เด็ดปีกนางฟ้า

ปฐพีเห็นพิมานโกรธจนคลั่งก็รีบลุกจากที่นั่งเดินไปทางหน้าร้าน เจอพิมานเดินฟึดฟัดมาหา พิมานด่าและตัดความเป็นเพื่อนกับปฐพี นางที่รอปฐพีอยู่เห็นปฐพีหายไปจึงจะกลับถูกพนักงานขอเช็กบิลเลยจำต้องจ่ายค่าไวน์ที่แพงหูดับไปอย่างเจ็บใจ

ในการถ่ายทำ TVC เส้นทางบินคิตะคิวชู ปริยาเสนอตัวคะนึงนางเป็นตัวแสดงฝ่ายหญิง ส่วนตัวแสดงฝ่ายชายวิเวียนบอกว่าทางบอร์ดรีเควสต์ให้เป็นปฐพี ส่วนที่เหลือพจน์เสนอไวน์กับนักรบ

งานนี้ไวน์ทำตัวสนิทสนมกับกลุ่มของนางเพราะถูกวิเวียนใช้ให้จับตาดูปฐพีเวลามี ‘คนอื่น’ เข้าใกล้เขาและถ้าไวน์ช่วยตนเรื่องนี้ตนก็จะช่วยไวน์ในเรื่องอื่น

แม้ว่าในการถ่ายทำ คู่แสดงจะมีที่ถูกใจแสดงได้สมจริงแต่สำหรับคู่ของชะเอมกับนักรบซึ่งต่างก็รู้กันว่าอะไรเป็นอะไรแม้จะพะอืดพะอมแต่เมื่อเป็นการแสดงก็ต้องแสดงให้เนียน

งานนี้ปริยาหงุดหงิดมากเมื่อเห็นพจน์กับนักรบแอบส่งสายตาและอาศัยงานบังหน้าพูดคุยกัน แต่เธอก็ต้องทนเพราะกำลังอยู่ในเวลางาน

การอัดเทปผ่านไปทั้ง 3 โลเกชั่น เมื่อกลับที่พักในโรงแรม ปริยาเดินหน้าบอกบุญไม่รับไปเอากุญแจห้องที่ฟรอนต์ พจน์ตามมาแวะรับกุญแจที่ฟรอนต์เช่นกัน เขาฝืนยิ้มให้กับกลุ่มนางแล้วเดินผ่านไป

นางกระซิบถามผักกาดว่าพี่เขาเป็นอะไรดูซีเรียส ผักกาดถามว่าบ้านจะแตกหรือเปล่าเนี่ย ถามนักรบว่ารู้เรื่องของเขาหรือเปล่า นักรบสะบัดเสียงว่า

“จะไปรู้เรอะ” ผักกาดถามว่าไม่เกี่ยวกับแกนะ “ไม่รู้อะ ฉันก็อยู่ของฉัน แต่ถ้าจะให้ฉันไม่พูดกับพี่พจน์เลย แกว่ามันจะทำได้ป่าววะ” นางเตือนว่าก็ระวังๆหน่อยแล้วกัน

ผักกาดนึกได้ถามว่าพี่ปฐพีมาตั้งแต่เย็นแต่ไม่เห็น ถามนางว่าพี่เขาอยู่ห้องไหนก็พอดีปฐพีลงมาบ่นว่าหิว ผักกาดเลยชวนไปทานข้าวกัน แต่พูดไม่ทันจบไวน์ก็เข้ามาฉกปฐพีไปดินเนอร์กันหน้าตาเฉย

ตลอดเวลาที่ปฐพีลงมาจนถูกไวน์ฉกไป เขาไม่แม้แต่จะมองนาง นักรบกับผักกาดโกรธแทนนาง แต่นางบอกว่าไม่เป็นไรใจเขาไม่อยู่ที่เราจะทำยังไงเขาก็ไปอยู่ดี

ooooooo

ที่โต๊ะอาหาร ไวน์ประจ๋อประแจ๋ปฐพีจนนางทนไม่ไหวขอขึ้นห้องก่อน ครู่หนึ่งชะเอมก็อึดอัดกับบรรยากาศจะลุกไปอีกคน ผักกาดจึงชวนตักขนมออกไปทานข้างนอกกัน

ผักกาดถามชะเอมตรงๆว่าชอบพี่สายฟ้าหรือ ชะเอมยอมรับ แต่น้อยใจที่ตนไม่อยู่ในสายตาของพี่สายฟ้าเลย พี่เขาเห็นแต่ไวน์ทั้งที่ไวน์ไม่เคยชอบพี่เขาเลย

เมื่อเข้าห้องพัก ปริยาทะเลาะกับพจน์อย่างรุนแรงเพราะหึงเขากับนักรบ จนพจน์บอกว่าถ้ายังพูดกันไม่รู้เรื่องก็เอาไว้ค่อยคุยกันวันหลัง แล้วเปิดประตูผลุนผลันออกไปเลย

นางเดินผ่านส่วนบาร์เห็นพจน์นั่งดื่มคนเดียวจึงเข้าไปทัก ถามว่าแล้วพี่ปริยาล่ะ พจน์บอกว่าคงอยู่ในห้องมั้ง แต่ปริยาเดินลงมาที่ห้องอาหารเจอปฐพีกับไวน์ ปฐพีจึงชวนทานข้าวด้วยกัน ปริยาบอกว่ายังไม่หิว ถามว่าแล้วพจน์กับนักรบล่ะ ไวน์ได้ทียุแหย่ใส่ไฟว่า พี่พจน์กับนักรบยังไม่ได้ลงมาเลย ปริยามโนทันทีว่าสองคนทำอะไรกันอยู่ ลิ่วไปที่ห้องนักรบเคาะเรียกถามว่า พจน์อยู่ไหนบอกมาเดี๋ยวนี้

พอนักรบบอกไม่ทราบ ปริยาก็ด่าไม่ยั้งหาว่านักรบลักกินขโมยกินของคนอื่น ถึงแม้มันเป็นแค่กากเดนแต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์ นักรบถามว่าถ้าเขาไร้ค่าขนาดนั้นแล้วจะหวงก้างไว้ทำไม มันอาจมีคุณค่ากับคนอื่นก็ได้

“เธอพูดถูกนะนักรบ พจน์เขาไม่ได้รักฉันแล้วหรือเขาอาจจะไม่เคยรักฉันเลยก็ได้ ฉันควรยอมรับในสิ่งที่เขาเป็นใช่ไหม ฉันควรทำใจ...แล้วปล่อยเขาไปใช่ไหม”

ปริยาพูดเหมือนหลุดจากก้นบึ้งความรู้สึก แต่ยังสลัดไม่พ้นจากความรักความหึงหวง เธอทุบตีนักรบจนนักรบตกใจเอ่ยขอโทษ เห็นอารมณ์คลุ้มคลั่งของปริยานักรบตัดสินใจวิ่งเตลิดออกจากห้อง ผ่านนางกับพจน์ที่คุยกันอยู่ ทั้งสองตกใจเป็นห่วงจะวิ่งตามออกไป ปฐพีมาเจอถามว่าจะไปไหนกัน พอรู้ว่านักรบวิ่งเตลิดออกไปก็ขอเข้าห้องน้ำก่อนแล้วออกช่วยตามหาอีกคน

แต่พอเข้าห้องน้ำออกมาก็เจอนักรบกลับมาแล้ว ปฐพีถามว่าเมื่อกี๊นางบอกว่าเห็นเขาวิ่งเตลิดออกไป

“เอ่อ...ครับ คือตอนแรกก็วิ่งออกไป แล้วมันกลัวหลงกลับมาไม่ถูกเลยกลับมาดีกว่า ตอนนี้หิวแล้วครับ”

“ตายล่ะ แล้วสองคนนั่นตามไปถึงไหนกันเนี่ย” ปฐพีเป็นห่วงนางกับพจน์ที่ออกไปตามหานักรบ

ooooooo