เมียแต่ง

ปรุงฉัตรมาปรับทุกข์กับซาซ่าเรื่องคงไคยรีบกลับกรุงเทพฯ ซาซ่าได้โอกาสเตือนว่า อย่างไรเสีย อรุณประไพก็เป็นเมียแต่ง ปรุงฉัตรสวนทันทีว่า เธอก็เมียเหมือนกัน ทำให้ซาซ่าหนักใจ ระแวงว่าเพื่อนจะทำอะไรไม่ดีอีก

ด้านอรุณประไพเข้ามาจัดเสื้อผ้าให้คงไคยแทนแฉล้มที่ถูกข้าศึกโจมตีวิ่งไปเข้าห้องน้ำ แต่เธอไม่รู้ว่าคงไคย อยู่ในห้องด้วย จึงโดนชายหนุ่มเข้าประชิดตัวหวังให้บทเรียน อรุณประไพตกใจแต่ไม่ขัดขืนแถมยังสวนกลับว่า มันก็เป็นหน้าที่ของภรรยาต้องให้ความสุขกับสามี คงไคยหมดอารมณ์ ปล่อยมือออก

“ถ้าหมดหน้าที่แล้ว ขอตัวนะคะ” อรุณประไพเอ่ยพลางเดินไปที่ประตู

“เฮ้ย ยายผีดิบแกล้งพูดให้ฉันหมดอารมณ์อีกแล้วใช่ไหมเนี่ย” คงไคยนึกได้จะตามไปเอาเรื่อง แต่ปรุงฉัตร โทร.มาอ้อนให้ออกไปพบ คงไคยรีบรับปากเพราะต้องการยั่วโมโหอรุณประไพ

ปรุงฉัตรนัดให้คงไคยมารับที่คอนโดฯ แล้วจ้างช่างภาพมาแอบถ่ายรูปตอนที่เธอกับคงไคยเดินโอบกันนัวเนียมาที่รถ จากนั้นส่งให้หนังสือพิมพ์ลงข่าวในวันรุ่งขึ้น เพื่อทวงคืนคงไคย

เช้าวันใหม่ ณรงค์โกรธมากเมื่อภาพข่าวในหนังสือพิมพ์ที่ลงว่า “นางแบบฉาวนั่งแท่นมือที่สาม” ประกอบกับเนื้อทิพย์เริ่มผิดสังเกตลูกชาย แต่ณรงค์อ้างว่าเขากลัวจะเสียมาถึงครอบครัว เนื้อทิพย์เข้าข้างลูกชายจะไปจัดการปรุงฉัตร แต่ประกอบห้ามไว้เพราะงานนี้ปรุงฉัตรทำดีแล้ว

ส่วนซาซ่ายังเป็นงงไม่เข้าใจว่าปรุงฉัตรลงข่าวทำร้ายตัวเองทำไม แล้วเธอก็ถึงบางอ้อ เมื่อเห็นเพื่อนรักเล่นละครหลอกคงไคยว่า ยังไม่เห็นข่าวเมื่อเช้าเลย แล้วอ้อนให้คงไคยไปเป็นเพื่อนออกรายการสัมภาษณ์ในตอนบ่าย เพราะกลัวถูกถามเรื่องข่าว คงไคยเห็นใจยอมรับปาก

อรุณประไพถึงกับเครียดเมื่อถูกติดต่อขอสัมภาษณ์เรื่องข่าวปรุงฉัตร ใจดีรู้เรื่องก็ยุให้ไปประกาศศักดาให้โลกรู้ว่า ผัวข้าใครอย่าแตะ แต่อรุณประไพปฏิเสธเพราะรู้ฐานะตัวเองดี

“ของแบบนี้อยู่ที่คนกลางจะเลือกค่ะ” ใจดียุต่อ

“งั้นคุณคงไคยคงเลือกแล้วมั้งคะ” อรุณประไพพูด แบบรับสภาพแต่ก็เจือน้ำเสียงน้อยใจนิดๆ

“ถ้าทางรายการเขาติดต่อน้องไพมา ก็คงติดต่อ

ยายปรุงฉัตรไปเหมือนกัน แล้วน้องไพจะแน่ใจได้ยังไงคะว่าเขาจะไม่ไป” ใจดีอดห่วงไม่ได้

“ก็ วัดดวงเอาก็แล้วกันค่ะ” อรุณประไพถอนใจ

เวลาเดียวกันนั้น ปรุงฉัตรเดินควงคงไคยเข้ามาในร้านอาหาร ที่ทีมงานใช้เป็นสถานที่อัดรายการ ปรุงฉัตร ทำเป็นลังเลบอกกับคงไคยว่า จะเข้าไปบอกทีมงานว่าขอยกเลิกการให้สัมภาษณ์ เพราะไม่อยากพูดเรื่องนี้อีก

“เอาให้มันจบๆไปดีกว่าครับปรุง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมอยู่เคียงข้างเสมอนะครับ” คงไคยยืนยัน

“คงมีแต่คุณคนเดียวนะคะคงไคย ที่ไม่เคยทิ้งปรุง สัญญานะคะไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นคุณจะไม่ทิ้งปรุงไป”

“ครับ ผมสัญญา” คงไคยกุมมือปรุงฉัตรให้กำลังใจ

“คุณปรุงฉัตรคะเชิญไปซ้อมคิวเปิดรายการกับพิธีกรได้แล้วค่ะ” ทีมงานเข้ามาตาม

ปรุงฉัตรมองหน้าคงไคยอย่างไม่มั่นใจ คงไคยยิ้ม ให้กำลังใจ ปรุงฉัตรแสร้งทำเป็นตัดใจ แล้วเดินตามทีมงานไป

ooooooo

ภวันวางหนังสือพิมพ์ที่พาดหัวข่าวของปรุง-ฉัตรลง พลางถอนใจ ทองถมเดินเข้ามารายงานเรื่องมิสเตอร์ทานากะเรียกประชุมพันธมิตรทั้งหมดในเอเชีย เพื่อเตรียมตัวรับการประชุมรัฐมนตรีอาเซี่ยน เพราะคิดว่าน่าจะเกี่ยวกับข่าวการเปิดตัวพีวีอินเตอร์คอนแวนชั่น

ภวันนิ่งฟังแล้วออกความเห็นว่า ถ้าดึงวาระใดวาระหนึ่งในการประชุมมาจัดที่โรงแรมได้ คงไคยก็น่าจะเป็นที่ยอมรับของคณะกรรมการ

“ยักษ์ใหญ่อย่างทานากะ เราควรจะเป็นพันธมิตรกับเขามากกว่าเป็นคู่แข่ง เพราะถ้าการก่อสร้างทั้งหมดเป็นไปตามกำหนด เราจะเป็นศูนย์ประชุมที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทานากะเองก็คงมองออก แต่อยู่ที่เขาจะเลือกเป็นมิตรกับเรารึเปล่า” ทองถมมองหน้าภวันเป็นเชิงปรึกษา เตรียมดันคงไคยไปพบมิสเตอร์ทานากะ

แต่ยังไม่ทันได้ข้อสรุป แฉล้มก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาบอกให้ภวันเปิดทีวีดูรายการสัมภาษณ์ปรุงฉัตรเรื่องข่าวฉาวเพราะคงไคยไปด้วย

ภวันเปิดทีวีเห็นปรุงฉัตรตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จตอบคำถามพิธีกรเรื่องมือที่สามว่า “สำหรับปรุงเรื่องของความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้ค่ะ แต่ปรุงเรียกความสัมพันธ์นี้ว่าความรักค่ะ เพราะความรักสำหรับปรุงไม่จำเป็นต้องกำหนดรูปแบบ ขอแค่เราเข้าใจกันดีก็พอ”

“ทำแบบนี้มันก็สวนทางกับศีลธรรมสิครับ”

“เพราะศีลธรรมความถูกต้อง ตามตอกย้ำให้ปรุงเจ็บปวดเสมอค่ะ แต่ปรุงก็อยากจะขอความเห็นใจว่าปรุงก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่รักใครก็รักหมดหัวใจ” ปรุงฉัตรเริ่มปาดน้ำตาเรียกคะแนน

“ผู้หญิงคนนี้ยืนยันว่าเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่รักใครก็รักหมดหัวใจ แล้วบุคคลที่ได้ใจเธอไปล่ะครับ มีความเห็นกับเรื่องนี้ยังไง” พิธีกรหันมาตั้งคำถามกับคงไคยที่นั่งอยู่กับทีมงาน

คงไคยอึ้งมองปรุงฉัตรที่ส่งสายตาวิงวอนแล้วเอ่ยว่า “ผม ผมคงอยากให้ปรุงผ่านเรื่องแย่ๆนี้ไปเร็วๆครับ”

ภวันได้ยินก็ถึงกับเครียด ทองถมโพล่งออกมา “ว่าแล้วต้องไม่เข้าใจ คุณต่างหากที่จะแย่คุณคงไคยเอ๊ย”

ด้านใจดีที่นั่งลุ้นแทนอรุณประไพอยู่หน้าจอ ได้ยินคำตอบของคงไคยก็หันไปตอกย้ำกับอรุณประไพ “พี่บอกแล้วไงคะ ถ้าเราไม่ทำ ไม่ได้หมายความว่าอีกฝ่ายจะไม่ทำ”

อรุณประไพหน้าเสีย วายุเห็นรีบปิดทีวีแล้วโวยวายไล่ทุกคนกลับไปทำงานเพื่อกลบเกลื่อน แต่ใจดีกับป๊อกกี้

ไม่ยอมจบยุให้อรุณประไพออกไปเอาเรื่องปรุงฉัตรในฐานะเมียแต่ง

“ไม่ล่ะคะ ชีวิตไพเรื่องเยอะแล้ว” อรุณประไพพูดพลางลุกมาปิดตาใจดี “ปิดหูปิดตาไม่ต้องรู้อะไรซะบ้าง เราก็จะได้ไม่ต้องมานั่งเดือดร้อนไงคะ”

“เขาไม่เข้าใจหรอกครับ เพราะเขาชอบวอนหาเรื่อง ชอบหานักคำตอบแต่ไม่เห็นจะรับความจริงได้สักที”

ใจดีหันขวับจะเล่นงานวายุ วายุรีบเปลี่ยนประเด็นอ้อน อรุณประไพหวังขายขนมจีบ แต่อรุณประไพเดินหนีเพราะจริงๆแล้วก็เจ็บกับคำพูดของคงไคย


ooooooo

เมื่อเสร็จงาน   คงไคยก็ขับรถมาส่งปรุงฉัตรที่บ้าน ณรงค์ปราดมาคว้าแขนปรุงฉัตรลงจากรถ คงไคยจะห้าม แต่โดนณรงค์สวนว่า เป็นต้นเหตุทำให้ปรุงฉัตรเดือดร้อน เนื้อทิพย์เข้ามาช่วยลูกชาย เธอตำหนิคงไคยและท้าทายว่า กล้ารับผิดชอบปรุงฉัตรไหม คงไคยคิดหนัก ปรุงฉัตรหัวไว ตีหน้าเศร้าเข้ากับสถานการณ์ทันที

ด้านอรุณประไพ เธอเดินเข้ามาในบ้าน ทองถมร้อนใจรีบเข้ามาถามเรื่องข่าว อรุณประไพทำเข้มแข็งบอกว่าช่างมัน แล้วถามเรื่องผลตรวจของภวัน เพราะหมอบอกว่า ต้องทำคีโมอีกครั้ง

“ถ้าต้องเข้าโรงพยาบาลตอนนี้ คุณหญิงท่านคงกังวล เพราะศูนย์ประชุมยักษ์ใหญ่ เริ่มมีปฏิกิริยากับการเปิดตัวของพีวีอินเตอร์คอนแวนชั่น”

“หมายถึงบริษัทของคุณทานากะใช่ไหมค่ะ ไพรู้จักเพราะเคยไปจัดเทศกาลอาหารที่นั่นค่ะ และพอรู้มาว่าคุณทานากะคนนี้ เป็นยักษ์ใหญ่จริงอย่างที่คุณทองถมว่า แต่ตอนนี้สิ่งที่เราควรเป็นห่วงคือ อาการของคุณแม่ เอาเป็นว่าไพจะดูแลเรื่องอาหารการกินของคุณแม่ให้มากขึ้น คนที่เป็น เออ ต้องทานอาหารให้ถูกต้องเหมาะสม ไพจะไปดูแลท่านเองค่ะ”

“ท่านคงดีใจที่รู้ว่าคุณเป็นห่วงแบบนี้ ไม่เหมือน” ทองถมพูดค้าง เพราะเห็นคงไคยเดินเข้ามาพอดี

“อรุณประไพ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ ไปคุยกันที่ห้อง ตรงนี้ไม่สะดวก” คงไคยทำเสียงเข้มเดินนำออกไป

ทองถมมองตามระแวง ว่าต้องมีเรื่องแน่

เมื่ออยู่กันตามลำพังในห้อง คงไคยก็บอกกับอรุณประไพว่า เขาต้องการหย่ากับเธอ อรุณประไพเก็บความตกใจเอาไว้ จ้องหน้าคงไคยนิ่ง คงไคยเองพอถูกจ้องหนักเข้าก็ชักหวั่นพาลว่า  “บอกตรงๆ ฉันขยะแขยงที่จะอยู่ร่วมกับผู้หญิงอย่างเธอเต็มทนแล้ว”

อรุณประไพปวดร้าวกับคำพูดของชายหนุ่ม แต่ยังไม่ได้เอ่ยอะไร ภวันก็ตามเข้าประกาศ

“หย่าได้ แต่แกต้องให้ค่าทำขวัญหนูไพ สิบล้านบาท”

“สิบล้าน เรียกร้องขนาดนี้ ทำไมไม่แบ่งสมบัติส่วนของผมให้เขาไปด้วยเลยล่ะ” คงไคยประชด

“ฉันทำแน่ รอให้แกมีปัญญาหาเงินสิบล้านมาเป็นค่าทำขวัญให้หนูไพ ฉันก็จะแบ่งสมบัติส่วนของแกครึ่งหนึ่งให้หนูไพเหมือนกัน แกเอาเวลาที่จะมาเถียงแม่ ไปคิดดีกว่าว่าจะเอาเงินมาจากไหน เพราะลำพังตัวแกเงินสิบล้านคงหา

ไม่ได้ง่ายๆ พูดแบบนี้คงเข้าใจนะ ว่าห้ามแตะต้องเงินของแม่เป็นอันขาด” ภวันยิ้มเยาะ

คงไคยโมโห ทำอะไรไม่ได้ เลยออกไปอย่างหงุดหงิด อรุณประไพยืนนิ่ง ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี ภวันเข้ามากอดพลางเอ่ย “จำไว้นะลูก แม่จะไม่ยอมให้ไอ้ตัวแสบมันมารังแกหนูได้ แม่สัญญา อดทนหน่อยนะลูก อดทนให้คงไคยมันได้เห็นว่าลูกสะใภ้คนนี้ของแม่ดีแค่ไหน” ภวันเดินจากไป

อรุณประไพค่อยๆ ปิดประตูห้อง แล้วทรุดลงร้องไห้หมดแรงกับถ้อยคำดูถูกของคงไคย

คงไคยเดินหงุดหงิดลงมาที่ห้องโถง เจอทองถมนั่งทานสละลอยแก้วฝีมืออรุณประไพไปพลางชื่นชมเธอไปพลางก็ยิ่งฉุน ทองถมชอบใจพูดเย้าว่า “ดวงคุณคงไคยปีนี้ตกชะตาขาด พระศุกร์เข้า พระเสาร์แทรก แถมราหูยังจ้องจะอมเอา อมเอา ไม่เหมือนคุณไพ ปีนี้เธอเนื้อหอมครับ” ทองถมมองไปหน้าบ้าน

คงไคยมองตามเห็นว่าภุชงค์กับวายุเข้ามาก็โวยลั่น “ไอ้พวกนี้ทำไมชอบยุ่งกับเมียคนอื่นนักนะ” คงไคยเดินออกไปจัดการ

“เดี๋ยวหย่า เดี๋ยวเรียกเขาว่าเมีย คุณคงไคยเอ๊ย” ทองถม นึกขำแล้วเดินตามคงไคยออกไป

คงไคยไล่ให้ภุชงค์กับวายุกลับไปและสั่งห้ามมาวุ่นวายกับเมียเขาอีก แต่กลับโดนวายุตอบกลับเรื่องที่ภูเก็ต เพราะคงไคยทำเหมือนอรุณประไพไม่ใช่เมีย คงไคยจะเอาเรื่องวายุ แต่ทองถมเข้ามาห้ามและช่วยคงไคยโกหกคำโตว่าอรุณประไพไม่อยู่บ้าน ภุชงค์กับวายุจึงยอมล่าถอย แต่ขอฝากดอกไม้ไว้เป็นตัวแทน

คงไคยกระชากดอกไม้ในมือทองถม เอาเข้าไปให้อรุณประไพในห้องและพาลหาเรื่อง แต่คราวนี้อรุณประไพ มีภวันกับทองถมเป็นตัวช่วย คงไคยจึงเป็นฝ่ายถูกเล่นงาน แถมภวันยังใจดีสั่งให้อรุณประไพชวนวายุกับภุชงค์มาทานข้าวที่บ้านบ้าง เพราะอยากแกล้งลูกชาย

“ไปทานข้าวกันเถอะลูก แม่หิวแล้ว อยู่แถวนี้เดี๋ยวหมาบ้ามันจะกัดเอา” ภวันทิ้งท้าย

ooooooo

คงไคยโมโหออกไปจากบ้าน อรุณประไพ ทองถมพาภวันไปทานอาหาร แต๋วแหววที่แอบดูอยู่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทร.รายงานปรุงฉัตร

“คุณปรุงคะ มีผู้ชายมาหาคุณอรุณประไพพร้อมกันตั้งสองคน คุณคงไคยโกรธใหญ่เลยค่ะ”

คงไคยมาหาปรุงฉัตรที่คอนโดฯและเล่าเรื่องค่าทำขวัญสิบล้านบาทให้ฟัง ปรุงฉัตรตาวาวใส่ไฟต่างๆนานา

“สิบล้านอาจจะเทียบไม่ได้ แต่มรดกของผมครึ่งหนึ่ง ที่คุณแม่จะยกให้เป็นการชดเชย ถ้าผมหย่ากับยายผีดิบนี่สิ มันไม่น้อยนะครับปรุง” คงไคยแค้น

ปรุงฉัตรเริ่มไม่พอใจ แต่ก็พยายามเรียบเรียงคำพูด “เมียคุณมาแต่ตัว แต่พอจะไป ทำไมคุณต้องลงทุนขนาดนั้นด้วย ต้องให้คุณเหลือแต่ตัวหรือไง ถึงจะพอใจ”

“ใครบอกว่าผมเหลือแต่ตัว ยังไงผมก็ยังมีคุณอยู่ไม่ใช่เหรอครับ” ว่าแล้วคงไคยก็เข้านัวเนีย แต่ปรุงฉัตรไม่เต็มใจนักเพราะกังวลว่าคงไคยจะต้องเหลือแต่ตัวจริงๆ

ด้านทองถมกับอรุณประไพพาภวันมาตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล เพื่อเตรียมทำคีโมในอาทิตย์หน้า หมอแนะนำว่าหลังจากทำคีโมแล้วภวันต้องดูแลร่างกายให้แข็งแรงและทำจิตใจให้แจ่มใส่

“อันหลังนั่นแหละที่ทำไม่ได้ ลูกชายก็ไม่ได้เรื่อง ลูกสะใภ้ก็กำลังจะทนความเลวของมันไม่ไหว” ภวันหนักใจ

“คุณแม่คะ ไพจะคอยดูแลคุณแม่เองนะคะ” อรุณประไพ เข้ามากอด

“รับปากคนแก่ แล้วไม่ทำมันบาปนะหนูไพ” ภวันมองอรุณประไพนิ่ง

อรุณประไพยิ้มรับอย่างลำบากใจ เพราะรู้ว่าภวันหมายถึงเรื่องหย่า

ooooooo

เช้าวันใหม่ อรุณประไพจัดเตรียมอาหารเช้าสำหรับทุกคน และเมนูพิเศษสำหรับภวัน คงไคยลงมาเห็นก็พาลหาเรื่องอีกตามเคย แต่โดนภวันกับทองถมเล่นงานจนต้องปิดปาก แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย

“งานเลี้ยงลูกค้าที่คลับเฮ้าส์ หัวหิน คุณแม่จะไปพร้อมกับผมไหมครับ” คงไคยทำเข้ม

“ไม่ล่ะ แม่จะไปพร้อมหนูไพ” ภวันตอบ

อรุณประไพชะงักเพราะไม่รู้มาก่อน ภวันส่งสายตาแบบให้เป็นไปตามนั้น เธอจึงไม่กล้าขัดอะไร

เมื่อคงไคยออกไปทำงานแล้ว อรุณประไพก็เข้ามาช่วยจัดเสื้อผ้าให้ภวัน ภวันหันมาขอร้อง “งั้นก็ดูแลทุกอย่างที่เป็นของแม่ด้วยได้ไหม แม่ คงไคย และบริษัทของแม่ บริษัทที่ครั้งหนึ่ง ครอบครัวของหนูเคยช่วยให้แม่ได้กลับมายืนหยัดกอบกู้มันขึ้นมา วันนี้หนูช่วยแม่กอบกู้มันไว้อีกสักครั้งได้ไหมลูก”

“คุณคงไคยก็ดูแลได้ดีอยู่แล้วนี่คะ”

“คงไคยเป็นคนมีฝีมือก็จริง แต่ความทระนงของเขามันก็เป็นจุดอ่อนที่สำคัญ”

คงไคยเข้าประชุมร่วมกับประกอบ ณรงค์ และคณะกรรมการเรื่องการเลี้ยงรับรองแขกต่างชาติตอนค่ำเพราะต้องการให้ทุกคนประทับใจ แล้วคงไคยก็มอบหมายให้ณรงค์จัดการเรื่องนี้ ณรงค์ยิ้มรับคำ

“งั้นผมขอปิดการประชุม เจอกันที่หัวหินค่ำนี้ครับ” คงไคยบอกกับที่ประชุม

คณะกรรมการทยอยออกไป ณรงค์ทำท่าหนักใจเข้ามาปรึกษาคงไคยว่า แขกกรุ๊ปนี้ชอบเอนเตอร์เทน

“งั้นก็จัดให้เขา ผมฝากด้วย” คงไคยเดินออกไป

“ถ้าแม่แกอยู่ คงไม่พอใจท่าทางที่คงไคยสั่งการแก” ประกอบบอกกับลูกชาย

“จุดอ่อนของคงไคย คือความทระนงนี่แหละครับ หวังว่าแผนที่เตรียมมาจะสำเร็จ”

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง พ่อมีวิธีที่จะดึงความสนใจของคงไคยแล้ว” ประกอบยิ้มร้าย เพราะมอบหมายหน้าที่ให้ปรุงฉัตรไปแล้ว

ด้านปรุงฉัตรก็ทำมารยาอ้อนให้คงไคยพาเธอมาร่วมงานที่หัวหินด้วยจนได้แถมพูดเป่าหูเรื่องอรุณประไพอยู่ตลอดจนคงไคยชักสับสน และในระหว่างทั้งคู่นัวเนียกันอยู่ที่ชายหาด ที่บนฝั่งก็มีคนแอบถ่ายรูปไว้

ด้านภวันต้องการให้อรุณประไพดูดีที่สุดในงานเลี้ยง จึงให้ทองถมพาช่างมาช่วยแต่งตัวให้

“ถ้าเรียบร้อยแล้ว คุณหญิงท่านให้คุณไพตามไปที่ห้องเลี้ยงรับรองได้เลยนะครับ” ทองถมย้ำกับอรุณประไพ

บริเวณงาน คงไคยยืนต้อนรับแขกอยู่ ส่วนประกอบกับณรงค์ที่ยืนสังเกตการณ์ แอบซุบซิบกัน

“เรื่องของยายปรุงบวกกับการตัดสินใจ ใช้ผู้หญิงไทยมาต้อนรับแขกต่างชาติ คงทำให้คณะกรรมการลังเลในวิสัยทัศน์ของคงไคยได้” แล้วสองพ่อลูกก็ยิ้มให้กันอย่างสะใจ เป็นจังหวะเดียวกับที่ทองถมเข้ามาหาคงไคยบอกให้เชิญแขกไปที่ที่โต๊ะอาหารได้ คงไคยหันไปเชิญแขกแล้วเรียกปรุงฉัตรในชุดราตรีเซ็กซี่ให้เข้าไปพร้อมกัน

ภวันลุกขึ้นยืนต้อนรับแขกต่างชาติ ทุกคนเข้านั่งประจำที่ ปรุงฉัตรทำเป็นลังเล ไม่กล้าเข้าไปนั่งข้างๆคงไคย

“หนูปรุงจ๊ะ มานั่งข้างๆคุณพ่อดีกว่าค่ะ” ภวันเอ่ยอย่างใจเย็น

ปรุงฉัตรมองคงไคยอย่างขอความช่วยเหลือ แล้วก็ตัดสินใจไปนั่งข้างประกอบอย่างน่าสงสาร

“คุณแม่ครับ จะเว้นที่ไว้ให้ใครล่ะครับ” คงไคยพูดจบ อรุณประไพในชุดราตรีหรู งามสง่า จนผู้ชายทั้งโต๊ะตาค้างรวมทั้งคงไคยด้วยก็เดินเข้ามาที่โต๊ะ

“คงไคย เลื่อนเก้าอี้ให้หนูไพสิ” ภวันสั่ง

คงไคยทำตามแต่ยังมองอรุณประไพค้างๆอยู่ ปรุงฉัตรไม่พอใจแต่พยายามเก็บอาการ

ooooooo

หลังทานอาหารเสร็จก็มีงานเต้นรำต่อ ตัวแทนแขกต่างชาติขอบคุณการเลี้ยงรับรองของภวัน แล้วหันมาชื่นชมอรุณประไพที่กำลังอธิบายเรื่องดอกไม้สด ที่ประดับในงานให้กับบรรดาภรรยาของแขกต่างฟังอย่างงดงาม

แขกคนหนึ่งเข้าไปโค้งขอเต้นรำกับอรุณประไพ เธอมองภวันแบบถามความเห็น ภวันพยักหน้าให้ออกไปตามคำเชิญ คงไคยที่ดื่มไวน์พอกรึ่มๆมองภาพอรุณประไพออก ไปเต้นรำกับหนุ่มต่างชาติอย่างไม่ค่อยพอใจนัก ปรุงฉัตรได้ทีรีบชวนคงไคยออกไปเต้นรำบ้าง คงไคยพาปรุงฉัตรออกไปเต้นรำแบบแนบแน่น เพราะต้องการยั่วอรุณประไพที่มีหนุ่มมาขอเต้นรำด้วยไม่หยุด ปรุงฉัตรแกล้งไล่ให้คงไคยไปดูแลอรุณประไพที่โดนหนุ่มๆรุม

“งั้นผมขอตัวเดี๋ยว” คงไคยผละจากปรุงฉัตรเข้าไปโค้งขออรุณประไพคืนจากแขกหนุ่ม

ณรงค์ได้โอกาสเข้ามาจับคู่เต้นรำกับปรุงฉัตรทันทีปรุงฉัตรไม่พอใจจะเดินหนี แต่ณรงค์คว้าตัวไว้แล้วพาออกไปอย่างสุภาพ เขาพาเธอมาที่ห้องพักของเขาเพราะอยากอยู่กันตามลำพังบ้าง แต่ปรุงฉัตรกลับพูดยั่วว่า คิดจะทำอะไรกันแน่คุณหนูณรงค์ แล้วจะเดินหนีกลับไปหาคงไคย ณรงค์ตัดพ้อว่า ห่างกันสักนาทีไม่ได้หรือไง
“ไม่ค่ะ ปรุงไม่ชอบอยู่ห่างคนที่ปรุงรัก”

“รักเหรอ แล้วฉันล่ะ”

“คุณทำไมคะคุณหนูณรงค์ เราเป็นอะไรกันเหรอคะ”

“ก็เป็น” ณรงค์ดึงตัวปรุงฉัตรเข้ามาใกล้ๆยังไม่ทันพูดอะไร ประกอบก็มาเคาะประตูห้องสั่งให้ณรงค์ออกไปจัดการกับแขกฝรั่งได้แล้ว ณรงค์รับคำแล้วเดินออกไป ประกอบหันมามองปรุงฉัตรอย่างสงสัย ปรุงฉัตรรีบออกตัวว่า ณรงค์แค่อยากให้เธอดึงคงไคยออกมาจากงานเท่านั้น แล้วเดินหนีไป

ด้านอรุณประไพก็จำใจเต้นรำกับคงไคยเพื่อรักษาหน้าของภวัน เพราะแขกในงานพากันชื่นชมว่าทั้งสองเป็นคู่รักแห่งปี ทำให้คงไคยกอดเธอแน่นกว่าเดิม พลางเอ่ยถามเรื่องการหย่า แต่อรุณประไพไม่ตอบ เธอสะบัดหลุดจากอ้อมแขน คงไคยแล้วเดินมาหยิบกระเป๋าตั้งใจจะหนีขึ้นห้อง แต่คงไคยตามราวีเพราะต้องการคำตอบ แถมยกเรื่องเงินมาขู่ จนอรุณประไพโมโหประชด ให้คงไคยไปหาเงินสิบล้านมาให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาขอหย่า คงไคยโกรธจะเข้าล็อกตัว อรุณประไพรู้ทัน กระทืบเท้าคงไคยจนเสียหลักไป แล้วรีบเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว

อรุณประไพหนีมาที่มุมหนึ่งของสระว่ายน้ำ เสียงมือถือในกระเป๋าดัง เธอหยิบมากดรับ ได้ยินเสียงภุชงค์ฟ้องเรื่องเบญขู่จะทำร้ายลูกในท้อง แถมยังร้องโวยวายคลุ้มคลั่งอย่างกับคนบ้า

“แต่ผมจะหย่ากับเขา ทันทีที่เขาคลอดลูก” ภุชงค์ยืนยัน

“ที่คุณควรจะรับผิดชอบ ไม่ใช่แค่ลูกในท้องของน้องเบญนะคะ แต่รวมถึงชีวิตของน้องเบญด้วย ภุชงค์ที่ไพรู้จักเขาไม่ทำอย่างที่คุณพูดแน่ กลับไปดูแลน้องเบญเถอะค่ะ แค่นี้นะคะ” อรุณประไพวางสาย ก็ได้ยินเสียงจิ๊บร้องโวยวายเข้ามาเพราะถูกพริตตี้รุ่นพี่หลอกให้มานั่งดริงก์กับลูกค้าในงานเลี้ยง ของคงไคย อรุณประไพหยุดมองเห็นสองพริตตี้จะลากจิ๊บ

กลับไปที่งานเลี้ยงริมสระ แต่จิ๊บสะบัดหนีวิ่งมาขอร้องให้อรุณประไพช่วยเธอด้วย

คงไคยเข้าไปในงานเลี้ยงริมสระเพื่อดูแลแขก เห็นพริตตี้สาวๆกำลังเต้นเอนเตอร์เทนแขกอยู่ ก็ไม่พอใจกลัวเสียภาพพจน์จึงเข้าไปต่อว่าณรงค์ที่นั่งจิบบรั่นดีอยู่กับประกอบ

“เอาน่าคงไคย ลูกค้าเค้าก็แฮปปี้ดี” ประกอบส่งสายตาให้พริตตี้คนหนึ่ง เข้ามาคลอเคลียคงไคย เป็นจังหวะเดียวกับที่พริตตี้ที่มีปัญหากับจิ๊บ ลากจิ๊บเข้ามาตามด้วยอรุณประไพ

“ถ้าจะไม่ทำ ก็คุยกับเจ้าของงานเอาเองก็แล้วกัน” พริตตี้มองไปทางณรงค์กับประกอบอรุณประไพมองตามเห็นคงไคยอยู่ด้วย ก็เข้าใจว่าเจ้าของงานที่หมายถึงคือคงไคย จึงตรงเข้าเล่นเพราะเป็นการดูถูกผู้หญิงไทย คงไคยยืนอึ้ง แต่พอตั้งตัวได้ก็หันมาขอคำอธิบายจากประกอบกับณรงค์ แต่อรุณประไพกลับเข้าใจผิดคิดว่าเขาปัดความผิดให้คนอื่นจึงต่อว่าอีกหนึ่งชุดใหญ่

“เฮ้ย คุณพูดเองเออเองบ้ารึเปล่าวะ ผม” คงไคยจะอธิบาย

“เด็กไปบอกว่าพวกคุณจัดปาร์ตี้ริมสระ แล้วก็เอาพริตตี้มารับแขก นี่คุณทำจริงๆเหรอครับคุณคงไคย ทำแบบนี้คุณหญิงท่านจะไม่พอใจนะ” ทองถมเข้ามาตำหนิ
“คุณทองถมคะ น้องคนนี้เขาถูกหลอกมา” อรุณประไพฟ้องเรื่องจิ๊บ

“คุณไพไปพักผ่อนเถอะครับ ทางนี้เดี๋ยวผมจัดการเอง”

“ก็ได้ค่ะ แถวนี้ก็คงมีแต่คุณทองถมที่พอจะเป็นลูกผู้ชายอยู่บ้าง” อรุณประไพมองคงไคยอย่างเอาเรื่อง

คงไคยมองทุกคนอย่างหนักใจแล้วออกคำสั่ง “คุณทองถมยกเลิกปาร์ตี้ทั้งหมด จัดห้องพักให้น้องคนนี้ แล้วพรุ่งนี้ จัดการเรื่องการเดินทางให้เขาด้วย” คงไคยเดินอารมณ์เสีย ออกไป

จิ๊บมองคงไคยอย่างชื่นชม ทองถมเข้ามาหาจิ๊บจะพาออกไปแต่นึกได้หันมาบอกสองพ่อลูก “หวังว่าคุณประกอบกับคุณณรงค์คงเข้าใจคำว่ายกเลิกนะครับ”

คงไคยเดินตามมาเอาเรื่องอรุณประไพ เพราะโกรธที่เธอต่อว่าเขาต่อหน้าคนมากมาย แต่กลับโดนอรุณประไพตอกย้ำว่าไม่ใช่ลูกผู้ชาย คงไคยฉุนเข้าดึงตัวเธอเข้ามากอด ไว้แน่น จะพาเข้าห้อง แต่ปรุงฉัตรมาเรียกไว้ฟ้องว่าเธอทะเลาะกับพ่อและณรงค์แล้วตีหน้าเศร้าเดินออกไป คงไคย สงสารปล่อยมือจากอรุณประไพ ตามไปดูแลปรุงฉัตร ปล่อยให้อรุณประไพแอบน้อยใจ

ปรุงฉัตรสมใจเพราะคงไคยตามมา เธอพาชายหนุ่มเข้าห้องแล้วตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จว่า ประกอบกับณรงค์ไม่พอใจที่เธอดื้อดึงมางานเลี้ยงกับคงไคยจึงทะเลาะกันอย่างรุนแรงถึงขนาดตัดพ่อตัดลูกกันเลย

“ตั้งแต่เกิดมาท่านไม่เคยโกรธปรุงขนาดนี้เลย ชีวิตปรุงมีแต่พ่อ มีแต่ครอบครัว ถ้าไม่มีพวกท่านแล้วปรุงก็ไม่รู้ จะอยู่ยังไง” ปรุงฉัตรสะอึกสะอื้น

“รออีกนิดนะครับปรุง ผมจะดูแลคุณเอง อีกไม่นานนะอีกไม่นาน” คงไคยกอดปรุงฉัตรแน่นสีหน้าหนักใจเพราะกลัวทำไม่ได้อย่างที่รับปาก

ooooooo

ทองถมกลับเข้ามารายงานภวันถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ภวันหนักใจเปรยว่า คงไคยจะคิดได้ก่อนหรือเธอจะตายเสียก่อน ทองถมเข้าใจความรู้สึกเจ้านายแนะนำให้ภวันบอกเรื่องอาการป่วยให้คงไคยรู้

“ถ้าคงไคยรู้ต้องเป็นห่วงฉันมาก เรื่องนี้จะไม่เป็นความลับอีกต่อไป ทางโน้นก็คอยหาโอกาสเล่นงานเราอยู่ฉันไม่อยากให้ลูกลำบากไปกว่านี้ ธุรกิจที่ฉันกับพ่อคงไคย

สร้างมา ควรจะอยู่ในมือคงไคย” ภวันยืนยันความคิดเดิมแล้วหันไปเรียกอรุณประไพที่เดินเข้ามา ภวันเล่าความจริงเกี่ยวกับครอบครัวของประกอบที่พยายามจะแย่งพีวีเรียลเอสเตทไปเป็นของพวกเขาให้อรุณประไพฟัง อรุณประไพไม่อยากเชื่อ เพราะดูณรงค์เป็นคนดีมาก ภวันว่าคงเป็นเพราะณรงค์ซึมซับความแค้นมาจากแม่

“ที่น่ากลัวก็คือ ทั้งคุณประกอบและคุณณรงค์เป็นคนฉลาดรอบคอบทั้งคู่ และคุณคงไคยเป็นเครื่องมือที่ดีที่สุดของสองพ่อลูกนั้น” ทองถมรีบเสริม

“คุณคงไคยถึงจะเสียเรื่อง เอ่อ แต่เรื่องงานคุณคงไคยก็เป็นคนมีฝีมือคนหนึ่งไม่ใช่เหรอคะ”

“คนเก่งมักจะทระนง และคงไคยก็เป็นแบบนั้น นี่ยังไม่รวมว่ามีแม่ปลิงฉัตรคอยเป่าหูอยู่ทุกวัน ตอนนี้แม่เองก็ไม่อยู่ในสภาพที่แข็งแรงพอจะต่อสู้กับใคร”

“ถ้าคุณไพยอมหย่ากับคุณคงไคยตอนนี้ ก็เท่ากับคุณปรุงฉัตรจะเข้ามาล้างสมองคุณคงไคยได้เร็วขึ้น พีวีเรียลเอสเตทคงตกเป็นของพวกเขาได้ไม่ยาก”

“อย่างน้อยก็ช่วยรักษามันไว้แค่เท่าที่แม่ยังมีชีวิตอยู่ได้ไหมหนูไพ ซึ่งหนูคงอดทนอีกไม่นานหรอกลูก” ภวันขอร้องอรุณประไพคิดหนักปฏิเสธไม่ออก

เช้าวันใหม่ อรุณประไพออกมาใส่บาตรกับภวันที่หน้าบ้าน ภวันชวนลูกสะใภ้กรวดน้ำให้คงไคยหวังให้สัมภเวสีที่เกาะอยู่ยอมปล่อยลูกชายกลับมา เพราะเธอกับอรุณประไพกลับมาตั้งแต่เมื่อคืน แต่คงไคยยังไม่มีใจกลับมาดูแล

อรุณประไพไม่อยากให้ภวันหงุดหงิด จึงเปลี่ยนเรื่องคุยว่าจะทำปากริมปลาเป็นอาหารเช้าให้ทาน เพราะดีต่อสุขภาพแล้วขอตัวเข้าครัว

ในขณะที่ต้อยติ่งกับตุ๊ดตู่ก็ยกถาดขันใส่ข้าวใส่บาตรพระเข้ามาเก็บ แล้วบอกกับแฉล้มที่กำลังจะเตรียมอาหารว่า อรุณประไพจะเข้ามาทำปากริมปลาให้คุณท่านเอง

“ไม่ได้รู้เวล่ำเวลาเล้ย จะทำอาหารหวานให้คุณท่านทานแต่เช้า” แต๋วแหววโวย

“ปากริมปลาแม่ ไม่ใช่ปากริมไข่เต่าแบบที่แม่ชอบกิน คุณไพบอกว่าเป็นอาหารเวียดนาม คุณไพบอกว่าทานตอนเช้าๆมันคล่องคอดี” ตุ๊ดตู่อธิบายอย่างผู้รู้

แต๋วแหววเสียหน้าแต่ไม่ยอมแพ้สวนกลับว่า เมียแต่งอย่างอรุณประไพสุดท้ายก็เป็นได้แค่แม่ครัว  อรุณประไพเข้ามาได้ยินก็หยุดฟัง เสียงต้อยติ่งตอบโต้แทนว่า ก็ดีกว่าพวกสวยไปวันๆอย่างปรุงฉัตร แต๋วแหววตาวาวจะเอาเรื่องน้อง แต่อรุณประไพเข้ามาขวางพลางบอกให้แฉล้มเอาปลากะพงที่ซื้อมาเมื่อวานไปล้าง แล้วหั่นเป็นชิ้นพอคำ เพราะวันนี้เธอจะเป็นแม่ครัวให้

ทุกคนอมยิ้มขำ แต๋วแหววเจ็บใจเย้ยเรื่องคงไคยยังไม่กลับมา แต่ก็ต้องหน้าแตกเพราะเสียงรถคงไคยแล่นเข้ามาจอด สักพักเจ้าของรถก็เข้ามาตามอรุณประไพถึงในครัวบอกว่ามีเรื่องคุยด้วย แล้วดึงตัวเธอออกไป

“มาถึงก็เข้ามาหาคุณไพเลย สงสัยคงคิดถึงเมีย” แฉล้มกับต้อยติ่งเย้ยแต๋วแหววกลับ

คงไคยลากอรุณประไพเข้ามาในสวนเพื่อสอบถามเรื่องหย่า อรุณประไพสวนว่า เธอจะหย่าให้ถ้าคงไคยหาเงินสิบล้านมาให้เธอได้ แล้วจะเดินหนี แต่คงไคยคว้าตัวไว้พลางดูถูกว่า เธอเป็นพวกหิวเงิน

“แล้วใครบ้างล่ะคะที่ไม่ชอบเงิน ปล่อยค่ะ ฉันจะไปทำอาหารให้คุณแม่ ท่านรอทานอยู่ อย่าเสียเวลากับเรื่องไร้สาระเลยค่ะ เดี๋ยวจะเลยเวลาทานยาของท่าน” อรุณประไพจ้องคงไคยนิ่ง ไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย คงไคยเห็นเธอเอาจริงก็ยอมปล่อย

อรุณประไพจัดเตรียมอาหารเช้าให้ทุกคนในบ้านเสร็จ ก็เตรียมจะออกไปทำงาน คงไคยเข้ามาขวางเพราะต้องคุยเรื่องหย่า แต่ตุ๊ดตู่วิ่งมาตามบอกว่า เพื่อนชื่อวายุมารับพร้อมยิงคำถามชุดใหญ่ว่า วายุเป็นใคร สนิทกันมากไหมแล้วทำไมต้องมารับด้วย แต่อรุณประไพไม่ตอบขยับจะเดินออกไปหาวายุเพื่อหนีหน้าคงไคย
คงไคยตามมาดึงตัวไว้ อรุณประไพหันมาท้า “ถ้าทำแบบนี้ฉันจะนับว่าคุณหึงฉันนะคะ”

“ใครไปหึงคุณ” คงไคยกลัวเสียฟอร์มปล่อยอรุณ–ประไพไป

“ลูกพี่หึงคุณไพชัวร์ๆ” ตุ๊ดตู่ทำท่าแก่แดด

“เดี๋ยวจะโดนเตะไอ้ตุ๊ดตู่” คงไคยเดินตามอรุณประไพ ออกไป

อรุณประไพเดินออกมาหาวายุ แปลกใจที่เขามารอรับเพราะไม่ได้นัดกันไว้ แต่วายุยืนยันว่าเต็มใจ แล้วส่งหมวกกันน็อกให้ อรุณประไพลังเล แต่พอเห็นคงไคยออกมายืนดูที่หน้าบ้านก็รีบรับมาใส่ แล้วขึ้นซ้อนท้ายวายุออกไป คงไคยมองตามอย่างหัวเสีย ตุ๊ดตู่ตามมาล้อว่า คงไคยหึงอรุณประไพชัวร์ ทำให้ คงไคยหัวเสียหันมาจะเล่นงาน

“อย่าใช้กำลังกับเด็กเดี๋ยวจะได้เรต ฉ. คุณหญิงให้มาตามคุณคงไคยบอกว่าให้ไปที่บริษัทด้วยกัน” ตุ๊ดตู่อ้าง

คงไคยเข้ามาในห้องทำงานก็พบปรุงฉัตรนั่งรออยู่ เธอสอบถามเขาเรื่องหย่า แต่พอได้ยินคำตอบก็ตัดพ้อว่าอรุณประไพคงต้องการแกล้งตนจึงไม่ยอมหย่าให้ หรือบางทีเธอก็อาจตกหลุมรักคงไคยเข้าแล้ว

“ผู้หญิงคนนั้นจะรักใครเป็น ขนาดคนรักเก่ายังทิ้งมาได้หน้าตาเฉย แถมไอ้คนใหม่ก็จะเอา”

“ไม่ว่าเขาจะเป็นยังไง คุณแม่คุณก็เห็นคุณค่าของเขานะคะ ไม่งั้นคงไม่ตั้งราคาตั้งสิบล้านหรอกค่ะ”

“ผู้หญิงคนนั้นไม่มีค่าขนาดนั้นหรอกปรุง ผมขอตัวไปประชุมก่อนนะครับ” คงไคยเดินออกไป

เมื่อคงไคยเดินมาถึงหน้าห้องประชุมก็เจอณรงค์ดักรออยู่ ณรงค์แสร้งทำเป็นเสียใจขอรับผิดกับคงไคยเรื่องงานเลี้ยงที่หัวหิน

“ผมต่างหากที่ผิดพลาด อย่าลืมสิ ผมเป็นหัวหน้าแต่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ผมต้องรับผิดชอบ คุณสบายใจเถอะ อย่าคิดมาก ผมรู้ว่าคุณทำทุกอย่างก็เพื่องานของเรา” พูดจบคงไคยก็เดินเข้าห้องประชุมไปอย่างมั่นใจ

เมื่อการประชุมเริ่มขึ้น คณะกรรมการขอคำอธิบายเรื่องงานเลี้ยงที่หัวหิน ณรงค์ทำฟอร์มจะออกรับ แต่คงไคยประกาศขอรับผิดชอบเอง เพราะเป็นคนสั่งให้ณรงค์ดำเนินการทั้งหมดเอง ภวันกับทองถมหนักใจกับความวู่วามของคงไคย จึงหาทางช่วยด้วยการดึงเรื่องปฏิกิริยาของทานากะกรุ๊ปเข้ามาเป็นหัวข้อเพื่อขอคำปรึกษา เพราะจะส่งคงไคยในฐานะประธานดำเนินงานพีวีอินเตอร์คอน เป็นตัวแทนไปเจรจากับทานากะ แต่คณะกรรมการค้านว่า “ด้วยภาพลักษณ์ตอนนี้ประกอบกับวิสัยทัศน์ที่เราได้เห็นจากงานเลี้ยงที่ผ่านมา ทำให้เราไม่แน่ใจว่าคุณคงไคยยังคงเป็นผู้ที่เหมาะสม”

“ถ้าอย่างนั้นไม่ทราบว่าที่ประชุมพอจะให้โอกาสณรงค์ดูได้ไหมคะ อย่างน้อย ณรงค์ก็เป็นอีกคนที่รู้เรื่องโครงการนี้ดี” เนื้อทิพย์รีบเสียบแล้วหันมาสบตากับภวันอย่างไม่ยอมกัน

“ผมว่าทำแบบนั้นไม่เหมาะสม มันเป็นการไม่ให้เกียรติคงไคยเลย” ประกอบเดินแผนต่อ

“ถ้าอย่างนั้นคุณคงไคย และคุณณรงค์คุณทั้งสองคนไปวางแผนงานที่จะเข้าเจรจากับคุณทานากะให้ได้ ใครทำสำเร็จเราคงต้องมีการพิจารณาตำแหน่งประธานโครงการของพีวีอินเตอร์คอนเวนชั่นกันอีกครั้ง” คณะกรรมการออกความเห็น

ภวันกับทองถมมีท่าทีไม่เห็นด้วยขยับจะค้านแต่ประกอบรีบสรุป “ถ้างั้นก็คงต้องเป็นไปตามมติ เราสรุปกันตามนี้เพื่อให้คงไคยกับณรงค์ไปเร่งวางแผนงานดีกว่าครับ”

ภวันกับทองถมพูดอะไรไม่ออก คงไคยลำบากใจหันมามองณรงค์ ณรงค์แสร้งทำรู้สึกผิด เมื่อคงไคยเครียดกลับเข้ามาในห้องทำงาน ก็พบณรงค์นั่งรออยู่แทนที่จะเป็นปรุงฉัตร ณรงค์ว่า ประกอบเรียกปรุงฉัตรไปต่อว่าเพราะไม่พอใจเรื่องข่าว ที่ลง คงไคยรีบออกรับแทน ณรงค์ทำเป็นเข้าใจแล้วลุกมา ขอโทษคงไคยเรื่องมติคณะกรรมการ

“ไม่เป็นไรหรอกณรงค์ ก็ลองดูกันสักตั้งก็ได้ว่าแผนงานของคุณหรือของผมที่จะสำเร็จ” คงไคยส่งยิ้มให้

ในขณะที่ณรงค์กำลังกล่อมให้คงไคยตายใจอยู่นั้น ประกอบกับเนื้อทิพย์ก็วางแผนจะส่งปรุงฉัตรไปญี่ปุ่นกับคงไคยด้วย เพื่อขัดขวางการทำงานของเขา

ooooooo

ภวันกับทองถมเข้ามาชวนคงไคยกลับไปทานข้าวเย็นที่บ้านด้วยกัน เพราะนัดกับอรุณประไพไว้แล้ว แต่คงไคยปฏิเสธอ้างว่านัดกับปรุงฉัตรไว้เหมือนกัน ทองถมยิ้มรับเปรยกับภวันว่า วันนี้อรุณประไพจะพาเพื่อนมาทานข้าวด้วย แล้วชวนภวันกลับไปรอต้อนรับเพื่อนๆของอรุณประไพ คงไคยชะงักกึกเปลี่ยนใจขอตามแม่กลับไปด้วย

สักพักปรุงฉัตรก็เข้ามาตาม แต่ไม่เห็นคงไคยอยู่ใน ห้องก็แปลกใจ

วายุขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาส่งอรุณประไพในบ้านก็พบภุชงค์ยืนรออยู่ เพราะจะมาปรึกษาอรุณประไพเรื่องเบญ วายุรีบกันท่า แล้วคงไคยก็พาภวันมาถึงพอดี เขาลงไปไล่วายุกับภุชงค์ให้กลับไป แต่ภวันกลับเชิญทั้งคู่อยู่ทานอาหารเย็นด้วยกัน วายุ และภุชงค์กระหยิ่มยิ้มย่องใส่คงไคย

คงไคยไม่พอใจจึงเข้ามาต่อว่า ภวันได้ทีสวนกลับว่า จะสนทำไมในเมื่อคงไคยจะหย่ากับอรุณประไพอยู่แล้ว

“แต่นี่มันถิ่นผม แม่ให้พวกมันเข้ามาก็หยามหน้าผมชัดๆ”

“ที่แกทำตัวทุกวันนี้มีเกียรติของสามีอยู่ด้วยเหรอ” ภวันตอกกลับแล้วเดินนำไปที่โต๊ะอาหาร เห็นวายุและภุชงค์นั่งรออยู่แล้ว

ทองถมสอบถามเรื่องอาหารบนโต๊ะกับอรุณประไพ เพราะเป็นห่วงสุขภาพภวัน อรุณประไพยืนยันว่าภวันทานได้ทุกอย่างแน่นอน แล้วหันไปตักซุปให้ภวันลองชิม ภวันแกล้งยั่วลูกชายสั่งให้อรุณประไพตักซุปให้ภุชงค์กับวายุด้วย

“มาผมจะตักให้คุณไปนั่งเถอะ” คงไคยหึงหันไปตักซุปแล้ววางกระแทกให้วายุกับภุชงค์คนละถ้วย

ภวันกับทองถมแอบมองยิ้มๆ แต๋วแหววโผล่มาสอดแนมแล้วโทรศัพท์รายงานปรุงฉัตร

เมื่อทานอาหารเสร็จ อรุณประไพก็ขอตัวออกมาเดินเล่นเพราะอึดอัดเต็มที แต่ภุชงค์ตามมาปรึกษาเรื่องจะหย่ากับเบญเพราะทนพฤติกรรมเธอไม่ไหวแล้ว วายุตาม
มาทำท่าจะเปิดศึกกับภุชงค์อีกรอบ ทองถมจึงเข้ามาห้ามแล้วเชิญทั้งสองกลับเพื่อให้อรุณประไพได้พักผ่อนเสียที

คงไคยยืนมองเหตุการณ์ที่หน้าต่างอย่างหงุดหงิด แล้วแอบเข้าไปรอเล่นงานอรุณประไพอยู่ในห้อง อรุณประไพเกือบพลาดท่า เมื่อถูกคงไคยระดมหอมอย่างอ่อนโยน ริมฝีปากของทั้งคู่ใกล้กันเข้าไปทุกที แต่แล้วเสียงปรุงฉัตรก็ดังขึ้น

“คงไคยคะ” ปรุงฉัตรบุกขึ้นมาตามคงไคยถึงหน้าห้องของอรุณประไพกับแต๋วแหวว

อรุณประไพเบือนหน้าหนีคงไทย พลันได้ยินเสียงปรุงฉัตรตะโกนเรียก

“นี่ไม่ใช่ห้องคุณคงไคย นี่มันห้องคุณอรุณประไพ” แฉล้มเข้ามาดึงปรุงฉัตร

แต่เธอไม่ยอม เคาะประตูห้องเสียงดังลั่น อรุณประไพผลักคงไคยให้พ้นตัวแล้วเดินตรงไปเปิดประตู แต่คงไคยคว้าตัวมากอดไว้ไม่ยอมให้เปิด

“ทำไมคะ กลัวแฟนคุณจะรู้ว่าคุณอยู่ในนี้เหรอคะ” อรุณประไพลืมตัวแสดงความเจ็บปวดออกมา

คงไคยโดนคำถามแทงใจดำก็ตอบไม่ถูก

“พอได้แล้ว ปรุงฉัตรมีอะไรกับลูกชายฉัน” ภวันเดินเข้ามา

“มีค่ะ” ปรุงฉัตรส่งหนังสือพิมพ์ประเภทกอสซิป ที่มีภาพตอนที่คงไคยกับปรุงฉัตรนัวเนียกันในทะเลให้ภวันดู ภวันนิ่งๆไม่แสดงอาการอะไรพลางเอ่ยว่า “คงไคยอยู่ในห้องหนูไพไม่ต้องบอกนะว่าผัวเมียอยู่ในห้องด้วยกันเขาทำอะไรกัน หนูไปรอข้างล่าง คงไคยเสร็จธุระแล้วฉันจะตามลงไปข้างล่างให้”

ปรุงฉัตรเจ็บใจแต่ต้องเก็บอาการเดินไปรอข้างล่างตามด้วยแต๋วแหวว

“คงไคย แกออกมาจัดการเรื่องของแกได้แล้ว” ภวันสั่ง

ประตูห้องเปิดออก คงไคยค่อยๆออกมาจากห้อง ภวันมองข้ามหัวลูกชายตัวแสบไปเพราะเป็นห่วงอรุณประไพมากกว่า

คงไคยตามลงมาคุยกับปรุงฉัตรเรื่องข่าวในหนังสือพิมพ์ ในขณะที่ภวันหันไปเรียกตุ๊ดตู่กับแฉล้มให้เข้ามาดูละครเพื่อหากองหนุน ปรุงฉัตรตีหน้าเศร้าบอกกับคงไคยและภวันว่า เธอถูกต้นสังกัดลงโทษ

“นั่น สมน้ำหน้ามัน ต้องโดนแบบนี้สะใจอีแล่มนัก” แฉล้มตบเข่าฉาดทำเหมือนลุ้นละครในทีวี

“แต่ปรุงถูกตัดสิทธิ์ไม่ให้ไปเดินแบบที่ปารีสนะคะ”

ปรุงฉัตรเล่าต่อ

“ดู๊ ดูมันกล้าขอความเห็นใจ” แฉล้มสวนกลับแต่ตายังจ้องอยู่หน้าจอ

“นั่นมันตั้งแต่คดีเก่าที่หนูโชว์ เอ๊ย พลาดทำเต้าหลุดแล้วไม่ใช่เหรอจ๊ะ ถ้าฉันเป็นต้นสังกัดของหนู ฉันคงไล่หนูออกไปนานแล้ว นี่เขาก็เมตตาหนูอยู่มากนะ แล้วลูกชายฉันจะช่วยอะไรหนูได้เหรอจ๊ะ จะให้ออกไปยืนยันว่าผู้ชายในรูปเป็นผมเอง แล้วก็ยกมือไหว้ขอโทษต่อหน้าสื่อนะเหรอ  แบบนั้นก็เป็นการยอมรับว่าเราผิดสิจ๊ะ แล้วไอ้คนที่มันเที่ยวได้ถ่ายรูปคนอื่นไปลงแบบนั้นมันไม่ผิดเหรอจ๊ะ ฉันว่าเผลอๆมันคงมีคนบงการอยู่เบื้องหลังแน่” ภวันใส่ไม่ยั้งเพราะรู้ทันปรุงฉัตร

“แต่เราก็น่าจะช่วยอะไรปรุงฉัตรบ้างนะครับ” คงไคยเอ่ย

“เอาไว้ให้มีปัญญาจะช่วยเขาจริงๆก่อนแล้วแกค่อยพูดคงไคย เอาล่ะหนูปรุง ฉันว่าหนูกลับบ้านไปเถอะ เดี๋ยวคุณพ่อหนูเขาจะมาตามเอาเรื่องคงไคยมันอีก ไปสิจ๊ะ” ภวันตัดบท

ooooooo