นางร้ายสายลับ

ในการประชุมแบ่งหน้าที่รับผิดชอบ นฤเบศให้ผู้กองอัศวิน หมวดประเสริฐ และจ่ายมปลอมตัวเป็นบริกรและพนักงานต้อนรับโดยเขาได้ติดต่อเตรียมทุกอย่างไว้ให้แล้ว ส่วนหมวดปรีติให้ประจำที่รถปฏิบัติการ

“แล้วฉันล่ะ” สุรีกานต์ถาม เขาบอกว่า เราสองคนปลอมตัวเป็นสามีภรรยาฝรั่งลูกค้าวีไอพีของสนามกอล์ฟที่แคนเซิลมาร่วมงานไม่ได้ แต่ไม่ต้องห่วง ตนเคลียร์ทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว ส่วนที่ปรีติติงว่าคู่นั้นเป็นฝรั่ง นฤเบศยิ้มพรายตอบว่า

“เราจะปลอมตัวเป็นสองคนนี้ มิสเตอร์แอนด์มิสซิส สมิธ”

ปาร์ตี้เอาต์ดอร์จัดอย่างหรูหรา กวินเดินทักทายแขกในงาน เดินมาเจอริชาร์ด เขาขอบคุณที่ให้เกียรติมาร่วมงาน ขอให้มงคลช่วยดูแลต่อ แล้วกวินก็เดินไปต้อนรับแขกอื่นในงาน

มงคลมองนฤเบศกับสุรีกานต์ที่ปลอมตัวมา บอกริชาร์ดว่านั่นคือมิสเตอร์และมิสซิสสมิธ เป็นลูกค้าวีไอพีของเรา ตอนแรกบอกว่ามาร่วมงานไม่ได้ แต่ตอนนี้มา ตนก็เลยแปลกใจนิดหน่อย

กวินเดินมาทักทายแสดงความยินดีต้อนรับมิสเตอร์และมิสซิสสมิธเป็นภาษาอังกฤษ เอ่ยถึงอีเมล์ที่แจ้ง

ว่าติดธุรกิจที่สิงคโปร์ สุรีกานต์ชิงตอบว่า พวกตนจัดการ

ธุระเรียบร้อยแล้วจึงมาร่วมแสดงความยินดีด้วย

กวินขอบคุณ แต่ไม่ทันได้คุยอะไรกันต่อก็มีแขกอื่นมาทักทายกวิน สุรีกานต์รีบบอกนฤเบศว่าภาษาอังกฤษของเขาคงไม่เท่าไหร่เดี๋ยวปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตนก็แล้วกัน ก็พอดีกวินหันกลับมาคุยต่อถามถึงธุรกิจโรงแรมว่าเป็นอย่างไรบ้าง สุรีกานต์เหวอเพราะไม่มีข้อมูลเรื่องนี้เลย แต่นฤเบศกลับตอบได้อย่างคล่องแคล่ว กระทั่งยังพูดถึงโครงการใหม่ที่เขาใหญ่ด้วย

ขณะนั้นเอง เสียงปรบมือดังขึ้นทุกคนมองไปบนเวที พิธีกรเดินขึ้นไปประกาศให้กวิน ในฐานะประธานกรรมการบริหารขึ้นกล่าวเปิดงาน

ระหว่างนั้นเอง สุรีกานต์ต่อว่านฤเบศที่พูดภาษาอังกฤษได้คล่องขนาดนี้ทำไมไม่บอกกัน ซ้ำยังมีข้อมูลมากมาย ถามว่ามั่วหรือเปล่า

“ผมไม่ใช่คุณนะ ก่อนปฏิบัติงานผมทำการบ้านมาอย่างดี ข้อมูลเป๊ะ” นฤเบศคุยเสียเลย

ทั้งสองหยุดหันมองบนเวที เมื่อกวินประกาศเชิญชม พรีเซ็นเทชั่น บอกเล่าทุกเรื่องราวตลอด 40 ปีของเดอะเค ซิตี้

มงคลถามริชาร์ดว่าพวกตำรวจจะแฝงตัวมาในงานนี้ไหม เพราะพวกนั้นต้องรู้แน่ว่าเขามา

“ไม่ต้องห่วงหรอก ผมวางกำลังไว้ทั่วงาน ถ้ามีใครน่าสงสัย คนของผมจะรีบรายงานทันที แต่จริงๆถ้าพวกมันอยู่ในงานนี้ก็ดีสิ ‘งานสำคัญ’ ของเราจะยิ่งราบรื่น” ริชาร์ดกระหยิ่ม

ooooooo

แก้วดาราเดินเข้ามาในงานอย่างเฉิดฉายพลางคุยมือถือให้เกี๊ยวกุ้งเอารูปที่หมอฉีดยาให้ตนที่โรงพยาบาลเมื่อเดือนที่แล้วโพสต์ลงไอจีของตนด้วยเพื่อให้สมจริงกับที่อ้างกับกองถ่ายว่าป่วย

เพราะมัวคุยโทรศัพท์เลยชนกอบแก้วที่กำลังเดินเลือกขนมจนขนมเกือบหกใส่ชุด แทนที่จะรู้ตัวว่าผิดเธอกลับโวยวายใส่กอบแก้วว่าให้เดินดีๆหน่อยเกิดชุดตนเปื้อนขึ้นมาจะทำยังไง?! พลางก้มดูชุดตัวเองไม่สนใจกอบแก้วที่โดนชนเซจนเกือบล้มเลยแม้แต่น้อย

แพรไหมอยู่ตรงนั้นพอดี รีบเข้าประคองกอบแก้วไว้ กอบแก้วมองแก้วดาราอย่างไม่พอใจและหันขอบใจแพรไหมถามว่าเป็นลูกค้าหรือตัวแทนของบริษัทไหนหรือ?

“เปล่าหรอกค่ะ หนูชื่อแพรไหม เป็นคนทำเบเกอรี่ให้กับงานนี้ค่ะ”

กอบแก้วมองแพรไหมอย่างประทับใจความมีน้ำใจ อ่อนหวานน่ารักของเธอ

ฝ่ายแก้วดารา ตั้งหน้าตั้งตาแต่จะมองหากวิน พอเห็นเขาอยู่ท่ามกลางนักข่าวก็รี่เข้าประกบทักเสียงดังหวานจ๋อยเสียจนนักข่าวหันมองเป็นตาเดียว พากันกดชัตเตอร์วูบวาบๆ เธอยิ่งทำตัวราวกับเป็นแฟนกวิน

สุรีกานต์มองแก้วดาราอย่างหมั่นไส้มาก เวลาเดียวกันริชาร์ดก็มองแก้วดาราอย่างสมเพชสุดๆ

พิธีกรประกาศเชิญกวินเปิดฟลอร์เต้นรำ กวินดึงมือแก้วดาราที่ควงอยู่ออก เธอดี๊ด๊านึกว่าเขาจะขอเต้นรำด้วย ที่ไหนได้! กวินเดินไปหากอบแก้วเพื่อเชิญไปเต้นรำ กอบแก้วขอตัวเพราะเท้าเจ็บเสนอให้แพรไหมไปเต้นแทน

แก้วดาราเสียหน้ามาก ฮึดฮัดฟึดฟัดเดินเลี่ยงไปอีกมุมหนึ่ง เจอริชาร์ดเข้าพอดี เธอตกใจถามว่ามาได้ยังไง? ริชาร์ดไม่ตอบแต่ย้อนถามว่าเธอนั่นแหละมาได้ยังไง แล้วทำเป็นนึกได้ว่ากวินเป็นนักแสดง ถือว่าอยู่วงการเดียวกัน

“พี่วินกำลังเล่นละครคู่กับแก้วน่ะค่ะ แก้วเลยแวะมาแสดงความยินดี” แก้วดาราได้ทีตีขลุม

“ผมไม่ได้จะว่าอะไรคุณสักหน่อย คุณจะชอบใครอยากจะไปเฟลิร์ตกับใครก็เรื่องของคุณ ผมไม่แคร์หรอก”

“แหมเจอคนแฟร์ๆแบบเดียวกันนี่ดีจังเลยค่ะ แบบนี้คงคบกันได้ยาว”

ริชาร์ดยิ้มสมเพช เขาถามว่าเรื่องสุรีกานต์ไปถึงไหนแล้ว แก้วดาราทำเป็นงอนถามว่าทำไมถึงอยากเจอสุรีกานต์นัก

“ผมมีเรื่องต้องสะสางกับเขานิดหน่อย เอาเป็นว่าคุณพาสุรีกานต์มาหาผมได้ ผมจะให้ทุกอย่างที่คุณอยากได้”

แก้วดารายิ้มอย่างพอใจ ริชาร์ดมองแว่บหนึ่งแล้วยิ้มสมใจ

ooooooo

นฤเบศจับตาดูริชาร์ด แต่สายตาอยู่ในแนวเดียวกับที่กวินเต้นรำกับแพรไหม เลยดูเหมือนเขากำลังจ้องแพรไหม ถูกสุรีกานต์แขวะทำให้เขาเสียสมาธิหันมาตอบโต้ มองไปอีกทีริชาร์ดก็หายไปแล้ว

เขาสั่งให้สุรีกานต์รีบกลับไปรอที่รถ ตนจะออกตามหาริชาร์ดเอง เธอเดินตุปัดตุป่องไปชนเข้ากับแก้ว–ดาราที่เดินหัวเสียเข้าอย่างจัง เธอดัดเสียงพูดภาษาอังกฤษแสดงความเสียใจ กระนั้นแก้วดาราก็สะดุดหูรู้สึกคุ้นๆ เลยแกล้งเรียก “พี่โซ่”

สุรีกานต์เผลอชะงักทำให้แก้วดาราจับได้ เลยจำต้องยอมรับ แก้วดาราวางแผนหลอกไปคุยกัน อ้างว่าเพื่อเคลียร์เรื่องพลอยนิลกับเนธาน บอกให้ไปรอที่ถนนทางออกจากลานจอดรถ ตนให้สัมภาษณ์เสร็จจะตามไป

แม้สุรีกานต์จะไม่ไว้ใจแก้วดารา แต่กลัวแผนแตกเพราะแก้วดาราจับได้แล้วว่าตนปลอมตัวมาและอีกใจก็เป็นห่วงพลอยนิล จึงตอบตกลง เธอพึมพำขอโทษเดอะซันทุกคนที่ต้องทำแบบนี้ กดปุ่มปิดกล้องจิ๋วที่สร้อยคอแล้วเดินไปอีกทาง

แก้วดาราส่งข่าวริชาร์ดที่กำลังคุยกับมงคลเรื่องเอาของเข้าโกดังทันทีว่าเจอสุรีกานต์แล้ว

“ขอบใจมาก ไว้เรียบร้อยเมื่อไหร่ผมจะทำตามที่สัญญาไว้กับคุณ” แล้วบอกมงคล “เดี๋ยวผมต้องกลับแล้ว มีเรื่องต้องไปจัดการต่อ” มงคลจึงชวนไปลากวินกัน

นฤเบศเห็นริชาร์ดกับมงคลมาลากวินก็รีบส่งข่าวไปยังทีมเดอะซันว่าพลูโตกำลังจะออกจากงาน ให้ทุกคนไปเจอกันที่รถ เขาถามว่าเนปจูนอยู่ที่รถแล้วใช่ไหม ปรีติบอกว่าสัญญาณจากกล้องดับไป เช็กรอบๆแล้วไม่มีเนปจูน นฤเบศจึงให้ทุกคนไปที่รถก่อน ตนจะไปตามเนปจูนเอง

แต่เป็นเวลาที่สุรีกานต์ไปรอแก้วดาราที่จุดนัดพบและถูกลูกน้องริชาร์ดอุ้มขึ้นรถไปแล้ว!

สุรีกานต์ดิ้นสุดฤทธิ์ ทำให้แขนของบอดี้การ์ดไปกระแทกปุ่มเปิดสัญญาณ GPS ที่สร้อยคอเธอโดยไม่รู้ตัว ทำให้ที่รถตู้สายลับได้รับสัญญาณ GPS แต่ไม่มีภาพและเสียง ปรีติชะงักเมื่อบนจอระบุพิกัด เขาบอกทุกคนว่า

“สายลับเนปจูนอยู่ที่ ‘คอนโดฯพลูโต’ ครับ”

“ฉันจะไปช่วยสายลับเนปจูน ส่วนพวกนายรีบไปสืบมาว่าโกดังที่มงคลมันพูดถึงคือที่ไหน พยายามหาเบาะแสให้ได้มากที่สุด เราจะช้าไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว” นฤเบศสั่งอย่างร้อนใจ

อัศวินจึงเสนอให้นฤเบศเอารถของตนไป รับรองว่าไปไวเหมือนเหาะเลยทีเดียว พลางส่งกุญแจช็อปเปอร์ให้

ooooooo

แม้สุรีกานต์จะอยู่ในภาวะอันตรายโดยไม่ทันตั้งตัว แต่เธอก็มีสติและพยายามที่จะทำหน้าที่อย่างที่สุด

ขณะที่ริชาร์ดกำลังจะแสดงความหื่นกับเธอนั่นเอง ก็มีเสียงเคาะประตูขัดจังหวะขึ้น ริชาร์ดตวาดถามว่ามีอะไร เสียงบอดี้การ์ดบอกเข้ามาว่า “พ่อเลี้ยงกำธรมาขอพบท่านครับ”

สุรีกานต์อาศัยจังหวะที่ริชาร์ดหันไปทางประตู แอบติดเครื่องดักฟังจิ๋วที่เข็มขัดด้านหลังเขา พอริชาร์ด เดินออกไป เธอก็กดปุ่มเปิดรับสัญญาณเครื่องดักฟังจากสร้อยคอ แล้วเอามือเตะหูฟังสายลับรอฟังเสียง

ริชาร์ดออกไปพบพ่อเลี้ยงกำธรอย่างหงุดหงิดที่มาขัดจังหวะทำให้อารมณ์ค้าง พ่อเลี้ยงรีบขอโทษถามว่าจับดาราได้แล้วหรือ ริชาร์ดตอบอย่างเสียไม่ได้ว่าใช่ พ่อเลี้ยงบอกว่าของเราอยู่ในโกดังเรียบร้อยแล้ว จึงมาปรึกษาเรื่องที่เราจะกระจายสินค้าออกไปทั่วประเทศ ริชาร์ดถามว่าพ่อเลี้ยงมีแผนดีๆหรือ?

“พอดีผมคุยกับสารวัตรมังกรเรื่องนี้แล้ว เขายินดีจะเข้ามาช่วยดูแลเรื่องการขนส่งให้กับเรา รับรองว่าได้คนอย่างสารวัตรมังกรมาช่วย การขนส่งสินค้าครั้งนี้จะไม่มีปัญหากวนใจเลยล่ะครับ”

ริชาร์ดอนุญาตให้พ่อเลี้ยงดำเนินการต่อได้เลย พ่อเลี้ยงถามว่าจะทำอย่างไรกับดารานั่น เสนอฆ่าปิดปากเลยดีไหม ริชาร์ดบอกว่าเก็บไว้ล่อพวกตำรวจก่อนดีกว่า แต่ถ้าฤทธิ์มากก็จะขายต่อไปชายแดนเลย

พ่อเลี้ยงกลับไปแล้ว ริชาร์ดจะกลับมา “จัดการ” สุรีกานต์ต่อ ถูกเธอใช้ไม้กอล์ฟตีหัวแตกและตามซ้ำจนสลบ จากนั้นเธอหนีออกจากห้องไปได้อย่างปลอดภัย แต่ก็ต้องเผชิญกับบอดี้การ์ดของริชาร์ดที่มีอยู่ทั่วไปในบริเวณนั้น พอเธอหนีออกไปก็ถูกไล่ตามติดๆแต่จู่ๆก็มีช็อปเปอร์คันหนึ่งปาดเข้ามาจอด ในภาวะนี้เธอตัดสินใจกระโดดซ้อนทันที

ช็อปเปอร์พาสุรีกานต์หนีไปไกล จนเธอขอให้จอดรถ เมื่อคนขับไม่จอดเธอตะโกน

“นี่! บอกให้จอดเดี๋ยวนี้นะ! ฉันบอกให้จอด จอด!”

“หุบปาก! แล้วนั่งนิ่งๆเดี๋ยวตกรถ!”

สุรีกานต์ดีใจสุดๆเมื่อจำได้ว่านั่นคือเสียงของสารวัตรนฤเบศ!

ooooooo

นฤเบศพาเธอกลับมาที่บ้าน ดุอย่างรุนแรงที่เธอขัดคำสั่งจนเกิดเรื่อง สุรีกานต์ขอโทษ ยอมรับผิด แต่ตนทำเพราะหวังดี

“พอ! ผมขอสั่งพักงานคุณไม่มีกำหนด...นี่คือบทลงโทษสำหรับคนชอบทำอะไรตามใจตัวเองอย่างคุณ แล้วผมเตือนไว้ก่อนนะ ถ้าคิดขัดคำสั่งผมอีก ผมไม่รับประกันว่าจะไม่ใจ้ร้าย”

นฤเบศเรียกประชุมทีมเดอะซันสรุปงานที่ไปทำเมื่อคืน ปรากฏว่าเรื่องโกดังยังสืบอะไรไม่ได้ งานเลี้ยงเมื่อคืนก็ไม่มีข้อมูลอะไร

“ผมมีครับ” ปรีติเอ่ย “คลิปเสียงของริชาร์ดกับพ่อเลี้ยงกำธร คุยกันในคอนโดฯริชาร์ดเมื่อคืน ซึ่งข้อมูลนี้ได้มาจากสายลับเนปจูนครับ”

นฤเบศอึ้ง แล้วเขาก็ยกเลิกคำสั่งลงโทษเธอ แต่ก็ยังไม่วางใจ วันนี้เขาจะไปพบท่านรอง สั่งว่าห้ามเธอออกไปไหนเด็ดขาด เพราะเธอทำมันเจ็บหนักขนาดนี้ต้องถูกมันตามล่าแน่ๆบอกว่าตนจะรีบไปรีบกลับ

พอนฤเบศออกไป สุรีกานต์ก็หยิบโน่นค้นนี่ประสาคนขี้เบื่อและอยากรู้ ไปเจอลูกกอล์ฟที่ได้รับเป็นของชำร่วยในงานฉลองสนามกอล์ฟของกวิน แต่ลูกกอล์ฟของนฤเบศไม่มีรหัส ด้วยความสงสัยว่าทำไมถึงต่างกัน เธอวางลูกกอล์ฟไว้ตามเดิม เดินออกจากห้องอย่างตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่าง

ooooooo

เนธานรู้จากพลอยนิลว่าเธอมีคีย์การ์ดสำรองทั้งของเขาและของสุรีกานต์ จึงแอบขโมยคีย์การ์ดสำรองของสุรีกานต์เพื่อไปค้นหาเมมโมรี่การ์ดภาพวาบหวิวของเขากับอุษณะ

เป็นเวลาที่สุรีกานต์กลับมานอนที่คอนโดฯเพื่อหาลูกกอล์ฟที่มีรหัสของตน ถูกเนธานเข้ามาจับมัดขู่จะฆ่าถ้าเธอไม่เอาเมมโมรี่การ์ดให้ เมื่อสุรีกานต์ยืนยันว่าตนไม่มี เขาจึงลงมือค้น สุรีกานต์ขยับจนเชือกที่มัดคลายออก เธออาศัยจังหวะที่เขาเผลอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทร.ออกตามเบอร์ที่คุ้นชิน

ปรากฏว่าเธอโทร.ไปหากวิน พอเนธานรู้ก็พุ่งเข้ามา เธอพยายามตะโกนให้เสียงเข้าไปในโทรศัพท์ว่า...

“ก็บอกแล้วไงว่าในคอนโดฯฉันไม่มีอะไรที่แกต้องการทั้งนั้น”

กวินรู้ว่าเธอตกอยู่ในอันตราย รีบขอตัวจากแพรไหมที่กำลังเดินคุยกันอยู่ รีบไปที่คอนโดฯเธอทันที ติดต่อพนักงานใช้คีย์การ์ดสำรองของคอนโดฯเปิดประตูเข้าไป กวินต่อสู้กับเนธานจนเนธานหนีไป กวินจึงพาสุรีกานต์ไปอยู่ที่บ้านพักของเขาที่สนามกอล์ฟ สุรีกานต์เก็บของโดยเฉพาะลูกกอล์ฟเอาติดตัวไปด้วย

จากการที่กวินช่วยเหลือเธอจนพ้นเงื้อมมือเนธาน และพามาพักในที่ปลอดภัย ทำให้สุรีกานต์ยิ่งเชื่อว่า...

“ฉันมั่นใจว่าคุณเป็นคนดี แล้วฉันก็จะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นเองว่าคุณเป็นคนดี” แล้วเธอก็ค้นหาหลักฐานในห้องพัก แต่หาจนเหนื่อยก็ไม่เจออะไร ทิ้งตัวนั่งบ่น “เฮ้อ...มาเสียเที่ยวแน่ๆเลยเรา” แต่ก็ได้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า ลูกกอล์ฟของกวินก็ไม่มีตัวเลขเหมือนของนฤเบศ เลยเอาใส่กระเป๋า เขียนโน้ตทิ้งไว้ว่า

“มีธุระด่วน ขอบคุณสำหรับที่พักค่ะ...โซ่”

แล้วเธอก็คว้ากระเป๋าออกจากบ้านพักไป

ooooooo

พอกลับมาถึงบ้านนฤเบศ สุรีกานต์ถูกเขาทั้งตำหนิ ทั้งดุอย่างรุนแรงที่ขัดคำสั่งอีกจนได้ สุรีกานต์ขอโทษอีกตามเคย เลยถูกนฤเบศถามเกือบเป็นตวาดว่า

“ขอโทษๆๆ แล้วทำซ้ำอีก...นี่ผมจะเชื่อใจคุณไม่ได้เลยใช่ไหม ทำไมต้องทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายอยู่เรื่อย รู้ไหมผมเป็นห่วง” นฤเบศหยุดกึกเมื่อรู้ว่าหลุดปากไป

สุรีกานต์รับรู้ความเป็นห่วงของเขา แต่ก็บอกว่าตนทำไปก็เพื่อทุกคน กลับมาแทนที่จะถามกันดีๆก็เอาแต่ด่าๆๆ รู้อย่างนี้ไม่ทำดีกว่า ซ้ำยังโดนเนธานทำร้ายอีก พูดแล้วทำท่ากลั้นน้ำตาไม่อยู่จะออกไป นฤเบศคว้าไว้ถามว่าเธอไปเจอเนธานด้วยหรือ เลยยื้อยุดกันไปมาจนสุรีกานต์ล้มกระเป๋าเปิดของหกเรี่ยราดมีทั้งกางเกงใน และลูกกอล์ฟ เธอทั้งโกรธทั้งอาย เลยคว้าลูกกอล์ฟขว้างหมายหัวเขา แต่นฤเบศหลบลูกกอล์ฟเลยไปกระทบผนังแตก

ยาเสพติดที่อยู่ในลูกกอล์ฟกระจายเต็มพื้น! ทั้งนฤเบศและสุรีกานต์มองกันตะลึง!!

หลักฐานจากลูกกอล์ฟยัดไส้ยาเสพติดนี่เอง ทำให้ทีมเดอะซันประชุมเพื่อประมวลเหตุการณ์ทั้งหมด ปรากฏว่ารหัสบนลูกกอล์ฟตรงกับเลขรหัสสินค้าในเอกสารการซื้อขาย ร่วมกันวิเคราะห์แล้ว เชื่อว่ายาเสพติดอาจซ่อน อยู่ในลูกกอล์ฟที่เก็บไว้ในโกดังสนามกอล์ฟของกวิน

“ผมถึงต้องการหลักฐานโดยเร็วที่สุด เพื่อจะได้เข้าไปตรวจค้นโกดังสนามกอล์ฟของนายกวินยังไงล่ะ” นฤเบศย้ำ

ooooooo

ริชาร์ดแค้นแทบจะคลั่งเมื่อมงคลรายงานว่า ของที่เอาไปเก็บในโกดังไม่ครบตามจำนวน ตนสงสัยว่าพ่อเลี้ยงอาจยักยอกสินค้าไปก่อนที่จะขนเข้าโกดัง

ริชาร์ดไม่เชื่อว่าคนขี้ขลาดอย่างพ่อเลี้ยงจะกล้าทำ แต่พุ่งเป้าหมายไปที่มังกร

“ใครที่กล้าหักหลังคนอย่างฉัน มันจะต้องตายทุกคน!!” ริชาร์ดคำรามอย่างดุร้าย

จริงอย่างที่ริชาร์ดคาด เพราะพ่อเลี้ยงเริ่มกลัวว่า ริชาร์ดจะรู้เรื่องที่มังกรทำ ถ้าริชาร์ดรู้เขาไม่ปล่อยเราไว้แน่

“อย่าห่วงไปเลยพ่อเลี้ยง ถึงวันกระจายสินค้า เมื่อไหร่ ผมจะนำทีมตำรวจชุดใหญ่ไปตรวจค้นโกดังสนามกอล์ฟ จากนั้นก็จับกุมตัวไอ้ริชาร์ดกับพวกพร้อมของกลางทั้งหมดเอาไว้ แค่นี้มันก็ไม่มีวันหลุดรอดมาเล่นงานพวกเราได้อีกต่อไป”

“แล้วไอ้ตำรวจพวกนั้นล่ะ ผมเชื่อว่ามันจะต้องตามมาแน่ คุณจะจัดการกับพวกมันยังไง”

“ก็ฉวยโอกาสตอนชุลมุน จัดการปิดปากมันซะ แค่นี้ก็เรียบร้อย ผลงานของพวกมันก็จะกลายเป็นผลงานของผมแทน ส่วนพ่อเลี้ยงก็ทำสินค้าปลอมขึ้นมาเท่าจำนวนจริง เพื่อสวมรอยเป็นสินค้าของกลางที่เรายึดมาได้ พอถึงวันแถลงข่าว ผมก็จะจัดการเผาทำลายของกลางปลอมทั้งหมดต่อหน้าสื่อมวลชน ส่วนสินค้าของจริง เราก็เอาไปส่งขายต่อ รอรับกำไรเห็นๆ”

“คุณนี่ร้ายกาจจริงๆเลยนะสารวัตร ไม่เสียแรงที่ผมตัดสินใจร่วมมือกับคุณ” พ่อเลี้ยงยิ้ม คลายกังวลไปหมดสิ้น

ooooooo

มังกรยังพยายามทำคะแนนกับแพรไหม วันนี้ ก็เอาช่อดอกไม้ไปให้ที่ร้าน แพรไหมให้องุ่นรับแขกแทน ตัวเองหลบไปหลังร้าน มังกรจะตามตื๊อ พอดีได้รับ โทรศัพท์จากพ่อเลี้ยงเลยกลับ

แพรไหมเอาช่อดอกไม้ที่มังกรให้ไปวางไว้ที่เคาน์เตอร์ บังเอิญแหวนที่ซ่อนอยู่ในช่อดอกไม้หล่นลงมา เธอจึงรีบเดินตามไปจะคืนให้ องุ่นมองตามไปอย่างเป็นห่วง พอดีกวินเดินมาถามว่ามีอะไรหรือ เห็นแพรไหมเดินไปท่าทางรีบร้อน

“ใครก็ไม่รู้ค่ะ เห็นคุณไหมเรียกสารวัตรๆ แต่ดูท่าทางไม่น่าไว้ใจยังไงก็ไม่รู้ค่ะ”

แพรไหมเดินตามมังกรไป ได้ยินเขารับสายพ่อเลี้ยงพอดี เธอชะงักหยุดฟัง...

“อะไรนะพ่อเลี้ยง...ไอ้ริชาร์ดมันจะเลื่อนงานใหญ่ไปเป็นปลายเดือนเหรอ อย่างนี้แผนกำจัดไอ้นฤเบศก็ต้องเลื่อนออกไปด้วยน่ะสิ”

พอมังกรหันมาเห็นแพรไหม เขาเชื่อว่าเธอได้ยินที่คุยกับพ่อเลี้ยงเมื่อครู่ มันเป็นความลับสุดยอดที่จะปล่อยหลุดไปไม่ได้ มังกรจึงลากตัวแพรไหมขึ้นรถไปกับตน เมื่อมาถึงจุดนี้ มังกรเผยโฉมหน้าตัวเองอย่างหมดเปลือก ทั้งเรื่องความรักที่มีต่อแพรไหม เมื่อเอาชนะนฤเบศไม่ได้ด้วยความสมัครใจของแพรไหมก็จะใช้กำลัง

กวินขับรถตามหารถของมังกร ถามไปตามทางจนต้องเอาเงินแลก จึงรู้ว่ามังกรพาแพรไหมไปที่บ้านหลังหนึ่งแถวนั้น กวินตามไปถีบประตูพังเข้าไปช่วยแพรไหมที่กำลังถูกมังกรลวนลาม ทั้งคู่ชกต่อยกันจนเลือดเปรอะไปทั้งตัว กวินถูกมังกรซัดจนสลบไปคาหมัด พริบตานั้นบอดี้การ์ดที่ริชาร์ดส่งมาเก็บมังกรสองคนใส่หมวกไอ้โม่งก็พรวดเข้ามา

มังกรไม่รู้ว่าใครเป็นใคร เห็นท่าจะสู้ไม่ไหวจึงวิ่งหนีไป บอดี้การ์ดของริชาร์ดสองคนไล่ตามไปอย่างหมายชีวิต มังกรวิ่งไปเจอรถกระบะคันหนึ่งจึงจี้ชิงรถหนีไป

แพรไหมพากวินส่งโรงพยาบาล เธอกุมมือเขาตลอดเวลาด้วยความห่วง เสียใจที่ตัวเองเป็นต้นเหตุให้เขาต้องเจ็บขนาดนี้ ภาวนาขอเขาอย่าเป็นอะไรเลย จนเมื่อกวินรู้สึกตัวขึ้นมา เขาบีบมือเธอเบาๆ แพรไหมดีใจมาก กวินเอ่ยอย่างซึ้งใจว่า

“คุณไหมเป็นห่วงผมอย่างนี้ แล้วผมจะกล้าเป็นอะไรได้ยังไงล่ะครับ”

ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างอบอุ่นที่ในภาวะอันตราย ยากลำบากนี้ ยังมีกันและกัน

ooooooo