นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ใต้ปีกปักษา

    SHARE

    ป้านิ่มแม่บ้านเก่าแก่ที่ดูแลริศามานานจนเหมือนญาติผู้ใหญ่ของริศา ถามสารัตถ์ว่าบ้านสวนหลังนี้จะทำอย่างไรต่อไป สารัตถ์บอกว่าพ่อรักบ้านหลังนี้มาก สั่งไว้ตั้งแต่อยู่โรงพยาบาลว่าห้ามขายเด็ดขาด ข้าวของทุกชิ้นก็ต้องให้อยู่ที่เดิม ป้านิ่มบอกว่าตนจะหมั่นมาดูแลทำความสะอาดให้

    สารัตถ์บอกว่าป้าช่วยตนดูแลริศาก็ยุ่งจะแย่แล้วตนจะจ้างคนมาดูแลเอง ป้านิ่มถามว่าจะจ้างใคร ตนหาให้ดีกว่า ป้านิ่มหันไปมองริศา ปรากฏว่าหายไปแล้ว

    “มาบ้านสวนทีไรเป็นอย่างนี้ทุกที” สารัตถ์บ่นลูกสาวยิ้มๆ

    สาริศาถือหนังสือตำราอาหารเดินดูของสะสมของปู่มาตามทางเดิน ระหว่างนั้นมีลมพัดเข้ามาทางหน้าต่าง พัดใบไม้ปลิวผ่านหน้าริศาไปหยุดที่หน้าห้องของปู่สันติแล้วประตูก็ค่อยๆเปิดออก ริศามองเข้าไปในห้องด้วยสีหน้าลังเล ก่อนตัดสินใจเดินเข้าไปที่โต๊ะเขียนหนังสือและตู้เก่าๆที่ตั้งอยู่มุมห้อง ครู่เดียวก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อตนแว่วๆอยู่ข้างหู...

    “ริศา...ริศา...ริศา”

    ริศาหันมองก็ไม่เห็นใคร แต่เสียงเรียกยังดังแว่วๆ ริศาเดินตามเสียงไปจึงรู้ว่าเสียงมาจากตู้เก็บของใกล้โต๊ะทำงานที่มุมห้อง เสียงเรียกจึงเงียบหายไป

    ริศามองของที่อยู่ในตู้ด้วยความสนใจเห็นกล่องเหล็กเล็กๆมีคราบสนิมเกาะแสดงว่าไม่มีใครสนใจเปิดมานาน ริศาเปิดกล่องเห็นจี้พร้อมสร้อยคอเส้นหนึ่งที่แม้จะเก่าแต่ลวดลายที่เป็นรูปนกกางปีกบินยังสวยงาม และที่ด้านหลังสลักตัวอักษรว่า “Forever”

    “ริศา...ช่วยฉัน...ช่วยฉันด้วย...”

    เสียงแว่วขึ้นมาอีก ริศาหันมองก็ไม่เจออะไร แต่ที่ข้างฝาด้านหลังริศา “อัศนี” ในชุดนักบินสมัยสงครามเวียดนามมองมาที่ริศาพร้อมกับยื่นมือออกจากภาพเพื่อสัมผัส

    ขณะที่มือของอัศนียื่นออกจากรูปใกล้ริศาเข้ามาทุกทีจนดูน่ากลัวนั้น เสียงเรียกของเด็กๆในละแวกบ้านก็เรียกริศาให้ออกมาเล่นกัน ริศาวิ่งออกไปอย่างสดใสร่าเริงทั้งที่มือยังถือจี้กับสร้อยแต่ลืมตำรากับข้าวไว้ตรงนั้น...

    ริศาวิ่งออกมาเห็นเพื่อนๆกำลังวิ่งไปลงเรือเพื่อพายออกไปเก็บดอกบัวกัน ริศาร้องบอกเพื่อนให้รอด้วย... รอด้วย พลางเอาสร้อยกับจี้ที่ถือสวมคอแล้วลงเรือไปกับเพื่อนๆ อีกสองสามคน

    ลงเรือไปแล้วริศาหันมาบ๊ายบาย เพื่อนถามว่าริสาบ๊ายบายใคร ริศาบอกว่าคุณอาคนนั้นไง เพื่อนมองไปไม่เห็นใคร ริศาลุกยืนเพื่อชี้ เรือก็โคลงจนเด็กๆประคองไม่อยู่ ริศาเสียหลักตกลงไปในบึงจมหายไป เสียงเด็กๆ

    กรีดร้องได้ยินไปถึงบ้านสวน สารัตถ์และผู้ใหญ่แถวนั้นต่างวิ่งมาช่วย

    ริศาทะลึ่งพรวดขึ้นมาร้องขอความช่วยเหลือแล้วจมลงอีก สารัตถ์พุ่งลงในบึงว่ายไปช่วยริศาสุดชีวิต

    ริศาจมน้ำ สร้อยจี้ที่ห้อยคอหลุด ค่อยๆจมลงสู่พื้นโคลนก้นบึงช้าๆ

    ที่ก้นบึงอัศนียืนมองสารัตถ์พาริศาขึ้นฝั่งที่พยายามผายปอดช่วยริศา อัศนีทำอะไรไม่ได้ ร่างเขาค่อยๆหายไปพร้อมกับจี้ที่จมลงแตะพื้นโคลนในบึง...

    “ริศา...ริศา...” เสียงอัศนีแผ่วหายไปพร้อมกับตัว

    ooooooo

    ที่ห้องริศาในปัจจุบัน...ริศารู้สึกตัวได้ยินเสียงพ่อเรียก ริศา...ริศา...เธอลืมตาเรียกพ่อมึนๆ สารัตถ์ถามว่าเป็นยังไงบ้าง เธอบอกว่ายังมึนหัวนิดหน่อย


    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    เพลย์ลิสต์ละคร "แอน ทองประสม" และ "เจมส์ จิรายุ" ก่อนจะมาถึง “กะรัตรัก”

    เพลย์ลิสต์ละคร "แอน ทองประสม" และ "เจมส์ จิรายุ" ก่อนจะมาถึง “กะรัตรัก”
    28 พ.ย. 2564

    11:01 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 28 พฤศจิกายน 2564 เวลา 20:27 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์