกด้วยว่าคุณตั้งใจจะให้เธอมากแค่ไหน คุณจะได้ประชุมงานอย่างสบายใจไงคะ"

วายุภัคนิ่งไปนิดก่อนตัดสินใจส่งช่อดอกกุหลาบนั้นให้ชองแตลไป แต่ชองแตลไม่ได้นำไปให้ทิชากรด้วยดี กลับไปทำให้ทิชากรเสียใจจนแทบไม่อยากจะอยู่ที่นี่ต่อไป ชองแตลโกหกหน้าด้านๆว่าวายุภัคให้กุหลาบเธอมาเพื่อเป็นการต้อนรับ ซึ่งเขาชอบทำโรแมนติกอยู่เสมอ และถ้าทิชากรอยากรู้อะไรเกี่ยวกับเราสองคน หรือจะเป็นฉากหวานๆ ก็บอกได้ เธอยินดีเล่าให้ฟังเผื่อจะเอาไปเป็นข้อมูลเขียนนิยายได้

ทิชากรไม่ตอบแต่ฝืนยิ้มรับแล้วขอตัวกลับบ้านพักทันที พอเข้าห้องปุ๊บ เธอก็ต่อสายถึงพี่ซาร่าปั๊บ แล้วกรอกลงไปอย่างไม่สดชื่นนัก

"สวัสดีค่ะพี่ซาร่า...กะทิจะโทร.มาบอกว่ากะทิเก็บข้อมูลได้เยอะแล้ว กะทิจะกลับบ้านแล้วนะคะ"

"แล้วทำไมคุณน้องไม่อยู่ให้ถึงงานเทศกาลเก็บองุ่นล่ะคะ อีกไม่กี่วันก็จะถึงแล้ว นี่พี่กำลังลองชุดใส่ไปงานอยู่เลยนะคะเนี่ย อยู่ต่อเถอะนะคะ"

"ไม่ดีกว่าค่ะ เดี๋ยวกะทิจินตนาการฉากนี้เองก็ได้"

"คุณน้องมีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ"

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ กะทิก็แค่ไม่รู้ว่าจะอยู่ไปทำไม"

"แต่พี่ว่าคุณน้องลมคงอยากให้คุณน้องอยู่เป็นกำลังใจให้นะคะ"

"คุณลมเขาได้กำลังใจจากคุณชองแตลแล้ว เขาคงไม่อยากได้จากคนอื่นแล้วล่ะค่ะ"

"ยายชองแตลมาแล้วเหรอ อ๋อ พี่รู้แล้วแหละว่าที่คุณน้อง อยากกลับเพราะแม่นี่ใช่ไหมคะ"

"เปล่านะคะ"

"คุณน้องไม่ต้องปฏิเสธหรอกค่ะ คุณพี่รู้จักแม่คนนี้ดี แล้วไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวคุณพี่จะจัดการแม่นี่ให้เอง ส่วนคุณน้อง คุณพี่ขอสั่งนะคะว่าให้คุณน้องอยู่ที่นั่นจนถึงงานองุ่น เพราะพี่ต้องการฉากเทศกาลองุ่นแบบสมจริงที่สุด  ตกลงตามนี้นะคะ"

"เดี๋ยวค่ะพี่ซาร่า ฮัลโหลๆๆ" ทิชากรเรียกเก้อเพราะซาร่าวางสายหนีไปเสียแล้ว

ooooooo

วายุภัคเศร้าแล้วก็ได้แต่ปลง เมื่อชองแตลนำกุหลาบในสภาพถูกหักยับเยินกลับมาคืน โดยเธอบอกว่าเป็นฝีมือทิชากรที่ไม่ยอมรับมันไว้...

จนเมื่อรุ่งขึ้นเป็นวันงานเทศกาลองุ่น ทิพย์ธารามาพร้อมเจ้าชายภูวเนศแห่งปารวัตร สองสามีภรรยามาแค่ไม่ทันพ้นวันก็มองออกว่าวายุภัคกับทิชากรกำลังมีปัญหากันอยู่ โดยมีชองแตลเป็นตัวต้นเหตุ ดังนั้นทั้งคู่ รวมทั้งชะเอมกับอัจจิมาจึงพยายามจะหาทางช่วยให้วายุภัคกับทิชากรได้ปรับความเข้าใจกัน แล้วยังมีซาร่าอีกคนที่เพิ่งมาถึงพร้อมแฟนหนุ่มหุ่นล่ำบึ้กก็ขอร่วมวงกับพวกเขาด้วย

พัชนีลูกสาวกำนันทองก็มางานนี้เช่นกัน พอมาเห็น ชองแตลนัวเนียติดหนึบวายุภัคหนุ่มที่เธอเฝ้าหมายปองมานาน พัชนีก็อาละวาดใส่ชองแตลอย่างไม่แคร์ใคร ชองแตลตอบโต้ แต่ก็สู้ไม่ได้ จึงหันมาออเซาะออดอ้อนวายุภัค แล้วควงแขนเขาออกไปด้วยความสะใจ

พัชนีเต้นเป็นเจ้าเข้าจะตามไปอาละวาดอีก แต่ถูกปฐพี กับอัคนีกางกั้น ที่สุดพัชนีก็กระฟัดกระเฟียดกลับไปบ้าน แล้วระบายอารมณ์ให้พ่อฟัง กำนันทองเลยได้ทีด่ากระหน่ำวายุภัคเรื่องเจ้าชู้ยักษ์จนทำให้ผู้หญิงแทบจะตีกันตาย

ได้เวลาแล้วที่การแข่งขันเก็บองุ่นจะเริ่มขึ้น ซึ่งตามกติกาผู้แข่งขันต้องจับคู่กันไปเก็บองุ่นในไร่ ซาร่าจึงจัดแจงจับคู่ให้ปฐพีกับชะเอม  อัคนีกับอัจจิมา  ทิชากรกับวายุภัค ส่วนตัวเองขอคู่กับชองแตล ขณะที่ภูวเนศก็นึกสนุกอยากลงแข่งด้วย จึงได้คู่กับศรีภรรยาอย่างทิพย์ธารา

ชองแตลไม่พอใจกับการจับคู่แต่ทักท้วงไปแล้วก็ไม่เป็นผล จึงต้องลงแข่งทั้งที่เบื่อหน่ายซาร่า และอิจฉาทิชากร ที่ได้จับคู่วายุภัค พอเริ่มการแข่งขันซึ่งคู่แข่งขันต้องผูกเชือกที่ข้อเท้าติดกันคนละข้าง ทั้งคู่จึงต้องร่วมแรงร่วมใจกันเป็นหนึ่งเดียวเพื่อชัยชนะ นั่นทำให้แต่ละคู่ได้ใกล้ชิดกันมากๆ เท่านั้นไม่พอ ชะเอมกับอัจจิมายังพยายามจะช่วยให้วายุภัคกับทิชากรได้ปรับความเข้าใจกันด้วย แต่ดูเหมือนบรรยากาศจะไม่อำนวย ทิชากรยังคงหมางเมินมึนตึงใส่วายุภัคด้วยเรื่องชองแตลที่เธอเข้าใจว่าเป็นแฟนกัน

งานนี้รักยมก็นึกสนุกลงแข่งกับเขาด้วย แต่ไม่มีใครรู้เห็นนอกจากทิชากรคนเดียว ส่วนพวกนากรีและคนงานต่างก็มาเป็นกองเชียร์ดีดดิ้นสนุกกันเต็มที่ สุพรรษากับมนตรียิ้มแย้ม มีความสุขมากที่ลูกทุกคนกลับมาสนุกสนานกันพร้อมหน้า อีกทั้งยังมีลูกเขยและลูกสะใภ้ รวมทั้งทิชากรซึ่งทั้งคู่หมายมั่นปั้นมืออยากได้เป็นสะใภ้คนเล็กก็ร่วมสนุกกับเขาด้วย

ภานุทำหน้าที่กรรมการตัดสิน  เมื่อหมดเวลาจึงเป่านกหวีดเป็นสัญญาณ จากนั้นทุกคนก็นำองุ่นที่เก็บได้มาชั่งกิโล ปรากฏว่าคู่ของซาร่ากับชองแตลชนะ

"เห็นไหมคะคุณน้องชองแตล บอกแล้วว่าคู่กับพี่ไม่ผิดหวัง"

"ค่ะ พี่ซาร่าคนเก่ง" ชองแตลพูดประชดซาร่า แล้วหันไปเห็นวายุภัคกำลังมองทิชากรที่กินน้ำอยู่กับอัจจิมาและชะเอม เธอชักสีหน้าไม่พอใจก่อนเดินเข้าไปหาวายุภัค ถามเขาว่าจะเลี้ยงอะไรที่เธอชนะ แต่พูดไม่ทันขาดคำ เธอก็แกล้งร้องโอ๊ยและทำท่าจะล้ม วายุภัคต้องเข้าประคองเพราะอยู่ใกล้ที่สุด

"ขอโทษค่ะ ฉันเจ็บข้อเท้าน่ะค่ะ"

"สงสัยข้อเท้าคุณจะแพลง คุณเดินไหวไหม"

"แค่นี้เล็กน้อยค่ะ เดี๋ยวฉันกลับห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ" พอจะก้าวเดินเธอก็แกล้งเซจะล้มอีก "โอ๊ย..."

"ผมว่าคุณไม่ไหวแล้วแหละ ผมพาคุณไปเองดีกว่า"

วายุภัคอุ้มชองแตลพาออกไปท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่มองตามอย่างอึ้งๆ โดยเฉพาะทิชากรที่หน้าเศร้าไปเลย แต่พอหันไปเห็นอัจจิมา ชะเอม และซาร่ามองอยู่ เธอก็ทำเป็นยิ้มเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร

ส่งชองแตลถึงห้องพักแล้ว วายุภัคจะกลับออกมา แต่ชองแตลไม่ปล่อยมาง่ายๆ เธอตามมาเกาะแขนเขาเอาไว้

"ลมจะไปไหนคะ"

"ผมจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็จะไปดูความเรียบร้อยของสถานที่จัดงานคืนนี้ คุณมีอะไรหรือเปล่า"

"ฉันแข่งเก็บองุ่นชนะทั้งที ฉันก็อยากได้คำชมจากเจ้าของไร่น่ะสิคะ"

"คุณเก่งมาก"

"ขอบคุณค่ะ แต่เสียดายนะคะ ที่จริงเราน่าจะได้คู่กันมากกว่า ว่าแต่คุณยอมคู่กับคุณกะทิ คุณไม่โกรธเรื่องที่เธอหักดอกกุหลาบของคุณเหรอคะ"

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมขอตัวไปเตรียมงานก่อนนะ" ชายหนุ่มตัดบทและก้าวออกไปทันที ชองแตลจิกตาตามอย่างร้ายกาจ พึมพำกับตัวเองว่า

"คุณไม่รู้ว่าโกรธคุณกะทิหรือเปล่าก็ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันจะทำให้คุณกะทิเป็นฝ่ายโกรธคุณเองก็ได้"

ooooooo