โรบอทยอดรัก

คิมมินโฮ ลูกครึ่งไทยเกาหลีหนุ่มหล่อไฟแรงนั่งแท่นรองประธานบริษัท แอลอี บริษัทขายเครื่องใช้ ไฟฟ้าและเทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สุดในประเทศเกาหลี ลูกชายคนเดียวของคิมยองมินประธานบริษัท เขาเป็นคนที่มีความคิดก้าวล้ำ ชอบประดิษฐ์สิ่งของต่างๆจึงรับหน้าที่ประธานฝ่ายพัฒนาและวิจัยข้อมูล และในวันนี้เขากำลังแนะนำสิ่งประดิษฐ์ชิ้นใหม่แก่หัวหน้าเผ่ามาไซซึ่งไม่ได้เป็นผู้นำเศรษฐกิจโลกแต่อย่างใด และไม่เข้าใจภาษาเกาหลีที่เขาพูด ทำให้ยุนอา เลขาฯสาวสวยคนเก่งของเขาต้องเป็นคนแปล

"และนี่...คือสิ่งเล็กๆน้อยๆที่ทางแอลอีอยากมอบให้ กับคุณ สิ่งที่ทุกท่านเห็นอยู่นี่คือ...หุ่นยนต์ช่วยเลี้ยงสัตว์"

หุ่นยนต์ร่างจิ๋วเดินออกมา หัวหน้าเผ่ามาไซและผู้บริหาร ทั้งหลายต่างอึ้งตะลึง คิมมินโฮจับเจ้าหุ่นมายืนบนโต๊ะและแนะนำสรรพคุณ "หุ่นยนต์ตัวนี้สามารถพูดภาษาสัตว์ได้ ถ้าสมมติ ว่าคุณเลี้ยงม้า มันก็จะพูดภาษาม้า"

"โฮ่งๆๆ บ๊อก...บรู้วววว..." เจ้าหุ่นส่งเสียงเห่า...ทุกคนต่างสะดุ้งร้อง...เฮ้ย!

"เอ่อ...ต้องขออภัยครับ คือระบบเซ็นเซอร์เสียงของเจ้าหุ่นตัวนี้มีความไวมาก ถ้าหากพูดผิดสำเนียงนิดเดียว มันจะประมวลผลออกมาในสิ่งที่ใกล้เคียงกันทันที จากม้าจึงกลายเป็นหมา...ถ้างั้นเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะครับ ถ้าสมมติว่าคุณเลี้ยงม้า" คิมมินโฮออกเสียงม้าชัดเจน

เจ้าหุ่นทำเสียงร้องของม้าออกมา ทำให้ทุกคนอึ้ง และมันสามารถทำอีกหลายเสียงที่คิมมินโฮสั่ง แต่พอเขาเผลอพูดว่าถ้าเลี้ยงกุ้ง เจ้าหุ่นนิ่งสักพักแล้วร้องเพลง "เกลียดเธอยิ่งนักที่หลอกฉัน เกลียดนักมาหลอกกัน..."

ทุกคนสะดุ้งทำหน้างง คิมมินโฮเข้าไปกระซิบถามเจ้าหุ่นแล้วหันมาชี้แจงว่า "คือเจ้าหุ่นบอกว่ากุ้งเป็นสัตว์ที่อยู่ในน้ำเลยร้องไม่ได้ เขาเลยประมวลคำว่ากุ้งเป็นนักร้องของประเทศไทยแทนครับ"

หัวหน้าเผ่ามาไซพอใจมากส่งเสียงโหวกเหวกหยิบกระติกน้ำมาเทของเหลวสีขาวอมชมพูใส่ถ้วยยื่นให้พูดลิ้นรัว คิมมินโฮไม่เข้าใจ ยุนอาแปลให้ว่า "เขาบอกว่านี่เป็นสิ่งตอบแทนจากเขาน่ะค่ะ เขาให้ท่านรองฯดื่มให้หมดด้วยค่ะ"

คิมมินโฮรับมาดื่ม ขณะเดียวกัน ยุนอาก็แปลตามคำพูดของหัวหน้าเผ่าไปด้วย "ที่ท่านรองฯกำลังดื่มคือนมวัวผสมเลือดสดๆที่บุคคลสำคัญของเผ่าเท่านั้นที่มีสิทธิ์ดื่ม"

ทันทีที่ยุนอาแปลเสร็จ คิมมินโฮก็สำลักนมพุ่งพรวดออกมาใส่หน้าหัวหน้าเผ่าและผู้บริหารเต็มหน้า ยุนอาตกใจรีบแก้สถานการณ์ "เอ่อ...การพ่นน้ำใส่หน้าคือการผูกไมตรีของท่านรองฯค่ะ"

หัวหน้าเผ่ายิ้มออก คิมมินโฮกับยุนอาโล่งอก ระหว่างนั้น หัวหน้าฯเผ่าก็พูดกับยุนอา คิมมินโฮถามพูดว่าอะไร ยุนอาแปลหน้าเจื่อนๆ "เอ่อ...เขาบอกว่า เขาเองก็อยากผูกมิตรกับท่านเหมือนกันค่ะ"

คิมมินโฮยิ้มนึกว่าอะไรแค่อยากผูกมิตร แต่แล้วนึกได้หันมาเห็นหัวหน้าเผ่าอมน้ำนมแก้มตุ่ยแล้วพ่นใส่หน้าเขาโดยไม่ทันตั้งตัว...

เสร็จการประชุม คิมมินโฮเดินตัวเปียกกลับจะเข้าห้องทำงาน พนักงานพากันหยุดทำความเคารพตลอดทาง เขาหยุดชะงักตรงพนักงานสาวคนหนึ่งซึ่งมัวพูดมือถือ เธอรีบเอามือถือลงแล้วทำความเคารพ คิมมินโฮมองด้วยสายตาดุแล้วดึงมือถือเธอมาหักทิ้ง ทุกคนตกใจ สักพักเขาก็หยิบมือถือตัวเองซึ่งดูไฮเทคสุดๆออกมายื่นให้

"เธอทำงานอยู่ในบริษัทแอลอี ซึ่งเป็นบริษัทแห่งผู้นำด้านเทคโนโลยี มือถือของเธอเป็นหน้าตาของเรา"

พนักงานสาวยิ้มดีใจที่ได้มือถือใหม่ คิมมินโฮเดินต่อไปแต่แล้วต้องผงะ เพราะพนักงานทุกคนทำท่าคุยมือถือกันเป็นแถวเพราะอยากได้ใหม่บ้าง...สุดท้ายเขาต้องเปลี่ยนมือถือให้ พนักงานทุกคน ยุนอาหน้าเครียดเข้ามาถามว่าจะเอางบประมาณจากไหน คิมมินโฮตอบว่าเธอก็รู้

"แต่ดิฉันว่าท่านประธานต้องไม่อนุมัติแน่นอนค่ะ แค่งบ ที่ท่านรองฯเบิกจ่ายมาใช้ในงานพัฒนาเอ็มอีวันก็เกือบร้อยล้านวอนแล้วนะคะ"

"ยุนอา...รู้มั้ยว่าทำไมผมถึงเลือกคุณมาเป็นเลขาฯผม"

"เพราะดิฉันไม่เคยทำให้คุณคิมผิดหวังค่ะ"

"ถูกต้อง..." คิมมินโฮยิ้มให้ก่อนจะเข้าห้องทำงานไป ปล่อยให้ยุนอาหนักใจต่อไป...

ในห้องทำงานของคิมมินโฮ เต็มไปด้วยสิ่งประดิษฐ์และของเล่นมากมาย คิมมินโฮได้สร้างเอ็มอีวันขึ้นมาด้วยความหวังที่จะให้เป็นมากกว่าหุ่นคาราโอเกะ เขาจะทำให้มันเป็นเหมือนเพื่อนของทุกคน ยุนอาแย้งว่าถ้าทุกคนมีเพื่อนอยู่แล้ว คิมมินโฮไม่ยอมแพ้
"ถ้างั้นผมก็เปลี่ยนให้เอ็มอีวันเป็นคู่รักแทน"

"แล้วถ้าเค้ามีแฟนแล้วล่ะคะ"

"ผมก็จะทำให้เอ็มอีวันเป็นมือที่สามที่ทำให้พวกเขาเลิกกัน ฮึ่ยย์...ยุนอา คุณเลิกขวางกั้นจินตนาการผมได้แล้ว ไม่ว่ายังไงผมก็จะทำให้เอ็มอีวันกลายเป็นปัจจัยที่ห้าในศตวรรษต่อจากนี้ให้ได้ แล้วคราวนี้การผลิตเอ็มอีวันก็จะกลายเป็นเส้นเลือดหลักของแอลอี"

นัยน์ตาของคิมมินโฮเป็นประกายวาดฝันในอนาคต เขากระตือรือร้นที่จะพัฒนามัน...

ooooooo

ณ ประเทศไทย  นิจชิตา  ครูประถมโรงเรียนต่างจังหวัดซึ่งรักความเป็นไทยอย่างมาก เธอเป็นลูกสาวครูใหญ่ซึ่งใครๆเรียกว่า...ครูปุ่น ครูปุ่นหวังจะให้โรงเรียนของตัวเองมีชื่อเสียงด้านวิทยาศาสตร์การประดิษฐ์ถึงขนาดกินเนสส์บุ๊กต้องลงบันทึก  โดยมีชุมพลเป็นครูวิทยาศาสตร์ประดิษฐ์รถพลังงานบั้งไฟ  เขาได้เอามะลิ และเอกเป็นคนนั่งในรถ แต่เกิดความผิดพลาดขึ้น รถระเบิดทั้งคัน ลุงปุ่น ชุมพล มะลิ และเอกนั่งหน้าดำ หัวฟู ดีที่ไม่เป็นอะไรมาก

นิจชิตาต้องทำแผลถลอกให้กับทุกคนและตำหนิพ่อตัวเองที่ทำอะไรโดยพลการ  ภูชิตปลัดหนุ่มซึ่งหลงรักนิจชิตา เฝ้าตามจีบเธอมานานแต่เธอก็ไม่ไยดี...และในวันหนึ่ง ภูชิตก็เอาข่าวมาบอกนิจชิตาได้รับเลือกเป็นตัวแทนของประเทศไทยไปดูงานนวัตกรรมหุ่นยนต์ที่เกาหลี ภูชิตโอ้อวดว่า "พอดีผมกับท่านอธิบดีเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกันมาก่อน ก็เลยคุยกันง่าย"

นิจชิตาไม่พอใจและไม่อยากไป แต่ครูปุ่นอ้างว่าเธอต้องไปแทนชุมพลซึ่งยังบาดเจ็บจากการทดลอง ชุมพลนั่งรถเข็นมีผ้าพันแผลเต็มตัว นิจชิตาอ้างว่าเธอเก็บของไม่ทันและไม่มีพาสปอร์ต แต่แล้วต้องตะลึงเมื่อภูชิตเตรียมทุกอย่างไว้ให้พร้อม แถมต้องเดินทางเย็นนี้...

ooooooo

ในขณะที่คิมมินโฮกำลังแสดงให้ทุกคนในที่ประชุมเห็นถึงความสำเร็จของเอ็มอีวัน   ซึ่งสามารถร้องเพลงและเต้นได้ เขาภูมิใจมากที่ทำให้ทุกคนสามารถมีคาราโอเกะเคลื่อนที่ไปได้ทุกหนทุกแห่ง ทันใด ยุนอารับโทรศัพท์แล้วกระซิบบอกเขาว่าซึนมีมา คิมมินโฮตกใจทิ้งทุกอย่าง

ยุนอาออกมารับหน้าซึนมี สาวเปรี้ยวแต่งตัวเก่ง มีไฝ ที่มุมปากเป็นเอกลักษณ์ ยุนอาพยายามกันซึนมีไว้เพื่อให้คิมมินโฮหลบออกไปแต่ไม่สำเร็จ เมื่อคิมมินโฮไปปะทะเข้ากับคิมยองมินผู้เป็นพ่อเข้าอย่างจัง จึงโดนเอาตัวมาเผชิญหน้ากับซึนมี...ซึนมีร้องไห้เสียใจที่คิมมินโฮไม่อยากเจอเธอ คิมยองมิน ต้องแก้ตัวให้ว่า  เขาไม่รู้ว่าเธอจะมาจึงใช้คิมมินโฮไปทำธุระให้

ซึนมียิ้มออก "ซึนมีนึกแล้วว่าพี่มินโฮต้องไม่ทำร้ายจิตใจซึนมี ถ้าอย่างนั้น วันนี้เราไปไหนกันดีคะ"

"กินข้าวแล้วก็ดูหนังสักเรื่องสองเรื่อง แต่ถ้าให้ดี มีลูกให้ พ่อเลยก็ได้" คิมยองมินตอบแทน

คิมมินโฮสะดุ้ง คิมยองมินให้ซึนมีไปล้างหน้าล้างตาแต่งหน้าใหม่เพื่อออกไปเที่ยว พอซึนมีออกไป คิมมินโฮทำท่าจะออกไปบ้าง คิมยองมินทุบโต๊ะเปรี้ยงสั่งให้นั่งลง และถามว่าเมื่อไหร่จะขอซึนมีแต่งงาน คิมมินโฮย้อนถามว่าจะให้เขาแต่งงานกับผู้หญิงแบบนี้หรือ

"แกพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง หนูซึนมีเขาก็ดีไร้ที่ติออกอย่างนั้น"

"ไร้ที่ติหรือไร้สติกันแน่"

คิมยองมินเอาแฟ้มตีหัวลูกชายแล้วถามว่าไม่เหมาะกันตรงไหน คิมมินโฮโอดโอย "ทำไมผมต้องแต่งงานเพราะคำสัญญาของพ่อกับคุณชอยด้วย นี่มันชีวิตของผมนะพ่อ"

"ก็เพราะคุณชอยเขาเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมยากกับฉันมาตั้งแต่เด็กๆไง"

"อ้าว...ไม่ใช่เพราะว่าเขารวยเหรอพ่อ"

"รู้แล้วยังจะถามทำไม แกคิดดูสิว่าบริษัทของคุณชอยคือบริษัทที่ผูกขาดการขายกิมจิภายในเกาหลีนี้ แล้วถ้าแกแต่งกับหนูซึนมีไป แกจะเอาเงินไปพัฒนาไอ้หุ่นกระป๋องของแกเท่าไหร่ก็ได้"

"แต่เราก็มีเงินนี่พ่อ"

"อย่าเถียงฉันได้มั้ย ไม่ว่ายังไงแกก็ต้องแต่งกับหนูซึนมี พรุ่งนี้แกไม่ต้องมาทำงาน ไปเที่ยวกับหนูซึนมีซะ"

คิมมินโฮถอนใจ แต่ไม่อยากเถียงกับพ่ออีกต่อไป...

วันต่อมา คิมมินโฮต้องไปเที่ยวกับซึนมีตามคำสั่ง...

เจ้าหน้าที่ในห้องปฏิบัติการทางอากาศค้นพบอะไรบางอย่างรีบรายงานให้คิมยองมินมาดู

"แน่ใจนะว่าคราวนี้ไม่ผิดอีก"

"รอสักครู่ครับท่าน กำลังรอคอมพิวเตอร์ยืนยันสายแร่ ที่พบ...ยืนยันแล้วครับท่าน ยินดีด้วยครับ" เจ้าหน้าที่รายงานเมื่อเครื่องคอมฯยืนยันผลร้อยเปอร์เซ็นต์

คิมยองมินตัวชาดีใจยิ่งกว่าเจอปาฏิหาริย์ครั้งใดในชีวิต ดาวเทียมซูมภาพไปที่ประเทศไทย คิมยองมินยิ้มกริ่มเกิดแผนขึ้นในสมองทันที

ขณะที่คิมมินโฮกำลังเบื่อมากกับการต้องทานอาหารกับซึนมี ยุนอาโทร.มาบอกเขาว่าโปรเฟสเซอร์บอกว่าเกิดปัญหากับเอ็มอีวัน คิมมินโฮตกใจลุกขึ้นทิ้งซึนมีจะวิ่งออกจากร้าน ซึนมีดึงรั้งเขาไว้ไม่ยอมให้ไป คิมมินโฮจึงบอกว่าแม่เขาเข้าโรงพยาบาล ซึนมีตกใจยอมปล่อยโดยดี แต่แล้วนึกได้ว่าแม่ ของคิมมินโฮเสียไปนานแล้วก็เจ็บใจที่โดนหลอก...

คิมมินโฮมาที่ห้องแล็บพร้อมยุนอา "เอ็มอีวันมีปัญหาอะไรเหรอครับศาสตราจารย์"

เจ้าหน้าที่สองสามคนกำลังช่วยกันล้อมจับข้อมือกลที่กำลังหาทางหนีราวกับมี ชีวิต ศาสตราจารย์อธิบายปัญหาว่า "เอ่อ...คงเป็นเพราะโปรแกรมที่ท่านประธานต้องการเพิ่มเข้าไปทำให้ระบบการ อ่านข้อมูลรวนน่ะครับ"

คิมมินโฮตกใจหันไปมองคิมยองมินที่ทำหน้าไม่รู้ ไม่ชี้...สองพ่อลูกมาคุยกันตามลำพัง คิมมินโฮตกใจเมื่อรู้ว่าพ่อจะให้เอ็มอีวันของเขาไปอยู่ประเทศไทย คิมยองมินถาม "จะตกใจไปทำไม นี่ฉันอุตส่าห์เอาของเล่นแกขึ้นมาเป็นสิ่งเชิดหน้าชูตาของบริษัทเรา แกน่าจะดีใจมากกว่า"

"แต่ถ้าส่งไปเมืองไทยก็ต้องใส่โปรแกรมเพลงไทยอีกตั้งเท่าไหร่"

"แล้วใครว่าฉันจะให้มันไปเป็นหุ่นคาราโอเกะกิ๊กก๊อกอย่างที่แกคิด" คิมยองมินจะเปลี่ยนเอ็มอีวันเป็นหุ่นเพื่อการศึกษาให้ดูดีขึ้น

คิมมินโฮไม่พอใจที่ไม่ปรึกษาเขาก่อน และทำไมต้องไปเมืองไทย คิมยองมินสบตาลูกชายก่อนจะตอบ "แกถามเรื่องนี้ขึ้นมาก็ดีแล้ว ที่ฉันอยากให้แกไปเมืองไทยเพราะดาวเทียมของเราเพิ่งสำรวจพบสายแร่ทองคำ"

"สายแร่ทองคำ!" คิมมินโฮแปลกใจ

"ถูกต้อง แล้วเราก็เป็นเจ้าแรกที่พบสายแร่แห่งใหม่นี้ เราจะปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไปไม่ได้ ที่ตรงนั้นมันอยู่ในไทย พ่ออยากให้แกซื้อที่ผืนนั้น"

"อ้าว...แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะพ่อ"

"ก็เพราะว่าแกเป็นคนเดียวที่สามารถซื้อได้ ตามกฎหมายของประเทศไทยผู้ที่จะซื้อที่ดินต้องมีสัญชาติไทยเท่านั้น แล้วแก...ก็มีทั้งสัญชาติไทยและเกาหลี"

คิมมินโฮรู้สึกว่าตัวเองเป็นต่อจึงถามว่าถ้าเขาไม่ไป คิมยองมินโมโห    ถ้าไม่ไปจะยุบแผนกที่เขาคุมรวมทั้งหุ่นเอ็มอีวันด้วย คิมมินโฮอึ้งรู้ทันทีว่าพ่อของเขายังถือไพ่เหนือกว่า... ศาสตราจารย์รายงานคิมมินโฮว่าโปรแกรมที่ใส่เข้าไปใหม่ ทำให้ชิพรับคำสั่งที่ข้อมือ สัญญาณไม่ตรงกับส่วนกลางที่ส่งตรงจากเมนเบรนด์ ทำให้เกิดการรวนอย่างที่เห็น คิมมินโฮมองอาการพยศของข้อมือกลแล้วถามยุนอาว่าเขามีเวลาเหลืออีกเท่าไหร่ ก่อนการแถลงข่าว พอรู้ว่ามีประมาณ 12 ชั่วโมง เขาก็มุ่งมั่นที่จะแก้ไข ไม่ให้ใครดูถูกเอ็มอีวันของเขาเป็นแค่ของเล่น

ooooooo

และแล้วนิจชิตาก็มาถึงเกาหลีในตอนค่ำ เธอลากกระเป๋าขึ้นแท็กซี่อย่างทุลักทุเลเพื่อให้ไปส่งที่โรงแรมที่พัก แต่เกิดปัญหากับแท็กซี่ เธอโดนปล่อยทิ้งกลางทาง ต้องลากกระเป๋าขึ้นเนินเที่ยวถามชาวบ้านถึงทางไปโรงแรมที่เธอพัก แต่แล้วกระเป๋าเจ้ากรรมกลับไหลลงเนิน ทำให้เธอต้องวิ่งตามด้วยความเร็วสูง

ขณะเดียวกัน คิมมินโฮออกมาจากประตูลับของบริษัท มาที่จอดรถพร้อมกล่องนิรภัยที่เขาใส่เจ้ามือกลไว้ เขาวางมันบนกระโปรงหลังเพื่อไขประตูรถ เจ้ามือกลดิ้นจนกล่องร่วงหล่นลงพื้น เจ้ามือกลวิ่งจู๊ดออกจากซอยเข้าไปในกองขยะ เขาตกใจกระโจนตามไปรื้อในกองขยะ

นิจชิตานั่งเหนื่อยหอบมองกระเป๋าที่แผ่กระจาย "ฮือๆฉันอยากกลับเมืองไทย ฮือๆ"

ทันใดเจ้ามือกลกระโดดมาเกาะไหล่เธอ นิจชิตาสะดุ้งเหลียวมองไม่เห็นใคร   แต่พอเห็นมือที่เกาะไหล่ก็ร้องลั่น

คิมมินโฮวิ่งมาด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมม นิจชิตาเห็นยิ่งร้องกรี๊ด...

"เอ่อ...เดี๋ยวก่อนคุณ" คิมมินโฮพูดภาษาเกาหลีแล้วพยายามจะเข้าไปแกะมือกล

นิจชิตาเข้าใจว่าคิมมินโฮเป็นคนร้ายจึงวิ่งหนี คิมมินโฮวิ่งตามร้องบอกให้หยุด แต่เธอฟังไม่ออกแล้วเกิดสะดุดขา ตัวเองล้ม เขาจึงดึงเจ้ามือกลออกมาได้แล้วทิ้งลงถังขยะเอาก้อนหินทับไว้ แต่นิจชิตายังร้องให้คนช่วยเป็นภาษาอังกฤษ คิมมินโฮจึงรู้ว่าเธอเป็นต่างชาติ แต่ไม่ทันจะอธิบายตำรวจสายตรวจก็เข้ามาใช้ปืนเล็งมาที่เขา นิจชิตาฉวยโอกาสกัดมือเขาแล้ววิ่งมาหาตำรวจแจ้งความว่าเขาเป็นฆาตกร...

คิมมินโฮถูกพามาสถานีตำรวจ ยุนอาต้องมาประกันแล้วอธิบายกับตำรวจถึงสถานภาพของเขา ยุนอาเก็บเจ้ามือกลมาจากที่เกิดเหตุให้เขาเอาไปแก้ไข โดยหวั่นใจว่าเวลาที่เหลือจะพอไหม แต่คิมมินโฮไม่หวั่นบอกว่าเตรียมจัดแถลงข่าวตามเวลาเดิม...

ในคืนนั้นกว่านิจชิตาจะเข้าพักที่โรงแรมได้ก็ดึกมาก แถมหิวจนต้องออกมาหาของกินทั้งที่ไม่ชอบอาหารเกาหลีเอาเสียเลย แต่ด้วยความหิวทำให้เธอต้องกินทุกอย่างที่ขวางหน้าจนท้องเสียทั้งคืน หมดแรงสลบอยู่หน้าห้องน้ำ...จนเช้าเธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาตกใจรีบแต่งตัวไป บริษัทแอลอี

ห้องแถลงข่าว คิมมินโฮยืนอยู่หน้าวีดิโอวอลล์ขนาดใหญ่ กล่าวต่อหน้าผู้บริหารและผู้สื่อข่าวจำนวนมากว่า "สิ่งที่ทุกท่านจะได้เห็นต่อไปนี้ไม่ใช่แค่เปลี่ยนแปลงอนาคตของชาวเกาหลี แต่มันจะเปลี่ยนแปลงอนาคตของโลกด้วย"

นักข่าวถามว่าหุ่นคาราโอเกะจะเปลี่ยนแปลงโลกตรงไหน คิมมินโฮรีบชี้แจงว่าเขาได้เปลี่ยนแปลงเอ็มอีวันเป็นมากกว่าความบันเทิง เป็นทางรอดและอนาคตของมวลมนุษยชาติ นักข่าวถามว่าหุ่นตัวแรกตั้งใจออกแบบให้เหมือนใคร แทนที่คิมมินโฮจะตอบ เขาเรียกเอ็มอีวันของเขาออกมายืนบนเวที ทุกคนตกใจเพราะมันเหมือนคิมมินโฮทุกกระเบียดนิ้ว มันกล่าวสวัสดีให้ทุกคนต้องฮือฮา

นิจชิตาลงจากแท็กซี่วิ่งเข้ามาในบริษัทในสภาพอิดโรยตาดำคล้ำ ปากขาวซีด หัวกระเซอะกระเซิง รปภ.กันไม่ให้เข้าเธอจึงแยกเขี้ยวใส่แล้วพูดเป็นภาษาอังกฤษว่าเธอมาสัมมนา รปภ.ตกใจกลัวรีบปล่อยให้เข้าไป เธอเดินผ่านพนักงาน ต่างหลบหลีกด้วยความกลัว

เอ็มอีวันได้รับการแนะนำว่าเป็นสิ่งที่แสดงศักยภาพเทคโนโลยีชั้นสูงและวิสัย ทัศน์ในการพัฒนาเทคโนโลยี และต่อไปเขาจะสร้างหุ่นยนต์เพื่อส่งไปทำงานในอวกาศ นักข่าวถามถึงภารกิจแรกของเอ็มอีวัน

"ผมได้ตกลงทำสัญญามอบเอ็มอีวันให้ประเทศไทยเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยสอนใน โรงเรียนชนบทที่ขาดแคลนครู"

"เจ้าเอ็มอีวันสามารถทำอะไรได้บ้างครับ" นักข่าวถาม

คิมมินโฮจึงกระซิบกับเอ็มอีวัน มันเดินลงจากเวทีแล้วออกไปจากห้อง ทุกคนเห็นการเดินไปตามทางของมันบนวีดิโอวอลล์ คิมมินโฮบอกทุกคนว่า เขาบอกมันว่าอยากดื่มกาแฟและให้ทุกคนเฝ้าดูการทำงานของมัน

นิจชิตาออกจากลิฟต์มารู้สึกปวดท้องขึ้นอีก จึงคิดจะถามหาห้องน้ำ พอเห็นเอ็มอีวันด้านหลังจึงวิ่งไปดักหน้าจะถาม แต่พอเห็นหน้าก็ตกใจร้องลั่น "ไอ้ฆาตกร!"

ขณะที่คิมมินโฮอธิบายความสามารถของเอ็มอีวัน ยุนอาและเจ้าหน้าที่ควบคุมกล้องวงจรปิดรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ เอ็มอีวันหายไปจากจอ คิมมินโฮไม่ตื่นเต้นบอกทุกคนไม่ต้องห่วง

"นอกจากเราจะมีจีพีเอสภายในตัวของเอ็มอีวันแล้ว เรายังสามารถดูผ่านสายตาของเอ็มอีวันได้เพื่อจะทำให้รู้ว่ามันอยู่ไหน" คิมมินโฮกดปุ่มเปลี่ยนเป็นภาพแทนสายตา

ทุกคนต้องตะลึงเมื่อเห็นใบหน้านิจชิตาเต็มจอ กำลังเขย่าทำให้ภาพสั่นไหว คิมมินโฮตกใจรีบวิ่งออกไป...เอ็มอีวันกำลังเปลี่ยนโปรแกรมตัวเองเป็นโหมด ป้องกันตัวตั้งท่าคาราเต้แล้วจับคอเสื้อนิจชิตายกขึ้นลอยจากพื้น เธอถีบเท้าไปมาร้องลั่น

"ไอ้บ้า...นี่แกตามมาปิดปากฉันใช่มั้ย ย้ากซซซ..." นิจชิตาเตะผ่าหมากเอ็มอีวันแล้วร้องลั่นเพราะเจ็บขา คิดว่ามันใส่กระจับเหล็ก เอ็มอีวันยกเธอสูงขึ้น เธอจึงรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายถีบเข้าเต็มหน้าเอ็มอีวันอย่างแรง

ทันทีที่คิมมินโฮและทุกคนวิ่งมาพ้นมุมตึก ก็ได้เห็นหัวของเอ็มอีวันกลิ้งไปตามทางมาชนแทบเท้าเขา คิมมินโฮร้องด้วยความตกใจ "เอ็มอีวัน!"

มองไปด้วยความโกรธ เห็นนิจชิตากองอยู่กับพื้นข้างเอ็มอีวันที่ไม่มีหัว นิจชิตาตกใจเมื่อเห็นคิมมินโฮยืนมองด้วยสายตาดุดัน เธอรีบคลานหนีแต่โดนคิมมินโฮดึงหูกางเกงไว้ จึงร้องให้คนช่วย คิมมินโฮได้ยินนิจชิตาร้องเป็นภาษาไทยจึงตะคอกเป็นภาษาไทยด้วยความโกรธ

"รู้ตัวมั้ยว่าทำอะไรลงไป ห๊า!"

"หือ...นายเป็นคนไทยเหรอ"

คิมมินโฮนิ่งไม่ตอบ ยุนอาเตือนให้ระวังภาพลักษณ์ นิจชิตาฉวยโอกาสสะบัดหนีแล้วร้องให้คนช่วยอีก คิมมินโฮโมโหเอาน้ำสาดใส่เธอเปียกโชก "เลิกบ้าได้หรือยัง ฉันไม่ใช่ฆาตกรโรคจิต ฉันเป็นประธานบริหารแผนกพัฒนาและวิจัยข้อมูลของบริษัทแอลอี แล้วสิ่งที่เธอทำลายไปก็คือหุ่นต้นแบบเอ็มอีวัน ที่ทางแอลอีใช้เงินและเวลาอย่างมากในการสร้างมันขึ้นมา"

นิจชิตาตัวเปียกมองคิมมินโฮด้วยความโกรธจัด ยุนอาให้คิมมินโฮอธิบายกับนักข่าวก่อน ขณะที่เขากำลังพูด นิจชิตาก็สะกิดให้เขาหันมาแล้วตบหน้าเขาอย่างแรง

"คนไทยอย่างฉันถือเรื่องการให้เกียรติที่สุด"

คิมมินโฮตัวสั่นด้วยความโกรธ ยุนอาปลอบให้ใจเย็น เขาจึงพูดทั้งที่ยังจ้องหน้านิจชิตา "เรียกประชุมทีมให้ผมด่วนที่สุด แล้วก็...ช่วยพาผู้หญิงคนนี้ออกไปจากบริษัทผมให้เร็วที่สุด"

คิมมินโฮเดินผ่านนิจชิตาไป เธอโวยวายให้เขากลับมาพูดกันให้รู้เรื่อง ยุนอาแนะว่าเขาไม่เอาเรื่องให้เธอกลับไปเสีย นิจชิตาไม่พอใจที่คิมมินโฮทำเธอก่อนและเรื่องหุ่นยนต์เธอจะชดใช้ให้ ยุนอาว่าเธอไม่มีเงินพอหรอก ควรรีบกลับเมืองไทยไปโดยเร็วจะดีกว่า นิจชิตาแค้นใจที่โดนดูถูก แถม รปภ.ยังมาหิ้วปีกเธอมาโยนที่หน้าบริษัท เท่านั้นไม่พอ ช่วงที่เธอโวยวายยังเหยียบอุจจาระสุนัขเข้าเต็มเปา...

จาก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คิมมินโฮโดนคิมยองมินเล่นงาน ปาข้าวของใส่และสั่งให้ซ่อมเอ็มอีวันให้เสร็จทันส่งตามหมายกำหนดการ คิมมินโฮขอให้แจ้งทางประเทศไทยว่าเกิดเรื่องเพราะตัวแทนของทางนั้นเอง แต่คิมยองมินไม่ยอม กลัวว่าที่ดินที่พบสายแร่จะตกเป็นของคนอื่นก่อน สั่งเสียงเด็ดขาดให้ทำอย่างไรก็ได้ไม่อย่างนั้นจะยุบแผนกของเขา...คิมมินโฮ หนักใจมาเล่าให้ยุนอา ฟังเพื่อช่วยเขาแก้ปัญหา

ooooooo