นางร้ายสายลับ
ตอนที่ 3
ที่ประชุมในเซฟเฮาส์ของเดอะซัน เมื่อนฤเบศเปิดรูปที่สุรีกานต์ถ่ายให้ทีมงานดู บอกว่านี่คือรูปที่ได้จากกล้องมือถือของสายลับเนปจูน
อัศวินชมว่าชัดมาก แต่เสียดายที่คนนั่งหันหลังให้นั้นไม่รู้ว่าเป็นใคร
“ท่าทาง หมอนั่นคงต้องเป็นคนสำคัญมาก ไม่งั้นริชาร์ดคงไม่ต้องการพบเขาเป็นคนแรกทันทีที่มาถึงเมืองไทยหรอก” นฤเบศคาดแล้วสั่งปรีติ “ถ้างั้นหมวดไปสืบข้อมูลมาให้ผมด้วย อ้อ...แล้วอย่าลืมเช็กกำหนดการของริชาร์ดในเมืองไทยด้วยนะ”
เวลาเดียวกัน ที่คลับเฮาส์สนามกอล์ฟของ
กวิน นัฐชาเลขาส่วนตัวของกวินมารายงานว่า
“คุณกวินคะ คุณมงคลและตัวแทนจาก R.G. International Group นัดไว้มารออยู่ที่ห้องประชุมแล้วค่ะ”
“ขอบคุณครับคุณนัฐชา อ้อ เดี๋ยวคุยกับอามงคลเสร็จแล้วผมจะลงไปตรวจงานด้านล่างสักหน่อย คุณนัฐชาช่วยเตรียมแฟ้มเอกสารให้ผมด้วยนะครับ”
กวินเข้าห้องประชุมที่ตึกสำนักงานสนามกอล์ฟ ที่มงคลและริชาร์ดรออยู่แล้ว ทั้งสองลุกขึ้นยืนเมื่อกวินเข้ามา มงคลแนะนำริชาร์ดแก่กวินว่าเป็นประธานบริษัทที่จะมาเซ็นสัญญาผลิตและนำเข้าอุปกรณ์กอล์ฟกับเรา
กวินยื่นมือไปสัมผัสแสดงความยินดีที่รู้จัก ริชาร์ดยินดีเช่นกันชมว่า กวินเป็นคนหนุ่มไฟแรงที่น่าจับตามองจริงๆ
“นักธุรกิจหน้าใหม่อย่างผมคงต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะ แต่ผมก็โชคดีที่มีที่ปรึกษามือหนึ่งอย่างคุณอามงคลคอยช่วยเหลืออยู่เสมอ และยังโชคดีที่ได้ร่วมงานกับบริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง R.G. International Groupด้วย”
“เอาเป็นว่าเราเริ่มประชุมกันเลยดีกว่านะครับ” มงคลเสนอ ผายมือเชิญริชาร์ดนั่ง แล้วเริ่มประชุมกัน
ประชุมเสร็จ กวินเดินมาส่งริชาร์ด ริชาร์ดแสดง ความชื่นชมความกว้างขวางและสวยงามของสนามกอล์ฟ หวังว่าจะมีโอกาสมาใช้บริการที่นี่บ้าง
ส่งริชาร์ดแล้ว กวินฝากมงคลให้ช่วยดูแลโปรเจกต์นี้ด้วย พูดอย่างซาบซึ้งใจว่า
“ขอบคุณมากนะครับคุณอา ตั้งแต่คุณพ่อท่านเสีย ถ้าไม่ได้คุณอาคอยช่วย ผมก็คงไม่สามารถก้าวมาถึงจุดนี้ได้
“อาก็เป็นแค่ผู้ช่วย แต่ทุกอย่างมันอยู่ที่ตัวกวินนั่นแหละ คนเราถ้าตั้งใจจริง ก็ย่อมประสบความสำเร็จได้เสมอ”
แยกจากมงคลแล้ว กวินเดินตรวจมุมต่างๆของคลับเฮาส์ชั้นล่าง ทุกส่วนเรียบร้อย สะอาด และสวยงาม
กวินเดินตรวจมาจนถึงร้านเบเกอรี่ของแพรไหม ชื่อร้านเขียนด้วยตัวอักษรสวยงาม “Felicite” เขาถามนัฐชาว่าร้านนี้เปิดแล้วหรือ นัฐชาบอกว่าวันนี้เปิดเป็นวันแรก เขาบอกนัฐชากลับไปทำงานได้แล้ว เพราะทุกอย่างเรียบร้อยดี
พอนัฐชากลับไป กวินเดินเข้าไปในร้านสั่งเค้ก ไม่นาน องุ่นก็นำมาเสิร์ฟ เห็นความหล่อของกวินถึงกับมือสั่นจนทำกาแฟหกรดเสื้อสูทเขา องุ่นตกใจหน้าซีดเผือดรีบขอโทษ พอดีแพรไหมยกถาดขนมออกมาเห็น เธอรีบเข้าไปดูแล
“คุณเป็นอะไรมากรึเปล่าคะ ฉันต้องขอโทษแทนพนักงานด้วยนะคะ ที่ทำให้ชุดคุณเลอะหมดเลย”
แพรไหมขอโทษและขอส่งซัก ถ้าเขาไม่รีบก็กรุณาอย่าปฏิเสธ ไม่อย่างนั้นตนจะเสียใจมากถ้าปล่อยให้ลูกค้าคนแรกของร้านเลอะเทอะอย่างนี้ กวินเกรงใจจึงถอดเสื้อให้เอาไปซัก
ooooooo
ที่เซฟเฮาส์เดอะซัน กำลังคร่ำเคร่งกับการดูรูปชายที่นั่งหันหลัง แม้จะขยายจนใหญ่โตก็ยังดูไม่ออกว่าเป็นใคร นฤเบศจึงให้หมวดปรีติติดต่อทางโรงแรมขอเช็กภาพจากกล้องวงจรปิดดูอาจจะได้เบาะแสอะไรเพิ่มเติมบ้าง
ประเสริฐเปิดประตูเข้ามารายงานนฤเบศว่า
“สายของเราที่ให้จับตาดูความเคลื่อนไหวของพ่อเลี้ยงกำธรรายงานมาว่า พ่อเลี้ยงกำธรจะไปพบริชาร์ดเย็นนี้ครับ”
ข่าวนี้ทำให้นฤเบศมีความหวังขึ้นมา และคนแรกที่เขาเรียกใช้คือ “เนปจูน” และใช้วิธีแบบเดิมคือนัดพบแล้วตัดสายเลย
เมื่อไม่มีโอกาสไต่ถามต่อรอง สุรีกานต์จึงต้องไปตามนัด แต่คราวนี้นัดกันที่ร้านหนังสือมือสองที่มีหนังสือวางกองพะเนินอย่างไม่เป็นระเบียบ ซ้ำฝุ่นก็ยังเยอะจนสุรีกานต์จามเพราะแพ้ฝุ่น
ทั้งสองเจอกันและเดินคุยกันเหมือนต่างคนต่างมาเลือกซื้อหนังสือ สุรีกานต์งอแงบ่นไปตามประสา พอถูกดุก็เงียบรับคำสั่งอย่างหงุดหงิด
“รูปที่คุณถ่ายมาวันนั้นมันยังใช้สืบหาหลักฐานต่อไม่ได้ ผมอยากให้คุณหาทางเข้าไปใกล้ชิดริชาร์ดเพื่อล้วงความลับอีก เพราะฉะนั้น คุณต้องไปปฏิบัติภารกิจเย็นนี้”
“เย็นนี้เนี่ยนะ!” แม้จะหงุดหงิด แต่สุรีกานต์ก็ไม่มีทางเลือกหรือแม้แต่ต่อรอง!
ริชาร์ดนัดพบกับพ่อเลี้ยงกำธรที่ร้านอาหารญี่ปุ่น นฤเบศซุ่มอยู่ในรถส่องกล้องดูการเคลื่อนไหวตาไม่กะพริบ พอเห็นริชาร์ดมาก็รีบติดต่อ “เดอะซัน 1 เรียกเนปจูน พลูโตเดินทางมาถึงแล้ว พร้อมปฏิบัติภารกิจได้”
ไม่มีเสียงตอบรับจากเนปจูน เวลาเดียวกัน พนักงานหญิงคนหนึ่งก็เดินนำริชาร์ดมาห้องที่จองไว้ซึ่งพ่อเลี้ยงกำธรมานั่งรออยู่ก่อนแล้ว
ที่แท้ พนักงานหญิงคนนั้นคือสุรีกานต์นั่นเอง! เธอพอกหน้าขาว ทาปากครึ่งเดียวและทำผมทรงเกอิชา
เมื่อโอกาสเหมาะเธอตอบเดอะซัน 1 ว่า “พลูโตไปพบเป้าหมายแล้ว คุณไม่ต้องห่วงหรอกน่า บทปลอมตัวแบบนี้ฉันผ่านมาเยอะแล้ว รับรองไม่มีพลาด”
แต่ริชาร์ดและพ่อเลี้ยงกำธรพูดคุยกันแต่เรื่องธุรกิจ สุรีกานต์เงี่ยหูฟังแทบตายก็จับความได้แค่นั้น เมื่อเดอะซัน 1 ถามมาว่าเป็นอย่างไรบ้าง เธอบอกว่าไม่เห็นจะพูดเรื่องอะไร มัวแต่คุยเรื่องธุรกิจไร่ชากาแฟกันอยู่ นฤเบศ คาดว่าพวกเขาคงไม่ไว้ใจที่มีคนอื่นอยู่ด้วย เตือนให้เธอระวังตัวด้วย ถ้าถูกจับได้ขึ้นมาเราไม่รอดแน่
“ไม่รู้ล่ะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาละก็...คุณต้องมาช่วยฉันทันทีเข้าใจไหม”
ริชาร์ดจ้องสุรีกานต์ถามว่าคุยกับใคร เธอบอกว่าซ้อมการแสดง แล้วร้องเพลงประกอบการรำพัดถอยไปจนถึงประตู รำจบพอดีเธอโค้งขอบคุณแล้วออกไปเลย เธอหลบไปยืนโทร.ที่มุมทางเดิน โทษเดอะซัน 1 ว่าเพราะเขาชวนคุยเลยเกือบโดนจับได้ เดอะซัน 1 บอกว่าถ้าเห็นท่าไม่ดีให้ยกเลิกภารกิจก่อน
“จะมายกเลิกง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน คุณอุตส่าห์ลากฉันมาถึงที่นี่ ฉันไม่ยอมกลับไปมือเปล่าหรอก”
พลันก็สะดุ้งรีบหลบเข้ามุม เห็นพนักงานหญิงของร้านก็ถอนใจโล่งอก ยิ้มกริ่มเมื่อนึกแผนขึ้นมาได้
ooooooo
เมื่ออยู่กันลำพังสองคน ริชาร์ดกับพ่อเลี้ยงกำธรจึงคุยกันอย่างเปิดเผยถึงธุรกิจมืดที่จะทำต่อไป
“สินค้าลอตนี้จะทำให้เราร่ำรวยมหาศาล แต่เราต้องระวังเรื่องความปลอดภัยให้มาก เพราะพวกตำรวจมันก็คอยตามกลิ่นเราอยู่เหมือนกัน” ริชาร์ดเอ่ยขึ้น
“ถึงพวกตำรวจมันจะฉลาด แต่ยังไงก็ไม่มีทางแน่ไปกว่าเราได้หรอกครับ”
“ถึงยังไงเราก็ไม่ควรประมาท อาทิตย์หน้าเรือขนส่งสินค้าก็จะเดินทางมาถึงเมืองไทย ผมรู้มาว่า ด่านตรวจศุลกากรเข้มงวดมาก เราอาจจะมีปัญหาก็ได้” ริชาร์ดย้ำเตือน
“วางใจเถอะครับ ผมมีคนดูแลเรื่องนี้ได้อยู่แล้ว” พ่อเลี้ยงยังมั่นใจเต็มร้อย
ooooooo
สุรีกานต์ไม่กล้าเข้าไปในห้องนั้นอีก เธอแอบเจาะผนังที่ใช้วัสดุเหมือนกระดาษเป็นรูแอบดูทั้งสองเห็นกำลังคุยกันเป็นปกติ จึงเปลี่ยนเป็นเอาหูแนบแอบฟัง
ระหว่างนั้น เดอะซัน 1 ก็ยังเรียก และถามว่าทำอะไรอยู่ทำไมไม่ออกมาเสียที
“ใจเย็นน่า ฉันกำลังทำตามแผนของฉันอยู่ รับรอง Mission Complete แน่!” พูดแล้วเอาหูแนบแอบฟังต่อ
“คุณวางใจได้เลย งานนี้ผมรับผิดชอบเอง” พ่อเลี้ยงยกถ้วยชาขึ้นชนกับริชาร์ด “แด่ความสำเร็จใจธุรกิจของเรา พรุ่งนี้คุณมีนัดที่ไหนรึเปล่า พอดีผมมีที่เด็ดๆ จะแนะนำเพียบ รับรองคุณต้องชอบ”
ริชาร์ดขอตัวเพราะคืนพรุ่งนี้ตนมีปาร์ตี้กับหุ้นส่วนจากฮ่องกง ถ้าพ่อเลี้ยงสนใจจะไปสนุกด้วยก็ได้ พ่อเลี้ยงถามว่าที่ไหน ริชาร์ดมองหน้าตอบชัดๆ “M Club”
เมื่อการสนทนาสิ้นสุดแล้ว สุรีกานต์เปลี่ยนเป็นชุดปกติและเอาชุดพนักงานเสิร์ฟไปคืนให้พนักงานหญิงคนนั้นที่เป็นแฟนคลับของเธอ พนักงานคนนั้นขอถ่ายรูปกับเธอไว้เป็นที่ระลึกด้วย
นฤเบศรออยู่ในรถอย่างกระวนกระวายใจที่สุรี–กานต์ไม่ออกมาทั้งที่ริชาร์ดและพ่อเลี้ยงกำธรออกไปกันหมดแล้ว เขาจะตามไปดูในร้านอาหาร พอเปิดประตูรถก็ผงะหงายเมื่อเจอกับหน้าขาววอกของสุรีกานต์มาโผล่ตรงหน้าต่างพอดี!
ooooooo
กลับไปถึงเซฟเฮาส์ นฤเบศถามอย่างจับผิดว่า Mission Complete ของเธอได้อะไรมาบ้าง
“ได้แน่นอน ระดับฉันมีหรือจะพลาด คืนพรุ่งนี้ริชาร์ดจะไปปาร์ตี้กับหุ้นส่วนที่ M Club ทุกคนอุทานพร้อมกัน สุรีกานต์ถามว่าพวกเขารู้หรือว่าที่ไหน ทุกคนก็พากันส่ายหน้า มองไปทางหมวดปรีติเป็นตาเดียวกัน หมวดหาข้อมูลไปเรื่อยสุดท้ายปรากฏรายละเอียดว่า เป็นบาร์เกย์!!
สุรีกานต์ขอไปด้วย นฤเบศด่าว่าบ้าหรือ เธอเป็นผู้หญิงจะเข้าไปได้ยังไง
“เถอะน่า ฉันมีวิธีก็แล้วกัน ขอฉันไปด้วยคนนะ...นะ...นะ...”
นฤเบศไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธ สุรีกานต์ตีขลุมดีอกดีใจอยู่คนเดียว ส่วนคนอื่นพากันเครียด
ooooooo
เช้านี้ รองมานพทานอาหารเช้ากับแพรไหม เธอดูแลพ่ออย่างดี รองมานพถามถึงการเปิดร้านวันแรกเป็นอย่างไรบ้าง เธอบอกว่าเรียบร้อยดี ลูกค้าที่มาทานก็ชมกันมาก ขนมขายหมดทุกวัน
เล่าเชิงบ่นว่า เสียอย่างเดียวองุ่นทำกาแฟหกใส่
ลูกค้าคนแรก ดีท่ีเขาใจดีไม่เอาเรื่อง แล้วถามว่างานของพ่อเป็นอย่างไรบ้าง
“งานยุ่งเหมือนเดิม ดีนะ ที่ได้คนมีฝีมือดีอย่างนายเบศมาช่วย รายนั้นก็บ้างานจนไม่มีเวลาไปจีบสาวที่ไหนเลย” พูดแล้วหัวเราะอารมณ์ดี แพรไหมแอบดีใจมีความสุขไปด้วยเมื่อรู้ว่านฤเบศยังไม่มีแฟน
ที่สำนักงานตำรวจ มังกรเดินมาเจอกับนฤเบศโดยบังเอิญ เขาพูดแขวะว่า หมู่นี้รู้สึกเราจะเจอกันบ่อย นฤเบศบอกว่าตนมีธุระกับท่าน ก็ถูกย้อนถามประชดว่า
“มีธุระกับท่าน หรือเอาเรื่องงานมาบังหน้าเพราะมีจุดประสงค์อื่นกันแน่
นฤเบศฉุนขาด ปรามว่าถ้าจะพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้ละก็...ตนขอตัว ก็ยังได้ยินมังกรพูดเยาะเย้ยตามหลังว่า
“ขยันขนาดนี้ อีกไม่นานคงได้ทั้งยศ ได้ทั้งตำแหน่งลูกเขยนายไปครองด้วยล่ะมั้ง”
นฤเบศหันขวับทันที เดินตรงไปเผชิญหน้าพูดอย่างเอาเรื่อง
“ฉันว่านายเอาเวลาไปคอยจับผิดคนอื่นไปตามคดีที่รับผิดชอบอยู่ดีกว่านะ จะได้เลิกฟุ้งซ่าน” พูดแล้ว เดินไปเลย
“ทำเป็นอวดดีไปเถอะ คอยดู อย่าให้ถึงเวลาเอาคืนบ้างแล้วกัน!” มังกรจิกตาตามอย่างเคียดแค้น
ooooooo
ที่กองถ่ายละคร วันนี้ที่กองละครตะวันสีรุ้ง อายอดกำลังให้สุรีกานต์ซ้อมกับกวิน เธอแสดงได้ดีมากจนอายอดบอกว่าเดี๋ยวถ่ายจริงได้เลย
ใครๆต่างพากันชื่นชมสุรีกานต์ว่าเล่นได้ถึงบทบาทสมจริง โดยเฉพาะกวินชมแล้วชมอีก แก้วดาราได้ยินอิจฉาตาร้อนที่ใครๆก็พากันชมสุรีกานต์ เลยแกล้งทำเป็นลมเรียกความสนใจจากกวิน ทั้งยังอ้อนให้เขาอุ้มไปที่พักด้วย
วุ้นกรอบกับพายไก่พิพากษ์วิจารณ์แก้วดาราอย่างหมั่นไส้ รู้ทันว่าเธอเรียกร้องความสนใจจากกวิน สุรีกานต์ติงว่าเธออาจเป็นลมจริงก็ได้ พอดีกวินกลับมาสุรีกานต์ถามว่าแก้วดาราเป็นอย่างไรบ้าง
“ค่อยยังชั่วแล้วล่ะครับ ตอนนี้คุณเกี๊ยวกุ้งดูแลอยู่ เห็นว่าอายอดจะสลับซีน ถ่ายซีนที่มีเราสองคนก่อน ผมว่าเราไปซ้อมบทกันดีกว่าครับ”
สุรีกานต์เห็นด้วย เดินไปกับกวิน วุ้นกรอบกับพายไก่ เหล่ตาม พายไก่จีบปากจีบคอพูดพอได้ยินกันสองคน
“คุณกวินนี่ ไปเร็วเคลมเร็วจังเลยเนอะแก อุ้มยัยแก้วมังกรหายไปได้แป๊บเดียว โผล่มาหาเจ๊ซะแล้ว”
“สงสัยงานนี้เจ๊เรามาวินเห็นๆนะเนี่ย” วุ้นกรอบยิ้มเป็นนัย
ooooooo
ที่เซฟเฮาส์เดอะซัน สารวัตรนฤเบศเรียกประชุมทีมงาน เกี่ยวกับภารกิจคืนนี้
จ่ายมบ่นว่าริชาร์ดชอบไม้ป่าเดียวกันรึไง ที่อื่นมีตั้งเยอะแยะไม่รู้จักไป
“จากข้อมูลของหมวดปรีติ ริชาร์ดชอบเที่ยวผู้หญิงไม่ใช่เหรอ” ประเสริฐติง
อัศวินถามว่าหรือข้อมูลของปรีติจะผิดพลาด
“ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ ผมเช็กดูจนแน่ใจแล้วจากภารกิจครั้งแรก ริชาร์ดก็ดูจะพอใจคุณสุรีกานต์อยู่ไม่น้อย”
ระหว่างที่กำลังวิเคราะห์วิพากษ์วิจารณ์กันอยู่นั่นเอง สารวัตรนฤเบศเดินเข้ามาพูดกับทุกคนว่า
“ผมหวังว่าทุกคนคงเตรียมพร้อมแล้วสำหรับภารกิจคืนนี้”
จ่ายมกับอัศวินเสนอว่าเว้นภารกิจคืนนี้ไปก่อนดีไหม แค่นึกถึงก็ทำตัวไม่ถูกแล้ว
“นี่เป็นคำสั่ง ทุกคนต้องปฏิบัติ ห้ามต่อรองเด็ดขาด ผมรู้ว่าทุกคนลำบากใจ แต่บางทีเราอาจจะได้ข้อมูลเด็ดๆ จากภารกิจครั้งนี้ก็ได้” นฤเบศสั่งเข้ม
“แล้วงานนี้ สารวัตรจะยอมให้คุณสุรีกานต์ไปด้วยจริงๆเหรอครับ” ประเสริฐทำหน้าพะอืดพะอม
นฤเบศนิ่งคิด แต่ไม่ตอบ
สุรีกานต์ทำงานเสร็จก็จะรีบกลับ ก่อนกลับขอยืมวิกกับชุดของวุ้นกรอบไปด้วย ทำเอาวุ้นกรอบกับพายไก่สงสัย สุรีกานต์วิ่งมาถึงรถ ก็ปิดประตูยกโทรศัพท์เก๊กเสียงหล่อแล้วกดโทร.ออกถึงสารวัตรนฤเบศ
“ฮัลโหล...พ่อหนุ่มน้อย คืนนี้พี่พร้อมจะปฏิบัติการแล้ว เดี๋ยวเจอกันนะจ๊ะ จุ๊บจู๊บบบ”
พูดเสร็จวางโทรศัพท์แล้วขับรถออกไปอย่างอารมณ์ดี...
ooooooo
ที่ลานจอดรถฝั่งตรงข้ามหน้าบาร์เกย์ รถตู้ของทีมเดอะซันเข้ามาจอด ทุกคนลงจากรถ ทั้งหมดแต่งกายแนวนักร้องบอยแบนด์ นฤเบศลงเป็นคนสุดท้ายแต่งหล่อเนี้ยบ
“ทุกคนเตรียมตัว เตรียมใจกับภารกิจในค่ำคืนนี้กันมาพร้อมแล้วใช่ไหม” นฤเบศถาม
ทีมเดอะซัน ทำหน้าพะอืดพะอม ประเสริฐถามว่า แล้วคุณสายลับของเราล่ะ?
“อยู่นี่ครับ” เสียงที่พยายามดัดห้าวตอบทันที ทุกคนหันมามอง เห็นสุรีกานต์ในมาดหนุ่มน้อยสวมวิกผมสั้นมาดแมนเดินเข้ามาตะเบ๊ะ “สายลับเนปจูนรายงานตัว พร้อมปฏิบัติงานแล้วครับ”
นฤเบศส่ายหน้าแบบ...จนได้สิน่า! แล้วหันไปย้ำภารกิจคืนนี้กับทีมงาน
“เอาล่ะอย่าลืมว่าเป้าหมายคืนนี้คือเราต้องรู้ให้ได้ว่า ริชาร์ดมาพบใคร” ทุกคนรับคำ สุรีกานต์ถามโพล่งว่า ตนต้องทำอะไรบ้าง “ถ้าเอาตามใจผม คุณควรกลับบ้านไปอาบน้ำนอนซะ แต่ถ้าอยากตามไปวุ่นวายให้ได้จริงๆ ล่ะก็...กรุณาอย่าอยู่ห่างจากผมแม้แต่วินาทีเดียวเข้าใจไหม เกิดอะไรขึ้นผมจะได้เบรกคุณทัน!”
“ชิ! คอยดูแล้วกันว่า ฉันจะวุ่นวายหรือจะสร้างประโยชน์ให้กับทีมกันแน่” สุรีกานต์เชิดหน้าอย่างอวดดี
ทั้งหมดพากันเดินเข้าไปในบาร์ที่แออัดตามทางเดินแคบๆ จ่ายมสะดุ้งโหยงเมื่อถูกบีบก้นหมับ ส่วนอัศวินและคนอื่นก็พากันระวังตัวแจ เจอหนุ่มเกย์ทำกะลิ้มกะเหลี่ยให้ก็รีบเดินหนี
สุรีกานต์เดินตามนฤเบศรั้งท้าย สารวัตรมองหาเป้าหมาย สะดุดตาตรงมุมหนึ่ง ยิ้มออกมาแล้วมุ่งไปทางนั้น
ที่โต๊ะชายต่างชาติ ริชาร์ดนั่งอยู่กับจอนนี่ ทั้งคู่มองบรรยากาศคึกคักรอบตัวอย่างพอใจ จอนนี่บอกว่าตนชอบที่นี่มากขอบคุณกับการต้อนรับที่อบอุ่น
“สำหรับมิตรภาพของเรา เท่านี้ถือว่าเล็กน้อยมาก เอาเป็นว่า ค่ำคืนนี้เป็นของคุณ ผมจะบันดาลทุกอย่างให้ตราบที่คุณต้องการ”
โต๊ะหนึ่งที่มุมมืด อยู่เยื้องจากโต๊ะชายต่างชาติ นฤเบศกับสุรีกานต์นั่งซุ่มดูการเคลื่อนไหวที่โต๊ะชายต่างชาติ สุรีกานต์หยิบมือถือขึ้นมาจะถ่ายรูป ถูกนฤเบศ กดมือลงดุ “คุณจะทำบ้าอะไร”
“ก็ถ่ายคลิปเก็บไว้เป็นหลักฐานไง” โดนดุว่าใครเขาทำกันโจ่งแจ้งแบบนี้ “เอาน่า...ฉันมีวิธีก็แล้วกัน” ว่าแล้วก็ทำเป็นถ่ายรูปคู่ตนกับนฤเบศโดยติดโต๊ะชายต่างชาติเป็นฉากหลัง
บนเวที...การเต้นโชว์จบลงแล้ว พิธีกรชายมาดตุ้งติ้งเดินยิ้มหวานขึ้นมาบนเวที
“ขอเสียงปรบมือให้กับโชว์ชุดพิเศษจาก 3 หนุ่มของเราอีกครั้งด้วยครับ” เสียงปรบมือกราว พิธีกรประกาศต่อ “แล้วก็มาถึงไฮไลต์สำคัญประจำทุกค่ำคืนกันเลยดีกว่า” เสียงนักเที่ยวเฮกันลั่น “ใช่แล้วครับ เรากำลังจะประกาศผู้ครองตำแหน่งสปอตไลต์บอย ชายหนุ่มผู้ได้รับเสียงโหวตจากสมาชิกคลับว่า น่ารักที่สุดในค่ำคืนนี้ เอาเป็นว่า...เราไปตามหาเขา คนนั้นพร้อมๆกันเลยดีกว่าครับ”
สิ้นเสียงพิธีกร สปอตไลต์หมุนส่องไปที่หนุ่มหล่อมากมายในผับ กระทั่งไปหยุดที่สุรีกานต์! ใบหน้าเธอไปปรากฏบนจอแอลซีดียักษ์ของบาร์ มีเสียงฮือฮาขึ้น ทุกคนพยายามมองหาตัวจริง
“นี่คือสปอตไลต์บอยประจำคืนนี้ของเราครับ” พิธีกรประกาศ
สุรีกานต์ตะลึงตาค้าง ทำให้หนุ่มน้อยบนจอแอลซีดียักษ์ยิ่งดูทั้งหล่อทั้งน่ารักน่าหม่ำ
ทีมเดอะซันทุกคนตกใจหน้าเหวอ เมื่อพิธีกรเชิญสปอตไลต์บอยตัวจริงขึ้นโชว์ตัวบนเวที สุรีกานต์ถามนฤเบศว่าเอาไงดี เขาบอกว่าต้องขึ้นไป เธอจึงต้องลุกขึ้น เดินโบกมือทักทายบรรดานักเที่ยว เสียงกิ๊วก๊าวดังลั่นไปหมด
ริชาร์ดเห็นจอนนี่มองตาเป็นประกาย ถามว่าสนใจหรือ จอนนี่บอกว่าเขารู้ใจตนเสมอ
“สำหรับเพื่อนที่แสนดีอย่างคุณ เรื่องนี้ผมช่วยคุณได้นะ” เห็นแววตาจอนนี่แล้ว ริชาร์ดบอกบอดี้การ์ดที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังว่า “จัดการด้วยนะ”
บอดี้การ์ดคนนั้นตรงไปหาสุรีกานต์พูดอะไรสองสามคำ สุรีกานต์มองไปที่โต๊ะชายต่างชาติ นฤเบศเดาออกว่าจะเกิดอะไรขึ้น รีบแตะหูฟังสายลับถาม “คุณจะทำบ้าอะไร กลับมาเดี๋ยวนี้ มันอันตราย” สุรีกานต์ทำเหมือนไม่ได้ยินทำให้นฤเบศยิ่งร้อนใจ สบถ “โธ่เว้ย!” แล้วแตะหูฟังสายลับสั่งทีมเดอะซัน “จับตาดูเป้าหมายเตรียมจู่โจมทันทีหากเกิดเหตุร้าย”
ooooooo
สุรีกานต์เดินไปนั่งตรงข้ามกับจอนนี่ ชนแก้วและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน จอนนี่เอ่ยกับสุรีกานต์ตาเชื่อมว่า
“หวังว่าคืนนี้เราคงได้รู้จักกันมากขึ้นนะครับ”
เวลาเดียวกัน ชายต่างชาติในกลุ่มคนหนึ่งหันไปคุยกับริชาร์ดถามว่าออเดอร์อุปกรณ์กีฬากอล์ฟในเมืองไทยของ เขาไปได้สวยไหม เขาพอใจกับการเปิดตลาดที่นี่ หรือเปล่า
สุรีกานต์หูผึ่ง ได้ยินริชาร์ดตอบว่า ที่นี่วิเศษมาก หากทุกอย่างเป็นไปตามแผนงานที่วางไว้ รับรองว่าการกระจายสินค้าลอตสำคัญจะต้องไปได้ดีอย่างแน่นอน ชายต่างชาติคนนั้นแสดงความยินดีล่วงหน้า ริชาร์ดเอ่ยขอตัวสักครู่แล้วลุกไป
สุรีกานต์มองตามริชาร์ดไปอย่างเสียดาย ก็ได้ยินเสียงนฤเบศผ่านหูฟังสายลับทันที
“หาทางหลบออกจากตรงนั้นเลยเนปจูน ผมจะตามพลูโตไปเอง”
สุรีกานต์เห็นนฤเบศยืนหลบเสามุมมืดใกล้ๆนั้น เธอมองตามริชาร์ดแล้วเอ่ยขอตัวไปห้องน้ำ ลุกออกไปหานฤเบศแอบฟังริชาร์ดคุยโทรศัพท์ ได้ยินว่า “ใกล้ถึงแล้วใช่ไหม...โอเค...แล้วเจอกัน”
ทั้งสองมองหน้ากันอย่างสงสัยมากว่า ปลายสายที่คุยกับริชาร์ดนั้น เป็นใคร?
ooooooo
คืนนี้เช่นกัน เนธานนัดพบกับอุษณะที่บาร์เกย์ ต่างแต่งตัวอำพรางกันเต็มที่ ทั้งสองนัดเคลียร์เรื่องเมมโมรี่ที่หายไปแต่คุยกันไม่รู้เรื่อง อุษณะพูดขู่ว่า ตนยังมีรูปวันวานระหว่างเราสองคนไว้ดูเล่นที่บ้านอีกเพียบ ถ้าอยากแบ่งให้คนที่ โทร.มาหาหรือนักข่าวดูบ้างให้บอกก็แล้วกัน
เนธานหน้าถอดสีเดินหัวเสียออกไป เผลอชนเข้ากับริชาร์ดที่เดินสวนมาพอดี ทั้งคู่หยุดขอโทษกันตามมารยาท แต่ดูจากภายนอกเหมือนหยุดคุยกันมากกว่า
สุรีกานต์ตกใจเมื่อเห็นเนธาน นฤเบศถามอย่างแปลกใจว่า “คุณรู้จักหมอนี่เหรอ?”
ริชาร์ดกลับมาถึงโต๊ะเห็นจอนนี่นั่งดื่มเซ็งๆ
ถามว่าแล้วเพื่อนคุยของเขาล่ะ จอนนี่บอกว่าหายไปแล้ว สงสัยกลับบ้านไปแล้ว ริชาร์ดบอกว่าไม่เป็นไรเพราะในบาร์ยังมีคนน่ารักสำหรับเขาอีกเยอะ แต่จอนนี่ยังติดใจหนุ่มน้อยคนนั้น
“เปิดไฟทั่วบาร์ ตามหาตัวสปอตไลต์บอยเดี๋ยวนี้” ริชาร์ดสั่ง ครู่เดียวดีเจก็ประกาศว่า
“ขอโทษที่ขัดจังหวะความสนุกของท่านนะครับ พอดีตอนนี้เรากำลังตามหาสปอตไลต์บอยผู้น่ารัก ใครพบเห็นเขาโปรดแจ้งที่บูธดีเจด้วย แล้วเราจะสมนาคุณโดยการให้คุณเป็นเมมเบอร์ M club ฟรีตลอดหนึ่งปี”
ได้ยินดีเจประกาศเช่นนั้น นฤเบศสั่งเตรียมถอนกำลังจากที่นี่ด่วน บรรดาทีมเดอะซันพากันรีบเดินออกไปกันอย่างแนบเนียน นฤเบศดึงมือสุรีกานต์รีบวิ่ง ปรากฏว่าวิกผมเธอหลุด ผู้คนแตกฮือเมื่อเห็นว่าสปอตไลต์บอยตัวจริงเป็นผู้หญิง
บอดี้การ์ดของริชาร์ดรีบกลับไปรายงานว่าสปอตไลต์บอยคนนั้นเป็นผู้หญิง ริชาร์ดสะดุดใจรู้สึกแปลกๆ
แต่พอบอดี้การ์ดบอกว่า “น่าจะเป็นคนที่แอบปลอมตัวมาเที่ยวกับเพื่อนชาย พอถูกประกาศตามหาเลยรีบหนีออกไป ดูแล้วไม่น่ามีพิรุธอะไรครับ” ริชาร์ดจึงนิ่งไปอย่างไม่ติดใจ
มือถือของริชาร์ดดังขึ้น เขากดรับสายพูดทันที
“สงสัยที่นี่คงไม่สะดวกแล้วล่ะ พอดีเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นนิดหน่อย เอาเป็นว่าเราเจอกันวันหลังก็แล้วกัน”
ooooooo
นฤเบศจูงมือสุรีกานต์วิ่งไปถึงรถต่างเหนื่อยหอบ ทีมงานที่รออยู่ก่อนแล้วมองทั้งคู่อึ้ง พอนฤเบศรู้ตัวก็รีบปล่อยมือสุรีกานต์ ต่างเขินแต่เก๊กขรึม
ขึ้นรถแล้วสุรีกานต์เอาโทรศัพท์มากดดูรูปที่ถ่ายคู่กับนฤเบศ ปรากฏว่าฉากหลังของทั้งคู่เก็บรายละเอียดใบหน้าของชายต่างชาติไว้ชัดเจนทุกคน
“เป็นไง...เห็นฝีมือฉันรึยัง” สุรีกานต์ทำเชิดอย่างผู้ชนะ ยื่นโทรศัพท์ให้ปรีติบอก “ถ่ายโอนข้อมูลเอาไว้ด้วยนะคะหมวด เพราะพรุ่งนี้ทีมเดอะซันอาจติดต่อฉันไม่ได้”
พลอยนิลระแวงว่าแก้วดาราจะรู้ความสัมพันธ์ระหว่างตนกับเนธานนักแสดงโนเนม แล้วจะทำให้ภาพลักษณ์ตัวเองตกต่ำ โทร.ไปหาสุรีกานต์กลางดึกให้ช่วยคิดว่าจะทำอย่างไรดี สุุรีกานต์บ่นว่าตนยังไม่หายเซ็งกับเรื่องเมมโมรี่การ์ดจะหาเรื่องใหม่มาอีกแล้วหรือ แต่ก็แนะนำเพื่อนไปว่ามีสองวิธีคือหนึ่งให้ปฏิเสธไปว่าตัวเองยังโสดสนิท และสองให้เลิกคบกับเนธาน แต่ก็ย้ำว่า “ฉันจะดีใจมากนะถ้าแกจะเอาวิธีที่สองของฉันไปปฏิบัติ แค่นี้ก่อนนะนิล” พูดแล้ววางสายเลย
เนธานนอนที่เตียงได้ยินสองสาวโทร.คุยกัน เขาเอะใจเรื่องเมมโมรี่การ์ดที่พูดถึงกันเพราะมันยังเป็นปริศนาในใจเขา
ooooooo
หลังจากทีมเดอะซันตรวจภาพที่ได้มาเมื่อคืนแล้ว มีความเห็นตรงกันว่าเนธานน่าจะรู้จักกับริชาร์ด เพราะริชาร์ดเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าของคลับและเนธานก็เคยทำงานที่คลับนี้ก่อนเข้าวงการ จึงลงความเห็นให้สุรีกานต์ตีสนิทเข้าประกบและล้วงข้อมูลจากเนธาน
เป็นงานที่สุรีกานต์กล้ำกลืนมากแต่ก็ไม่อาจ ปฏิเสธได้ เธอเอาตารางการทำงานของตนให้นฤเบศดู ปรากฏว่าทั้งสัปดาห์มีวันว่างวันพฤหัสวันเดียว
“วันพฤหัสวันเดียวเนี่ยนะ งานสายลับไม่มีวันหยุดจนกว่าภารกิจจะจบสิ้น ไหนๆคุณก็มาเป็นสายลับแล้ว ยังไงก็ช่วยเคารพกติกาการเป็นสายลับอย่างเคร่งครัดด้วย”
“แต่ยังไงฉันก็ต้องมีวันหยุด ฉันต้องมีวันหยุด... คุณได้ยินไหม” สุรีกานต์ปรี๊ดแตก
แต่พอไปเจอวุ้นกรอบกับพายไก่ที่ร้านอาหารห้างสรรพสินค้า เธอก็อารมณ์ดีขึ้นเมื่อพายไก่ฟันธงว่า นาทีนี้พระเอกสุดหล่ออย่างกวิน เป็นผู้ชายที่เหมาะสมกับเธอที่สุด
ส่วนกวินวันนี้พากอบแก้วผู้เป็นแม่ไปซื้อเครื่องสำอางที่ห้างสรรพสินค้า กอบแก้วลุ้นอยากให้ลูกชายมีแฟนชีวิตจะได้กะหนุงกะหนิงขึ้น กวินพูดขำๆ ว่า
“ของแบบนี้มันต้องใช้เวลาครับกว่าจะเจอคนที่ใช่ แต่ผมไม่มีทางปล่อยตัวเองยุ่งจนไม่มีเวลาให้คุณแม่หรอกครับ” พอดีเหลือบเห็นเครื่องสำอางที่มีสุรีกานต์เป็นพรีเซ็นเตอร์ กวินก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ เปรยๆคนเดียวว่า “บางทีว่าท่ีลูกสะใภ้คุณแม่อาจจะอยู่แถวๆ นี้ก็ได้นะครับ”
บังเอิญกอบแก้วเจอเพื่อนเก่า จึงให้กวินกลับไปก่อน เขาขอรอดีกว่า แต่จะไปเดินเล่นระหว่างรอก็แล้วกันคุณแม่จะได้ไม่ต้องกังวล เสร็จธุระแล้วคุณแม่ค่อยโทร.เรียก
เป็นวันที่แพรไหมไปหาซื้อส่วนผสมทำขนมเค้กห้องเดียวกัน ซื้อเสร็จแล้วให้น้อยเอากลับไปก่อนตนมีธุระจะต้องทำเล็กน้อย แล้วเดินไปที่หน้าร้านเค้ก มองสำรวจเค้กหน้าต่างๆ แล้วชี้ชิ้นเดียวที่เหลืออยู่ในถาด
“ขอคัพเค้กชิ้นนี้นะคะ” เป็นชิ้นเดียวกับที่กวินสั่งพร้อมกัน เลยทักทายอย่างคนรู้จักกัน เมื่อคัพเค้กเหลือชิ้นเดียวเลยตกลงแบ่งกันชิม แพรไหมหยิบช้อนให้กวินแล้วตักสลับกันคนละคำ...
ooooooo
วันนี้ ขณะริชาร์ดนอนอยู่บนเก้าอี้ริมสระว่ายน้ำ เขาหยิบนิตยสารอ่านเล่นพลิกไปเรื่อยๆ เห็นรูปสุรีกานต์รู้สึกคุ้นๆ ครู่เดียวก็นึกออกว่าคือหญิงสาวที่ยิ้มหว่านเสน่ห์ให้ตนที่คลับ เขาเรียกบอดี้การ์ดมาสั่ง
“ไปสืบประวัติของผู้หญิงในรูปนี้มา ขอด่วนที่สุด”
ไม่นานบอดี้การ์ดเอาแฟ้มประวัติของสุรีกานต์ให้ริชาร์ด เล่าคร่าวๆว่า
“ผู้หญิงคนนี้เป็นดาราชื่อดังของที่นี่ ชีวิตในวงการบันเทิงตลอด 7 ปี แม้จะรับบทเป็นนางร้าย แต่ก็ ไม่เคยมีข่าวเสียหาย และที่สำคัญเธอยังไม่มีแฟนครับ”
“ขอบใจมาก สำหรับการทำงานที่รวดเร็วทันใจ” ริชาร์ดยิ้มพอใจ บอดี้การ์ดอ่านใจเจ้านายออกถามว่าท่านสนใจเธอหรือ ริชาร์ดกระตุกยิ้มร้ายแทนคำตอบ
จากนั้นไม่นาน ขณะสุรีกานต์กำลังวิ่งออกกำลังกายอยู่บนลู่วิ่งในคอนโดฯ ก็ได้รับโทรศัพท์จากริชาร์ด เพียงเกริ่นเล็กน้อยเธอก็จำได้ ต่างปากหวานต่อกัน แล้วริชาร์ดก็แสดงความสนใจพิเศษที่อยากรู้จักกันมากกว่านี้
สุรีกานต์ชั่งใจว่าจะถามนฤเบศก่อนหรือตัดสินใจเลย ถูกริชาร์ดอ้อนว่า
“ว่าไงครับ จะให้โอกาสผมได้รู้จักคุณมากกว่าหน้าจอทีวีหรือเปล่า”
“คุณรู้” เธออุทานทึ่ง
“จะแปลกอะไรล่ะครับที่เราจะรู้เรื่องของคนที่เราสนใจไปซะหมดทุกอย่าง ขอโทษนะครับที่ผมอาจจะพูดตรงไปหน่อย แต่รับรองว่าอาการแบบนี้ เกิดขึ้นเฉพาะกับคนที่ใช่เท่านั้นแหละครับ...ตกลงว่าไงครับ สุดสัปดาห์นี้เราจะเจอกันได้ไหม”
จากนั้นเธอจึงโทรศัพท์บอกนฤเบศ ถูกตำหนิว่าผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ไหนจะรับนัดผู้ชายแปลกหน้าตั้งแต่ครั้งแรกที่ชวนออกเดทกันล่ะ เธอตะแบงว่าตอนนี้ตนไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาแต่เป็นสายลับที่ล้วงลึกไอ้วายร้ายนั่น
“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ยังไงคุณก็ต้องมีชั้นเชิงบ้าง เอางี้คุณดารา พรุ่งนี้คุณออกมาเจอผมหน่อย ก่อนไปยังไงเราก็ต้องมีแผน” นัดแบบสั่งแล้ววางสายอีกตามเคย
ooooooo
คราวนี้นฤเบศนัดเธอไปพบที่เกาะเกร็ด สุรีกานต์ดั้นด้นไปหาจนเจอเขากำลังเอาดอกไม้ไปไหว้อัฐิพ่อกับแม่ที่วัด เธอถามว่าคุณพ่อคุณแม่เขาจากไปนานแล้วหรือ
นฤเบศเล่าว่า คุณพ่อท่านเสียชีวิตระหว่างปฏิบัติหน้าที่ส่วนคุณแม่เป็นชาวสวน ท่านจากไปด้วยโรคมะเร็งตอนตนอายุ 12 ขวบ ฝ่ายนฤเบศก็รู้จากปากเธอเองว่า ครอบครัวเธอเป็นข้าราชการกันหมดมีเธอคนเดียวที่บ้าดารามาตั้งแต่เด็ก
“ดูท่าทางครอบครัวคุณคงจะอบอุ่นมากเลยสินะ”
“ฉันคิดมาตลอดเลยล่ะว่า ตัวเองโชคดีมากที่ได้เกิดมาอยู่ในครอบครัวนี้...”
เดินคุยกันมาเจอตู้บริจาค สุรีกานต์หย่อนเงินลงในตู้บริจาคแล้วเดินออกไป นฤเบศตามไปสบายๆ
บังเอิญมีนักข่าวชายคนหนึ่งกำลังถ่ายทำรายการโทรทัศน์เห็นสุรีกานต์เดินผ่านไปมีสารวัตรนฤเบศเดินตามเขารีบยกกล้องถ่ายรูปที่ห้อยคออยู่เก็บภาพทันที
“นั่นมันโซ่สุรีกานต์นี่หว่า มากับผู้ชายซะด้วย...”
เขาพึมพำยิ้มกริ่มกับภาพเด็ดข่าวดังนี้
ooooooo
