ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

บ่วงหงส์

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

รเมศไม่ใช่คนเดียวที่ถูกรุกหนัก อภิชาติก็ถูกเป็ดกับหนูดีหลอกไปเสิร์ฟอาหารถึงห้องพัก และเกือบเสียทีชายใจสาวทั้งสองแล้ว ถ้าจินตนาจะไม่บุกไปช่วยและหลุดปากสารภาพรัก!

อภิชาติตะลึง ตั้งตัวไม่ถูกและตัดสินใจปฏิเสธความรักของเพื่อนสาว จินตนาช้ำใจมาก กานดากับพิมพ์ลภัสต้องช่วยปลอบให้ทำใจและเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง...สักวันต้องเจอคนดีๆ

ภาพบาดตาบาดใจระหว่างรเมศกับมาธวีทำให้พิมพ์ลภัสหงุดหงิด เช้าวันต่อมาเลยตะบึงตะบอนใส่เขาตอนเอาเสื้อสูทไปคืน รเมศมองมางงๆ ตั้งท่าจะซักไซ้ให้หายสงสัย มาธวีก็โผล่มาขัดจังหวะ

“ขอโทษที่เสียมารยาทนะคะ แต่เรื่องของพนักงานเสิร์ฟคงไม่สำคัญเท่าเรื่องแขกวีไอพีหรอกใช่ไหมคะ”

พิมพ์ลภัสสะบัดหน้าออกไปแล้ว รเมศมองตามอึ้งๆ ก่อนจะพูดกับมาธวีเสียงเข้ม “ที่เชียงรายจารวี ไม่ว่าจะตำแหน่งไหน หากมีเรื่องอะไร ทุกคนก็สำคัญเท่ากันหมดครับ ไม่มีใครมากกว่าน้อยกว่า คุณวีเข้าใจใหม่ด้วยนะครับ”

มาธวีหน้าม้านแต่ไม่สำนึก เสพูดเรื่องตัวเองหน้าตาเฉย “ขอโทษค่ะ แต่วีร้อนใจจริงๆ วีอยากจะมาขอโทษ คุณเมศน่ะค่ะ เมื่อคืนวีเมามาก อาจจะทำอะไรไม่ดีไม่งามไปโดยไม่รู้ตัว คุณเมศอย่าถือสาเลยนะคะ”

“ผมไม่ถือสาหรอก แต่คุณไม่ควรเมาจนขาดสติแบบนั้นอีก เพราะถ้าไม่ใช่ผม คุณอาจจะเสียใจยิ่งกว่านี้”

คำตอบของรเมศทำให้มาธวีหน้าเจื่อน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเคืองจัดที่เขาไม่สนใจเธอ พาลแค้นไปถึงพิมพ์ลภัส ศัตรูหัวใจตั้งแต่รุ่นพ่อจนถึงเจ้าของโรงแรมหนุ่มเป้าหมายใหม่ แต่เพียงไม่นานม่ายสาวเจ้าของห้องเสื้อก็ได้ยิ้มออก เมื่อสมานเสี่ยจอมหื่นโทร.แจ้งข่าวว่าพร้อมมารับตัวพิมพ์ลภัสแล้ว...

สมานบินมาเชียงรายในวันเดียวกันทันเจอพิมพ์– ลภัสที่มารับหน้าที่เสิร์ฟแบบไม่เต็มใจนัก และท่าทางกะลิ้มกะเหลี่ยของเขาก็ทำให้อดีตนางแบบสะอิดสะเอียนมาก ตั้งท่าจะผละไป พัชรีที่จับตาอยู่แล้ว กลัวพิมพ์ลภัสจะมีเรื่องกับแขกเลยออกมารับหน้าแทน

“คุณคนนี้เขาไม่ได้มากินอาหารค่ะ แต่เขามาตื๊อให้ฉันเลิกทำอาชีพเสิร์ฟอาหาร แล้วไปนั่งกินนอนกินให้เขาเลี้ยง คุณพัชรีสนใจไหมคะ ถ้าสนใจก็เจรจากันเลย”

เสี่ยจอมหื่นหน้าชา ลูกค้าคนอื่นๆในห้องอาหารได้ยินก็พากันหันมอง พัชรีเลยต้องปรามเสียงดุ

“พูดจาต่อหน้าแขกแบบนี้ได้ยังไง”

“ทำไมจะพูดไม่ได้ล่ะคะ...ก็ฉันพูดความจริง ถ้าไม่เชื่อก็ถามคุณสมาน...อ้อ...เขาชอบให้ใครๆเรียกว่าเฮีย ถามเฮียดูสิคะว่าจริงรึเปล่า แก่ขนาดนี้จริงๆน่าจะอยู่บ้านเลี้ยงหลาน ไม่น่าตะกายขึ้นเหนือมาให้คนถอนหงอกเลย”

สมานลุกพรึ่บ! โกรธจนลมออกหู ลืมหมดว่าต้องเก็บอาการเป็นเสี่ยใหญ่ใจดี

“หนูพิมพ์! หนูไม่น่าฉีกหน้าเฮียยังงี้เลย คอยดู... สักวันหนูจะต้องเสียใจแล้วคลานซมซานกลับมาง้อเฮีย!”

ooooooo

พัชรีถึงกับพูดไม่ออก ประจักษ์ด้วยตาและหูตัวเองว่าเสี่ยใหญ่ลูกค้าของพิมพ์ลภัสต้องการอะไร แต่กระนั้นก็อดบ่นไม่ได้ เพราะตั้งแต่อดีตนางแบบเข้ามาทำงานก็หาเรื่องให้ปวดหัวไม่หยุดไม่หย่อน

พิมพ์ลภัสเซ็งมาก เบื่อที่ต้องรับมือกับเรื่องที่ตัวไม่ได้ก่อ แล้วก็ได้หัวเสียกว่าเดิม เมื่อดันเห็นรเมศยืนคุยกับนาราอย่างสนิทสนม กานดาเห็นเพื่อนหายจากห้องอาหารก็มาตาม ทันได้เห็นภาพเดียวกัน เลยจะอธิบายว่านาราจะแต่งงานกับสีหนาทหุ้นส่วนอีกครึ่งของโรงแรม แต่พิมพ์ลภัสก็เดินหนีไปก่อน

กานดาเลยเดินกลับห้องอาหารตามลำพัง เจอพัชรียืนหน้าบอกบุญไม่รับด้านหน้ารออยู่แล้ว พร้อมบ่นเรื่องท่าทางเหม่อลอยของเหล่าพนักงานเสิร์ฟ ทั้งอภิชาติกับพิมพ์ลภัส...ทำท่าเหมือนพวกอกหักไม่มีผิด!

สมานเจ็บใจมากที่ถูกพิมพ์ลภัสฉีกหน้ากลางห้องอาหาร เลยบุกไปเอาเรื่องมาธวี

“วีทำเฮียอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว ไหนบอกเฮียว่าพิมพ์อ่อนลงแล้วไง ที่ไหนได้...ขนาดตกอับจนมาทำงานเสิร์ฟงกๆ ยังฉีกหน้าเฮียซะไม่มีดี”

“ใจเย็นๆก่อนสิคะเสี่ย แล้วนี่เสี่ยไปเจอลูกเลี้ยงวีที่ไหนคะ”

“ก็ห้องอาหารที่เขาทำงานอยู่น่ะสิ เฮียขอเลี้ยงดูเขาดีๆมีอะไรจะประเคนให้เขาทุกอย่าง แต่พิมพ์ลภัสเขาไม่เห็นความจริงใจของเฮียเลย มันน่าเจ็บใจจริงๆ”

“โธ่เอ๊ย! ก็เสี่ยไปรุกเขาต่อหน้าธารกำนัลแบบนั้น ต่อให้เขาอยากรับไมตรีจากเสี่ย เขาจะกล้าบอกเหรอคะ”

“อ้าว...เฮียก็ใจร้อนไปหน่อย งั้นเฮียต้องทำยังไง วีช่วยเฮียนะ เฮียจะสมนาคุณให้วีอย่างงามเลย เฮียชอบเขาจริงๆ ถ้าเป็นคนอื่นเฮียไม่เอาแล้วเนี่ย”

“เห็นแก่ที่เสี่ยจริงใจแล้วก็มั่นคงกับพิมพ์ลภัสขนาดนี้ วีจะช่วยเต็มที่ค่ะ ข้อแรกที่วีอยากแนะนำนะคะ เสี่ยต้องเจรจากับเขาสองต่อสอง แล้วถ้าเขาไม่ยอมก็หาทางรวบหัวรวบหางซะเลย”

“เอางั้นเลยเหรอ เกิดเขาไปแจ้งความขึ้นมาก็แย่สิ ถ้าเรื่องนี้รู้ถึงหูเมียเฮีย เฮียตายสถานเดียวเลยนะวี”

“พิมพ์ลภัสไม่กล้าแจ้งความหรอกค่ะ วีรู้จักลูกเลี้ยงวีดี รายนี้เขาหน้าบางเหมือนพ่อ ไม่กล้าขึ้นโรงขึ้นศาลให้เป็นเรื่องอื้อฉาวหรอก วีคิดวิธีจะพาเขามาเจอเสี่ยสองต่อสองไว้แล้ว ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับเสี่ยล่ะค่ะว่าจะเอาเขาอยู่หมัดรึเปล่า”

สมานยิ้มรับอย่างมีความหวังจะเผด็จศึกพิมพ์ลภัส ต่างจากอภิชาติที่หน้าจ๋อยตลอดวันเพราะไม่เห็นหน้าจินตนา กานดารำคาญมาก ไม่เข้าใจว่าเพื่อนหนุ่มจะทำท่าซังกะตายทำไม ทั้งที่เป็นคนหักอกจินตนา พิมพ์ลภัสเห็นเพื่อนงอนกันก็อดไม่ได้จะไกล่เกลี่ย กานดาเลยยอมบอกว่าแอบชอบจินตนามานานแล้ว แต่ไม่อยากบอกให้เสียเพื่อน

ด้านรเมศ...เห็นเสื้อสูทในห้องก็คิดถึงพิมพ์ลภัส ท่าทางหงุดหงิดของเธอทำให้เขาคาใจจนต้องโทร.หา แต่อดีตนางแบบก็ไม่ยอมคุยด้วย และพาลงุ่นง่านจนกานดาต้องลากตัวมาคุย

พิมพ์ลภัสไม่บอกว่าเพราะรเมศ เฉไฉว่าเพราะสมานที่บุกซื้อตัวเธอถึงห้องอาหาร กานดาพลอยเป็นเดือดเป็นแค้น เหมารวมว่าผู้ชายชั่ว ทั้งพ่อและญาติผู้ชายของเธอชอบส่งผู้หญิงไปขายตัวหาเลี้ยง อดีตนางแบบนิ่งฟัง ก่อนบอกว่ากานดาอาจคิดว่าตัวเองชอบผู้หญิงเพราะพฤติกรรมผู้ชายที่บ้าน แต่ความจริงอาจชอบผู้ชายแต่ยังไม่เจอผู้ชายดีๆ

ooooooo

แผนชั่วของมาธวีกับสมานเริ่มต้นเช้าวันต่อมา เสี่ยจอมหื่นรับหน้าที่ซื้อตั๋วเครื่องบิน ทั้งของเขาและพิมพ์ลภัส และไปรอในห้องของมาธวีเพื่อเผด็จศึก ส่วนมาธวีรับหน้าที่สำคัญคือพาตัวอดีตลูกเลี้ยงสาวไปประเคน!

รเมศนิ่วหน้าเมื่อเห็นว่ามาธวีมาขอพบเพราะธุระสำคัญ เจ้าของโรงแรมหนุ่มเตรียมตั้งรับเต็มที่ เผื่อเธอรุกหนักอีก แต่กลายเป็นว่าม่ายสาวเจ้าของห้องเสื้อจะกลับกรุงเทพฯ และอยากขอปรับความเข้าใจกับพิมพ์ลภัสก่อนกลับ

“คุณเมศอาจจะเห็นว่าเราสองคนเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน แต่วีเป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว ถึงพิมพ์จะเคยสร้างปัญหาให้วีก็เยอะ แต่ในใจวีไม่มีอะไรกับพิมพ์จริงๆ นะคะ ขอโทษแล้วก็แล้วกัน”

รเมศ​อึ้ง​ไป​อึดใจ ลังเล​จะ​เชื่อ​หรือ​ไม่ และ​มาธวี​ก็​รู้ทัน โกหก​หน้าตาย​ว่า​รู้สึก​ผิด​เรื่อง​ที่​ผ่าน​มา​และ​อยาก​ไถ่​โทษ​ด้วย​การ​ช่วย​ใช้​หนี้​ของ​อดีต​ลูกเลี้ยง​สาว

“ผม​ว่า​คุณ​ควร​คุย​กับ​พิมพ์​เอง ทั้ง​เรื่อง​ใช้​หนี้​แล้ว​ก็​เรื่อง​ปรับ​ความ​เข้าใจ”

“ดี​ค่ะ...คุณ​เม​ศพ​อ​จะ​นัด​ให้​เขา​มา​หา​วี​ที่​ห้อง​ตอน​บ่าย​สอง​ได้​ไหม​คะ วี​จะ​คุย​กับ​เขา​เอง...นะ​คะ​คุณเมศ ช่วย​วี​หน่อย อย่าง​น้อย​วี​จะ​ได้​กลับ​กรุงเทพฯ​อย่าง​สบายใจ​ว่า​ได้​ช่วยเหลือ​ลูก​สาว​คุณ​ตรัย​แล้ว”

“ผม​จะ​นัด​เขา​ให้​แล้วกัน​นะ​ครับ ถ้า​เขา​ตกลง ผม​จะ​บอก​คุณ”

“ขอบคุณ​มาก​ค่ะ...แต่​อย่า​หา​ว่า​ยัง​งั้น​ยัง​งี้​เลยนะคะ คุณ​เม​ศอ​ย่า​เพิ่ง​บอก​พิมพ์​นะ​ว่า​วี​เป็น​คน​นัด วี​กลัว​เขา​จะ​เกลียด​วี​จน​ไม่​เปิด​โอกาส​ให้​วี​ได้​พูด”

รเมศ​หนักใจ​มาก​แต่​ก็​ยอม​รับปาก พิมพ์​ลภัส​เลย​ถูก​เรียก​ตัว​ไป​พบ​ตาม​นัดหมาย มา​ธ​วี​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​สะใจ​มาก ก่อน​จะ​อด​ไม่ได้​บอก​หนู​ดี​กับ​เป็ด​อย่าง​ย่ามใจ​ที่​อดีต​ลูกเลี้ยง​จะ​ลง​นรก​ใน​ไม่​ช้า!

เป็ด​กับ​หนู​ดี​ไม่สบาย​ใจ คิด​ว่า​แผน​ของ​เจ้านายสาว​รุนแรง​เกินไป เลย​คิด​จะ​บอก​รเมศ แต่​มา​ธ​วี​ที่​ออก​ไป​นัดแนะ​กับ​สมาน​ถึง​แผนการ​ทั้งหมด​ก็​โผล่​กลับ​มา​ก่อน สอง​ผู้​ช่วย​ใจ​สาว​เลย​ต้อง​วาง​สาย​จาก​บวร​ทัต​ดื้อๆ

ด้าน​พิมพ์​ลภัส...​ไม่​ชอบใจ​นัก​ที่​ถู​กร​เมศ​เรียก​ตัว​มา​พบ​ใน​ห้อง​พัก แล้ว​ก็​ถึง​กับ​ผงะ​เมื่อ​เห็น​สมาน​รอ​อยู่

“เฮีย​ดีใจ​จัง​ที่​ได้​เจอ​หนู​อีก เฮีย​รัก​หนู​มาก​นะ รัก​จน​อก​จะ​ระเบิด​อยู่​แล้ว”

“นี่​มัน​เรื่อง​อะไร​กัน! ถอย​ไป​นะ ฉัน​จะ​กลับไปทำงาน”

“หนู​พิมพ์​จะ​ทำ​งาน​ให้​เหนื่อย​ทำไม มา​อยู่​กับเฮีย​ดี​กว่า เฮีย​จะ​ให้​หนู​ทุก​อย่าง บ้าน รถ เครื่อง​เพชร เงินเดือน”

“ทำ​อะไร​ไม่​นึก​สงสาร​ลูก​หลาน​บ้าง แก่​จน​จะลงโลง​อยู่​แล้ว แทนที่จะ​หัด​เข้า​วัด​เข้า​วา นี่​ถ้า​ลูก​หลาน​รู้เข้า​คง​ขายหน้า​กัน​น่า​ดู​ที่​มี​พ่อ​มี​ปู่​ทำ​อะไร​น่า​สังเวช​แบบ​นี้”

“คำ​ก็​แก่ สอง​คำ​ก็​แก่ งั้น​มา​พิสูจน์​เลย​ละ​กัน​ว่า​เฮีย​แก่​จริง​รึ​เปล่า!”

พูด​จบ​ก็​พุ่ง​ตัว​หา พิมพ์​ลภัส​วิ่ง​หนี​และ​ดิ้นรนราวกับ​คน​บ้า เกือบ​จะ​เสียที​แล้ว ถ้า​จะ​ไม่​คว้า​โทรศัพท์​ห้องมาทุ่ม​ใส่​หัว​เสี่ย​จอม​หื่น กระแทก​เข่า​กลาง​จุดยุทธศาสตร์เตะซ้ำ​กลาง​ตัว​ไม่​ยั้ง​และ​แหว​ทิ้งท้าย​เสียง​กร้าว

“ถ้า​คราว​หน้า​ฉัน​เจอ​แก​อีก ไม่​ใช่​แค่​เตะ​นะ แต่​ฉัน​จะ​เฉือน​ของสงวน​แก​มา​สับ!”

ooooooo

หลัง​จัดการ​สมาน​จน​แทบ​ลุก​ไม่​ขึ้น พิมพ์​ลภัส​ก็​หอบ​ร่าง​กระเซอะกระเซิง​กลับ​ห้อง​อาหาร พัช​รีตกใจมาก รีบ​มา​ดู อดีต​นาง​แบบ​เลย​ปล่อย​โฮ​และ​โถม​ตัวหา​อย่าง​เสียขวัญ

เรื่องราว​เกือบ​ถูก​ข่มขืน​คา​ห้อง​พัก​ถูก​ถ่ายทอด​อย่าง​เดือด​จัด กานดา​กับ​พัช​รี​อ้า​ปาก​ค้าง โดยเฉพาะ​ข้อ​กล่าวหา​ของ​พิมพ์​ลภัส​ที่​ว่า​ไม่​ใช่​แค่​สมาน​ที่​เป็น​ตัวการ​สำคัญ รเมศ​ก็​มี​ส่วน​ด้วย

“เดี๋ยวๆใจเย็นๆก่อน​พิมพ์​ลภัส อย่า​เพิ่ง​สรุป​อะไรง่ายๆ มัน​ต้อง​มี​อะไร​ผิดพลาด​แน่ คุณ​เมศ​ไม่​ใช่​คน​แบบ​นั้น”

“ก็​คุณ​เป็น​คน​บอก​ว่า​เขา​ตาม​ฉัน​ไป​ที่​ห้อง​สาม​ศูนย์​ห้า​ไง แล้ว​ฉัน​ก็​เจอ​ไอ้​เฒ่าหัวงู​ไล่​ปล้ำ​จน​เกือบ​เอา​ตัว​ไม่​รอด!”

พัช​รี​ถึง​กับ​เถียง​ไม่​ออก และ​พิมพ์​ลภัส​ก็​ไม่​อยู่​รอ​ฟัง​คำ​แก้ตัว ผลุนผลัน​ไป​เอาเรื่อง​รเมศ​ถึง​ห้อง​ทำ​งาน

“ไอ้​เสี่ย​ตัณหา​กลับ​มัน​จ่าย​คุณ​เท่า​ไหร่ หรือ​มัน​สัญญา​ว่า​จะ​ให้​อะไร ทำไม​คุณ​ถึง​ทำ​กับ​ฉัน​แบบ​นี้!”

“เดี๋ยว...พิมพ์ นี่​มัน​เรื่อง​อะไร”

“ใจเย็นๆครับ​คุณ​พิมพ์ ค่อยๆเล่า​ว่า​มัน​เกิดอะไร​ขึ้น” บวร​ทัต​พยายาม​ไกล่เกลี่ย

“ก็​คุณ​เรียก​ให้​ฉัน​ขึ้น​ไป​ห้อง​ยัย​มา​ธ​วี​ไง​คะ แทนที่​ฉัน​จะ​เจอ​คุณ​กับ​แม่​นั่น ฉัน​กลับ​เจอ​ไอ้​เสี่ย​สมาน มัน​ลาก​ฉัน​ขึ้น​เตียง​จน​ฉัน​เกือบ​จะ​เสียท่า​มัน​อยู่​แล้ว ดี​นะ​ว่า​ฉัน​มี​สติ​แล้ว​ซัด​มัน​กลับ​จน​น่วม”

รเมศ​กับ​บวร​ทัต​นิ่ว​หน้า มอง​หน้า​กัน​งงๆ ไม่​รู้ว่า​สมาน​คือ​ใคร แต่​พิมพ์​ลภัส​ก็​ไม่​สนใจ แหว​ลั่น

“อย่า​ทำ​ไก๋ ถาม​จริง...โรงแรม​คุณ​ใกล้​เจ๊ง​รึ​ไง ถึง​ต้อง​ทำ​ข้อ​ตกลง​อะไร​กับ​ไอ้​คน​พรรค์​นั้น​โดย​เอา​ตัว​ฉัน​เข้า​แลก”

“จะ​บ้า​เหรอ​พิมพ์! ผม​ไม่​มี​วัน​ทำ​อย่าง​นั้น​แน่”

“แล้ว​คุณ​สั่ง​ให้​ฉัน​ขึ้น​ไป​สังเวย​ไอ้​แก่​นั่น​บน​ห้อง​ทำไม!”

“ผม​ยอม​รับ​ว่า​สั่ง​คุณ​ขึ้น​ไป​พบ เพราะ​คุณ​มาธวี​เขา​อยาก​ปรับ​ความ​เข้าใจ​กับ​คุณ แล้ว​ก็​อยาก​ใช้​หนี้​ให้​คุณ​ด้วย”

พิมพ์​ลภัส​ชะงัก ก่อน​จะ​เอ่ย​เสียง​เย็น “คุณ​เชื่อ​มา​ธ​วี...แม่​นั่น​น่ะ​เหรอ​จะ​ใช้​หนี้​ให้​ฉัน! ใช่​สิ...ฉัน​ลืมไปคุณ​สนิทสนม​รู้​อก​รู้​ใจ...รู้​ลึก​ไป​ถึง​ไหน​ต่อ​ไหน​กับ​เขา​แล้ว​นี่...ถึง​ได้​เชื่อ​เขา!”

“คุณ​พูด​บ้า​อะไร​พิมพ์ ผม​ไม่ได้​สนิท​กับ​เขาเกินกว่า​เพื่อน​ร่วม​งาน”

“เพื่อน​ร่วม​งาน​บ้านเมือง​ไหน​เขา​จูบ​กัน​คะ”

ถึง​คราว​รเมศ​ผงะ​บ้าง แก้ตัว​เสียง​เครียด “ถ้าคืนนั้น​คุณ​เห็น​ผม​อยู่​กับ​เขา คุณ​ก็​คง​ไม่ได้​เห็น​ตั้งแต่​ต้น​จน​จบว่า​มัน​เกิด​อะไร​ขึ้น...ผม​ไม่ได้​จูบ​เขา ไม่ได้​ทำ​อะไร​ที่​เป็นการ​ทรยศ​คุณ!”

พิมพ์​ลภัส​ยัก​ไหล่ หัวเราะ​เย้ย​หยัน “ช่าง​มันเถอะ... คืน​นั้น​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​ก็​ไม่​เกี่ยว​กับ​ฉัน ฉัน​สน​อย่าง​เดียว​คือ...คุณ​ก็​โง่​เหมือน​กัน​นั่นแหละ​ที่​ถูก​มา​ธ​วี​หลอก​ใช้ ไม่​ใช่​มี​แต่​ฉัน​คน​เดียว​ที่​โง่​ถูก​นาย​กิตติ​ชัย​หลอก!”

ข้อ​กล่าวหา​ของ​พิมพ์​ลภัส​ทำให้​รเมศ​โกรธ​จัด ผละ​ไป​หา​มา​ธ​วี​ถึง​ห้อง​พัก​ทันที​เพื่อ​เคลียร์​ให้​รู้​เรื่อง ม่ายสาว​เจ้าของ​ห้อง​เสื้อ​ทำ​เป็น​ไม่​รู้​ไม่​ชี้ เป็ด​กับ​หนู​ดี​อึดอัด​มาก อยาก​บอก​ความ​จริงใจ​แทบ​ขาด แต่​ยัง​เกรง​สายตา​บีบบังคับ​ของ​เจ้านาย​สาว แต่​ก็​ไม่​ต้อง​รอ​นาน​เลย เมื่อ​รเมศ​ดันเห็น​สาย​โทรศัพท์​ที่​หลุดลุ่ย​จาก​ผนัง

“บอก​ผม​มา​ตามตรง​ดี​กว่า​ครับ​ว่า​มัน​เกิด​อะไรขึ้น​ที่​นี่ ทำไม​โทรศัพท์​ถูก​กระชาก​ออก​มา​แบบ​นี้”

มา​ธ​วี​ยัง​ปากแข็ง เฉไฉ​ว่า​เพราะ​สาเหตุ​อื่น แต่​เป็ด​กับ​หนู​ดี​ไม่​อยาก​ติดร่างแห​ด้วย​เลย​ตัดสินใจ​หยิบ​ดอก​กล้วยไม้​ติด​ผม​สำหรับ​พนักงาน​เสิร์ฟ​ใน​ถัง​ขยะ​ไป​ให้​รเมศ

“กล้วยไม้​ติด​ผม​พนักงาน​เสิร์ฟ...ผม​จำ​ได้ ยังมีอะไร​จะ​แก้ตัว​อีก​ไหม​ครับ”

แวว​ตา​คาดคั้น​ของ​รเมศ​ทำให้​มา​ธ​วี​หวาด​กลัว​ไม่​น้อย แต่​ก็​ยัง​แสร้ง​ไม่​กลัว

“วี​ยอม​รับ​ก็ได้​ค่ะ พิมพ์​ขึ้น​มา​จริงๆ เรา​สอง​คน​มี​ปาก​เสียง​กัน​นิดหน่อย”

“เลิก​โกหก​ซะ​ที​เถอะ​ครับ ผม​น่า​จะ​เชื่อ​พิมพ์​แต่​แรก​ว่า​คุณ​เป็น​คน​ปาก​อย่าง​ใจ​อย่าง แล้ว​ก็​ใจดำ​ที่สุด คุณ​แกล้ง​พิมพ์​มา​ตลอด​ใช่​ไหม ซุป​นั่น​ก็​ฝีมือ​คุณ​ทำตัวเอง​สิ​ท่า แล้ว​คุณ​ยัง​ใช้​ผม​ไป​หลอก​พิมพ์​มา​เป็น​เหยื่อ​ไอ้​เสี่ย​ตัณหา​กลับ​อีก!”

“อย่า​มา​ใส่ความ​กัน​นะ​คะ วี​ไม่​รู้​เรื่อง​จริงๆ วีหวังดี​กับ​พิมพ์​มา​ตลอด มี​แต่​พิมพ์​นั่นแหละ​ที่​โกหก​ปลิ้นปล้อน แล้ว​ก็​ชอบ​ปั่นหัว​ผู้ชาย!”

ooooooo

สมาน​กลัว​ความ​ผิด กลับ​ไป​เก็บ​กระเป๋าเตรียม หนี​ที่​ห้อง​พัก แต่​ก็​ถูก​สุริยน​ต์​ดัก​จับ​ตัว​ไว้​ได้​ตาม​คำสั่ง​ของ​รเมศ​เสีย​ก่อน มา​ธ​วี​ถึง​กับ​อ้า​ปาก​ค้าง​เพราะ​ไม่เคย​เห็น​ภาค​นี้​ของ​เขา แต่​รเมศ​ก็​ไม่​ยี่หระ ชก​เสี่ย​จอม​หื่น​จน​หน้าคว่ำ!

“จำ​ไว้! พิมพ์​ลภัส​เป็น​ผู้หญิง​ของ​ฉัน!”

ประกาศ​จบ​ก็​จะ​ต่อย​ซ้ำ สุริยน​ต์​ต้อง​รั้ง​ไว้ บวรทัต​เลย​รับหน้า​ที่​เรียก​ค่าเสียหาย​ให้ ครา​แรก​เสี่ย​ใหญ่​จะ​ไม่​ยอม แต่​เมื่อ​ถูก​ขู่​จะ​แจ้งความ​ก็​กลัว​เรื่อง​ถึง​หู​เมียหลวง เลย​ยอม​จ่าย​ค่าเสียหาย​แต่​โดย​ดี

มา​ธ​วี​เห็น​รเมศ​จัดการ​เสี่ย​จอม​หื่น​แล้ว​กลัว​มาก พยายาม​แก้ตัว​อีก​รอบ แถม​โบ้ย​ความ​ผิด​ให้​สอง​ผู้​ช่วย​ใจ​สาว เป็ด​กับ​หนู​ดี​รีบ​บอก​ว่า​ช่วย​เคลียร์​พื้นที่​เกิด​เหตุ​เท่านั้น แต่​เรื่อง​แผนการ​เป็น​ของ​มา​ธ​วี​กับ​สมาน​ล้วนๆ

พิมพ์​ลภัส​ถูก​กักตัว​ใน​ห้อง​ประชุม​หงุดหงิด​มาก ตั้งท่า​จะ​ออก​ไป​ข้าง​นอก แต่​ก็​ถูก​พัช​รี​รั้ง​ไว้​เพราะ​เป็น​คำสั่ง​รเมศ

“ฉัน​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ทำ​ตาม​ที่​เขา​สั่ง ลืม​แล้ว​เหรอคะ​ว่า​คำสั่ง​เขา​เมื่อ​ไม่​กี่​ชั่วโมง​ก่อน​นี้​ทำให้​ฉัน​เกือบ​เอา​ตัว​ไม่​รอด”

“คุณ​เมศ​ไม่ได้​ตั้งใจ เขา​คง​ไม่​รู้​ว่า​อดีต​แม่เลี้ยง​ของ​เธอ​เป็น​คน​ยัง​ไง”

“ฉัน​บอก​เขา​อยู่​ตลอด แต่​เขา​ไม่​เชื่อ​ฉัน คุณ​ก็​เหมือน​กัน!”

“ฉัน​ขอโทษ​นะ​พิมพ์​ลภัส ฉัน​ไม่​รู้​จริงๆว่า​เขาเป็นคน​ยัง​ไง ก็​เห็น​เขา​พูดจา​ดี​ท่าทาง​น่า​เชื่อถือ นี่​ถ้า​คุณ​มาธวี​ทำ​กับ​เธอ​ขนาด​นี้​ได้ เรื่อง​ซุป​นั่น​ก็​คง​ไม่​ต่าง​กัน ฉัน​เสียใจ​จริงๆที่​ตอน​นั้น​ฉัน​ไม่​เชื่อ​เธอ นั่ง​ลง​รอ​คุณ​เมศ​ก่อน​เถอะ”

“ไม่​ค่ะ...ฉัน​อยาก​ไป​จาก​ที่​นี่ ฉัน​จะ​ไม่​อยู่​ให้​ใคร​เหยียบย่ำ​ความรู้สึก​อีก​แล้ว”

“เธอจะไปได้ยังไงในเมื่อเธอยังติด...”

“ฉันไม่ลืมค่ะว่ายังติดหนี้เขาอยู่ แต่ตอนนี้ฉันยอมทำทุกอย่าง...จะได้ไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!”

ขาดคำก็จะผละไป แต่รเมศก็มาขวางพร้อมกับมาธวี พิมพ์ลภัสเลือดขึ้นหน้า ถลาจะตบสั่งสอนอดีตแม่เลี้ยงที่ทำให้เธอเกือบเสียท่าสมาน รเมศกับพัชรีต้องเข้าไปห้าม ก่อนความจริงจะเผยว่ารเมศเอาคืนสมานให้แล้ว

“ทีนี้อารมณ์ดีพอจะคุยกันได้รึยัง เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ถ้าคุณอยากแจ้งความ...”

มาธวีไม่ยอม โพล่งขัดขึ้น “ถ้าแจ้ง...คุณก็ต้องติด ร่างแหด้วย อย่าลืมนะว่าคุณเป็นคนเรียกพิมพ์ลภัสไปที่ห้องฉัน ฉันไม่รู้เรื่องอะไรด้วย...จะมากล่าวหากันพล่อยๆไม่ได้”

รเมศหันมาเอ่ยเสียงเครียด แววตาจริงจังจนมาธวีสัมผัสได้ “ถ้าผมรู้ว่าคุณเป็นคนแบบนี้ อย่าว่าแต่เชิญมาทำงานเลย แผ่นดินจารวีเชียงรายแม้แต่ตารางนิ้วเดียว ผมก็ไม่ให้คุณมาเหยียบ!”

แต่ถึงจะกลัว มาธวีก็ไม่ถอย “เอาสิพิมพ์...เป็นทีเธอแล้ว อยากแจ้งความให้เรื่องฉาวโฉ่ก็ตามใจ แต่บอกก่อนว่าฉันไม่ใช่หมูให้เธอต้มยำทำแกงง่ายๆแน่ แจ้งเลย! ฉันจะปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา แล้วจะบอกว่าเธอกับนายรเมศร่วมมือกันกลั่นแกล้งฉัน ข่าวอดีตนางแบบที่ตกอับมาเป็นสาวเสิร์ฟอย่างเธอจะได้ถูกแชร์ไปทั่วโซเชียลไง”

พิมพ์ลภัสลังเล ทั้งไม่อยากเป็นข่าวฉาวและเป็นห่วงภาพลักษณ์รเมศ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจได้

“ฉันไม่แจ้งความก็ได้ แต่เธอจะต้องขอโทษฉัน”

“ก็ได้...ถ้าเธอพอใจแบบนั้น...ขอโทษ!”

อาการไม่สำนึกของมาธวีทำให้รเมศคิดแผนดัดหลัง “ไม่ใช่ขอโทษตรงนี้ครับ...แต่ต่อหน้าทุกคน คราวก่อนคุณสั่งให้พิมพ์ขอโทษคุณที่ห้องอาหาร วันนี้ผมก็เห็นว่ายุติธรรมดีถ้าคุณจะขอโทษพิมพ์ที่นั่น”

ooooooo

มาธวีจำต้องเข้าไปในห้องอาหารจารวีแบบไม่เต็มใจ ท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของเหล่าพนักงาน และเมื่อได้เวลา รเมศก็บอกให้เธอขอโทษพิมพ์ลภัสต่อหน้าทุกคน

“ฉันไม่คิดจริงๆว่าตาแก่นั่นจะหน้ามืดทำกับเธอแบบนั้น เอาเป็นว่าฉันขอโทษก็แล้วกันที่อยากช่วยให้เธอสบาย ขอโทษที่เข้าไปยุ่งกับชีวิตเธอมากไป...หวังดีกับเธอมากไป”

คำขอโทษแบบขอไปทีของมาธวีทำให้พิมพ์ลภัสโกรธจัด แหวเสียงเขียว

“แบบนี้เรียกขอโทษที่ไหน ใครไม่รู้คงคิดว่าเธอทวงบุญคุณฉันอีก เอาใหม่...เมื่อกี้ไม่นับ อย่าขอโทษแต่ปาก”

หนูดีกับเป็ดที่ตามมาเป็นพยานเสนอให้กราบเหมือน ที่พิมพ์ลภัสเคยโดน มาธวีเลยส่งสายตาพิฆาตไปให้ แต่ก็ต้องหน้าเสีย เมื่อรเมศเห็นดีเห็นงาม เช่นเดียวกับพิมพ์ลภัสที่เหยียดยิ้มท้าทาย

“ถ้าไม่กราบก็ไปโรงพัก ฉันกลัวเป็นข่าวก็จริง แต่คิดว่าคนอย่างเธอก็ไม่อยากจะเป็นข่าวเหมือนกัน อย่าลืมนะว่าโรงแรมมีกล้องวงจรปิด คิดเหรอว่ามันจะไม่มีกล้องสักตัวที่จับภาพเธอกับเสี่ยสมานนัดแนะกันได้”

จบคำก็ขอร้องให้บวรทัตช่วยตั้งกล้องเตรียมถ่ายคลิป มาธวีอับอายมาก ต้องยอมคุกเข่าพนมมือขอโทษ แต่ไม่ทันก้มถึงพื้น พิมพ์ลภัสก็สั่งให้หยุด

“ทีนี้คงรู้แล้วสินะว่าการถูกบังคับให้กราบโดยที่ไม่เต็มใจมันเป็นยังไง วันนั้นเธอไม่ได้ต้องการคำขอโทษ แต่ต้องการประจานให้ฉันอับอายขายหน้า เธอได้กำไรนะมาธวี เพราะฉันไม่ใช่แค่อาย แต่ฉันเจ็บ...เจ็บเพราะฉันถูกบังคับให้กราบเธอทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด!”

“ไม่ต้องพล่าม จะให้ฉันกราบได้รึยัง”

“เธอไม่ต้องกราบฉันหรอก เพราะกราบไปก็ไม่ได้อะไร ฉันแค่อยากบอกให้เธอรู้ว่าการบังคับให้คนอื่นกราบตัวเองทั้งที่เจ้าตัวไม่เต็มใจ มันไม่ใช่แค่การเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคน แต่มันยังแสดงถึงอีคิวที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินของคนสั่งด้วย!”

ทุกคนในห้องอาหาร โดยเฉพาะรเมศทึ่งในคำพูดเผ็ดร้อนของพิมพ์ลภัสมาก มาธวีก็เจ็บแทบกระอักที่ถูกด่าประจานต่อหน้าทุกคน แต่ไม่ทันสวน อดีตลูกเลี้ยงสาวก็เอ่ยไล่

“เธอจะไปไหนก็ไปซะ หวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน”

พิมพ์ลภัสผละไปแล้ว ทิ้งมาธวีให้มองตาม พึมพำอาฆาตไล่หลัง

“แกชนะพิมพ์ลภัส แต่อย่าย่ามใจไปนะ ฉันไม่ลืมเรื่องวันนี้แน่!”

หลังจัดการเรื่องมาธวีให้เตรียมเก็บของและกลับกรุงเทพฯในเช้าวันต่อมา รเมศก็คว้าซองใส่เงินค่าเสียหายจำนวนห้าแสนบาทจากสมานเอาไปให้พิมพ์ลภัส แต่เมื่อเจอหน้าเธอกลับไม่อยากยื่นให้

“พิมพ์...ผมขอโทษ ผมเสียใจที่ไม่เชื่อคำพูดคุณ แล้วก็เสียใจที่ผมกลายเป็นเครื่องมือให้คนที่อยากทำลายคุณ”

“คืนนี้ฝนคงตกหนัก...อยู่ๆผู้หญิงจอมลวงโลกอย่างฉันก็มีคนมาขอโทษตั้งหลายคน เอาเป็นว่าฉันอโหสิให้ทั้งไอ้เสี่ยตัณหากลับ ทั้งยัยแม่มดสองหน้า แล้วก็...คุณ”

“ขอบคุณ...แต่ผมยืนยันนะพิมพ์ว่าผมเสียใจที่สุดกับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้”

“แต่ฉันไม่เสียใจค่ะ อย่างน้อยเรื่องแย่ๆนี่ก็พิสูจน์ให้ใครหลายคนเห็นว่าฉันไม่ใช่คนโกหก แล้วก็คงทำให้คุณรู้ซะทีว่าใครๆก็มีสิทธิ์โง่ได้ทั้งนั้น คนบางคนไม่ได้อยากทำเลว แต่เพราะตกเป็นเหยื่อให้คนอื่นหลอกใช้ต่างหาก”

คำพูดยอกย้อนของเธอทำให้รเมศอึ้งไปอึดใจ สำนึกผิดที่เคยต่อว่าเธอแรงๆ และวันนี้เขาก็ลำบากใจมาก ไม่อยากให้เธอจากไป แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร นอกจากพยายามยื้อไว้ด้วยการยังไม่ให้เงินค่าเสียหายจากสมาน

“ผมอยากให้คุณเชื่อใจผมสองเรื่อง เรื่องแรก...คืนนั้นผมกับมาธวีไม่มีอะไรกันจริงๆ ส่วนเรื่องที่สอง...ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น ขอให้คุณรู้ว่าผมหวังดีกับคุณเสมอและจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ”

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"ออย" เลิฟซีนรวบตึง "ป๊อก-กิ๊ฟ" นัวเนียสองสาวสุดเร่าร้อน

"ออย" เลิฟซีนรวบตึง "ป๊อก-กิ๊ฟ" นัวเนียสองสาวสุดเร่าร้อน
21 พ.ย. 2562
07:15 น.