นางร้ายสายลับ
ตอนที่ 9
ในสภาพที่สับสนอลหม่านนี้ ริชาร์ดแสดงความเป็นผู้นำ เขาขึ้นประกาศบนเวทีอย่างหนักแน่นว่า
“ขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบนะครับ แค่มีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อย ตอนนี้ผมกำลังจัดการอยู่ อีกสักครู่เหตุการณ์จะกลับเป็นปกติแน่นอนครับ”
แม้แขกที่มาร่วมงานจะยังตกใจแต่ก็สงบลงมาก ริชาร์ดเดินลงมาสมทบกับมงคลด้วยสีหน้าเครียด โกรธแค้น กวินเดินมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น
“มีคนร้ายแฝงตัวเข้ามาในงาน ไม่มีอะไรหรอก ครับคงเป็นพวกสปายที่แอบปลอมตัวเข้ามาสืบข้อมูลเพื่อบ่อนทำลายบริษัทคู่แข่งอย่างผมน่ะครับ” พูดแล้วขอตัวไปทางที่บอดี้การ์ดยืนอยู่ ถามว่า “พวกมันหนีไป ได้ยังไงวะ!”
“พวกมันหนีลงเรือเร็วไปครับท่าน หนึ่งในนั้นดูเหมือนจะเป็นผู้หญิงด้วย พวกมันอาจจะเป็นแก๊งเดียวกับที่บุกไปที่โกดังของเราก็ได้นะครับ”
“โธ่เว้ย! แล้วมายืนทำซากอะไรตรงนี้ รีบสั่งให้พวกบนฝั่งเอาเรือออกตามจับสิวะ” ริชาร์ดพาลกระแชงไปทั่ว
ที่มุมหนึ่ง จ่ายมและอัศวินแอบสบตากันอย่าง เป็นห่วงนฤเบศกับสุรีกานต์
เป็นเวลาที่นฤเบศขับเรือพุ่งฉิวไปบนผิวน้ำพลางหันมองข้างหลังกลัวว่าพวกริชาร์ดจะตามมา แต่ไปได้อีกไม่นาน เครื่องก็สะอึก กระตุกและดับในที่สุด นฤเบศบอกสุรีกานต์ว่าน้ำมันหมด ให้เธอไปหาที่ท้ายเรือดูว่ามีหรือเปล่า สุรีกานต์กระฟัดกระเฟียดไปหา ครู่หนึ่งนฤเบศถามว่ามีไหม เธอส่ายหน้าซีดๆ มองหน้ากันเครียด
พวกบนฝั่งได้รับคำสั่งให้ตามกำจัดเรือเร็วก็รีบลงเรือมุ่งไปในท้องทะเล เมื่อเห็นเรือเร็วของนฤเบศลอยลำอยู่ไกลๆ มันแบ่งเป็นสองสายเข้าประกอบ แต่พอไปถึงพบแต่เรือเปล่า มองหาและยิงปืนไปรอบเรือก็ไม่มีสิ่งผิดสังเกต มันจึงชวนกันไปที่เกาะร้าง คาดว่าทั้งสองอาจหนีไปที่นั่นแล้ว
หารู้ไม่! นฤเบศกอดสุรีกานต์ไว้แน่น ดำน้ำอยู่จนลูกน้องของริชาร์ดบ่ายหน้าไปที่เกาะร้างจึงโผล่ขึ้นมา แต่สุรีกานต์หมดสติไปแล้ว นฤเบศพาขึ้นเรือพร่ำเรียกก็ไม่รู้สึกตัว เขาจึงผายปอดจนเธอสำลักน้ำออกมา
ทันทีที่ลืมตาเห็นนฤเบศกำลังจะก้มผายปอดอีก เธอร้องกรี๊ดโวยวายว่าจะจูบตนหรือ ชายหนุ่มดีใจแต่อดแกล้งไม่ได้ ทำท่าจะก้มลงจูบจริงๆ พอเธอโวยวายก็บอกว่าจะผายปอดให้
“อ๊ายยยย...ไม่ต้อง พอแล้วฉันหายแล้ว” ร้องพลางผลักอุตลุด
สุรีกานต์ถามว่าจะทำอย่างไรต่อไป นฤเบศบอกว่าต้องรอจนกว่าจะมีคนมาช่วย เธอก็โวยวายขึ้นมาอีกว่าจะไม่ยอมอยู่เกาะทั้งคืนกับเขาแบบนี้ ร่ำร้องจะกลับโรงแรม
“คุณคิดอะไรในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ทำไม ชีวิต คุณน่ะมีแต่ความเยอะเกินพอดี คุณเคยผ่อนคลายหรือปล่อยวางอะไรบ้างไหม เอาน่า ถือซะว่ามาปิกนิกไง”
“ฉันไม่มีอารมณ์มาปิกนิกอะไรทั้งนั้น ถ้าคนในกองถ่ายตามหาฉันกับคุณไม่เจอ อะไรจะเกิดขึ้น แค่ฉันเป็นข่าวกับคุณครั้งเดียวประวัติฉันก็เสียหายมากพอแล้วถ้ามีรอบสองละก็ ฉันต้องเป็นบ้าแน่”
เป็นตายอย่างไร สุรีกานต์ก็ร่ำร้องจะกลับโรงแรม จนนฤเบศปวดหัวในความเอาแต่ใจของเธอโดยไม่คำนึงถึงความเป็นจริงเวลานี้เลย
ooooooo
โชคดีที่มีเรือตกหมึกของลุงชาวประมงคนหนึ่งได้ยินเสียงปืนและเห็นเรือลอยเท้งเต้งอยู่กลางทะเลจึงมาดู นฤเบศปดว่าไม่มีอะไร พวกตน มาเที่ยวกัน เรือเสียเลยกลับฝั่งไม่ได้ ขอติดเรือของลุงไปด้วยได้ไหม
ลุงใจดีไม่มีปัญหา แต่กว่าจะกลับฝั่งต้องรอถึงเช้า ถามว่าจะรอไหวไหม นฤเบศรีบบอกว่าไหว สุรีกานต์ทำท่าจะงอแงเลยถูกดุ “นี่คุณ อย่าเรื่องมากได้ไหม อย่างน้อยก็ดีกว่าอยู่บนเรือลำเล็กๆกลางทะเลมืดๆแบบนี้แหละน่า” เธอเลยเงียบ
คืนนี้ ทั้งสองเลยได้ตกหมึกกับลุงชาวประมง กันอย่างสนุกสนาน ผ่านไปหลายชั่วโมง นฤเบศไปนั่งปิ้งปลาอยู่มุมหัวเรือ ส่วนสุรีกานต์หยิบลูกกอล์ฟของที่ระลึกจากงานมาดู บนลูกกอล์ฟของเธอมีสกรีนชื่อบริษัท R.G.Group มีรหัส 015422 แต่ของนฤเบศไม่มี พอดีนฤเบศเรียกไปกินปลาเผาเธอเลยลุกไป ลืมเรื่องลูกกอล์ฟไปชั่วขณะ
ความหิวทำให้เธอกินปลาเผาอย่างเอร็ดอร่อย กินพลางหยอกล้อบ้างทะเลาะบ้าง จนลุงประมงแซวว่า
“แหม...นี่มันเข้าตำราข้าวใหม่ปลามันจริงๆ”
ทั้งสองปฏิเสธพร้อมกัน ลุงหัวเราะขำๆทำนองว่ายังเขินกันอยู่ ทั้งยังบอกว่าบนดาดฟ้าเรือมีเสื่อ มีหมอนอยู่พร้อม ขึ้นไปนอนคุยกันบนนั้นก็ได้
ขึ้นไปนอนดูดาวบนดาดฟ้า อากาศเย็นลงทุกที สุรีกานต์ขดตัวหนาวๆ นฤเบศจึงถอดเสื้อคลุมของตนคลุมให้ เธอจะดึงออกบอกว่าตนไม่เป็นไร
“คุณอย่าปฏิเสธเลย ขอให้ผมได้ดูแลคุณเป็นการตอบแทน ที่ทำให้คุณต้องมาเสี่ยงอันตรายแบบนี้บ้างได้ไหม ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ดีอะไรมากมาย แต่มันก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมจะทำให้คุณตอนนี้”
สุรีกานต์รู้สึกอบอุ่นในความใส่ใจของเขา ขอบคุณแล้วนอนหันหลังให้เขินๆ นฤเบศล้มตัวลงนอนข้างเธอด้วยความรู้สึกแอบเขินไม่รู้ตัว
ooooooo
จนเช้า เมื่อเรือประมงเข้าฝั่ง นฤเบศและสุรีกานต์ขอบคุณลุงชาวประมงแล้วเดินไปตามชายหาดมุ่งไปยังโรงแรม
กวินไปเคาะประตูเรียกสุรีกานต์แต่ไม่มีเสียงตอบรับ เขาเดินไปที่ล็อบบี้โรงแรมเจอแพรไหม เธอทักเขาว่าเป็นอะไรหรือเปล่าหน้าตาไม่ค่อยสบาย เขาปฏิเสธเศร้าๆ เธอจึงชวนไปเดินเล่นที่ชายหาด
ระหว่างนั้นเอง ทั้งกวินและแพรไหมเห็นนฤเบศกับสุรีกานต์เดินมาด้วยกันอย่างสนิทสนม เธอปวดใจจี๊ดที่เมื่อวานเห็นนฤเบศแว้บๆ ไม่แน่ใจจึงโทร.หาเขา เขาบอกว่าติดงานอยู่กำลังยุ่งไว้วันหลังค่อยคุยกัน แต่เช้านี้เห็นเขาเดินเคียงคู่มากับสุรีกานต์ เธอทนไม่ได้ขอตัวกับกวินกลับที่พัก กวินเองก็เห็นสุรีกานต์กับนฤเบศเช่นกัน เขามองอย่างคาดไม่ถึงที่เธอออกไปเดินกับนฤเบศแต่เช้าเช่นนี้...
ทีมเดอะซันกลับถึงที่พักกันแล้ว ต่างเป็นห่วงนฤเบศกับสุรีกานต์ จ่ายมเสนอให้ออกไปตามกันไหม ก็พอดีมือถืออัศวินดังขึ้น
“ฮัลโหล...สารวัตรเหรอครับ ครับ...ได้ครับ” ฟังปลายสายแล้วอัศวินบอกพรรคพวก “สารวัตรโทร.มาบอกว่าตอนนี้ปลอดภัยแล้วและสั่งให้พวกเรากลับกรุงเทพฯ ทันที”
ทุกคนมองหน้ากันอย่างโล่งใจ
เป็นเวลาที่อายอดสั่งกองถ่ายกลับเช่นกัน แก้วดาราเกาะกวินแจ ส่วนสุรีกานต์ขึ้นรถตู้ไปนั่งข้างหลังกับนฤเบศ
ระหว่างนั่งรถ แก้วดารากุมมือและแอบอิง กวินจนหลับไป ส่วนสุรีกานต์ก็หลับพิงไหล่นฤเบศ กวินมองอย่างไม่สบายใจ และรู้สึกถึงความสนิทสนมอย่างมากของทั้งคู่
ooooooo
ริชาร์ดนั่งที่โต๊ะทำงานในคอนโดฯ เขาหัวเสียหนักตบหน้าบอดี้การ์ด ด่าว่าพวกเรามีเป็นฝูงจับแค่สองคนยังทำไม่ได้ บอดี้การ์ดบอกว่าอาจมีคนคอยช่วยอยู่ก็ได้
“รีบเอาเรือเข้าฝั่ง ตามสืบให้เร็วที่สุด ฉันอยากรู้ว่าพวกมันเป็นใครกันแน่”
ริชาร์ดโมโหปัดเอกสารบนโต๊ะหล่นกระจาย หัวหน้าบอดี้การ์ดรีบก้มเก็บเอกสาร เหลือบเห็นเครื่องดักฟังที่ใต้โต๊ะทำงาน ดึงขึ้นมาให้ริชาร์ดดู
“เครื่องดักฟังเหรอ มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
ริชาร์ดนิ่งทบทวนประมวลเหตุการณ์ นับแต่เริ่มสัมพันธ์กับสุรีกานต์วันแรกจนถึงวันที่พาเธอขึ้นมาบนห้องนอน เขาเริ่มสงสัยสุรีกานต์เป็นคนแรก หัวหน้าบอดี้การ์ดเอ่ยขึ้นว่า
“ดูเหมือนว่าเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้วนะครับ แต่มีคนตั้งใจปลอมตัวมาสืบความลับของเรา”
ริชาร์ดยิ่งสงสัยในตัวสุรีกานต์ พึมพำชื่อเธอออกมา แววตาร้ายกาจ
ooooooo
เวลาเดียวกัน ที่เซฟเฮาส์เดอะซัน ทีมงานกำลังประชุมประมวลภารกิจที่กระบี่กันอย่างเคร่งเครียด ภาพกวินปรากฏบนจอโปรเจกเตอร์กลางห้องประชุม ปรีติคลิกภาพพลางบรรยาย...
“นี่คือนายกวิน กฤษดาอภินันท์ ทายาทเจ้าของสนามกอล์ฟเดอะเคซิตี้...” ภาพเลื่อนไปเป็นภาพจากกล้องวงจรปิด “ส่วนนี่คือภาพของบุคคลต้องสงสัยที่เข้าไปพบริชาร์ดในคืนนั้น ผมตรวจสอบประวัติดูแล้ว เขาคือนายมงคล ที่ปรึกษาอาวุโสของสนามกอล์ฟเดอะเคซิตี้ครับ”
“และเท่าที่เราตรวจสอบดู ตอนนี้สนามกอล์ฟของนายกวินสั่งซื้อสินค้าอุปกรณ์กอล์ฟจากบริษัทของริชาร์ด แต่ไม่พบว่ามีธุรกิจอื่นๆร่วมกันครับสารวัตร” อัศวินเสริม
“เพราะฉะนั้น จากหลักฐานที่เราได้มา เท่ากับว่าตอนนี้นายมงคลกับนายกวินกลายเป็นผู้ต้องสงสัยรายใหม่ที่เราต้องจับตาดูความเคลื่อนไหว” นฤเบศสรุป จ่ายมเสนอทันทีว่า
“แล้วเราจะเอายังไงกันต่อดีครับสารวัตร หรือว่าจะให้คุณโซ่ตามสืบต่อครับ”
ooooooo
พลอยนิลเห็นรูปสุรีกานต์ประคองเนธานที่แก้วดาราแอบถ่ายและส่งให้หนังสือพิมพ์ เธอเดือดเป็นฟืนเป็นไฟตามหาสุรีกานต์ พอเจอก็ด่า หาว่าเพื่อนทรยศแย่งกระทั่งผัวเพื่อน
แม้สุรีกานต์จะพยายามชี้แจงอย่างไร พลอยนิลทั้งไม่เชื่อและรับไม่ได้ ประกาศตัดความเป็นเพื่อนที่คบกันมาเป็นสิบปี สุรีกานต์สุดทนกับอารมณ์หึงจนหน้ามืดตามัวของเพื่อน ประกาศตัดขาดความเป็นเพื่อนทั้งน้ำตา
ทันใดนั้นเอง ริชาร์ดโทร.เข้ามือถือ นัดพรุ่งนี้ไปออกรอบกันที่เดอะเคซิตี้ แม้เธอจะเอะใจสงสัยแต่ก็รับนัด
“ครับ...ผมคงรอให้ถึงพรุ่งนี้แทบทุกลมหายใจ” ริชาร์ดปากหวาน แต่แววตาเพชฌฆาต
วางสายจากริชาร์ดแล้ว สุรีกานต์รีบโทร.แจ้งนฤเบศทันทีว่าริชาร์ดนัดพบตนที่สนามกอล์ฟของกวินพรุ่งนี้
“ดีเลย แล้วคุณก็หาทางไปคอนโดของมันต่อเหมือนเดิม เราจะได้หาทางไขรหัสพาสเวิร์ดโน้ตบุ๊กด้วย”
วางสายจากสุรีกานต์แล้ว นฤเบศหันไปประชุมต่อกับทีมเดอะซันท่าทางมุ่งมั่นมาก
ooooooo
รุ่งขึ้น นฤเบศไปที่ร้านเบเกอรี่ของแพรไหม เลือกนั่งโต๊ะมุมติดผนังกระจกที่มองออกไปเห็นสนามกอล์ฟได้กว้างขวาง
แพรไหมดีใจมาก แต่ยังไม่หายงอนเรื่องที่กระบี่ มีถามประชดบ้างเล็กน้อย แต่ความรักความเชื่อถือที่มีต่อนฤเบศเพียงเขาชี้แจงเล็กน้อยเธอก็หายน้อยใจ จัดขนมมาให้ทานอย่างยิ้มแย้มยินดี
สุรีกานต์เดินไปหาริชาร์ดที่กำลังพัตต์กอล์ฟอย่างใจเย็น ลูกกอล์ฟกลิ้งลงหลุมพอดี เธอปรบมือชม ริชาร์ด เข้ามาโอบเอวถามว่า “คุณรู้ไหมว่าอะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับการตีกอล์ฟ” เธอคาดว่าเป็นไม้กอล์ฟหรือไม่ก็เทคนิคพิเศษ
“สำหรับคนอื่นอาจจะใช่ แต่สำหรับผมเป็นเพราะสิ่งนี้มากกว่า” พลางชูลูกกอล์ฟให้ดู “คุณคงจะแปลกใจ แต่คุณคงไม่รู้หรอกว่า ครอบครัวของผมเคยเปิดร้านเล็กๆ ขายลูกกอล์ฟมาก่อนที่มันจะกลายเป็นธุรกิจใหญ่โตได้ขนาดนี้ ผมเชื่อเสมอว่า ลูกกอล์ฟเป็นสิ่งนำโชคของผม”
ระหว่างนั้นบอดี้การ์ดเข้ามากระซิบอะไรบางอย่าง แล้วริชาร์ดก็บอกสุรีกานต์ว่า ตนจัดอาหารพิเศษไว้ต้อนรับเธอ สุรีกานต์อึกอักก่อนหว่านเสน่ห์อ้อนว่า
“แต่ฉัน...อยากไปทานอาหารสองต่อสองที่คอนโดฯ คุณมากกว่านี่คะ”
ริชาร์ดโอบเอวเธอพาเดินออกไป นฤเบศจับตาดูอยู่รีบขอตัวกับแพรไหมที่กำลังจะบอกความในใจ เธอเลยได้แต่ยิ้มเศร้าๆ มองนฤเบศที่ออกไปอย่างรีบร้อน
เป็นวันที่แก้วดารากับเกี๊ยวกุ้งมาที่สนามกอล์ฟเช่นกัน พอเห็นสุรีกานต์เดินไปกับริชาร์ดแก้วดาราก็สั่งเกี๊ยวกุ้งกลับทันที เธอขับรถตามรถของริชาร์ดไปไม่คลาดสายตา แต่ข้างหลังรถเธอ นฤเบศก็ขับตามมาอย่างเกาะติดเช่นกัน แต่เพราะต่างก็ใจจดจ่ออยู่กับรถของริชาร์ด จึงไม่ได้สังเกตเห็นกัน
แก้วดาราตามไปจนเห็นริชาร์ด โอบเอวสุรีกานต์เดินเข้าคอนโดฯ เธอถ่ายรูปแสยะยิ้มพึมพำ
“สงสัยคงจะทนไฟราคะไม่ไหว งานนี้แกได้กลายเป็นนางร้ายเหม็นโฉ่แน่นังโซ่!”
ฝ่ายนฤเบศ พอตามมาถึงคอนโดฯ ก็แตะหูฟังสายลับสั่งงานทันที
“เดอะซันหนึ่งเรียกทีมเดอะซัน ตอนนี้พลูโตกับ เนปจูนมาถึงคอนโดแล้ว เตรียมปฏิบัติภารกิจด่วน!”
ooooooo
ทันทีที่เข้าห้อง ริชาร์ดก็เข้านัวเนียอย่างหื่น
สุรีกานต์ทั้งต้องป้องกันตัวเนียนๆ และต้องปฏิบัติหน้าที่สำคัญด้วย เธออ้อนให้เขาไปอาบน้ำก่อน ริชาร์ด ดักคอว่าแล้วอย่าหนีไปแบบคราวก่อน
พอริชาร์ดเข้าห้องน้ำ สุรีกานต์ก็ทำงานแข่งกับเวลา เข้าไปในห้องทำงานของเขาเพื่อไขพาสเวิร์ดให้ได้ เธอพิมพ์อย่างไรก็เข้ารหัสไม่ได้ นฤเบศติดต่อตลอดเวลาบอกให้เธอใจเย็นๆ ลองคิดดูว่า ริชาร์ดเคยพูดอะไรเกี่ยวข้องกับพาสเวิร์ดไว้บ้าง เธอคิดแล้วจำอักษรที่เขาสักไว้ที่ต้นคอได้ว่า Vini Vidi Vici เธอพิมพ์ทันที ปรากฏว่า ใช่!
สุรีกานต์ดีใจมากบอกนฤเบศว่าตนทำสำเร็จแล้ว รีบหยิบเครื่องมือถ่ายโอนข้อมูลขนาดจิ๋วมาเสียบต่อกับโน้ตบุ๊ก โหลดข้อมูลส่งไปให้เครื่องรับสัญญาณในรถตู้สายลับทันที พลันก็สะดุ้งสุดตัวเมื่อริชาร์ดเข้ามาถามเสียงเหี้ยม
“ทำอะไร!”
ริชาร์ดแสดงความดุร้ายกระชากตัวส่งข้อมูลออก ดึงหูฟังสายลับของเธอปาทิ้ง สุรีกานต์ยืนตะลึง
ที่รถตู้สายลับ สัญญาณการส่งข้อมูลล้มเหลวทันที นฤเบศรีบเรียกเนปจูน แต่ไม่มีเสียงตอบรับเลย เขารู้ถึงสถานการณ์เลวร้าย สั่ง “จ่ากับผู้กองตามผมมา ส่วนหมวดรอสแตนด์บายอยู่ที่นี่” แล้วรีบลงจากรถตู้ไปทางคอนโดฯทันที
ooooooo
สุรีกานต์ถูกริชาร์ดถือเป็นศัตรูคู่อาฆาตในทันที ถามว่าใครใช้ให้เธอปลอมเป็นสายลับมาล้วงความลับตน
สุรีกานต์ยืนยันว่าตนไม่รู้เรื่องตนทำไปเพราะมีความรู้สึกดีๆกับเขา ริชาร์ดตบหน้าเธอเต็มแรง กระชากเข้าไปด้วยความโกรธแค้น ตะคอกถาม
“แล้วที่แกปลอมตัวไปที่ M club สนามกอล์ฟ งานเลี้ยงบนเรือ แล้วที่สำคัญไอ้นี่” ริชาร์ดชูเครื่องดักฟังให้ดู “ถ้ามันไม่ใช่แกแล้วมันจะเข้าไปอยู่ใต้โต๊ะในห้องทำงานฉันได้ยังไง...ได้ ฉันจะให้เวลาเธอตัดสินใจว่าจะยอมบอกความจริงรึเปล่าว่าใครใช้ให้เธอมา แต่ระหว่างที่รอ เรามาหาอะไรทำเล่นสนุกๆก่อนก็แล้วกัน”
ริชาร์ดผลักสุรีกานต์ลงบนเตียงปลุกปล้ำอย่างระห่ำด้วยความแค้น
ขณะที่สุรีกานต์กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายนี่เอง นฤเบศก็นำจ่ายมกับอัศวินบุกเข้าไปต่อสู้กับบอดี้การ์ดของริชาร์ด จัดการมันแล้ววิ่งไปเคาะประตูรัวจนริชาร์ดต้องลุกมาเปิด นฤเบศพุ่งเข้าเล่นงานริชาร์ดที่ไม่ทันตั้งตัวจนฟุบแล้วพุ่งเข้าพาสุรีกานต์หนีออกไป
ริชาร์ดโซเซออกมาบอดี้การ์ดจะเข้ามาพยุง เขาสั่งเหี้ยม
“ไม่ต้อง! ตามมันไป ถ้าจับพวกมันไม่ได้ กูจะฆ่าพวกมึงให้หมด”
นฤเบศพาสุรีกานต์วิ่งไปที่รถขับออกไป ถูกบอดี้การ์ดยิงเจาะยางจนต้องจอดรถทิ้งแล้วพาเธอวิ่งไปที่ลานตู้คอนเทนเนอร์แถวท่าเรือ
“ฟังนะคุณดารา เดี๋ยวผมจะหาทางล่อพวกมันออกไปเอง ส่วนคุณรีบหนีไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด แค่นี้คุณทำได้ใช่ไหม” พลางเอาปืนให้เธอไว้ป้องกันตัว สุรีกานต์บอกว่าตนทำไม่ได้แน่ๆ นฤเบศกุมมือเธอไว้ ให้กำลังใจและเชื่อมั่นว่าเธอต้องทำได้ ย้ำก่อนไปว่า “ผมต้องไปแล้ว คุณแค่ทำตามที่ผมบอกก็พอ”
“เดี๋ยว คุณสารวัตร เอ่อ...คุณระวังตัวด้วยนะ เราต้องรอดกลับไปด้วยกัน”
นฤเบศพยักหน้าแทนคำตอบก่อนผละไป สุรีกานต์มองตาม กำปืนแน่น พยายามรวบรวมกำลังใจเต็มที่
ooooooo
ที่ลานตู้คอนเทนเนอร์ ทั้งนฤเบศและสุรีกานต์ ต่างต้องต่อสู้กับบอดี้การ์ดของริชาร์ดเพื่อจะฝ่าออกไป
นฤเบศสามารถกำจัดบอดี้การ์ดของริชาร์ดที่รุมเล่นงานตนได้หมด เขาวิ่งย้อนไปช่วยสุรีกานต์กำจัดบอดี้การ์ดแล้วพาวิ่งออกไป แต่ก็ยังถูกบอดี้การ์ดที่เหลือไล่ยิงตามมา
“ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะไม่ทิ้งคุณไปไหนอีก” นฤเบศโอบสุรีกานต์ไว้พาหลบกระสุนวิ่งไปจนถึงลานริมน้ำท่าเรือถูกบอดี้การ์ดของริชาร์ดตีวงล้อมเข้ามา
โชคดี ทีมเดอะซันมาช่วยทัน นฤเบศหันบอกสุรีกานต์ว่า
“ตรงนี้พวกผมจัดการเอง คุณหลบไปรอที่รถก่อน”
“แต่...”
“ไปเดี๋ยวนี้ นี่คือคำสั่ง” นฤเบศเสียงเข้มจนสุรีกานต์จำต้องไป แต่พอไปถึงรถ เธอขับรถซิ่งออกไปอย่างชำนาญแล้ววกปาดเข้ามารับพวกเดอะซันทุกคนขึ้นรถขับออกไป แม้พวกบอดี้การ์ดจะไล่ตามแต่ไม่ทัน
กลับถึงเซฟเฮาส์ สมาชิกเดอะซันต่างทำแผลให้กันและกัน สุรีกานต์ทำแผลให้นฤเบศ จู่ๆนฤเบศก็แกะมือถือของเธอหักซิมทิ้ง เธอถามว่าหักทำไม!
“ริชาร์ดมันมีเบอร์คุณ ผมกลัวว่าพวกมันดักจับสัญญาณโทรศัพท์มือถือของคุณ แล้วตามเรามาถึงนี่”
แม้สุรีกานต์จะบ่นว่าทำไมไม่ปรึกษากันก่อน ดีที่ตนมีสองเบอร์ แต่ก็พูดอย่างรู้สึกดีกับเขาว่า
“ยังไงก็ขอบคุณนะ ถ้าไม่ได้คุณช่วยไว้ ป่านนี้ฉันคงตายไปแล้ว” นฤเบศบอกว่าไม่เป็นไรตนทำเพราะ...
พูดทิ้งไว้แค่นั้น พอเธอถามว่าเพราะอะไร เขากลับบอกว่า เพราะหน้าที่ของผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ตอบโดยไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเธอ
เมื่อสุรีกานต์ทำแผลให้เสร็จก็จะกลับ นฤเบศไม่ยอมให้กลับอ้างว่าเธอยังอยู่ในภาวะอันตราย ยังไงก็ต้องอยู่ที่นี่ก่อน เธอห่วงงาน นฤเบศบอกว่าชีวิตของเธอสำคัญกว่า รับปากว่า
“พอจบคดีนี้ คุณจะกลับไปทำงานหนักแค่ไหนก็ตามใจคุณ แต่ตอนนี้คุณต้องเชื่อผม เพื่อความปลอดภัยของคุณเอง”
เมื่อสุรีกานต์จำนนด้วยเหตุผล นฤเบศจึงให้จ่ายม กลับไปพักผ่อนเสีย สุรีกานต์ก็พูดให้จ่าสบายใจว่าไม่ต้องห่วง ตนจะดูแลทางนี้เอง
ริชาร์ดเจ็บใจที่บอดี้การ์ดจับตัวสุรีกานต์ไม่ได้ โทร.ตามพ่อเลี้ยงกำธรและมงคลมาพบ บอกว่าเรากำลังถูกพวกตำรวจส่งสุรีกานต์มาล้วงข้อมูล
พ่อเลี้ยงสงสัยว่าสุรีกานต์มาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้อย่างไร มงคลกลัวว่าถ้าสุรีกานต์เอาเรื่องนี้ไปบอกตำรวจเราจบเห่แน่ พ่อเลี้ยงเสนอให้ปิดปากเลยดีกว่า
“ใจเย็นน่าพ่อเลี้ยง นังงูพิษนั่นเป็นทั้งดาราและก็เป็นสายให้ตำรวจด้วย ถ้าเกิดถูกฆ่าตายขึ้นมาอาจจะเป็นเรื่องใหญ่ และตำรวจอาจจะสาวมาถึงพวกเราได้ แล้วผมก็เชื่อว่ายังไงตอนนี้มันก็ยังไม่มีหลักฐานที่จะเล่นงานพวกเรา” ริชาร์ดมั่นใจ
ส่วนเรื่องกำหนดส่งของที่มงคลถาม ริชาร์ดบอกว่าคงต้องเร่งให้เร็วกว่าเดิม แล้วหันไปบอกพ่อเลี้ยงกำธร...
“พ่อเลี้ยง ผมอยากให้คุณช่วยจัดการสืบเรื่องนี้ให้ด้วย ว่าทีมตำรวจที่มันตามสืบคดีเรามันเป็นใคร และหาที่ซ่อนของพวกมันให้เร็วที่สุด”
ooooooo
พลอยนิลเห็นรูปสุรีกานต์กอดประคองเนธานที่แก้วดาราแอบถ่าย และส่งไปให้หนังสือพิมพ์ เธอเรียกเนธานไปพบ ตบและด่าเขาสาดเสียเทเสีย ทั้งยังตัดสัมพันธ์กันเด็ดขาดด้วย
ขณะสุรีกานต์ดูแลนฤเบศอยู่ที่เซฟเฮาส์นั้น เห็นทีวีออกข่าวเรื่องเธอตบตีกับพลอยนิลเพราะแย่งผู้ชายคือเนธาน และมีสัมภาษณ์พลอยนิลในเรื่องนี้
“นิลขอยืนยันว่ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิด คนอย่างพลอยนิลไม่ลดตัวไปทำอะไรสิ้นคิดแบบนั้นหรอกค่ะ โดยเฉพาะกับสิ่งที่ไม่ควรจะแลก” เมื่อนักข่าวเอารูปมายืนยัน เธอยอมรับว่ามีปัญหากับเพื่อนรักจริงแต่ไม่ถึงขั้นลงไม้ลงมือกัน ย้ำว่า “ระหว่างนิลกับโซ่ก็แค่ปัญหาส่วนตัวระหว่างเพื่อน ไม่ใช่เรื่องผู้ชายแน่นอนค่ะ”
เพียงแค่ดูข่าวจบ ก็มีโทร.เข้ามือถือสุรีกานต์ วุ้นกรอบโทร.มาถามด้วยความเป็นห่วงว่าเจ๊ยังโอเคไหม เธอบอกว่าแค่รู้สึกไม่สบายนิดหน่อยอยากพักผ่อนและฝากวุ้นกรอบบอกพี่มูโปรดิวเซอร์และอายอดด้วยว่าตนขอลาหยุดสักสองสามวัน
ไม่เพียงวุ้นกรอบโทร.มาเท่านั้น กสิณคุณพ่อของเธอก็โทร.มาจากบ้านด้วยความเป็นห่วง บอกว่าพ่อกับแม่เชื่อใจลูก ทั้งให้กำลังใจ “สู้ๆนะลูก อย่าลืมว่าพ่อกับแม่เป็นกำลังใจให้ลูกโซ่เสมอ”
“ไม่ต้องห่วงค่ะพ่อ ฝากความคิดถึงทุกคนด้วยนะคะ” แต่พอวางสายจากพ่อเธอก็น้ำตาซึม
นฤเบศมองอยู่ด้วยความเห็นใจ เดินมาหาแล้วหยุดอย่างลังเล ก่อนตัดสินใจกอดเธอไว้เบาๆ อย่างปลอบใจ น้ำตาเธอค่อยๆ ไหลออกมา ทั้งสองยืนกอดกันนิ่ง ไม่มีคำพูดใดๆ แต่ต่างก็สัมผัสได้ถึงกำลังใจที่ส่งผ่านถึงกัน...
ooooooo
เพื่อสืบให้ได้ว่าทีมตำรวจที่สืบเรื่องของยา เสพติดเป็นใครตามคำสั่งของริชาร์ด พ่อเลี้ยงโทร.คุยกับมังกรให้ช่วยสืบให้ เน้นย้ำว่าโดยเฉพาะดาราที่ชื่อสุรีกานต์เกี่ยวข้องอะไรกับพวกนั้น
มังกรถามถึงค่าตอบแทน พ่อเลี้ยงบอกว่าเรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ถ้างานสำเร็จตนจ่ายไม่อั้น
วางสายจากพ่อเลี้ยง มังกรหยิบหนังสือพิมพ์ดูหน้าข่าวบันเทิง เห็นชัดๆว่าผู้จัดการส่วนตัวของสุรีกานต์คือ นฤเบศ! เพียงเท่านั้น มังกรก็ปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทันที เขายิ้มร้ายวางแผนอย่างเร็ว
ไวเท่าความคิด เขาโทร.หาสุรีกานต์นัดให้ออกไปพบตนเดี๋ยวนี้เลย เมื่อถูกปฏิเสธเขาขู่ทันที
“ถ้าคุณไม่ออกมาพบผมตอนนี้รับรองว่าเรื่องที่คุณเป็นสายลับถูกเปิดเผยแน่ ห้ามบอกใครเด็ดขาด ไม่งั้นคุณและเพื่อนร่วมทีมของคุณไม่ปลอดภัยแน่”
ได้ผล! สุรีกานต์รับนัดถามว่าจะให้ไปพบที่ไหน นฤเบศเข้ามาเห็นท่าทางมีพิรุธของเธอถามว่ามีอะไร เธอบอกว่าไม่มี พอดีเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้นเธอได้โอกาสรีบผละไปเปิดประตูรับจ่ายมที่หิ้วของกินและเสบียงมาเต็มสองมือ
เพราะกลัวทีมงานได้รับอันตราย สุรีกานต์แอบหนีไปพบมังกรโดยไม่บอกใคร เธอลืมเอาโทรศัพท์ไป นฤเบศเปิดดูเห็นวอทส์แอพที่กวินส่งมาบอกว่า “ผมเป็นห่วงคุณอยากพบคุณตอนนี้จะได้ไหมครับ” นฤเบศวางโทรศัพท์ลงอย่างปวดใจ พอทีมงานถามว่าสุรีกานต์หายไปไหน นฤเบศบอกว่าเธอคงออกไปหาแฟนกระมัง เดี๋ยวตนจะออกไปตามกลับมาเอง
