ดวงใจอัคนี

ขณะจะพาอัจจิมาขึ้นไปส่งที่ห้อง พนักงานโรงแรมวิ่งมาบอกพฤกษ์ว่ามีสายด่วนจากลูกค้าชาวญี่ปุ่น...ใหญ่ ปีใหม่ และพี่หนูต่อเลยต้องพาอัจจิมากับอัคนีในสภาพป้อแป้อ่อนแรงขึ้นไปเอง แต่พอลิฟต์เปิดออกปีใหม่มีอาการวิงเวียนคลื่นไส้ขึ้นมากะทันหัน พี่หนูต่อจึงให้ใหญ่รีบพาปีใหม่ไปพักผ่อน ส่วนอัจจิมากับอัคนี ตนจะจัดการส่งให้ถึงห้องเอง

พี่หนูต่อประคองคนทั้งคู่มาอย่างทุลักทุเล โดยแวะที่ห้องอัจจิมาก่อน แล้วเอายาที่ขอมาจากพฤกษ์ยัดใส่ปากไปคนละเม็ดตามด้วยน้ำ ก่อนจะจัดแจงให้อัจจิมานอนบนเตียง แล้วตั้งใจจะไปส่งอัคนีอีกห้องที่อยู่ตรงข้ามกัน แต่ไหนๆหยิบขวดยาออกมาแล้วตัวเองก็กินยาที่เหลืออีกเม็ดไปทีเดียวเลย จะได้กลับไปนอนหลับสบายเหมือนกัน

แต่ไม่ทันจะพาอัคนีออกจากห้อง ทั้งสามคนก็มีอันหลับใหลไม่ได้สติกองรวมอยู่บนเตียงเดียวกัน เพราะพี่หนูต่อ หยิบยาแก้เพลียกับยานอนหลับสลับขวดนั่นเอง กระทั่งเช้าขึ้นพี่หนูต่อตื่นขึ้นมาด้วยเสียงโทรศัพท์มือถือที่พฤกษ์โทร.มาตาม พฤกษ์กำลังจะออกจากโรงแรมเพื่อไปรับเพื่อนที่สนามบิน ก็เลยจะพาพี่หนูต่อไปส่งให้ด้วยตามที่ร้องขอไว้เมื่อคืน

ขนาดว่าถูกเร่ง แต่พี่หนูต่อก็ยังไม่วายรักสวยรักงาม รีบร้อนหยิบที่ทาแก้มชนิดน้ำออกจากกระเป๋าที่คาดเอวเพื่อแต่งแต้มสีสันให้ใบหน้าที่ซีดเซียวของตน แต่ความรีบจนลนทำให้ขวดหลุดมือไปหกเลอะเป้ากางเกงสีขาวของอัจจิมาเป็นดวง และยิ่งขยายวงกว้างขึ้นเมื่อเจ๊พยายามจะเช็ดให้ แต่แล้วเสียงมือถือที่ดังขึ้นมาอีกก็ทำให้เจ๊ต้องละมือผละออกไป ทิ้งให้อัจจิมาและอัคนีนอนหลับใหลเคียงกันไม่รู้เรื่องรู้ราว

ถึงสนามบิน พี่หนูต่อแสดงความขอบคุณพฤกษ์ด้วยการฉวยโอกาสกอดและหอมเขาฟอดใหญ่ มิลค์ที่เพิ่งลงเครื่องได้สักพักเดินมาเห็นภาพนั้นจะจะ เธอจำพฤกษ์ได้แม่น หลังจากเคยเดินชนกันที่สนามบินตอนมาส่งอัคนี ความเรียบร้อยแสนสุภาพของพฤกษ์ทำให้มิลค์สงสัยว่านายคนนี้อาจไม่ใช่ผู้ชายร้อยเปอร์เซ็นต์ พอมาเห็นภาพคาตากับพี่หนูต่อแบบนี้ และยังตอนที่พฤกษ์กับเพื่อนชายที่เป็นฝรั่งนั่งแนบชิดติดกันบนรถตู้กลับมาโรงแรมนั่นยิ่งตอกย้ำให้มิลค์มั่นใจว่านายคนนี้เป็นเก้งกวาง

ส่วนในห้องพักอัจจิมา...อัคนีงัวเงียตื่นขึ้นมาแต่ยังไม่รู้ว่าอัจจิมานอนอยู่ใต้ผ้าห่ม เขาแทบจะหลับตาเดินไปเข้าห้องน้ำแล้วกลับมานอนต่อในสภาพใส่กางเกงในตัวเดียว และกอดอัจจิมาแน่นคิดว่าเป็นหมอนข้าง กระทั่งอัจจิมารู้สึกตัวลืมตาขึ้น เท่านั้นเองเสียงกรี๊ดของเธอก็ทำให้อัคนีสะดุ้งดีดตัวลุกขึ้นทันที

แล้วต่างคนก็ต่างโวยวายใส่กันอย่างงุนงง อัจจิมาพอเห็นรอยสีแดงที่เป้ากางเกงของตนก็ยิ่งสติแตกนึกว่าอัคนีปู้ยี้ปู้ยำเธอ ส่วนอัคนีที่ใส่กางเกงในตัวเดียวก็เข้าใจว่าเขาได้ทำอะไรผิดพลาดลงไปแล้ว ทั้งคู่จึงเกิดการทุ่มเถียงทะเลาะเบาะแว้งกันเอ็ดอึง ก่อนที่อัจจิมาจะทุบตีไล่อัคนีออกไปจากห้อง

อัคนีเครียดจัดและจำอะไรไม่ได้เลย กลับห้องไปนั่งเครียด ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะกล้าทำอะไรบัดซบขนาดนั้น สักครู่ได้ยินเสียงเคาะประตู เขารีบไปเปิดรับเพราะนึกว่าอัจจิมา แต่กลายเป็นมิลค์ที่ยิ้มร่าเข้ามาพร้อมกระเป๋าเดินทางใบย่อม

ชายหนุ่มแปลกใจว่ามิลค์ตามมาถูกได้ยังไง เดาว่าต้องเป็นวายุภัคแน่ที่ปากสว่าง แต่มิลค์บอกไม่ใช่ ปฐพีต่างหากที่เผลอตัวพูดออกมาหมด เพียงเพราะเธอใช้เทคนิคส่วนตัวบางอย่าง ว่าแล้วสาวเจ้าก็ทำท่าจะพักห้องเดียวกับอัคนี อ้างความประหยัดจะได้ไม่ต้องจ่ายค่าห้องเพิ่ม แต่อัคนีไม่ยอม ย้ำว่าเรื่องเงินไม่ต้องห่วงเดี๋ยวเขาจ่ายให้เอง

ขณะมิลค์กลับลงไปรออัคนีอยู่ข้างล่างแถวล็อบบี้ เธอเห็นอัจจิมาโผล่ออกจากลิฟต์ จึงตรงดิ่งไปทักอย่างไม่พอใจ เพราะเข้าใจว่าอัจจิมาตามตอแยอัคนีมาถึงนี่ อัจจิมากำลังขุ่นมัวเลยโต้กลับแบบกวนๆ ทำให้มิลค์ยิ่งหึงหวง แต่งเรื่องเย้ยว่าอัคนีเป็นคนส่งตั๋วเครื่องบินไปให้ตนตามมาที่นี่ และเมื่อคืนดึกดื่นเขาก็ยังโทร.หา พร่ำรำพันว่าอยากเจอหน้าตนไวๆ อัจจิมารู้สึกจุกเสียดไปทั้งใจ ไม่สามารถยืนฟังมิลค์พ่นอะไรอีกได้ จึงเดินฉากออกมาเสีย

"อ้าว จะรีบไปไหนล่ะจี๊ด ถ้าอยากช็อปปิ้งหรือไม่มีเพื่อนไปกินข้าวล่ะก็ โทร.ตามฉันได้ตลอดเวลาเลยนะ จะโทร.เข้ามือถือฉันหรือมือถือไฟ หรือจะโทร.ตามที่ห้องไฟก็ได้ เราสองคนก็อยู่ห้องเดียวกันจ้ะ"

อัจจิมาน้ำตารื้น รีบจ้ำออกมาจากที่นั่นทันที มิลค์ยิ้มเย้ยตามหลังอย่างสะใจ อัจจิมาหลบไปนั่งคิดแค้นอัคนีอยู่ที่ห้องอาหาร ใหญ่กับปีใหม่ตามมาเจอ แปลกใจที่หน้าตาอัจจิมา เหมือนคนไม่สบาย หรือว่ายังเพลียจากอาการเมาแล้วท้องเสียเมื่อคืน พฤกษ์เข้ามาได้ยินจึงนำเสนอข้าวต้มกุ้งร้อนๆมาป้อนอัจจิมา อัคนีเห็นเข้าถึงกับตาลุกเป็นไฟด้วยความหึงหวง เดินตรงเข้ามาขึงขังใส่อัจจิมาว่า เขามีเรื่องจะคุยด้วย

อัจจิมาตีหน้านิ่งไม่ใส่ใจ บอกทุกคนว่าปวดหัว ขอตัวก่อน พฤกษ์กุลีกุจออาสาพาเธอไปทันที อัคนีจะจ้ำตามแต่ถูกมิลค์โผล่เข้ามาดึงรั้งไว้เสียก่อน

ooooooo

หลังจากเทียวไปเทียวมาที่บ่อนเฮียหมูตามคำชักชวนของไกรภพได้ไม่กี่วัน ศิลาก็ติดหนี้พนันถึงห้าแสน ทำให้เขาต้องดิ้นรนหาเงินไปใช้คืน แต่ถ้ายัง ไม่มีจริงๆ ไกรภพจึงแนะนำให้ศิลาไปขอผัดผ่อนไว้ก่อนที่เฮียหมูจะส่งนักเลงมาทวงหนี้แบบโหดๆ

เมื่อพิศาลนำซองโฉนดที่ดินที่ตัดสินใจขายแน่แล้วมาให้ไกรภพ และบอกว่าจะให้ศิลาไปดำเนินการเรื่องนี้แทน ศิลาที่จดจ่อแต่เรื่องหนี้ของตัวเองก็โพล่งขึ้นทันทีว่าไม่ได้ ตนต้องรีบเข้ากรุงเทพฯเดี๋ยวนี้ พิศาลสงสัยว่าเข้าไปทำอะไร สิงห์กับจันตอบผลัวะว่าไปหาเฮียเพื่อผัดหนี้ ศิลาถึงกับสะดุ้งอยากจะเตะสมุนทั้งสองให้หงายหลัง

ไกรภพเห็นท่าไม่ดีรีบแก้ต่างให้ทันทีว่า "นายสิงห์กับนายจันหมายถึงไปผัดผ่อนเรื่องเวลาที่จะเริ่มโครงการรีสอร์ตของเรากับทางแบงก์น่ะครับ วันนี้ผมต้องเข้าไปประชุมกับพวกเขาก็เลยชวนคุณศิลาเข้าประชุมในฐานะหุ้นส่วนด้วย"

"อ้าว แล้วจะทำยังไง พ่อก็ต้องไปต้อนรับนักศึกษามหาวิทยาลัยเกษตรที่จะเข้ามาดูงานที่ฟาร์มทั้งวัน"

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมให้ทนายไปจัดการแทน แค่คุณอามอบโฉนดและเซ็นชื่อในเอกสารมอบอำนาจให้เท่านั้น"

เอกศักดิ์ ทนายของไกรภพหยิบเอกสารมอบอำนาจจากกรมที่ดินซึ่งยังไม่ได้กรอกรายละเอียดใดๆทั้งสิ้นส่งให้พิศาลอย่างรู้งาน พอพิศาลทักท้วงว่ายังไม่ได้กรอกอะไรเลย ไกรภพชี้แจงว่า เดี๋ยวทนายของตนจะดำเนินการทุกอย่างให้เอง คุณอาจะได้ไม่ต้องเสียเวลา พิศาลเออออเพราะไว้ใจไกรภพมาก อีกอย่างก็คิดว่ากำลังจะเป็นหุ้นส่วนในรีสอร์ตด้วยกันแล้ว จึงเซ็นชื่อลงในเอกสารอย่างไม่ติดใจใดๆ

ooooooo

ที่โรงแรมของพฤกษ์ อัคนีพยายามจะพูดคุยกับอัจจิมาให้รู้เรื่อง แต่ก็ถูกทั้งพฤกษ์และมิลค์เข้ามาแทรกทุกที จนกระทั่งอัคนีสบโอกาสได้เผชิญหน้ากับอัจจิมาที่ริมสระน้ำ แต่แทนที่จะได้พูดคุยกันดีๆ อัจจิมากลับเอาแต่โมโหเพราะคิดว่าอัคนีย่ำยีเธอเพราะต้องการสร้างความอัปยศให้ตระกูลพศวัตของเธอ

"จี๊ด...ฉัน...ฉันไม่ได้ตั้งใจ"

"ฉันรู้อยู่แล้วว่านายไม่ได้ตั้งใจ นายจะตั้งใจได้ยังไง ในเมื่อนายไม่ได้รักฉัน คนที่นายรักคือคนที่นายเรียกเขามานอนห้องเดียวกับนายโน่น"

"เธอพูดอะไร หมายถึงใคร มิลค์น่ะเหรอ"

"นายย่ำยีฉันแล้วควงผู้หญิงของนายมาเยาะเย้ยเพราะอยากให้ฉันเจ็บปวด ฝันไปเถอะ ฉันไม่มีวันตกเป็นเหยื่อนาย สิ่งที่เสียไปฉันจะคิดว่าทำทานให้พวกอดิศวร ฉันไม่มีวันเจ็บปวดเพราะนายหรือผู้หญิงของนาย เพราะฉันไม่ได้รัก และไม่มีวันจะรักนายด้วย...นายอัคนี"

อัจจิมาตอกใส่เขาไม่ยั้ง อัคนีทั้งโกรธทั้งเจ็บปวด ทั้งต้องการประกาศความเป็นเจ้าของ รวบตัวเธอมากอดจูบ จึงเกิดยื้อยุดผลักไสกันไปมาจนเสียหลักตกลงไปในสระน้ำด้วยกันทั้งคู่ อัจจิมาโกรธจัดตบหน้าอัคนีก่อนขึ้นจากสระหนีกลับห้อง อัคนีรีบตามติด มิลค์เห็นอัคนีก็จะถลาเข้าไปหา แต่พอดีเหลือบไปเห็นพฤกษ์กับใหญ่และปีใหม่ จึงหันไปสอดส่องว่าพวกเขาคุยอะไรกัน

อัคนีตามขึ้นมาเคาะประตูเรียกอัจจิมาอย่างเว้าวอน สำนึกผิด

"จี๊ด...เปิดประตูให้ฉันเข้าไปคุยกับเธอหน่อยได้มั้ย ฉันรับรองด้วยเกียรติของอดิศวร ฉันจะไม่ทำอะไรเธอเด็ดขาด เรื่องเมื่อกี้ฉันขอโทษ ฉันจะไม่ทำอย่างนั้นอีก เปิดประตูเถอะนะ  ฉันมีความจริงบางอย่างจะบอกเธอนะ  ได้ยินมั้ย  ความรู้สึก ความจริงจากใจของฉัน"

อัจจิมาแทบละลายกับคำพูดหวานละมุนของชายหนุ่ม เธอชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง และในที่สุดก็ตัดสินใจจะเปิดประตู แต่แล้วต้องชะงักค้างเมื่อได้ยินเสียงมิลค์ดังขึ้นมา มิลค์ตื๊อหนักแล้วพาอัคนีเข้าห้องไปจนได้ อัจจิมาแง้มประตูมอง น้ำตาคลอด้วยความเจ็บช้ำและเสียใจ

มิลค์พยายามจะอยู่ร่วมห้องกับอัคนีให้ได้ แต่อัคนีไม่ยอม และบังคับให้เธอกลับไปอยู่อีกห้องที่เขาจัดการไว้ให้แล้ว พอมิลค์ออกจากห้องอัคนี บังเอิญเห็นพฤกษ์ถือชุดเดรสสั้นผ่านมา ยิ่งตอกย้ำว่าหมอนี่แอ๊บแมนชัวร์

อัคนีกลุ้มหนักจนต้องโทร.ไปพึ่งวายุภัค พี่ชายจอมเจ้าชู้ เพื่อจะวางแผนขอโทษอัจจิมา แต่เมื่อเริ่มต้นทำตามคำแนะนำของวายุภัค อัคนีมาเคาะประตูห้องอัจจิมาเพื่อสารภาพความรู้สึกลึกๆของตนที่มีต่อเธอ กลับต้องพบว่าพฤกษ์อยู่ในห้องกับอัจจิมา

"อ้าว คุณไฟ มีอะไรรึเปล่าครับ" พฤกษ์ทักถาม อัคนีไม่ตอบ แต่จ้องมองไปที่อัจจิมาอย่างไม่พอใจ ขณะที่อัจจิมาก็ส่งสายตาเย็นชาใส่เขา ก่อนจะหันไปยิ้มแย้มพูดจาหวานๆกับพฤกษ์

"อย่าเพิ่งกลับเลยนะคะคุณพฤกษ์ อยู่เป็นเพื่อนจี๊ดก่อนนะคะ"

อัจจิมาไม่พูดเปล่า เธอดึงมือพฤกษ์กลับเข้ามา แล้วปิดประตูห้องใส่หน้าอัคนีดังปัง!

ooooooo
พฤกษ์สังเกตอากัปกิริยาของอัจจิมาด้วยความแปลกใจ เอ่ยถามเธออย่างห่วงใยว่าไม่สบายใจอะไรหรือเปล่า มีอะไรเล่าให้ตนฟังได้

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ คือจี๊ดแค่...อยากจะขอบคุณคุณพฤกษ์ที่อุตส่าห์เป็นธุระเอาชุดจี๊ดไปซักแห้งให้น่ะค่ะ"

"คุณจี๊ดขอบคุณผมไปแล้วนี่คะ"

อัจจิมาตีหน้าไม่ถูก รู้สึกมึนๆเบลอๆ แต่ก็แกล้งยิ้มกลบเกลื่อนชวนเขาดื่มกาแฟเป็นเพื่อนกันสักครู่ พฤกษ์ตกลงและยังจับตามอง เข้าใจว่าต้องเกิดอะไรขึ้นกับหญิงสาวสักอย่าง แต่เดาไม่ออกว่าเป็นเรื่องอะไร

ขณะเดียวกัน อัคนีโทร.ย้อนกลับไปบอกเล่าให้วายุภัคฟัง ปรากฏว่าฝ่ายนั้นโวยวายยกใหญ่ว่าอัคนีปล่อยให้พฤกษ์กับอัจจิมาอยู่ด้วยกันตามลำพังในห้องได้ยังไง ถ้าพฤกษ์ไม่ใช่ เกย์หรือตุ๊ดอย่างที่นายเข้าใจ อะไรจะเกิดขึ้น ปฐพีซึ่งอยู่กับวายุภัคและได้ยินเรื่องราวทุกอย่างรีบแย่งโทรศัพท์มาพูดเอง

ปฐพีแนะวิธีให้อัคนีรีบไปแยกสองคนนั้นออกจากกัน โดยให้หลอกว่าเจอแมลงสาบอยู่ในห้องพัก พฤกษ์ในฐานะเจ้าของโรงแรมพออัคนีไปเคาะประตูห้องเรียก จึงรีบมาจัดการให้ทันที โดยให้อัคนีย้ายไปอยู่ห้องริมหาดอีกด้านซึ่งสงบเงียบเป็นส่วนตัว ส่วนห้องนี้เขาจะให้พนักงานเอาน้ำยาฆ่าเชื้อมากำจัดแมลงสาบ

อัคนีชะงักกึกไม่อยากย้าย เพราะถ้าย้ายก็เท่ากับว่าตัวเองต้องห่างไกลจากอัจจิมา แต่ด้วยเหตุผลของพฤกษ์ก็ทำให้อัคนีปฏิเสธไม่ออก ได้แต่แอบพึมพำด่าปฐพีที่เป็นคนคิดแผนการสุดห่วยนี้

ooooooo

เอกศักดิ์มาทำเรื่องโอนที่ดินให้ไกรภพ แล้ว บังเอิญได้พบศักดิ์เพื่อนเก่าที่มาพร้อมโบพาและจันทู สองสาวแปลกใจทำไมเพื่อนศักดิ์ถึงได้ดิบได้ดีเป็นถึงทนาย ต่างจากศักดิ์ที่เป็นแค่คนงานในไร่ ศักดิ์อายรีบปรามสองสาวไม่ให้พูดมาก แล้วซักถามเพื่อนว่ามาทำไมแถวนี้ เอกศักดิ์บอกว่ามาโอนที่ดินให้ลูกความ พูดจบก็วานศักดิ์เซ็นชื่อตรงช่องพยานให้เสียเลย

ศักดิ์ลังเล พลางชะโงกหน้าดูเอกสารที่ยังไม่ได้กรอกอะไรเลย นอกจากลายเซ็นผู้มอบอำนาจเพียงอย่างเดียว แสดงว่าลูกความต้องไว้ใจและเชื่อใจมาก เอกศักดิ์ยอมรับและเร่งศักดิ์ให้เซ็นชื่อในช่องพยาน ศักดิ์ปฏิเสธไม่ออก เซ็นชื่อ เสร็จก็เหลือบไปสังเกตลายเซ็นผู้มอบอำนาจ แล้วสะดุดตากับลายเซ็นที่อ่านง่ายนั้นเข้าอย่างจัง

"พิศาล...พิศาลไหนวะที่ขายที่"

เอกศักดิ์ไม่ตอบแถมรีบตัดบทขอบใจและบอกลาเพื่อน หอบเอกสารไปติดต่อเจ้าหน้าที่อย่างยิ้มย่องลำพองใจ

ศักดิ์กับโบพาและจันทูแยกออกมาที่ตลาดเพื่อซื้อเสื้อผ้าใหม่และแต่งหน้าทำผมสำหรับงานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ในคืนนี้ซึ่งจัดเป็นประจำทุกปีที่ไร่อดิศวร ระหว่างนี้เอง ศิลาพร้อมสมุนคู่ใจทั้งสองที่เพิ่งกลับจากกรุงเทพฯมองไปเห็นพวกศักดิ์ ศิลากำลังอารมณ์ไม่ดีเพราะตั้งใจไปผัดหนี้กับเฮียหมู แต่ดันไปเพลิดเพลินเล่นพนันเพิ่มหนี้ขึ้นมาอีกเท่าตัว จึงระบายอารมณ์ด้วยการเข้าไปหาเรื่องพวกศักดิ์ แต่กลับถูกทั้งสามคนตอบโต้และเยาะเย้ยที่พศวัตไม่เคยจัดงานรื่นเริงบันเทิงใจอย่างอดิศวรสักปี

ศิลาโกรธแค้นมาก คิดหาทางเอาคืนอย่างรวดเร็ว ด้วยการไปบีบบังคับข่มขู่เพิ่มที่เป็นลูกหนี้ให้บอกที่เก็บเงินของอัคนี เพิ่มในฐานะคนงานของอดิศวรและเคยมารับเงินค่าแรงจากอัคนีที่บ้านพักส่วนตัวในฟาร์มโคนม จึงยอมเปิดปากด้วยความหวาดกลัวนักเลงหัวไม้อย่างศิลา

จากนั้นในตอนค่ำ ศิลากับสมุนและเพิ่มก็ตรงดิ่งมาที่บ้านอัคนี ในขณะที่ลานกว้างหน้าบ้านใหญ่บรรยากาศกำลังคึกคักครึกครื้นเพราะงานฉลองส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่เริ่มขึ้นแล้ว

ooooooo

เช่นเดียวกับที่โรงแรมหรูในจังหวัดกระบี่ บัดนี้งานแต่งงานของปีใหม่กับใหญ่มีแขกเหรื่อและเพื่อนฝูงเดินกันขวักไขว่ด้วยรอยยิ้มแห่งความยินดี อัคนีพอเห็นอัจจิมาในชุดสุดสวยก็แทบกระโจนเข้าใส่ ถ้าไม่ติดว่าพฤกษ์ยืนเป็นองครักษ์พิทักษ์เธออยู่

ปีใหม่กับใหญ่แอบสังเกตอาการอัคนีอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะปีใหม่ที่เป็นเพื่อนซี้กับอัคนี เธอมองออกแต่แรกแล้วว่าอัคนีชอบอัจจิมา ดังนั้นในงานคืนนี้เธอกับใหญ่จึงพยายามกรุยทางและเปิดโอกาสให้อัคนีได้ใกล้ชิดอัจจิมา แต่พอจะได้ผลก็มีอันต้องมีมารผจญ พฤกษ์เข้ามาตัดหน้าแย่งอัจจิมาไปเป็นคู่เต้นรำ และตอนที่อัจจิมาไปห้องน้ำ แล้วปีใหม่ส่งซิกให้อัคนีตามไป แต่อัคนีก็ถูกอัจจิมาตบหน้าฉาดใหญ่ ทั้งๆที่เขายังไม่ทันได้อธิบายความในใจ

ส่วนที่หน้าบ้านอดิศวร ทุกคนกำลังสนุกสนานกันเต็มที่ วายุภัคเพิ่งนึกได้ว่าลืมเงินรางวัลไว้ที่คอกม้า จะให้ศักดิ์รีบไปเอามา แต่ศักดิ์เกี่ยงว่าเห็นจะไม่ได้ เพราะตนต้องขึ้นโชว์เพลงพร้อมกับโบพาและจันทูแล้ว เข้มจึงอาสาไปเอาให้เอง

ขณะที่เข้มขับรถมุ่งหน้าไปยังคอกม้า เป็นเวลาที่ศิลาและสมุนกำลังจะขโมยม้าตัวโปรดของอัคนีไป พอเพิ่มอุทานว่ารถคุณไฟมา ศิลาไม่มีท่าทีหวั่นเกรง แถมยังยิ้มย่องที่อัคนีรนมาหาที่ตายเอง

ศิลากับสมุนคว้าไม้เหมาะมือคนละอันรอจัดการอัคนี โดยที่เพิ่มนั้นแตกตื่นตกใจวิ่งหนีไปก่อนแล้ว พอเข้มก้าวลงจากรถ ท่อนไม้จากทั้งศิลา สิงห์และจันก็กระหน่ำเข้าใส่ไม่ยั้งจนเข้มทรุดลง สิงห์เพิ่งเห็นหน้าเข้มชัดๆ ร้องลั่นว่ามันไม่ใช่ไอ้ไฟ เข้มยังมีสติเรียกชื่อศิลาออกมา จันหน้าถอดสี บอกลูกพี่ว่ามันจำพี่แม่นขนาดนี้ พี่ติดคุกแน่

"แล้วจะยืนพูดอยู่ทำไม พวกเอ็งก็จัดการให้มันพูดไม่ได้สิวะ"

"ทำให้มันเป็นใบ้เหรอพี่ ทำไงล่ะ"

"โธ่ ไอ้โง่ จะเหลือตีนเหลือมือให้มันมาชี้นิ้วบอกตำรวจว่าเอ็งเป็นคนทำร้ายมันงั้นเหรอ เก็บมันเร็ว"

สิงห์กับจันทำตามคำสั่งลูกพี่ทันที ฟาดไม้กระหน่ำตีเข้มจนแน่นิ่งเลือดท่วมตัว จากนั้นสิงห์ก็ถามศิลาว่า

"แล้วไอ้ม้านั่น จะเอายังไงพี่"

"อะไรที่มันรัก ข้าจะเอามาเป็นของข้าให้ได้ แต่อะไรที่ข้าไม่ได้ มันก็ต้องไม่ได้เหมือนกัน...เผาโรงเก็บหญ้านั่น เดี๋ยวมันก็ลามไปถึงคอกม้าเอง"

พริบตาเดียวไฟก็ลุกพึ่บที่โรงเก็บหญ้า พี่หนูต่อขับรถผ่านถนนหน้าฟาร์มกำลังจะเอาของขวัญวันปีใหม่ไปให้มนตรีกับสุพรรษาที่บ้านใหญ่เห็นไฟลุกท่วมก็หูตาตื่น เร่งความเร็วเข้าไปที่งานเลี้ยงแล้วคว้าไมค์บอกกล่าวทุกคนให้รู้ว่าเกิดไฟไหม้ที่โรงเก็บหญ้า

ทุกคนหยุดกิจกรรมรื่นเริงกันทันใด แล้วก็ฮือกันไปช่วยดับไฟอย่างโกลาหล ก่อนที่เสียมจะโทร.ไปแจ้งตำรวจให้มาตรวจหาสาเหตุเบื้องต้น

ooooooo

ที่โรงแรมของพฤกษ์ มิลค์เฝ้ารออัคนีอยู่ในห้องอย่างอดทน จนกระทั่งเสียงท้องเธอร้องเพราะหิวจัด เธอจึงย่องออกจากห้อง แล้วมาเจออัคนีที่กำลังกลุ้มใจ มืดแปดด้านไม่รู้จะหาหนทางไหนที่จะปรับความเข้าใจกับอัจจิมาให้ได้ภายในคืนนี้

พอเขารู้ว่าดึกดื่นป่านนี้แล้วมิลค์ยังไม่ได้กินอะไรเลย เฝ้าแต่รอเขาอย่างเดียว ชายหนุ่มรู้สึกผิดไม่น้อย อาสาเข้าไปเอาอาหารมาให้ ปีใหม่เห็นอัคนีกลับเข้ามาในงานก็ปรี่ไปถามเพื่อนว่าไปไหนมา ตกลงเคลียร์กับอัจจิมารู้เรื่องหรือยัง อัคนีทำหน้าเซ็งจัด บอกแผนหนึ่งโดนตัดหน้า แผนสองตายสนิท เลยไม่รู้จะต่อแผนสามติดได้ยังไง

ปีใหม่หวังดีกับเพื่อน อยากให้เคลียร์ให้จบในคืนนี้ ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมันในวันรุ่งขึ้น จึงอาสาจัดแผนสามให้เอง ว่าแล้วเธอก็เดินเด้งไปหาใหญ่ที่จับกลุ่มอยู่กับอัจจิมาและพฤกษ์ ใหญ่ซึ่งรู้กันกับปีใหม่แกล้งถามขึ้นทันทีว่า

"คุณไฟเป็นอะไรน่ะปีใหม่ ไม่สบายรึเปล่า"

"ปีใหม่ไปถามแล้วค่ะ เขาบอกว่าไม่ได้เป็นอะไร แต่ปีใหม่รู้ว่ามันต้องมีอะไรเกิดขึ้นสักอย่าง นายไฟถึงเป็นแบบนี้ ดูแวบเดียวก็รู้ว่ามีเรื่องไม่สบายใจ"

"เรื่องอะไร"

"เรื่อง...อุ๊ย จะพูดดีมั้ยเนี่ย เดี๋ยวเพื่อนจะหาว่าเม้าท์ ซึมเศร้าอย่างนี้ต้องปัญหาหัวใจชัวร์ค่ะ"

อัจจิมาชำเลืองมองอัคนีที่ตักอาหารออกไปข้างนอก ใหญ่หันมองอีกทีจึงไม่เห็นอัคนี ถามปีใหม่ว่าเขาไปไหน ปีใหม่สะอึกเพราะไม่รู้เหมือนกันว่าอัคนีไปไหน แต่ก็สามารถชงเพื่อนต่อได้ทันที

"คงจะ...เอ่อ...ปลีกวิเวกมั้งคะ เป็นอะไรมากมั้ยเนี่ย คือปีใหม่เองก็ไม่อยากซัก แต่เห็นนายไฟหลุดปากมาว่ามีปัญหากับแฟน อยากจะเคลียร์ แต่ตอนนี้แฟนนายไฟชียังแรงอยู่ เลยเคลียร์กันไม่ขาดน่ะค่ะ"

"ใครครับ แฟนคุณไฟ" พฤกษ์ทำหน้างงๆ

"นั่นสิคะ ปีใหม่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงคนไหนที่ทำให้นายไฟเป็นเอามากขนาดนี้ คุณจี๊ดรู้จักไหมคะ"

อัจจิมารีบส่ายหน้า แต่ก็อดที่จะชำเลืองตามอัคนีไปไม่ได้ อัคนีเอาอาหารมาให้มิลค์ที่ยังรออยู่ที่เดิม มิลค์ตื่นเต้นตาลุกวาวนึกว่าเขาแอบทำอาหารมาเซอร์ไพรส์เธอ

"กินสิครับ นี่มันจะเที่ยงคืนแล้ว มิลค์ยังไม่ได้กินอะไรเลยนี่"

มิลค์รับจานอาหารมาตักกินอย่างหิวจัด อัคนียิ้มเอ็นดู อดคิดไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนี้รักเขา รักโดยไม่มีข้อแม้มาแต่ไหนแต่ไร เขาอยากจะให้อัจจิมารักเขา หรืออย่างน้อยก็ยิ้มให้เขา รู้สึกดีกับเขา ไม่ต้องถึงกับเท่ากัน แค่เสี้ยวหนึ่งของมิลค์ก็ยังดี

หลังโซ้ยอาหารจนอิ่มแปล้ มิลค์โผเข้าหอมแก้มอัคนีเป็นการขอบคุณ...อัจจิมายืนมองภาพนั้นเต็มสองตา รู้สึกเจ็บแปลบไปทั้งใจ

ooooooo