เทพบุตรมายา เทพธิดาจำแลง

หลังจากแม่แก้วแนะนำดนุพันธ์อย่าหมกมุ่นเรื่องนาตาชาให้มากนัก ให้ห่างบ้างบางทีอะไรๆจะดีขึ้น เพราะนาตาชาเป็นคนใจแข็ง ดนุพันธ์จึงกลับไป...

นาตาชาลงมาตอนกลางวัน มองหาดนุพันธ์แต่ปากแข็งว่าเปล่า แม่แก้วจึงพูดว่าดนุพันธ์กลับไปแล้ว ฝากดอกไม้ไว้ให้เธอ จึงเอาไปใส่แจกันไว้ นาตาชาย้อนถามว่าฝากไว้แค่นั้นหรือ

"ก็แค่นี้น่ะจ้ะ ทำไมเหรอ หนูนาอยากได้อะไรจากพี่เค้ารึเปล่า"

"เปล่าค่ะ แค่รู้สึกว่าวันนี้พี่ตนุแปลกๆ ปกติจะไม่ถอยไปง่ายๆแบบนี้นี่"

แม่แก้วได้ยินถึงกับหัวเราะในคอกับพฤติกรรมลูกสาว ที่ยังปากแข็ง...

คืนแรกที่ต้องนอนโรงแรมทำให้มัดไหมนอนไม่หลับมาหลับตอนใกล้สว่าง เช้าขึ้นรามิลมาเคาะเรียก มัดไหมสะดุ้งตื่น หัวยังกระเซิงมาเปิดประตู รามิลเห็นสภาพก็แขวะว่าปรับตัวเป็นสาวกรุงเทพฯได้เร็วเหลือเกิน ไม่ฟังเหตุผลของเธอ ไล่ให้ไปอาบน้ำแต่งตัวออกไปหาซื้อเสื้อผ้าที่จะออกงานกับเขา มัดไหม ขอผัดเป็นบ่าย รามิลทำท่าจะดึงไปอาบน้ำให้ มัดไหมตกใจรีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที รามิลมองขำๆ

มาถึงร้านเสื้อหรู รามิลให้มัดไหมลองชุดมากมายกว่าจะได้ถูกใจเขาในชุดสุดท้าย เล่นเอารามิลตะลึง มัดไหมเขินเดินสะดุดขาตัวเองจะล้ม รามิลประคองเธอไว้ในอ้อมแขน ทั้งสองสบตากันปิ๊งปั๊ง พอมัดไหมได้สติรีบผลักเขาออก รามิลแซว

"ซุ่มซ่ามแบบนี้ไม่ผ่านนะ พาไปงานขายหน้าเค้าแย่"

"คนเรามันก็ต้องมีพลาดกันบ้าง"

รามิลตกลงใจเอาชุดล่าสุดนี้ แล้วพามัดไหมไปซื้อของอื่นอีก ปาปารัซซี่แอบถ่ายทั้งคู่ พอรามิลเห็นรีบโอบมัดไหม และทำเป็นเช็ดแก้มให้ มัดไหมงงว่าทำอะไร เท่านั้นไม่พอ รามิลพามัดไหมไปทานข้าวที่ร้านของพลอยไพลิน แนะนำให้รู้จักว่ามัดไหมคือแฟนของเขา

"แฟน!...ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณไหม แหม...ไม่รู้คุณไหมจะเรียกโชคดีหรือโชคร้ายนะคะ ที่ได้แฟนเป็นคาสโนว่าอย่างคุณรามิล"

"ฉันถือว่าเป็นเกียรติมากกว่าค่ะ ที่ได้เป็นแฟนกับพี่รามิล เพราะไม่เคยเห็นว่าพี่รามิลเนี่ยจะยอมรับผู้หญิงคนไหนเป็นแฟนซักที ใช่มั้ยคะพี่รามิล"

"ไหมพูดแบบนี้ ดูเหมือนผมเป็นคนไม่ดีเลยนะครับเนี่ย" รามิลร้อนตัว

มัดไหมรีบบอกว่าเธอชม รามิลทำสวีตหวานกับมัดไหมจนพลอยไพลินตาลุกวาว พยายามเก็บอาการแต่ยังแนะนำอาหารกระทบ "ข้าวผัดน้ำพริกนรกค่ะ คุณไหมทานเป็นรึเปล่า"

"โห ท่าจะหนักไป ไหมขอเป็นน้ำสตอเบอแหล อุ๊ย สตรอเบอร์รี่ปั่นละกันนะคะ เพราะดูแล้วที่ร้านนี้น่าจะสดดี"

ท่าทางพลอยไพลินเจ็บใจเดินกลับไป รามิลเห็นคนในร้านมองกันใหญ่จึงดึงมือมัดไหมมากุม เธอตกใจจะดึงมือกลับ "เฮ้ย! ทำอะไร"

"นี่เธอ ในร้านนี้นักข่าวเต็มไปหมด ไม่ดีรึไงจะได้เป็นข่าวแล้วงานจะได้เสร็จเร็วๆน่ะ ยิ้มให้มันเหมือนคนที่เป็นคู่รักกันหน่อย" พอมัดไหมโอนอ่อน รามิลเผลอเอ่ยชมว่าเธอสวย

มัดไหมรีบบอก "ไม่ต้องพูดหรอก นักข่าวเค้าไม่ได้ยิน"

"ฉันไม่ได้ตั้งใจพูดให้นักข่าวได้ยินซักหน่อย"

มัดไหมทำหน้าเลี่ยนๆแล้วลุกขอตัวไปห้องน้ำ พลอยไพลินเห็นรีบตามไปพูดจาหาเรื่อง

"นี่เธอคิดว่าเธอเป็นใคร จะลองดีกับฉันเหรอ"

มัดไหมทำเป็นไม่เข้าใจ พลอยไพลินโกรธ "เธอคิดว่าคนอย่างเธอจะจับรามิลได้งั้นสิ"

"จับเจิบอะไรคะ อย่าคิดว่าคนอื่นจะคิดเหมือนตัวเองหมดสิ"

"เธอจะปากดีได้ก็แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ เดี๋ยวพอโดนทิ้งแล้วจะรู้สึก"

"ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง แต่ฉันว่าคุณห่วงตัวเองก่อนเถอะ ทำตัวหวงก้างแบบนี้ไม่ดีต่อสุขภาพจิตเลยนะ คุณเป็นอะไรกับพี่รามิลเหรอ เพราะเท่าที่รู้พี่รามิลก็ไม่เคยแม้แต่จะควงกับคุณ"

"แล้วแกจะรู้ว่าแกคิดผิด ที่แกประกาศตัวเป็นศัตรูกับฉัน"

"ฉันไม่เคยประกาศตัวอะไรเลยค่ะ เรื่องของคุณ ฉันไม่ได้ใส่ใจเลย แค่ก้าวจากห้องน้ำนี่ก็ลืมหมดแล้ว ขอตัวนะคะเดี๋ยวแฟนรอนาน" พูดจบมัดไหมเดินออกไป

พลอยไพลินโกรธมากจึงโทร.ไปตามอัจฉราวดีมาจัดการแทน...มัดไหมมาถามรามิลไปโปรยเสน่ห์อะไรกับพลอยไพลิน รามิลทำหน้างงเพราะไม่เคยสนิทสนมด้วยคงหวงแทนเพื่อน

"แค่หวงแทนเพื่อน มันไม่ต้องมากมายขนาดนี้หรอก แบบนี้หวงไว้เองชัดๆ"

รามิลยืดตัวโอ่ทันทีว่าช่วยไม่ได้ แล้วหยิกแก้มมัดไหม ให้นักข่าวเห็นเพื่อถ่ายภาพกัน....เมื่ออัจฉราวดีรู้เรื่องจากพลอยไพลินก็แปลกใจ เพราะเธอว่าเธอเพิ่งเห็นรามิลควงสาวอยู่ในห้างที่เธอเดินอยู่ จึงรีบไปที่ร้านพลอยไพลิน แต่ช้าไปเพราะรามิลกับมัดไหมกลับไปแล้ว พลอยไพลินพูดให้อัจฉราวดีเจ็บใจว่าพรุ่งนี้ต้องมีข่าวว่าอัจฉราวดีตกกระป๋อง

ooooooo

กลับถึงโรงแรมก็มืด รามิลทำท่าไม่กลับจะนอนที่นี่ โดยอ้างว่าเขาเป็นคนจ่ายค่าห้องและอีกอย่างพรุ่งนี้นักข่าวต้องไปออเต็มหน้าบ้านเขาแน่ สู้เขาเก็บตัวอยู่ ที่นี่จะดีกว่า   มัดไหมให้เขานอนโซฟาแต่รามิลไม่ยอมเดินไปนอนบนเตียงพร้อมกองหมอนกั้นกลางเป็นภูเขา

"แหม...ทำอย่างกับเราไม่เคยนอนด้วยกันไปได้ เต็นท์ยังเล็กกว่าเตียงนี้อีก เรายังนอนด้วยกันมาแล้วเลย"

"ตลกล่ะ ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นคุณนะ ถ้าจะนอนที่นี่มีเงื่อนไขเดียวเท่านั้น คือคุณไปนอนบนโซฟา"

"ไม่ ฉันเป็นคนจ้างเธอมาเป็นแฟนนะ ไม่ได้ให้มาออกคำสั่ง ห้องนี่ก็เงินฉัน ฉันไม่ยอม"

พูดอย่างแข็งขัน สุดท้ายรามิลก็ต้องนอนโซฟาแถมยังถูกใช้ให้ดับไฟให้ด้วย...

จริงอย่างที่คาด เช้าขึ้น นักข่าวมาออเต็มหน้าบ้าน ทำให้นาตาชาออกไปทำงานลำบาก แม่แก้วแปลกใจ นาตาชา เอาข่าวหน้าหนังสือพิมพ์ให้ดู พอแม่แก้วเห็นว่าเป็นข่าวกับมัดไหมก็ดีใจ แต่นาตาชาหน้างอที่เธอออกไปทำงานไม่ได้ แม่แก้วจึงบอกให้รออัศวินขี่ม้าขาวมาช่วย ไม่ทันไรดนุพันธ์ ขับรถมาจอดหน้าบ้านและบอกพวกนักข่าวว่ารามิลให้เขามาเป็นตัวแทนประกาศว่าจะตอบคำถามทุกอย่างที่เป็นข่าวในวันงานเปิดตัวน้ำหอมที่จะมาถึง นักข่าวจึงยอมกลับ

แม่แก้วบอกนาตาชาว่าอัศวินขี่ม้าขาวมาแล้ว นาตาชายังโกรธ "นี่มันพวกภูตรับใช้ชัดๆ"

"หนูนาพูดแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะลูก" แม่แก้วเอ็ด

ดนุพันธ์รีบออกรับแทนว่าเขาเป็นอย่างนั้นจริงๆ แม่แก้วขอโทษแทนลูกสาว ดนุพันธ์รีบตามนาตาชาไปที่รถหน้าบ้าน เห็นเธอกำลังสตาร์ตรถไม่ติดจึงอาสาไปส่ง ขณะอยู่ ในรถ มือถือทั้งสองคนดังขึ้น ทั้งรามิลและมัดไหมต่างโทร.หาเพื่อนตัวเอง ทั้งสองต้องแอบพูดเบาๆว่าเดี๋ยวค่อยคุยกัน...มัดไหมกับรามิลทำหน้าหงุดหงิด พอเจอกันทำเป็นไม่มีอะไร

พออัจฉราวดีเห็นข่าวก็หงุดหงิดมาระบายใส่พลอยไพลินอีกตามเคย แถมนักข่าวยังพูดกันถึงข่าวที่รามิลจะเปิดเผยในวันเปิดตัวน้ำหอม อัจฉราวดียิ่งโมโห...

วันงานมาถึง มัดไหมเก็บเสื้อผ้าที่ต้องใช้แปลงโฉมเป็นสามคนใส่กระเป๋า แล้วปลอบใจตัวเอง "สู้ตายมัดไหม เธอทำได้อยู่แล้ว"

บรรยากาศในงานดูหรูหรา มีพรมแดงปูรอรับเซเล็บ ทั้งหลาย รามิลยืนรอมัดไหมอย่างกระวนกระวายเพราะโทร.หาก็ไม่รับ...รถลีมูซีนคันยาวแล่นมาเทียบพรมแดง แสงแฟลชวูบวาบขึ้น วายซีนำอภิชาต แม็ตตี้และนาตาชาลงมาจากรถ แม็ตตี้อยู่ในชุดราตรีสั้นงามระหงสมกับเป็นนางแบบอินเตอร์ แม็ตตี้กระซิบกับนาตาชา

"เธอดูพี่ชายเธอด้วยนะว่าอยู่ตรงไหน ฉันจะได้ไม่เดินไปแถวนั้น"

นาตาชาบอกว่ากำลังมองอยู่...อิทธิพลควงอัจฉราวดีมา แล้วต้องคอยพะวงว่าเธอจะก่อเรื่องหึงหวงรามิล และจะทำให้เสียหน้ากันหมด ขณะนั้น วายซี แม็ตตี้และอภิชาตทักทายแขกในงาน แม็ตตี้พยายามแยกตัวมาคุยกับนาตาชาว่าเธอต้องไปเป็นมัดไหมแล้ว ฝากตรงนี้ด้วย...แม็ตตี้รีบไปแปลงโฉมเป็นมัดไหมในห้องน้ำ รามิลโทร.เข้ามาพอดี เธอจึงบอกว่ากำลังเดินทางอยู่ นักข่าวกรูมาสัมภาษณ์รามิล
"คุณรามิลพร้อมที่จะตอบคำถามทั้งหมดรึยังคะ"

"เอ่อ...มากันเร็วขนาดนี้เลยเหรอครับเนี่ย"

อัจฉราวดีมองมาเห็นรามิลอยู่ในวงนักข่าว กำลังถูกถามถึงสาวนิรนามที่ควงอยู่เป็นใคร

"เข้าประเด็นกันเร็วดีจริงๆนะครับ เอ่อ...เธอคือแฟนของผมเอง"

นักข่าวฮือฮา "ปกติคุณรามิลไม่เคยยอมรับใครเป็นแฟน คนนี้คือตัวจริงรึเปล่าคะ"

"จะว่างั้นก็ได้ครับ"

"แล้วคุณอัจฉราวดีที่เคยมีข่าวกันก่อนหน้านี้ล่ะคะ"

"ไม่จริงครับ ผมกับอัจเป็นแค่คนรู้จักกันธรรมดาครับ"

"ต๊าย...ทำไมพูดล้อเล่นกับนักข่าวอย่างนั้นล่ะคะเร..." อัจฉราวดีเข้ามาคล้องแขนรามิล

นักข่าวกดชัตเตอร์กันพรึ่บพรั่บ และถามตกลงเป็นอย่างไรกันแน่ รามิลพยายามดึงแขนออก อัจฉราวดีให้สัมภาษณ์ ว่าเธอแค่ทะเลาะกับรามิลนิดหน่อย รามิลแย้งว่าไม่จริง นักข่าวงง

พลันมัดไหมปรากฏตัวขึ้น  ทุกคนต้องตะลึงเพราะเธออยู่ในชุดเหมือนหางเครื่อง   สีสันจัดจ้าน   แต่งหน้าเข้ม จนดูเหมือนเลอะมาเกาะแขนรามิล  "คิดถึงพี่รามิลจังเลยค่ะ เป็นยังไงบ้างคะ"

"ไงคะเร คุณกล้าบอกใครๆมั้ยล่ะ ว่ายัยบ้านนอกนี่เป็นแฟนใหม่คุณ" อัจฉราวดีกระซิบ

นักข่าวหัวเราะกันครืน รามิลยอมรับ "เขาเป็นคนแบบนี้ ละครับชอบทำให้คนอื่นหัวเราะ"

"แหม พี่รามิลพูดแบบนี้ น้องก็เขินแย่สิคะ" พอดีมือถือมัดไหมสั่นจึงขอตัวไปรับสาย

มัดไหมแยกตัวออกมาพูดโทรศัพท์ นาตาชาโทร.มาเร่ง อัจฉราวดีมองตาม รามิลแปลกใจที่มัดไหมหายไปอีก...มัดไหม เปลี่ยนสภาพกลับเป็นแม็ตตี้ออกจากห้องน้ำ ยิ้มให้อัจฉราวดีที่เดินสวนมาท่าทางตามหามัดไหม ไม่ทันไรนักข่าวมารุม สัมภาษณ์ แม็ตตี้ตกใจเล็กน้อย นาตาชามาช่วยตอบ แม็ตตี้กระซิบนาตาชาว่าได้เวลาที่เธอจะต้องเป็นภัครมัยแล้ว

นาตาชายิ้มท่าทางเจ้าเล่ห์แล้วปลีกตัวไปโทรศัพท์หารามิล ขณะนั้นรามิลกำลังหงุดหงิดเดินตามหามัดไหม "นี่ยัยหนูนามีอะไรรีบๆว่ามา บอกตรงๆกำลังหงุดหงิดอยู่นะเนี่ย"

นาตาชาถามว่ามาบอกเธอทำไม รามิลโวยมีอะไรรีบพูดมา นาตาชาจึงบอกให้เขามาเทกแคร์ว่าที่คู่หมั้น รามิลตกใจ "ฮ้า! อะไรนะ งานนี้น้องภัครมัยก็มาด้วยเหรอ"

"เจ้าค่ะ สับรางให้ดีๆล่ะ" เสียงนาตาชาหัวเราะเยาะดังลอดมา

รามิลงงทำอะไรไม่ถูก...นาตาชาพยักหน้าให้มัดไหม ไปเปลี่ยนเป็นภัครมัยได้ มัดไหมรีบเข้าไปแปลงโฉมในห้องน้ำเป็นชุดราตรียาวดูเรียบเก๋ ยังไม่ทันจะแต่งหน้าให้มีแผล พนักงานเข้ามาบอกว่าห้องน้ำจะปิดทำความสะอาด ขอให้ไปใช้ห้องน้ำอีกด้านหนึ่ง มัดไหมถอนใจเก็บข้าวของเดินออกมา ให้เผอิญเห็นรามิลเดินสวนมา เธอตกใจมองหาทางหนีทีไล่ พอดีมีพนักงานเข็นรถเค้กงานแต่งงานผ่านมา มัดไหมไม่รอช้า ผลักรถเข็นไปชนรามิลหน้าจิ้มเค้กเต็มๆ พนักงานหันมาต่อว่ามัดไหม เธอรีบขอโทษและยินดีชดใช้ค่าเสียหายก่อนจะวิ่งหนีไป พนักงานหันมาดูแลรามิลแล้วพาไปล้างเนื้อตัว

ooooooo

อัจฉราวดีเดินมองหามัดไหมจนมาเจออิทธิพล แต่ไม่ทันไรก็มองไปเห็นวายซีเดินทักทายพูดคุยกับคนรู้จักอยู่ก็ตาลุกวาวปรี่ เข้าไปแนะนำตัวเองว่าเธอเป็นนางเอกและนางแบบแนวหน้าของเมืองไทย ได้ข่าวว่าวายซีมาทำโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่จึงขอเสนอตัวร่วมงานทั้งที่ไม่ค่อยมี เวลาเท่าไหร่ แต่เพราะว่าชื่นชมเขา วายซีมองด้วยสายตาสมเพช

"อ๋อ...ครับขอบคุณมากที่ให้เกียรติแต่ตอนนี้ผมมีนางแบบของผมแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ"

อัจฉราวดีเหวอมองวายซีเดินจากไปไม่สนใจเธอ อิทธิพลเข้ามาบอกลูกสาวว่าไม่เห็นจำเป็นต้องเสนอตัวอย่างนั้น อัจฉราวดีกลับบอกว่าอยู่วงการนี้ต้องด้านได้อายอด...

พอรู้ว่าภัครมัยมา รามิลก็แยกตัวออกมาเดินหา เห็นหญิงคนหนึ่งมีผ้าคลุมหน้ายืนตัวลีบท่ามกลางสายตาคนที่ดูรังเกียจเธอ รามิลรีบเข้าไปหา "น้องภัครมัย...ไม่เป็นไรใช่มั้ย"

"พี่ไม่ต้องทำท่าเวทนาน้องหรอกค่ะ บอกไว้เลยนะว่าน้องน่ะเกลียดความสงสารที่สุด"

รามิลพยายามปลอบว่าเขาไม่ได้คิดอย่างนั้น ภัครมัยกลับหาว่าคงสมน้ำหน้าเธอเพราะเธอเคยแกล้งเขาเมื่อตอนเด็กๆ รามิลยิ่งเหนื่อยใจว่าควรพูดอย่างไรให้ถูกใจเธอ

"น้องรู้ว่าพี่รามิลคงกำลังคิดว่าน้องไม่น่ามางานนี้เลย น่าจะให้เก็บตัวอยู่แต่บ้านไร่ ไม่ออกมาเจอผู้คนเหมือนเดิมน่ะดีแล้ว"

รามิลเห็นว่าไปกันใหญ่แล้ว เขามีเรื่องที่อายมากกว่านี้อีก ภัครมัยยิ่งเข้าใจว่าคือเธอ รามิลปลอบ "พี่ว่าน้องอาจจะแค่กังวล เพราะไม่ได้เข้าสังคมมานาน จริงๆมันไม่มีอะไรเลยจ้ะ"

มีกลุ่มไฮโซเดินมามองแล้วซุบซิบกัน รามิลเห็นเข้าไปต่อว่า เป็นผู้ดีทำตัวให้มีมารยาทหน่อย ไฮโซทั้งสองกลับบอกว่า "ก็ฉันสงสัยว่างานใหญ่อย่างนี้มีคนปล่อยคนแบบนี้ให้เข้ามาได้ยังไง"

"ผมก็สงสัยเหมือนกันว่ามีคนปล่อยคนกิริยาแบบคุณให้เข้ามาได้ยังไง ไร้มารยาท"

ไฮโซทั้งสองจ๋อยพากันเดินหนีไป ภัครมัยแอบยิ้มกับสิ่งที่รามิลทำ แล้วรีบกลับมาตีหน้าเศร้าอย่างเดิม ตัดสินใจถามเขาตรงๆว่าที่มาหาเธอที่ไร่เพื่อยกเลิกสัญญาแต่งงานใช่ไหม รามิลไม่อยากให้ภัครมัยเสียใจจึงบอกว่าไม่ใช่ ภัครมัยแอบหัวเราะเมื่อเห็นรามิลเครียด

เสร็จงาน นาตาชาอาสาไปส่งภัครมัยเอง พอร่ำลากับรามิลแล้ว นาตาชาพาภัครมัยออกมา ทั้งสองหัวเราะกันคิกคัก ภัครมัยรีบไปแปลงโฉมกลับเป็นมัดไหมที่แต่งชุดธรรมดา...พอเดินมาหน้าโรงแรม รามิลปรี่เข้ามาคว้าแขนดึงตัวมาบอกว่าภัครมัยมางานนี้ด้วย

"แย่แล้ว งั้นฉันเผ่นก่อนดีกว่า" มัดไหมทำตกใจจะหนี

"ไม่ต้อง ภัครมัยกลับไปแล้ว ทีนี้มาพูดเรื่องที่เธอทำดีกว่า"

มัดไหมทำเป็นงง รามิลโวย "นี่เลิกกวนประสาทได้แล้ว เธอทำฉันเสียหน้าแค่ไหนรู้มั้ย"

รามิลลากมัดไหมไปขึ้นรถขับออกไป อัจฉราวดีเห็นวิ่งตามร้องเรียกแต่รามิลไม่เห็น ระหว่างอยู่ในรถ รามิลต่อว่ามัดไหมที่แกล้งแต่งตัวน่าเกลียดมาทำให้เขาเสียหน้า มัดไหมทำเป็นเสียใจขอยกเลิกสัญญาและจะหาเงินมัดจำมาคืน รามิลใจอ่อนถามว่าทำไมไม่ใส่ชุดที่ซื้อให้

"ฉันทำกาแฟหกใส่ ไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยหาชุดมาใส่แทน แต่ฉันก็ทำได้ดีที่สุดแค่นี้ ฉันผิดเอง...เงินที่ฉันให้พ่อแม่ไปไถ่ที่นาคืน ฉันจะหามาใช้คืนให้ไม่ต้องห่วง"

รามิลเปลี่ยนมาเป็นสงสารย้อนถามว่าทำไมไม่บอกเขา มัดไหมหาว่าเขาไม่เปิดโอกาสให้เธอพูด มัดไหมขอให้รามิล จอดรถ "ตอนนี้ฉันมองหน้าคุณไม่ติด ขอเวลาฉันทำใจหน่อย"

มัดไหมลงจากรถวิ่งไป รามิลร้องเรียกแล้ววิ่งตามไป เธอแกล้งเข้าไปในผับเพื่อชีวิตแล้วสั่งเหล้ามาดื่ม รามิลตามเข้ามาต่อว่าที่เข้ามาสถานที่แบบนี้ แล้วแย่งเหล้าไปดื่มแทน มัดไหมสั่งใหม่รามิลก็แย่งไปดื่มอีก สักสามสี่แก้ว รามิลก็เมาลุกขึ้นเต้นและร้องเพลงเหมือนลุงขี้เมา

มัดไหมต้องแบกรามิลมาที่รถ "โอ๊ย...นี่ตกลงคุณแกล้งฉันหรือฉันแกล้งคุณกันแน่"

"บอกว่าอย่าไง ดื้อจริงๆ" รามิลยังคงละเมอ แล้วชะโงกหน้าไปอาเจียน

จำต้องขับรถพารามิลกลับมาที่โรงแรม มัดไหมต้องเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เขา ปากก็บ่นไปว่ากรรมมันติดจรวดจริงๆเธอจึงต้องมาชดใช้ให้เขาอย่างนี้ มัดไหมเช็ดตัวให้รามิลจน เหนื่อยผล็อยหลับไปบนเตียง...จนเช้า รามิลตื่นขึ้นมาเห็นเท้ามัดไหมเต็มหน้า เขาตกใจลุกขึ้น เห็นมัดไหมหลับในมือยังมีผ้าขนหนูอยู่ จึงรู้ว่าเธอดูแลเขาจนเช้า เดินมาที่โต๊ะมีโจ๊กวางอยู่ พร้อมโน้ต

"ตื่นมาคงแฮงก์น่าดู อุ่นโจ๊กกินแล้วกินยาซะ...ไหม" ข้างชามโจ๊กมียาแก้แฮงก์

รามิลยิ้มเดินกลับมามองมัดไหมที่หลับอย่างหมดสภาพ "เวลาหมดฤทธิ์ก็ดูน่ารักไปอีกแบบนะ ยัยตัวแสบ"

เวลาผ่านไป มัดไหมตื่นขึ้นมาตกใจว่าตัวเองเผลอหลับไปเมื่อไหร่ มองไปไม่เห็นรามิลก็ยิ่งตกใจว่าเขาทำอะไรเธอบ้างหรือเปล่า สำรวจตัวเองไม่มีอะไรผิดปกติ ลุกเดินมาที่โต๊ะ เห็นอาหารเช้าวางอยู่พร้อมโน้ต "เตรียมอาหารเช้าไว้ให้ เห็นนอนหลับสบายเลยไม่อยากปลุก ขอบคุณนะครับ...รามิล"... มัดไหมยิ้มปลื้ม...

ในขณะที่รามิลมาทำงานทั้งที่ยังแฮงก์อยู่ เขาต้องอ่านเอกสารและเซ็นงานกองโต อัจฉราวดีมาหาแล้วต่อว่าเขาเรื่องงานเมื่อคืน รามิลต้องขอให้พูดตรงๆ "อัจ เรื่องระหว่างเรา ผมก็เคยตกลงกับอัจตั้งแต่แรกแล้ว ว่ามันเป็นเรื่องของคนรักสนุก ไม่ผูกพันสองคน"

"ได้ ถ้าเรจะพูดแบบไม่รับผิดชอบอัจแบบนี้ก็ได้ แต่ บอกไว้ก่อนว่าอัจไม่ยอมรามือง่ายๆแน่ เพราะอัจน่ะ ถ้าอยากได้ อะไรก็ต้องได้" อัจฉราวดีพูดจบกระแทกเท้าเดินออกไป...

มัดไหมมานอนทำสปากับนาตาชาให้หายเครียด นาตาชาบ่นกับมัดไหมว่าพักนี้รามิลแปลกไป ปกติจะติดหญิงแค่ไหนก็ต้องกลับมานอนบ้าน แต่เดี๋ยวนี้หายไปทั้งคืน มัดไหมแทบสำลัก บอกว่าอาจมีเหตุผลอื่นก็ได้ นาตาชายิ่งแปลกใจ มัดไหมถาม

"พี่เธอแปลกยังไงอีก"

"เปล่า เธอนั่นแหละแปลก เพราะปกติถ้าฉันเปิดช่องให้ขนาดนี้ เธอจะต้องยำพี่ฉันจนเละว่าต้องไปทำไม่ดียังโง้นยังงี้ แต่นี่เธอเข้าข้างเค้า หรือว่า..."

"บ้า อย่าคิดอะไรแบบนั้นเด็ดขาดนะ ฉันก็แค่เสนอทางเลือกเยอะๆเป็นสมมติฐานเท่านั้นแหละ ไม่ได้เข้าข้างพี่เธอซักหน่อย" มัดไหมทำเป็นสงสัยอย่างอื่น นาตาชามองอย่างสงสัย

ระหว่างที่พนักงานพอกหน้ามัดไหมกับนาตาชาเสร็จก็ออกไป อีกด้านของพาติชั่นที่กั้นห้อง รามิลกับดนุพันธ์มานอนคว่ำหน้ารอนวดตัว ทั้งสองคุยกันโดยไม่รู้ว่าสองสาวอยู่ข้างๆ

ooooooo