กีฬา
100 year

นิยายไทยรัฐ

บัลลังก์หงส์

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

คงศักดิ์เห็นหลี่ซวงนั่งซึมอยู่คนเดียวไม่ยอมแตะต้องอาหารเช้าทั้งที่เลยเวลาไปมากแล้ว เข้ามาคะยั้นคะยอให้กินอะไรบ้าง นั่งซึมอย่างนี้ไม่เป็นผลดีกับร่างกาย หมอรอให้ท่านโทร.นัดเวลาผ่าตัด ท่านก็คอยเลื่อนอยู่ตลอด หลี่ซวงถามเสียงเศร้าว่าจำได้หรือเปล่าวันนี้เป็นวันเกิดพิทักษ์พงศ์ เขาพยักหน้ารับคำ

“เราเคยมีงานวันเกิดที่พร้อมหน้าพร้อมตา ร่วมวงอวยพรกันทั้งครอบครัว แต่วันนี้ไม่เหลือใครสักคน”

“หมวยใหญ่ยังอยู่กับเรานะม้า แต่ตอนนี้อาเหม่ยพาไปโรงพยาบาล หมอนัดไว้”...

ด้านสิริวิภาเคราะห์ซ้ำกรรมซัดไม่เลิกไม่แล้ว ผลการตรวจเลือดหลังจากที่เธอถูกข่มขืนออกมาแล้ว ปรากฏว่าเลือดของเธอมีเชื้อเอชไอวี สิริวิภาตกใจแทบสิ้นสติ...

ปริวัตรยังคงตามล่าหาความจริงเรื่องผู้หญิงที่ชื่อจินดา และเพื่อให้ได้หลักฐานแน่ชัด จึงแวะไปที่บริษัทซึ่งผลิตรายการทีวีที่ชื่อ “ซีโร่ ทู ฮีโร่” เพื่อขอดูเทปรายการที่ถูกแบนเมื่อห้าปีก่อน โดยใช้ชื่อหลี่ซวงเป็นข้ออ้างในการขอดู พนักงานรีบนำเทปรายการตอนนั้นมาให้ปริวัตรแทบไม่ทัน...

ทันทีที่ว่านกับจอมขวัญมาถึงเซฟเฮ้าส์ เกาเฟยแจ้งผลวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากอีเมลของไมเคิลให้ฟังว่าจอมขี้ฉ้อมีสัญญาลับๆกับบริษัทคู่แข่งของบริษัทต้าฟ่งหลายราย เขาไม่ได้ต้องการทำธุรกิจตามสัญญา

“แต่ต้องการเพียงแค่ครอบครองสัญญาแล้วปล่อยให้การดำเนินธุรกิจล้มเพื่อเป็นการดิสเครดิตต้าฟ่ง จากนั้นก็ไปรับเงินบริษัทคู่แข่งอีกที ถ้าเราเอาข้อมูลนี้ส่งให้ต้าฟ่งโดยเร็วที่สุดก็จะทำให้ต้าฟ่งไม่เสียรู้ไมเคิล”

จอมขวัญรีบโทร.ไปที่บริษัทลีลาวัฒน์เพื่อขอพบกับหลี่ซวง มีเรื่องสำคัญของไมเคิลที่ท่านต้องรู้ ว่านกระเซ้าเธอดูเป็นคนในตระกูลนี้เต็มตัว แล้วยื่นคัพเค้กปักเทียนหนึ่งเล่มพร้อมกับอวยพรวันเกิดให้

“ฉันเอามาฝากระลึกถึงความหลังไง ความสุขไม่ได้ขึ้นอยู่กับขนาดของเค้กจำได้ไหม”...

ฝ่ายจินดากับประไพออกไปซื้อของที่ตลาดทิ้งให้พิทักษ์พงศ์อยู่ในบ้านเพียงลำพัง เหมือนชะตาฟ้าลิขิตเขาบังเอิญไปเจอกล่องที่จินดาเก็บทั้งจดหมายจากคงศักดิ์ ทั้งรูปถ่ายของทั้งคู่ไว้ เขาอ่านจดหมายแล้วถึงกับตะลึง เพราะมันบอกไว้ชัดเจนว่าเขาเป็นลูกของคงศักดิ์ที่เกิดกับจินดา ส่วนจอมขวัญคือฝาแฝดผู้พี่ของเขา จดหมายยังเขียนไว้อีกว่าคงศักดิ์ได้สั่งทำสร้อยพิเศษเส้นหนึ่งเป็นรูปหงส์โดยออกแบบคล้ายกับสร้อยโบราณที่แม่ของเขาได้มาจากซินแสพเนจร สร้อยทั้งสองเส้นนี้สามารถประกบรวมเป็นเส้นเดียวกันได้

พิทักษ์พงศ์เห็นสร้อยรูปหงส์ของจอมขวัญที่เอาคืนมาจากสาววางอยู่ข้างกล่องใบนั้นก็หยิบขึ้นมาเทียบกับสร้อยของตัวเอง ก่อนจะเอาทั้งสองเส้นมาประกบกัน สร้อยสามารถรวมกันได้ราวกับเป็นสร้อยเส้นเดียวกัน ชายหนุ่มถึงกับน้ำตาคลอเบ้า

ooooooo

ที่บริษัทลีลาวัฒน์ ปริวัตรนำซีดีรายการ “ซีโร่ ทู ฮีโร่” ที่โดนคำสั่งระงับไม่ให้ออกอากาศเมื่อห้าปี ที่แล้วมาเปิดดู เป็นตอนเจาะตลาดมหาโชค มีภาพจอมขวัญกำลังส่งอาหารตามสั่งด้วยสเก็ตบอร์ดโดยมีทีมงานของรายการคอยตามบันทึกภาพเอาไว้ จากนั้นพิธีกรในรายการแนะนำครอบครัวของจอมขวัญ

“นี่คือแม่จินดาและน้าประไพ แม่และน้าของจ๋อมนั่นเอง”

ปริวัตรตกตะลึงถึงกับอ้าปากค้าง รีบหยุดภาพไว้ที่ใบหน้าของจินดา แล้วเอารูปถ่ายที่ได้จากคงศักดิ์มาเทียบ ยิ่งทำให้เขามั่นใจว่าเป็นคนคนเดียวกัน...

ทางด้านประไพกับจินดากลับมาจากซื้อของต้องตกใจแทบช็อกเมื่อเห็นพิทักษ์พงศ์ยืนอยู่ที่ระเบียงหลังบ้านโดยมีกล่องใบนั้นวางอยู่ข้างๆแถมเปิดฝาอีกด้วย เขาหันมาถามจินดาว่าเป็นแม่ของเขาใช่ไหม

“คุณพิทักษ์พงศ์!”

“ไม่ต้องเรียกผมว่าคุณ ถ้าคุณเป็นแม่ผมคุณต้องเรียกผมว่าลูก ถ้าคุณไม่เรียกผมจะถือว่าคุณหลอกลวง คุณจงใจหลอกลวงผมมาที่นี่ หลอกลวงให้ผมรู้สึกอบอุ่นแบบที่ไม่เคยได้รับมาก่อน แล้วก็หลอกลวงชาติกำเนิดของผมด้วยการสร้างจดหมายและรูปถ่ายปลอมๆเหล่านี้ขึ้นมาเพื่อให้ผมเชื่อว่าคุณเป็นแม่ผม...ผมจะไม่มีวันเชื่อจนกว่าคุณจะเรียกผมว่าลูก”

จินดาไม่ลังเลเรียกพิทักษ์พงศ์ว่าลูกเต็มปากเต็มคำ สองแม่ลูกโผกอดกันกลม ประไพซาบชึ้งใจน้ำตาซึม ก่อนจะเลี่ยงออกไป ชายหนุ่มโกรธมากที่ถูกปิดบังเรื่องชาติกำเนิดของตัวเอง และยิ่งได้อ่านหลักฐานในกล่องใบนั้นยิ่งทำให้โกรธย่าตัวเองกับสุมลทาที่กลั่นแกล้งจนเขากับแม่แท้ๆต้องพลัดพรากจากกัน แล้วขอร้องให้แม่เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง จินดาขอให้เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้ผ่านเลยไป

“ไม่ แม่ต้องเล่าเรื่องทั้งหมดให้ผมฟังอย่างละเอียด ผมปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปเฉยๆไม่ได้หรอกครับแม่”...

เมื่อจอมขวัญก้าวเข้ามาในบริษัทลีลาวัฒน์ เลขาฯของหลี่ซวงเข้ามาต้อนรับ แล้วเชิญให้ไปรอท่านประธานที่ห้องประชุม จอมขวัญหยิบถุงใบหนึ่งยื่นให้เลขาฯ ช่วยฝากให้คงศักดิ์ด้วย

“เธอต้องส่งให้เขากับมือเมื่อฉันกลับไปแล้วนะ ห้ามฝากไว้ที่คนอื่นเป็นอันขาด”

ooooooo

ครู่ต่อมา จอมขวัญมาถึงห้องประชุม ปริวัตรซึ่งยืนหลบมุมอยู่เดินออกมาถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่ามีอะไรจะบอกเขาหรือเปล่า เธอยังไม่มีอะไรจะบอกตอนนี้ แต่คงอีกไม่นาน

“แต่ผมว่ามันนานเกินไปแล้วนะครับ”

จอมขวัญยังไม่ทันจะว่าอะไร มีเสียงมือถือของเธอดังขึ้นเสียก่อน จินดาโทร.มาบอกว่าพิทักษ์พงศ์รู้ความจริงทั้งหมดแล้ว เขาเห็นกล่องใบนั้นของท่าน อ้อนวอนให้เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ฟัง ตอนนี้เขาพรวดพราดออกจากบ้านไปแล้ว ไปไหนก็ไม่รู้ จอมขวัญหน้าเครียดทันที

“ไม่เป็นไรจ้ะแม่ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด หนูจัดการเองจ้ะ เท่านี้ก่อนนะแม่”

ปริวัตรเห็นเธอวางสายแล้วก็ถามซ้ำอีกครั้งว่ามีอะไรจะพูดกับเขาก่อนที่เขาจะพูดทุกอย่างที่เขารู้ออกมา เธอเชิญเขาพูดตามสบาย จังหวะนั้นหลี่ซวงเดินนำคงศักดิ์กับสุมลทาเข้ามาในห้อง ขอโทษจอมขวัญที่ให้รอนาน หวังว่าคงมีข่าวดีเรื่องไมเคิลมาบอก เธอได้ข้อมูลการติดต่อระหว่างไมเคิลกับบริษัทคู่แข่งของ ต้าฟ่งมาแล้วซึ่งอาจจะอธิบายได้ว่าเขารับงานทำลายต้าฟ่งมากกว่ามีเจตนาจะร่วมมือทางธุรกิจด้วย

หลี่ซวงขอบใจเธอมากสำหรับข้อมูลสำคัญนี้ เราต้องรีบส่งไปให้ทางบริษัทต้าฟ่งดูด่วนที่สุด แล้วหันไปถามปริวัตรว่ามีเรื่องคลางแคลงใจอะไรที่เป็นกังวลจนต้องขอพบตนเป็นการด่วน เขาขอให้จอมขวัญตอบคำถามนี้แทน เธอมีเรื่องเยอะจนไม่แน่ใจว่าเขาอยากฟังเรื่องไหน ทันใดนั้นพิทักษ์พงศ์เปิดประตูผลัวะเข้ามา

“ถ้าพวกคุณต้องการฟัง ผมจะเป็นคนพูดทุกเรื่องเอง”

สุมลทาดีใจที่เห็นลูกชายกลับมาในสภาพครบสามสิบสองปรี่เข้าไปจะกอด เขาสะบัดตัวหนี พร้อมกับประกาศว่าเธอไม่ใช่แม่ของเขาและตอนนี้ถึงเวลาที่ทุกคนต้องฟังเขาพูดแล้วต่อว่าหลี่ซวงทำไมต้องไล่แม่ของเขาออกจากบ้าน ทำไมต้องทิ้งพี่สาวของเขากับแม่ให้ตกระกำลำบาก แล้วเก็บเขาไว้ทำไมน่าจะทิ้งเขาไปด้วย ทำแบบนี้ทำไมหรือเห็นเขาเป็นตัวตลก สุมลทาเข้าไปกอดปลอบใจแต่เขาถอยหนี

“ไม่ต้องมากอด ผมสะอิดสะเอียน คุณกอดผมมากี่ปีแล้ว คุณมันเลว คุณฆ่าแม่ผมคุณให้น้องชายคุณฉุดแม่ผมแล้วบอกทุกคนว่าแม่ผมหนีตามผู้ชายจนเกิดอุบัติเหตุตาย โชคดีที่แม่ผมรอดมาได้ โชคร้ายของคุณที่คุณไม่สามารถปิดบังผมได้ตลอดชีวิต”

ทั้งคงศักดิ์และหลี่ซวงต่างตกใจไม่คาดคิดว่าสุมลทาจะเลวร้ายได้ถึงเพียงนี้ โดยเฉพาะฝ่ายหลังปรี่เข้าไปตบเธอฉาดใหญ่พร้อมกับต่อว่าต่างๆนานา สุมลทาทรุดลงกับพื้นยกมือไหว้ขอโทษท่านปลกๆ พิทักษ์พงศ์โวยลั่นขอโทษกันเองจะมีประโยชน์อะไร คนที่ควรจะขอโทษมากที่สุดคือเขาและจอมขวัญ

“เธอคือพี่สาวแท้ๆของผม เธอเก็บความลับมานานกว่าห้าปี เธอไม่ปริปากสักคำเพราะเธอเห็นแก่หน้าพวกแก รู้ไว้ด้วย...ขอโทษเธอสิ ขอโทษเธอเดี๋ยวนี้เลย”

ทุกคนมองจอมขวัญเป็นตาเดียวกัน เธอต้องขอร้องน้องชายให้พอได้แล้ว ก่อนจะหันไปทางปริวัตรนี่ใช่ไหมคือสิ่งที่เขาอยากให้เธอพูด เขาได้แต่นิ่งเงียบ อยู่ๆดารารัตน์โผล่พรวดเข้ามาจะแฉความลับของจอมขวัญที่ไม่มีใครเคยรู้มาก่อน คงศักดิ์พยายามจะไล่เธอไปจากที่นี่แต่เธอเมายาก็เลยหน้าทนเป็นพิเศษไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น หลี่ซวงไม่ชอบขี้หน้าเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว สั่งให้คนมาลากตัวออกไป
จากห้อง

ดารารัตน์ขอเวลาครู่เดียวแล้วแฉว่ามิสโจวหรือจอมขวัญต้องการจะฮุบบริษัทลีลาวัฒน์เพราะแค้นที่ถูกทอดทิ้ง ตอนนี้เธอมีหุ้นที่หลอกมาได้จากทั้งคธา นิภาและอรรณพ ขาดอยู่แค่สามเปอร์เซ็นต์ก็จะกลายเป็นผู้ถือหุ้นเกินกว่ากึ่งหนึ่ง เธอก็เลยตั้งใจหลอกล่อปริวัตรให้หลงรักจนยอมให้หุ้น

“เท่านี้เธอก็จะถือหุ้นเหนือทุกคน โอ้...แผนสูงมากเลยอีนี่”

พิทักษ์พงศ์สั่งให้ดารารัตน์พอได้แล้ว แต่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ขนาดถูกพนักงานของที่นี่พยายามลากตัวออกไปดารารัตน์ไม่วายสาปแช่งบริษัทลีลาวัฒน์ให้พังพินาศล่มจม ความเครียดทำให้โรคหัวใจของหลี่ซวงกำเริบ ทุกคนต้องช่วยกันนำตัวส่งโรงพยาบาล เหลือแต่จอมขวัญกับปริวัตรที่ยังอยู่ในห้อง เขาตัดพ้อต่อว่าไม่คิดเลยว่าเธอจะเห็นเขาเป็นเพียงเครื่องมือแก้แค้น

“ผมจะถือว่าทั้งหมดที่คุณเคยพูดกับผม เป็นเพียงแค่ลมที่พัดผ่านไป มันคือความสุขปลอมๆช่วงหนึ่งที่ไม่เคยมีอยู่จริง ผมอาจจะยังทำใจลืมเรื่องราวเหล่านั้นไม่ได้ แต่ผมจะไม่สร้างความทรงจำกับคุณเพิ่มเติมมากไปกว่านี้อีกแล้ว...ลาก่อน” พูดจบปริวัตรผละจากไป จอมขวัญได้แต่มองตามน้ำตาคลอเบ้า

ooooooo

ระหว่างทางไปโรงพยาบาล หลี่ซวงใช้สติที่ยังเหลืออยู่ไม่มากนักสั่งการให้คงศักดิ์ซึ่งนั่งอยู่ในรถพยาบาลด้วยกัน เช็กเรื่องหุ้นว่าเป็นความจริงอย่างที่ดารารัตน์พูดหรือเปล่า

“อั๊วว่าม้าอย่าเพิ่งกังวลเรื่องนั้นเลย”

“อั๊วต้องการรู้ว่านี่คือแผนแก้แค้นของหลานสาวอั๊วจริงๆเหรอ” พูดได้แค่นั้นหลี่ซวงแน่นหน้าอกขึ้นมาอีก หัวใจหยุดเต้นกะทันหัน พยาบาลประจำรถต้องปั๊มหัวใจเป็นการด่วน...

ขณะที่หลี่ซวงตกอยู่ในสถานการณ์เป็นตายเท่ากัน บรรพตโทร.หาสุมลทาเพื่อส่งกำลังใจและความปรารถนาดีจากไมเคิลมาให้ เขาจะติดต่อเธออีกทีเมื่อกลับถึงเมืองไทย เธองงว่ากำลังพูดอยู่กับใคร

“ผมเป็นนักข่าวอิสระ คุณไม่รู้จักผมหรอก แต่ผมรู้จักประวัติของพวกคุณทั้งตระกูล” พูดจบบรรพตวางสายแล้วก้มตัวลงไปลูบไล้ดารารัตน์ที่นอนฟุบหน้าอยู่ข้างๆ ชมว่าทำงานได้ดีมาก เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยดวงตาเหม่อลอยจากฤทธิ์ยาเสพติด ทวงถามถึงรางวัลที่เขาสัญญาจะให้

“เดี๋ยวจัดให้ คราวนี้เอาแบบฉีดเข้าเส้นเลยดีไหม”...

ไม่นานนัก สิริวิมลตามมาสมทบกับพ่อที่รออย่างกระวนกระวายใจอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ถามว่าอาม่าเป็นอย่างไรบ้างได้ความว่าหัวใจหยุดเต้นไปพักหนึ่งตอนอยู่ในรถพยาบาล หมอกำลังเตรียมผ่าตัดทำบายพาส

“ป๊า...อั๊วรู้เรื่องหมดแล้วนะ ทั้งเรื่องอาซื่อ มิสโจวและผู้หญิงที่ชื่อจินดา อั๊วเข้าใจป๊านะ ป๊าไม่ต้องเครียด เดี๋ยวจะล้มไปอีกคนหนึ่ง” ไม่พูดเปล่าสิริวิมลจับมือให้กำลังใจพ่อตัวเองอีกด้วย

ooooooo

ในเวลาเดียวกัน พิทักษ์พงศ์บ่นกับจอมขวัญที่เพิ่งขับรถมาจอดในลานจอดรถของโรงพยาบาลว่ารู้สึกผิดมากแม้เรื่องที่พูดจะเป็นความจริงแต่เหมือนกำลังทำร้ายทำลายตระกูลลีลาวัฒนชัยด้วยมือของตัวเอง

“เธอตั้งใจอย่างนั้นหรือเปล่าล่ะ”

“ผมโกรธที่เขาทำกับเรา ผมเกลียดทุกคนที่มีส่วนในเรื่องนี้ ผมแค้นจนอยากจะด่าพวกเขาด้วยคำที่แรงที่สุด แต่ผมจะทำลายตระกูลนี้ทำไมในเมื่อผมก็เป็นเลือดเนื้อส่วนหนึ่งของตระกูลนี้” พิทักษ์พงศ์ยังตัดพ้อเธอด้วยว่าน่าจะบอกกันตั้งแต่แรก เขาจะได้ช่วยเธออีกแรงหนึ่ง จอมขวัญไม่ต้องการให้เป็นอย่างนั้นเพราะเราจะพากันตกอยู่ในความอาฆาตแค้นที่ไม่เคยให้คุณกับใคร และที่สำคัญเธอไม่เหลือความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว

“ทั้งหมดที่ดารารัตน์พูด เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า”

“ฉันปฏิเสธได้ไม่เต็มปากหรอก...ไปเยี่ยมอาม่าเถอะ ไปขอโทษที่พูดไม่ดีกับท่าน”

“แล้วคุณล่ะ”

จอมขวัญต้องใช้เวลาเตรียมตัวนานกว่าจะเรียบเรียงคำขอโทษได้หมด พิทักษ์พงศ์เชื่อว่าทุกคนจะเข้าใจในสิ่งที่เธอทำ เธอไม่คิดว่าทุกคนจะเป็นอย่างนั้นโดยเฉพาะปริวัตร พลันภาพในอดีตผุดขึ้นมาในความคิดของจอมขวัญ ตอนนั้นเธอตามมาโวยวายใส่ปริวัตรถึงห้องทำงาน จะจบเรื่องราวของเราง่ายๆแบบนี้ไม่ได้ แต่เขาไม่สนใจก้มหน้าเก็บข้าวของใส่กระเป๋า เธอเข้าไปกระชากแขนให้เขาหันมาประจันหน้าด้วย

“ก่อนที่คุณจะตัดขาดจากฉัน คุณควรให้โอกาสฉันได้อธิบายบ้าง”

“ผมให้โอกาสคุณมาเท่าไหร่แล้ว ตลอดเวลาที่เรารู้จักกันมาคุณเต็มไปด้วยท่าทีที่เคลือบแคลงน่าสงสัย ส่วนท่าทีของผมนั้นชัดเจนว่าคิดอย่างไรกับคุณ ถ้าคุณมีอะไรจะอธิบายทำไมไม่อธิบายตอนนั้น คุณปล่อยให้เวลาผ่านไปทำไม เพราะผมอยู่ในแผนของคุณน่ะสิ คุณจงใจหลอกลวงผม หลอกให้ผมหลงรักคุณ”

ป่วยการที่จอมขวัญจะอธิบาย ปริวัตรไม่ต้องการฟังคำโกหกจากคนลวงโลกอย่างเธออีก แถมยังบอกอีกว่านี่คือช่วงชีวิตที่เลวร้ายที่สุดของเขา เธอยังไม่ยอมแพ้ ขอร้องให้เขาช่วยถามอีกครั้งหนึ่งว่าเธอรู้สึกอย่างไรกับเขาก่อนที่เราสองคนจะจากกันชั่วชีวิต ปริวัตรไม่อยากรู้อีกแล้วว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร จอมขวัญทวงถาม จำได้หรือเปล่าว่าพูดอะไรกับเธอที่บ้านโบราณริมน้ำวันนั้น เขาร้องเพลงให้เธอฟังและยังบอกอีกว่าไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าสถานะของเธอจะเป็นแบบไหน เขาก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงความรู้สึกที่มีต่อเธอ

“มันก็แค่คำพูดของผู้ชายโง่ๆคนหนึ่งเท่านั้น ลืมมันซะเถอะ”

“ฉันจะพยายามค่ะ แต่ถ้าคุณจะกรุณา ขอเวลาให้ฉันแค่นาทีเดียวได้ไหมคะ ขอให้ฉันได้ตอบคำถามที่คุณถามค้างไว้ได้ไหม”

“คิดว่าผมยังอยากได้ยินอีกเหรอ” ปริวัตรมองคู่สนทนาด้วยสายตาชิงชัง


“แต่ฉันอยากพูด” ว่าแล้วจอมขวัญปรี่เข้าไปจูบปริวัตรอย่างแนบแน่น ก่อนจะผละออกมา “ฉันรักคุณค่ะและฉันจะแต่งงานกับคุณทันทีถ้าคุณยังต้องการฉันอยู่”

“เสียใจครับ ผมไม่ต้องการมีคุณในชีวิตผมอีกต่อไป”

ooooooo

จอมขวัญเสียใจมากกับการถูกปริวัตรปฏิเสธ จึงนำเรื่องนี้ไปเล่าให้แม่ฟังทั้งน้ำตาว่าเธอน่าจะเชื่อคำสั่งสอนของแด๊ดที่ว่าความแค้นไม่เคยนำความสุขความสำเร็จมาให้ใคร จะนำมาให้แต่ความสูญเสียและความเจ็บช้ำ เธอควรจะเดินไปบอกความจริงทั้งหมดกับปริวัตรแต่เธอก็ไม่ได้ทำ จินดาลูบหัวลูกอย่างปลอบใจ

“วันหนึ่งเขาจะเข้าใจจ๋อมเอง”

“ไม่มีวันนั้นอีกแล้วค่ะแม่ จ๋อมไม่เคยรู้สึกล้มเหลวอย่างนี้มาก่อนเลย จ๋อมแพ้...จ๋อมแพ้เพราะตัวจ๋อมเอง จ๋อมอยากไปหาแด๊ดค่ะแม่ จ๋อมไปเยี่ยมแด๊ดที่เกาหลีได้ไหมคะ”

จินดาไม่ขัดข้อง แค่อยากรู้ว่าลูกไปแล้วไปลับหรือจะกลับมาหาท่านอีก เธอเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน ว่านซึ่งยืนมองสองแม่ลูกเงียบๆอยู่พักใหญ่ อาสาจะไปเกาหลีเป็นเพื่อนเธอเอง จอมขวัญให้เขาไปด้วยไม่ได้ ทางนี้ยังมีความจำเป็นต้องให้เขาอยู่ดูแล ไมเคิลยังคงอันตรายต่อบริษัทลีลาวัฒน์

“อย่าทำหน้าเศร้าสิว่าน...วันนี้วันเกิดฉันนะ”

ว่านยอกย้อนเธอต่างหากที่ทำหน้าแบบนั้นใส่เขาก่อน จอมขวัญโผกอดเขาไว้

“ขอบใจนะว่าน ขอบใจสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง แกคือเพื่อนคนเดียวที่ฉันมี”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“จั๊กจั่น” ใจหายตกใจกอด “กอล์ฟ” แน่น “อั๋น-ไอซ์” เห็นภาพบาดตา

“จั๊กจั่น” ใจหายตกใจกอด “กอล์ฟ” แน่น “อั๋น-ไอซ์” เห็นภาพบาดตา
10 ธ.ค. 2562
08:10 น.