ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

สื่อรักสัมผัสหัวใจ2

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ได้ข้อมูลจากแผนยุทธแล้ว สามหนุ่มออกจากห้องไปอย่างรีบร้อน แล้วทุกคนก็ต้องตกใจ ร้อนใจเมื่อกรรณาหายไป

พงอินทร์โทร.ถามน้ำหนึ่งว่ากรรณาอยู่กับเธอหรือเปล่า เธอบอกว่าแยกกับกรรณานานแล้ว ตอนนี้ตนกลับมาทำธุระที่บ้าน แกล้งถามว่ากรรณาไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลหรือ? ไปบ้านญาติช่อเพชรหรือเปล่า หรือไปหาน้ำกินที่โรงอาหาร?

ณัฐเดชโทร.ถามญานิน พอรู้ว่ากรรณาไม่ได้ไปและไม่ได้ติดต่อกัน ณัฐเดชบอกให้เธอโทร.ไปถามทุกคนให้ด้วยส่วนตัวเขาเองโทร.หาเพื่อนที่สำนักงานตำรวจบอกว่าอยากได้หมายค้น กำลังจะไปบ้านผู้ต้องสงสัย เอาเร็วที่สุดด้วย

สุคนธรสกำลังค้นหาของขวัญของโบตั๋น ระหว่างนั้นได้รับโทรศัพท์จากญานิน พอรู้ว่ากรรณาหายไป เธอบอกโบตั๋นว่า

“พี่ต้องกลับมาช่วยหาของขวัญให้เจอแน่ แต่ตอนนี้พี่ต้องไปหาเพื่อนพี่ให้เจอก่อน เพื่อนพี่ก็มีค่าเหมือนของขวัญของโบตั๋นนะคะ” โบตั๋นพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“เดี๋ยวผมพาไปเอง” ไตรรัตน์เอ่ยขึ้นเพราะแอบฟังอยู่ ถูกสุคนธรสปฏิเสธทันที แต่เขาอ้างว่าเพื่อนเธอก็คือเพื่อนตน สุคนธรสพูดอย่างไม่แยแสว่าตนไม่อยากรบกวน “ผมก็แค่อยากดูแลคุณ ในทุกสถานการณ์”

ทั้งสองตะบึงตะบอนงอนง้อกัน ในที่สุดไตรรัตน์ก็อุ้มสุคนธรสไปไว้ในรถแล้วขับบ่ายหน้าไปบ้านญาณินเลย

พงศ์อินทร์กลับบ้านรู้จากก๊องว่ากรรณาไม่ได้กลับมา เขายิ่งร้อนใจ ฉุกคิดอะไรได้สั่งก๊องว่า

ก๊องรีบไปหาแหวนเพชรที่อยู่ในห้องคุณแผนยุทธมานะ ถามคุณจารุณี เขารู้อยู่ที่ไหน แล้วรีบเอาไปที่บริษัทให้คุณญาณินด่วนเลย”

ญาณินกำลังนั่งสมาธิหลับตาใช้ญาณในการหากรรณาจนเหงื่อแตกเต็มหน้า ติณห์นั่งข้างๆ ถามว่าเห็นไหมว่ากรรณาอยู่ที่ไหน

“ที่ที่ยัยกรรณอยู่มันมืดมาก มองไม่ออกเลยว่าคือที่ไหน แถมในนั้นยังร้อนอบอ้าวมากด้วย”

ทั้งติณห์ กรรัมภาและเนตรสิตางศุ์เดากันไปต่างๆนานา ญาณินบอกว่ากรรณาไม่ได้อยู่คนเดียว มีคนอยู่กับเธออีกคน แต่เป็นใครไม่รู้ นอนอยู่ มืดมากเลยมองไม่เห็นว่าเป็นใคร

พอดีสุคนธรสกับไตรรัตน์มาถึง สุคนธรสเดินอ้าวเข้าบริษัทถามอย่างร้อนใจ

“พวกเราเกิดอะไรขึ้น แล้วจะให้ฉันทำอะไรบอกมาเลย พร้อม!!”

ooooooo

ที่ห้องใต้ดินบ้านน้ำหนึ่ง... กรรณาค่อยๆรู้สึกตัวขึ้น มองสำรวจไปรอบๆทั้งที่ยังปวดหัวมาก

ในความมืดสลัวนั้น กรรณาเห็นข้าวของวางระเกะระกะไปหมด ในห้องกลิ่นเหม็นฉุนจนเกือบสำลัก พอกวาดตามองถึงปลายเท้าตัวเอง เธอก็ตกใจกลัวตัวเริ่มสั่น เมื่อเห็นปลายเท้าแห้งเกือบเกยเท้าตน ค่อยๆมองไล่จากปลายเท้าแห้งขึ้นไปจนถึงใบหน้า เธอยิ่งกลัวเมื่อเห็นกะโหลกคนที่ยังมีหนังและผมติดอยู่บ้าง ตาโบ๋เพราะเน่าไปแล้วศพนั้นนอนตะแคงหันหน้ามาทางเธอและอยู่ใกล้หน้าเธอแค่ฝ่ามือกั้น!

“กรี๊ดดดดดด!!” กรรณาแผดเสียงพยายามกระถดหนีสุดชีวิต แต่เป็นไปอย่างยากลำบากเพราะทั้งมือและเท้าถูกมัดหมด กระทั่งไปชนกับเท้าคู่หนึ่งที่ยืนอยู่

“จุ๊ๆ อย่าเสียงดังสิคุณกรรณ” น้ำหนึ่งนั่นเอง!เธอปรามแล้วเอาผ้ามัดปากกรรณาทันที กรรณาเห็นสีหน้าแววตาของน้ำหนึ่งเปลี่ยนเป็นตาขวางดุร้ายน่ากลัวขณะพล่าม “ฉันไม่ได้ตั้งใจ แต่พวกเธอไม่น่าเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ตั้งแต่แรก”

ขณะน้ำหนึ่งกำลังคุกคามกรรณานั่นเอง เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น น้ำหนึ่งมองขวับไปทันที

พงอินทร์กดออดแล้วเหมือนไม่มีคนอยู่ในบ้าน เขาจึงปีนรั้วเข้าไป ณัฐเดชโทร.มาพอดี พงอินทร์บอกว่าที่บ้านญาติช่อเพชรก็ไม่เจอกรรณา ถูกณัฐเดชตำหนิว่าสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปได้ยังไง ทำไมไม่รอ หมายค้นกำลังมา อึดใจเดียวตำรวจที่ณัฐเดชให้ทำหมายค้นก็เอามาให้

ที่บริษัทซิกซ์เซ้นส์ ญาณินกับติณห์พยักหน้าอย่างรู้กันแล้วญาณินจึงบอกแก่เพื่อนๆว่า

“เราจะเชิญวิญญาณเมีย ดร.แผนยุทธมาประทับทรงยัยรส ยัยรสจะได้เข้าไปล่วงรู้ความทรงจำของเขา”

ติณห์เสริมว่านี่เป็นอีกทางหนึ่งที่จะทำให้เราเจอกรรณา เนตรสิตางศุ์ติงว่าวิญญาณที่เคยอาละวาดครั้งนั้นไม่น่าจะเป็นพิมอรเพราะเธอเป็นคนอ่อนหวาน กร–รัมภาแย้งว่า จะเป็นวิญญาณชื่ออะไรก็ช่างแต่เธอก็เป็นเมียคนหนึ่งของแผนยุทธ

“เดี๋ยวครับ ถ้าผีนางนี้ไม่ใช่คุณพิมอร แต่มากรี๊ดๆ ว่า ดร.แผนยุทธเป็นผัว ก็แปลว่ามีผู้หญิงสองคนที่เป็นเมียแผนยุทธ และถูกฆ่าตายน่ะซิ” หมอถาม สุคนธรสเห็นด้วย แสดงว่าฆาตกรจะต้องเป็นผู้หญิงอีกคนที่คอยตามฆ่าเมียทุกคนของแผนยุทธก็ได้

ทุกคนฮือฮากับปมที่คลายออกมาทีละเปลาะติณห์ย้ำว่าฉะนั้นเราต้องคุยกับผีตนนี้เพื่อถ่วงเวลาให้วิญญาณของเขาสิงในร่างสุคนธรสนานๆ เพื่อสุคนธรสจะได้มีความทรงจำวันที่เมียแผนยุทธคนนี้เสียชีวิตว่าเธอคือใครกันแน่ และใครเป็นคนฆ่าเธอ ญาณินเสริมว่าคนที่ฆ่าเธออาจเป็นคนเดียวกับคนที่เอาตัวกรรณาไปก็ได้

ปมกระชับเข้าทุกที ไตรรัตน์นั่งฟังอย่างตึงเครียดนึกเป็นห่วงสุคนธรสขึ้นมา ทนไม่ได้โพล่งออกไปว่า

“ผมไม่ยอม! มันอันตรายเกินไป ถ้าเมียผมเป็นอะไรขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ”

“ทุกคนฟังนะ” สุคนธรสเอ่ยขึ้น “สิ่งที่ร้ายแรงที่สุด ที่อาจเกิดขึ้นเมื่อผีเมีย ดร.คนนี้มาเข้าร่างฉันแล้ว จะทำให้ร่างฉันมีดวงจิตอยู่สองดวงพร้อมๆกัน และในกรณีที่ฉันควบคุมผีในร่างฉันไม่อยู่ อาการโวยวายอาละวาดต่างๆ นานาอาจจะทำให้อวัยวะในร่างกายฉันทำงานไม่ประสานกัน รวมถึงระบบการหมุนเวียนของเลือดและการเต้นของหัวใจอาจทำงานเกินลิมิต  ฉันอาจมีอาการช็อกและหัวใจล้มเหลว”

“เข้าใจหรือยังครับทุกคน!” ไตรรัตน์ได้ทีถามและมองหน้าทุกคนเครียด

“แต่...” สุคนธรสเอ่ย มองหน้าไตรรัตน์อย่างหมั่นไส้ แล้วพูดอย่างไม่แยแสกับความรู้สึกของเขาว่า“ฉันเองเป็นคนที่รู้ดีที่สุด เพราะฉันเข้าทรงมาเยอะแยะ แล้วฉันก็เป็นคนที่มีพรสวรรค์ในเรื่องนี้ ยังไงฉันต้องช่วยยัยกรรณให้ได้ เพราะฉะนั้นฉันขอรับผิดชอบตัวฉัน ร่างกายฉัน และจิตใจของฉันเอง เพราะมีฉันคนเดียวที่จะรับหน้าที่นี้ได้ เพราะฉะนั้น สามีฉัน...เงียบไปเลยย่ะ!”

“พวกผมจะคอยช่วยคุณเต็มที่ ไว้ใจผมนะคุณไตรรัตน์” หมอเอ่ย ติณห์ก็ให้กำลังใจไตรรัตน์ว่าเมียเขาเก่งขนาดนี้เขาน่าจะภูมิใจ ไตรรัตน์น้ำตาคลอมองสุคนธรสอย่างน้อยใจที่ไม่แคร์ความรู้สึกของตนเลย

ooooooo

ก๊องเอาแหวนที่พงอินทร์สั่งให้ไปเอาในห้องแผนยุทธมาให้สุคนธรส บอกว่าเป็นแหวนของช่อ-เพชรสวมไว้ไม่เคยถอด เธอส่งคืนมาพร้อมจดหมายลาออกหลังจากตัวเธอหายไป

กรรัมภาขอจับดู พอสัมผัสแหวนเธอเห็นเงาตะคุ่มของช่อเพชรที่นอนหายใจรวยริน ที่มือซ้ายของเธอมีมือของหญิงคนหนึ่งมาถอดแหวนจากนิ้วนางข้างซ้าย กรรัมภาฟันธงว่า เจ้าของแหวนคือคนตาย ติณห์วิเคราะห์ว่า แปลว่าช่อเพชรไม่ใช่ฆาตกรและคนชื่อช่อเพชรก็ตายไปแล้ว!

เกิดประเด็นใหม่ว่า คนที่ติดต่อกรรณากับพงอินทร์ และบอกทุกคนว่าตนคือช่อเพชร เป็นใครกันแน่? เนตรสิตางศุ์เชื่อว่าต้องเป็นคนที่ถอดแหวนวงนี้ออกจากมือช่อเพชร

“นางคือฆาตกรผู้หญิง...แต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร ฉันมองไม่เห็น มันมืด...”กรรัมภาบอก แล้วออกจากภวังค์ส่งแหวนคืนให้สุคนธรส

สุคนธรสเชื่อว่า วิญญาณที่ตาม ดร.แผนยุทธอาจเป็นวิญญาณของผู้หญิงเจ้าของแหวนนี้ซึ่งก็คือช่อเพชร เธอตั้งสติพนมมือ บอกกล่าวว่า...

“คุณช่อเพชรคะ พวกเราจะช่วยเฉลยปริศนาความตายของคุณ และคุณกรุณาให้เราสามารถช่วยชีวิตยัยกรรณได้ทันเวลาด้วย เพราะคนที่ฆ่าคุณแล้วเอาชื่อคุณมาอ้าง อาจจะกำลังทำอันตรายยัยกรรณเพื่อนเรานะคะ” พูดจบสวมแหวนที่นิ้วตัวเองแล้วพนมมือหลับตาสวดคาถา...

ไม่นาน วิญญาณช่อเพชรก็มาสิงร่างสุคนธรส เธอถามอย่างไม่พอใจ “แกอีกแล้วหรือ นังพวกหน้าด้าน!” ทำเอาทุกคนสะดุ้งสยอง แต่ไม่นาน เรื่องราวต่างๆ ก็ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างละเอียด...

นับแต่ช่อเพชรเข้ามาเป็นเลขาก็ถูกแผนยุทธทำกรุ้มกริ่มจนช่อเพชรในวัยสาวที่อ่อนต่อโลกเขินอาย และเคลิ้มหลงเมื่อเขามอบช่อดอกไม้มีแหวนเพชรอยู่ในกลีบ กุหลาบให้ ตามด้วยที่คอนโดที่ตบแต่งพร้อมอยู่ เวลานั้นเด็กสาวอย่างเธอเหมือนตกอยู่ในความฝัน ยิ่งเมื่อแผนยุทธบอกว่าเขาหย่ากับพิมอรแล้ว แต่เพราะฐานะทางสังคมจำต้องปิดเรื่องนี้ไว้ แล้วพาเธอไปจดทะเบียนสมรสกันเป็นเรื่องราวที่ทุกคนในซิกซ์เซ้นส์ได้ยินจากปากช่อเพชรที่สิงในร่างสุคนธรส แล้วเธอก็เล่าต่ออย่างเจ็บปวดว่า

ตนได้พาน้ำหนึ่งมาพบแผนยุทธที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง แนะนำว่าเป็นน้องสาวคนละพ่อกับตนและฝากแผนยุทธช่วยดูแลด้วย นับแต่นาทีแรกที่ได้สบตา น้ำหนึ่งก็ขยะแขยงกับแววตากรุ้มกริ่มของแผนยุทธ เธอเกิดความคิดบางอย่างจึงทอดสะพานให้แต่พองาม

ooooooo

เวลาเดียวกัน...ที่ห้องใต้ดินบ้านน้ำหนึ่ง เธอจับแขนกรรณามัดไว้กับโซฟา แล้วเอายาให้กินบอกว่าจะได้หลับสบายและไม่รู้สึกเจ็บปวดทรมาน

“ถ้าฉันหายไป ไม่นานตำรวจต้องแห่กันมาที่นี่” กรรณาหาทางเลี่ยงที่จะกินยา

“ตำรวจไม่มีทางรู้ว่าบ้านหลังนี้มีห้องใต้ดิน ฉันซ่อนศพพี่เพชรไว้ตั้งนาน ยังไม่มีใครรู้เลย” กรรณาจึงรู้ว่าที่แท้ช่อเพชรเป็นพี่สาวของน้ำหนึ่ง น้ำหนึ่งจึงประคองศพช่อเพชรขึ้นนั่งบอกว่าช่อเพชรอยู่นี่แล้วไงอยากเจอนักไม่ใช่หรือ กรรณาช็อกพึมพำ “คุณฆ่าช่อเพชร! คุณคือพิมพลอย น้องสาวช่อเพชร”

น้ำหนึ่งจึงเล่าเรื่องช่อเพชรให้ฟังว่า ช่อเพชรรักและเชื่อคำหวานของแผนยุทธทุกอย่าง แต่ไม่เคยจำเลยว่า “ผู้ชายมันก็คือสัตว์ผู้ ที่เห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่น เป็นแค่ที่รองรับอารมณ์อุบาทว์ของพวกมัน มีเหรอที่จะรักใครจริง ไอ้แผนยุทธก็เหมือนกัน แค่วันแรกที่มันเห็นหน้าฉัน ลายก็ออกแล้ว!”

น้ำหนึ่งยังเล่าถึงเหตุการณ์ที่ทำให้แตกหักกันว่า “ไอ้แผนยุทธมันไม่เคยจริงใจกับพี่เพชร มันหลอกพี่เพชร จนพี่เพชรไปสืบพบความจริงว่ามันยังไม่ได้หย่าขาดจากพิมอรและยังอยู่บ้านเดียวกันฉันสามีภรรยา!”

เมื่อรู้ว่าถูกหลอก ช่อเพชรยื่นคำขาดว่า แผนยุทธต้องบอกพิมอรให้เลิกกับเขาถ้าเขาไม่บอกตนจะไปจัดการเอง

“ไม่ได้นะคุณ...อย่ายุ่งกับพิมอร” แผนยุทธตกใจมากรีบตามช่อเพชรออกมา

ช่อเพชรไม่เอะใจเลยว่า ขณะที่ตัวเองตามรังควานพิมอรนั้นแผนยุทธกำลังคิดหักหลังเธออยู่!

น้ำหนึ่งคุยกับศพของช่อเพชรอย่างคนเพี้ยนๆ ขอ ให้ ช่อเพชรเข้าใจเจตนาดีของตนที่เอาตัวเข้าแลกเพื่อให้พี่ตาสว่างว่า กากมนุษย์อย่างแผนยุทธไม่ได้รักพี่มันหื่นกระหายกับใครก็ได้ไม่เลือกแม้แต่กับน้องสาวของพี่เอง

วิญญาณช่อเพชรที่สิงร่างสุคนธรสอยู่อาละวาดบีบคอญาณินไล่ทำร้ายพวกสาวๆจนต้องวิ่งหนีกันพล่าน ขว้างปาข้าวของ จนไตรรัตน์เองก็ถูกแจกันปาหัวแตก

เมื่อรู้ว่าน้ำหนึ่งเพื่อนของพงอินทร์คือน้องของช่อเพชร ทุกคนก็ยิ่งแปลกใจ

เวลาเดียวกัน ณัฐเดชก็ได้รับข้อมูลเพิ่มเติมจากวุฒิเพื่อนที่สำนักงานตำรวจว่า

“ฉันได้ข้อมูลมาใหม่สดๆเลย จากข้อมูลทะเบียนราษฎรพบว่า ผู้หญิงชื่อพิมพลอย อินนาวงศ์ เปลี่ยนชื่อเป็นนางสาวน้ำหนึ่ง อินทุวงศ์ เมื่อห้าปีที่แล้ว”

พงอินทร์รับรู้ข้อมูลนี้จากณัฐเดชอย่างร้อนใจ แต่ไม่ทันได้คุยอะไรกันต่อแบตก็หมดเสียก่อน เขาเป็นห่วงกรรณามาก รีบขับรถออกไปทันที

เมื่อช่อเพชรจับได้ว่าน้ำหนึ่งมีความสัมพันธ์กับแผนยุทธอย่างลึกซึ้ง ก็อาละวาดด่าน้ำหนึ่งว่าแย่งผัวตน ด่านังบ้า นังโรคจิต นังประสาท ไม่น่าเอาออกจากโรงพยาบาลบ้ามาให้ทรยศตนเลย

ไม่ว่าน้ำหนึ่งจะชี้แจงเคลียร์ตัวเองและชี้ให้ช่อเพชรเห็นถึงความเลวของแผนยุทธอย่างไร ช่อเพชรก็ยังหลงใหลแผนยุทธไม่ลืมหูลืมตา โทษว่าเป็นความเลวความผิดของน้ำหนึ่ง โกรธแค้นจนคว้ามีดปอกผลไม้จะแทงน้ำหนึ่งถูกน้ำหนึ่งดันตัวไปกระแทกกำแพง พลันก็มีเสียงมีดเสียบเข้าเนื้อ สวบบบบบ!! แล้วที่หน้าอกช่อเพชรก็มีเลือดทะลักออกมา!

น้ำหนึ่งถอยไปยืนมองช่อเพชรตัวสั่นด้วยความตกใจสุดขีด!

ooooooo

บรรดาสมาชิกในบริษัทซิกซ์เซ้นส์อยู่ในภาวะตึงเครียด ตกใจ และต้องคอยวิ่งหนีช่อเพชรที่สิงร่างสุคนธรสอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง จนเมื่อได้ข้อมูลพอสมควรแล้ว เนตรสิตางศุ์ช่วยเอาสายสิญจน์ออกจากตัวสุคนธรส

“ป้านึกว่าคุณหนูจะแย่ซะแล้ว” ป้าออรีบมาดูแล

“หนูรับรู้ความรู้สึกของช่อเพชรวินาทีสุดท้ายก่อนเธอจะหมดลม มันสยองบอกไม่ถูกเลย” สุคนธรสเล่าความรู้สึกขณะนั้นให้ฟัง ส่วนหมอวรวรรธรีบเข้าตรวจร่างกาย ปรากฏว่าทุกอย่างปกติ

สุคนธรสมองสภาพภายในบริษัทอย่างไม่เชื่อสายตา ที่ข้าวของทุกอย่างกระจัดกระจายเกลื่อนราวกับถูกตัวอะไรมาบุกตะลุย ญาณินเองก็กำลังนั่งให้ติณห์ทายาและนวดให้ที่คอเพราะถูกผีช่อเพชรบีบคอเกือบตาย และที่อีกมุมหนึ่ง ไตรรัตน์ในสภาพที่หัวมีผ้าพันแผลเพราะถูกผีช่อเพชรปาแจกันใส่หัวแตก เห็นสภาพนี้แล้วสุคนธรสก็ลืมทิฐิที่มีต่อกันแต่ยังไว้เชิงทำฟอร์มไม่สนใจ

ขณะนั้นเองณัฐเดชมาถึงบริษัท ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ป้าออเล่าอย่างไม่หายตระหนกว่า

“คุณรสให้คุณช่อเพชรเข้าร่างค่ะ เพื่อจะหาว่าคุณกรรณอยู่ที่ไหน และใครเป็นคนฆ่าคุณช่อเพชร”

“เดี๋ยวนะ...ช่อเพชร? ตายแล้ว โดนฆ่า งั้นเหรอ?? ช่อเพชรไม่ใช่คนที่เคยโทร.หายัยกรรณากะนายโจ้บ่อยๆ หรือ?”

ญาณินถามสุคนธรสว่าตกลงเธอเห็นอะไรบ้าง สุคนธรสเล่าความทรงจำขณะช่อเพชรเข้าสิงว่า

“จริงสิ...ห้องใต้ดิน...บ้านหลังนั้นมีห้องใต้ดิน คุณน้ำหนึ่งเป็นคนฆ่าคุณช่อเพชรแล้วเอาศพคุณช่อเพชรไปซ่อนไว้ที่นั่น”

“บ้านน้ำหนึ่ง!!” ญาณินอุทาน ทุกคนตกใจมากเมื่อรู้ว่าน้ำหนึ่งกับพิมพลอยเป็นคนเดียวกัน!!

“นายโจ้...นายโจ้กำลังไปที่นั่น” ณัฐเดชนึกได้บอกทุกคน

ooooooo

น้ำหนึ่งกอดศพช่อเพชรร้องไห้คร่ำครวญขอโทษ บอกว่าตนไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุจริงๆ

กรรณาเกลี้ยกล่อมให้น้ำหนึ่งยอมไปรักษาตัวเสีย พูดให้สบายใจว่า ณัฐเดชเป็นตำรวจที่ดี ให้เธอเล่าความจริงให้ฟังแล้วเขาจะช่วยเธออย่างดีที่สุด

“ฉันไม่ต้องการให้พวกผู้ชายมาเห็นใจ พวกผู้ชายมันเห็นแก่ตัวทุกคน ฉันเกลียดพวกมัน ผู้ชายมันเลว! ไว้ใจไม่ได้เหมือนกันทั้งโลกนั่นแหละ” กรรณาติงว่าไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชายล้วนมีทั้งคนดีและคนเลว ถูกน้ำหนึ่งจ้องหน้าพูดอย่างเจ็บปวดว่า “แกลองโดนพ่อเลี้ยงข่มขืนตอนแกเป็นเด็กดูซิ!”

“เพราะอย่างนี้เองเหรอคะ ที่ทำให้คุณน้ำหนึ่งไม่รับรักนายโจ้”

“พูดมาก!” น้ำหนึ่งตวาดตาขวาง “นังตัววุ่นวายแสลน ชอบแส่เรื่องชาวบ้านดีนัก!” น้ำหนึ่งวางศพช่อเพชรหันมาเอาผ้ามัดปากกรรณาไม่ให้พูด

พงอินทร์มาถึงบ้านน้ำหนึ่งพร้อมชะแลงเตรียมมางัดประตู แต่ไม่ทันงัดประตูก็เปิดออก เขาเข้าไปในบ้านอย่างระมัดระวัง จนสายตาชินกับความมืดสลัว เขาเห็นน้ำหนึ่งนั่งร้องไห้อยู่ เขาถามว่ากรรณาอยู่ไหน น้ำหนึ่งอ้อนเขาว่ามีเรื่องจะสารภาพ แต่ในมือที่ซ่อนอยู่ข้างหลังของเธอนั้น กำเข็มฉีดยาไว้แน่น

“เวลานี้คุณกรรณาอยู่ไหน คุณตอบผมมาก่อนดีกว่า” พงอินทร์พรวดเข้าไปหมายกระชากตัวน้ำหนึ่งอย่างร้อนใจ แต่ยังไม่ทันถึงตัว เข็มฉีดยาก็ปักเข้าที่มือจึ๊ก! แล้วร่างเขาก็ทรุดหมดสติอย่างเร็ว น้ำหนึ่งจ้องหน้าเขาตาขวาง!

ร่างพงอินทร์ถูกลากไปที่ห้องใต้ดิน วางไว้ใกล้ๆกรรณาที่ถูกมัดปากมัดมือมัดเท้าไว้หมด

“เขามาหาเธอ เขาเป็นห่วงเธอมาก ได้เจอกันสมใจแล้วใช่ไหมโจ้...” แล้วเธอก็หันฟ้องกับศพช่อเพชร “พี่เพชร พี่ดูซิ เมื่อก่อนโจ้รักพลอย มีแต่พลอยคนเดียว แล้วตอนนี้มันก็ไปห่วงใยอีนี่ เห็นหรือยังว่าผู้ชายมันชั่วเหมือนกันหมด!!!”

น้ำหนึ่งพูดอย่างอาฆาตแค้นว่าคนแบบนี้ต้องได้บทเรียน แล้วคว้ากรอบรูปปาลงพื้น หยิบกระจกแหลมขึ้นมาจะแทงพงอินทร์ แต่ชะงักเพราะมีเสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น อย่างเร่งร้อนและยาวนาน...แต่พอเธอไปที่ประตูพบว่ามีกระดาษกาวแปะไว้เพื่อให้มันดังค้างอยู่อย่างนั้น เธอหันขวับจ้องเข้าไปในบ้านตาขวาง

น้ำหนึ่งยังกำกระจกแหลมในมือ เดินกลับเข้าไปในบ้าน คำรามหน้าตาอำมหิต

“พวกแกจะทำอะไรฉัน...ฉันจะไม่กลับเข้าไปสถานบำบัดบ้าๆนั่นอีก ฉันไม่กลับไป ฉันยอมตาย” เธอกำกระจกแน่นบาดมือจนเลือดหยด แล้วเอากระจกจะกรีดข้อมือตัวเอง

ooooooo

ณัฐเดชแอบย่องเข้าไปในบ้านแล้ว เขาเดินมองหาห้องใต้ดินอย่างระแวดระวัง ทันใดนั้นเขาสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของหญิงสาว เขาวิ่งตามเสียงขึ้นชั้นบนทันที
ปรากฏว่าเจอน้ำหนึ่งนั่งทรุด ที่ข้อมือมีเลือดไหล สีหน้าอ่อนระโหย กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้น พร่ำพูดแต่ว่า

“ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันขอโทษ...ฉันผิดไปแล้ว ฉันควรจะตายเป็นคนแรก” แล้วจะเอากระจกแหลมแทงตัวเอง ณัฐเดชพุ่งเข้าแย่ง ถามว่าจะทำบ้าอะไร “ฉันอยากตายไง ฉันกำลังจะตาย ไม่เห็นเหรอ”

“จะรีบตายทำไมล่ะครับ อยู่ช่วยกันก่อน คุณโจ้กับยัยกรรณอยู่ที่ไหน คุณน้ำหนึ่ง!!” ณัฐเดชเสียงดังเรียกสติเธอ คาดคั้นจนเธอชี้ไปที่ห้องตรงข้าม แต่พอณัฐเดชผลักประตูเข้าไป พบแต่ความว่างเปล่า หันกลับมาอีกทีเจอน้ำหนึ่งมายืนประชิดแล้ว เธอใช้มีดแทงท้องเขาอย่างเร็ว แล้วประสานมือทุบอย่างแรงจนณัฐเดชร่วงไปกองกับพื้น

น้ำหนึ่งมองร่างไร้สติของณัฐเดช ยิ้มหวานให้เขา...จัดแจงมัดมือมัดเท้าเอาผ้าผืนใหญ่มาลากร่างเขาไปนอนบนนั้นแล้วลากไปอย่างใจเย็น

เวลาเดียวกัน ที่หน้าบ้าน สี่สาวและหมอวรวรรธมาถึงแล้ว พวกเขาเห็นรถของณัฐเดชและพงอินทร์จอดอยู่

“แสดงว่ายัยกรรณถูกน้ำหนึ่งจับตัวมาไว้ที่นี่จริงๆ” สุคนธรสบอกทุกคน แล้วพากันเดินเข้าไปในบริเวณหน้าบ้าน

“น้ำหนึ่งคือพิมพลอย น้องสาวของช่อเพชร เขาฆ่าพี่สาวตัวเอง แต่แกล้งหลอกทุกคนว่าช่อเพชรยังอยู่ เพราะตั้งใจจะหลอกให้ยัยกรรณกับคุณโจ้หลงทางสืบมาไม่ถึงตัวเขาที่เป็นต้นตอของเรื่องทั้งหมด” ญาณินเล่าทบทวน

“คดีนี้ไม่ได้มีหมอผีหรือวิญญาณร้ายอะไร มีแค่ผู้หญิงโรคจิตๆคนเดียว ผมว่าพวกคุณรอที่นี่ เดี๋ยวผมกับไอ้หมอเข้าไปเองดีกว่า” ติณห์เสนอ ญาณินสวนขึ้นอย่างเด็ดเดี่ยวว่า

“ไม่ค่ะ เราทิ้งให้ยัยกรรณทำคดีนี้คนเดียวมันถึงได้กลายเป็นอย่างนี้ เราจะไม่ทิ้งเพื่อนเราอีกเด็ดขาด”

หมอส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบ ตั้งข้อสังเกตว่า “ทุกคนรู้สึกไหมครับว่า บ้านนี้มันเงียบผิดปกติ ถ้าคุณโจ้กับพี่ณัฐมาที่นี่ และจัดการน้ำหนึ่งได้ มันไม่น่าเงียบอย่างนี้...หรือเปล่า”

ทุกคนเริ่มหวั่นใจว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับพวกที่หายไป

ooooooo

พงอินทร์ถูกลากมาทิ้งไว้ใกล้ๆกรรณา เมื่อเขาเริ่มรู้สึกตัว กรรณาบอกให้เขาแก้ผ้ามัดปาก และแก้เชือกให้ เขาแก้ผ้ามัดปากได้ก่อน กรรณาบอกว่าน้ำหนึ่งตั้งใจจะฆ่าเราสองคน ฉะนั้นเราต้องหนีไปจากที่นี่ด่วนที่สุด

ทันใดนั้นประตูเปิดออก ทั้งสองต้องรีบทำเป็นสลบ แอบดูเห็นน้ำหนึ่งลากณัฐเดชเข้ามาวางใกล้ๆศพช่อเพชร ณัฐเดชลืมตาตะลึงเมื่อเห็นศพช่อเพชรตรงหน้า

หมอวรวรรธ เนตรสิตางศุ์และสุคนธรสแยกไปสำรวจทางหนึ่ง

ติณห์ ญาณิน และกรรัมภาเดินสำรวจไปตามทางที่ณัฐเดชผ่านไป กรรัมภาเอามือสัมผัสบริเวณนั้น บอกทุกคนอย่างตื่นเต้นว่า

“ฉันเห็นมือผู้ชาย มือพี่ณัฐเข้ามาจากทางนี้ มาหยุดที่ห้องนี้ เปิดประตูนี้ แล้วก็ไปที่ราวบันได...”

เนตรสิตางศ์ุ์เห็นเลือดที่พื้น ทุกคนยิ่งตกใจกลัวณัฐเดชจะมีอันตราย กรรัมภาเห็นภาพมาหยุดแค่นั้น ไม่สามารถบอกได้ว่าเวลานี้ณัฐเดชอยู่ที่ไหน ญาณินเชื่อว่าต้องอยู่ที่ห้องใต้ดิน

“ทางเข้าห้องใต้ดินมันต้องอยู่ที่พื้นนะผมว่า” หมอเอ่ย

ooooooo

ที่ห้องใต้ดิน น้ำหนึ่งเห็นผ้ามัดปากกรรณาหลุด ถามว่าเธอคิดจะทำอะไร กรรณาบอกว่าเธอมัดไม่แน่นมันหลุดเอง

กรรณาพยายามหว่านล้อมให้น้ำหนึ่งรู้ถึงบาปกรรมจากการฆ่าคน เธอรู้ว่าน้ำหนึ่งเจ็บแค้นผู้ชาย เหมาว่าเป็นคนเลวทั้งหมด กรรณาหว่านล้อมว่า ณัฐเดชกับพงอินทร์ที่เธอทำร้ายนั้นเป็นคนดี หากเธอทำร้ายทั้งสอง ก็เท่ากับหมดผู้ชายดีๆไปสองคน ชี้ไปที่ณัฐเดชบอกว่า

“เขาเป็นพี่ชายที่รักน้องสาวมาก...เขาเสียเลือดมากต้องพาส่งโรงพยาบาล ไม่งั้นถ้าเขาตายน้องสาวเขาจะต้องเสียใจร้องไห้” น้ำหนึ่งพึมพำว่าตนเองไม่ชอบให้ผู้หญิงร้องไห้เลย กรรณาจึงเสนอ “เธอปล่อยฉันสิ แล้วเราช่วยกันพาเขาส่งโรงพยาบาล”

“ไม่ต้อง ถ้าเขาทรมาน ฉันจะช่วยเขาเอง” น้ำหนึ่งพูดหน้านิ่งๆ แล้วลุกไป กรรณามองตามถามว่าเธอจะทำอะไร “ฉันจะช่วยให้เขาตายอย่างสงบ”

กรรณาตกใจมาก พอดีพงอินทร์เริ่มรู้สึกตัวมากขึ้น น้ำหนึ่งกลับมาพร้อมเชือกเส้นหนึ่ง กรรณาตกใจร้องห้าม

“อย่านะคุณหนึ่ง!! ถ้าคุณสงสารคุณต้องปล่อยเขา ให้เขามีชีวิตต่อไป ไม่ใช่ฆ่าเขา!!”

น้ำหนึ่งถือเชือกเข้าหาพงอินทร์บอกว่าไม่อยากเห็นเขาทรมานอีก แล้วเอาเชือกรัดคอเขา พริบตานั้น พงอินทร์ฮึดขึ้นมา ผลักน้ำหนึ่งอย่างแรงจนเธอกระเด็นไป มีดกระเด็นหลุดมือไปอีกทาง กรรณารีบพุ่งมาดูพงอินทร์ที่ยังเซไปมาเพราะฤทธิ์ยาอยู่ ทำให้น้ำหนึ่งรู้ว่ากรรณาแก้มัดแล้ว พุ่งเข้าหาอย่างแค้นใจ

“แกหลอกฉัน...แกกับพวกมันหลอกฉัน!!”

น้ำหนึ่งกระชากกรรณาเหวี่ยงไปกระแทกผนัง พงอินทร์ตามไปดึงน้ำหนึ่งออกมา ถูกน้ำหนึ่งสะบัดกระเด็นไปทับช่อเพชรพอดี! น้ำหนึ่งเห็นพงอินทร์ซ้อนอยู่บนศพช่อเพชรก็แผดเสียงลั่น

“พี่เพชรนอนกับผู้ชาย...กรี๊ดดด!!!”

พวกญาณินได้ยินเสียงกรี๊ดของน้ำหนึ่ง พากันวิ่งมาตามเสียง

น้ำหนึ่งโผเข้าไปหาศพช่อเพชรที่แขนหลุดกระเด็นไปข้างหนึ่ง พร่ำถามว่าพี่เจ็บไหม พาลแค้นพงอินทร์หาว่าทำพี่สาวตนเจ็บ พุ่งเข้าบีบคอ หันเห็นเชือกก็คว้าไปรัดคอเขาจากข้างหลังจนพงอินทร์ตาเหลือก

พวกญาณินได้ยินเสียงกรรณาร้องขอความช่วยเหลือดังมาจากพื้น กรรัมภาล้มสัมผัสพื้นเห็นภาพทันที บอกว่ามีห้องลับอยู่ข้างใต้

“ต้องมีทางเข้าแถวนี้ หาเร็ว!” หมอร้องบอก ทุกคนช่วยกันมองหา เห็นฝาท่อน้ำทิ้ง กรรัมภาบอกว่ามันคือทางเข้า ติณห์ดึงฝานั้นออกพบว่ามีฝาอยู่อีกชั้นหนึ่ง แต่เขาดึงไม่ออก ไตรรัตน์มาช่วยดึงก็ไม่ออก ราวกับเป็นฝาปิดตาย

ooooooo

ที่ห้องใต้ดิน น้ำหนึ่งกำลังบ้าดีเดือด จะฆ่าพงอินทร์ให้ได้ กรรณาพยายามจะเข้าไปช่วย

ทันใดนั้น ลมพัดเข้ามาวูบหนึ่ง เสียงพิมอรตวาดแว้ดขึ้น

“โจ้...น้องพี่ ทำโจ้ทำไม เธอทำโจ้ทำไม!! ปล่อยน้องชายฉัน!!”

น้ำหนึ่งผงะหน้าหลอนๆ ด่ากราดตาขวาง “อีพิมอร แกตายไปแล้วนี่ อย่าบอกนะว่าตายแล้วฟื้นได้”

ระหว่างนั้น กรรณารีบคลานไปดูพงอินทร์ เธอบีบนวดจับ จับแก้ม เอาหูไปรอที่จมูกเขา พงอินทร์ไอแค่กๆแล้วหายใจเฮือก กรรณาดีใจพยายามจะลุก

น้ำหนึ่งมัวแต่ตอบโต้ด่าว่าพิมอรจึงไม่ได้สนใจกรรณากับพงอินทร์...

“แกน่าจะดีใจนะ ที่มีผู้หญิงหน้าโง่คนอื่นมาช่วยแบ่ง เบาภาระน่ะ ได้ข่าวว่าแกก็แขยงมันออกจะแย่..”พิมอรหายแว้บที่นี่ไปโผล่ที่โน่น หลอกล่อน้ำหนึ่งหันจนหัวหมุน ตวาดแว้ด นี่แกจะล้อฉันเล่นเหรอ จะมาเล่นซ่อนหากัน หรือว่าอะไร อีผีบ้า แกจะทำอะไร จะล้างแค้นฉันเหรอ แกจะฆ่าฉันเหมือนที่ฉันฆ่าแกงั้นเหรอ อีผีบ้า!”

กรรณาได้ยินเต็มสองหู อุทานถาม “อะไรนะ...เธอฆ่าคุณพิมอร”

“ใช่...ฉันฆ่ามัน อีนังเมียหลวง อีตัวทำลายความสุขของพี่เพชร...ฉันเกลียดมัน!”

ทั้งพิมอรและพงอินทร์ถามว่า เธอฆ่าฉันทำไม...หนึ่งคุณฆ่าพี่พิมทำไม?

น้ำหนึ่งทบทวนเหตุการณ์วันนั้นให้ฟัง...

ที่ริมถนนชานเมืองสายหนึ่ง ไม่ค่อยมีรถขับผ่าน รถของพิมอรขับมาแต่ไกล...ถึงศาลาที่พักริมทางรถเลี้ยวเข้าไปจอดไม่ไกลนัก พิมอรสวมแว่นกันแดดติดเครื่องรอ

หันมองซ้ายขวาไม่เห็นคนที่นัดไว้เลยก้มดูนาฬิกาพึมพำเครียด...

“คิดแล้ว! ว่าต้องให้เรามารอ คิดว่าฉันจะยอมแพ้

เหรอ ฉันอดทนมานานแล้ว ฉันจะไม่ทนต่อไปแล้ว วันนี้ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่อง เราได้เห็นดีกัน” แล้วเธอก็นั่งรอในรถอย่างหงุดหงิด

ooooooo

ที่ต้นไม้ใหญ่ถนนฝั่งตรงข้าม หญิงสาวสวมวิกผมแต่งตัวเหมือนช่อเพชร สวมแว่นกันแดดกรอบใหญ่     โผล่จากหลังต้นไม้มองไปยังรถของพิมอร มือทั้งสองข้างสวมถุงมือ สะพายกระเป๋าเดินทื่อมาที่รถ!

พิมอรนั่งอยู่ในรถ จู่ๆก็อยากโทรหาพงอินทร์ขึ้นมา แต่พอจะกดโทร. ก็มีเสียงเคาะกระจกดังขึ้น มองไปแว้บหนึ่งเห็นเป็นช่อเพชรยืนอยู่เลยเก็บมือถือเข้ากระเป๋าเปิดล็อกประตูให้หญิงสาวขึ้นมาในรถ ชำเลืองแว้บหนึ่งแล้วพูดห้วนๆ

“ฉันจะไม่อ้อมค้อมล่ะนะ คุณคิดเหรอว่าแผนยุทธเขารักคุณจริงๆ คิดเหรอว่าคนอย่างเขาจะยอมทิ้งฉัน  คนที่ทำให้เขามีกินมีใช้หรูหรา มีชีวิตสุขสบายระดับไฮโซแล้วไปกัดก้อนเกลือกินกับเลขาทำงานกินเงินเดือนอย่างคุณ?”

“หึๆๆ”

“หัวเราะอะไร! ฉันกำลังบอกสันดานสามีฉันให้คุณฟัง ในชีวิตเขา เขาไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง ถ้าไม่ใช่เพราะฉันรวย มีมรดกของคุณย่าให้เขาเสวยสุขไปตลอดทั้งชาตินี้ เขาก็คงเฉดหัวฉันทิ้งไปนานแล้ว”

“ฮ่ะๆๆ” เสียงหัวเราะสมเพชดังกว่าเก่า

“เป็นบ้ารึไง หยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้นะ แล้วก็เลิกตามรังควานฉันเสียที ฉันไม่มีวันหย่ากับแผนยุทธเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น ฉันจะเป็นฝ่ายเอาคืนคุณบ้าง ช่อเพชร...ฉัน

จะทำให้หนักร้อยเท่าพันเท่ากว่าที่คุณทำกับฉันอีก ฉันไม่รับรองนะว่าชีวิตคุณจะปลอดภัย”

“หึ! มันโกหก ตอแหล บ้ากาม แถมยังหลอกใช้เงินแก ยังไม่ยอมหย่ากับมันอีก อีโง่เอ๊ย! แกคงรักมันหัวปักหัวปำมากซินะ”

“หา! เธอไม่ใช่ช่อเพชรนี่ เธอ...เธอเป็นใคร?” พิมอรตกใจ แต่ไม่ทันระวังตัว ก็ถูกน้ำหนึ่งที่ปลอมตัวเป็นช่อเพชรหยิบเข็มฉีดยาที่บรรจุยานอนหลับไว้แล้ว ปักไปที่คอพิมอรทันที!

พิมอรตกใจร้องกรี๊ด น้ำหนึ่งถอดแว่นกันแดดออก ชูเข็มฉีดยาขึ้นดูหัวเราะเหมือนคนบ้า...

“ยานี้เขาดีจริงๆ ฉีดปุ๊บหลับปั๊บ ฮ่ะๆๆ” พูดแล้วเก็บเข็มฉีดยาใส่กระเป๋า ลากพิมอรมานั่งที่ข้างคนขับ ตัวเองนั่งขับแทน “หลับให้สบายนะอีหน้าโง่ เดี๋ยวฉันจะช่วยสงเคราะห์ขับพาแกไปนั่งรถเล่นเอง”

ooooooo

น้ำหนึ่งขับรถของพิมอร ที่พิมอรนั่งสลบไสลไม่ได้สติอยู่ข้างใน

“พี่เพชร...” น้ำหนึ่งร้องไห้สะอึกสะอื้น   “ฉันขอ โทษ

ฮือๆๆ พี่อย่าโกรธฉันเลยนะ ฉันรักพี่   ฉันถึงต้องทำอย่างนั้น พี่คงไม่เจ็บมากหรอกใช่ไหม”

พริบตาเดียว น้ำหนึ่งก็ตาขวาง ยื่นมือไปจิกผมพิมอรขึ้นดู

“นี่ไง...เมียไอ้แผนยุทธที่พี่เกลียดมันนักหนา   ฉัน ได้ตัวมันมาแล้ว พี่อยากให้ฉันกำจัดมันให้พี่ใช่ไหม ฉันรู้...ฮ่ะๆๆ ฉันฆ่ามันให้พี่เอง พี่ต้องยกโทษให้ฉันนะ ถ้าฉันกำจัดศัตรูหัวใจให้พี่แล้ว พี่ต้องหายโกรธน้องสาวคนนี้ เพราะนอกจากฉันแล้ว ไม่มีใครหน้าไหนในโลกนี้รักพี่จริงหรอก โดยเฉพาะไอ้พวกผู้ชายเฮงซวยทุกคน มันเห็นผู้หญิงเป็นที่ระบายความใคร่ของมันเท่านั้น มันไม่รักเราจริงหรอกพี่ ฮือๆๆ”

พลันน้ำหนึ่งก็หยุดร้องไห้ ปาดน้ำตาทิ้งอย่างแรง มองไปข้างหน้า พูดอย่างสาแก่ใจว่า...

“เจอแล้ว ฮิๆๆ ฉันเจอแล้ว...” แล้วก้มมองหน้าพิมอรบอก “นี่แกดูซิ แกชอบตรงนั้นหรือเปล่า แต่ฉันชอบฮิๆ”

น้ำหนึ่งขับรถตรงไป ตามองจิกไปยังบึงขนาดใหญ่ ข้างหน้า แววตาเพชฌฆาต!

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง
12 มิ.ย 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน 2564 เวลา 15:13 น.