ตอนที่ 3
ที่บริษัทเพอร์เฟคดรีม น้ำฟ้านำเรื่องที่คุยกับธีรเทพเมื่อวานมาสรุปให้ที่ประชุมทราบ บอสซ่าส์สั่งให้น้ำฟ้าดูแลงานชิ้นนี้เพราะเป็นความต้องการของลูกค้าโดยตรง ฮันนี่ไม่ค่อยพอใจนัก ที่น้ำฟ้าได้คุมงานอีกแล้ว บอสซ่าส์กำชับทุกคนก่อนจะปิดการประชุม ให้ตั้งใจทำงาน ห้ามพลาดแม้แต่นิดเดียวไม่อย่างนั้นคนที่จะโดนก่อนใครก็คือน้ำฟ้าในฐานะโปรเจกต์ไดเร็กเตอร์
“ขอกลับไปที่ปรัชญาการทำงานของฉันค่ะบอส...ฉันสะกดคำว่าพลาดไม่เป็น” น้ำฟ้ามั่นใจ
ฮันนี่มองน้ำฟ้าด้วยสายตาเคียดแค้น คว้าแก้วกาแฟของตัวเองก้าวฉับๆออกจากห้องประชุม ตรงลิ่วไปยังมุมกาแฟของออฟฟิศ กระแทกแก้วลงบนเคาน์เตอร์อย่างหงุดหงิด คิดหาทางเอาชนะน้ำฟ้าให้ได้ ดินจะเข้ามาชงกาแฟ เห็นฮันนี่ยืนอยู่ก่อนแล้ว หันหลังจะเดินกลับแต่เธอเห็นเสียก่อน แผนชั่วผุดขึ้นมาในหัวฮันนี่ทันที
“ดินขา...จะชงกาแฟไม่ใช่เหรอ...มา...ฮันนี่ชงให้” ฮันนี่ส่งเสียงหวานหยด ทีแรกดินไม่ยอมให้เธอชงกาแฟให้ แต่ฮันนี่ออดอ้อนจนเขาใจอ่อน น้ำฟ้าเดินผ่านมาเห็นเข้ารีบหลบมุมแอบมอง ฮันนี่พยายามรื้อฟื้นความหลังเมื่อครั้งเคยหวานชื่นกับดิน แถมบีบจมูกเขาหยอกล้อ น้ำฟ้าเห็นเหตุการณ์โดยตลอดชักทนไม่ไหว ปรี่เข้าไปทำหวานใส่ดินแล้วบีบจมูกเขาเล่นบ้าง ฮันนี่จำต้องล่าถอยกลับไป
ดินรู้ทันทีว่าน้ำฟ้าต้องแอบฟังเขาคุยกับฮันนี่ก็เลยต่อว่า น้ำฟ้าเถียงฉอดๆถ้าไม่แอบฟังแล้วจะรู้หรือว่าเขากับยัยตัวแสบมีความรักความหลังอะไรกันบ้าง ดินไม่ค่อยอยากจดจำความหลังพวกนั้นสักเท่าไหร่
“อ๋อเหรอ...ให้มันแน่เหอะ อย่ากลืนน้ำลายตัวเองแล้วกัน”
ดินกระเซ้าว่าหึงหรือ น้ำฟ้าไม่ได้หึง แค่อยากให้ดินจำเอาไว้บ้างว่า คนเราไม่ควรจะเจ็บกับอะไรซ้ำซากถ้าไม่อยากเป็นไอ้งั่ง...
ฮันนี่ยังไม่ละความพยายาม ถึงเวลาพักเที่ยง เธอปรี่เข้ามาชวนดินไปกินมื้อเที่ยงด้วยกัน ดินยังไม่ทันจะพูดอะไร น้ำฟ้าโผล่พรวดเข้ามา ฉกตัวดินตัดหน้า ฮันนี่แค้นสุมอก ต้องหาทางเอาคืนน้ำฟ้าให้ได้...
ครู่ต่อมา น้ำฟ้า ดิน บีบีกับต้นมานั่งกินข้าวกลางวันด้วยกันในร้านอาหารข้างถนนแถวออฟฟิศ ดินกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย ขณะที่ต้นยังทำใจไม่ได้ที่น้ำฟ้าเป็นแฟนกับดิน นั่งกินข้าวไปทำหน้าเศร้าไปด้วย บีบีรำคาญแดกดันต้นทีหน้าทีหลังมากินด้วยกันแล้วทำหน้าเหมือนมางานศพไม่ต้องมา เห็นแล้วไม่เจริญอาหาร
ทันใดนั้น มีเสียงเอะอะดังมาจากหน้าร้าน ดิน ต้น น้ำฟ้ากับบีบีรีบออกไปดู เห็นป้าคนหนึ่งร้องโวยวายว่า โดนกระชากกระเป๋า ดินสวมวิญญาณพลเมืองดี ร้องถามว่ามันหนีไปทางไหน ป้าชี้มือไปทางซอยเปลี่ยว
“ทางโน้น...โอย ช่วยป้าที ผู้ชายผมยาวๆเสื้อขาว”
ดินไม่รอช้าชวนต้นวิ่งไปตามทิศทางที่ป้าชี้ ส่วนบีบีกับน้ำฟ้าอยู่ดูแลป้า สองหนุ่มไล่ตามมาถึงสามแยกท้ายซอย ดินตัดสินใจแยกกันตาม สั่งต้นไปทางซ้ายมือ ส่วนเขาไปทางขวา พอดินวิ่งพ้นพุ่มไม้ใหญ่เห็นหลังโจรไวๆเร่งฝีเท้าตาม โจรวิ่งหนีไม่คิดชีวิต ด้านน้ำฟ้ากับบีบีส่งป้าให้ชาวบ้านแถวนั้นดูแลต่อ แล้ววิ่งตามต้นกับดินมาถึงสามแยกท้ายซอย น้ำฟ้าแยกไปทางซ้าย ขณะที่บีบีเลี้ยวไปทางขวา
ooooooo
ระหว่างที่ดินไล่ตามโจรกระชากกระเป๋าไปอย่างกระชั้นชิดทางด้านขวาของซอยเปลี่ยว ต้นซึ่งอยู่ฝั่งซ้ายของซอยเหลือบเห็นคนผมยาวใส่เสื้อขาว สะพายกระเป๋าวิ่งดูดน้ำส้มออกจากร้านชำเบื้องหน้า
“ผมยาว เสื้อขาวกระเป๋าก็ป้าๆ ดูรีบๆ...เป๊ะ มีแวะซื้อน้ำส้มดูดสบายใจเลยนะ...ไอ้โจรน้ำส้ม...เสร็จฉัน” ต้นพึมพำ ก่อนจะวิ่งไล่กวดคนที่คิดว่าเป็นโจรจนทัน กระโดดล็อกโจรจากด้านหลัง หญิงสาวตกใจ ตาเหลือกเพราะสิ่งที่ต้นจับคือหน้าอกเธอเอง เธอเอาถุงน้ำส้มฟาดหัว แล้วกระทืบเท้าต้นซ้ำลงไปนอนร้องโอดโอย
“แกจะทำอะไรฉัน ไอ้หื่น” กอหญ้าชี้หน้าต้นอย่างเอาเรื่อง
คราวนี้ต้นเป็นฝ่ายตกใจที่ตัวเองจับผิดตัว พยายามอธิบายให้หญิงสาวฟัง กอหญ้าไม่เชื่อ เงื้อเท้าจะเตะ ต้นฮึดสู้ลุกพรวด หญิงสาวชะงักเท้ากลับ ถอยหนี
“ฉันไม่ใช่ไอ้หื่น นังโจรน้ำส้ม ฉันคิดว่าเธอเป็นโจรกระชากกระเป๋าเลยจะมาจับ” สิ้นเสียงต้น กอหญ้าเหวี่ยงกำปั้นเข้าเต็มเบ้าตาต้นถึงกับหงายหลังตึงเห็นดาวระยิบ น้ำฟ้าตามมาทันพอดี รีบวิ่งเข้าไปประคองต้น...
ทางด้านดินไล่ตามโจรกระชากกระเป๋าจนทัน คว้าตัวมาต่อยเปรี้ยงโจรลงไปคลุกฝุ่นแล้วกระชากกระเป๋าคืน โจรพยายามคลานหนี บีบีมาถึงไม่รอช้าคว้าปี๊บแถวนั้นครอบหัวโจร แล้วนั่งทับโจรเอาไว้ โจรหมดทางสู้ถูกทั้งคู่จับส่งตำรวจ ดินไม่เห็นน้ำฟ้ากับต้น รีบชวนบีบีออกตามหา...
ขณะกอหญ้ากำลังเล่าวีรกรรมที่ต้นก่อไว้กับเธอให้น้ำฟ้าฟัง ดินกับบีบีตามมาเจอ กอหญ้าดีใจมากที่เห็นดินรีบวิ่งเข้าไปหา ดินแนะนำให้ทุกคนรู้จักน้องสาวของเขาชื่อ กอหญ้า เขาโทร.นัดเธอให้มาหา แต่เกิดเรื่องเสียก่อน จากนั้น ดินพากอหญ้ามาพบกับบอสซ่าส์เพื่อฝากเป็นเด็กฝึกงานตามที่ดินเคยเกริ่นกับเจ้านาย
น้ำฟ้าแอบเคืองที่ตัวเองไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนแต่ไม่กล้าโวยต่อหน้าคนอื่น ได้แต่เก็บไว้ในใจ กอหญ้าจบด้านศิลปกรรม บอสซ่าส์เลยสั่งให้น้ำฟ้าพาไปฝึกงานกับฝ่ายศิลปกรรมของบริษัท ต้นยังขยาดยัยโจรน้ำส้มไม่หาย บ่นอุบไม่อยากทำงานไปเสียวเบ้าตาไปด้วย
“ไอ้ต้น...ถ้าแกมีปัญหาไปคุยกับบอสเอง” น้ำฟ้าขู่
ได้ผล ต้นเงียบกริบ ก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองต่อ น้ำฟ้ากำชับกอหญ้า ห้ามทำตัวมีปัญหาเด็ดขาด ถ้าขืนเกเรได้เจอกับเธอแน่ จะเป็นน้องใครลูกใครเธอไม่สน กอหญ้ามองตามน้ำฟ้าที่เดินออกไปอย่างไม่ถูกชะตา
“บ้าอำนาจอ่ะ...สงสัยป้าเขายังไม่มีแฟนแหงเลย ถึงได้หงุดหงิดใส่คนอื่นแบบนี้”
น้ำฟ้าได้ยินเต็มสองหู หันกลับมาแหวใส่ทันที “แฟนฉันก็พี่ชายเธอไง...นายดินเคลียร์ด้วย”
กอหญ้าถึงกับอ้าปากค้าง ดินลากน้องสาวมาแถวมุมลับตาคน เล่าความเป็นมาเป็นไปที่เขาจำต้องเป็นแฟนกับน้ำฟ้า แล้วห้ามเธอบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด กอหญ้าสงสารน้ำฟ้ามากที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้แม่ของตัวเองมีความสุขก่อนตาย แต่อดสงสัยไม่ได้ ทำไมดินถึงยอมช่วยน้ำฟ้า ดินอ้างเพื่อมนุษยธรรม
“โม้...หนูว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น พี่ชายหนูไม่ได้มีแววตาวิ้งๆอย่างนี้มานานแล้วนะ หลังจากที่...”
กอหญ้าพูดยังไม่ทันจบประโยค ฮันนี่ร้องเรียกกอหญ้าด้วยความดีใจ ก่อนจะพุ่งเข้ามากอด กอหญ้าทำท่ากระอัก กระอ่วน ภาวนาขอให้นี่เป็นเพียงฝันร้าย ดินอดขำท่าทางน้องสาวตัวเองไม่ได้
ooooooo
ค่ำนี้ น้ำฟ้าและดินมีนัดกินข้าวกับสดใสที่บ้านของท่าน น้ำฟ้านั่งหน้าตึงตั้งแต่ที่ทำงานจนถึงบ้านแม่ ลงจากรถก้าวฉับๆไม่พูดไม่จา ดินคว้าข้อมือเธอไว้ถามด้วยความเป็นห่วงว่าเป็นอะไรไปนั่งเงียบมาตลอดทาง หรือเครียดเรื่องงาน น้ำฟ้าไม่ได้เครียดเรื่องงาน แต่เครียดที่ดินเอาน้องมาฝึกงานโดยไม่ปรึกษาเธอสักคำ เห็นเธอเป็นหัวหลักหัวตอใช่ไหม น้ำฟ้าสะบัดมือออก เดินหนี ดินถอนใจเฮือก รีบเดินตาม
“จะไปไหน เดี๋ยวก่อน มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนคุณฟ้า”
สดใส น้ำฝนกับจอห์นได้ยินเสียงดินดังมาจากสนามหน้าบ้าน พากันแอบมอง เห็นดินคว้ามือน้ำฟ้าไว้ แต่เธอสั่งให้เขาปล่อยมือ สดใสสงสัยเป็นแฟนกันทำไมไม่ยอมให้จับมือถือแขน น้ำฝนแก้ตัวแทนพี่สาว อาจเป็นเพราะพี่ฟ้ายังหวงเนื้อหวงตัวอยู่ก็ได้ สดใสรู้สึกแปลกอยู่ดี
น้ำฟ้าไม่พอใจมาก ในฐานะที่เธอเป็นแฟนเขาเธอควรจะรู้ทุกอย่างที่เขาทำหรือคิดจะทำ ดินไม่เห็นด้วยต่อให้แต่งงานกันแล้วเป็นสิบๆ ปี เธอก็ไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องของเขา แต่ละคนควรมีพื้นที่ส่วนตัวบ้าง
“แล้วจะแต่งงานกันไปทำไม ถ้าอยากมีพื้นที่ส่วนตัว อยู่เป็นโสดไปสิ”
“แล้วเราแต่งงานกันจริงๆหรือเปล่าล่ะ” ดินชักมีอารมณ์
“เออ...ใช่ เราไม่ได้แต่งงานกันจริงๆ นายไม่จำเป็นต้องมาแคร์ฉันก็ได้”
สดใสฟังคำพูดของลูกสาวแล้วรู้สึกแปร่งๆหูชอบกล ทนไม่ไหวเดินออกไปหาน้ำฟ้า แกล้งไอแค้กๆไปด้วย
“อะไรกันลูก ใครแต่งงานกันไม่จริง”
น้ำฟ้ากับดินตกใจที่สดใสได้ยินพวกตนทะเลาะกัน ดินรีบเปลี่ยนท่าทีเข้าไปโอบเอวน้ำฟ้า แก้ตัวว่าเมื่อครู่น้ำฟ้างอนเขาก็เลยพูดอะไรออกไปไม่ทันคิด เราสองคนแค่ทะเลาะกันนิดหน่อย แต่ยังรักกันเหมือนเดิม สดใสมองทั้งคู่ไม่ไว้ใจ แต่ทำเป็นไม่ติดใจสงสัย น้ำฟ้ากับดินแอบถอนใจโล่งอก
ooooooo
พรุ่งนี้ จะเป็นวันนัดแถลงข่าวงานโปรโมตโครงการที่จัดขึ้นเพื่อฉลองครบรอบ 5 ปี ร้านรักนิรันดร์สตูดิโอ น้ำฟ้านำทีมครีเอทีฟกับฝ่ายศิลป์มาดูสถานที่ที่จะใช้ในงานแถลงข่าว และสรุปงานครั้งสุดท้ายให้ธีรเทพฟัง เธอจะใช้ชื่อโครงการนี้ว่า “คู่แท้อยู่แค่เอื้อม” ส่วนดาราที่จะมาพูดคุยและเป็นแบบถ่ายชุดแต่งงานของร้าน จะเป็นพี่ไก่กับพี่ก้อย คู่รักดาราสุดฮอตที่กำลังจะแต่งงานกัน
“แล้วเรื่องที่ผมอยากให้คุณฟ้าเป็นพิธีกรคู่กับผมล่ะครับ”
น้ำฟ้าชะงัก ก่อนจะเดินตรวจสถานที่ต่อโดยไม่ตอบคำถามของธีรเทพ...
หลังจากสรุปงานให้ธีรเทพฟังเรียบร้อย น้ำฟ้ากลับออฟฟิศ ตรวจเช็กงานที่จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้อย่างละเอียดครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อป้องกันความผิดพลาด บีบีชวนกลับ เธอขออยู่ตรวจงานอีกครั้งหนึ่งก่อน น้ำฟ้ารู้สึกเมื่อยมาก เงยหน้ามองไปรอบออฟฟิศที่ไร้ผู้คน เหลือบดูนาฬิกาเห็นดึกมากแล้ว คว้ากระเป๋าถือเดินมาขึ้นรถสตาร์ตเครื่องขับออกไป โดยไม่รู้ว่าดินนั่งคอยเธออยู่บนมอเตอร์ไซค์ตัวเองซึ่งจอดหลบมุมมืด
ดินรอจนรถของน้ำฟ้าเลี้ยวออกถนนใหญ่ จึงสตาร์ตมอเตอร์ไซค์ กอหญ้านั่งหลับพิงหลังพี่ชายปรือตาถามว่ากลับได้แล้วใช่ไหม ดินพยักหน้ารับคำ
“เฮ่อ...อย่างนี้ไม่เรียกว่าแอบชอบเขาแล้วเรียกว่าอะไรมารอส่งเขาขึ้นรถกลับบ้านเนี่ย” กอหญ้าเหน็บ
“อย่าแก่แดด พี่แค่รอเวลาให้หายรถติด ไม่เกี่ยวกับใคร”
กอหญ้าขี้เกียจเถียงด้วย รับหมวกกันน็อกที่พี่ชายส่งให้ขึ้นมาสวมแล้วเกาะเอวเขาไว้แน่น
ooooooo
เมื่อทุกอย่างลงตัว งานแถลงข่าวกิจกรรม “คู่แท้อยู่แค่เอื้อม” ที่จัดขึ้นเพื่อฉลองครบรอบ 5 ปี ของร้านรักนิรันดร์สตูดิโอก็เปิดให้ลงทะเบียนเข้างาน ธีรเทพยิ้มพอใจที่งานออกมาสมบูรณ์แบบ เดินเข้ามาหาน้ำฟ้าที่ยืนคุมงานวุ่นวาย ทวงถามเรื่องที่ขอให้เธอเป็นพิธีกรคู่กับเขา เธอโอเคไหมหรืออยากจะให้เขาเป็นมากกว่านั้นก็ได้
“ฟ้าโอเคค่ะ ในฐานะที่คุณเป็นลูกค้า ถ้ามากกว่านั้นไม่ได้...ฟ้ามีแฟนแล้ว เลิกตอแยฟ้าสักที”
“ก็แค่แฟนหลอกๆอย่าบอกใครไม่ใช่เหรอ” ธีรเทพหลิ่วตาให้
น้ำฟ้าตกใจที่เขารู้เรื่องนี้ เหลือบเห็นดินเดินสะพายกล้องอยู่มุมหนึ่งของร้าน ปรี่เข้าไปลากตัวเขาพาไปยังมุมลับตาคน โวยวายใส่ดินที่เอาความลับของเราไปบอกธีรเทพ พอรู้ว่ากอหญ้าก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน น้ำฟ้าถึงกับวีนแตก ด่าดินสาดเสียเทเสีย ดินรำคาญมากที่น้ำฟ้าเอาแต่โวยวาย ทั้งคู่โต้เถียงกันยกใหญ่ น้ำฟ้าโกรธ สะบัดหน้าหนี แต่แทบจะล้มทั้งยืนเมื่อเจอสดใสยืนจ้องอยู่
“ทะเลาะอะไรกันเหรอลูก”
“อุ๊ย...ไม่ได้ทะเลาะกันค่า...เนอะที่รักเนอะ” น้ำฟ้า เปลี่ยนอารมณ์เป็นรื่นเริง เข้าไปโอบเอวดินไว้
ดินขยับจะหนี เธอแอบหยิกเอวเขา ชายหนุ่มสะดุ้งโหยงรีบเออออไปกับน้ำฟ้า แล้วดึงเธอเข้ามากอดอย่างแรงจนเซ สดใสมองทั้งคู่อย่างจับพิรุธ ครู่ต่อมา สดใสพาน้ำฟ้ามาเจอกับน้ำฝนและจอห์นบริเวณหน้างาน น้ำฟ้าแปลกใจน้องกับแม่มาที่นี่ทำไม น้ำฝนโกหกว่าชวนแม่มาดูชุดเจ้าสาวเตรียมไว้ให้ตัวเองกับพี่ฟ้า ถึงเวลาจะได้ไม่ฉุกละหุก ทั้งที่ความจริงแล้ว สดใสต้องการมาจับผิดน้ำฟ้ากับดิน จังหวะนั้น บีบีวิ่งมาตามน้ำฟ้า
“นายธีรเทพตามหาแกอยู่น่ะ...อุ๊ย...วันนี้นัดรวมญาติด้วย สวัสดีค่ะคุณแม่”
“จ้ะ...ไปทำงานเถอะลูก ไม่ต้องห่วงแม่ เดี๋ยวแม่จะขอดูชุดเจ้าสาวให้ลูกๆ”
น้ำฟ้าไม่ติดใจสงสัยอะไร รีบจ้ำพรวดๆไปหน้าเวที น้ำฝนรอจนที่สาวเดินหายเข้าไปในกลุ่มคน หันมาถามแม่แน่ใจหรือว่าพี่ฟ้ากับคุณดินไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ สดใสมั่นใจว่าสองคนนั่นต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ ถ้าน้ำฝนไม่เชื่อ คอยจับตาดูต่อไป เดี๋ยวต้องมีพิรุธอะไรสักอย่างให้เราจับได้...
ระหว่างที่สดใสกำลังจ้องจับผิดน้ำฟ้าอยู่ในงานแถลงข่าว ฮันนี่กับมิ้นท์กำลังคิดแผนการเลื่อยเก้าอี้น้ำฟ้าอยู่อีกมุมหนึ่งของงาน พอคิดแผนชั่วได้ ยัยตัวแสบคว้ามือถือขึ้นมากดเบอร์
“ฮัลโหล...พี่ไก่เหรอคะ ฮันนี่เองค่ะ คืออย่างนี้ค่ะพี่ ฮันนี่เห็นว่าเราสนิทกันเลยจะแจ้งให้พี่ทราบ ฮันนี่ยอมทำผิดกฎของบริษัทเลยค่ะ...แต่ไม่อยากให้คุณพี่เสีย...ก็ทางลูกค้าน่ะสิคะ เตี๊ยมกับนักข่าวให้ขุดคุ้ยเรื่องที่คุณพี่เคยไปทำศัลยกรรมหน้าท่ีเกาหลีมา...นั่นสิคะ ไม่เกี่ยวกับงานเลยนะคะ” ฮันนี่ใส่ไฟไม่ยั้ง
ooooooo
ธีรเทพเซ็งจัดเมื่อน้ำฟ้าขอถอนตัวจากการเป็นพิธีกรร่วมกับเขาแบบปัจจุบันทันด่วน แล้วให้บีบีทำหน้าที่แทน ทีแรกธีรเทพทำท่าจะไม่ยอม แต่พอเห็นหน้าตาขึงขังของน้ำฟ้าแล้วไม่กล้าหือ ขณะเจ้าหน้าที่ประจำเวทีเข้ามาเตือนพิธีกรทั้งสองว่าใกล้จะได้เวลาขึ้นเวทีแล้ว บอสซ่าส์วิ่งหน้าตื่นเข้ามาแจ้งข่าวร้าย
“คู่รักดาราพี่ไก่พี่ก้อยที่เราติดต่อให้มาคุยในงาน โทร. มายกเลิกงานกับผมเมื่อกี้”
น้ำฟ้าหน้าตื่น “ยกเลิกได้ไง...เราเสียหายนะ ให้ข่าวไปแล้วว่าเขาจะมา นักข่าวด่าเราตายเลยนะบอส...ฮันนี่เป็นคนติดต่อประสานงานดารา รู้เรื่องนี้หรือยัง”
ฮันนี่รู้แล้ว พี่ไก่โทร.มาหาเธอเอง แต่เรื่องใหญ่ขนาดนี้เธอเลยให้คุยกับบอสซ่าส์ น้ำฟ้าคิดหนักไม่รู้จะทำอย่างไรดี ดินแนะให้หาคู่รักที่ไม่น่าจะรักกันได้ แต่สุดท้ายกลายเป็นคู่แท้และเป็นที่รู้จักของสื่อมาแทน
“ก็ใช่น่ะสิยะ ถ้าเป็นคนธรรมดาใครจะมาสนใจ พูดทำไมเนี่ย” น้ำฟ้าเหวี่ยงใส่ดินเพราะยังเคืองไม่หาย
“ผมไม่ได้พูดกับคุณ” ดินโต้ไม่ยอมแพ้ ฮันนี่คิดแผนชั่วขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว แนะบอสซ่าส์ให้เอาคู่รักที่ไม่มีชื่อเสียง แต่ไม่น่าจะรักกันได้ อย่างน้ำฟ้ากับดินมาแทนคู่รักดารา บอส– ซ่าส์เห็นชอบด้วย อย่างน้อยก็เข้ากับคอนเซปต์ของงาน และจะได้โปรโมตเรื่องการจัดหาคู่ไปในตัว น้ำฟ้าไม่เอาด้วยเดินหนี
บีบีตามตื๊อขอให้น้ำฟ้าลองคิดทบทวนดูก่อน ใกล้เวลาเปิดงานเต็มทีแล้ว น้ำฟ้าไม่สน ไม่ว่าอย่างไรเธอจะไม่ยอมขึ้นเวทีกับดินในฐานะคู่รักเด็ดขาด ขืนทำแบบนั้นคนทั้งประเทศจะรู้ว่าเธอกับเขาเป็นแฟนกัน เธออาย ดินผ่านมาได้ยินทุกคำ รู้สึกเหมือนหัวใจกระตุกวูบ ปราดเข้าไปเผชิญหน้ากับน้ำฟ้า
“คนที่ควรจะอายน่าจะเป็นผมมากกว่าที่ต้องมาเป็นแฟนผู้หญิงอย่างคุณ ถ้าคนทั้งประเทศรู้ คงสมเพชผมน่าดู... อย่าลืมนะว่าคุณเป็นคนเริ่มทุกอย่าง เพราะฉะนั้นอย่าโยนความรับผิดชอบมาที่ผมคนเดียว” ดินโวยเสร็จ เดินไปเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับ บอสซ่าส์เข้ามาถามน้ำฟ้าตกลงจะเอาอย่างไร แขกกับนักข่าวเริ่มโวยวายแล้ว น้ำฟ้าหน้าเครียดไม่แพ้เจ้านาย คิดไม่ตกจะทำอย่างไรดี...
ฮันนี่มองงานแถลงข่าวที่กำลังจะพังครืนอย่างครึ้มอกครึ้มใจอยู่กับมิ้นท์ ถ้าน้ำฟ้ากับดินไม่ยอมขึ้นเวทีต้องถูกนักข่าวเขียนประจานแน่ๆ แต่ถ้ายอมขึ้นเวที เธอจะขยี้ชีวิตรักของทั้งคู่ให้พังต่อหน้าสื่อและคนทั่วประเทศฮันนี่ยิ้มสะใจ แทบจะรอเห็นความพินาศของน้ำฟ้าไม่ไหว
ooooooo
ที่บนเวที บีบีกับธีรเทพเริ่มหมดมุกจะยื้อเวลา ยิ่งรู้ว่าคู่รักดาราไม่มา นักข่าวกับแขกเหรื่อเริ่มไม่พอใจ ทันใดนั้น น้ำฟ้าปราดขึ้นไปบนเวที ประกาศทางไมค์งอนง้อขอคืนดีดินที่กำลังจะกลับ บีบีสบช่องรีบแนะนำทุกคนว่า หนุ่มสาวทั้งสองคนนี้คือคู่รักคู่แท้ที่ไม่น่าจะรักกันได้ ซึ่งจะมาเป็นแขกรับเชิญของเราแทนคู่รักดารา
พวกนักข่าวไม่ให้ความสนใจเตรียมเก็บเครื่องไม้เครื่องมือ น้ำฟ้าทิ้งไมค์วิ่งลงไปหาดินซึ่งยืนเก้ๆกังๆทำอะไรไม่ถูก ผู้คนในงานเริ่มส่งเสียงเชียร์ให้ดินใจอ่อนยอมขึ้นเวทีกับน้ำฟ้า แต่ดินแกล้งแข็งขืน
“แล้วต้องให้ฟ้าทำไงคะ ที่รักถึงจะยอมขึ้นไปบนเวที คุยเรื่องความรักของเราให้ทุกๆคนฟัง ฟ้าจะยอมทำทุกๆ อย่างเลย”
“คุกเข่าง้อผมสิ...ถ้าไม่คุกเข่าง้อผม ผมกลับ”
เสียงผู้คนเชียร์ให้น้ำฟ้าคุกเข่าดังกระหึ่ม น้ำฟ้าข่มอารมณ์ยอมคุกเข่า มีเสียงเฮดังลั่น นักข่าวเริ่มสนใจหยิบกล้องมาเก็บภาพ ดินสั่งให้น้ำฟ้าทำอะไร เธอยอมทำตามทุกอย่าง ผู้คนชอบใจตบมือกันเกรียว ยิ่งตอนที่จอห์นยุให้ดินหอมแก้มน้ำฟ้าโชว์ให้ทุกคนเห็นว่าหายโกรธเธอแล้วยิ่งเรียกเสียงเฮสนั่น
น้ำฟ้าหมดความอดทนที่ดินไม่ยอมขึ้นเวที ขยับจะเดินหนี ดินคว้าตัวเธอมาหอมแก้มฟอดใหญ่ หญิงสาวลืมตัวตบหน้าเขาเปรี้ยง ทันทีทันใดดินคว้าเธอมาหอมแก้มอีก ถูกใจกองเชียร์คอละครตบจูบ สุดท้ายดินยอมขึ้นเวทีกับน้ำฟ้า สดใสจับตาดูอยู่ตลอดยังไม่ปักใจเชื่อว่าดินกับน้ำฟ้าจะรักกันจริง...
ขณะธีรเทพกับบีบีกำลังสัมภาษณ์เรื่องความรักของดินกับน้ำฟ้าอยู่บนเวที ฮันนี่ตะโกนแทรกขึ้นมาดื้อๆว่า เท่าที่เธอรู้มาดินไม่ใช่สเปกของน้ำฟ้า แล้วจะลงเอยกันได้จริงหรือ น้ำฟ้าอึกๆอักๆ ดินตอบคำถามแทน
“ความรักไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว จนกว่าจะได้เจอกับตัวเอง ระหว่างเราความแตกต่างนั่นแหละที่ทำให้เราสองคน เติมเต็มซึ่งกันและกัน”
ผู้คนชอบใจกับคำตอบของดิน พากันตบมือให้ น้ำฟ้ามองดินอย่างขอบใจ ฮันนี่ยังป่วนไม่เลิก งัดไม้ตายออกมาถามทั้งคู่ว่าที่ตกลงเป็นแฟนกันเพราะแม่ของน้ำฟ้าอยากเห็นลูกสาวแต่งงานก่อนจะตายด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวจริงหรือเปล่า ผู้คนเสียงฮือฮา เหลียวมองฮันนี่เป็นตาเดียวกัน น้ำฟ้าถึงกับอึ้งขณะที่สดใสลุกพรวด
“จริงหรือเปล่าลูกฟ้า...ลูกเป็นแฟนหลอกๆกับนายดินหรือ”
ทุกคนในงานหันขวับมองสดใส พวกนักข่าวถ่ายภาพเธอกันอุตลุด ฮันนี่เร่งรัดให้น้ำฟ้าตอบคำถาม น้ำฟ้าไม่รู้จะตอบอย่างไร ดินยืนยันว่าเรื่องนี้ไม่เป็นความจริง น้ำฟ้าเป็นลูกที่ดีไม่มีทางล้อเล่นกับความรู้สึกของแม่ที่กำลังจะตาย ทุกคนซึ้งใจกับคำพูดกินใจของดิน ฮันนี่เริ่มเสียท่าแต่ไม่วายคาดคั้นให้น้ำฟ้าเป็นคนตอบคำถามนี้เอง น้ำฟ้ารวบรวมสติ สูดลมหายใจเข้าปอด ลุกขึ้นยืนอย่างทระนง
“ใช่...ฉันคิดแค่จะหาใครสักคนมาเป็นแฟนหลอกๆให้แม่สบายใจ...แม่คะ...ฟ้ารักแม่มากที่สุดในโลกนะคะ แต่ที่ผ่านมา เราสองคนไม่เคยคิดตรงกันเลยสักอย่างโดยเฉพาะเรื่องแต่งงานมีสามี...แต่ฟ้าคงทำบาปไม่ขึ้นสวรรค์จึงส่งคนที่ใช่มาให้ฟ้า...และเมื่อฟ้าเจอเขา ฟ้าจึงไม่ลังเลที่จะรักและจะไม่ยอมเสียเขาไป”
น้ำฟ้ามองสบตาดินอย่างลึกซึ้ง ดินถึงกับเคลิ้ม ทุกคนในงานซาบซึ้งใจไปตามๆกัน สดใสไม่เคยเห็นลูกสาวตกหลุมรักใครขนาดนี้มาก่อน น้ำตาคลอด้วยความดีใจ บีบีไม่รอช้ารีบสรุปทันที
“นี่เหรอคะ คือคนที่จะแต่งงานกันหลอกๆให้แม่สบายใจโดยที่ไม่รักกันจริง...ขอเสียงตบมือให้กำลังใจกับคู่รักคู่แท้ทั้งสองคนด้วยค่ะ”
ทุกคนต่างลุกขึ้นตบมือกึกก้อง นักข่าวถ่ายรูปกันพรึ่บ ฮันนี่เจ็บใจที่แผนล้มไม่เป็นท่าเดินหงุดหงิดออกไปกับมิ้นท์ บอสซ่าส์ ธีรเทพกับบีบีต่างปาดเหงื่อโล่งใจ สดใสเชื่อสนิทใจว่าน้ำฟ้ากับดินเป็นแฟนกันจริง ชวนน้ำฝนกับจอห์นไปวัดเตรียมหาฤกษ์แต่งงานให้น้ำฟ้า แล้วมองน้ำฟ้ากับดินบนเวทีอีกครั้งอย่างปลาบปลื้ม
“ในที่สุด ลูกฟ้าก็สลายโสดได้จริงๆตามเส้นตายของแม่...เก่งจริงๆฉันเนี่ย”
ooooooo
น้ำฟ้าพยายามข่มอารมณ์ระหว่างที่ดินจูงมือเธอลงจากเวที จนกระทั่งออกมาพ้นสายตาผู้คน เธอสะบัดมือจากดินแล้วจ้ำพรวดๆออกไป ธีรเทพจะตาม แต่ดินรั้งเขาไว้ บีบีอาสาจะไปดูน้ำฟ้าให้เอง ก่อนไปเธอหันมาบอกธีรเทพว่านักข่าวรอสัมภาษณ์เขาอยู่ ธีรเทพฉีกยิ้มดีใจ
“เห็นมั้ย...รักนิรันดร์สตูดิโอของเราได้ทอล์กออฟเดอะทาวน์สมใจ ขอบใจมากนะเว้ยที่แกยอมขึ้นเวที”
ดินไม่สนใจคำพูดของธีรเทพเพราะมัวแต่เป็นห่วงความรู้สึกของน้ำฟ้า ส่วนธีรเทพไม่ได้ใส่ใจอะไร จัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่แล้วเดินไปหากลุ่มนักข่าว ดินเห็นธีรเทพมีบอสซ่าส์คอยดูแลอยู่แล้ว รีบเดินตามน้ำฟ้า...
ที่น้ำฟ้าต้องรีบหลบออกมาเพราะสะเทือนใจเรื่องแม่ ยิ่งเห็นสีหน้าผิดหวังของแม่ตอนที่ยัยฮันนี่ตัวแสบถามเธอว่าเธอแต่งงานหลอกแม่ตัวเองหรือเปล่า เธอแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่ บีบีเข้าไปตบไหล่ปลอบ
“ไม่เป็นไรหรอกฟ้า อยากร้องก็ร้องมาเถอะ เป็นใครก็ต้องรู้สึกผิดที่โกหกแม่ทั้งๆที่ไม่อยากทำ”
“ฉันจะทนแบกรับความรู้สึกผิดนี้ต่อไปไหวมั้ยบีบี” น้ำฟ้าน้ำตาคลอเบ้า
ถ้าน้ำฟ้าทนไม่ไหวจริงๆ บีบีมีทางเลือกให้เพื่อนสองทาง หนึ่งคือไปสารภาพความจริงกับแม่ อีกทางหนึ่งคือรักกับดินจริงๆไปเลย น้ำฟ้าปฏิเสธทันทีว่าไม่เลือกสักทาง เธอจะทนเพื่อแม่ จะสู้ต่อเพราะถอยหลังกลับไม่ได้อีกแล้ว บีบีดีใจที่เพื่อนกลับมาเข้มแข็งเหมือนเดิม สมกับเป็นน้ำฟ้าที่ไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆ
ดินแอบฟังโดยตลอด ไม่นึกว่าคนอย่างน้ำฟ้าจะอ่อนไหวเป็น จังหวะนั้น กอหญ้ามาตามดินให้ไปเปลี่ยนชุดเตรียมถ่ายรูป ดินรีบตามกอหญ้าไปทันที น้ำฟ้าเจ็บใจฮันนี่มากที่คอยเลื่อยขาเก้าอี้เธอตลอด เธอต้องหาทางให้ยัยนั่นชดใช้ บีบีให้ทิ้งเรื่องแก้แค้นฮันนี่ไว้ก่อน ตอนนี้น้ำฟ้าต้องไปเปลี่ยนชุดเจ้าสาวเตรียมถ่ายรูป...
ขณะที่ดินในชุดเจ้าบ่าวสุดหล่อกำลังรอถ่ายรูปน้ำฟ้าในชุดเจ้าสาวก้าวเข้ามาในห้อง ทุกคนพากันตะลึงในความงดงามของเธอ ฮันนี่ทนดูไม่ไหวชวนมิ้นท์หลบออกมา นักข่าวบอกให้ทั้งคู่ยืนใกล้ๆกันหน่อย ดินโอบเอวน้ำฟ้ามากอด เธอพยายามขืนตัวไว้เลยเสียหลักหงายหลัง แต่มือยังไวคว้าคอดินไว้ทัน หน้าทั้งคู่อยู่ใกล้กันมากตาสบตากันนิ่งงันราวกับต้องมนตร์ นักข่าวรีบกดชัตเตอร์เก็บช็อตเด็ดนี้ไว้...
ระหว่างที่ทุกคนเป็นปลื้มกับช็อตเด็ดของน้ำฟ้ากับดิน ฮันนี่ลากมิ้นท์ออกมาที่ซุ้มดอกไม้หน้างาน รอจนกอหญ้าเก็บอุปกรณ์ต่างๆออกไปแล้ว เธอเหลียวซ้ายแลขวาอย่างระแวดระวัง พอเห็นปลอดคนจัดการล้มซุ้มดอกไม้ทับมิ้นท์ทันที มิ้นท์กรีดร้องสนั่น เสียงร้องของมิ้นท์ทำให้ดินกับน้ำฟ้าตื่นจากภวังค์ ผละออกจากกัน
ทุกคนหน้าตื่นรีบวิ่งไปยังต้นเสียง เห็นมิ้นท์นอนร้องโอดโอยอยู่ใต้ซุ้มดอกไม้ โดยมีกอหญ้ากำลังยกซุ้มอย่างทุลักทุเล ฮันนี่ได้ทีรีบโยนความผิดให้กอหญ้า
“เธอทำอะไรของเธอน่ะกอหญ้า เห็นมั้ยว่ามันอันตราย”
กอหญ้างง ไม่ได้แตะอะไรสักอย่างมาถึงก็เห็นซุ้มล้มแล้ว นักข่าวรีบเก็บภาพมิ้นท์กันใหญ่ น้ำฟ้าปราดเข้าไปขอร้องพวกนั้นไม่ให้ถ่ายภาพ ดิน ต้น และกอหญ้าช่วยกันดึงมิ้นท์ออกจากซุ้มดอกไม้ ขณะที่บอสซ่าส์ไม่สบ อารมณ์อย่างแรง อยู่ๆซุ้มอันใหญ่ยักษ์ล้มลงมาได้อย่างไร
ooooooo
หลังจากเคลียร์งานเรียบร้อย บอสซ่าส์เรียกทุกคนกลับมาชำระความที่บริษัท ยังโชคดีที่มิ้นท์ไม่ได้เป็นอะไรมากแค่ฟกช้ำนิดหน่อย บอสซ่าส์โทษว่าเป็นเพราะความประมาทเลินเล่อของกอหญ้าถึงได้เกิดเรื่องนี้ขึ้น กอหญ้าไม่ได้ทำอะไร แค่เดินไปเก็บของที่โต๊ะ ออกมาอีกทีก็เห็นมิ้นท์นอนอยู่ใต้ซุ้มแล้ว
“แต่พี่เห็นว่าหนูเดินเฉียดไปเฉียดมาอยู่หลายรอบจนซุ้มดอกไม้มันเซไปก็เซมานะจ๊ะ”
ต้นยืนยันมิ้นท์บอกว่าเขาเหมือนฮันนี่พูดไม่มีผิดเพี้ยน กอหญ้าเถียงคอเป็นเอ็น เธอเดินห่างซุ้มดอกไม้เป็นวา ฮันนี่กับมิ้นท์โกหก ดินไม่อยากให้น้องเถียงผู้ใหญ่ ปรามให้หยุดพูด น้ำฟ้ามองดินไม่พอใจที่ไม่เข้าข้างน้องตัวเอง บอสซ่าส์รำคาญรีบตัดบท
“เอาเป็นว่า ผมจะถือว่าเรื่องนี้เกิดจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของเด็ก ซึ่งคุณฟ้าควรจะต้องดูแลให้ดีกว่านี้อย่าให้เกิดเรื่องอีก...และแก...ไอ้ต้น...ฉันจะหักเงินเดือนแกฐานไม่ดูแลงานในความรับผิดชอบ”
ต้นมองกอหญ้าที่นั่งหน้าเครียดอย่างไม่สบอารมณ์ ฮันนี่ยิ้มสะใจก่อนจะหันไปเจอสายตารู้ทันของน้ำฟ้า...
ไม่ใช่มีแต่น้ำฟ้าคนเดียวที่สงสัยฮันนี่ บอสซ่าส์เองก็สงสัยเช่นกัน แต่ในเมื่อไม่มีหลักฐาน เขาทำได้แค่เรียก ฮันนี่มาปราม แต่ถ้าคราวหน้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก เขาเอาเรื่องเธอแน่แม้จะไม่มีหลักฐาน...
น้ำฟ้ายังเคืองดินไม่หาย พอเห็นเขาเดินมาตามลำพังกับกอหญ้า ปรี่เข้ามาต่อว่าดินฉอดๆที่ไม่รู้จักปกป้องน้องสาวตัวเองปล่อยให้แฟนเก่าตัวเองมารังแก ดินพยายามจะอธิบายแต่น้ำฟ้าไม่เปิดช่องให้พูด แถมหาว่าเขายังมีเยื่อใยกับฮันนี่ ดินขี้เกียจเถียงด้วย เดินหนีไปหน้าตาเฉย น้ำฟ้าหงุดหงิดขึ้นมาทันที กอหญ้าขอบคุณน้ำฟ้ามากที่ช่วยปกป้องเธอ คราวหน้าเธอจะอยู่ให้ห่างจากฮันนี่
“ถามจริง...พี่เรารักยัยฮันนี่นั่นมากเลยหรือไง ถึงได้แตะไม่ได้เลยน่ะ”
กอหญ้าไม่รู้ว่าดินรักฮันนี่มากหรือเปล่า รู้แต่ว่าเขายังลบฮันนี่ไปจากใจไม่หมด น้ำฟ้าถึงกับอึ้ง...
น้ำฟ้ายังหงุดหงิดเรื่องดินกับฮันนี่ไม่เลิกไม่แล้ว บ่นเป็นหมีกินผึ้งอยู่คนเดียวตั้งแต่ที่ทำงานยันถึงคอนโดฯที่พักตัวเอง พอไขประตูห้องเข้าไปเจอดินนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว น้ำฟ้ากรีดร้องลั่น คว้าหมอนอิงไล่ตีเขาไปทั่วห้องปากก็ด่าเขาว่าไอ้โรคจิต ไอ้ลามก งัดประตูห้องเพื่อจะเข้ามาทำมิดีมิร้ายกับเธอ
“พี่แววให้ผมมาเปลี่ยนท่อน้ำ น้ำกระเด็นใส่เสื้อผ้าผมจนเปียก เลยต้องเอาผ้าขนหนูมาเปลี่ยน...คิดอะไรเนี่ย...ใครกันแน่ที่ลามก” ดินพูดพลางคอยเอามือกันไม่ให้น้ำฟ้าฟาดหมอนใส่ น้ำฟ้าไม่เชื่อหาว่าเขาโกหก
ทันใดนั้น แววเปิดประตูห้องพักเข้ามา ร้องถามดินว่าเปลี่ยนท่อน้ำเสร็จแล้วใช่ไหม ดินยิ้มเย้ยน้ำฟ้าเป็นทำนองว่าที่เขาพูดเป็นความจริง...
ครู่ต่อมา ดินเปลี่ยนใส่ชุดของตัวเองเรียบร้อย เอาผ้าเช็ดตัวมาคืนน้ำฟ้า หญิงสาวไม่รับคืน วานเขาเอาไปทิ้งขยะให้ที ดินไม่เข้าใจทำไมน้ำฟ้าต้องทำท่ารังเกียจเขา ทั้งๆที่เขาเป็นถึงว่าที่เขยรักของแม่เธอ ขนาดยอมให้เขาเข้านอกออกในบ้านเธอได้ น้ำฟ้าไม่จำเป็นต้องทำดีกับดินลับหลังแม่
“จะสำนึกบุญคุณกันบ้างก็ไม่มี ถ้าวันนี้ไม่ได้ผมช่วยแก้สถานการณ์ตอบคำถามฮันนี่ คุณจะเละยิ่งกว่านี้”
“จริงๆแล้วฉันกำลังเรียบเรียงคำตอบอยู่ในหัวต่างหาก เลยยังตอบไม่ได้นายก็ตอบขึ้นมาซะก่อน แต่หลังจากนั้นฉันก็ลื่นไหล เพราะฉะนั้นไม่ถือเป็นบุญคุณ” น้ำฟ้าแถกไปเรื่อย ดินแกล้งขู่จะไปบอกความจริงให้แม่ของเธอรู้ น้ำฟ้าไม่กลัวขู่กลับ ขืนดินทำอย่างนั้นเธอเอาเขาตายแน่ และจะตามไปรังควานเขาถึงนรก แล้วเดินไปเปิดประตูห้องไล่เขากลับ ดินแกล้งยั่ว อยากให้ถึงคืนส่งตัวของเราเร็วๆ เขาจะได้ขอคืนกำไรบ้าง
“บอกตามตรงนะ...เห็นคุณในชุดเจ้าสาววันนี้แล้ว...มันน่า...” ดินยิ้มกรุ้มกริ่ม
น้ำฟ้าหมั่นไส้ เชิญดินฝันไปคนเดียว ผลักเขาหน้าหงายแล้วปิดประตูใส่หน้า ดินเดินยิ้มอารมณ์ดีกลับไป น้ำฟ้ายืนพิงประตูห้อง ไม่เข้าใจตัวเองทำไมต้องหงุดหงิด ยิ่งคิดถึงคำพูดตอนที่ดินตอบคำถามฮันนี่ยิ่งรู้สึกแปลกๆ เปิดประตูออกมาจะด่าดินอีก แต่เขาไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว
ooooooo
เช้าวันวุ่นๆในออฟฟิศของน้ำฟ้า เปลี่ยนเป็นวุ่นหนักขึ้นเมื่อสดใส น้ำฝนกับจอห์นเดินแจกการ์ดแต่งงานของเธอกับดินทั่วออฟฟิศ สดใสเพิ่งได้ฤกษ์งานแต่งของน้ำฟ้ามาเมื่อวาน และฤกษ์ดีมีเพียงวันอังคารหน้านี้วันเดียว เลยต้องรีบเอาการ์ดมาแจก น้ำฟ้า ตัดพ้อต่อว่าแม่จะทำอะไรทำไมไม่ปรึกษากันก่อน
“ก็แม่ดีใจตื่นเต้นที่ลูกฟ้ากำลังจะมีผู้ชายที่แสนจะสมบูรณ์พร้อมเข้ามาดูแล ทั้งหน้าตา การศึกษา และที่สำคัญที่ทำให้แม่มั่นใจว่าลูกฟ้าของแม่จะไม่ลำบากเพราะฐานะที่...”
น้ำฟ้าไม่รอให้แม่พูดจบประโยคเพราะกลัวความลับเรื่องฐานะของดินแตก รีบตัดบทสั่งให้น้ำฝนพาแม่กลับ แล้วคว้ามือแม่ออกไปทันที ฮันนี่เห็นพิรุธของน้ำฟ้า ต้องมีเรื่องอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ...
เป็นจริงอย่างฮันนี่คาด เธอแอบได้ยินน้ำฟ้า บีบีกับดินคุยกันถึงเรื่องที่พวกนั้นปกปิดฐานะแท้จริงของดินไม่ให้สดใสรู้ เพราะถ้าท่านล่วงรู้ว่าดินจน สดใสคงไม่ให้น้ำฟ้ากับดินคบกัน
ฮันนี่ไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอย จ้ำพรวดตามสดใสจนทัน แฉฐานะที่แท้จริงของดินให้ทราบว่าไม่ได้เป็นลูกมหาเศรษฐีที่ไหน มีแต่แม่กับน้องสาวที่ทำสวนดอกไม้ มีรายได้แค่พอกินไปวันๆเท่านั้น เธอรู้เรื่องดีเพราะเคยเป็นแฟนกับดินมาก่อน สดใสไม่พอใจมากที่โดนหลอกเดินหน้าหงิกกลับไปเก็บการ์ดแต่งงานคืน
น้ำฟ้าแปลกใจ แม่กลับมาทำไม สดใสประกาศลั่นขอยกเลิกงานแต่งงานของน้ำฟ้ากับดิน น้ำฟ้าตกใจอยากรู้แม่ยกเลิกเพราะอะไร สดใสตอบเสียงดังฟังชัด เพราะเธอไม่อยากได้ลูกเขยจน น้ำฟ้าไม่อยากให้เป็นเรื่องเอิกเกริก ชวนแม่กลับไปคุยเรื่องนี้ต่อที่บ้าน...
ทันทีที่ถึงบ้าน สดใสเล่นงานน้ำฟ้ากับดินยกใหญ่ บีบีจะช่วยแก้ตัวก็ถูกสดใสสั่งให้หุบปาก สดใสคร่ำครวญน้ำตาคลอ ขอร้องให้น้ำฟ้าเลิกคบกับดิน เธอจะตายตาหลับได้อย่างไรในเมื่อรู้ว่าอนาคตลูกตัวเองต้องลำบากเพราะแต่งงานกับผู้ชายยากจน
“แม่ขา...ฟ้าไม่เลิก ยังไงฟ้ากับนายดินก็ต้องไปกันรอด เพราะเราสองคนมีความรักและความเข้าใจกันเป็นพื้นฐาน ต่อให้ชีวิตต้องพบกับอุปสรรคยากเย็นแค่ไหน เราสองคนก็จะจูงมือฝ่าฟันมันไปด้วยกันได้ค่ะ”
ดินประทับใจกับความคิดของน้ำฟ้า ขณะที่สดใสทำท่าจะเป็นลม น้ำฝนต้องรีบประคองให้แม่ลงนั่ง น้ำฟ้าเห็นไม่เข้าที พยักพเยิดให้ดินกับบีบีออกไปปรึกษากันข้างนอก...
น้ำฟ้ากลุ้มใจมาก แม่รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร บีบีเชื่อว่าต้องเป็นฝีมือฮันนี่ น้ำฟ้าแค้นใจจะไปฆ่าฮันนี่ให้รู้แล้วรู้รอด ดินปรามน้ำฟ้าอย่าวู่วามใช้แต่อารมณ์รู้ได้อย่างไรว่าเป็นฝีมือฮันนี่ น้ำฟ้ามั่นใจ เพราะยัยตัวแสบนั่นคอยจ้องทำลายเธอทุกอย่างไม่ว่าจะเรื่องงานหรือความรัก และเธอยังรู้อีกว่ายัยนั่นจ้องจะยึดดินคืนจากเธอ
ดินพยายามพูดเป็นกลางที่สุดไม่เข้าข้างใครเพราะไม่อยากให้ทั้งคู่มีเรื่องกัน น้ำฟ้าพาลคิดว่าเขาเถียงแทนแฟนเก่า บีบีขอร้องให้เลิกทะเลาะกันได้แล้ว ดินรีบเปลี่ยนเรื่องคุย
“ถ้าแม่คุณไม่ยอมให้คุณกับผมเป็นแฟนกันต่อไปคุณจะทำยังไง”
“ฉันก็จะเป็นแฟนนายต่อไปจนกว่าจะหาแฟนตัวจริง ที่มีทุกอย่างเพอร์เฟกต์ได้”
ดินเหน็บทันที “แม่คุณไม่ได้อยู่รอจนถึงชาติหน้านะ”
น้ำฟ้าโกรธบีบจมูกดินเต็มแรงฐานสบประมาทเธอ ขณะที่น้ำฟ้าแกล้งดินอยู่ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน สดใสซึ่งแอบมองจากห้องรับแขก เข้าใจผิดคิดว่าคู่รักหยอกล้อกัน นึกหมั่นไส้ เธอต้องหาทางทำให้ทั้งคู่เลิกกันให้ได้...
หลังเคลียร์กับแม่เรียบร้อย น้ำฟ้าเดินมาส่งดินที่บ้านของเขาซึ่งอยู่ซอยเดียวกันกับบ้านสดใส กอหญ้ากำลังจะเอาขยะมาทิ้ง เห็นทั้งคู่พอดี รีบหลบมุมแอบฟัง ดินมีเรื่องคาใจ จะถามน้ำฟ้า ที่เธอพูดกับแม่เมื่อครู่เรื่องชีวิตคู่ของเราสองคนจะไปรอดเพราะมีความรักความเข้าใจเป็นพื้นฐาน ฟังแล้ว เหมือนชีวิตคู่ในความคิดของน้ำฟ้าเรื่องเงินไม่ใช่เรื่องใหญ่ น้ำฟ้าแค่ยกมาอ้างให้แม่เลิกสงสัยเรื่องความรักของเราเท่านั้น
“คุณไม่ได้คิดอย่างที่พูดบ้างสักนิดเลยหรือ”
“โอ๊ย...ไม่เลย ให้ฉันใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายที่มีแต่ตัวกับกล้องและมอเตอร์ไซค์...อ้อ รถเก่าๆอีกคันอย่างนายน่ะเหรอ...ไม่เอาหรอก” น้ำฟ้าว่าแล้วขอตัวกลับ เดินไปหาบีบี ซึ่งจอดรถรออยู่ ยังไม่ทันจะขึ้นรถ
ฮันนี่ขับรถเข้าจอดข้างๆอ้างมีธุระจะคุยกับดิน น้ำฟ้า เลยเปลี่ยนใจไม่กลับ อยากรู้ยัยตัวแสบจะมาไม้ไหนแต่ทำเป็นไม่สนใจ ชวนบีบีเข้าไปจิบกาแฟรอในบ้าน แต่พอฮันนี่เผลอ น้ำฟ้ากับบีบีแอบย่องมาฟังดินกับฮันนี่ซึ่งคุยกันอยู่หน้าบ้าน กอหญ้าค่อยๆย่องตามมาสมทบกับสองสาว เห็นฮันนี่หยิบอัลบั้ม รูปของเธอกับดินเมื่อครั้งรักยังหวานชื่นมาให้เขาดู สตรอว่าที่ยังเก็บรูปไว้เพราะยังคิดถึงเขาอยู่ แล้วคว้ามือดินไปจับ
“ฮันนี่มาให้กำลังใจดินนะ ถึงความรักของดินกับน้ำฟ้า จะโดนขัดขวาง แต่ฮันนี่อยากให้ดินสู้จนถึงที่สุด” ฮันนี่พูดจบ ปล่อยโฮโผซบอกดิน สามสาวที่แอบดูอยู่ ตกใจ ร้องเฮ้ยขึ้นพร้อมกันอย่างมิได้นัดหมาย ดินเองก็ตกใจไม่แพ้กัน ตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับ บีบีโกรธจะออกไปตบนังหน้าด้านที่กล้ามาซบอกแฟนเธอ กอหญ้าดึงไว้
“เจ๊ใจเย็นๆ เจ๊ไปแสดงตัวว่าเป็นแฟนพี่ดินไม่ได้นะ”
“เออ...จริง...ต้องเป็นแกสิฟ้า” บีบีว่าแล้วหันไปมองเพื่อน แต่เธอหายตัวไปแล้ว บีบีหันไปมองทางดินอีกทีเห็นน้ำฟ้าเข้าไปกระชากฮันนี่ที่ยังออดอ้อนออเซาะออกจากอกดิน แล้วตะโกนใส่หน้ายัยตัวแสบ
“ฉันจะพูดให้ฟังช้าๆชัดๆนะ งานแต่งงานของฉันกับนายดินยังคงเดินหน้าต่อไป เพราะความรักของเรายิ่งใหญ่เกินกว่าอุปสรรคอันน่ารำคาญทั้งหลายจะทำลายลงได้”
บีบีกับกอหญ้าตามมายืนคุมเชิง ฮันนี่แค้นใจมากที่ดินกับน้ำฟ้ายังคบกันต่อ แต่ต้องข่มอารมณ์ไว้ทำตัวเป็นนางเอก แสดงความยินดีที่ทั้งคู่สมหวังในความรัก และอวยพรให้มีความสุข ก่อนจะแสร้งน้ำตกกลับไป น้ำฟ้ามองดินอย่างไม่พอใจ แล้วหันไปชวนบีบีกลับ ดินมองตามอย่างเหนื่อยใจ
กอหญ้าอดสงสัยไม่ได้ ทำไมดินต้องปกปิดน้ำฟ้าว่าเรารวย ทำอย่างนี้เท่ากับปิดโอกาสตัวเอง เธอรู้ว่าพี่ชายชอบน้ำฟ้าแต่ปากแข็งไม่ยอมรับ เธอไม่อยากถามเซ้าซี้อะไร แค่อยากจะบอกว่าไม่มีใครอยากได้แฟนจน ทุกคนมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง ไม่ต้องรวยมากก็ได้ แต่อย่ามาให้ผู้หญิงอย่างเราเลี้ยงตอนหลังก็พอ
ooooooo
ทั้งบอสซ่าส์และต้นกระดี๊กระด๊ากันใหญ่ที่สดใสประกาศยกเลิกงานแต่งงานระหว่างน้ำฟ้ากับดิน ทำให้โอกาสจีบน้ำฟ้าของพวกตนเปิดอีกครั้ง แต่ความหวังทั้งคู่ต้องพังทลายเมื่อน้ำฟ้าประกาศลั่นว่าเธอกับดินยังเป็นแฟนกัน แถมเดินควงแขน หัวร่อต่อกระซิกกันไปทั่วออฟฟิศเจตนาจะเย้ยฮันนี่
ได้ผล ฮันนี่แทบอกแตกตายด้วยความแค้น แต่คนอย่างเธอไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เธอยังมีแผนชั่วสำรองไว้อีกเยอะ จังหวะนั้น มิ้นท์ถือหนังสือพิมพ์ฉบับเช้า วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา ฮันนี่รีบถามว่ามีข่าวลงไหม
“ไม่เหลือสิคะ...เงินใต้โต๊ะที่คุณฮันนี่ให้นักข่าวคนนั้น ทำงานแล้วค่ะ” มิ้นท์รายงานสีหน้ายิ้มแย้ม...
บริษัทเพอร์เฟคดรีมแทบแตกเมื่อบอสซ่าส์เห็นหนังสือพิมพ์ลงภาพมิ้นท์ถูกซุ้มดอกไม้ทับ และที่ใต้ภาพบรรยายข้อความถึงบริษัทในทางเสียหาย บอสซ่าส์เล่นงานน้ำฟ้าที่รับปากดิบดีจะไม่ให้มีข่าวนี้ออกตามสื่อ แล้วทำไมหนังสือพิมพ์ยังลงข่าวนี้อีก น้ำฟ้าคุยกับนักข่าวทุกคนแล้ว แต่อาจมีใครบางคนไปคุยลับหลังเธออีก บอสซ่าส์สั่งให้น้ำฟ้าหยุดโทษคนอื่นได้แล้ว เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะเธอดูแลงานไม่รอบคอบ น้ำฟ้าถึงกับอึ้ง
“ผมไม่อยากทำอย่างนี้เลย ถ้าเพียงแต่วันนี้คุณจะรับฟังอย่างสงบ แล้วทบทวนตัวเอง แต่คุณกลับลุกขึ้นมาหาคนผิด...ผมขอปลดคุณออกจากการเป็นโปรเจกต์ไดเรกเตอร์ไปเป็นครีเอทีฟเหมือนเดิม...ฮันนี่ไปพบผมที่ห้อง ผมจะมอบหมายงานให้คุณทำแทน” บอสซ่าส์สั่งเสร็จ เดินหน้าเครียดออกไปโดยมีฮันนี่เดินตาม
บีบี ต้น กอหญ้ารวมทั้งดินต่างสงสารน้ำฟ้ามาก ได้แต่เข้ามาปลอบ น้ำฟ้าเจ็บใจที่คนทำชั่วอย่างฮันนี่ได้เลื่อนตำแหน่ง เดินหนีออกจากห้องประชุมกลับห้องตัวเอง ทั้งเครียดทั้งน้อยใจปนเปกันไปหมด ฮันนี่ไม่ปล่อยให้เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว เข้ามาสั่งให้น้ำฟ้ารีบย้ายข้าวของออกจากห้องนี้ เพราะตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ห้องนี้เป็นของเธอแล้ว
“รอมานานแล้ว รออีกสักนิดมันจะเป็นไรไป”
“ฉันอดใจรอไม่ไหว แม้แต่วินาทีเดียวก็นานเกินไป รู้มั้ย” ฮันนี่เดินวางมาดนั่งที่โต๊ะทำงานน้ำฟ้าทันที
น้ำฟ้าหมดความอดทน วิ่งหนีออกจากห้องโดยไม่ฟังเสียงทัดทานของบีบี ดินจะตามแต่น้ำฟ้าสั่งไม่ให้ตาม น้ำฟ้าวิ่งผ่านหน้าต้นกับกอหญ้าออกไปหน้าบริษัท ต้นจะไปเป็นเพื่อนแต่กอหญ้ารั้งเขาไว้ สักพักดินวิ่งออกมาเจอต้นกับกอหญ้า ร้องถามว่าน้ำฟ้าไปทางไหน กอหญ้าชี้มือไปตามทิศทางที่น้ำฟ้าไป ดินวิ่งตามด้วยความเป็นห่วง
ooooooo










