ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

บัลลังก์หงส์

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ท่าทีที่แข็งกร้าวของปริวัตรเมื่ออยู่ต่อหน้าจอมขวัญ มาบัดนี้เหลือแต่ความเศร้า เขานึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ตอนที่เธอคืนแหวนวงนั้นให้ เผื่อเขาจะเอาไปมอบให้กับหญิงที่เขารักและไม่เคยหลอกลวงเขา

“ฝากขอบคุณแม่คุณด้วย สำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้ฉัน คุณอาจจะไม่เชื่อสิ่งที่ฉันพูดอีกแล้ว...ไม่เป็นไร ขอให้ถือว่าคำพูดต่อไปนี้ฉันพูดกับแม่คุณก็แล้วกัน ฉันไม่เคยได้รับความสุขและความอบอุ่นแบบนี้จากคนอื่นที่ไม่ใช่แม่ฉัน ถึงแม้จะเป็นแค่ช่วงเวลาไม่นาน แต่ก็ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้สึกตัวเองเป็นผู้หญิงที่มีคุณค่า แม้วันนี้คุณค่านั้นจะหมดไปจากสายตาคุณ แต่ความจริงก็คือ ฉันยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนจันทร์ดวงนั้น ที่ยังเต็มดวงอยู่เสมอไม่เคยเปลี่ยน” จอมขวัญพูดจบผละจากไป

ปริวัตรตื่นจากภวังค์เมื่อแม่เข้ามาทรุดตัวลงนั่งข้างๆ พอเธอเห็นน้ำตาของลูกชายก็ร้องเอะอะเกิดอะไรขึ้น อกหักมาหรือ เขายื่นแหวนคืนท่านแทนคำตอบ ปราณีอดถามไม่ได้ว่าตกลงมิสโจวไม่รักเขาหรือ ปริวัตรเองก็ไม่รู้เหมือนกันมองเธอไม่ออก บางทีก็รู้สึกว่าเธอรักเขามาก แต่บางทีกับสิ่งที่เธอทำมันเหมือนเป็นการหลอกใช้เพื่อผลประโยชน์และเพื่อการแก้แค้นของเธอมากกว่า

“ชีวิตคนเราไม่ได้มีเรื่องรักแบบหนุ่มสาวเป็นเรื่องใหญ่เรื่องเดียวนะลูก เรายังมีความกตัญญูมีศักดิ์ศรีและอะไรอีกหลายอย่างที่ผลักดันให้เราต้องทำอะไรมากมายที่ไม่เกี่ยวกับว่ารักหรือไม่รัก ที่แม่พูดไม่ได้เข้าข้างใคร แม่แค่อยากให้ลูกได้มีคู่ชีวิตที่ดีและรักลูกจริงอย่างมิสโจว”

“ทำไมแม่มั่นใจอย่างนั้น”

“ความรู้สึกบางอย่างของผู้หญิงอย่างแม่ ลูกจะไม่เชื่อก็ตามใจ”...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน ที่ห้องรับแขกบ้านมุนิน ขณะพิทักษ์พงศ์กำลังนั่งใจลอยอยู่ สิริวิมลโทร.มาแจ้งว่าอาม่าออกจากห้องผ่าตัดแล้วตอนนี้อยู่ในห้องซีซียูแล้วขอร้องให้เขากลับมาอยู่บ้านเราเหมือนเดิม

“ขอคิดดูก่อน”

“ลื้อควรจะกลับมาช่วยงานที่บริษัทนะ เพราะถึงอย่างไรลื้อก็เป็นสายเลือดของตระกูลลีลาวัฒนชัยเหมือนกัน และตอนนี้ก็เหลือแต่ลื้อกับอั๊วเท่านั้น เจ้ใหญ่ก็จะไม่อยู่แล้ว”

“เจ้ใหญ่ไปไหน”

“ขอลาไปเยียวยาจิตใจที่เมืองนอกหนึ่งปี อย่าเพิ่งทิ้งกันไปนะอาซื่อ”

พิทักษ์พงศ์ยังไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เอาไว้ค่อยโทร.คุยกันใหม่ วางสายแล้วหันไปถามมุนินที่หอบอุปกรณ์เครื่องนอนเข้ามาให้ว่าควรจะทำอย่างไรดี

“ถ้าเป็นมุนิน...มุนินจะกลับไปทำงานค่ะ กลับไปอยู่เคียงข้างพวกเขา อย่างน้อยคุณซื่อก็โตมาท่ามกลางความรักความผูกพันกับใครหลายคนที่นั่น คุณซื่อไม่ควรเอาความโกรธแค้นมาทำลายความรู้สึกดีๆของคนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย และที่สำคัญการช่วยเหลือคนในตระกูลเดียวกันเป็นสิ่งที่เราควรทำเมื่อมีโอกาส”

ooooooo

คงศักดิ์ขับรถกลับจากโรงพยาบาลมาจอดหน้าบ้านลีลาวัฒนชัยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เฝ้าแต่นึกถึงเหตุการณ์เมื่อสี่ชั่วโมงก่อนที่หน้าห้องผ่าตัด ตอนนั้นพิทักษ์พงศ์มายืนอยู่ตรงหน้าขอโทษที่พูดจาไม่ดีกับทุกคน ท่านเองก็ขอโทษเขาเช่นกันที่ปกปิดความจริง ถ้าท่านไม่ขี้ขลาด เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น

“อาม่าจะปลอดภัยใช่ไหมป๊า”

“ถ้าผ่าตัดก่อนหน้านี้ตั้งแต่ตอนที่หมอนัดก็คงจะมีโอกาสปลอดภัยมากกว่านี้”

พิทักษ์พงศ์มั่นใจอาม่าของเขาต้องปลอดภัยเพราะ ท่านเข้มแข็งกว่าใครๆ สิริวิมลขอร้องให้เขากลับไปอยู่บ้าน ของเราอย่าหนีไปไหนอีก เขายังไม่พร้อมจะกลับ ขออยู่ คนเดียวสักพักหนึ่งก่อน คงศักดิ์อยากรู้เรื่องของจินดาและอยากเจอเธอใจแทบขาด บอกได้ไหมว่าเธออยู่ไหน

“ป๊าต้องพยายามด้วยตัวเอง ถ้าป๊าอยากเจอแม่อั๊ว จริงๆ ป๊าก็จะได้เจอ”

คำพูดของพิทักษ์พงศ์ทำให้คงศักดิ์ตั้งใจมั่นจะต้อง เจอจินดาให้ได้ แล้วก้าวลงจากรถเดินเข้าบ้าน โดยทิ้งถุงของฝากจากจอมขวัญเอาไว้ในรถ เมื่อมาถึงห้องโถงคงศักดิ์เห็นสุมลทานั่งอยู่ก็มองด้วยสายตาเคียดแค้น เธอเห็นสายตาที่เขามองมา ขอร้องให้เลิกมองแบบนี้สักที หากอยากจะด่าก็ด่ามาได้เลย

“ผมไม่ได้อยากด่า แต่ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก”

สุมลทาตัดพ้อทำไมถึงโทษว่าเป็นความผิดของเธอ แต่ผู้เดียว แม่ของเขาต่างหากที่เป็นคนเริ่มทุกอย่าง ทำไมไม่ไปด่าไม่ไปโทษแม่ตัวเองบ้าง คงศักดิ์ไม่โทษท่านเพราะท่านไม่ได้ทำอะไรเลวร้ายอย่างที่เธอทำ และตอนนี้ ถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องไปจากชีวิตของเขาสักที ออกไปจาก บ้านหลังนี้ได้แล้ว เขาไม่ต้องการเห็นหน้าเธออีก เขาจะให้ เลขาฯโอนเงินเข้าบัญชีของเธอทุกเดือน ให้เพียงพอสำหรับ การใช้ชีวิตและอย่าโผล่หน้ามาให้เห็นอีก สิริวิมลมาทันได้ยินพอดี ต่อว่าพ่อทำไมต้องว่าแม่อย่างนี้ด้วย

“มันน้อยไปด้วยซ้ำ ลื้อเป็นลูกก็ทำหน้าที่ลูกที่ดีให้แม่ลื้อไปก็แล้วกัน แต่อั๊วไม่สามารถทำหน้าที่ผัวที่ดี ให้เขาได้ ตราบใดที่แม่ลื้อยังไม่เอ่ยคำขอโทษแม้แต่คำเดียว”

สองผัวเมียมีปากเสียงกันอีก สุมลทาทนไม่ไหว ในเมื่อคงศักดิ์ไม่อยากเห็นหน้าตนก็จะไป คืนนี้ตนจะนอน ห้องของหมวยรอง หลังจากวันพรุ่งนี้จะไม่มีรอยเท้าของตน ในบ้านหลังนี้อีกต่อไป

ooooooo

รายการทีวี “หยิบมาแฉ” ซึ่งออกอากาศแต่เช้า ยังคงเล่นข่าวตระกูลลีลาวัฒนชัยไม่เลิก พิธีกรรายงานความคืบหน้าคดีข่มขืนกระทำชำเราสิริวิภาว่าตำรวจจับตัวผู้กระทำผิดได้ยกแก๊งรวมทั้งทัศน์ผู้จ้างวาน ระหว่างที่ตำรวจพาไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพ ทัศน์ถูกชาวบ้านรุมประชาทัณฑ์ปางตาย

“ส่วนคดีสังหารโหดนางสาวสิริกานดา เจ้าหน้าที่จับตัวผู้บงการได้แล้วคือนางปรุงฉัตร ซึ่งตอนนี้เรื่องถูกส่งไปถึงอัยการเพื่อพิจารณาส่งฟ้องศาล ทางด้านสถานการณ์ ของบริษัทลีลาวัฒน์กำลังตกอยู่ในความลำบาก เมื่อมีข้อมูล จากวงในเผยว่าโปรเจกต์ร่วมทุนกับจีนมูลค่านับแสนล้าน กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อว่าจะถูกยกเลิกหรือไม่ ผู้บริหาร ก็ไม่มีจิตใจจะทำงานภาระทั้งหมดจึงอยู่กับรักษาการประธาน บริษัทที่ชื่อปริวัตรจึงถือได้ว่าเป็นหนุ่มเนื้อหอมที่สุดในเวลานี้ แถมยังโสดอีกต่างหาก”

พิธีกรรายการยังแฉเพิ่มเติมอีกว่าในส่วนของหลี่ซวงนั้น หลังจากผ่าตัดหัวใจอีกรอบก็ต้องมาลุ้นเอาใจช่วย ให้หายเป็นปกติโดยเร็ว จะได้มาเป็นหัวเรือใหญ่นำพาบริษัทลีลาวัฒน์ก้าวผ่านพ้นมรสุมร้ายนี้ไปให้ได้...

ขณะพิธีกรรายการทีวี “หยิบมาแฉ” กำลังเม้าท์ถึง ตระกูลลีลาวัฒนชัยอย่างสนุกปาก สิริวิภาแวะมาลาหลี่ซวง ที่ยังนอนพักฟื้นอยู่ในห้องซีซียู ขอโทษท่านด้วยที่ต้องมาหาในวันที่ท่านยังไม่หายดีแต่เธอรอไม่ได้ ต้องหลบหน้าผู้คนไปรักษาตัวที่เมืองนอกไม่รู้จะได้กลับมาเมื่อไหร่ เสียดายที่ตัวเองมีเวลาตอบแทนบุญคุณท่านน้อยไป ถ้าโชคดีเธอคงได้กลับมาเป็นหงส์ตัวน้อยๆของท่านโดยไม่ลืมบอกว่ารักท่านมาก...

ด้านบรรพตนัดสุมลทามาพบที่ร้านอาหารในโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง แล้วส่งมือถือให้เธอคุยกับไมเคิลซึ่งอยู่ที่เมืองจีน เขาดีใจมากที่ได้ยินเสียงเธอเพราะนั่น เท่ากับเธอยอมรับความปรารถนาดีจากเขา สุมลทาขอร้อง อย่าลีลาท่ามาก อยากได้ประโยชน์อะไรจากเธอก็ให้พูดมา ตรงๆเลยดีกว่า ไมเคิลไม่อ้อมค้อมเชิญเธอร่วมมือกันทำลายบริษัทลีลาวัฒน์ เธอยากรู้ถ้าทำอย่างนั้นจะได้อะไรตอบแทน

“คุณจะได้ครอบครองบริษัทลีลาวัฒน์ที่ย่อยยับแล้ว ทั้งหมด จากนั้นคุณก็สร้างบริษัทของคุณขึ้นมาใหม่ด้วยมือของคุณเอง โดยการสนับสนุนจากผม”

“ฉันว่าคุณกำลังมีปัญหากับต้าฟ่งมากกว่าไม่งั้นไม่โทร.มาหาฉันหรอก”

ไมเคิลยอมรับว่าเป็นความจริง มีใครบางคนส่งข้อมูล ของเขาให้บริษัทต้าฟ่งเพื่อดิสเครดิตและมันได้ผล สุมลทา เผยว่ามิสโจวเป็นคนอยู่เบื้องหลัง เขาเสียงกร้าวนั่นเท่ากับ เรามีศัตรูคนเดียวกัน ยิ่งทำให้เธอต้องร่วมมือกับเขาทำลาย มิสโจวและยึดบริษัทลีลาวัฒน์มาเป็นของเธอ สุมลทาไม่แน่ใจ จะไว้ใจเขาได้หรือเปล่า

“คุณอยากรู้ไหมว่าใครปล่อยคลิปทำลายลูกสาวคนเล็กของคุณ อยากแก้แค้นมันไหม”

“ใคร”

“มันคือบรรพต ผู้ชายที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากคุณนั่นแหละ และถ้าเวลาไม่คลาดเคลื่อนไปจากที่ผมคาดการณ์ ตำรวจจะเข้าไปแสดงตัวและจับกุมมันในไม่กี่นาทีนี้แหละ” เป็นจริงอย่างที่ไมเคิลว่า อึดใจ ตำรวจกรูกันเข้าจับกุมบรรพต ต่อหน้าสุมลทาซึ่งหลงเชื่อสนิทใจว่าไมเคิลจริงใจกับตัวเอง ตกลงจะร่วมมือด้วย แล้วจะให้เธอทำอย่างไรบ้าง เขาอยากรู้ ทุกเรื่องในบริษัทลีลาวัฒน์ ส่วนแผนการปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเขาเอง

“เราค่อยนัดคุยกันอีกทีเมื่อผมกลับเมืองไทย แต่ตอนนี้คุณยังพอจะมีคนของคุณที่ไว้ใจได้อยู่ในบริษัทบ้างไหม ผมมีงานที่อยากให้เขาทำเดี๋ยวนี้”

“มี ฉันมีคนที่ฉันไว้ใจได้ชื่อโสภิดา”

ooooooo

โสภิดาซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายบุคคลของบริษัทลีลาวัฒน์ ยุยงให้พนักงานของบริษัทออกมาประท้วงเพื่อขอเงินเดือนขึ้นจากเดิม 20% และขอโบนัสเพิ่มจาก สองเดือนเป็นหกเดือน หากมีการให้พนักงานออกไม่ว่าจะกรณีใดๆต้องจ่ายเงินชดเชย 12 เดือน แล้วนำ ข้อเสนอนี้ไปยื่นให้ปริวัตรซึ่งโวยวายลั่น

“ขอกันขนาดนี้ผมให้ไม่ได้หรอกคงต้องรอให้ท่านประธานหายดีก่อน”

“นั่นอาจจะช้าไปเพราะช่วงนี้พนักงานใจร้อน ไม่ค่อยยอมอดทนรอซะด้วยและฉันก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะลุกฮือเมื่อไหร่ เมื่อรู้คำตอบจากรักษาการอย่างคุณ” โสภิดา ขยับจะไป สิริวิมลเดินสวนเข้ามาพอดี เล่นงานเธอที่บังอาจยุแยงให้พนักงานกระด้างกระเดื่อง ไม่รู้จักเกรงใจแม่ของตนบ้างทั้งที่เป็นคนของท่าน

“ลองถามคุณแม่คุณดูสิว่าตอนนี้ท่านรู้สึกยังไงกับ บริษัทนี้” โสภิดาว่าแล้วเดินออกจากห้อง ปริวัตรกลัวจะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นที่นี่จึงขอให้สิริวิมลกลับไปก่อนจะปลอดภัยกว่า เธอไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น บริษัทนี่เป็นของเธออะไรที่เกิดกับมันก็ต้องเกิดกับเธอด้วย

“ป๊าล่ะ ป๊ารู้เรื่องนี้หรือยัง” สิริวิมลเห็นปริวัตรส่ายหน้าแทนคำตอบ รีบคว้ามือถือโทร.รายงานพ่อว่ามีพนักงานบางคนรวมหัวกันยื่นข้อเรียกร้องต่อเรา คงศักดิ์ซึ่งจอดรถอยู่ที่สวนสาธารณะเห็นหญิงเป้าหมายเดินมาแต่ไกล รีบบอกลูกสาวคนเล็กว่าให้ทุกอย่างขึ้นกับการตัดสินใจของปริวัตร ท่านเชื่อมือเขา ไว้เสร็จธุระเมื่อไหร่ ท่านจะเข้าไปที่นั่น วางสายแล้วลงจากรถเข้าไปหาหญิงคนนั้นซึ่งยืนหันหลังอยู่ใต้ต้นไม้

“จินดาใช่ไหม นี่ผมเองนะ”

คนถูกเอ่ยชื่อค่อยๆหันหน้ามาเผชิญหน้า คงศักดิ์ตาวาวเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ละล่ำละลักว่าเธอยังไม่ตายและถ้าเธอไม่ว่าอะไรเขาขอกอดหน่อยได้ไหม จินดาได้แต่ยืนนิ่ง เขาตัดสินใจสวมกอดเธอไว้

“คุณยังมาที่นี่อีกเหรอ”

“มันเป็นที่เดียวที่ทำให้ฉันมีความสุข เวลามาที่นี่ ฉันรู้สึกเหมือนมีคุณอยู่ใกล้ๆ”

คงศักดิ์เสียดายน่าจะมาตามหาจินดาที่นี่นานแล้ว ไม่น่าโง่เลย เธอแปลกใจทำไมวันนี้เขาถึงมาที่นี่ได้ เขาเล่าให้ฟังว่าจอมขวัญฝากขวดน้ำสลัดยี่ห้อแม่ดามาให้ พร้อมกับเขียนโน้ตว่าผู้หญิงที่เขาอยากเจอ รอเขามากว่า ยี่สิบปี ณ ที่ที่ทั้งคู่เคยนัดเจอกัน

“เป็นข้อความที่ผมรู้ได้ทันทีว่าคุณต้องมาที่นี่ ผมต้องขอโทษคุณสำหรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เราควรจะมีชีวิต ครอบครัวที่เป็นสุข แต่เพราะความอ่อนแอของผมเอง ทำให้ชีวิตของคุณต้องตกระกำลำบาก”

“ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ”

“มันเป็นความผิดของผม ของม้าและสุมลทา ผมอยากชดใช้ ผมอยากคืนความสุขความสบายให้กับคุณ มันเป็นสิ่งที่คุณควรจะได้รับมานานแล้ว ขอให้ผมได้ยกย่องคุณให้คุณได้อยู่ในฐานะที่ควรจะเป็นในตระกูลของผมได้ไหม” คงศักดิ์อ้อนวอน

ทีแรกจินดาปฏิเสธ แต่สุดท้ายทนเสียงรบเร้าไม่ไหว ยอมทำตามที่เขาต้องการ คงศักดิ์ดึงเธอมากอดอีกครั้ง ระหว่างนั้นมีเสียงมือถือของเขาดังขึ้น คงศักดิ์รีบกดรับสาย

“ฮัลโหล ผมคงศักดิ์ครับ...ครับ ผมจะรีบเข้าไปเดี๋ยวนี้ครับ” วางสายแล้วคงศักดิ์หันไปหาจินดา “ทางโรงพยาบาลโทร.มาแจ้งว่าอาม่าเป็นอัมพฤกษ์”

ooooooo

ครู่ต่อมาระหว่างขับรถไปโรงพยาบาล คงศักดิ์โทร.ถามหมอเจ้าของไข้ของหลี่ซวงว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมแม่ของเขาถึงได้เป็นอัมพฤกษ์ หมออธิบายว่าหลังการผ่าตัด หัวใจของท่านทำงานดีขึ้น

“แต่แขนขาซีกขวาอ่อนแรง จึงต้องส่งตัวไปเอกซเรย์สมอง พบว่ามีก้อนเลือดอุดตันบริเวณหลอดเลือดส่วนที่ส่งไปเลี้ยงสมองที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการพูดและการเคลื่อนไหว”

“แปลว่าแม่ผมจะพูดไม่ได้ เดินไม่ได้อย่างนั้นเหรอครับ”

“คนไข้สามารถฟื้นตัวกลับมาดีขึ้นได้ แต่ต้องใช้เวลาครับ โดยเราจะทำการรักษาแบบประคับประคองด้วยการให้ยาและการทำกายภาพบำบัด”...

ฝ่ายจอมขวัญเข้าไปหาหลี่ซวงที่ห้องซีซียู เพื่ออธิบายว่าสิ่งที่ตัวเองกระทำไปทั้งหมดนั้น แค่อยากจะพิสูจน์ให้เห็นว่าท่านคิดผิดที่ทอดทิ้งเธอซึ่งเก่งกว่า ฉลาดกว่าลูกหลานของท่านทุกคน แต่มาวันนี้เธอตระหนักแล้วว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่จะอาฆาตแค้นต่อกัน เพราะไม่ว่าท่านจะผลักไสไล่ส่งเธอไปไกลแค่ไหน เลือดหงส์ของท่านที่อยู่ในตัวเองก็จะคงอยู่อย่างนั้นเสมอ เธอเสียใจที่พูดแบบนี้ในวันที่ท่านพูดตอบไม่ได้ แต่ขอให้ท่านรับรู้ว่าเธอขอโทษที่ล่วงเกินท่าน หลังจากวันนี้เราคงจะไม่ได้พบกันอีก

“แต่ฉันสัญญาว่าจะช่วยเหลือประคับประคองลีลาวัฒน์ต่อไป อาซื่อจะสืบสานสิ่งที่อาม่าทำ ลีลาวัฒน์จะต้องคงอยู่ แม้จะไม่มีฉันอยู่ก็ตาม ขอให้อาม่าแข็งแรง หายไวๆนะคะ ลาก่อนค่ะ” จอมขวัญกราบเท้าหลี่ซวงทั้งน้ำตา แล้วเดินออกจากห้องเป็นจังหวะเดียวกับคงศักดิ์เดินมาถึงพอดี ต่างฝ่ายต่างชะงัก จอมขวัญเป็นฝ่ายทักทายก่อนโดยเรียกเขาว่าคุณคงศักดิ์ แต่เขาขอร้องให้เรียกว่าพ่อ ส่วนเขาจะเรียกเธอว่าลูก แล้วบอกว่าเขาไปหาจินดามาแล้ว เรานัดจะกินข้าวร่วมกันพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่และลูกๆที่ยังเหลืออยู่

“คุณสุมลทาล่ะคะ”

“เขาไปอยู่ที่อื่นแล้วล่ะ”

จอมขวัญขอร้องให้พ่อแบ่งความสงสารและความเห็นใจให้สุมลทาบ้าง อย่างน้อยเธอก็เป็นคนหนึ่งที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อตระกูลลีลาวัฒนชัย คงศักดิ์สัญญาจะไปตามเธอกลับมาเองและขอให้จอมขวัญอยู่ด้วยกันกับพวกเรา หญิงสาวส่ายหน้า ตนคงต้องใช้เวลาเยียวยาตัวเองสักพัก คงอีกนานกว่าเราจะเจอกันอีก

“หนูกราบขอโทษอาม่าแล้ว พ่อไปดูอาม่าเถอะ”

คงศักดิ์ยังไม่ทันขยับ ปริวัตรโทร.มาแจ้งเสียก่อนว่าอย่าเพิ่งเข้าบริษัท เนื่องจากตอนนี้พวกพนักงานพากันประท้วงไม่ยอมทำงาน ขู่จะปิดล้อมบริษัทจนกว่าเราจะยอมตามข้อเรียกร้องให้ขึ้นเงินกับขอโบนัสเพิ่มซึ่งมันเกินกว่าเราจะรับได้ แล้วรายงานเพิ่มเติมว่าสิริวิมลปลอดภัยดีไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง เขาจะดูแลทุกอย่างให้ดีที่สุดแล้ววางสาย แม้จะไว้ใจปริวัตร แต่คงศักดิ์อดเป็นห่วงไม่ได้ ก็เลยขอร้องจอมขวัญ

“แวะไปที่บริษัทหน่อยไหมเผื่อจะช่วยอะไรเขาได้บ้าง”

“เขาไม่ต้องการหนูค่ะ”

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ฤกษ์สังหาร” ตอนจบ แฟนๆ แห่ชม สนั่นโซเชียล

“ฤกษ์สังหาร” ตอนจบ แฟนๆ แห่ชม สนั่นโซเชียล
13 พ.ย. 2562
14:45 น.