ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

สื่อรักสัมผัสหัวใจ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ณัฐเดชอาละวาดเอาเรื่องกับหมอวรวรรธหาว่าคบน้องสาวตนแต่ไปคั่ว สุพิชชาอีก หมอชี้แจงว่าคุณพ่อของสุพิชชาป่วยหนัก ตนแค่จะไปเยี่ยม ณัฐเดชก็พาลอีกหาว่าทำไมตนไม่รู้เรื่องนี้ ทำไมสุพิชชาไม่บอกตน

“พี่ณัฐก็รู้แล้วนี่ไงคะ แต่...ไม่ต้องไปเยี่ยมหรอกนะคะ แล้วพีชจะบอกพ่อให้ว่าพี่ฝากความคิดถึงนะคะ ไปเถอะค่ะตาหนู อย่าเสียเวลาเลย”

ณัฐ เดชไม่ยอมให้หมอวรวรรธไป อ้างว่ามีเรื่องต้องเคลียร์กัน พูดใส่ว่า “ไอ้วรรธ น้องสาวฉันไม่ใช่ตัวฆ่าเวลา ไม่ใช่ตัวช่วยให้แกลืมคนรักเก่า ถ้าสุดท้ายแล้วแกก็จะกลับไปคืนดีกับพีช แกก็ออกไปจากชีวิตน้องสาวฉัน ไป๊!!”

แต่ พอถูกหมอจับได้ไล่ทันว่า ที่แท้เขาไม่ได้อยากเคลียร์กับตนเรื่องเนตรสิตางศุ์แต่อยากเคลียร์เรื่องพีช มากกว่า ณัฐเดชปฏิเสธลั่นว่าไม่ใช่ หมอรุกอีกว่า

“พี่ไม่เคยให้อภัยผม และพี่ก็ไม่เคยลืมพีช พี่ยังรักพีชอยู่ใช่ไหม”

“ไม่ใช่โว้ย!!” ณัฐเดชตะโกน แล้วพรวดเข้าจะชกหมอ สุพิชชาพุ่งไปขวาง ผลักอกเขาอย่างแรง จ้องหน้าถาม

“พี่เป็นบ้ารึไง!! นิสัยพี่ไม่เคยเปลี่ยนเลย ใช้แต่กำลัง ป่าเถื่อนที่สุด!!”

สุ พิชชาเข้าประคองหมอวรวรรธอย่างเป็นห่วง ณัฐเดชเห็นยิ่งเจ็บปวด ระหว่างนั้น เนตรสิตางศุ์เดินหน้าขึงขังออกมา ตามด้วยกรรณา ญาณิน และกรรัมภา ทุกคนจ้องหมอวรวรรธที่สุพิชชาประคองอยู่ หมอถามเนตรสิตางศุ์ว่ามีอะไรหรือ เธอเชิดหน้าพูดเด็ดเดี่ยวว่า “เนตรตัดสินใจแล้ว...”

ณัฐ เดชบอกให้น้องสาวพูดออกมาเลยว่าตัดสินใจอะไร สุพิชชาไม่ปล่อยให้เรื่องเยิ่นเย้อดึงหมอวรวรรธให้รีบไปกันเถอะ หมอถูกลากไปท่ามกลางสายตาที่มองอย่างเจ็บปวดของเนตรสิตางศุ์ ณัฐเดชเองก็เจ็บปวดไม่น้อยกว่ากันกับท่าทีต่อหมอวรวรรธของสุพิชชา

ooooooo

ติณ ห์อาละวาดจะไปหาเพนนีให้ได้ เขาบีบคอญาณินประกาศว่าใครขัดขวางความรักของตนกับเพนนีต้องเป็นแบบนี้ สุคนธรสกับไตรรัตน์พยายามเข้าไปช่วยญาณิน ถูกติณห์ถีบกระเด็น ผลักกระดอนไปคนละทิศละทางแล้วพุ่งออกจากห้อง

พวกณัฐเดชเห็นดังนั้นร้อง บอกกันให้จับติณห์ไว้ให้ได้ แต่ใครก็สู้พละกำลังมหาศาลของติณห์ไม่ได้ ในที่สุดเขาก็ขับรถพุ่งออกไปต่อหน้าทุกคน ซ้ำร้ายยังเอากุญแจรถของณัฐเดชกับไตรรัตน์ที่วางอยู่ไปด้วยเลยไม่มีรถตาม

“รถเราไง” ญาณินร้องบอก ก๊องรีบเอากุญแจรถมาให้ ทุกคนกรูกันไปที่รถญาณิน เหลือแต่ก๊องคนเดียวให้เฝ้าบริษัทตามเคย

ทนายสมชาติถูกเปรมจับไปมัดแช่น้ำครึ่งตัว ทรมานเขาต่อหน้าป้าออที่นั่งดูอยู่ริมตลิ่ง หมายทรมานทนายเพื่อบีบป้าออให้บอกว่าณาณินเอาติณห์ไปซ่อนไว้ที่ไหน

เปรมทรมานทนายสมชาติจนป้าออขอให้พอ ตนยอมบอกแล้วแต่ไม่ทันได้พูดอะไร ติณห์ก็ขับรถมาถึงพอดี พอเจอกันทั้งเพนนีและติณห์ก็วิ่งเข้ากอดกันกลม เพนนี เร่งให้เขารีบแต่งงานกัน ติณห์ดีใจมากตอบรับทันที

“ต้องไวไฟให้ได้อย่างนี้สิลูกพ่อ” เสี่ยปิงดี๊ด๊าสุดขีด ส่วนทนายสมชาติกับป้าออมองหน้ากันพึมพำ “จบกัน...”

ooooooo

ฝ่ายสุพิชชาพาหมอวรวรรธไปหาคุณพ่อเธอที่บ้าน เมื่อหมอวรวรรธเข้าไปที่เตียง สุพิชชาพูดอย่างปลื้มปีติว่า

“คุณพ่อดีขึ้นทุกครั้งที่ตาหนูมาเยี่ยม แต่พอตาหนูหายไป อาการก็ทรุดลงอย่างเดิม ตาหนู...พีชรู้ว่าสิ่งที่จะขอมันมากเกินไป แต่คิดว่าทำเพื่ออาจารย์แพทย์ของตาหนูได้ไหม รับปากคุณพ่อว่าจะ...”

หมอขัดขึ้นว่าอย่าพูดเรื่องโรงพยาบาลอีก ตนยินดีมาเยี่ยมบ่อยๆ ยินดีดูแลท่านทุกอย่าง แต่อย่าบังคับให้ต้องทำในสิ่งที่ตนไม่อยากทำเลย สุพิชชาร้องไห้ ขอร้องอ้อนวอนอย่างน่าเห็นใจว่า

“พ่อของพีชกำลังจะตายนะ พีชขอร้องช่วยให้พ่อมีความสุขครั้งสุดท้ายเถอะนะ ช่วยรับปากคุณพ่อ ว่าตาหนูจะดูแลบริหารโรงพยาบาลต่อจากคุณพ่อ คุณพ่อจะได้หมดห่วงและจากไปอย่างสงบ แล้วหลังจากนั้น พีชสาบานว่า พีชจะไม่บังคับให้ตาหนูรับตำแหน่งอะไรใดๆ ในโรงพยาบาล พีชขอแค่ทำเพื่อคุณพ่อ...นะคะ...ตาหนู”

หมอวรวรรธใจอ่อนยอมที่จะทำเพื่ออาจารย์ ทำให้สุพิชชายิ้มออกทั้งน้ำตา

หลังจากนั้นหมอกลับไปที่บริษัทซิกซ์เซ้นส์ รู้จากก๊องว่าติณห์หนีไปแล้ว เขาโดดขึ้นรถคู่ใจบึ่งไปทันที

ooooooo

เมื่อติณห์ตกลงจะแต่งงานกับเพนนีแล้ว เขากลับไปที่บ้านเพื่อเอาโฉนดที่ดินไปสู่ขอเพนนี แม้จะถูกทั้งทนายสมชาติและป้าออท้วงติงคัดค้าน เขาก็อ้างอย่างไม่ยี่หระว่า ที่ดินแปลงนี้เป็นของตนแล้ว จะเอาไปทำอะไรก็เป็นสิทธิ์ของตนเพราะว่า

“โฉนดที่ดินผืนนี้จะทำให้ผมมีชีวิตที่สมบูรณ์

มีภรรยา มีลูก มีครอบครัว ผมไม่ต้องฉลองคริสมาสต์คนเดียวอีกแล้ว ไม่ต้องมาคอยฟังคนอื่นนินทาว่าร้ายตระกูลตัวเอง ไม่ต้องทะเลาะกับแม่เพราะเรื่องการสร้างรีสอร์ต ไม่ต้องทนเหนื่อย ไม่ต้องทนร้อน ที่สำคัญไม่ต้องปวดหัวเรื่องผีงี่เง่าไร้สาระ”

พอได้โฉนด ติณห์เดินอ้าวออกไป คุณหลวงร้อนใจที่หยุดยั้งติณห์ไม่ได้ กุมาริกาจึงขอออกโรงเอง แต่ทั้งคุณหลวงและกุมาริกาก็ทำอะไรติณห์ไม่ได้ จนเขาเดินข้ามไปที่เขตของริเวอร์มูนรีสอร์ต แต่ทั้งคุณหลวงและ

กุมาริกาไม่อาจออกจากเขตของตัวเองได้ เพราะมีของดีคุ้มกันไว้ทุกด้าน ไม่ให้พวกสัมภเวสีเร่ร่อนหลงเข้ามา

คุณหลวงเสียใจจนร้องไห้ฮือๆ กุมาริกาได้แต่มองด้วยความเห็นใจ

ขณะที่คุณหลวงกำลังปวดร้าวระทมใจอย่างสาหัสนั้น ติณห์กำลังเอาโฉนดที่ดิน 15 ไร่ริมแม่น้ำแคว ติดกับริเวอร์มูนรีสอร์ตและเงินสดอีก 3 ล้าน ไปเป็นสินสอดสู่ขอเพนนีอย่างมีความสุขมาก

เสี่ยปิงดีใจมาก นัดพรุ่งนี้ไปที่กรมที่ดินด้วยกัน หลังจากโอนที่ดินผืนนี้เป็นชื่อตนแต่เพียงผู้เดียวแล้ว จึงจะอนุญาตให้สองคนไปจดทะเบียนสมรสกัน

“เพื่อเป็นการยืนยันว่าทั้งนายและเตี่ยจะไม่เปลี่ยนใจทีหลัง” เปรมแทรกขึ้น พลางหยิบเอกสารออกมา “นี่สัญญาจะซื้อจะขายที่ดิน และนี่สัญญาจะยกเพนนีให้แต่งงาน นายเซ็นตรงนี้ เตี่ยเซ็นตรงนี้ ใครเปลี่ยนใจทีหลัง จะมีความผิดทางกฎหมาย และต้องเสียค่าชดเชยอย่างหนัก”

ติณห์ถามหาปากกาเพื่อเซ็นชื่อ หลังจากเซ็นชื่อกันทั้งสองคนแล้ว เสี่ยสั่งหัวหน้าคนงานว่า

“ไปบอกพวกคนงานทุกคน คืนนี้ถ้ามีใครแปลกหน้าโผล่มาป้วนเปี้ยนแถวบ้านพักลูกสาวฉัน ยิงทิ้งให้หมด!!”

เมื่อหัวหน้าคนงานออกไปแล้ว เสี่ยปิงหันมาพูดกับติณห์ “ฉันจะไม่ยอมเสียโอกาสได้ที่ดินอีกเด็ดขาด ไอ้ติณห์ แกรู้ไหมว่าคนพวกนั้นมันคิดไม่ดีกับแก มีแต่พวกฉันเท่านั้นที่รักและหวังดีกับแกจริงๆ”

“ผมรู้ครับ”

“ฉันมั่นใจว่าพวกมันจะต้องหาทางเอาตัวแกกลับไปแน่ๆ” ติณห์บอกว่าไม่ต้องห่วง ถ้าพวกนั้นจะเอาตนไปก็จะได้แต่ศพเท่านั้น “ดี...เพนนี แกพาไอ้ติณห์ไปเข้าห้อง แล้วดูแลมันให้ดี เข้าใจไหม” เสี่ยปิงสั่งอย่างรู้กัน

ทนายสมชาติถูกทรมานจนจับไข้ตัวสั่น ป้าออจะพาไปหาหมอ พอดีเจอญาณินกับณัฐเดช ป้าบอกว่าตอนนี้ติณห์เป็นบ้าหนักแล้ว หลงเพนนีไม่พอยังมาเอาโฉนดที่ดินไปให้เสี่ยปิงด้วย
ญาณินบอกณัฐเดชว่าเราต้องหาทางช่วยติณห์ ณัฐเดชเห็นด้วยแต่ปัญหาอยู่ที่ว่าเราจะช่วยได้อย่างไร

เวลาเดียวกันสุคนธรสที่คิดจะให้หลวงลุงที่อยุธยาช่วยทำพิธีแก้เสน่ห์ให้ติณห์ เธอโทร.คุยกับหลวงลุง หลวงลุงไม่ขัดข้องโดยบอกคาถาแก้เสน่ห์ให้จดทางโทรศัพท์ พอดีเธอเห็นไตรรัตน์กำลังคุยโทรศัพท์หน้าเครียด กอปร กับฟังคาถาทางโทรศัพท์ไม่ชัด จดไม่ทัน เธอบอกหลวงลุงว่าแล้วค่อยโทร.กลับ จากนั้นรีบเดินไปหาไตรรัตน์ท่ียืนหน้าเครียดอยู่

ไตรรัตน์เล่าว่าตนโทร.ไปที่บ้านมา พ่ออาการทรงตัวแต่แม่ยังไม่กลับบ้าน เชื่อว่าต้องไปอยู่สำนักหมอผีสมคิดแน่ๆ เธอเอามือวางที่มือเขาให้สัญญาว่าจะเปิดโปงหมอผีสมคิดให้ได้ เธอเร่งให้รีบไปช่วยติณห์กัน เสร็จแล้วจะได้กลับไปจัดการกับหมอผีสมคิด

ooooooo

สุคนธรสรีบไปที่บ้านติณห์ แจ้งแก่เพื่อนทั้งสี่ถึงเรื่องที่ตนขอให้หลวงลุงช่วยแก้เสน่ห์ยาแฝดให้ติณห์ว่า หลวงลุงบอกว่ามีทางเป็นไปได้แต่พวกเราต้องช่วยด้วย เพราะคืนนี้เป็นคืนเดือนหงายพวกเรามีพลังเต็มที่

ทุกคนรับรู้ด้วยกันว่าต้องทำพิธีกันคืนนี้เท่านั้น ณัฐเดชเสนอให้พวกสาวๆช่วยสุคนธรสเตรียมของ ส่วนตนกับไตรรัตน์จะไปเอาตัวติณห์ออกมาให้เอง

ระหว่างนั้นคุณหลวงลุ้นให้รีบทำเพราะมีแต่พวกเธอเท่านั้นที่ช่วยตนและติณห์ได้ ช่วยทำให้ติณห์เอาโฉนดที่ดินคืนมาและทำให้โลกประจักษ์ว่าตนไม่ได้โกงชาติ ตนเป็นคนดีที่ถูกใส่ร้าย

“ไปได้แล้วพวกเรา” สุคนธรสเร่ง พวกสาวๆ จึงแยกย้ายกันไปทำงาน ยกเว้นญาณินที่ไม่ไป ไตรรัตน์ถามอย่างกังวลว่า พวกมันมีอาวุธร้ายแรงครบถ้วนแล้วพวกเรามีอะไร...โบ๋เบ๋ๆ

“ใครบอกว่าพวกเราโบ๋เบ๋ เรามีอาวุธร้ายยิ่งกว่าพวกมันอีกล้านเท่า จริงไหมพี่ณัฐ” ญาณินพูดอย่างมั่นใจ แต่ไตรรัตน์ก็ยังมึน...งง...เพราะเท่าที่เห็นกับตาตัวเองก็ยัง...โบ๋เบ๋อยู่ดี

เมื่อณัฐเดช ไตรรัตน์ ญาณิน และกุมาริกา ลักลอบเข้าไปในบริเวณริเวอร์มูนรีสอร์ต เห็นเสี่ยปิงจัดคนมารักษาความปลอดภัยที่บ้านพักเป็นสิบ ไตรรัตน์ถามว่าแบบนี้เราจะเข้าไปได้ยังไง
กุมาริกาแสดงฝีมือด้วยการแวบเข้าไปจั๊กจี้พวกยามคนนี้ทีคนนั้นทีจนมันคิดว่าถูกอีกคนแกล้ง เลยโดดจี๋กันเองเป็นคู่ๆหัวเราะกันคิกคัก

เสี่ยปิงมาเอ็ดตะโรว่าเล่นบ้าอะไรกัน พวกยามต่างฟ้องกันว่าถูกเพื่อนจั๊กจี้ เสี่ยเฉลียวใจว่าต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆรีบผละไปทันที

ส่วนเพนนี พอเข้าห้องเธอก็เอาปืนที่เปรมให้ติณห์ไว้ป้องกันตัวไปเก็บในลิ้นชัก บอกว่ามีคนอยู่ยามกันเยอะขนาดนี้ใครจะมาทำอะไรได้ แล้วชวนติณห์ลั้นลากัน

อยู่ๆติณห์ก็ลุกขึ้นเต้นอย่างหยุดไม่ได้ เพนนีถามว่าเป็นอะไร เขาบอกว่าไม่รู้ ตนไม่ได้เต้นแต่มันเต้นไปเองขอให้เธอช่วยหยุดให้ที พลันก็ดึงเพนนีไปเต้นแบบแทงโก้โยกย้ายส่ายสะบัดจนเพนนีเวียนหัว

เสี่ยปิงเป็นห่วงลูกสาวเปิดประตูผัวะเข้ามา เจอติณห์เหวี่ยงเพนนีมาพอดี เธอเวียนหัวยืนไม่ติด ดีที่เสี่ยรับไว้ทัน กุมาริกาหัวเราะคิกคักกับผลงานของตัวเอง เสี่ยปิงโมโหบอกเพนนีคืนนี้ไปนอนกับตน ติณห์อารมณ์ค้าง ถามตัวเอง “หรือว่าผีแกรนด์ปา...” แล้วยืนตะโกนท้าอยู่หน้าห้อง เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้นจึงเดินเข้าห้องปิดประตูปัง

ครู่เดียว ญาณินก็มาเคาะประตู ติณห์นึกว่าเพนนีรีบเปิดประตู เลยถูกไตรรัตน์กับณัฐเดชอุ้มไป กุมาริการีบไปดูต้นทางให้ แต่ก็เสียทีถูกเปรมเอาปืนมาจ่อ เดินเข้ามาพร้อมเสี่ยปิงและเพนนี

ขณะพวกณัฐเดชกำลังเข้าตาจนนั่นเอง หมอวรวรรธก็ขี่มอเตอร์ไซค์พุ่งเข้ามาตะโกนบอกให้รีบหนี ญาณินรีบพาติณห์ที่ยังงงๆไปซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ หมอวรวรรธบิดตะบึงไปทันที

เพนนีร้องโวยวายแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะยังเวียนหัวจากที่ถูกติณห์จับเต้นรำ เปรมโดดหลบมอเตอร์ไซค์ทำปืนหล่นก็พยายามจะคว้าปืนก็คว้าไม่ได้ เพราะถูกกุมาริกาเตะปืนเลื่อนไปเรื่อย พอคว้าปืนได้ยิงกระหน่ำตามไป แต่ก็หยุดรถไม่ได้

เพนนีตะโกนเหมือนคนเสียสติว่าติณห์หนีไปแล้วจะทำยังไงดี ส่วนเสี่ยปิงก็คำรามลั่น

“หน็อย!! ที่ดินจะต้องเป็นของฉัน...ตามไป!!!”

ooooooo

เพนนีรีบโทร.บอกหมอผีสมคิดว่ายอมทุ่มเททุกอย่าง ขอแต่ให้เอาติณห์กลับมาให้ได้ หมอผีสมคิดเร่งทำพิธีทันที ปล่อยวิญญาณร้ายติดสินบนเหล่าวิญญาณว่า ถ้าใครฉีกเนื้อกัดกินพวกนั้นจมกองเลือดได้จะปลดปล่อยให้เป็นอิสระ

เสี่ยปิงกับเปรมจะออกตามล่าชิงตัวติณห์ ถูกณัฐเดชกับไตรรัตน์ออกมาขวาง บอกให้กลับเข้าไปเสียอย่าทำให้เรื่องบานปลายกว่านี้เลย

เสี่ยทำปากกล้าท้าว่าตนทำผิดอะไร ณัฐเดชกับไตรรัตน์สาธยายออกมาหลายคดี รวมทั้งการทำเสน่ห์ติณห์ด้วย เสี่ยปากแข็งท้าให้หาหลักฐานมาพิสูจน์ มีหลักฐานเมื่อไรค่อยมาจับกัน
ระหว่างนั้น เปรมยกปืนเล็งใส่ไตรรัตน์ จู่ๆปืน

ก็หันไปทางเสี่ยปิง เสี่ยโดดหลบ แต่ไม่ว่าเสี่ยจะหลบไปทางไหนปืนก็หันตาม เสี่ยตกใจด่าเปรม เปรมบอกว่าตนก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กุมาริกาหัวเราะคิกคักชอบใจที่แกล้งสองพ่อลูกได้
ณัฐเดชพอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น บอกเปรมว่าทางนี้มีอะไรสักอย่างรับช่วงให้แล้ว บอกไตรกับป้าออที่ออกมาดูว่า พวกเรารีบไปช่วยพวกสาวๆกันเร็ว

ooooooo

5 สาวและหมอวรวรรธจับติณห์ให้นั่งในบริเวณพิธี ติณห์อ่อนแรงมากเพราะมีเขี้ยวเสือไฟห้อยที่คอ หมอวรวรรธถือไอแพดไว้หว่างอก เอาหน้าจอที่มีใบหน้าหลวงลุงออก จึงเหมือนหน้าหลวงลุงอยู่ในกรอบรูป ส่วนตัวหลวงลุงอยู่ที่อยุธยา

พระจันทร์เต็มดวงนวลกระจ่าง เสียงหลวงลุงจากไอแพดและห้าสาวที่ตั้งจิตมั่นทำพิธีขับไล่อำนาจผีร้ายจากติณห์ พวกผีร้ายที่มาเวียนว่ายรุมล้อมติณห์พากันส่งเสียงสยอง มันวนเวียนรอบญาณินมากกว่าคนอื่น จ้องจะตะครุบเธอทีเผลอ

หมอผีสมคิดเร่งบริกรรมคาถาทำพิธีเสริมพลังชั่วร้ายในติณห์ ทำให้ติณห์ลุกขึ้นแผดเสียงน่ากลัว แต่พวกสาวๆก็ยังตั้งสติมั่น ส่วนญาณินท่าทางอ่อนเพลียลงทุกที เธอเสียเลือดมากเพราะถูกเปรมยิง แต่ไม่มีใครรู้

ระหว่างนั้น ทุกคนแทบหัวใจวายเมื่อหมอวรวรรธบอกว่าไอแพดแบตจะหมดแล้ว ซ้ำก้อนเมฆยังลอยมาบดบังดวงจันทร์อีกด้วย

แต่ด้วยจิตที่ตั้งมั่นของ 5 สาว และหลวงลุงในไอแพด ในที่สุดก็เอาชนะหมอผีสมคิดได้ หมอผีที่บริกรรมคาถาอยู่ถูกอ่างน้ำระเบิดใส่มีเลือดออกจากจมูก หมอผีแค้นแทบคลั่งเมื่อรู้ว่าตัวเองพ่ายแพ้

เพนนีอยู่ที่บ้านพัก จู่ๆเธอก็ผวาเฮือกฟุบนอนหมดสติ เพราะถูกของย้อนเข้าตัว พอฟื้นขึ้นมาก็ไล่จูบทั้งเสี่ยปิงและเปรมจนทั้งสองสยอง เปรมวิ่งหนีไป แต่เสี่ยปิงยันเพนนีไว้ไม่ให้เข้าใกล้ตัว กลัวเพนนีจะไปทำกับคนอื่น เสี่ยจึงถอดพระจากคอตัวเองคล้องให้เพื่อป้องกันตัว

ooooooo

เมื่อพาติณห์กับญาณินมาอยู่ในที่ปลอดภัยแล้ว ไตรรัตน์กับสุคนธรสก็เดินทางกลับกรุงเทพฯ เพื่อไปดูแลเสี่ยจำเริญกับเจ๊หญิงที่ได้ข่าวว่าหายตัวไปหลายวันแล้ว

ที่หน้าบ้านไตรรัตน์ เคธี่ลงจากรถพลางคุยบลูทูธอย่างหงุดหงิด

“มัม...สต๊อปๆ เคธี่รู้ว่ามัมเป็นหนี้มากมายมหาศาล แล้วเคธี่ต้องหาเงินมาช่วยมัม...รู้แล้วๆ นี่กำลังหาเงินอยู่ หาได้เมื่อไหร่จะโทร.ไปหาเอง ไม่ต้องโทร.มาอีก!!”

เคธี่กดตัดสายแล้วเดินเข้าไปในบ้าน เจออาอี๊ เธอถามหาไตรรัตน์ อาอี๊บอกว่าไตรรัตน์ไม่อยู่ไล่ให้กลับไปเสีย

เคธี่มองเข้าไปในบ้านเห็นเจ๊หญิงกับสาวกกำลังตั้งโต๊ะทำพิธีอะไรอยู่ เธอถามอาอี๊ว่าเจ๊หญิงทำอะไรอยู่หรือ

“อีจะแปลงร่างเป็นหงส์ดำมั้ง เฮอะ....ไม่รู้ไปเคารพศรัทธาอะไรหมอสมคิดนักหนา บอกให้ทำพิธีกรรมประหลาดยังไงก็ทำตาม อีเพี้ยนไปแล้ว”

อาอี๊พูดอย่างเอือมระอา แต่เคธี่ฉุกคิดแผนอะไรขึ้นมาได้ มองเจ๊หญิงตาเป็นประกาย

ไตรรัตน์กลับถึงบ้านเห็นเจ๊หญิงกำลังสั่งการคนงานสองสามคนอยู่ เขารีบเดินเข้าไปหา ส่วนสุคนธรสพอลงจากรถก็ได้กลิ่นเน่าๆ แต่ไม่ได้สนใจรีบเดินตามไตรรัตน์ไป

ไตรรัตน์ดีใจมากถามว่าม้าหายป่วยแล้วหรือ เจ๊โผเข้ากอดลูกชายไม่แม้แต่จะมองสุคนธรส พร่ำรำพันความรักความคิดถึงแล้วบอกว่าตนไม่ได้เป็นอะไร บอกให้เขาเข้าไปพักในบ้านก่อน แล้วเจ๊ก็หันไปสั่งคนงานให้เริ่มงานวันนี้เลย

ไตรรัตน์ถามว่าเอาช่างมาทำอะไรหรือ เจ๊จึงเล่า เปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นศรัทธาว่า

“อาจารย์สมคิดท่านแนะนำมาว่า ที่ครอบครัวเรามีปัญหานั่นนี่มาตลอด เพราะศาลพระภูมิเก่าท่านไม่ดูแล อาจารย์เลยเสนอตัวจะช่วย ท่านจะมาดูแลครอบครัวของเราแทนพระภูมิเอง ม้าก็เลยจะเอาศาลพระภูมิออก”

เจ๊เล่าอย่างภาคภูมิใจว่า จะสร้างรูปปั้นอาจารย์สมคิดแทนที่ตรงนี้ พลางหยิบภาพขนาดเท่าตัวจริงของหมอผีสมคิดมาอวด “แม่มีแบบแล้ว ท่านจะยืนในท่านี้ หันหน้าไปทางทิศตะวันตก เป็นไง หล่อเนอะ”

สุคนธรสอยากจะท้วงติง แต่ถูกเจ๊ปรามว่าไม่ต้องอวดรู้อวดฉลาด พูดเยาะว่าถึงจะได้เสียกับไตรรัตน์แล้วก็จริง แต่ตนก็ไม่นับผู้หญิงขวางโลกอย่างเธอเป็นสะใภ้ พลางหันไปเรียก “เอ้า...หนูเคธี่จ๊ะ...ออกมาเร้ว...”

เคธี่ปราดออกมาในชุดสาวกหมอผีสมคิดแบบเดียวกับเจ๊หญิง ร้องทักเสียงแหลม “เฮ้...ธไรซ!!!” เจ๊หญิงบอกไตรรัตน์ว่า “คนนี้แหละ เหมาะสมกับลูกที่สุด”

ไตรรัตน์เซ็งจนบอกไม่ถูก สุคนธรสนึกสมเพช พลันมือถือเธอดังขึ้น เป็นสายจากกรรัมภา เธอเดินห่างออกไปรับสาย

ooooooo

กรรัมภาโทร.มาบอกว่า ติณห์รู้สึกตัวขึ้นมา

ดูท่าทางเหมือนจะหายแล้ว เขาถูกทั้งป้าออ คุณหลวงและกุมาริกาต่อว่าเรื่องทำร้ายญาณินและเอาโฉนดที่ดินไปให้เสี่ยปิงเพื่อหมั้นเพนนี เขานิ่งไปแล้วก็คลั่งขึ้นมาอีก ร้องโวยวายหาว่าพวกป้าออพรากตนมาจากเพนนี วิ่งทะลวงผ่านทุกคนไป ปากก็พร่ำเรียก

“เพนนี...เพนนี...ผมจะไปหาเพนนี...”

เมื่อไปถึงริเวอร์มูนรีสอร์ต เจอเพนนีกำลังจะหนีไปจากรีสอร์ตเพราะทนเสียติณห์ไปไม่ได้ พอเจอหน้ากันก็โผเข้ากอดกันกลมพร่ำรำพันรักและขอเพนนีแต่งงาน เพนนีดีใจถึงกับกรี๊ดออกมาจนทุกคนตกใจ

ฟังกรรัมภาเล่าเรื่องติณห์ที่เมืองกาญจน์แล้ว สุคนธรสตกใจ บอกว่าเป็นไปไม่ได้

“ตอนนี้คุณติณห์วิ่งหนีเตลิดไปหายัยเพนนีเรียบร้อยโรงเรียนฝรั่งแล้ว” กรรณาเดินเข้ามาถามสุคนธรสที่พูดสปีกเกอร์กับกรรัมภาอยู่ว่า เธอทำอะไรผิดพลาดหรือเปล่า สุคนธรสยืนยันว่าไม่ผิด ทุกอย่างปกติ แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้

“รส...เป็นไปได้ไหม ที่คุณติณห์ถูกเสน่ห์นานเกินไป นานจนความรู้สึกรักหลงได้ถูกฝังลึกเข้าไปในจิตใต้สำนึก จนกลายเป็นรักจริงๆขึ้นมา” ณัฐเดชแทรกเข้ามาพูดอีกคน

“รสก็ไม่รู้...ไม่น่าเป็นไปได้ ไม่น่าเชื่อ...” สุคนธรสพึมพำงงๆ

เปรมไม่เชื่อว่าติณห์จะเป็นอย่างที่เห็นจริง เมื่อติณห์คุกเข่าขอแต่งงานกับเพนนี เปรมทดสอบติณห์ด้วยการขับรถจะพุ่งชนเขา ติณห์ใจแข็งนั่งคุกเข่ารอความตาย เปรมพุ่งรถเข้าไปอย่างแรง เสี่ยปิงเห็นท่าไม่ดีกระโดดไปกระชากติณห์ออกไปได้

เพนนีกระโดดเข้ากอดติณห์ เขาบอกเธอว่า “เพนนี... ผมรักคุณ ให้ผมตายก็ยอม” เพนนีบอกว่าตนเชื่อแล้ว กอดเขาไว้แน่น ติณห์ก้มจูบอย่างดูดดื่ม

ณัฐเดช เนตรสิตางศุ์ กรรัมภา และกรรณาออกตามหาติณห์ มาเห็นภาพนั้นเต็มตา ต่างยืนอึ้งมองอย่างสิ้นหวัง

ooooooo

ไตรรัตน์ไม่พอใจมากที่เห็นเคธี่มาขลุกที่บ้านอย่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับเจ๊หญิง ถามว่าเธอมาทำอะไรที่บ้านตน ทำอะไรแม่ตน ทำไมต้องแต่งตัวแบบนี้ ดักคอว่า อย่าบอกนะว่าเธอศรัทธาหมอสมคิดจริงๆ

เคธี่ย้อนถามว่าแล้วจะแปลกอะไรถ้าตนศรัทธาหมอสมคิดจริงๆ ไตรรัตน์บอกว่าแปลกมาก แปลกตรงที่พอเธอนับถือหมอสมคิดก็มาอยู่ที่บ้านตนเลย

“เคธี่ก็มีปัญหาส่วนตัวที่แก้ไม่ตกเหมือนกัน แล้วพอดีคุณแม่ของธไรซเมตตา ท่านช่วยแนะคำสอน แนะวิธีการทำบุญ วิธีปฏิบัติ แล้วเคธี่ก็รู้สึกดีมาก ท่านก็เลยชวนเคธี่มาพักที่บ้าน”

“พักที่นี่??”

“ค่ะ...คุณแม่ของธไรซอนุญาตให้เคธี่ค้างที่นี่เพื่อปฏิบัติธรรมได้” เธอตอบอย่างสำรวม สุขุม เยือกเย็น พอเหลือบเห็นสุคนธรสยืนอยู่ก็ทำเป็นตกใจรีบชี้แจง “อุ๊ย...คุณรส เอ่อ...คือ ไม่นะ ไม่ได้มีอะไรอย่างที่คุณคิดนะคะ เคธี่มาอยู่เพื่อปฏิบัติธรรมเท่านั้นจริงๆ”

“ฉันก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยนี่คะ” สุคนธรสตอบเรียบๆ แล้วหันหลังเดินออกไป ไตรรัตน์รีบตามไป เคธี่มองทั้งสองยิ้มอย่างสมใจกับแผนการของตน

ไตรรัตน์ตามไปถามว่าเธอโกรธตนหรือ สุคนธรสสวนไปอย่างไม่แยแสว่า ตอนนี้เรื่องเดียวที่ตนสนใจคือเรื่องหมอสมคิดกับเจ๊หญิง ไม่ใช่เรื่องแฟนเก่าของเขา พูดอย่างเคร่งเครียดว่า

“ตั้งแต่มาถึงแล้ว ฉันได้กลิ่นเหม็นเน่าแปลกๆ ไม่ใช่กลิ่นปกติของบ้านนาย ฉันไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร แต่พอเห็นอาการคลั่งหมอสมคิดของแม่นายกับยัย...เอาเป็นว่าฉันมั่นใจว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่”

ไตรรัตน์ขอร้องเธอให้ช่วยด้วย เธอบอกว่าเมื่อตนรับปากแล้วไม่ผิดคำพูดแน่

“ขอบคุณนะ...แล้วพอเสร็จจากเรื่องนี้ผมจะพูดกับป๊ากับม้าเรื่องงานแต่งงานของเรา ผมยังไม่ลืมนะที่เราเคยได้เสียกัน และผมจะต้องรับผิดชอบด้วยการแต่งงานยกย่องคุณเป็นภรรยาให้ได้”

“ไอ้บ้า!!” สุคนธรสด่าทั้งฉุนทั้งเขิน แล้วเดินหนีไป ไตรรัตน์มองตามยิ้มกริ่มอย่างชอบอกชอบใจ

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”
16 มิ.ย 2564

05:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 11:02 น.